CZEŚĆ!

LUBISZ SZTUKĘ? OJ TO POLUBISZ NASZ NEWSLETTER. RAZ W TYGODNIU PODRZUCIMY CI PACZKĘ PEŁNĄ SZTUKI DO POCZYTANIA, POSŁUCHANIA, POZWIEDZANIA.

Zapisz się!

Obiecujemy nie spamować, tylko fajne treści podsyłać.

Christian Dior i ikony paryskiej mody z kolekcji Adama Leja

Twórczość artystyczna ziemian. Malarstwo i grafika

Wielka sztuka jest jak ocean głęboką. Malarstwo Jacka Malczewskiego

Zdzisław Sowiński. Władysław Strzemiński – fotograficzne reminiscencje

wczoraj, dziś, jutro… Retrospektywna wystawa twórczości Ryszarda Kuby Grzybowskiego

Muzycy obrazu. Alfred Lenica. Jan Lenica

Praktyczne piękno. KUL według Marii Chomentowskiej

Sztuka Wicekrólestwa Peru

Tadeusz Michalak realista czy wizjoner?

Sztuka jest KUL

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Sztuka w naszych zbiorach

28 kwietnia 201731 grudnia 2017

Wystawa działu sztuki Muzeum Regionalnego w Siedlcach zorganizowana z okazji jubileuszu 50 – lecia powojennej działalności muzeum jest pokazem wybranych eksponatów. Sale, które zostały przeznaczone na ten pokaz pozwoliły zaprezentować tylko 131 obiektów ze zbioru liczącego 5485 artefaktów.

W sali, która otwiera wystawę można podziwiać obrazy: Stanisława Czajkowskiego (1878-1954), Jakuba Glasnera (1879-1942), Vlastimila Hofmana (1881-1970), Władysława Jarockiego (1879-1965), Michaliny Krzyżanowskiej (1883-1962), Czesława Nowakowskiego (czynnego na początku XX w.), Witolda Rzegocińskiego (1883-1969), Adama Rychtarskiego (1885-1957), Kazimierza Sichulskiego (1979-1942), Stanisława Szygella (1881-1941) oraz Wojciecha Weissa (1875-1950). Tu także zestawione zostały kompozycje Józefa Pankiewicza (1860-1940) i jednego z jego uczniów Kazimierza Pacewicza (1895-1974), który zdecydował się wyjechać z grupą krakowskich studentów krakowskiej ASP do Francji za namową wspomnianego wcześniej mistrza. Proponujemy też by zwrócili Państwo uwagę na zestaw 3 kompozycji Kazimierza Wiszniewskiego (1894-1968). W zbiorach muzealnych są 143 jego prace, głównie graficzne, oraz jedna akwarela którą wystawiliśmy. Pokazujemy też rysunek, który posłużył artyście do wykonania drzeworytu.

W kolejnym wnętrzu znalazły się najstarsze meble w naszych zbiorach. Są to sekretera z pierwszej połowy XIX wieku, oraz francuski zegar z tego samego czasu i klasycystyczny stolik z kamiennym blatem. Towarzyszą im portrety malowane przez nieznanych nam malarzy w XVII, XVIII i XIX wieku. Najstarszy w naszych zbiorach jest portret cesarza Leopolda I Habsburga zakupiony do zbiorów w 1968 roku. Nie mamy zupełnej pewności co do autora i modela portretu mężczyzny z bokobrodami, ale po raz pierwszy zdecydowaliśmy się zaprezentować nasze ustalenia ze znakiem zapytania. Mamy powody przypuszczać, że jest to portret dziadka Małgorzaty Łady-Maciągowej, a męża portretowanej już przez nią babci – Wandy Szaniawskiej, która zmarła w Siedlcach w 1915 roku. Portrecistą byłby wtedy Tytus Maleszewski (1827-1898).

Malarstwo rodzajowe w tej przestrzeni reprezentują obrazy Władysława Bończy – Rutkowskiego (1840-1905) i zimowy widok miasteczka przypisywany Józefowi Brandtowi (1841-1915). Pejzaże tu zawieszone namalowali: Maria Podlewska (1862-1948), Jadwiga Umińska (1900-1983), Ludomir Benedyktowicz (1844-1926) i Alfred Szweykowski (1869-1953).
W 3 salach prezentujemy twórczość Małgorzaty Łady-Maciągowej. Artystka podarowała nam plon 60 lat aktywności twórczej. Do najwcześniejszych obrazów należą widoki Paryża z Notre Dame. Jeszcze nazwiskiem panieńskim „Łada” sygnowane są portrety babci artystki – Wandy Szaniawskiej oraz Górala. Przy pierwszych portretach męża – Adama Maciąga – malarka ustalała swoją nową sygnaturę, którą ostatecznie stają się trzy faliście zarysowane litery MŁM. Okres dwudziestolecia międzywojennego był najbardziej twórczy dla artystki. Reprezentują go studia portretowe i pejzaże głównie górskie. Państwo Maciągowie mieszkali w Krakowie ale mieli w Zakopanem własną willę i zachowały się zdjęcia z ich tatrzańskich wędrówek. Wypoczywali też nad morzem ale w naszych zbiorach jest tylko jeden obraz o tej tematyce. Niestety druga wojna światowa i śmierć męża oraz jedynego syna (obaj są notowani na liście jeńców obozu w Starobielsku) zakończyła ten szczęśliwy czas. Po wojnie artystka wróciła do malowania. Z tego okresu pochodzą wizerunki Krakowa, wnętrz kościołów krakowskich i cykl „Planty”. W tej przestrzeni prezentujemy także nagrodzony srebrnym medalem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie autoportret artystki, oraz kompozycje związane z jedynym dzieckiem malarki – Adamem juniorem.

W 2 salach zachodniej części naszej galerii pokazujemy obrazy i szkice malarskie oraz rysunki Michała Borucińskiego, który swoje twórcze życie związał z Warszawą. Niestety plon jego wspaniale zapoczątkowanej działalności artystycznej został zniszczony podczas drugiej wojny światowej w jego warszawskiej pracowni. Ruiny Warszawy rysowane ołówkiem i kompozycja rodzajowa poświęcona temu tematowi są prezentowane w jednym z tych pomieszczeń. Obok można zobaczyć bardziej radosne i barwne kompozycje poświęcone parkowi i budowlom warszawskich Łazienek. Boruciński od początku swojej działalności artystycznej tworzył portrety. To co przekazała do zbiorów siedleckiego muzeum córka artysty – Hanna Sołtan – to powojenna twórczość malarza. Jedynie dwa portrety – jak przypuszczamy pochodzą – w wcześniejszego okresu. Michał Boruciński po wojnie był profesorem na wydziale konserwacji warszawskiej ASP i przygotowywał studentów do prac malarskich na różnorodnych podłożach. Z tego powodu sam eksperymentował z różnymi gruntami swoich obrazów.


Kuratorzy wystawy: Halina Budziszewska, Danuta Michalec

Szczegóły

Start:
28 kwietnia 2017
Koniec:
31 grudnia 2017
Wydarzenie Category:

Miejsce

Muzeum Regionalne w Siedlcach
ul. Józefa Piłsudskiego 1
08-110 Siedlce, Polska
+ Google Map
Telefon:
+48 25 632 74 70
Strona internetowa:
http://www.muzeumsiedlce.art.pl