Łukasz Solecki – wystawa rysunku

wlastimil-hofman-autoportret-1952

Rok 2017 w Szklarskiej Porębie Rokiem Wlastimila Hofmana

Piotr Michałowski Krakus na koniu

Piotr Michałowski (1800-1855). Malarstwo i rysunek

Stanisław Baj „Czarna Rzeka”

adam_myjak

Salony Marcowe. Adam Myjak – rzeźba, rysunek

poulain-henri

Nasza scena: Henri Poulain w Muzeum Miasta Łodzi

jan-stanislawski

Jan Stanisławski – Mistrz młodopolskiego pejzażu

Ładowanie Wydarzenia

« All Wydarzenia

Czy czas poszukiwań to czas stracony? Janusz Akermann – malarstwo i grafika

26 stycznia 201726 marca 2017

Wystawa twórczości Janusza Akermanna wpisuje się w cykl wystaw monograficznych ukazujących sylwetki wybitnych twórców, których dzieła gromadzone są w muzealnej kolekcji polskiej sztuki współczesnej.

Janusz Akermann, "Moi ludzie", 1993 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann, „Moi ludzie”, 1993 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych), na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby (1981-1985), uzyskując dyplom z malarstwa w pracowni prof. Kazimierza Śramkiewicza. Aneks do dyplomu realizował z grafiki (linoryt barwny) w pracowni prof. Czesława Tumielewicza. Po ukończeniu studiów podjął pracę pedagogiczną na macierzystej uczelni. W 2006 roku otrzymał tytuł profesora. W tym samym roku został uhonorowany Nagrodą Rektora ASP „za wyjątkową intensywność artystycznej kreacji i pedagogicznej samorealizacji”. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Grafiki w kadencji 2008-2012 oraz 2012-2016. Obecnie kontynuuje pracę na Wydziale Grafiki, gdzie w Katedrze Grafiki Artystycznej prowadzi Pracownię Linorytu.

Janusz Akermann, "Gęby", 1987 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann, „Gęby”, 1987 | materiały prasowe organizatora

Twórczość graficzna i malarska Akermanna, prezentowana na wystawach od lat 80. XX wieku od początku wywoływała różne, często kontrowersyjne opinie. W ekspresyjnych sylwetkach „bohaterów” płócien i graficznych plansz Akermanna dopatrywano się też odniesień do Krzyku Edvarda Muncha, źródeł jego twórczości poszukując w ekspresjonizmie początków XX wieku.

Sztuka Akermanna, niezwykle ekspresyjna w formie, emanująca nasyconą kolorystyką i światłem, figuratywna i narracyjna, a ponadto przesiąknięta silnymi emocjami znakomicie wpisywała się w nurt Nowej Ekspresji lat 80. XX wieku. Jednak w odróżnieniu od większości „ekspresjonistów” artysta równolegle z malarstwem podejmował grafikę, w obrębie której skupił się na linorycie barwnym. Technikę udoskonalał przez lata, znajdując autorski sposób opracowania matrycy i wykonywania odbitek. To właśnie barwny linoryt Akermanna stał się wyznacznikiem nowych wartości w technice wypukłodruku w polskiej grafice współczesnej.

Janusz Akermann, "Ona moja miłość", 1996 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann, „Ona moja miłość”, 1996 | materiały prasowe organizatora

Obecna wystawa stanowi okazję do spojrzenia na twórczość Akermanna jeszcze z innej perspektywy. Na ekspozycji prezentujemy bowiem malarstwo i grafikę w retrospektywnym przeglądzie, który nawiązując do koncepcji wystawienniczej ma stanowić odpowiedź na tytułowe pytanie: Czy czas poszukiwań to czas stracony? Olejne obrazy i barwne linoryty, przenikające się na wystawie – podobnie jak w całej twórczości – odzwierciedlają etapy poszukiwań i eksperymentów artysty. Wskazują inspiracje malarskie w grafice i graficzne w malarstwie, ale unaoczniają także różnice wynikające z odmiennego warsztatu i procesu pracy nad obrazem i matrycą. Przy niektórych planszach umieszczono płyty linorytnicze sygnalizujące zagadnienia technologiczne, podobnie jak różne wersje barwne z jednej matrycy.

Janusz Akermann, "Duchy Dominiki", 1988 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann, „Duchy Dominiki”, 1988 | materiały prasowe organizatora

Wybrane na bydgoską ekspozycję obrazy i linoryty przybliżają ponad 30 lat twórczości gdańskiego artysty. Prezentujemy dzieła najbardziej znane i ważne, wręcz „sztandarowe”, obok których pojawiają się prace dotąd niewystawiane, zapomniane, a po latach ujawniające czy też dopowiadające twórczą drogę. Zasadniczy zespół dzieł stanowi wybór z pracowni artysty, który uzupełniony został obrazami i grafikami z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie oraz Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze.

Janusz Akermann, "Miesięcznica", 2015 | materiały prasowe organizatora

Janusz Akermann, „Miesięcznica”, 2015 | materiały prasowe organizatora

W nawiązaniu do sugestii Autora, wystawa sygnalizuje najważniejsze wątki i zagadnienia, będąc „prezentacją różnych fascynacji i poszukiwań twórczych, które w moim życiu artystycznym miały miejsce i które w jakiś sposób wywarły wpływ na moją sztukę. Czas Jarocina – wolnej ekspresji, czas fascynacją technicznymi możliwościami linorytu, czas eksperymentów malarskich – od swobodnej formy, dowolności nie tylko formalnej po polityczne zaangażowanie, czas kropkowej, pulsacyjnej płaszczyzny wyprzedzającej działania w technikach komputerowych, po dzisiejszą swobodę linorytniczą graniczącą z perfekcją i malarską ekspresję zaangażowaną politycznie”.

Barbara Chojnacka

Szczegóły

Start:
26 stycznia 2017
Koniec:
26 marca 2017
Wydarzenie Category:
Wydarzenie Tagi:
, , , ,

Miejsce

Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
ul. Gdańska 4
Bydgoszcz, 85-006 Polska
+ Google Map
Strona internetowa:
http://muzeum.bydgoszcz.pl