CZEŚĆ!

LUBISZ SZTUKĘ? OJ TO POLUBISZ NASZ NEWSLETTER. RAZ W TYGODNIU PODRZUCIMY CI PACZKĘ PEŁNĄ SZTUKI DO POCZYTANIA, POSŁUCHANIA, POZWIEDZANIA.

Zapisz się!

Obiecujemy nie spamować, tylko fajne treści podsyłać.

Sztuka jest KUL

Dla nieba i ziemi. Antoni Michalak – malarstwo

Zima w malarstwie Aleksandra Żywieckiego

Tomek Sikora. Tribute to colours

Salvador Dali w Wiśle

Wystawa prac Magdaleny Abakanowicz „Metamorfizm”

Piękno poza czasem. Kolekcja Muzeum Narodowego w Kielcach

Stanisław Wyspiański, Autoportret z żoną Muzeum Narodowe w Krakowie

Wyspiański w Muzeum Narodowym w Krakowie

W rytmie buntu. Polska awangarda międzywojnia

Galeria jednego obrazu: Domenico Tintoretto – obrazy z Tarnogrodu

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

Mistrzowie Szkoły Paryskiej z kolekcji Żerlicynów i Żarskich

6 października 201728 stycznia 2018

materialy organizatora

materialy organizatora

Lata dwudzieste XX wieku to czas osłabnięcia awangardowych kierunków w sztuce nowoczesnej. Powstające przed pierwszą wojną nowe „izmy” wypalają się, ale ich zdobycze na stałe wchodzą do malarskiego repertuaru licznych artystów. Powrót do sztuki sprzed Moneta, Cézanne’a, Picassa jest już niemożliwy i nieuzasadniony. Na intensywności i tempie zyskuje zaś surrealizm, ale ten obejmuje również dziedziny pozamalarskie i nieco wymyka się owej prostej definicji „izmów”, odnoszących się do malarstwa przede wszystkim. Zresztą surrealistyczne teoria i praktyka nie znajdą właściwie oddźwięku w poszukiwaniach artystów z kręgu École. Picasso w 1921 roku rozpoczyna niezwykle brzemienny w artystyczne następstwa okres powrotu do śródziemnomorskiego klasycyzmu spod znaku szeroko pojmowanego antyku.
Zatem nie ma dominującej tendencji, można rzec – wszystko wolno. Pojawiają się więc najróżniejsze stylowe, techniczne, egzystencjalne i wyrazowe mieszanki malarskie. Wszyscy w tym gąszczu możliwości, często sobie przeciwstawnych, odnajdywać będą własną dykcję; te poszukiwania były dość powszechne i wzbogacające dla malarskich języków czy dialektów.
Chyba bez ryzyka większej pomyłki można przyjąć, że najpowszechniejsze były tendencje realistyczne, zazwyczaj ożywiane postimpresjonistyczną paletą barwną. Znaczenie miały również inne zdobycze nowoczesności – fowizm, ekspresjonizm, kubizm. Jednak z drugiej strony skłonności tradycjonalistyczne, odwołujące się choćby do malarskiego dziedzictwa włoskiego renesansu, w szczególności quattrocenta, też były silne.
Taki rozmalowany, swobodny śródziemnomorski realizm przyciągał największe rzesze malarskich adeptów z Europy Środkowej i Wschodniej. Dla nowo przybywających adeptów Paryża, nie mniej ważne były dokonania nieco starszych kolegów, także tych, którzy zwyczajnie przybyli nad Sekwanę nieco wcześniej. Często to właśnie ich poszukiwania były najważniejszym drogowskazem dla odnalezienia własnych dróg.
/Bogusław Deptuła/


Kuratorka: Olga Miłoszunas

Szczegóły

Start:
6 października 2017
Koniec:
28 stycznia 2018
Wydarzenie Category:

Miejsce

Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie
Plac Zdrojowy 2
81-720 Sopot, Polska
+ Google Map
Telefon:
+48 58 551 06 21
Strona internetowa:
http://www.pgs.pl