Łukasz Solecki – wystawa rysunku

wlastimil-hofman-autoportret-1952

Rok 2017 w Szklarskiej Porębie Rokiem Wlastimila Hofmana

Piotr Michałowski Krakus na koniu

Piotr Michałowski (1800-1855). Malarstwo i rysunek

Stanisław Baj „Czarna Rzeka”

adam_myjak

Salony Marcowe. Adam Myjak – rzeźba, rysunek

poulain-henri

Nasza scena: Henri Poulain w Muzeum Miasta Łodzi

jan-stanislawski

Jan Stanisławski – Mistrz młodopolskiego pejzażu

Ładowanie Wydarzenia

« All Wydarzenia

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

21 stycznia 201726 marca 2017

Jacek Sempoliński, Ukrzyżowanie, 1978–1979 olej na płótnie; 116 × 81 Muzeum Narodowe w Krakowie | materiały prasowe organizatora

Jacek Sempoliński, Ukrzyżowanie, 1978–1979 olej na płótnie; 116 × 81, Muzeum Narodowe w Krakowie | materiały prasowe organizatora

Jacek Sempoliński (1927–2012), malarz, rysownik, pedagog i eseista, pozostawił artystyczną spuściznę liczącą ponad osiemset płócien i kilka tysięcy rysunków. Te najbardziej znane to kompozycje malowane ciemnymi błękitami, fioletami i zimnymi szarościami, spopielałe, poprzecierane, podziurawione płótna, ujawniające dramatyczne wątki eschatologiczne, „rzeczy ostateczne”. Z kolei obrazy tworzone na jasnych tłach stanowią stenograficzne zapisy, ślady, odbicia, wręcz elementarne znaki emocji i lęków. „Muszę dziś narysować prawie nic” – notował artysta w Dzienniku. I to „prawie nic” dominuje w ostatnich jego pracach na papierze i płótnie. Jedne i drugie dotykają fundamentalnych problemów z zakresu egzystencji, religii, kultury.

Jacek Sempoliński, Czaszka, 1986 olej na płótnie; 100 × 80 kolekcja prywatna | materiały prasowe organizatora

Jacek Sempoliński, Czaszka, 1986 olej na płótnie; 100 × 80, kolekcja prywatna | materiały prasowe organizatora

Sempoliński malował te same „tematy”, studiując i powtarzając je wielokrotnie: krajobrazy (z miejsc, które odwiedzał: Mochnaczki, Męćmierza czy Kamiannej), czaszkę, twarz, ukrzyżowanie, tworząc malarskie serie „o sobie samym”. Gdyż „twórczość – jak to ujął Jacek Waltoś – pojmował zapewne tak, jak utrwalona została ona na płótnach i papierach – jako moje, jedno i niepowtarzalne istnienie”.

Czaszka / Autoportret (Łazarz?), 1991–1999 technika mieszana na płótnie; 110 × 75, kolekcja prywatna | materiały prasowe organizatora

Czaszka / Autoportret (Łazarz?), 1991–1999 technika mieszana na płótnie; 110 × 75, kolekcja prywatna | materiały prasowe organizatora

O tych abstrakcyjnych przecież, ekstremalnych, niepełnych, bo okaleczonych obrazach napisano bardzo wiele i każda interpretacja przybliża nas do fenomenu malarstwa Sempolińskiego. Jego malarska wypowiedź jest totalna, wszechogarniająca, pozornie kusi otchłanią, a obrazy patrzą na nas znad otchłani. Podziurawione płótna, gwałtownie pokreślone ich powierzchnie, niemal dalekowschodnio uproszczone gesty przyciągają naszą uwagę, nasz wzrok, wręcz przykuwają, zamieniając się z nami miejscami.

Jacek Sempoliński, Kompozycja ze szpadą, 1961 olej na płótnie; 140 × 100, Muzeum Narodowe w Krakowie | materiały prasowe organizatora

Jacek Sempoliński, Kompozycja ze szpadą, 1961 olej na płótnie; 140 × 100, Muzeum Narodowe w Krakowie | materiały prasowe organizatora

Wystawa Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące przygotowana przez Muzeum Manggha prezentuje ponad sto dziesięć obrazów i rysunków z lat 1958–2011. To także kolejna – po prezentacjach Andrzeja Wróblewskiego, Andrzeja Wajdy i Grupy WPROST – próba przedstawienia fenomenów sztuki polskiej XX wieku. Obrazy Sempolińskiego patrzą, „każda bowiem płótna drobina Cię widzi, a Ty musisz swe życie odmienić”.

Anna Król

Prace na wystawę wypożyczono z kolekcji prywatnej oraz Muzeum Narodowego w Krakowie.

Szczegóły

Start:
21 stycznia 2017
Koniec:
26 marca 2017
Wydarzenie Category:
Wydarzenie Tagi:
, ,

Miejsce

Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha
Marii Konopnickiej 26
Kraków, 30-302 Polska
+ Google Map
Telefon:
+48 12 267 27 03
Strona internetowa:
http://manggha.pl/