BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20270328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20271031T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20261120 DTEND;VALUE=DATE:20270315 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T105337Z LAST-MODIFIED:20260126T105337Z UID:27336-1795132800-1805068799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Bestiariusz DESCRIPTION:Gabriel Max\, Małpa z bukiecikiem fiołków | 1880\nCelem ekspozycji jest przedstawienie\, w jaki sposób człowiek na przestrzeni wieków podejmował próby zrozumienia\, klasyfikowania\, oswajania\, wykorzystywania oraz budowania relacji ze zwierzętami. Tematy te znajdują bogate i wielowątkowe odzwierciedlenie w sztuce i kulturze wielu cywilizacji. \nWystawa ma charakter problemowy i krytyczny. Jej kolejne części ukazują wyobrażenia dotyczące pochodzenia zwierząt i ich miejsca w porządku świata – od mitów o stworzeniu\, poprzez postacie bóstw o cechach animalistycznych\, aż po fantastyczne hybrydy znane z legend\, baśni i sztuki. Następnie zaprezentowane zostaną początki naukowego podejścia do zwierząt od nowożytnych gabinetów osobliwości\, po ryciny i atlasy przyrodnicze\, traktaty czy relacje z podróży. Zakończeniem ekspozycji jest refleksja nad praktycznym\, emocjonalnym i kulturowym stosunkiem człowieka do zwierząt\, ukazanym w dziełach sztuki i obiektach użytkowych. Wśród prezentowanych eksponatów znajdą się obiekty z obszaru malarstwa\, rzeźby\, grafiki\, rysunku\, złotnictwa\, meblarstwa\, ceramiki\, tkanin\, instalacji artystycznych\, fotografii\, a także wyroby z materiałów pochodzenia zwierzęcego – takie jak szylkret\, pióra i kości\, pergamin czy kurdyban. \nOstatni epizod wystawy dotyczy współczesnych relacji pomiędzy ludźmi a zwierzętami\, a także ważnych kwestii związanych z wymieraniem gatunków\, zmianami klimatycznymi\, rysującymi się przemianami (w tym prawnymi) w ich traktowaniu. \n\nBestiariusz \n20 listopada 2026 r. – 14 marca 2027 r.\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKuratorzy: Grażyna Bastek\, Przemysław Deles\, Łukasz Kozak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bestiariusz/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/bestiariusz_gabriel_max_malpa_z_bukiecikiem_fiolkowmXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20261027 DTEND;VALUE=DATE:20270222 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T115826Z LAST-MODIFIED:20260126T115826Z UID:27354-1793059200-1803254399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach DESCRIPTION:Wystawa Maestro i uczniowie\nPowołana w 1902 r. Szkoła Snycerska w Cieplicach miała kształcić artystów i rzemieślników pracujących w drewnie\, w celu zażegnania kryzysu rękodzielnictwa spowodowanego popularnością masowo powielanych wyrobów przemysłowych wątpliwej jakości (szczególnie dewocjonaliów)\, odlewanych w gipsie i różnorakich sztucznych masach. \nW 1903 r. w szkole rozpoczął pracę pochodzący z włoskiego Tyrolu rzeźbiarz Cirillo dell’Antonio (1876–1971)\, pełniący w latach 1922–1940 funkcję jej dyrektora. Swoją działalnością przyczynił się do rozwoju instytucji i rozsławienia jej w całych Niemczech\, m.in. poprzez odnowienie zapomnianej tradycji tworzenia rzeźbionych szopek bożonarodzeniowych. Jako pedagog wychował kilka pokoleń rzeźbiarzy\, w tym liczne grono artystów aktywnych jeszcze długo po zakończeniu II wojny światowej. \nŚlady prężnej działalności nauczycieli i uczniów szkoły cieplickiej odnaleźć można na obszarze całego historycznego Śląska (i nie tylko!) głównie w formie wyposażenia świątyń\, ale także jako przedstawienia portretowe\, nagrobki\, rzeźby kameralne czy wyroby rzemiosła artystycznego. \n\nMaestro i uczniowie.\nCirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach \n27 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorka: Barbara Andruszkiewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maestro-i-uczniowie-cirillo-dellantonio-i-szkola-snycerska-w-cieplicach/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/MNWr_Cirillo_dellAntonio_2026.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20261008 DTEND;VALUE=DATE:20270222 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T104010Z LAST-MODIFIED:20260126T104010Z UID:27328-1791417600-1803254399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Obywatelka Cepelia DESCRIPTION:Wystawa Obywatelka Cepelia\n„Obywatelka Cepelia” to pierwsza w Polsce\, krytyczna\, przekrojowa wystawa poświęcona jednej z najbardziej wpływowych\, a jednocześnie najmniej rozumianych instytucji wytwarzającej i dystrybuującej przedmioty artystyczne i dzieła sztuki. Cepelia (Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego) przez cztery dekady kształtowała codzienną estetykę Polaków wpływając na wygląd ich mieszkań\, stroju\, pamiątek\, a nawet na zbiorowe wyobrażenia o ludowości i tradycji. Miała istotne znaczenie dla budowania wizerunku kraju zagranicą. Wystawa prezentuje ten fenomen w szerokiej perspektywie\, łącząc konteksty społeczne\, projektowe wizualne i ideologiczne. \nEkspozycja Cepelii na Targach Wzornictwa w Warszawie | 1961 r.\, Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nEkspozycja odsłania pełne spektrum funkcjonowania Cepelii – od projektowania i produkcji\, przez badania i eksperyment\, po system sprzedaży i wystawiennictwa. W jej przestrzeniach zobaczymy zarówno wyroby nowoczesne jak i tzw. ludowe i retro oraz modę\, biżuterię\, pamiątkarstwo\, plakaty i wydawnictwa. Wystawa prezentuje także przykłady współpracy z Cepelią najwybitniejszych twórców epoki i to w zakresie różnych dziedzin: tkanina (Jolanta Owidzka\, Wojciech Sadley)\, ceramika(Heleną i Lechem Grześkiewiczami i in.). Zwiedzający zobaczą więc unikaty\, krótkoseryjne wyroby wybitnych projektantów oraz masową produkcję codziennego użytku\, w tym również przykłady słynnego „cepeliowskiego kiczu”. Większość z udostępnionych zwiedzającym obiektów nigdy wcześniej nie była pokazywana\, pochodzą z prywatnych zbiorów lub zostały wydobyte z magazynów różnych muzeów. \nWnętrze sklepu Cepelii w Nowym Jorku | lata 60. XX w.\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nWystawa wpisuje się w najnowsze badania nad kulturą materialną PRL i pozwala zrozumieć\, dlaczego Cepelia – instytucja o ogromnym wpływie społecznym i kulturotwórczym\, do dziś budzi sprzeczne emocje również wśród muzealników i specjalistów. To opowieść o ideach\, ambicjach\, estetykach i napięciach\, które ukształtowały polskie wnętrza drugiej połowy XX wieku i pozostawiły wyraźny ślad w zbiorowej pamięci. \n„Obywatelka Cepelia” zaprasza do refleksji nad tym\, jak powstawały przedmioty codziennego użytku w PRL\, jaką rolę pełniła estetyka w państwowym systemie kultury oraz w jaki sposób dziedzictwo Cepelii powraca dziś w modzie\, działalności projektowej i zbiorowej nostalgii. To opowieść o instytucji\, która pozostaje jednym z najważniejszych symboli polskiej kultury materialnej XX wieku. \nStoisko Cepelii na Międzynarodowych Targach w Poznaniu| lata 60\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\n\nObywatelka Cepelia \n8 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nZespół kuratorski: prof. UAM dr hab.Piotr Korduba\, dr Anna Wiszniewska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obywatelka-cepelia/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/cepelia.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260918 DTEND;VALUE=DATE:20270201 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260401T151208Z LAST-MODIFIED:20260414T073852Z UID:27514-1789689600-1801439999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:„Oblicza Czapskiego” DESCRIPTION:Józef Czapski\, Autoportret | 1951\, kolekcja Krzysztofa Musiała\nW 2026 roku\, w 130. rocznicę urodzin Józefa Czapskiego\, Muzeum Narodowe w Krakowie zaprasza na wystawę „Oblicza Czapskiego” – prezentację twórczości jednego z najważniejszych polskich artystów XX wieku\, widzianej przez pryzmat powracających motywów i form. \nNa ekspozycji zostaną zaprezentowane przede wszystkim obrazy pochodzące ze zbiorów prywatnych w Polsce i za granicą. Wiele z nich było dotąd rzadko pokazywanych lub nieeksponowanych wcale\, w tym także wciąż mało znana przedwojenna twórczość Czapskiego\, zachowana jedynie fragmentarycznie po zniszczeniach II wojny światowej. \nTwórczość Czapskiego wyrastała z jego wrażliwości oraz uważnego patrzenia na świat. Artysta obserwował ludzi – przechodniów\, pasażerów\, wiernych w kościele – a także przedmioty i fragmenty codzienności\, które w jego obrazach zyskiwały nową rangę i znaczenie. \nJózef Czapski\, Stara kobieta | 1965\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJózef Czapski\, Szkice kompozycji malarskich | 1959\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJak pisał w swoich dziennikach: \n„Moje odkrywanie świata to odkrywanie form czy układów\, form istniejących na świecie\, które nas otaczają i których przeważnie nie zauważamy”. \nWystawa została pomyślana jako próba uporządkowania i nowego odczytania dorobku artysty. Ekspozycję podzielono na dwa segmenty. \nPierwszy z nich opiera się na kluczu ikonograficznym i prowadzi widza przez najważniejsze motywy obecne w malarstwie Czapskiego. Tworzą ją elementy zaczerpnięte z codziennego doświadczenia\, którym artysta nadawał szczególne znaczenie. \nDruga część wystawy koncentruje się na stronie formalnej dzieł. Zestawione tu „słowa-klucze” pozwolą lepiej zrozumieć język malarski Czapskiego – jego sposób budowania kompozycji\, rytmu\, koloru i napięć wizualnych. Taki układ umożliwia bardziej przejrzyste odczytanie jego języka malarskiego i kwestionuje częste przekonanie o braku wewnętrznej struktury twórczości artysty. \nWystawa „Oblicza Czapskiego” będzie okazją\, by spojrzeć na jego twórczość z nowej perspektywy\, jako konsekwentną\, wielowątkową i przenikliwą opowieść o patrzeniu na świat. \n\n„Oblicza Czapskiego”\n18.09. 2026 – 31.01.2027\nKuratorka: dr Magdalena Ludera\nMuzeum Narodowe w Krakowie\, Gmach Główny URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oblicza-czapskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Jozef-Czapski-Autoportret-1951.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260911 DTEND;VALUE=DATE:20261214 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T104851Z LAST-MODIFIED:20260126T104851Z UID:27333-1789084800-1797206399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Adolph Menzel (1815–1905). Niestrudzony obserwator DESCRIPTION:Adolph Menzel\, Kobieta spacerująca wokół fontanny w ogrodzie zdrojowym w Kissingen | 1885\nAdolph Menzel uznawany jest za jednego z najważniejszych artystów niemieckich. Jego długie życie objęło niemal cały wiek XIX\, a wraz z nim zmieniające się prądy i zjawiska w sztuce. W twórczości malarskiej\, graficznej i rysunkowej Menzla znajdziemy odniesienia do – by użyć tradycyjnych określeń – biedermeieru\, romantyzmu\, realizmu\, historyzmu i impresjonizmu. \nW zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie przechowywanych jest 45 rysunków i ponad 200 rycin artysty. Na wystawie pokażemy je w dwóch kontekstach. Z jednej strony\, ta pierwsza w Polsce monograficzna prezentacja twórczości Menzla przedstawi – dzięki współpracy z Alte Nationalgalerie i Kupferstichkabinett w Berlinie oraz z muzeami narodowymi we Wrocławiu i Poznaniu – obrazy\, rysunki i ryciny ilustrujące wszystkie aspekty jego bogatej twórczości. Drugim istotnym zagadnieniem będzie kwestia proweniencji rysunków i rycin Menzla ze zbiorów MNW\, pochodzących z przedwojennych kolekcji niemieckich. Zespół ten znakomicie nadaje się do szerszej refleksji nad losami dzieł\, które stały się własnością polskich instytucji kultury w wyniku zmian granic w 1945 roku. Niczym w soczewce skupiają się w nim współczesne wyzwania związane z badaniami nad proweniencją dzieł sztuki. \n\n\nAdolph Menzel (1815–1905).\nNiestrudzony obserwator \n11 września – 13 grudnia 2026\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKurator: Piotr Borusowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adolph-menzel-1815-1905-niestrudzony-obserwator/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/adolph_menzel_kobieta_spacerujaca_wokol_fontanny_rysnmxix_1361mXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260731 DTEND;VALUE=DATE:20261231 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260203T113928Z LAST-MODIFIED:20260203T113928Z UID:27374-1785456000-1798675199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej DESCRIPTION:Poliptyk Zaśnięcie Marii z Kościoła Bożego Ciała | 1492\, w szafie środkowej Zaśnięcie Marii i Chrystus z duszą Marii\nWystawa w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. \nW owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym\, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Zwieńczeniem ekspozycji był wydany trzy lata później monumentalny katalog\, który do dziś stanowi bezcenne źródło wiedzy dla badaczy tej epoki. \nWspółczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian\, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną\, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy\, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom\, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki. \nOddając głos samym dziełom\, możliwe będzie natomiast przyjrzenie się zmianom\, którym zostały poddane zarówno w warstwie teoretycznej\, stanowiąc temat badań z dziedziny historii sztuki\, jak i praktycznej – będąc obiektami objętymi działaniami konserwatorskimi. \nZwiedzający obejrzą dzieła sztuki średniowiecznej obecne na ekspozycji sto lat temu\, te\, które z różnych względów zostały z niej wycofane\, oraz takie\, które – mimo starań kuratorów – nigdy na nią nie dotarły. \nNiezwykle ważne jest miejsce wystawy – w 1926 r. gotyckie zabytki umieszczone zostały w pawilonie wystawowym mieszczącym dziś Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej. W 2026 r. w gmachu tym arcydzieła śląskiej sztuki średniowiecznej zaprezentowane zostaną ponownie. \n\nStulecie.\nW rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej \n31 lipca – 3o grudnia 2026 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\nKuratorka: Agata Stasińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stulecie/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/poliptyk-zasniecia-marii.jpg GEO:51.1082478;17.0758624 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260618 DTEND;VALUE=DATE:20270101 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260428T074140Z LAST-MODIFIED:20260428T081855Z UID:27669-1781740800-1798761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szkoła spojrzenia – miasto DESCRIPTION:Muzeum Pałac Herbsta\, oddział Muzeum Sztuki w Łodzi zaprasza na nową wystawę Szkoła spojrzenia – miasto.  \nBędzie to wystawa fotografii\, która poruszy zagadnienia oscylujące wokół miasta – m.in. jego utrwalanie\, doznawanie\, poznawanie. Znajdą się na niej prace m.in. Brunona Schulza\, Romana Opałki\, Jana Bułhaka\, Zofii Chomętowskiej czy Stefana Kiełszni. \nLeon Kowalski\, Nocna Samotność | XIX-XX w.\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nBruno Schulz\, Rewolucja w mieście | 1922\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nWystawa zachęcać będzie do refleksji nad miejskim krajobrazem\, pokazując różne aspekty doświadczenia miasta. Prezentowanym kadrom towarzyszyć będą głosy pisarzy\, poetów\, filozofów i malarzy\, dla których miasto stało się źródłem inspiracji. \nJedną z figur prowadzących przez tę opowieść będzie flâneur – uważny obserwator miejskiego życia. Zapraszamy do eksplorowania fotograficznych przedstawień m.in. Warszawy\, Paryża\, Lublina\, Londynu\, Wilna czy Łodzi. \nJanusz Brzeski\, Grand Hotel | ok. 1930\, Muzeum Sztuki w Łodzi\n\nWernisaż: 18.06.26\, godz. 17:30\nCzas trwania: 18.06 – 31.12. 2026 r.\nKurator: Katarzyna Kończal\nMiejsce: Galeria Sztuki Dawnej\, Muzeum Pałac Herbsta\,\noddział Muzeum Sztuki w Łodzi\,\nul. Przędzalniana 72 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szkola-spojrzenia-miasto/ LOCATION:Muzeum Pałac Herbsta\, Przędzalniana 72\, Łódź\, 90 - 338\, Polska CATEGORIES:wystawa GEO:51.754115;19.484476 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pałac Herbsta Przędzalniana 72 Łódź 90 - 338 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Przędzalniana 72:geo:19.484476,51.754115 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260609 DTEND;VALUE=DATE:20260831 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T112828Z LAST-MODIFIED:20260126T112828Z UID:27349-1780963200-1788134399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Płytki\, flizy\, tafelki. Ceramiczne intermezza DESCRIPTION:Wystawa Płytki\, flizy\, tafelki. Ceramiczne intermezza\nNajcenniejsze zabytkowe płytki z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu – głównie wielobarwne hiszpańskie azulejos i błękitno-białe płytki holenderskie – zaprezentowane zostaną na tej kameralnej wystawie. \nFliza (fliz) to cienka płytka z wypalonej gliny używana najczęściej do okładania ścian. Hiszpanie poznali ten sposób zdobienia architektury w X w. za pośrednictwem arabskich najeźdźców\, którzy do Europy zaimportowali rodzimą tradycję. Obcy trend szybko stał się namiętnością miejscowych\, a powiedzenie „no ava casa sin azulejos” (nie ma domu bez fliz) nie utraciło aktualności. \nNatomiast w „kraju nizin” moda na ceramiczne płytki okładzinowe pojawiła się XV w. razem z włoską majoliką. Jej dekoracyjny potencjał Holendrzy wykorzystali\, licując flizami ściany\, dodatkowo chroniącymi przed zabrudzeniem i zawilgoceniem. Na początku XVII w. Holandia stała się monopolistą w ich produkcji\, a moda trafiła aż do Ameryki Południowej. \nWystawie towarzyszyć będzie publikacja – katalog kolekcji muzealnej. \n\nPłytki\, flizy\, tafelki. Ceramiczne intermezza \n9 czerwca – 30 sierpnia 2026\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorka: Jolanta Sozańska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/plytki-flizy-tafelki-ceramiczne-intermezza/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/Plytki-flizy-tafelki.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260515 DTEND;VALUE=DATE:20261019 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260324T130733Z LAST-MODIFIED:20260324T130733Z UID:27494-1778803200-1792367999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Korzenie i niebo DESCRIPTION:Wilhelm Kotarbiński\, Satyr | koniec XIX w.\nJuż 15 maja\, będziemy mogli po raz pierwszy w Polsce\, zobaczyć dzieła ze zbiorów Kijowskiej Narodowej Galerii Sztuki\, jednego z najważniejszych muzeów ukraińskich. \nPowstało ono w 1922 roku\, jego zaś bogata i różnorodna kolekcja liczy czternaście tysięcy obiektów\, głównie z zakresu malarstwa\, od XIII wieku do czasów współczesnych. Trzon zbiorów Galerii stanowią dzieła z prywatnych kolekcji kijowskich\, które zostały znacjonalizowane w czasach istnienia ZSRR – najcenniejsze i najbardziej z nich znane\, to te Tereszczenków\, Chanenków\, jak również Oskara Hansena. \nIstotne miejsce w zbiorach Kijowskiej Narodowej Galerii Sztuki zajmuje kolekcja dzieł polskich artystów XIX i pierwszej połowy XX wieku\, niewielka\, jednak bardzo interesująca. W Polsce dotychczas\, w każdym razie wśród szerszego kręgu odbiorców sztuki\, pozostawała ona nieznana. \nZespół Muzeum Narodowego w Krakowie\, zaproszony przez kijowskie muzeum do współpracy\, dokonał wraz z nim wyboru dzieł dziewięciu polskich malarzy. Reprezentują one różne epoki – od wczesnego romantyzmu aż do okresu międzywojennego i\, co oczywiste\, są bardzo różnorodne stylistycznie i ikonograficznie. \nNa wystawie w sali Malarni w Galerii Sztuki XIX wieku w Sukiennicach będziemy mogli zatem zobaczyć nieznane dotąd polskiej publiczności dzieła następujących artystów: Aleksandra Orłowskiego (1777–1832)\, Henryka Siemiradzkiego (1843–1902)\, Wilhelma Kotarbińskiego (1848–1921)\, Stefana Bakałowicza (1857–1947)\, Jana Ciąglińskiego (1858–1913)\, Leona Wyczółkowskiego (1852–1936)\, Leona Kowalskiego (1870–1937)\, Stanisława Żukowskiego (1873–1944)\, jak również Mariana Strońskiego (1892–1977). \n\nKorzenie i niebo \n15 maja -18 października 2026\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice \nKurator: dr Beata Studziżba-Kubalska\, Galyna Alaverdova\nKoordynator: Gabriela Kuleczko\, Katarzyna Stolarz\nAranżacja plastyczna: Anna Popławska-Szilder URL:https://news.niezlasztuka.net/event/korzenie-i-niebo/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice\, Rynek Główny 3\, Kraków\, 31-042\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/03/korzenie-niebo_original.jpg GEO:50.0616909;19.937303 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice Rynek Główny 3 Kraków 31-042 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 3:geo:19.937303,50.0616909 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260514 DTEND;VALUE=DATE:20261026 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T104417Z LAST-MODIFIED:20260126T104417Z UID:27330-1778716800-1792972799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rzeźba na meblościankę DESCRIPTION:Wystawa Rzeźba na meblościankę\nCeramiczne pingwiny\, małpy\, siłacze i seksbomby zdobiły meblościanki w polskich mieszkaniach przez niemal cały okres PRL-u. Te wyjątkowe porcelanowe „rzeźby kameralne” zrobiły furorę za granicą i do dziś budzą zachwyt miłośników designu. Ich projekty zostały opracowane w połowie lat 50. XX w. w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie przez zespół projektantów\, w skład którego wchodzili: Henryk Jędrasiak\, Mieczysław Naruszewicz\, Hanna Orthwein i Lubomir Tomaszewski. \nKilkaset modeli ceramicznych przedstawiających ludzi i zwierzęta odznaczało się nowoczesnym rzeźbiarskim modelowaniem i nienaśladującą dekoracją malarską. Wzory powstały z myślą o produkcji masowej. Miały być dostępne dla odbiorców indywidualnych pragnących zaaranżować swoje mieszkania zgodnie najnowszymi trendami w sztuce i designie. Nowoczesne figurki były produkowane w dużej liczbie przez wszystkie fabryki porcelany w Polsce w latach 1956–1965. \nNa wystawie zaprezentujemy zbiór pochodzący z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. Jest on wyjątkowy\, ponieważ w całości składa się z pierwowzorów powstałych pod osobistym nadzorem czwórki wybitnych projektantów w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. To oni wykreowali charakterystyczny\, powszechnie naśladowany styl i stworzyli najznakomitsze modele. Widzowie będą mogli podziwiać rzeźbiarski charakter prac i oryginalny język form wykreowany przez ich twórców. \n\nRzeźba na meblościankę \n14 maja – 25 października 2026 r.\nMuzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni\nKuratorka: Kaja Muszyńska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rzezba-na-mebloscianke/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia\, Puławska 113a\, Warszawa\, 02-707\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/rzezba_na_mebloscianke_figurka.jpg GEO:52.1890265;21.0284122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia Puławska 113a Warszawa 02-707 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Puławska 113a:geo:21.0284122,52.1890265 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260508 DTEND;VALUE=DATE:20260831 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260427T133704Z LAST-MODIFIED:20260427T135708Z UID:27648-1778198400-1788134399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Arcydzieła z kolekcji Lanckorońskich. Opowieść o antyku DESCRIPTION:Antyk jest bliżej\, niż myślisz. Nie jako zamknięta epoka\, lecz jako inspiracja\, której ślady wciąż odnajdujemy w sztuce i kulturze. Już od maja Zamek Królewski na Wawelu zaprasza do odkrycia wyjątkowych obiektów z różnych części Europy i Stanów Zjednoczonych. To niepowtarzalna okazja\, by zobaczyć jedną z najważniejszych prywatnych kolekcji starożytności i spojrzeć na antyk z nowej perspektywy. \nKolekcja Lanckorońskich ponownie odsłania swoje bogactwo\, pokazując\, że dziedzictwo antyku wykracza poza muzealne przestrzenie – wciąż kształtuje i inspiruje kolejne pokolenia. \nWystawa Arcydzieła z kolekcji Lanckorońskich. Opowieść o antyku na Zamku Królewskim na Wawelu\nKolekcja wawelska – punkt wyjścia opowieści \nPunktem wyjścia wystawy są obiekty znajdujące się obecnie w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu – dar Karoliny Lanckorońskiej oraz Fundacji Lanckorońskich z 2000 roku. Ten niewielki\, lecz niezwykle cenny zespół stanowi fragment dawnej kolekcji hrabiego\, która pod koniec XIX wieku [należała] do największych prywatnych zbiorów starożytności w Europie. \nNa wystawie zobaczymy m.in. naczynia używane podczas uczt: kantaros – puchar związany z kultem dionizyjskim\, kyliks – płaska czara do wina oraz amfora – naczynie służące do przechowywania i transportu płynów. Uzupełniają je przedstawienia związane z kultem Dionizosa\, w tym rzeźbiona protoma bóstwa. \nWśród eksponatów znajduje się również portretowa głowa mężczyzny z dynastii julijsko-klaudyjskiej\, pochodząca ze zbiorów Getty Museum\, a także wyjątkowe obiekty rzemiosła artystycznego: brązowe lustro zdobione wizerunkami Dioskurów oraz tzw. gemma Lanckorońskiego z VI wieku n.e.\, przedstawiająca krzyż adorowany przez świętych Piotra i Pawła\, nad którym widnieje popiersie Chrystusa. \nKarol Lanckoroński – kolekcjoner i badacz \nKarol Lanckoroński był nie tylko kolekcjonerem\, lecz także znawcą i badaczem kultur śródziemnomorskich. Uczestniczył w austriackich wyprawach archeologicznych oraz organizował własne ekspedycje badawcze w Azji Mniejszej. Ich efektem było m.in. dwutomowe opracowanie Die Städte Pamphyliens und Pisidiens. \nPodczas licznych podróży oraz dzięki kontaktom z uczonymi\, artystami i antykwariuszami gromadził dzieła sztuki starożytnej: rzeźby\, reliefy\, detale architektoniczne\, naczynia oraz drobne formy rzemiosła artystycznego reprezentujące różne obszary świata antycznego. \nRóżnorodność kolekcji antycznej Lanckorońskiego \nWystawa ukazuje również szerszy kontekst zainteresowań kolekcjonera. Prezentowane będą obiekty pochodzące z rodzinnego majątku w Rozdole\, zabytki przekazane Uniwersytetowi Jagiellońskiemu oraz odlewy wykonane podczas ekspedycji archeologicznych w Azji Mniejszej. Zestawienie tych materiałów pozwala uchwycić zarówno skalę kolekcji\, jak i zakres działalności naukowej Lanckorońskiego. \nHistoria kolekcji \nKolekcja sztuki antycznej stanowiła jedną z najważniejszych części zbiorów Lanckorońskiego\, które od 1895 roku znajdowały się w neobarokowym pałacu przy Jacquingasse 18 w Wiedniu. Tworzona od końca lat 70. XIX wieku\, należała do największych prywatnych kolekcji antyków w monarchii austro-węgierskiej i była zaliczana do najważniejszych zbiorów tego typu w Europie. Antyczne zabytki [prezentowano] w tej rezydencji w specjalnie zaprojektowanej Sali Fresków – jasnej i przestronnej przestrzeni pełniącej funkcję prywatnej galerii\, w której rzeźby i naczynia prezentowano na postumentach oraz w gablotach. Centralne miejsce zajmował monumentalny sarkofag z III wieku\, ozdobiony reliefem przedstawiającym pochód Erosów ku czci Dionizosa i Heraklesa – jedno z najważniejszych dzieł dawnej kolekcji. \nWystawa w Zamku Królewskim na Wawelu przypomina historię tej wyjątkowej kolekcji oraz jej złożone losy w XX wieku. Dzięki obiektom wypożyczonym z muzeów w Europie i Stanach Zjednoczonych oraz ze zbiorów prywatnych możliwe jest ukazanie jej różnorodności i skali. Ekspozycji towarzyszy obszerny katalog\, stanowiący pierwszą próbę kompleksowego opracowania kolekcji dzieł starożytnych należących do Karola Lanckorońskiego. To wyjątkowa okazja\, by zobaczyć antyk w kontekście łączącym historię\, kolekcjonerstwo i współczesne spojrzenie na sztukę. \nAranżacja wystawy \nNowoczesna aranżacja wystawy autorstwa Bartosza Haducha inspirowana jest zasadami antycznej kompozycji i klasycznej geometrii. Współczesne formy architektoniczne oraz zastosowanie naturalnych materiałów tworzą przestrzeń\, w której historia kolekcji spotyka się z nowoczesnym językiem wystawienniczym. \n\nArcydzieła z kolekcji Lanckorońskich. Opowieść o antyku\n8 V – 30 VIII 2026\nZamek Królewski na Wawelu\nZespół kuratorski:\ndr Joanna Winiewicz-Wolska\, Bartłomiej Makowiecki URL:https://news.niezlasztuka.net/event/arcydziela-z-kolekcji-lanckoronskich-opowiesc-o-antyku/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/lanckoronscy-wawel.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260424 DTEND;VALUE=DATE:20261005 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260422T104910Z LAST-MODIFIED:20260422T105406Z UID:27641-1776988800-1791158399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wkrótce wszystko się zmieni DESCRIPTION:Prace Joanny Rajkowskiej\, jednej z najważniejszych współczesnych artystek\, pojawią się w Zamku Królewskim na Wawelu. \nW malowniczej scenerii Ogrodów Królewskich i dziedzińca zewnętrznego będzie można odkryć trzy niezwykłe instalacje: monumentalne\, tętniące życiem błękitne jajo kosa zwyczajnego – Pisklę\, autentyczne wronie Gniazdo oraz geodę Wkrótce wszystko się zmieni – wypełnioną ametystami\, sięgającą „czasu głębokiego”. \n \nJoanna Rajkowska to jedna z najważniejszych i najbardziej wyrazistych postaci polskiej sztuki współczesnej\, znana z projektów\, które trwale zmieniają tkankę miast i naszą wrażliwość. Jej twórczość\, doceniana na całym świecie\, redefiniuje przestrzeń publiczną\, skłaniając do głębokiej refleksji nad relacją człowieka z naturą i historią.\nTa niezwykła wystawa angażuje zmysły i zaprasza do doświadczania Wzgórza Wawelskiego w zupełnie nowym tempie: \nPisklę. Kos zwyczajny – monumentalne\, błękitne jajo kosa zwyczajnego o imponujących wymiarach 240 na 160 centymetrów\, zaprasza\, by podejść do niego bez lęku i po prostu położyć na nim dłoń. Jego gładka\, chłodna powierzchnia kontrastuje z tym\, co dzieje się w środku: pulsującą energią narodzin. Wystarczy przyłożyć ucho\, by usłyszeć subtelne wibracje\, delikatne drżenie skorupy\, rytmiczne bicie serca wykluwającego się ptaka. To intymne spotkanie z początkiem życia – powiększone do skali\, która pozwala nam na chwilę stać się świadkami cudu zwykle ukrytego przed ludzkim wzrokiem. \nGniazdo – część projektu Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich – jest autentycznym gniazdem zbudowanym przez wrony siwe na szczycie słynnej palmy Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich Przez lata ptaki traktowały sztuczną palmę jak pełnoprawny element miejskiego ekosystemu\, jakby nie dostrzegały jej konceptualnego rodowodu ani nieco ironicznej genezy. Gniazdo\, przeniesione dziś do ogrodów Wawelu\, staje się materialnym świadectwem tej niezwykłej symbiozy: natury\, która nie pyta o intencje artystki\, i miasta\, które nieustannie negocjuje własną tożsamość. Przypomina\, że nawet najbardziej sztuczne konstrukcje mogą zostać opanowane przez życie\, a to\, co miało być chwilową interwencją artystyczną\, potrafi przeobrazić się w pełnoprawny fragment miejskiej tkanki. \nWkrótce wszystko się zmieni – pod tym tajemniczym tytułem kryje się geoda wypełniona ametystami\, umieszczona w strukturze ziemi\, w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu archeologicznego Zamku Królewskiego na Wawelu. Obiekt ukształtowany w procesach geologicznych trwających miliony lat kieruje uwagę ku „czasowi głębokiemu” – niemal niewyobrażalnemu\, a zarazem obecnemu w materii. \nDziała jak portal\, przez który można zajrzeć kilka milionów lat w przeszłość. Przypomina o potężnych procesach\, które kształtowały tę ziemię na długo przed pojawieniem się człowieka\, i które będą trwały bez względu na to\, jak potoczy się historia ludzkości. To subtelna lekcja pokory wobec sił\, które nieustannie modelują świat. Minerał staje się pretekstem do pomyślenia o czasie\, w którym podstawową jednostką jest stulecie\, a nie godzina. \nZamek Królewski na Wawelu staje się miejscem żywego dialogu\, gdzie dawne dzieje spotykają się ze współczesną myślą artystyczną. Prace Joanny Rajkowskiej pozwalają na chwilę zatrzymania i wsłuchania się w to\, co zwykle pomijane. To spacer\, który zmienia perspektywę i otwiera nas na to\, co fundamentalne – na relację między człowiekiem\, materią a środowiskiem. \nOdkryj Wawel\, jakiego nie znasz. Zapraszamy! \nKuratorka: dr Bogumiła Wiśniewska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wkrotce-wszystko-sie-zmieni/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/wawel-rajkowska.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260424 DTEND;VALUE=DATE:20260817 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260407T095129Z LAST-MODIFIED:20260427T140241Z UID:27556-1776988800-1786924799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:The best of Muzeum Karykatury DESCRIPTION:Wystawa The best of Muzeum Karykatury\nMuzeum Karykatury zaprasza Państwa do wspólnego śmiechu na wystawie „THE BEST OF MUZEUM KARYKATURY”. \nW wystawie udział wezmą: \nJan Matejko oraz: Ha-Ga\, Butenko\, Tym\, Mrożek\, Dudziński\, Raczkowski\, Młodożeniec\, Lenica\, Kobyliński\, Pokora\, Cieślewicz\, Wielgus\, Szancer\, Witz\, Zaruba\, Miklaszewski\, Zarachowicz\, Berezowska\, Dymny\, Ibis\, Ziomecki\, Ferster\, Lengren\, Pągowski\, Mleczko\, Topor\, Jujka\, Papp\, Fedorowicz\, Szajna\, Gryń\, Starowieyski\, Gawłowski\, Bohdanowicz\, Jakubowska\, Stopka\, Derwich\, Broda\, Tarska\, Piotrowski\, Szaybo\, Dwurnik\, Chmielewski\, Czeczot\, Karczewska\, Krauze\, Macedoński\, Lutczyn\, Puchalski\, Tomaszewski\, Sawka\, Flisak\, Lipiński i inni! \nSpośród 25000 żartów rysunkowych\, karykatur\, ilustracji i plakatów z naszych przepastnych archiwów wybrano dla Państwa blisko 500 tych najśmieszniejszych\, najostrzejszych\, najcelniejszych\, najciekawszych i najcenniejszych – jednym słowem NAJLEPSZYCH! \nEkspozycja swoim pomysłem i rozmachem odwołuje się wprost do wystawy „Najlepsze prace ze zbiorów Muzeum Karykatury”\, którą Eryk Lipiński przygotował w 1983 roku na otwarcie siedziby przy Koziej 11. \n„The Best of Muzeum Karykatury” to otwarcie archiwum Muzeum dla szerokiej widowni. Przy wyborze prac świadomie odrzucono narzędzia historii sztuki\, sięgając po znacznie mniej klarowne i wprost subiektywne kategorie komizmu i humoru. Zależało nam na odcięciu się od wątków akademickich i skupieniu na istocie zbiorów Muzeum Karykatury\, które w założeniu miały wywoływać uśmiech odbiorcy. \nWśród pokazywanych prac znajdziemy zarówno ikoniczne rysunki mistrzów satyry\, jak i zapomniane perły humoru. \nUniwersalne i wciąż aktualne! O nas i o Was! Śmiejmy się razem w Muzeum Karykatury! \n\nThe best of Muzeum Karykatury \nWystawa: 24 kwietnia – 16 sierpnia 2026 \nWernisaż: 23 kwietnia 2026 r.\, godz. 18:00\nOprowadzanie kuratorskie: 26 kwietnia 2026r.\, godz. 13:00\nMuzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie\nKurator: Michał Rzecznik URL:https://news.niezlasztuka.net/event/the-best-of-muzeum-karykatury/ LOCATION:Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego\, ul. Kozia 11\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-070\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/The_best_muzeum-karykatury.png GEO:52.245042;21.013111 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego ul. Kozia 11 Warszawa Mazowieckie 00-070 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kozia 11:geo:21.013111,52.245042 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260423 DTEND;VALUE=DATE:20260914 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260408T162427Z LAST-MODIFIED:20260414T092723Z UID:27586-1776902400-1789343999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Art Déco i Sacrum. Sztuka dekoracyjna dwudziestolecia międzywojennego DESCRIPTION:Wystawa Art Déco i Sacrum. Sztuka dekoracyjna dwudziestolecia międzywojennego\nOd 23 kwietnia Muzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na wystawę\, jakiej jeszcze nie było. \nArt Déco i Sacrum. Sztuka dekoracyjna dwudziestolecia międzywojennego to pierwsza ekspozycja w Polsce prezentująca w tak szerokim ujęciu związki nowoczesnej estetyki okresu międzywojennego z przestrzenią religijną. \nKielichy i ornaty\, pateny i ryngrafy\, medaliony\, grafiki i plakiety – przedmioty\, które na co dzień służyły liturgii – ukazują się tu jako świadectwo wyjątkowego momentu\, w którym tradycja sztuki sakralnej spotkała się z językiem modernizmu i elegancją stylu art déco. \nWładysław Skoczylas\, Matka Boska Karmiąca\, zbiory Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nCentralnym punktem ekspozycji będzie nigdzie wcześniej nieprezentowany komplet liturgiczny z katedry wawelskiej – ornat wraz z palką zaprojektowane przez Zofię Stryjeńską\, ikonę polskiego art déco. Na wystawie pojawi się też szopka jej autorstwa. August Zamoyski\, Henryk Kuna\, Władysław Skoczylas\, Wiktoria Goryńska\, Stanisław Ostoja-Chrostowski\, Stefan Norblin\, Jerzy Teodor Hulewicz\, Antoni Madeyski\, Janina Broniewska\, Stanisław Szukalski\, Mieczysław Kotarbiński – każde z tych nazwisk kryje w sobie rozdział o sakralnym wymiarze polskiej moderny. Do tej pory rozdział ten pozostawał niemal nieodkryty. \n\n \n \n \n \n \n Janina Broniewska\, Immaculata Conceptio Masoviensis | 1924 – 1925 r.\, \nzbiory Muzeum Narodowego w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Madonna zbójnicka\, Szkoła Zakopiańska | 1937 r. \nDzięki uprzejmości Villa La Fleur\n \n \n\nWśród eksponatów znajdą się: rzeźba Broniewskiej Immaculata Conceptio Masoviensis\, wyróżniona medalem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych\, ceramika Wandy Szrajberówny\, projekty krzyży Kotarbińskiego\, artystyczne kartki pocztowe w stylistyce art déco oraz obiekty związane ze szkołą zakopiańską. Ze zbiorów Muzeum Archidiecezji Warszawskiej pochodzi wyjątkowy obiekt bibliofilski: Pastorałki Tytusa Czyżewskiego z drzeworytami Tadeusza Makowskiego – pierwsze wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Książki w Paryżu z 1925 roku\, odbite w 520 numerowanych egzemplarzach na papierze czerpanym\, okrzyknięte najpiękniejszą poetycką malowanką Bożego Narodzenia. Jej obecność wśród ornatów i rzeźb przypomina\, że sacrum w dwudziestoleciu żyło też na kartach papieru. Wiele obiektów pochodzi z prywatnych kolekcji i pierwszy raz będą one pokazywane publicznie. Pozostałe eksponaty pochodzą m.in. ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie\, Muzeum Narodowego w Krakowie\, Zamku Królewskiego na Wawelu\, Muzeum Narodowego we Wrocławiu\, Muzeum ASP w Warszawie oraz sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. \n\n \n \n \n \n \n Władysław Skoczylas\, Mała Matka Boska\, \nzbiory Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\n \n \n \n \n \n \n \n Wiktoria Goryńska\, Gwiazda Morza | 1936 r. \nzbiory Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\n \n \n\nChoć w sztuce sakralnej dwudziestolecia dominował historyzm\, a część duchowieństwa patrzyła na nowoczesność z rezerwą\, artyści coraz śmielej eksperymentowali z uproszczoną formą\, geometryzacją i dekoracyjnością charakterystyczną dla stylu art déco. Wybuch II wojny światowej przerwał ten obiecujący proces\, zanim zdążył on dojrzeć. Powojenna rzeczywistość i programowa niechęć nowego ustroju do Kościoła zepchnęły ten temat na margines badań naukowych i zbiorowej pamięci na kilkadziesiąt lat. \nJanina Broniewska\, Droga Krzyżowa. Stacja XIII | 1936 r.\,zbiory Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nImpulsem do powstania wystawy były sesje naukowe w Muzeum Mazowieckim w Płocku\, które ujawniły\, jak wiele w tej dziedzinie pozostaje do odkrycia. Art Déco i Sacrum – po ubiegłorocznej prezentacji witraży zakładu S.G. Żeleński – jest kolejnym krokiem muzeum w przywracaniu pamięci o tej epoce i zaproszeniem\, by spojrzeć na nią od nowa. To świat\, w którym nowoczesność spotyka duchowość\, a sztuka dekoracyjna staje się świadectwem ambicji i wyobraźni twórców II Rzeczypospolitej. \n\nArt Déco i Sacrum. Sztuka dekoracyjna dwudziestolecia międzywojennego \n23 kwietnia – 13 września 2026 r.\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKuratorki: dr hab. Anna Kostrzyńska-Miłosz\, dr Agnieszka Kasprzak-Danis URL:https://news.niezlasztuka.net/event/art-deco-i-sacrum-sztuka-dekoracyjna-dwudziestolecia-miedzywojennego/ LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Sacru_male_plakaty_def_B3.jpg GEO:52.248809;21.014001 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260422 DTEND;VALUE=DATE:20260523 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260408T164839Z LAST-MODIFIED:20260415T140205Z UID:27598-1776816000-1779494399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Montaż Znaczeń. Myśl Aby’ego Warburga kiedyś i dziś DESCRIPTION:Wystawa Montaż Znaczeń. Myśl Aby’ego Warburga kiedyś i dziś\nWystawa „Montaż Znaczeń. Myśl Aby’ego Warburga kiedyś i dziś” ma na celu ukazanie nowatorskiego charakteru metod badawczych tego niezwykłego historyka sztuki oraz tego\, jak rozwijana przez niego ikonologia może stać się narzędziem do analizy obrazów wykraczających poza jego pierwotny obszar zainteresowań. \nNie są to jednak badania w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Projekt Warburga przywodzi raczej na myśl wizualny układ skojarzeń\, który angażuje odbiorcę w aktywny dialog z dziełami poprzez wędrowanie spojrzeniem po powierzchni tablic. Odrzucając linearną narrację kulturową\, proponuje on fragmentaryczne zestawienia\, które po przetworzeniu przez odbiorcę\, mogą stworzyć spójną całość. Myślenie poprzez skojarzenia\, porównania oraz łączenie pozornie nieprzystających elementów to mechanizmy\, do których już na stałe przyzwyczaiła nas cyfryzacja i ten wątek staje się dziś szczególnie widoczny. \nTakie działanie z obrazem i jego treścią wiąże się z takimi trudnościami\, jakie pociąga za sobą wolność. Tworzy ono napięcie między racjonalnością wykonywanych działań\, a czysto twórczym aktem tworzenia powiązań prowadzących do wzniosłych\, ponurych\, bądź zabawnych refleksji. Wystawa urzeczywistnia te idee w formie odtworzenia części projektów\, które Warburg zawarł w swoim nieukończonym dziele Atlas Mnemosyne wraz z autorskimi projektami czerpiącymi garściami z jego metody zestawiania ze sobą obrazów. Jego działalność w tym zestawieniu doskonale łączy się ze współczesną praktyką obcowania z obrazami\, opartą na nieustannej reinterpretacji i ciągłym montażu znaczeń. \n\nMontaż Znaczeń.\nMyśl Aby’ego Warburga kiedyś i dziś \nWernisaż: 22 kwietnia 2026 r.\, godz. 17:00\nWystawa czynna do 22 maja 2026 r.\nBiblioteka Uniwersytetu Łódzkiego\, I piętro\nKuratorzy: Anna Fijałkowska i Michał Deja – studenci 3 roku Historii Sztuki UŁ URL:https://news.niezlasztuka.net/event/montaz-znaczen-mysl-abyego-warburga/ LOCATION:Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego\, Jana Matejki 32/38\, Łódź\, 90-237\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/montaz-znaczen-mysl-abyego-warburga-kiedys-i-dzis.jpeg GEO:51.774784482682;19.487472180123 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego Jana Matejki 32/38 Łódź 90-237 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Jana Matejki 32/38:geo:19.487472180123,51.774784482682 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260421 DTEND;VALUE=DATE:20260523 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260421T172211Z LAST-MODIFIED:20260421T172211Z UID:27638-1776729600-1779494399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Portrety pamięci. Antoni Fałat DESCRIPTION:Wystawa Portrety pamięci. Antoni Fałat\nWystawa Portrety pamięci: Antoni Fałat- malarstwo jest hołdem dla twórczości zmarłego w 2024 roku wybitnego artysty\, który przez dekady kształtował język polskiej figuracji. Ekspozycja „Portrety pamięci” stanowi unikalną okazję do zapoznania się z dziełami\, które w niezwykle sugestywny sposób odwołują się do historii i pamięci. W ramach wystawy zaprezentowane zostaną kluczowe prace artysty\, pochodzące ze zbiorów rodziny. \nWystawa stanowi unikalną okazję do obcowania z dziełami pochodzącymi bezpośrednio ze zbiorów rodziny artysty. Antoni Fałat był twórcą osobnym\, konsekwentnie realizującym własną\, niezwykle sugestywną wizję artystyczną. Jego obrazy to nie tylko kompozycje malarskie\, ale przede wszystkim głębokie komentarze do przemian współczesnego świata\, polskiego dziedzictwa oraz spraw aktualnych\, traktowanych z ogromną empatią i uważnością. \nArtysta\, absolwent warszawskiej ASP w pracowni Aleksandra Kobzdeja (dyplom z wyróżnieniem w 1969 r.)\, od początku swojej drogi angażował się w życie społeczne i artystyczne. Był inicjatorem grup „Aut” („Aut Pictura Aut Nihil”) – podkreślającej absolutny prymat malarstwa w życiu twórcy oraz „O poprawę” – postulującej silniejsze powiązanie obiegu sztuki z rzeczywistością społeczną. W 1992 roku powołał do życia Europejską Akademię Sztuk\, jedną z pierwszych niepublicznych uczelni artystycznych w Polsce\, która stała się międzynarodowym centrum kształcenia młodych talentów. Dorobek profesora Fałata jest ceniony zarówno w kraju\, jak i za granicą. Jego prace prezentowano m.in. w siedzibie ONZ w Genewie oraz w Parlamencie Europejskim w Brukseli. Artysta został uhonorowany licznymi odznaczeniami\, w tym Złotym Medalem Gloria Artis\, tytułem Zasłużony dla Warszawy\, Medalem Komisji Edukacji Narodowej. \nJego płótna\, takie jak słynny Cyklista\, Polska rodzina z końca wieku czy Wy żyjecie godnie\, a my wygodnie\, na stałe wpisały się w kanon polskiej sztuki\, znajdując miejsce w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie\, Krakowie i Gdańsku\, a także w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta i Muzeum w Gandawie. \n\nPortrety pamięci. Antoni Fałat- malarstwo \n22 kwietnia – 22 maja 2026 r.\nGaleria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej URL:https://news.niezlasztuka.net/event/portrety-pamieci-antoni-falat/ LOCATION:Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej\, Stare Miasto 19/21/21a\, Warszawa\, 00-272\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Antoni-Falat.jpg GEO:52.24955571283;21.012473034378 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej Stare Miasto 19/21/21a Warszawa 00-272 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Stare Miasto 19/21/21a:geo:21.012473034378,52.24955571283 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260417 DTEND;VALUE=DATE:20260914 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20251106T092907Z LAST-MODIFIED:20260415T145945Z UID:27110-1776384000-1789343999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kolekcjoner. Ignacy Korwin-Milewski (1846–1926) DESCRIPTION:Leon Wyczółkowski\, Portret Ignacego hr. Korwin-Milewskiego | 1901\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nMuzeum Narodowe w Warszawie przygotowuje wystawę poświęconą hr. Ignacemu Korwin-Milewskiemu oraz stworzonej przez niego galerii obrazów. Przypadająca w 2026 roku 180. rocznica urodzin i 100. rocznica śmierci tego zasłużonego dla kultury polskiej mecenasa i kolekcjonera dała impuls do przypomnienia jego dokonań. \nZałożeniem wystawy jest prezentacja zrekonstruowanej kolekcji\, która po śmierci hrabiego uległa rozproszeniu\, a pierwotnie liczyła około 250 obrazów. Korwin-Milewski tworzył swój zbiór z wielkim znawstwem na przestrzeni 30 lat (1880–1910). Obrazy zamawiał u malarzy polskich wykształconych w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium\, uczelni\, której sam był studentem przez pięć lat. Znajomości z poznanymi tam artystami podtrzymywał przez kolejne lata\, niektórych z nich otaczał opieką mecenasowską. \n\n \n \n \n \n \n Józef Chełmoński\, Babie lato | 1875\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Aleksander Gierymski\, Trumna chłopska | 1894\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Jan Matejko\, Stańczyk | 1862\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n\nO poziomie artystycznym galerii tworzonej przez Korwin-Milewskiego świadczą takie arcydzieła jak: Stańczyk Matejki\, Babie lato Chełmońskiego\, Święto Trąbek czy Żydówka z cytrynami Aleksandra Gierymskiego. Jej wyjątkową część stanowił zbiór wizerunków (głównie autoportretów) artystów najbardziej cenionych przez kolekcjonera. Ich listę otwierał autoportret Jana Matejki. Wybory Korwin-Milewskiego świadczą o niebywałej umiejętności oceny wartości artystycznej nabywanych dzieł. Czas rewidujący gusta i mody jedynie ugruntował rangę kolekcji. Większość obrazów weszła na stałe do kanonu arcydzieł malarstwa polskiego. \n\nKolekcjoner.\nIgnacy Korwin-Milewski (1846–1926) \n17 kwietnia – 13 września 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKuratorka: Renata Higersberger URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kolekcjoner-ignacy-korwin-milewski-1846-1926/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Kolekcjoner_plakat_projekt_Adam-Glabas_Muzeum-Narodowe-w-Warszawie.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260415 DTEND;VALUE=DATE:20260601 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260407T100445Z LAST-MODIFIED:20260408T155414Z UID:27560-1776211200-1780271999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Paweł Matyszewski. Ukorzenianie DESCRIPTION:Wystawa Paweł Matyszewski. Ukorzenianie\n„Ukorzenianie” Pawła Matyszewskiego to wystawa w procesie – rozpięta między wnętrzem Galerii Bielskiej BWA a Ogrodem Willi Sixta. Artysta wprowadza ogród do instytucji\, jednocześnie przenosząc elementy ekspozycji do otaczającego ją żywego ekosystemu\, zacierając i przekraczając granice między tymi przestrzeniami. \nJak pisze kuratorka wystawy\, Paulina Darłak: „Ukorzenianie staje się opowieścią o cichym życiu roślin splecionym z życiem innych organizmów oraz o gestach\, które pozwalają wzrastać\, wiązać się ze sobą i trwać”. Artysta podporządkowuje się obecności roślin poprzez sadzenie\, podlewanie\, pielęgnowanie\, doglądanie\, obserwację i reagowanie. Każdy z tych gestów nabiera znaczenia jako element uważnej praktyki pracy z materią żywą – kruchą\, wymagającą wysiłku\, czasu i cierpliwości. \nPaweł Matyszewski\, Biological composition 16 | 2023-2024\nWażnym punktem odniesienia dla wystawy jest książka „Współczesna natura” Dereka Jarmana – publikacja\, która stanowi zarówno dziennik ogrodniczy\, jak i medytację nad życiem\, sztuką\, polityką oraz relacjami między ludźmi\, roślinami i przedmiotami. Jarman opisuje w niej współistnienie elementów tworzących zmienne\, wrażliwe układy – mikroekosystemy pozostające w nieustannej relacji z otoczeniem. Ten sposób myślenia\, bliski współczesnym ujęciom relacyjności i ekologii posthumanistycznej\, znajduje wyraźne odzwierciedlenie w realizacjach Matyszewskiego. \nW pracach artysty pojawiają się formy sytuujące się na pograniczu tego\, co roślinne i ludzkie. Organiczne struktury przywodzą na myśl zarówno bogactwo świata roślin\, jak i złożoność ludzkiego ciała – sieci naczyń\, tkanki czy wewnętrzne układy. Motyw roślinności funkcjonuje tu jako nośnik wielu znaczeń: od afirmacji życia\, obfitości i witalności\, po doświadczenie kruchości\, rozpadu i śmierci. W ten sposób prace Matyszewskiego układają się w opowieść o cykliczności oraz nieustannym procesie wzrostu\, przemiany i zanikania\, który obejmuje wszystkie formy życia. \nWystawa „Ukorzenianie” będzie wzbogacona o warstwę dźwiękową przygotowaną przez artystę\, Ernesta Borowskiego. \nWystawa realizowana jest w przestrzeniach Galerii Bielskiej BWA oraz Ogrodu Willi Sixta. \n\nPaweł Matyszewski. Ukorzenianie \n15 kwietnia – 31 maja 2026 r. \nWernisaż: 15 kwietnia 2026 r.\, godz. 18:00\nGaleria Bielska BWA oraz Willa Sixta\nOsoba kuratorska: Paulina Darłak\nDźwięk: Ernest Borowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pawel-matyszewski-ukorzenianie/ LOCATION:Galeria Bielska BWA\, ul. 3 Maja 11\, Bielsko-Biała\, 43-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/pawel_matyszewski_ukorzeniania_.png GEO:49.824525285371;19.044614238146 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Bielska BWA ul. 3 Maja 11 Bielsko-Biała 43-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. 3 Maja 11:geo:19.044614238146,49.824525285371 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260410 DTEND;VALUE=DATE:20260713 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260407T104423Z LAST-MODIFIED:20260407T104423Z UID:27563-1775779200-1783900799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wojciech Weiss. Nieznane grafiki i rysunki DESCRIPTION:Wystawa Wojciech Weiss. Nieznane grafiki i rysunki\nWeiss na nowo \nOd 10 kwietnia do 17 lipca br. w Galerii Sztuki Polskiej prezentowane będą dwie odsłony pokazu prac na papierze Wojciecha Weissa. Ze względu na delikatny i wrażliwy charakter tych dzieł\, mogą być one eksponowane jedynie przez ograniczony czas. Każda z prezentacji stanowi zatem wyjątkową i rzadką okazję\, by zobaczyć obiekty na co dzień przechowywane w muzealnych magazynach. \nWojciech Weiss\, Autoportret I | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu\nChoć Weiss zapisał się w historii sztuki przede wszystkim jako wybitny malarz\, grafika zajmowała równie istotne miejsce w jego twórczości. Stanowi ona ważną część kolekcji Gabinetu Rycin i Rysunków Muzeum Narodowego w Poznaniu. Obecnie znajduje się w niej 91 prac na papierze – grafik i rysunków. Aż 70 z nich to prace nabyte w ciągu ostatnich kilku lat (2022–2024) bezpośrednio od rodziny artysty. \nPejzaż – symbol duszy – impresjonistyczne efekty \nPierwsza odsłona pokazu pt. „Pejzaż – symbol duszy – impresjonistyczne efekty” potrwa od 10 kwietnia do 31 maja. Wystawione zostaną 22 rysunki i odbitki graficzne podejmujące temat pejzażu\, powstałe od początku XX wieku po okres okupacji niemieckiej. W prezentowanych pracach pejzaż odsłania wymiar emocjonalny – od symbolicznego obrazu duszy po po subtelne wrażenia światła i zmiennych stanów natury. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Wawel-burza | 1943\, Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Kalwaria po burzy | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Mendle – zachód słońca | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n\nOsobisty stosunek artysty do pejzażu oraz jego ważne miejsce w twórczości Weissa pozwalają prześledzić jego rozwój w różnych technikach graficznych. Na wystawie zaprezentowane zostaną wczesne\, kameralne prace utrzymane w duchu przybyszewszczyzny\, wykonane w technikach metalowych\, a także interesujący zestaw drzeworytów z połowy lat 20. i początku lat 40. XX wieku. Osobną grupę stanowią monotypie powstałe w pierwszej połowie lat 30. XX wieku. Pokaz uzupełniają szkice i studia rysunkowe do wybranych kompozycji graficznych. Nigdy wcześniej prace te nie były prezentowane szerokiej publiczności! \nPortrety – autoportrety – akty – wnętrza \nDruga część pokazu pt. „Portrety – autoportrety – akty – wnętrza” będzie dostępna od 2 czerwca do 12 lipca. Tym razem zaprezentujemy przekrój uprawianych przez artystę technik graficznych poprzez kolejne popularne w jego twórczości motywy: portrety\, autoportrety\, akty oraz wnętrza z ukazanymi w nich postaciami\, czy przedmiotami codziennego użytku. Artysta eksperymentuje w nich\, analogicznie do malarstwa\, ze światłem\, przestrzenią\, grając dosłownością i iluzją. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Córka | 1943\, Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Bella – Assunta | 1901\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Akt przy wieczornym świetle | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n\nNajwcześniejsze z prezentowanych prac powstały w początkach XX w.\, podczas podróży Weissa do Francji i Włoch. Widać w nich wyraźne wpływy twórczości obcych malarzy\, np. Henri Toulouse-Lautreca\, czy też sztuki dawnej\, szczególnie renesansu. \nPodobnie jak w pierwszej części pokazu\, zespół odbitek graficznych uzupełnią w kilku przypadkach studia i projekty rysunkowe do kompozycji graficznych. Widzowie będą mieli niepowtarzalną okazję doświadczyć piękna prac wykonanych w tej technice. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Aneri pisząca list – Wenecja | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Weiss\, Aleja. Planty Krakowskie\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n\n\nWojciech Weiss. Nieznane grafiki i rysunki \n10 kwietnia – 31 maja 2026 r.\nI odsłona | Pejzaż – symbol duszy – impresjonistyczne efekty  \n2 czerwca – 12 lipca  2026 r.\nII odsłona | Portrety – autoportrety – akty – wnętrza \nMuzeum Narodowe w Poznaniu\nKuratorka: Agnieszka Salamon-Radecka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wojciech-weiss-nieznane-grafiki-i-rysunki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Wojciech-Weiss.-Nieznane-grafiki-i-rysunki.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260410 DTEND;VALUE=DATE:20260706 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260404T100641Z LAST-MODIFIED:20260428T074104Z UID:27553-1775779200-1783295999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Re/Wizje. Plakat filmowy polskich artystek 1954-1982 DESCRIPTION:Wystawa Re/Wizje. Plakat filmowy polskich artystek 1954-1982\nCzy plakat w Polsce drugiej połowy XX wieku był wyłącznie męską domeną? Czy w kraju\, w którym zrodziło się zjawisko określane do dziś szumnie brzmiącą nazwą „polska szkoła plakatu”\, nie było kobiet tworzących plakaty? Można odnieść takie wrażenie\, przeglądając liczne publikacje poświęcone historii polskiego plakatu i\, szerzej\, projektowaniu graficznemu. Również na wystawach jeszcze do niedawna autorki plakatów i ich prace były pomijane. Tymczasem od drugiej połowy lat czterdziestych do połowy lat sześćdziesiątych\, w okresie rozkwitu „polskiej szkoły plakatu”\, a także w kolejnych dekadach XX wieku\, plakat uprawiały artystki plastyczki – absolwentki Akademii Sztuk Pięknych warszawskiej i krakowskiej oraz wyższych szkół plastycznych w Katowicach\, Łodzi\, Poznaniu\, Gdańsku i innych miastach. W większości przypadków obroniły na swojej uczelni dyplom z plakatu (kilkanaście w pracowniach plakatu prowadzonych w warszawskiej ASP przez Henryka Tomaszewskiego i Józefa Mroszczaka). \nEwa Frysztak\, Ballada o dziewczynie\, fot. materiały organizatora\nDuża reprezentacja kobiet w plakacie okresu PRL-u i ich liczne projekty na wysokim poziomie nie znajdują jednak odzwierciedlenia w historiografii polskiego plakatu. W opracowaniach naukowych\, na wystawach i w katalogach ekspozycji poświęconych plakatowi drugiej połowy XX wieku autorki plakatów pomijane są niemal całkowicie; kiedy przestały być aktywne zawodowo\, emigrowały lub umierały – całkowicie znikały z pola sztuki i historii plakatu. Choć w ostatnich kilku latach zaczęto przełamywać ten schemat wykluczenia\, nadal wiedza o polskich artystkach tworzących plakaty i ich dorobku z czasów PRL-u jest dalece niepełna. Wystawa Re/Wizje… pozwoli zmienić – przynajmniej w pewnym zakresie ten stan rzeczy. Oprócz plakatów uznanych twórców zaprezentowane na niej będą plakaty dwudziestu jeden artystek; udokumentowana zostanie ich kariera zawodowa a biogramy znajdą się w katalogu. \nDlaczego w świetle jupiterów znajdą się właśnie plakaty filmowe a – obok autorów – ich autorki? Przywracanie dorobku artystek plakatu jest zasadne podczas ekspozycji plakatów filmowych\, ponieważ był to gatunek jeden z najbardziej wówczas popularnych\, bogato reprezentowany ciekawymi i zróżnicowanymi formalnie realizacjami. Polskie plakaty zapowiadające filmy produkowane w krajach Europy a także Azji i obu Ameryk zyskały szybko rozpoznawalność i uznanie. Plakat kulturalny\, w tym filmowy\, jako nie podlegający w tym okresie restrykcyjnej cenzurze i nieobarczony wymogiem komercyjności pozwalał grafikom na popisanie się inwencją i intelektem\, na rozwinięcie całego wachlarza rozwiązań koncepcyjno-warsztatowych od malarskich „obrazów plakatowych” do zaskakujących rozwiązań graficznych z wykorzystaniem fotografii i zastosowaniem odręcznego (autorskiego) liternictwa. Zaprezentowanie plakatów artystek zestawionych z plakatami artystów – ich nauczycieli\, kolegów\, mężów – pozwala na uzmysłowienie\, że tworzyły one na takim samym poziomie\, a ich prace są częścią historii polskiego plakatu PRL-u. \n\n \n \n \n \n \n Anna Huskowska\, Pieśń purpurowego kwiatu\, fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Anna Gosławska-Lipińska\, Pasterka i kominiarczyk\, fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Anna Huskowska\, Tajemnice alkowy\, fot. materiały organizatora\n \n \n\nPolski plakat filmowy drugiej połowy XX wieku\, co najmniej do lat osiemdziesiątych pełnił znaczącą rolę kulturotwórczą („uliczna galeria obrazów”) i edukacyjną. Prezentował wysoki poziom artystyczny (bez utraty funkcji informacyjnej) a za sprawą kilkunastu grafików zyskał międzynarodową rozpoznawalność. Trudno dziś ignorować fakt\, że autorom plakatów w krótkim czasie dorównały autorki tworzące znakomite plakaty filmowe\, teatralne\, wystawowe\, społeczne ale także propagandowe\, wśród których zdarzały się wyrafinowane formalnie. Artystki wykształcone na tych samych uczelniach co ich koledzy nie tworzyły w izolacji i tak jak oni wykonywały projekty (czasem do tego samego filmu) podlegające zasadom państwowych zleceń (a co za tym idzie – cenzurze\, ocenie komisji artystycznej itd.). \nTytuł wystawy sygnalizuje potrzebę uzupełnienia i skorygowania stanu wiedzy\, a także ponownej oceny i zmiany optyki w ocenie polskiego plakatu PRL-u\, w tym plakatu filmowego. Sygnalizuje konieczność uwzględnienia szerszej perspektywy – włączenia do „polskiej szkoły plakatu” prac autorstwa artystek z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych\, które działając w tym samym czasie co „mistrzowie” współdecydowały o jej obliczu. Ich plakaty i podejście do procesu tworzenia (wykonania zlecenia) odzwierciedlają najlepsze cechy przypisywane tzw. „polskiej szkole”: inwencję\, indywidualizm\, intelektualny charakter i realizację przy wykorzystaniu wszechstronnych umiejętności warsztatowych. Tytuł ekspozycji (i sposób jego zapisu) zawiera również sugestię\, że plakaty filmowe reprezentują autorskie wizje nasuwające się ich twórcom po obejrzeniu filmu; w wielu przypadkach są one świadectwem zaskakującego sposobu odczytania filmu i niezwykłej jego interpretacji\, która oddziałuje\, a nawet narzuca się odbiorcy plakatu. \nNa wystawie zostanie zaprezentowanych 114 plakatów filmowych z lat 1954-1982 autorstwa polskich artystek i artystów. Zapowiadają one nie tylko filmy rodzimej produkcji\, ale podejmują także próbę dialogu z kinematografią krajów całego świata. Wśród filmów\, które zapowiadają prezentowane plakaty znajdują się klasyki polskiej kinematografii (m.in. Do widzenia\, do jutra\, Kanał\, Matka Joanna od aniołów\, Niewinni czarodzieje\, Prawo i pięść\, Złoto) jak też reprezentacja filmu światowego – krajów Wschodu (m.in. Dersu Uzała\, Noc mewy\, Ballada o dziewczynie\, Czyścibuty\, Handlarze opium) i Zachodu (m.in. Śmierć w Wenecji\, Nocny kowboj\, Czarna Carmen\, Anioł zagłady\, Śmierć rowerzysty). Ekspozycja obejmie plakaty autorstwa m.in. Liliany Baczewskiej Lampert\, Hanny Bodnar\, Romana Cieślewicza\, Wojciecha Fangora\, Ewy Frysztak\, Anny Huskowskiej\, Marii Ihnatowicz\, Jolanty Karczewskiej\, Joanny Krzymuskiej-Stokowskiej\, Jana Lenicy\, Eryka Lipińskiego\, Marii Syskiej\, Waldemara Świerzego\, Henryka Tomaszewskiego\, Bronisława Zelka. Prace te są świadectwem intrygujących konceptów projektowych i zaskakujących nawiązań do zapowiadanych filmów polskich i zagranicznych\, a niekiedy ich autorską interpretacją lub swoistą recenzją w formie wizualnej metafory czy rebusu. \n\n \n \n \n \n \n Anna Huskowska\, Gdzie diabeł nie może\, fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Maria Ihnatowicz\, Noc iguany\, fot. materiały organizatora\n \n \n\nZaprezentowanie wyboru plakatów zapowiadających filmy Andrzeja Wajdy nawiązuje do ogłoszenia roku 2026 Rokiem Andrzeja Wajdy. Ekspozycja wpisuje się również w obchody Roku Ludzi Filmu Kujaw i Pomorza oraz nawiązuje do postaci Leonarda Pietraszaka\, którego rok ogłoszono w Bydgoszczy. \n\nRe/Wizje. Plakat filmowy polskich artystek 1954-1982 \nWernisaż: 9 kwietnia 2026 r.\, godz. 18:00\nWystawa czynna do 5 lipca 2026 r.\nMuzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej\nKuratorka: dr hab. Katarzyna Kulpińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/re-wizje-plakat-filmowy-polskich-artystek-1954-1982/ LOCATION:Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej\, ul. Mennica 8\, Bydgoszcz\, Kujawsko-pomorskie\, 85-112\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/rewizje-plakat-duzy.jpg GEO:53.1220822;17.9972951 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej ul. Mennica 8 Bydgoszcz Kujawsko-pomorskie 85-112 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mennica 8:geo:17.9972951,53.1220822 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260410 DTEND;VALUE=DATE:20260713 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20250728T133056Z LAST-MODIFIED:20250728T133056Z UID:26621-1775779200-1783900799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Gotyk w Karpatach DESCRIPTION:Ukrzyżowanie z Feldioara\nTematem wystawy są dzieła sztuki przedstawiającej doby gotyku\, powstałe w Europie Środkowej. Około stu obrazów i rzeźb z muzeów i kościołów w jedenastu krajach uzupełnia dokumentacja fotograficzna tego co nieprzenośne – malowideł ściennych i plastyki architektonicznej. \nWystawa dostarcza materiału dowodowego dla tezy\, że adekwatne ramy przestrzenne dla badania i prezentowania sztuki gotyckiej\, jak i każdej sztuki dawnej\, definiować trzeba nie poprzez byty państwowo-prawne (całkiem szczególnie gdy opisują one naszą a nie średniowieczną rzeczywistość) tylko przez pojęcia topograficzne. Te wynikają z warunków naturalnych: z konfiguracji powierzchni\, klimatu\, szaty roślinnej i bogactw mineralnych. Jednym z takich prymarnych pojęć są Karpaty. Gdy po r. 1989 granice przestały odgradzać a przełęcze i doliny rzek górskich stały się znów – jak przez wieki – powszednim miejscem przechodnim\, podróżując „na drugą stronę” gór napotykaliśmy ustawicznie przyczyny albo skutki\, dopełnienia albo paralele do zjawisk artystycznych\, które wcześniej obserwowaliśmy po „swojej” stronie. Wystawa systematyzuje te\, intuicyjnie doświadczane „efekty déjà vu”. \nMonumentalne Krucyfiksy tęczowe\nStawiamy tezę\, że Karpaty (podobnie jak wszystkie góry) nie dzieliły tylko łączyły. Co więcej\, uważamy\, że Karpaty były nie tylko obszarem przechodnim\, korytarzem tranzytowym\, lecz także samodzielnym regionem artystycznym tzn. że na tym obszarze zachowana jest ciągłość rozwoju\, jedne dzieła sztuki dają początek kolejnym. Poprzez odpowiednie zestawienie eksponatów pokazujemy\, że po obu stronach gór działały te same warsztaty\, dzieła sztuki przesyłane były z jednej strony Karpat na drugą podobnie jak w obu kierunkach przenikały się nowe tendencje w sztuce (ujęcia formy\, schematy ikonograficzne\, konteksty funkcjonalne). \nWystawa prezentuje zarówno nowe odkrycia\, będące rezultatem bieżących prac konserwatorskich bądź kwerend terenowych\, jak i stanowi okazję dla naocznego zweryfikowania tez atrybucyjnych postawionych dawno temu. Wykorzystujemy też możliwość scalenia – choćby chwilowego – dzieł\, których elementy zostały niegdyś rozproszone. \nPiety wapienne importowane po obu stronach Karpat\nWystawę otwiera część multimedialna\, prezentująca wizerunki dzieł sztuki przynależnych do „kultury pamięci” doby gotyku. Natomiast dzieła sztuki zgrupowane są w trzech kolejnych sekcjach. Pierwsza odnosi się do sposobu ujmowania tematów i motywów sztuki sakralnej\, wyznacza granicę między stałym repertuarem ikonografii chrześcijańskiej a tym co stanowi szczególną właściwość regionu. Kolejna sekcja wystawy poświęcona jest zadaniom sztuki przedstawiającej w dobie gotyku (nastawy ołtarzowe\, przedstawienia dewocyjne\, przedstawienia upamiętniające\, rekwizyty dramatyczne\, mikroarchitektura). Także i tu poszukujemy ujęć „endemicznych” dla obszaru Karpat. Na koniec\, w sekcji zatytułowanej „W drodze – ludzie\, dzieła sztuki\, idee” prezentujemy\, na zasadzie studiów przypadków\, kierunki rozchodzenia się inspiracji artystycznych (z jednej strony Karpat na drugą\, ze starych centrów kulturowych Europy Zachodniej – w Karpaty\, z Karpat – poprzez migracje artystów – na Zachód Europy). \nPodstawowym przesłaniem wystawy „Gotyk w Karpatach” jest propozycja zastąpienia anachronicznych klisz pojęciowych\, nową euroregionalną perspektywą narracji o sztuce przełomu średniowiecza i nowożytności. \nTyp Madonna col-bambino vispo rozpowszechniony po obu stronach Karpat\n\nGotyk w Karpatach \n10 kwietnia – 12 lipca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nKurator | autor scenariusza wystawy: dr Wojciech Marcinkowski\nKoordynacja projektu: Katarzyna Pawłowska\nWspółpraca: dr Štefan Valášek URL:https://news.niezlasztuka.net/event/gotyk-w-karpatach/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/Ukrzyzowanie-z-Feldioara.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260409 DTEND;VALUE=DATE:20260506 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260401T112205Z LAST-MODIFIED:20260401T112636Z UID:27508-1775692800-1778025599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ogród otwarty. Wystawa prac Tomasza Zjawionego DESCRIPTION:Wystawa malarstwa Tomasza Zjawionego Ogród otwarty\nMediateka MeMo zaprasza na otwarcie\nwystawy Tomasza Zjawionego pt. Ogród otwarty.\n \nOgród od wieków stanowi przestrzeń symboli – miejsce kontemplacji\, odrodzenia i wewnętrznej refleksji. Przywołuje skojarzenia z rajem\, życiem\, miłością i płodnością\, ale także z odosobnieniem\, schronieniem i tajemnicą ludzkiej natury. Prezentowane na wystawie prace\, głównie z cyklu „Landscapes”\, ukazują krajobraz widziany przez wyobraźnię artysty – balansujący między rzeczywistością a wizją. Szczególne miejsce zajmują w nich motywy roślinne\, poprzez które artysta bada strukturę natury\, odsłaniając jej intymność oraz subtelną\, niekiedy mroczną autonomię Na wystawę składa się kilkanaście prac\, głównie z cyklu „Landscapes”\, w którym artysta bada i interpretuje motyw krajobrazu. Przedstawia go zarówno w szerokich\, syntetycznych ujęciach\, jak i w obrazach skoncentrowanych na detalu. Natura ukazana jest tu poprzez filtr wyobraźni – nieco przekształcona\, momentami baśniowa\, balansująca między rzeczywistością a wizją. W centrum zainteresowania artysty znajdują się motywy roślinne. Zagłębiając się w ich strukturę i formę\, odsłania ich intymność oraz podkreśla ich autonomiczną\, mroczną naturę\, która jest mu bardzo bliska. Roślinność staje się tu nie tylko elementem krajobrazu\, lecz także nośnikiem emocji i symbolicznych znaczeń. \n\nTomasz Zjawiony jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (2018). Uzyskał dyplom magistra z zakresu architektury wnętrz pod kierunkiem prof. Roberta Sobańskiego i malarstwa pod kierunkiem prof. Marka Saka. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Malarstwa w pracowni malarstwa prof. Andrzeja Bednarczyka\, otrzymał dyplom w (2021). Zajmuje się malarstwem\, tworzy instalacje i obiekty artystyczne\, projektuje wnętrza oraz zajmuje się renowacją i konserwacją mebli drewnianych i obiektów. Mieszka i pracuje w Łodzi. \nWSTĘP BEZPŁATNY — warunkiem uczestnictwa w wydarzeniu jest posiadanie aktywnej karty do Biblioteki Miejskiej w Łodzi (fiszki). Prosimy przygotować fiszkę przed wejściem na salę. \nWięcej informacji » URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ogrod-otwarty-tomasz-zjawiony-wystawa/ LOCATION:Mediateka MeMo\, Moniuszki 5\, Łódź\, łódzkie\, 90-101\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/04.09_tomasz_zjawiony_wernisaz_kwadrat.png GEO:51.7680199;19.4585894 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Mediateka MeMo Moniuszki 5 Łódź łódzkie 90-101 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Moniuszki 5:geo:19.4585894,51.7680199 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260408 DTEND;VALUE=DATE:20260501 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260402T085856Z LAST-MODIFIED:20260402T093031Z UID:27524-1775606400-1777593599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tam\, gdzie codzienność spotyka cud. Malarstwo Krzysztofa Websa i wielkanocne rzeźby sztuki naiwnej DESCRIPTION:Wystawa Tam\, gdzie codzienność spotyka cud. Malarstwo Krzysztofa Websa i wielkanocne rzeźby sztuki naiwnej\nWystawa Tam\, gdzie codzienność spotyka cud…\, ukazuje świat widziany oczami sztuki naiwnej – świat prostych ludzi\, ich codziennych zajęć\, trosk i radości. W obrazach Krzysztofa Websa zwyczajne sceny życia nabierają szczególnego wymiaru: opowiedziane z dziecięcą szczerością i baśniową wrażliwością odsłaniają ukryte w codzienności piękno i dobro. \nTowarzyszące im rzeźby artystów nurtu sztuki naiwnej prowadzą widza ku centrum chrześcijańskiego misterium Wielkanocy – od Ostatniej Wieczerzy\, przez dramat ukrzyżowania\, po światło Zmartwychwstania. Zestawienie tych dwóch porządków ukazuje\, że doświadczenie sacrum nie istnieje poza ludzkim życiem\, lecz rodzi się w jego najprostszych gestach i przeżyciach. \nAntoni Kamiński\, Ostatnia wieczerza\, materiały organizatora\nW tej opowieści codzienność staje się przypowieścią o nadziei. W świecie prostych ludzi wiara splata się z losem człowieka\, a historia Męki i Zmartwychwstania przypomina o możliwości odnowy – o cudzie\, który może wydarzyć się pośród zwyczajnego życia. \n\n \n \n \n \n \n Krzysztof Grodzicki\, Jezus wjeżdża do Jerozolimy\, materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Nagórski\, Pieta\, materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Grzegorz Król\, Modlitwa w Ogrójcu\, materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Tadeusz Kacalak\, Pieta\, materiały organizatora\n \n \n\nTak o wystawie mówi kolekcjoner Maciej Balcerak: \n„Jako kolekcjoner sztuki intuicyjnej z dużą chęcią skorzystałem z możliwości współpracy z Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego. Jej początkiem była wystawa „Opowieści tkane & rzeźbione” (styczeń 2026)\, na której zaprezentowano m. in. rzeźby wybitnych polskich artystów intuicyjnych i ludowych pochodzące z mojego zbioru „Kolekcja Sztuki Macieja Balceraka”. Duże zainteresowanie wystawą\, jak też entuzjastyczny jej odbiór przez odwiedzających skłoniły nas wspólnie do kontynuacji współpracy. Efektem tego będą kolejne\, najprawdopodobniej dwie wystawy jeszcze w 2026 roku. Najbliższa z nich\, na przełomie marca i kwietnia br. pokaże malarstwo naiwne uznanego gliwickiego twórcy – Krzysztofa Websa. Obrazom towarzyszyć będzie ekspozycja rzeźb związanych z Wielkanocą ze szczególnym uwzględnieniem tematyki pasyjnej. Ich autorami są znakomici polscy rzeźbiarze wywodzący się z nurtu sztuki intuicyjnej i ludowej: Tadeusz Kacalak\, Antoni Kamiński\, Krzysztof Grodzicki\, Grzegorz Król\, Zdzisław Słonina i Wojciech Nagórski”. \n\nKrzysztof Webs (ur. 1952 w Rudzińcu koło Gliwic) jest malarzem związanym ze śląskim środowiskiem twórców nieprofesjonalnych i jednym z rozpoznawalnych przedstawicieli polskiej sztuki naiwnej i intuicyjnej. Malarstwo Krzysztofa Websa koncentruje się na scenach z życia codziennego\, zwłaszcza związanych z kulturą i historią Śląska. Artysta przedstawia robotnicze dzielnice\, place miejskie\, obyczaje\, wydarzenia historyczne czy sceny uliczne. Jego obrazy są barwne\, narracyjne i często przypominają wizualne opowieści o wspólnocie\, pracy i codziennych rytuałach życia. Prace artysty były wielokrotnie prezentowane na wystawach\, a jedna z ważniejszych ekspozycji – przygotowana przez Muzeum Śląskie w Katowicach z okazji 35-lecia twórczości – nosiła tytuł „Pejzaże z morałem”. \n\n \n \n \n \n \n Krzysztof Webs\, Bujarowie\, materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Krzysztof Webs\, Złota rybka\, materiały organizatora\n \n \n\nWystawę można zwiedzać do 30 kwietnia 2026 roku w:\nponiedziałek\, wtorek\, środa\, piątek w godzinach 10.00-18.00\nsobota 10.00-15.00\nczwartki i niedziele – wystawa nieczynna URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tam-gdzie-codziennosc-spotyka-cud-malarstwo-krzysztofa-websa-i-wielkanocne-rzezby-sztuki-naiwnej/ LOCATION:Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego\, ul. Długa 42\, Zgierz\, 95-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/gdzie-codziennosc-spotyka-cud-plakat.jpg GEO:51.8542496;19.4186453 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego ul. Długa 42 Zgierz 95-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długa 42:geo:19.4186453,51.8542496 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260401 DTEND;VALUE=DATE:20260425 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260319T121814Z LAST-MODIFIED:20260319T122135Z UID:27458-1775001600-1777075199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kolorami mnie ratuj. Dialog z twórczością Estery Karp DESCRIPTION:Estera Karp\, Portret wielokrotny | lata 40. XX wieku\, kolekcja Ewy i Dariusza Jodłowskich\nWystawa „Kolorami mnie ratuj” poświęcona jest twórczości Estery Karp – zapomnianej dwudziestowiecznej malarki. Polki\, Żydówki\, mieszkanki Paryża. \nProjekt buduje międzypokoleniowy dialog wokół koloru jako nośnika emocji\, pamięci i napięcia. Intensywne\, ekspresyjne kompozycje Karp stają się punktem wyjścia dla współczesnych artystek i artystów\, którzy podejmują z nimi rozmowę poprzez własne strategie twórcze. Kolor pełni tu rolę głównego medium komunikacji buduje obraz\, ujawnia doświadczenie\, tożsamość i wrażliwość. \nNa wystawie obejrzymy kilka oryginalnych obrazów Estery Karp z kolekcji Ewy i Dariusza Jodłowskich oraz kilkanaście dzieł współczesnych artystów i artystek\, tworzących w różnorodnych technikach i mediach\, reprezentujących różne pokolenia. Zestawienie prac pozwala prześledzić\, jak barwa przekracza historyczne ramy i pozostaje żywym językiem sztuki. Wystawa nie rekonstruuje przeszłości\, ale uruchamia przestrzeń spotkania intensywną\, zmysłową i otwartą na nowe interpretacje. \nOsoby artystyczne: Estera Karp\, Katarzyna Bogucka\, Adam Brincken\, Dorota Ćwieluch Brincken\, Anna Chmiel\, Filip Czaja\, Nina Dziwoki\, Marija Iva Gocic\, Marta Ignerska\, Anna Kliniewska\, Samuel Kłoda\, Maciej Pająk\, Udry Radek Skrzypczyk\, Mo Tomaszewska\, Magdalena Wesołowska-Kuta\, Maya Woźniak. \nWystawa jest w programie towarzyszącym Cracow Art Week KRAKERS \nWystawa Kolorami mnie ratuj. Dialog z twórczością Estery Karp\n\nKolorami mnie ratuj. Dialog z twórczością Estery Karp \nWernisaż: 1 kwietnia 2026 r.\, godz. 18:00\nWystawa: 1 kwietnia – 24 kwietnia 2026 r.\nMiędzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych w Krakowie \nKuratorka wystawy: Magdalena Ohl\nKoordynacja projektu: Nina Dziwoki\nOprawa graficzna: Katarzyna Wierzba URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kolorami-mnie-ratuj-dialog-z-tworczoscia-estery-karp/ LOCATION:Międzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych w Krakowie\, Stary Rynek 29\, Kraków\, 31-010\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/03/Estera-Karp-Portret-wielokrotny-lata-40.-XX-wieku-kolekcja-Ewy-i-Dariusza-Jodlowskich.jpg GEO:50.06190149876;19.935703164221 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Międzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych w Krakowie Stary Rynek 29 Kraków 31-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Stary Rynek 29:geo:19.935703164221,50.06190149876 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260320 DTEND;VALUE=DATE:20260629 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260319T144928Z LAST-MODIFIED:20260402T093549Z UID:27468-1773964800-1782691199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Maria Jarema. Pęknięty modernizm DESCRIPTION:Maria Jarema\, Penetracje I | 1957\, Muzeum Sztuki\, Łódź\nWystawa Maria Jarema. Pęknięty modernizm proponuje nowe spojrzenie na twórczość jednej z najbardziej oryginalnych postaci polskiej sztuki nowoczesnej okresu międzywojennego i powojennego. Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w 1935 roku\, wcześnie dołączyła do zaangażowanego politycznie środowiska awangardowego\, odrzucającego normy akademickie. Była współzałożycielką Grupy Krakowskiej\, ugrupowania o istotnym znaczeniu dla rodzącego się pokolenia modernistów. W latach 1934–1939 współpracowała również z prowadzonym przez jej brata Józefa eksperymentalnym teatrem Cricot\, w którym zajmowała się scenografią\, kostiumami\, lalkarstwem i grą sceniczną. \nPortret artystki. Archiwum rodziny artystki\n  \nOd początku kariery artystycznej Jarema identyfikowała się z międzynarodowym nurtem modernizmu\, przejmując język wspólny dla abstrakcji postkubistycznej i czerpiąc z surrealizmu i ekspresjonizmu. W okresie powojennym radykalnie domagała się wolności artystycznej. Łącząc charakterystyczną dla surrealizmu koncentrację na cielesności i autoekspresji z dążeniem do formalnej autonomii sztuki abstrakcyjnej\, Jarema od 1949 roku rozpoczęła eksperymenty z techniką monotypii\, odmawiając podporządkowania się dyktatom realizmu socjalistycznego i pozostając na emigracji wewnętrznej do 1954 roku. To właśnie technika monotypii umożliwiała jej wyrażanie podmiotu jako całości\, obejmując także to\, co pozornie niemożliwe do pogodzenia – obszary pęknięć i rozdarć\, naznaczone zarówno napięciami wewnętrznymi\, jak i zewnętrznymi. Kuratorzy określają wypracowany przez nią idiom mianem „pękniętego modernizmu”. Twórczość artystki można czytać jako badanie różnych sytuacji\, w jakich znajduje się ciało i podmiot: od doświadczenia jednostki\, przez relacje między dwojgiem ludzi\, rodzinę\, aż po funkcjonowanie w szerszej wspólnocie. Wystawa jest zaaranżowana według tej narastającej skali – jednostka\, para\, rodzina\, zbiorowość – pokazując\, jak w obrazach ciała ujawniają się napięcia społeczne oraz procesy rozpadu i pęknięcia podmiotu. Prezentuje również prace polskich\, francuskich\, szwajcarskich i włoskich artystów\, z którymi pozostawała w polemicznym dialogu. \nMaria Jarema\, Głowy | 1953\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nPóźne cykle prac Jaremy – Wyrazy\, Penetracje i Filtry – najpełniej odsłaniają jej „pęknięty modernizm”. Warstwy monotypii splatają się tu z malarskimi\, przejrzystymi formami\, geometrycznymi i organicznymi\, tworząc drgające struktury przestrzenne\, które sugerują bardziej ruch niż przedstawienie. Ta perspektywa pozwala interpretować twórczość Jaremy jako próbę stworzenia nowego języka relacji ze światem\, opartego na współzależności i wzajemnym oddziaływaniu ciał\, sił i życiodajnej materii. Artystka jawi się tym samym jako wytrwała architektka płynnych form\, która w obliczu stopniowego rozkładu życia publicznego i wyniszczającej jej własny organizm białaczki była w stanie nadać wibrującemu\, niestabilnemu tworzywu znaczenie – oporu i pola eksperymentu wyobraźni. \n\n \n \n \n \n \n Maria Jarema\, Wyrazy | 1954\, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\n \n \n \n \n \n \n \n Maria Jarema\, Wyrazy 8\, Muzeum Narodowe w Poznaniu \n \n \n\nWystawa umożliwia głębsze zrozumienie indywidualnej praktyki i procesu twórczego Jaremy\, prezentując jej twórczość razem z pracami polskich\, francuskich\, szwajcarskich i włoskich artystów\, których podziwiała i z których dorobkiem się mierzyła. Nie godziła się jednak na rezygnację z własnego głosu. Doskonale rozumiała\, że „bez deformacji\, transpozycji\, metafory\, abstrakcji – nie jesteśmy dzisiaj w stanie objąć i wyrazić narastających konfliktów uczuć i spraw”. \nMaria Jarema\, Portret | 1942\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nWystawa prezentuje prace ze wszystkich okresów twórczości Marii Jaremy. Po raz pierwszy w historii wystawiennictwa\, Pęknięty modernizm obejmuje także niemal cały księgozbiór artystki\, na który składają się katalogi wystaw\, tomiki poezji\, portfolia artystów i czasopisma – materiały zbierane w czasie trzech długich pobytów w Paryżu\, wymieniane z przyjaciółmi w Polsce lub podarowane artystce przez brata Józefa. Zbiory te ułatwiają zarysowanie intelektualnej i artystycznej biografii artystki bezkompromisowej\, nieustannie głodnej doświadczeń i bodźców intelektualnych\, zmarłej przedwcześnie w wieku pięćdziesięciu lat. \nArtyści i artystki: Maria Jarema oraz Jean-Michel Atlan\, Jean Deyrolle\, Gillo Dorfles\, Maurice Estève\, Hans Hartung\, Jean Hélion\, Berta Grünberg\, Józef Jarema\, Tadeusz Kantor\, Alfred Manessier\, André Masson\, Henri Matisse\, Erna Rosenstein\, Jonasz Stern\, Pierre Tal-Coat\, Sophie Taeuber-Arp i Jean Arp\, Jean Tinguely\, Victor Vasarely\, Zygmunt Waliszewski\, Eugeniusz Waniek\, Henryk Wiciński. \n\nMaria Jarema. Pęknięty modernizm \n20 marca – 28 czerwca 2026 r.\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie \nKuratorzy: Éric de Chassey\, Natalia Sielewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maria-jarema-pekniety-modernizm/ LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/03/Jarema-Penetracje-I-1957-Muzeum-Sztuki-Lodz.jpg GEO:52.232655;21.002087 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260320 DTEND;VALUE=DATE:20260824 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T102944Z LAST-MODIFIED:20260324T120821Z UID:27321-1773964800-1787529599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szapocznikow. Osobista DESCRIPTION:Alina Szapocznikow\, Piersi | 1966-68\, Muzeum Narodowe we Wrocławiu\nW Galerii Sztuki Polskiej XX+XXI zaprezentowana zostanie twórczość jednej z najważniejszych polskich rzeźbiarek okresu powojennego. Pionierską – zarówno w kontekście eksperymentów z materią rzeźbiarską\, jak i sztuki kobiecej. Wystawa Szapocznikow. Osobista po raz pierwszy gromadzi w jednym miejscu wszystkie prace Aliny Szapocznikow znajdujące się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Skupioną na emocjach narrację dopełnia kilka dzieł z kolekcji m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. \nTwórczość Szapocznikow\, rozwijana w drugiej połowie XX wieku\, radykalnie poszerzyła rozumienie medium rzeźbiarskiego. Artystka sięgała po nowe\, często niekonwencjonalne materiały\, takie jak poliester czy poliuretan\, dzięki czemu nie tylko rozwinęła język rzeźby\, lecz także zakwestionowała tradycyjne wyobrażenia o jej formie i trwałości. Od 1963 roku Szapocznikow mieszkała i pracowała w Paryżu. Tam wypracowała autorski\, rozpoznawalny styl artystyczny. \nAlina Szapocznikow\, Koński ogon (Głowa Meksykanki) | między 1955-1956\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nOd początku wierna rzeźbie i doskonale rozumiejąca jej język\, Alina Szapocznikow była zafascynowana w równej mierze biologizmem ludzkiego ciała\, jak i materią rzeźbiarską. Brutalne formy jej prac: poszarpane\, zdeformowane sylwetki oraz naturalizm jej odlewów z poliestru odznaczają się silną ekspresją. Rzeźbiarka zaczynała jednak od stylistyki właściwej socrealizmowi\, interpretując ją całkowicie po swojemu. Z czasem bardzo daleko odeszła od socrealistycznej konwencji. Swoją twórczością przepracowywała bolesną pamięć o wydarzeniach II wojny światowej – była nastoletnią więźniarką obozów koncentracyjnych\, w wyniku Holokaustu straciła część bliskich. W 1969 roku otrzymała diagnozę raka piersi – odtąd w odważny\, niespotykany wcześniej w sztuce sposób\, bezpośrednio i szczerze odwoływała się do swojej choroby. \n\n \n \n \n \n \n Alina Szapocznikow\, Faruk (Faraon) | 1964\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Alina Szapocznikow\, Buła | 1965\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Alina Szapocznikow\, Bukiet (I) | 1964\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n \n \n\nMimo tych dramatycznych doświadczeń\, w swoich dziełach starała się podkreślać zmysłowe i erotyczne aspekty ludzkiej egzystencji. W centrum twórczości Aliny Szapocznikow pozostaje ciało\, które jest przekaźnikiem zarówno dramatycznych historii\, jak i zmysłowej przyjemności. Ciało – własne i ciało obce; twarz\, z której jak w Zielniku można wyczytać całe spektrum emocji i głębię symboliki. Jej sztuka podlegała ewolucji\, lecz jedno pozostało niezmienne: zawsze pragnęła oddać w rzeźbie radości i tragedie życia. \nJej wczesne prace\, wyzwolone spod socrealistycznego dyktatu\, jeszcze przedstawiające\, figuralne – były manifestem młodości pokolenia\, które przeżyło II wojnę światową. Szybko jednak zwróciła się ku poszukiwaniom ekspresyjnej formy zaczerpniętej z cielesności i biologii\, lecz odległej od realistycznego ujęcia. \nOdkrycie nowych\, syntetycznych tworzyw pozwoliło jej przekazać w artystycznej formie prawdę o człowieku. Wrażliwe na kształt dłonie Aliny Szapocznikow formowały łatwe do odczytania\, choć nigdy odtwórcze\, doznanie żywego ciała będącego przekaźnikiem uczuć. W jednym z ostatnich tekstów nazwała ludzkie ciało strefą całkowicie erogenną. \nWystawa Szapocznikow. Osobista\, fot. Muzeum Narodowe w Krakowie\nCiało występuje u niej w różnych rolach – zmysłowego fetyszu\, naturalistycznego studium\, ekspresyjnego symbolu człowieczeństwa. Bywa atrakcyjne\, ale też odpychające. Często jest fragmentaryczne\, uszkodzone\, okaleczone. \nZ wewnętrznej potrzeby kontaktu z materią tworzyła dzieła dające wrażenie spontaniczności\, lecz doskonale przemyślane i skonstruowane. Rzeźbiła przeciw nietrwałości ludzkiego życia. \nEkspozycja w Gmachu Głównym MNK ma zadziałać na widza niemal haptycznie – mimo niemożności dotknięcia dzieł ma stworzyć wrażenie cielesnej bliskości. Niewielka\, nastrojowo oświetlona przestrzeń prezentacji rzeźb pozwala na prawdziwie osobisty kontakt odbiorców z wrażliwością Aliny Szapocznikow. \nWystawa Szapocznikow. Osobista\, fot. Muzeum Narodowe w Krakowie\n\nSzapocznikow. Osobista \n20 marca – 23 sierpnia 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nKuratorka: Agata Małodobry\nKoordynatorka: Gabriela Kuleczko\nAranżacja: Marta Staszków URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szapocznikow-osobista/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/03/alina-szapocznikow-xxii-0419-800x1200-1.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260314 DTEND;VALUE=DATE:20261001 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T110505Z LAST-MODIFIED:20260126T110505Z UID:27339-1773446400-1790812799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Plakat polski. Kolekcja DESCRIPTION:Teodor Axentowicz\, Plakat II Wystawy Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” | 1898 r.\nMuzeum Plakatu w Wilanowie powraca! Od młodopolskich plakatów\, po nowoczesne projekty graficzne – kolekcja plakatu polskiego to blisko 36 000 obiektów. Po raz pierwszy w historii pierwszego na świecie muzeum plakatu będą one prezentowane w ramach wystawy stałej. \nZe względu na kruchą naturę papieru ekspozycja będzie zmieniać się co trzy miesiące. Opowieść jednak pozostanie ta sama. To historia przemian społecznych\, kulturowych i politycznych\, które pozostawiły swój ślad na plakatach. \nWystawa będzie podzielona na sześć rozdziałów: od czasów Młodej Polski\, poprzez reklamę artystyczną dwudziestolecia międzywojennego\, powojenną propagandę\, artystyczny fenomen polskiej szkoły plakatu\, po nowoczesne projektowanie graficzne. \nMuzeum Plakatu wraca na mapę Warszawy po kilkuletniej przerwie\, w trakcie której przeszło gruntowną modernizację. Nowa aranżacja została zaprojektowana przez Syfon Studio. \nEkspozycji towarzyszyć będzie przygotowana przez Kubę Sowińskiego bogato ilustrowana publikacja. To kompendium wiedzy o polskim plakacie oraz historii Muzeum Plakatu w Wilanowie. \n\nPlakat polski. Kolekcja\nWystawa stała \nOd 14 marca 2026 r. \nMuzeum Plakatu w Wilanowie\nZespół kuratorski: Izabela Iwanicka Dzierżawska\, Mariusz Knorowski\, Aleksandra Oleksiak\, Bożena Pysiewicz\, Michał Warda URL:https://news.niezlasztuka.net/event/plakat-polski-kolekcja/ LOCATION:Muzeum Plakatu w Wilanowie\, ul. St. Kostki Potockiego 10/16\, Warszawa\, 02-958\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/teodor_axentowiczmXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.164008;21.088106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Plakatu w Wilanowie ul. St. Kostki Potockiego 10/16 Warszawa 02-958 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. St. Kostki Potockiego 10/16:geo:21.088106,52.164008 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260306 DTEND;VALUE=DATE:20260321 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260226T120103Z LAST-MODIFIED:20260305T154433Z UID:27425-1772755200-1774051199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Międzynarodowe Biennale Sztuki AI DESCRIPTION:Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\nKim stajemy się w świecie\, w którym inteligencja przestaje być wyłącznie ludzka? Jak wpływa to na proces twórczy? Odpowiedzi poszukamy już 6-20 marca podczas Międzynarodowego Biennale Sztuki AI w Krakowie. W programie: wystawa „[Nie]świadome algorytmy”\, konferencja naukowa\, warsztaty\, performanse i dyskusje\, które łączą sztukę\, naukę i technologię. Organizatorem jest Wydział Interdyscyplinarny w Krakowie Uniwersytetu SWPS. \nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI\nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI to pierwsza taka impreza w Polsce. Jej hasło przewodnie brzmi „Twórczy dialog i edukacja z AI”. Wydarzenie koncentruje się na zjawiskach związanych ze sztuczną inteligencją w kulturze i sztuce\, a także na jej roli w nauce i edukacji. Celem jest przyjrzenie się relacjom człowieka i AI – ich wspólnej kreatywności\, potencjałowi edukacyjnemu i etycznym wyzwaniom. \nPodczas inauguracji Biennale 6 marca o godz. 18 w Pałacu Potockich w Krakowie zobaczymy performans „F_AI_L” autorstwa Jean-Marc Matos & K-Danse Company. To projekt łączący taniec i sztuczną inteligencję\, eksplorujący relacje między ludzkim ruchem\, technologią i błędem. Performans wprowadza kluczowe tematy Biennale\, zapraszając publiczność do doświadczenia tego\, jak sztuczna inteligencja postrzega\, interpretuje i niekiedy nie rozumie żywego ciała. \nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI\nWystawa „[Nie]świadome Algorytmy” \nRóżne aspekty relacji między twórcą a AI przewijają się na wystawie „[Nie]świadome Algorytmy”. Nie proponuje ona ani technologicznego entuzjazmu\, ani nostalgicznego sprzeciwu wobec maszyn. Zamiast tego poszukuje „trzeciej przestrzeni” – miejsca\, w którym algorytm staje się medium\, partnerem\, a czasem nieprzewidywalnym współautorem. \n\n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n\nEkspozycja prezentuje prace artystów z Polski\, Czech\, Niemiec\, Danii\, Francji\, Hiszpanii i Islandii. Eksplorują one autonomiczność algorytmów\, relację współpracy człowieka i maszyny\, przenikanie się artystycznej intuicji z „nieświadomymi” decyzjami systemów AI\, a także krytyczne spojrzenie na ich wpływ na prywatność\, tożsamość i odpowiedzialność społeczną. Istotnym wątkiem jest również relacja ciała i technologii – ich wzajemne splątanie\, rozszerzenia i napięcia. \n\n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n\nWystawa składa się z pięciu sekcji tematycznych pokazywanych w dwóch lokalizacjach\, które prowadzą widza przez różnorodne strategie artystyczne i sposoby myślenia o AI: Algorytm jako medium (Pałac Potockich)\, Etyczne zgrzyty i czarna skrzynka AI (Pałac Potockich)\, Symulacje świadomości (Pałac Potockich)\, Współpraca człowiek – maszyna (Pałac Potockich)\, Kod ciała: algorytmy tożsamości i moda responsywna (Bunkier Sztuki). \nAI w modzie\, filmach\, fotografii\, poezji \nTaskin Goec\, projektant mody cyfrowej z Berlina\, przygotował na wystawę wideo-instalację „looksfarming”. Ukazuje ona realistycznej wielkości\, w pełni syntetyczne postacie ubrane w projekty zaczerpnięte z archiwum artysty i zinterpretowane przez AI. Wyświetlane na przezroczystych ekranach sylwetki pojawiają się jako spektakularne byty\, lustra naszych post-ludzkich jaźni. \nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI\nW sekcji Algorytm jako medium zobaczymy m.in. eksperymentalny kanał „AndreasGus Youtube Channel – Cinema created by artificial intelligence”\, gdzie większość procesu twórczego\, obrazy\, wideo i muzyka\, powstaje z użyciem zaawansowanych narzędzi AI. \nCiekawy eksperyment ze sztuczną inteligencją prezentują na wystawie fotografka dr Agnieszka Rayss i projektant David Sypniewski\, wykładowcy School of Form Uniwersytetu SWPS. Projekt „Koniec wojny” bada\, co generatywne algorytmy tworzą\, gdy bez podpowiedzi poszerzają kadry archiwalnych zdjęć wojennych. Zamiast historycznej prawdy powstają fantastyczne pejzaże\, hybrydy ludzi i form\, miasta i sceny pełne niepokoju. \n\n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n \n \n \n \n \n Międzynarodowe Biennale Sztuki AI\n \n \n\nBiennale to także performanse\, warsztaty\, spotkania autorskie. Można będzie np. spróbować swoich sił w tworzeniu wideopoezji (10-11 marca\, Apteka Designu) czy obejrzeć „AI Komedia dell’arte” Marka Mardosewicza – spektakl oparty na promptowaniu syntetycznych aktorów (17 marca\, Wesoła Immersive). \nNaukowo o relacjach człowieka z technologią \nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI\nWażnym punktem Międzynarodowego Biennale Sztuki AI będzie konferencja naukowa w Małopolskim Centrum Nauki Cogiteon (9 marca\, godz. 10-18). To zaproszenie do wspólnej refleksji nad tym\, jak AI przekształca naukę\, sztukę i edukację\, a także jak wpływa na nasze codzienne praktyki\, modele wiedzy i relacje społeczne. Efektem konferencji będzie „Raport 2027: Sztuczna inteligencja w sztuce\, nauce i edukacji”\, który zbierze wnioski z wystąpień eksperckich i zaprezentuje wyniki badań przeprowadzonych wśród uczestników Biennale. \n  \nUczestnikom konferencji oraz wystawie towarzyszyć będzie Biennale Bot – interaktywny przewodnik oparty na sztucznej inteligencji\, który będzie prowadził rozmowy z prelegentami i publicznością oraz oprowadzał po ekspozycji. \nNa większość wydarzeń wstęp wolny. Szczegółowy program i zapisy na stronie: biennaleai.org \n\nMiędzynarodowe Biennale Sztuki AI \n6 marca – 20 marca 2026 r.\nMiejsca wydarzenia: Pałac Potockich\, Bunkier Sztuki\, Cogiteon – Małopolskie Centrum Nauki\, Apteka Designu\, Wesoła Immersive\nOrganizator: Wydział Interdyscyplinarny w Krakowie Uniwersytetu SWPS\nWspółorganizatorzy: Wydział Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie\, Cogiteon – Małopolskie Centrum Nauki\, Bunkier Sztuki\, Krakowskie Biuro Festiwalowe\, Galeria Pałacu Potockich\, iAD-Innovation Art Design Foundation \n[Nie]świadome Algorytmy – Wystawa \n7 – 20 marca 2026 r. | Pałac Potockich\n7 – 19 marca 2026 r. | Bunkier Sztuki\nKuratorki: Aleksandra Łukaszewicz\, Patrycja Maksylewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/miedzynarodowe-biennale-sztuki-ai/ LOCATION:Pałac Potockich w Krakowie\, Rynek Główny 20\, Kraków\, 31-005\, Polska CATEGORIES:inne,wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/plakat_Biennale_Sztuki_AI.jpg GEO:50.060839192869;19.93660151994 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Pałac Potockich w Krakowie Rynek Główny 20 Kraków 31-005 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 20:geo:19.93660151994,50.060839192869 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260301 DTEND;VALUE=DATE:20260601 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260126T112502Z LAST-MODIFIED:20260402T093537Z UID:27342-1772323200-1780271999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wschód słońca na Zachodzie DESCRIPTION:Koji Kamoji\, Kamień\, wiatr\, woda i linia | 2023\nPrezentacja twórczości trzech współczesnych artystów urodzonych w Japonii\, którzy na początku swojej kariery przeprowadzili się do Europy – Koji Kamoji (ur. 1935)\, Yoshio Nakajima (ur. 1940) i Keiji Uematsu (ur. 1947). Wykształceni w Japonii\, lecz tworzący w innym kręgu kulturowym\, stali się ważnymi przedstawicielami współczesnej sceny artystycznej. \n\n \n \n \n \n \n Koji Kamoji\n \n \n \n \n \n \n \n Koji Kamoji\n \n \n\nPomimo tętniącej życiem awangardowej – obecnie legendarnej – japońskiej sceny artystycznej lat 50. i 60. XX w. wielu początkujących twórców zdecydowało się wyemigrować z Japonii do Europy czy Stanów Zjednoczonych. Kamoji\, Nakajima i Uematsu wyjechali z rodzinnego kraju w okresie zimnej wojny i osiedlili się w różnych miejscach i kontekstach geopolitycznych: Polska – Szwecja – Niemcy (NRD). \nKeiji Uematsu\, One Stone | 2019\nZ artystycznego punktu widzenia wszystkich trzech łączy zainteresowanie filozofią i naturą\, a także genealogia sztuki konceptualnej i zainteresowanie działaniami site specific z wykorzystaniem przestrzeni wystawienniczej\, jednak praktyka artystyczna każdego z nich jest inna. \nWystawa obejmuje różne media – od malarstwa\, rysunku i rzeźby\, poprzez film i fotografię\, aż po performans. \nKeiji Uematsu\, Vertical Position | 1973-2015\n\nWschód słońca na Zachodzie\nKoji Kamoji\, Yoshio Nakajima i Keiji Uematsu \n1 marca – 31 maja 2026 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\nKuratorzy wystawy: Iwona Dorota Bigos (PL)\, Akiko Kasuja (JP)\, Martin Schibli (SE) URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wschod-slonca-na-zachodzie/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/koji-kamoji-kamien-wiatr-woda-i-linia-2023.jpg GEO:51.1082478;17.0758624 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260226 DTEND;VALUE=DATE:20260323 DTSTAMP:20260502T105404 CREATED:20260224T130441Z LAST-MODIFIED:20260224T130441Z UID:27397-1772064000-1774223999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Eryk Lipiński – plakaty z humorem DESCRIPTION:Wystawa Eryk Lipiński – plakaty z humorem\nPłocka Galeria Sztuki zaprasza wyjątkowo w czwartek – 26 lutego o godzinie 18.00 – na wernisaż wystawy „Eryk Lipiński – plakaty z humorem”\, która stanowi nie tylko przypomnienie dorobku jednego z najważniejszych twórców polskiej szkoły plakatu\, współzałożyciela Międzynarodowego Biennale Plakatu\, lecz także wyjątkową okazję do spotkania z błyskotliwym poczuciem humoru Eryka Lipińskiego. \nNa wystawie zostanie zaprezentowanych ponad 100 różnorodnych plakatów: filmowych\, teatralnych\, okolicznościowych i politycznych\, powstałych od końca lat 30. do lat 70. XX wieku. Wśród prezentowanych na ekspozycji dzieł znajdą się także projekty plakatów z archiwum rodziny artysty oraz autorskie wypowiedzi Eryka Lipińskiego\, dotyczące jego pracy w dziedzinie grafiki użytkowej. Dla jednych zwiedzających będzie to powrót do dobrze znanej twórczości\, dla innych – pierwsze spotkanie z artystą\, który z niezwykłą wrażliwością i ironią potrafił komentować otaczającą go rzeczywistość. \nEryk Lipiński był artystą multidyscyplinarnym\, o czym przypominają projektowane przez niego ilustracje\, okładki\, reklamy\, scenografie teatralne i filmowe\, a przede wszystkim plakaty. Pierwszy plakat\, doceniony i nagrodzony przez jury konkursu\, wykonał\, mając zaledwie 9 lat. Ponownie zainteresował się tą dziedziną w 1934 roku\, będąc studentem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Prawdziwy rozkwit jego działalności\, jako plakacisty\, przypadł natomiast na lata powojenne\, kiedy to\, wraz z Henrykiem Tomaszewskim\, podjął współpracę z przedsiębiorstwem państwowym Film Polski\, dla którego tworzył plakaty będące kompozycją graficzną\, inspirowaną treścią filmu. Propozycja obu grafików stała się przełomem w projektowaniu plakatów filmowych w Polsce oraz przyczyniła się do zmiany podejścia artystów do tej formy twórczości\, która do tej pory uważana była za tak zwaną „produkcję drugiej kategorii”. Szczyt rozwoju działalności Lipińskiego w dziedzinie plakatu przypadł na druga połowę lat 50. i lata 60. XX wieku. Był to dla polskiej grafiki użytkowej czas potężnego rozwoju i otwarcia na nowe zjawiska w sztuce. Do Polski docierały wtedy\, głównie za sprawą malarstwa\, różnorodne nurty i tendencje artystyczne. Niektórzy artyści\, w tym Lipiński\, mieli możliwość obserwowania tych przemian w sztuce zachodniej na żywo\, w momencie zagranicznych wyjazdów przy okazji wystaw i konkursów. Rozwiązania stosowane przez malarzy bardzo szybko dostrzeżone zostały przez grafików i znalazły wyraz w projektach plakatów\, ilustracji i okładek. O tym\, że graficy przemawiali językiem sztuki XX wieku\, świadczą chociażby pojawiające się w plakatach Lipińskiego nawiązania do doświadczeń kubistów\, różnorodnych nurtów sztuki abstrakcyjnej\, nowej figuracji\, surrealizmu\, realizmu\, malarstwa materii\, sztuki op-art i pop-art\, a także rodzimego folkloru. \nZapoznając się z realizacjami Eryka Lipińskiego bez trudu można wskazać kilka cech charakterystycznych dla jego plakatów. Jedną z nich – choć wcale nie najbardziej indywidualną – jest to\, że jego projekty są bardziej graficzne niż malarskie. Dla artysty bowiem podstawę kompozycji stanowił zazwyczaj precyzyjny i syntetyczny rysunek\, sprowadzający skomplikowane kształty do najprostszych\, wypełniony jednolitą plamą koloru. Był to najczęściej – i tutaj ujawnia się najbardziej swoista cecha jego projektów – rysunek przepełniony sporą dawką humoru\, a niekiedy także i satyrycznej refleksji\, przez co jego plakaty wytwarzały specyficzną atmosferę\, rozpoznawalną na pierwszy rzut oka. Ta specyfika nastroju\, emanującego z realizacji Lipińskiego\, wynikała z silnego przywiązania artysty do satyryczno- humorystycznego rysunku prasowego\, co w wielu jego plakatach przejawiało się w stosowaniu strategii wizualnych charakterystycznych dla karykatury. \n\nEryk Lipiński (1908–1991) – karykaturzysta\, grafik\, plakacista\, ilustrator\, scenograf\, satyryk\, felietonista\, autor książek i tekstów kabaretowych\, kolekcjoner\, komisarz licznych wystaw plakatu i rysunku satyrycznego\, twórca i pierwszy dyrektor Muzeum Karykatury. Urodził się 12 lipca 1908 roku w Krakowie jako syn artysty malarza Teodora Lipińskiego i Jadwigi z Czartoryskich. W latach 1934–1939 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie u prof. Tadeusza Pruszkowskiego\, prof. Edmunda Bartłomiejczyka\, prof. Bonawentury Lenarta i prof. Władysława Daszewskiego. Jako rysownik debiutował w 1928 roku w tygodniku „Pobudka”. W 1934 roku zaprojektował swoją pierwszą okładkę dla wydawnictwa M. Arcta\, a także debiutował jako autor plakatów. W tym czasie współpracował z Wydawnictwem F. Hoesicka\, Wydawnictwem Mrówka i Instytutem Wydawniczym Renaissance. Pod koniec 1935 roku ze Zbigniewem Mitznerem założył tygodnik satyryczny „Szpilki”. W drugiej połowie lat 30. projektował reklamy\, m.in. dla firm: Pluton i Bracia Jabłkowscy\, a także stoiska i pawilony wystawowe\, m.in.: dla wydawnictwa Robotnik na Targi w Poznaniu (1937). W latach 1945-1946 pełnił funkcję kierownika artystycznego wydawnictwa „Czytelnik”. W 1946 roku został redaktorem reaktywowanego rok wcześniej tygodnika „Szpilki”. \nW latach 1956-1958 był kierownikiem artystycznym miesięcznika „Polska” i tygodnika „Zwierciadło”. W 1945 roku rozpoczął stałą współpracę z Filmem Polskim\, następnie z Centralą Wynajmu Filmów\, dla których projektował plakaty filmowe. Zaprojektował także wiele plakatów teatralnych\, okolicznościowych i politycznych. W 1966 roku był jednym z inicjatorów i komisarzem I Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie. Jako rysownik\, ilustrator i grafik współpracował z czasopismami: „Szpilki”\, „Mucha”\, „Przekrój”\, „Karuzela”\, „Literatura”\, „Kurier Polski”\, „Polityka”\, „Przegląd Kulturalny”\, „Polska”\, „Panorama”\, „Stolica”\, „Świat”\, „Świerszczyk”\, „Płomyk”\, „Trybuna Ludu”\, „Express Wieczorny”\, „Zwierciadło”; oraz wydawnictwami: Czytelnik\, Iskry\, Wydawnictwo Poznańskie\, Wydawnictwo Literackie\, Wydawnictwo Lubelskie\, Krajowa Agencja Wydawnicza\, Instytut Wydawniczy PAX\, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe\, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne\, RSW Prasa-Książka-Ruch. Zajmował się także scenografią\, którą projektował dla Teatru Satyryków (1952)\, Teatru Ateneum (1958)\, Teatru Syrena (1957-1964). W latach 1965–1975 współpracował z Kabaretem Dudek\, pisząc teksty\, projektując scenografię\, plakaty\, ulotki i programy. W 1978 roku założył Muzeum Karykatury i został jego kustoszem\, a następnie dyrektorem. Prywatnie – mąż rysowniczki i ilustratorki Anny Gosławskiej-Lipińskiej (Ha-Ga) i później Marii Lipińskiej z domu Borowicz. Ojciec Zuzanny Lipińskiej – rysowniczki\, graficzki i projektantki\, absolwentki ASP w Warszawie i Tomasza Lipińskiego – muzyka i kompozytora. Zmarł 27 września 1991 w Warszawie. \n\nEryk Lipiński – plakaty z humorem \nWernisaż: 26 lutego 2026 r.\, godz.18:00\nPłocka Galeria Sztuki \nKuratorzy: Piotr Kułak i Zuzanna Lipińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/eryk-lipinski-plakaty-z-humorem/ LOCATION:Płocka Galeria Sztuki\, ul. Sienkiewicza 36\, Płock\, 09-400\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/Lipinski-plakaty.jpg GEO:52.5457347;19.6907366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Płocka Galeria Sztuki ul. Sienkiewicza 36 Płock 09-400 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Sienkiewicza 36:geo:19.6907366,52.5457347 END:VEVENT END:VCALENDAR