BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20270328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20271031T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261216
DTEND;VALUE=DATE:20270322
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T122515Z
LAST-MODIFIED:20260531T122515Z
UID:27861-1797379200-1805673599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Konrad Brandel. Wizjoner i dokumentalista
DESCRIPTION:Konrad Brandel\, Autoportret fotografa z nieokreślonym mężczyzną w gondoli balonu | 30 lipca 1865\, Warszawa\nKonrad Brandel był wyjątkowo aktywną i twórczą osobowością w gronie polskich fotografów zawodowych drugiej połowy XIX i początku XX wieku. Z pasją angażował się w nową dziedzinę obrazowania i w błyskotliwy sposób potrafił wykorzystać siłę nowoczesnego medium. Na wystawie będzie można zobaczyć najstarsze na świecie fotografie wykonane podczas swobodnego lotu balonem. Te\, uchwycone z niedostępnej wcześniej perspektywy\, światłoczułe obrazy przedstawiają widoki Warszawy zarejestrowane przez Brandla latem 1865 roku. Wkrótce po tym spektakularnym wydarzeniu fotograf zaaranżował autoportret z aparatem w gondoli balonu. Często wykorzystywał później tę pracę w fotomontażach reklamowych swojego atelier. \nBrandel niestrudzenie dokumentował miasto – zmiany zachodzące w warszawskiej architekturze\, ważne wydarzenia\, ale również codzienność mieszkańców\, zawsze kładąc akcent na przemyślaną kompozycję i estetyczny aspekt kadru. W 1883 roku skonstruował fotorewolwer – przenośny aparat do robienia zdjęć „z ręki”\, który umożliwił mu utrwalanie nieupozowanych scen ulicznych i przyniósł sławę wybitnego kronikarza życia stolicy. Dzięki jego pionierskiej działalności możemy nazwać go ojcem polskiego fotoreportażu. \nNiewątpliwie Konrad Brandel był wizjonerem wyprzedzającym swój czas. \n\nXVIII odsłona Gabinetu Fotografii\nKonrad Brandel. Wizjoner i dokumentalista \n16 grudnia 2026 – 21 marca 2027\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKuratorka: Magdalena Bajbor
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/konrad-brandel-wizjoner-i-dokumentalista/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/gabinet_foto_xviii_konrad_brandel.jpg
GEO:52.2315849;21.024704
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261127
DTEND;VALUE=DATE:20270524
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260630T174626Z
LAST-MODIFIED:20260630T174626Z
UID:27984-1795737600-1811116799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:W lustrze Dantego. Kuszenie i ostrzeżenie
DESCRIPTION:Francisco Goya\, Sposób na latanie\, z cyklu Szaleństwa | 1850\nWystawa W lustrze Dantego. Kuszenie i ostrzeżenie jest propozycją spojrzenia z dystansu na ludzkie problemy. Dzięki sztuce\, poezji i literaturze\, które czasem w zaskakujących zderzeniach\, opowiedzą o toposach\, symbolach i prawdach kultury śródziemnomorskiej i chrześcijańskiej\, spojrzymy na życie z niecodziennej perspektywy. Wystawa opowie o ludziach\, ich przywarach\, grzechach\, marzeniach\, uczuciach. \nDante Alighieri\, największy poeta schyłku średniowiecza\, będzie w tym gąszczu naszym przewodnikiem. Dlaczego on? Był człowiekiem głęboko rozumiejącym współczesny mu świat i opowiadającym o nim pełnią swojego geniuszu. Ale był też czynnym\, walecznym politykiem\, interesował się naukami ścisłymi\, teologią i filozofią. Nieobce mu były problemy życia rodzinnego. W swojej Komedii (nazwanej później Boską) w genialny sposób opowiedział całemu światu o tym\, co czeka nas w zaświatach. \nZapoznamy się z jej treścią\, ale przede wszystkim będziemy starali się odnaleźć w niej ostrzeżenia i wytyczne dla nas w ziemskiej wędrówce. \nBohaterowie wyobraźni pokoleń\, okrutni i święci\, piękni i kuszący\, mężowie i niewiasty\, syreny i czarownicy\, mnisi\, marzyciele i naukowcy. Smutek\, radość\, pożądanie\, nienawiść i miłość widziane oczami artystów od antyku do współczesności. Bohaterów i artystów będzie wielu. \nBędziemy kuszeni pięknem i złotem\, posłuchamy deklamacji polskich poetów\, przeżyjemy fascynację Boską Komedią odczuwaną przez naszych romantyków – Norwida i Mickiewicza oraz siedmiu polskich tłumaczy\, których przekłady całości Komedii prześcigają się w maestrii. \nArtyści przeprowadzą nas ścieżką życia ziemskiego w dziewięciu odsłonach. Potem\, po oddaniu czci antenatom\, przekroczymy bramę Piekła. Wbrew przesłaniu umieszczonego na niej napisu\, nie porzucimy nadziei i przejdziemy przez Czyściec\, by wędrówkę naszą zakończyć w Raju\, tak jak ją rozpoczęliśmy\, z tą\, „która porusza Słońce i inne gwiazdy” (przeł. Jarosław Mikołajewski) – Miłością. \nNie trwóż się\, czeka na Ciebie doświadczenie poprzedników. \n\nW lustrze Dantego. Kuszenie i ostrzeżenie \n27 listopada 2026 – 23 maja 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie \nKurator: Światłosław Lenartowicz\nKoordynatorki: Katarzyna Stolarz\, Ewelina Zając\nAranżacja wystawy: Magdalena Bujak
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-lustrze-dantego-kuszenie-i-ostrzezenie/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/Dante-.jpg
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261120
DTEND;VALUE=DATE:20270315
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260126T105337Z
LAST-MODIFIED:20260126T105337Z
UID:27336-1795132800-1805068799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bestiariusz
DESCRIPTION:Gabriel Max\, Małpa z bukiecikiem fiołków | 1880\nCelem ekspozycji jest przedstawienie\, w jaki sposób człowiek na przestrzeni wieków podejmował próby zrozumienia\, klasyfikowania\, oswajania\, wykorzystywania oraz budowania relacji ze zwierzętami. Tematy te znajdują bogate i wielowątkowe odzwierciedlenie w sztuce i kulturze wielu cywilizacji. \nWystawa ma charakter problemowy i krytyczny. Jej kolejne części ukazują wyobrażenia dotyczące pochodzenia zwierząt i ich miejsca w porządku świata – od mitów o stworzeniu\, poprzez postacie bóstw o cechach animalistycznych\, aż po fantastyczne hybrydy znane z legend\, baśni i sztuki. Następnie zaprezentowane zostaną początki naukowego podejścia do zwierząt od nowożytnych gabinetów osobliwości\, po ryciny i atlasy przyrodnicze\, traktaty czy relacje z podróży. Zakończeniem ekspozycji jest refleksja nad praktycznym\, emocjonalnym i kulturowym stosunkiem człowieka do zwierząt\, ukazanym w dziełach sztuki i obiektach użytkowych. Wśród prezentowanych eksponatów znajdą się obiekty z obszaru malarstwa\, rzeźby\, grafiki\, rysunku\, złotnictwa\, meblarstwa\, ceramiki\, tkanin\, instalacji artystycznych\, fotografii\, a także wyroby z materiałów pochodzenia zwierzęcego – takie jak szylkret\, pióra i kości\, pergamin czy kurdyban. \nOstatni epizod wystawy dotyczy współczesnych relacji pomiędzy ludźmi a zwierzętami\, a także ważnych kwestii związanych z wymieraniem gatunków\, zmianami klimatycznymi\, rysującymi się przemianami (w tym prawnymi) w ich traktowaniu. \n\nBestiariusz \n20 listopada 2026 r. – 14 marca 2027 r.\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKuratorzy: Grażyna Bastek\, Przemysław Deles\, Łukasz Kozak
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bestiariusz/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/bestiariusz_gabriel_max_malpa_z_bukiecikiem_fiolkowmXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg
GEO:52.2315849;21.024704
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261027
DTEND;VALUE=DATE:20270222
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260126T115826Z
LAST-MODIFIED:20260126T115826Z
UID:27354-1793059200-1803254399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach
DESCRIPTION:Wystawa Maestro i uczniowie\nPowołana w 1902 r. Szkoła Snycerska w Cieplicach miała kształcić artystów i rzemieślników pracujących w drewnie\, w celu zażegnania kryzysu rękodzielnictwa spowodowanego popularnością masowo powielanych wyrobów przemysłowych wątpliwej jakości (szczególnie dewocjonaliów)\, odlewanych w gipsie i różnorakich sztucznych masach. \nW 1903 r. w szkole rozpoczął pracę pochodzący z włoskiego Tyrolu rzeźbiarz Cirillo dell’Antonio (1876–1971)\, pełniący w latach 1922–1940 funkcję jej dyrektora. Swoją działalnością przyczynił się do rozwoju instytucji i rozsławienia jej w całych Niemczech\, m.in. poprzez odnowienie zapomnianej tradycji tworzenia rzeźbionych szopek bożonarodzeniowych. Jako pedagog wychował kilka pokoleń rzeźbiarzy\, w tym liczne grono artystów aktywnych jeszcze długo po zakończeniu II wojny światowej. \nŚlady prężnej działalności nauczycieli i uczniów szkoły cieplickiej odnaleźć można na obszarze całego historycznego Śląska (i nie tylko!) głównie w formie wyposażenia świątyń\, ale także jako przedstawienia portretowe\, nagrobki\, rzeźby kameralne czy wyroby rzemiosła artystycznego. \n\nMaestro i uczniowie.\nCirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach \n27 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorka: Barbara Andruszkiewicz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maestro-i-uczniowie-cirillo-dellantonio-i-szkola-snycerska-w-cieplicach/
LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/MNWr_Cirillo_dellAntonio_2026.jpg
GEO:51.1108851;17.047705
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261008
DTEND;VALUE=DATE:20270222
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260126T104010Z
LAST-MODIFIED:20260126T104010Z
UID:27328-1791417600-1803254399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Obywatelka Cepelia
DESCRIPTION:Wystawa Obywatelka Cepelia\n„Obywatelka Cepelia” to pierwsza w Polsce\, krytyczna\, przekrojowa wystawa poświęcona jednej z najbardziej wpływowych\, a jednocześnie najmniej rozumianych instytucji wytwarzającej i dystrybuującej przedmioty artystyczne i dzieła sztuki. Cepelia (Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego) przez cztery dekady kształtowała codzienną estetykę Polaków wpływając na wygląd ich mieszkań\, stroju\, pamiątek\, a nawet na zbiorowe wyobrażenia o ludowości i tradycji. Miała istotne znaczenie dla budowania wizerunku kraju zagranicą. Wystawa prezentuje ten fenomen w szerokiej perspektywie\, łącząc konteksty społeczne\, projektowe wizualne i ideologiczne. \nEkspozycja Cepelii na Targach Wzornictwa w Warszawie | 1961 r.\, Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nEkspozycja odsłania pełne spektrum funkcjonowania Cepelii – od projektowania i produkcji\, przez badania i eksperyment\, po system sprzedaży i wystawiennictwa. W jej przestrzeniach zobaczymy zarówno wyroby nowoczesne jak i tzw. ludowe i retro oraz modę\, biżuterię\, pamiątkarstwo\, plakaty i wydawnictwa. Wystawa prezentuje także przykłady współpracy z Cepelią najwybitniejszych twórców epoki i to w zakresie różnych dziedzin: tkanina (Jolanta Owidzka\, Wojciech Sadley)\, ceramika(Heleną i Lechem Grześkiewiczami i in.). Zwiedzający zobaczą więc unikaty\, krótkoseryjne wyroby wybitnych projektantów oraz masową produkcję codziennego użytku\, w tym również przykłady słynnego „cepeliowskiego kiczu”. Większość z udostępnionych zwiedzającym obiektów nigdy wcześniej nie była pokazywana\, pochodzą z prywatnych zbiorów lub zostały wydobyte z magazynów różnych muzeów. \nWnętrze sklepu Cepelii w Nowym Jorku | lata 60. XX w.\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nWystawa wpisuje się w najnowsze badania nad kulturą materialną PRL i pozwala zrozumieć\, dlaczego Cepelia – instytucja o ogromnym wpływie społecznym i kulturotwórczym\, do dziś budzi sprzeczne emocje również wśród muzealników i specjalistów. To opowieść o ideach\, ambicjach\, estetykach i napięciach\, które ukształtowały polskie wnętrza drugiej połowy XX wieku i pozostawiły wyraźny ślad w zbiorowej pamięci. \n„Obywatelka Cepelia” zaprasza do refleksji nad tym\, jak powstawały przedmioty codziennego użytku w PRL\, jaką rolę pełniła estetyka w państwowym systemie kultury oraz w jaki sposób dziedzictwo Cepelii powraca dziś w modzie\, działalności projektowej i zbiorowej nostalgii. To opowieść o instytucji\, która pozostaje jednym z najważniejszych symboli polskiej kultury materialnej XX wieku. \nStoisko Cepelii na Międzynarodowych Targach w Poznaniu| lata 60\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\n\nObywatelka Cepelia \n8 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nZespół kuratorski: prof. UAM dr hab.Piotr Korduba\, dr Anna Wiszniewska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obywatelka-cepelia/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/cepelia.jpg
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260918
DTEND;VALUE=DATE:20270201
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260401T151208Z
LAST-MODIFIED:20260531T140852Z
UID:27514-1789689600-1801439999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Oblicza Czapskiego
DESCRIPTION:Józef Czapski\, Autoportret | 1951\, kolekcja Krzysztofa Musiała\nW 2026 roku\, w 130. rocznicę urodzin Józefa Czapskiego\, Muzeum Narodowe w Krakowie zaprasza na wystawę „Oblicza Czapskiego” – prezentację twórczości jednego z najważniejszych polskich artystów XX wieku\, widzianej przez pryzmat powracających motywów i form. \nNa ekspozycji zostaną zaprezentowane przede wszystkim obrazy pochodzące ze zbiorów prywatnych w Polsce i za granicą. Wiele z nich było dotąd rzadko pokazywanych lub nieeksponowanych wcale\, w tym także wciąż mało znana przedwojenna twórczość Czapskiego\, zachowana jedynie fragmentarycznie po zniszczeniach II wojny światowej. \nTwórczość Czapskiego wyrastała z jego wrażliwości oraz uważnego patrzenia na świat. Artysta obserwował ludzi – przechodniów\, pasażerów\, wiernych w kościele – a także przedmioty i fragmenty codzienności\, które w jego obrazach zyskiwały nową rangę i znaczenie. \nJózef Czapski\, Stara kobieta | 1965\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJózef Czapski\, Szkice kompozycji malarskich | 1959\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJak pisał w swoich dziennikach: \n„Moje odkrywanie świata to odkrywanie form czy układów\, form istniejących na świecie\, które nas otaczają i których przeważnie nie zauważamy”. \nWystawa została pomyślana jako próba uporządkowania i nowego odczytania dorobku artysty. Ekspozycję podzielono na dwa segmenty. \nPierwszy z nich opiera się na kluczu ikonograficznym i prowadzi widza przez najważniejsze motywy obecne w malarstwie Czapskiego. Tworzą ją elementy zaczerpnięte z codziennego doświadczenia\, którym artysta nadawał szczególne znaczenie. \nDruga część wystawy koncentruje się na stronie formalnej dzieł. Zestawione tu „słowa-klucze” pozwolą lepiej zrozumieć język malarski Czapskiego – jego sposób budowania kompozycji\, rytmu\, koloru i napięć wizualnych. Taki układ umożliwia bardziej przejrzyste odczytanie jego języka malarskiego i kwestionuje częste przekonanie o braku wewnętrznej struktury twórczości artysty. \nWystawa „Oblicza Czapskiego” będzie okazją\, by spojrzeć na jego twórczość z nowej perspektywy\, jako konsekwentną\, wielowątkową i przenikliwą opowieść o patrzeniu na świat. \n\nOblicza Czapskiego\n18.09. 2026 – 31.01.2027\nKuratorka: dr Magdalena Ludera\nMuzeum Narodowe w Krakowie\, Gmach Główny
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oblicza-czapskiego/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Jozef-Czapski-Autoportret-1951.jpg
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260911
DTEND;VALUE=DATE:20270208
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T125458Z
LAST-MODIFIED:20260531T125458Z
UID:27866-1789084800-1802044799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Picasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika
DESCRIPTION:Wystawa Picasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika\nGdy w 1948 roku Pablo Picasso przyjechał na Światowy Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju odbywający się we Wrocławiu\, przywiózł ze sobą 20 dużych półmisków wykonanych z fajansu w Atelier Madoura w Vallauris na południu Francji. Przekazał je wówczas do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. To prace unikatowe\, własnoręcznie malowane i ryte przez artystę. Półmiski Picassa rzadko opuszczają stolicę. W 1964 roku mieliśmy okazję eksponować trzy z nich na wystawie ceramiki europejskiej zorganizowanej przez Muzeum Narodowe w Krakowie. \nPo ponad 60 latach możemy zobaczyć je ponownie! Tym razem pokażemy sześć obiektów z warszawskiej kolekcji Picassa\, a towarzyszyć im będzie polska nowoczesna ceramika – prace artystów i artystek z kilku środowisk oraz wyroby fabryczne – czyli tzw. „pikasiaki” lub „pikasy”. Jak wypadnie ta „konfrontacja” będziecie Państwo mogli się przekonać na wystawie w oddziale MNK: Szołayscy już od 11 września 2026 roku. \n\nPicasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika \n11 września 2026 – 7 lutego 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/picasso-i-pikasiaki-nowoczesna-ceramika/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Picasso_MNK_.png
GEO:50.06346;19.936106
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011  Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260911
DTEND;VALUE=DATE:20261214
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260126T104851Z
LAST-MODIFIED:20260126T104851Z
UID:27333-1789084800-1797206399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Adolph Menzel (1815–1905). Niestrudzony obserwator
DESCRIPTION:Adolph Menzel\, Kobieta spacerująca wokół fontanny w ogrodzie zdrojowym w Kissingen | 1885\nAdolph Menzel uznawany jest za jednego z najważniejszych artystów niemieckich. Jego długie życie objęło niemal cały wiek XIX\, a wraz z nim zmieniające się prądy i zjawiska w sztuce. W twórczości malarskiej\, graficznej i rysunkowej Menzla znajdziemy odniesienia do – by użyć tradycyjnych określeń – biedermeieru\, romantyzmu\, realizmu\, historyzmu i impresjonizmu. \nW zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie przechowywanych jest 45 rysunków i ponad 200 rycin artysty. Na wystawie pokażemy je w dwóch kontekstach. Z jednej strony\, ta pierwsza w Polsce monograficzna prezentacja twórczości Menzla przedstawi – dzięki współpracy z Alte Nationalgalerie i Kupferstichkabinett w Berlinie oraz z muzeami narodowymi we Wrocławiu i Poznaniu – obrazy\, rysunki i ryciny ilustrujące wszystkie aspekty jego bogatej twórczości. Drugim istotnym zagadnieniem będzie kwestia proweniencji rysunków i rycin Menzla ze zbiorów MNW\, pochodzących z przedwojennych kolekcji niemieckich. Zespół ten znakomicie nadaje się do szerszej refleksji nad losami dzieł\, które stały się własnością polskich instytucji kultury w wyniku zmian granic w 1945 roku. Niczym w soczewce skupiają się w nim współczesne wyzwania związane z badaniami nad proweniencją dzieł sztuki. \n\n\nAdolph Menzel (1815–1905).\nNiestrudzony obserwator \n11 września – 13 grudnia 2026\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKurator: Piotr Borusowski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adolph-menzel-1815-1905-niestrudzony-obserwator/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/adolph_menzel_kobieta_spacerujaca_wokol_fontanny_rysnmxix_1361mXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg
GEO:52.2315849;21.024704
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260905
DTEND;VALUE=DATE:20261207
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260630T160247Z
LAST-MODIFIED:20260730T181900Z
UID:27959-1788566400-1796601599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku
DESCRIPTION:Od soboty\, 5 września 2026 roku w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu będzie można obejrzeć nową wystawę czasową „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku”. To podróż przez cztery stulecia sztuki\, a także wielkie pytanie o przyszłość natury. Dzieła dawnych mistrzów spotkają się ze sztuką najnowszą\, a malarstwo europejskie z fenomenem japońskiego kachō-ga. Wyjątkową częścią ekspozycji będą klasyczne zielniki i ilustracje botaniczne sprzed wieków. Całość będzie dostępna do 6 grudnia 2026 roku. \nJedyna taka wystawa \n„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” to opowieść o kwiatach\, ptakach\, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata\, których obecność od wieków wpływa na kulturę. Kuratorka wystawy\, Anna Król\, wraz ze współpracującą przy projekcie Kają Muchą zapraszają publiczność w podróż przez światy malarstwa\, grafiki\, rzeźby\, kolażu i instalacji. \nMuzeum Narodowe w Krakowie; www.zbiory.mnk.pl ;MNK II-b-635;fot. Przemysław Stanek\nWystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” będzie wyjątkowym wydarzeniem również ze względu na skalę i charakter prezentowanych prac. Część dzieł zostanie pokazana po raz pierwszy w Poznaniu\, a inne prace po raz pierwszy w Polsce. Zbiory pochodzą z wielu polskich muzeów oraz rzadko prezentowanych publicznie kolekcji prywatnych i zostały wypożyczone specjalnie na potrzeby tej ekspozycji. Będzie to niepowtarzalna okazja\, by zobaczyć je razem w tak szerokim\, różnorodnym zestawieniu. \nEkspozycja została podzielona na cztery główne tematy\, z których każdy prezentuje odrębny fenomen obecny w sztuce: ilustrację botaniczną i entomologiczną oraz tradycję zielników\, interpretacje natury w sztuce Młodej Polski\, japoński fenomen kachō-ga\, czyli przedstawień kwiatów i ptaków („ka” oznacza kwiat\, „cho” – ptak\, a „ga” – obraz). Całość zamyka współczesna sztuka artystów i artystek zajmujących się szeroko rozumianą naturą i ekologią. Wystawę będzie można oglądać w Sali Wystaw i Holu Wielkim Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu. \n\n				\n					\n				\n				\n					\n				\n\nCztery stulecia sztuki inspirowanej naturą \nW poznańskim Zamku spotkają się dzieła artystów i artystek tworzących od XVII do XXI wieku. Zwiedzający zobaczą niezwykle szczegółowe ilustracje botaniczne entomolożki i malarki Marii Sibylli Merian (1647–1717) oraz towarzyszącej jej\, dziś nieco zapomnianej\, ilustratorki i lekarki Elizabeth Blackwell (1707–1758). \nBędzie można również bliżej poznać twórczość Wielkopolanina Jana Jonstona (1603‒1675)\, ojca polskiej botaniki Szymona Syreniusza (1540‒1611) oraz podróżnika i jednego z pierwszych sinologów Michała Boyma (1612/1614‒1659). \n \nOsobna część wystawy przybliży interpretacje natury w sztuce Młodej Polski. Ten fragment ekspozycji zgromadzi najsłynniejsze nazwiska epoki. Pojawią się pejzażyści Jan Stanisławski (1860–1907) i Ferdynand Ruszczyc (1870–1936)\, a także Julian Fałat (1853‒1929)\, Władysław Ślewiński (1859‒1918)\, Wojciech Weiss (1875‒1950)\, Leon Wyczółkowski (1852‒1936)\, a w końcu Stanisław Wyspiański (1869‒1907). \nCiekawostką będzie jedna grafika Salvadora Dalego (1904‒1989) z jego surrealistycznego zielnika „Flordali”. Nie zabraknie również spojrzenia z Dalekiego Wschodu – japońską sztukę w nurcie kachō-ga przybliży twórczość Watanabego Seiteia (1852–1918). \nSztuka wobec kryzysu klimatycznego \nHistoryczne dzieła skonfrontowane zostaną z pracami współczesnych artystów i artystek\, którzy tworzą własny język wizualny\, by wyrazić problemy epoki antropocenu – uprzedmiotowienia nie-ludzkich istot i skutków zmian klimatu. Większość z nich powstało specjalnie z myślą o poznańskiej wystawie. \n \n– Jesteśmy świadkami i sprawcami nieodwracalnych zmian w naturze. Kryzys klimatyczny nie tylko niszczy i przeobraża nasze ekosystemy\, całą planetę\, lecz także bezpowrotnie dekonstruuje naszą kulturę\, sztukę\, tradycje i dziedzictwo\, naszą tożsamość – mówi Anna Król\, kuratorka wystawy. \nTakie zestawienie twórców i twórczyń oraz wątków pozwoli prześledzić\, jak na przestrzeni ponad czterystu lat zmieniało się postrzeganie natury – od zachwytu nad jej pięknem i prób naukowej dokumentacji po współczesną refleksję nad kryzysem klimatycznym i relacją człowieka z nie-ludzkim światem. \n– Świat jest jak zielnik\, w którym przechowywane są wizualne znaki natury\, a sztuka – choć pozornie ma niewielką sprawczość – właśnie dziś ujawnia swoją siłę oddziaływania i zdolność do przemiany – dodaje Anna Król. \n\nŚwiat jak zielnik.\nNatura w sztuce od XVII do XXI wieku \n5 września – 6 grudnia 2026 r.\nCentrum Kultury Zamek w Poznaniu\nKuratorka: Anna Król
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/swiat-jak-zielnik-natura-w-sztuce-od-xvii-do-xxi-wieku/
LOCATION:Centrum Kultury Zamek w Poznaniu\, ul. Św. Marcin 80/82\, Poznań\, 61-809\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/swiat-jak-zielnik.jpg
GEO:52.4079411;16.9185578
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Kultury Zamek w Poznaniu ul. Św. Marcin 80/82 Poznań 61-809 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Św. Marcin 80/82:geo:16.9185578,52.4079411
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260814
DTEND;VALUE=DATE:20260817
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260603T172651Z
LAST-MODIFIED:20260603T172722Z
UID:27920-1786665600-1786924799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Van Gogh Festival 2026
DESCRIPTION:Van Gogh Festival 2026\nDruga edycja Van Gogh Festivalu odbędzie się w dniach 14–16 sierpnia 2026 roku w Brzózkach. To trzydniowe spotkanie stworzy – podobnie jak w zeszłym roku – wyjątkowe warunki do obcowania ze sztuką\, słowem i muzyką w otwartej\, plenerowej scenerii. \nProgram przewiduje sześć ścieżek: literacką\, filmową\, muzyczną\, edukacyjną\, sztuk pięknych i teatralną\, a także poszerzoną strefę dla dzieci oraz rozwiązania zwiększające dostępność dla osób z niepełnosprawnościami. Dzięki temu każdy – niezależnie od wieku czy możliwości – będzie mógł znaleźć coś dla siebie. \nVan Gogh Festival 2026\nOprócz warsztatów\, koncertów i spotkań w tym roku pojawi się także nocna SCENA VAN GOFF – miejsce działań offowych i eksperymentalnych\, łączących różnorodne formy ekspresji. \nFestiwal to nie tylko okazja\, by lepiej zrozumieć życie i dorobek Vincenta van Gogha\, lecz również możliwość udziału w konkursach\, spacerach artystycznych oraz wydarzeniach łączących różne dziedziny sztuki. \nW sierpniu Brzózki ponownie staną się przestrzenią\, gdzie pasja i wrażliwość spotykają się ze sobą – w atmosferze otwartości i wspólnoty\, zapamiętanej przez uczestników pierwszej edycji. \nPROGRAM>> \n\nVan Gogh Festival 2026 \n14 – 16 sierpnia 2026\nBrzózki\, Szubin
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/van-gogh-festival-2026/
LOCATION:Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Brzózki „Twórcze Brzózki”\, Brzózki 2\, Szubin\, 89-200\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/van-gogh-2026.jpg
GEO:53.093042397468;17.720771155114
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Brzózki „Twórcze Brzózki” Brzózki 2 Szubin 89-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Brzózki 2:geo:17.720771155114,53.093042397468
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260807
DTEND;VALUE=DATE:20261012
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260730T152842Z
LAST-MODIFIED:20260730T152842Z
UID:28107-1786060800-1791763199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy
DESCRIPTION:  \nWystawa Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy\nOd 7 sierpnia galeria Kordegarda zaprasza na ekspozycję gromadzącą ponad pół wieku dorobku wizualnego Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, ukazanego poprzez 56 autorskich szkiców\, oryginalne ubiory sceniczne oraz kadry ze spektakli. Wystawa przeprowadza widza od inscenizacji klasyki Shakespeare’a i polskich dramatów romantycznych\, przez przełomowe realizacje z lat 60. i 70.\, aż po mistrzowskie kreacje filmowe. To wyjątkowa okazja\, by zobaczyć z bliska dzieła budowane w duchu teatru totalnego – od inscenizacji dramatów Witkacego i Gombrowicza po autentyczne stroje ludowe z Bronowic\, które posłużyły do malarskiego wykreowania świata filmowego „Wesela”. Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających do 11 października! \nW Roku Andrzeja Wajdy Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury zaprasza od 7 sierpnia 2026. na wystawę poświęconą twórczości Krystyny Zachwatowicz-Wajdy – wybitnej polskiej scenograf\, wieloletniej pedagog Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie a także artystycznej partnerki Andrzeja Wajdy. Oryginalne projekty scenografii\, kostiumy i fotografie spektakli ukazują ponad siedem dekad dorobku artystycznego współtwórczyni najważniejszych realizacji teatralnych i filmowych drugiej połowy XX wieku. Wystawie będą towarzyszyć oprowadzania kuratorskie oraz działania edukacyjne\, zaplanowane na wrzesień i październik. Ekspozycję będzie można oglądać do 11 października 2026. \nPrzygotowana we współpracy z Muzeum Śląskim oraz Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha wystawa przypomina wybrane realizacje teatralne i filmowe artystki. Obejmuje wybór 56 projektów scenograficznych Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, stanowiących reprezentatywny przekrój jej twórczości i ukazujących różnorodność i skalę jej dorobku. \nWystawa Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy\nNarrację rozpoczynają wyróżnione inscenizacje dramatów Williama Shakespeare’a: „Król Lear”\, „Jak wam się podoba” i „Sen nocy letniej”. W centrum umieszczono przykłady spektakli interpretujących teksty arcydzieł literatury XIX i XX wieku: „Nie-Boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego\, „Wesela” i „Nocy listopadowej” Stanisława Wyspiańskiego\, „Matki” Stanisława Ignacego Witkiewicza\, „Ślubu” Witolda Gombrowicza oraz „Sprawy Dantona” Stanisławy Przybyszewskiej. Są to realizacje teatralne z lat 60. i 70. ubiegłego stulecia\, które definiują zarówno warsztat artystyczny Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, jak i przywołują obecne w jej sztuce i skutecznie zakamuflowane przed cenzurą komentarze do ówczesnej sytuacji w Polsce. \nArtystka współpracowała z wieloma wybitnymi reżyserami\, także tymi\, którzy również tworzyli dzieła plastyczne lub byli aktorami i myśleli o teatrze w sposób totalny\, obejmujący całość przestrzeni dzieła scenicznego. Wystawa scenografii Krystyny Zachwatowicz przywołuje dokonania Jerzego Jarockiego\, Jerzego Krasowskiego\, Zygmunta Hübnera\, Krystyny Skuszanki i Konrada Swinarskiego\, a wieńczy je współpraca z Andrzejem Wajdą. \nSpotkanie Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz w 1971 roku połączyło dwoje dojrzałych i doświadczonych artystów\, czego owocem był spektakl „Biesy” Fiodora Dostojewskiego\, którego premiera odbyła się 29 kwietnia 1971 roku. Już od pierwszej wspólnej premiery tworzyli arcydzieła sceniczne\, a także filmy. \nJednym z najważniejszych punktów tej współpracy pozostaje filmowa wersja „Wesela” w reżyserii Andrzeja Wajdy\, której premiera odbyła się 9 stycznia 1973 roku. Krystyna Zachwatowicz była odpowiedzialna za kostiumy\, a jej dyscyplina pracy pozwoliła stworzyć dzieło spójne w obrazie. Artystka wspomina\, jak zgodnie z ustaloną wspólnie z reżyserem koncepcją\, opartą na wykorzystaniu autentycznych bronowickich strojów ludowych\, pozyskiwała rodowe pamiątki od tamtejszych gospodyń. „Wesele” zostało „namalowane” poprzez wybór inspiracji epoką\, a także cytatów z obrazów Stanisława Wyspiańskiego. \nWystawa prowadzi także ku biografii artystki i miejscom\, które ją ukształtowały. Warszawa to jej miasto rodzinne\, zrujnowane podczas drugiej wojny światowej i odbudowane przy udziale profesora Jana Zachwatowicza\, ojca artystki\, który potrzebę rekonstrukcji Starówki uzasadniał słowami: „Bo naród i pomniki jego kultury to jedno. Nie mogę zgodzić się na wydarcie nam pomników kultury (…)\, będziemy je odbudowywali od fundamentów\, aby przekazać pokoleniom (…)”. Zachowany z wojennej pożogi Kraków to zaś miasto wybrane\, w którym Krystyna Zachwatowicz jest charyzmatyczną scenograf\, pedagogiem\, obywatelką troszczącą się o „młodych”\, ponieważ – jak podkreśla – „to oni są przyszłością”. \nUrodzona w Warszawie w 1930 roku Krystyna Zachwatowicz-Wajda jest postacią o niezwykłym życiorysie. Powstaniec warszawski\, aktorka\, artystka kabaretowa\, historyk sztuki i przede wszystkim scenograf\, od ponad siedmiu dekad współtworzy polską kulturę. W 2026 roku obchodzi 96. urodziny\, pozostając osobą aktywną społecznie i zaangażowaną w życie publiczne. \n\nTrzeba być stale obecnym.\nTeatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy \nWernisaż: 7 sierpnia 2026\, godz. 18:00 \n8 sierpnia – 11 października 2026\nkordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury\nKuratorka: Agnieszka Kołodziej-Adamczuk / Muzeum Śląskie
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/trzeba-byc-stale-obecnym-teatr-krystyny-zachwatowicz-wajdy/
LOCATION:Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury\, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17\, Warszawa\, 00-071\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/krystyna-zachwatowicz-wajda.png
GEO:52.249050660725;21.037682909279
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury ul. Krakowskie Przedmieście 15/17 Warszawa 00-071 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Krakowskie Przedmieście 15/17:geo:21.037682909279,52.249050660725
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260731
DTEND;VALUE=DATE:20260901
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260730T143742Z
LAST-MODIFIED:20260730T143742Z
UID:28086-1785456000-1788220799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stasys. Wystawa
DESCRIPTION:Stasys. Wystawa\nWarszawska galeria Sopockiego Domu Aukcyjnego ma zaszczyt zaprosić na wystawę prac Stasysa Eidrigevičiusa – artysty o skali i rozpoznawalności rzadko spotykanej w polskim życiu artystycznym. Urodzony na Litwie\, od 1980 roku związany z Warszawą\, Stasys stworzył własny\, niepowtarzalny język wizualny\, który przekracza granice kultur i kontynentów. Jego prace znajdują się w zbiorach najważniejszych instytucji świata\, m. in w British Museum w Londynie\, Library of Congress w Waszyngtonie\, Stedelijk Museum w Amsterdamie\, Pinakothek der Moderne w Monachium oraz Musée des Arts Décoratifs w Paryżu. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Stasys Eidrigevicius\, U siebie | 2011\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Stasys Eidrigevicius\, Duch święty | 2024\n\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Stasys Eidrigevicius \, Lekki kamień | 2012\n\n						 \n					\n\nCentrum jego sztuki jest człowiek – obserwowany\, uproszczony do esencji\, zamknięty w charakterystycznej twarzy-masce z okrągłymi oczami\, które patrzą na świat z mieszaniną zdumienia\, smutku i nieustającej ciekawości. Sam artysta podsumowuje swoją twórczość jednym słowem: człowiekomania. I trudno o trafniejsze określenie\, bowiem niezależnie od techniki\, formatu czy tematu\, człowiek pozostaje u Stasysa punktem wyjścia. \nStasys Eidrigevicius\, Hommage Kora\nWystawa prezentuje przekrojowy obraz twórczości artysty. Zobaczyć będzie można zarówno wielkoformatowe\, jak i kameralne płótna olejne\, prace akrylowe\, pastele na płótnie i na papierze\, rysunki tuszem rejestrujące myśl w biegu\, rzadkie i niezwykle cenne kolaże\, rzeźby\, a także ekslibrisy wykonane techniką akwaforty i akwatinty\, które przyniosły artyście pierwsze międzynarodowe uznanie. \nWernisaż odbędzie się w piątek\, 31 lipca o godz. 18.00. Stasys Eidrigevičius będzie osobiście obecny\, zatem jest to rzadka sposobność do rozmowy z twórcą i bliższego poznania jego świata. \nStasys Eidrigevicius \, Biały dom | 1991\n\nStasys. Wystawa \nWernisaż: 31 lipca 2026\, godz. 18:00 \n31 lipca – 31 sierpnia 2026\nSopocki Dom Aukcyjny Galeria Warszawa
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stasys-wystawa/
LOCATION:Sopocki Dom Aukcyjny | Warszawa\, ul. Nowy Świat 54/56\, Warszawa\, 00-363\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/Wystawa.jpg
GEO:52.2350895;21.018839
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Sopocki Dom Aukcyjny | Warszawa ul. Nowy Świat 54/56 Warszawa 00-363 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nowy Świat 54/56:geo:21.018839,52.2350895
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260731
DTEND;VALUE=DATE:20270301
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T142749Z
LAST-MODIFIED:20260728T142749Z
UID:28076-1785456000-1803859199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Edward Dwurnik. Duma i wstyd
DESCRIPTION:Edward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nPierwszą przyczyną\, dla której maluję właśnie ludzi\, jest żal nad ich i swoją niedoskonałością. Żal\, że całe dorosłe życie człowieka polega na pokonywaniu oporu własnego ciała\, na walczeniu z fizycznym lenistwem\, z niedyspozycjami. […] Moim największym marzeniem jest\, aby moje obrazy powędrowały do moich modeli\, aby istniały w ich codziennym życiu.\nEdward Dwurnik \nWystawa skupia się na twórczości artysty z lat 70. i 80. – prezentacji dwóch jego głównych cykli malarskich\, zatytułowanych Sportowcy i Robotnicy. Punktem wyjścia do wystawy była chęć rekonstrukcji źródłowej postawy artystycznej Dwurnika ukształtowanej na przełomie lat 60. i 70. \nPostawa ta charakteryzowała się odrzuceniem elitarności sztuki\, związkami ze sztuką outsiderską oraz koncepcją malarstwa jako dokumentu życia społecznego. Dwurnik wierzył w realistyczne\, współuczestniczące w życiu malarstwo i traktował je jako egalitarny język\, który pomaga komunikować się z osobami sportretowanymi na obrazach. Wierzył w malarstwo\, które pomaga wyrażać i budować wspólnotę. Oprócz wymiaru retrospektywy twórczości malarskiej Dwurnika\, wystawa w Muzeum stanie się również punktem wyjścia do podjęcia tematu kluczowego dla polskiej tożsamości w ostatnim półwieczu\, jakim było doświadczenie awansu społecznego i głębokich przemian klasowych. \nEdward Dwurnik\, Przystanek autobusowy z cyklu Obrazy duże | 1974\, Fundacja Edwarda Dwurnika\nDwurnik jawi się jako artysta\, który z właściwą sobie przenikliwością i ironią zgłębiał tożsamościowe\, kulturowe i psychologiczne konsekwencje tego skoku\, któremu również sam podlegał. Tym samym wystawa Edward Dwurnik. Duma i wstyd proponuje odczytanie twórczości artysty z perspektywy historii emocji społecznych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Zwłaszcza nieustannego ścierania się dwóch afektów organizujących doświadczenie przemiany klasowej struktury społecznej: dumy i wstydu. Emocje te wykraczają daleko poza sferę prywatnych przeżyć\, regulują one bowiem przynależność\, uznanie i miejsce w społecznej hierarchii\, decydują one wręcz o poczuciu wartości lub bezwartościowości własnego istnienia i tożsamości. \nEdward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nW malarstwie Dwurnika z lat 70.\, 80. i 90. obie te emocje stale powracają\, obecne są w zdarzeniach\, historiach i wizerunkach walczących o uznanie postaci. Bez rozpoznania tej emocjonalnej genealogii życia społecznego trudno zrozumieć źródła resentymentów i konfliktów\, które kształtują współczesną polską wyobraźnię polityczną oraz stanowią źródła współczesnych populizmów. \nWystawie Edwarda Dwurnika towarzyszy interwencja artystyczna Patryka Różyckiego Transformacja. Jest to wybór jego prac z lat 2021–2024. Cykl obrazów dotyczy dzieciństwa i dojrzewania artysty na wsi w ekonomicznym i społecznym wykluczeniu związanym z transformacją lat 90. \nEdward Dwurnik\, Społem z cyklu Obrazy duże | 1975\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n\nEdward Dwurnik urodził się 19 kwietnia 1943 w Radzyminie pod Warszawą. W latach 1963–1970 studiował malarstwo\, grafikę i rzeźbę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, gdzie obronił dyplom w pracowni malarstwa profesora Eugeniusza Eibischa. W 1965\, pod wpływem obejrzanej wystawy artysty-samouka Nikifora Krynickiego\, przyjął zbliżony do niego styl obrazowania\, który później modyfikował i rozwijał. \nEdward Dwurnik tworzył rozbudowane cykle malarskie. Był artystą niezwykle płodnym. Jego dorobek liczy ponad osiem tysięcy obrazów na płótnie. Pierwsze prace z najstarszego i najbardziej rozpoznawalnego cyklu Podróże autostopem są datowane na 1966 rok. To widoki miast z lotu ptaka. Inne ważne serie to: Sportowcy\, karykaturalny i brutalny zarazem portret Polaków epoki PRL-u oraz Robotnicy – portret Polski rozdartej stanem wojennym. To właśnie w tej serii w latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne\, dramatyczne i politycznie zaangażowane. W latach 90. powstały cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Niebieskie miasta oraz Diagonale\, jak również zupełnie nowe cykle: Błękitne\, Niech żyje wojna! i Wyliczanka. \nEdward Dwurnik zmarł 28 października 2018 w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Jest pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. \n\nEdward Dwurnik. Duma i wstyd \n31 lipca 2026 – 28 lutego 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej\nKurator: Łukasz Ronduda
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/edward-dwurnik-duma-i-wstyd/
LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/EDWARD-DWURNIK-kleska-urodzaju.jpg
GEO:52.232655;21.002087
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260731
DTEND;VALUE=DATE:20261231
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260203T113928Z
LAST-MODIFIED:20260203T113928Z
UID:27374-1785456000-1798675199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej
DESCRIPTION:Poliptyk Zaśnięcie Marii z Kościoła Bożego Ciała | 1492\, w szafie środkowej Zaśnięcie Marii i Chrystus z duszą Marii\nWystawa w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. \nW owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym\, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Zwieńczeniem ekspozycji był wydany trzy lata później monumentalny katalog\, który do dziś stanowi bezcenne źródło wiedzy dla badaczy tej epoki. \nWspółczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian\, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną\, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy\, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom\, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki. \nOddając głos samym dziełom\, możliwe będzie natomiast przyjrzenie się zmianom\, którym zostały poddane zarówno w warstwie teoretycznej\, stanowiąc temat badań z dziedziny historii sztuki\, jak i praktycznej – będąc obiektami objętymi działaniami konserwatorskimi. \nZwiedzający obejrzą dzieła sztuki średniowiecznej obecne na ekspozycji sto lat temu\, te\, które z różnych względów zostały z niej wycofane\, oraz takie\, które – mimo starań kuratorów – nigdy na nią nie dotarły. \nNiezwykle ważne jest miejsce wystawy – w 1926 r. gotyckie zabytki umieszczone zostały w pawilonie wystawowym mieszczącym dziś Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej. W 2026 r. w gmachu tym arcydzieła śląskiej sztuki średniowiecznej zaprezentowane zostaną ponownie. \n\nStulecie.\nW rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej \n31 lipca – 3o grudnia 2026 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\nKuratorka: Agata Stasińska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stulecie/
LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/poliptyk-zasniecia-marii.jpg
GEO:51.1082478;17.0758624
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260716
DTEND;VALUE=DATE:20261116
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T102821Z
LAST-MODIFIED:20260630T170827Z
UID:27820-1784160000-1794787199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Nabiści. Prorocy nowej sztuki
DESCRIPTION:Wystawa Nabiści. Prorocy nowej sztuki\nNiemal sto dzieł nabistów\, którzy wpłynęli na rozwój sztuki nowoczesnej\, zobaczmy na wystawie czasowej w Muzeum Łazienki Królewskie. Wśród nich będą m.in. obrazy takich mistrzów\, jak Maurice Denis\, Paul Ranson i Paul Sérusier. Prace pochodzą z polskich i zagranicznych kolekcji\, w tym słynnego francuskiego Musée d’Orsay. \nNabiści byli grupą artystyczną działającą we Francji w latach 1888-1899. Odrzucili zasady akademickiego malarstwa\, a ich prace charakteryzował głęboki kolor\, wyraźny kontur i dekoracyjność. Choć funkcjonowali krótko\, zainspirowali wielu późniejszych artystów\, m.in. kubistów. \nByli ruchem nowoczesnym\, a jednocześnie tajemniczym\, o czym świadczy najlepiej ich nazwa\, którą sami wymyślili. „Nabi” to po arabsku i hebrajsku „prorok”\, stąd też nawiązanie w tytule ekspozycji. \nFélix Vallotton\, The Ball | 1899\, fot. Wikimedia\nWystawa w Muzeum Łazienki Królewskie ukaże fundamentalną rolę\, jaką nabiści\, m.in. Paul Sérusier\, Pierre Bonnard\, Paul Ranson\, Maurice Denis\, Xavier Roussel\, Georges Lacombe\, Édouard Vuillard i Félix Vallotton\, odegrali w kształtowaniu sztuki nowoczesnej. Mimo że istotnie wpłynęli na twórczość przełomu XIX i XX w.\, wciąż pozostają niedostatecznie znani szerszej publiczności. W naszym kraju nie zorganizowano dotąd żadnej ekspozycji poświęconej tej grupie\, choć oddziaływała też na polskich artystów\, studiujących pod koniec XIX w. w Paryżu. \nDzieła ze światowych kolekcji \nEkspozycja Nabiści – Ostatni Prorocy ukaże m.in. początki ruchu artystycznego oraz wpływ Paula Gauguina i tzw. Szkoły Pont-Aven. Obejmie ponadto dzieła o charakterze religijnym i ezoterycznym\, widoki wnętrz i sceny rodzajowe\, a także działalność prowadzonego przez braci Natansonów – Tadeusza i Aleksandra – czasopisma „La Revue Blanche”. W sumie zobaczymy ponad 90 prac z zakresu malarstwa\, rysunku i grafiki. \nMaurice Denis\, Plamy słońca na tarasie | 1890\nNa wystawie zostaną zaprezentowane dzieła pochodzące ze zbiorów jedenastu zagranicznych instytucji publicznych z Francji\, Szwajcarii\, Holandii i Węgier. Większość z nich nigdy wcześniej nie była pokazywana w Polsce. Są to przede wszystkim znakomite obrazy ze zbiorów francuskiego Musée d’Orsay\, w tym jedna z ikonicznych dla nabistów prac – „Plama słońca na tarasie” autorstwa współzałożyciela ruchu\, Maurice’a Denisa. Na wystawie pojawią się też prace z dwunastu kolekcji prywatnych (francuskich\, szwajcarskich i polskich)\, zatem możliwość zobaczenia ich na żywo będzie absolutnie wyjątkowa. Ekspozycję wzbogacą również obiekty z dziewięciu krajowych zbiorów publicznych\, w tym dzieła Władysława Ślewińskiego\, jednego z nielicznych polskich artystów bezpośrednio związanego z École de Pont-Aven i pozostającego pod wyraźnym wpływem Paula Gauguina oraz nabistów. \nPierre Bonnard\,La Jeune Fille aux bas noirs | 1893\, © Musée d’Orsay\nEkspozycja to wyjątkowa okazja do nowego spojrzenia na zmiany zachodzące w sztuce pod koniec XIX w.\, a zarazem podkreślenia związków kulturowych między Francją a Polską. Głównym kuratorem wystawy jest Jean-René Saillard\, a kuratorem wspierającym dr Ewa Bobrowska. \n\nNabiści. Prorocy nowej sztuki \n16 lipca – 15 listopada 2026\nMuzeum Łazienki Królewskie w Warszawie | Podchorążówka \nPatronat: Ambasada Francji w Polsce\, Instytut Francuski w Polsce\, Polska Fundacja Narodowa
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nabisci-prorocy-nowej-sztuki/
LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/nabisci-prorocy.jpg
GEO:52.2188005;21.0269127
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260705
DTEND;VALUE=DATE:20270301
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T105658Z
LAST-MODIFIED:20260728T105658Z
UID:28053-1783209600-1803859199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego
DESCRIPTION:Wystawa Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego\nAby zostać artystą\, trzeba najpierw zostać człowiekiem.\nKazimierz „Kachu” Ostrowski \nJuż 4 lipca 2026 roku o godzinie 18:00 Muzeum Miasta Gdyni zaprasza na wernisaż monograficznej wystawy „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego”\, która stanowi kulminację wieloletniego projektu badawczego i kluczowy element obchodów stulecia Gdyni. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski (1917–1999) był wybitnym artystą\, pionierem powojennej awangardy i charyzmatycznym profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Przez większość życia związany z Gdynią\, w unikalny sposób łączył międzynarodowy język abstrakcji geometrycznej z lokalną\, portową tożsamością miasta. Jego magnetyczna osobowość do dziś żyje we wspomnieniach pokoleń artystów\, których uczył i inspirował. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, fot. S. Krywald\, zdjęcie z kolekcji rodziny artysty\nWymiary totalności. Wielka retrospektywa Kazimierza Ostrowskiego \nWystawa „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego” poruszy wiele zmysłów. Muzealne sale wypełni barwna aranżacja z geometrycznymi formami\, która oddaje wyjątkowy styl artysty. Ekspozycję przygotowano we współpracy z instytucjami kultury oraz rodziną twórcy. \nZaprezentowane zostaną główne obszary działalności artysty. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, Port Władysławowo | 1975\, MMG/SZ/297\nPierwszym z nich jest malarstwo sztalugowe\, obejmujące między innymi wczesne prace z lat czterdziestych\, dzieła z powstałe podczas stypendium w paryskiej pracowni Fernanda Légera oraz dojrzałe kompozycje z lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. \nKolejny element stanowi malarstwo monumentalne\, pokazane za pomocą zdjęć\, projektów\, archiwalnej dokumentacji wielkoskalowych kompozycji\, które do dziś zdobią ściany budynków w przestrzeni miejskiej. Ważną część wystawy stanowi tkanina artystyczna\, w tym gobeliny oraz materiały pokazujące proces ich powstawania od pomysłu do gotowego dzieła. Całość uzupełniają prywatne archiwa artysty\, zawierające niepublikowane wcześniej szkice\, zdjęcia oraz pamiątki rodzinne. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, Ryby | 1960-1969\, MMG/SZ/2420\n\nKachu Totalny.\nSztuka Kazimierza Ostrowskiego \n5 lipca 2026 – 28 lutego 2027\nMuzeum Miasta Gdyni\nKuratorka: Agnieszka Drączkowska – Gradzik
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kachu-totalny-sztuka-kazimierza-ostrowskiego/
LOCATION:Muzeum Miasta Gdyni\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/kachu-totalny.png
GEO:51.919438;19.145136
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260703
DTEND;VALUE=DATE:20260817
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T102534Z
LAST-MODIFIED:20260728T102534Z
UID:28048-1783036800-1786924799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Ogrody Orientu
DESCRIPTION:Wystawa Ogrody Orientu\nW surowym i suchym klimacie Bliskiego Wschodu bujny ogród był czymś więcej niż tylko naturą – stanowił ziemski odpowiednik raju\, oazy\, pełnej chłodu\, cienia i życiodajnej wody. Dawni mistrzowie tkaccy próbowali przenieść wiecznie kwitnącą przyrodę bezpośrednio na tkaninę. Prezentowane na wystawie dywany z kolekcji Fundacji Teresy Sahakian pochodzą z kluczowych ośrodków tkackich Persji i regionu południowego i wschodniego Kaukazu. Dzieła te powstały w XIX wieku\, który w świecie kolekcjonerów nazywany jest złotym wiekiem kobiernictwa. Materia z której utkane są dywany jest barwiona wyłącznie naturalnymi pigmentami pozyskiwanymi z roślin i minerałów. Dzięki temu wełna i lśniący jedwab zachowały niezwykłą głębię kolorów\, mimo upływu lat. \nPrezentowane eksponaty różnią się formatem\, techniką wykonania oraz gęstością splotu\, wszystkie łączy motyw ogrodu i kwiatów. Bordiura – okalająca dywan ozdobna rama – pełni rolę symbolicznego muru odgradzającego piękno kwiatów od zewnętrznego świata. \nW tradycyjnym tkactwie układ linii i dobór kolorów nadawały precyzyjny sens każdemu motywowi\, tworząc bogaty język symboli i znaczeń. \nStrzelisty i wiecznie zielony cyprys to nawiązanie do osi świata łączącej niebo z ziemią\, oznacza nieśmiertelność i wewnętrzny wzrost\, podczas gdy kwiaty lotosu i lilii symbolizują czystość oraz duchowe oświecenie. Szczególne miejsce zajmuje róża\, będąca uniwersalnym symbolem estetycznej doskonałości\, piękna i tajemnicy. Utkana z czerwonej wełny wyrażała pasję\, potęgę i bogactwo\, a biała niewinność i młodość. \nTe florystyczne opowieści twórcy snuli posługując się dwoma odmiennymi językami stylistycznymi. W prezentowanych dywanach perskich dominuje płynna linia krzywa\, wiotkie wici roślinne tworzą wrażenie falującego obrazu. Wyróżnia je dokładność i precyzja wzoru. Twórcy dywanów z regionu Kaukazu i Karabachu\, zakorzenieni w tradycjach koczowniczych oraz plemiennych\, posługiwali się wzorem bardziej geometrycznym. Ich styl jest abstrakcyjny\, a pąki i kielichy kwiatów choć uproszczone i wpisane w wyraziste romby\, gwiazdy oraz schodkowe wielokąty\, wyróżniają się intensywnością barw i bogactwem kolorów. \n\nOgrody Orientu \n3 lipca – 16 sierpnia 2026\nZamek Królewski w Warszawie
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ogrody-orientu/
LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Plac Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/ogrody-orientu.png
GEO:52.2477251;21.0152873
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski w Warszawie Plac Zamkowy 4 Warszawa 00-277 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zamkowy 4:geo:21.0152873,52.2477251
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260702
DTEND;VALUE=DATE:20260907
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T101816Z
LAST-MODIFIED:20260728T101816Z
UID:28043-1782950400-1788739199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Pokaz prac Władysława Hasiora
DESCRIPTION:Wystawa Pokaz prac Władysława Hasiora\nWładysław Hasior jest zaliczany do najwybitniejszych i najbardziej rozpoznawalnych artystów polskiej sztuki współczesnej. \nZapisał się w historii przede wszystkim jako prekursor asamblażu\, tworzący w latach 60. i 70. XX w. swoje najsłynniejsze dzieła „zmontowane” z przedmiotów gotowych\, takich jak lalki\, lustra czy zużyte maszyny do szycia. Ich zestawienia miały symboliczny wymiar – snuły opowieść o otaczającej artystę polskiej rzeczywistości\, a szczególnie o fascynujących go społecznych rytuałach prowincji\, wiejskiej religijności i folklorze\, z którymi stykał się na co dzień w Zakopanem\, gdzie mieszkał i pracował przez większość życia. To tam tworzył charakterystyczne dla jego sztuki formy sztandarów\, które często były przewrotnym komentarzem do lokalnych zwyczajów. \nW swoje obiekty artysta wpisywał także odniesienia do magii i mitologii\, niejednokrotnie igrając z żywiołami – podpalając prace czy angażując do ich współtworzenia wodę i ziemię. Właśnie ze względu na artystyczną inwencję i rozmaitość środków wyrazu twórczość Hasiora pozostaje zjawiskiem wyjątkowym w pejzażu sztuki polskiej. Jednocześnie jest ona osadzona w tradycji surrealizmu i dadaizmu\, które artysta przetwarzał\, nadając im szczególny charakter\, głęboko zakorzeniony w polskim doświadczeniu. \nWystawa Pokaz prac Władysława Hasiora\nW latach 2024–2026 trzynaście prac Władysława Hasiora ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu zostało objętych specjalistycznym programem badań konserwatorskich prowadzonych przez mgr Annę Cecylię Brzóstowicz. Prace realizowane są w ramach rozprawy doktorskiej przygotowywanej pod kierunkiem prof. dr. hab. Sławomira A. Kamińskiego w Katedrze Konserwacji-Restauracji Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Projekt koncentruje się na problematyce konserwatorskiej tych dzieł\, a także na analizie materiałowej\, pozwalającej lepiej poznać autorską technikę Hasiora. \nKompleksowym zabiegom konserwatorskim zostało dotychczas poddanych sześć obiektów. Prace przy pozostałych dziełach zostaną przeprowadzone przez dr Pawła Napierałę w Pracowni Konserwacji Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Poznaniu\, zaś jedno z nich – Anioł zbuntowany – stanie się przedmiotem pracy dyplomowej realizowanej przez Karolinę Magnuszewską pod opieką prof. Kamińskiego. \n\nPokaz prac Władysława Hasiora \n2 lipca – 6 września 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Poznaniu
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pokaz-prac-wladyslawa-hasiora/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/hasior-mnp-2.png
GEO:52.4081612;16.9295319
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260701
DTEND;VALUE=DATE:20260901
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260701T170044Z
LAST-MODIFIED:20260701T170044Z
UID:28033-1782864000-1788220799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Pablo Picasso i inni – kubizm
DESCRIPTION:Wystawa Pablo Picasso i inni – kubizm\nTego lata Muzeum Fabryki zaprasza na wyjątkową wystawę „Pablo Picasso i inni – kubizm”. Na ekspozycji zobaczysz 29 oryginalnych prac graficznych i rysunkowych. Wśród autorów znajdują się Pablo Picasso\, Wifredo Lam\, Leszek Rózga oraz Stefan Krygier. \nTytuł wystawy może sugerować\, że zobaczysz typowe dzieła kubistyczne. Jednak naszym celem jest pokazanie czegoś więcej. Kubizm zmienił sposób myślenia o sztuce. Jednocześnie wpłynął na sposób postrzegania świata. Podobnie jak nowe odkrycia w fizyce czy matematyce otworzyły nauce nowe możliwości\, tak kubizm zaproponował świeże spojrzenie na rzeczywistość. Dzięki temu artyści mogli pokazywać wiele perspektyw naraz oraz dostrzegać to\, co wcześniej pozostawało niewidoczne. \nNa wystawie prezentujemy prace Pabla Picassa z kolekcji „Fifteen Drawings” oraz „Un Éventail”. Ponadto będzie można zobaczyć grafikę Wifreda Lama „Postać kobieca”. Ekspozycję uzupełniają dzieła Leszka Rózgi i Stefana Krygiera.Każda z prac zachęca do uważnego spojrzenia. Jednocześnie pokazuje\, że sztuka może być inspiracją do zadawania pytań i odkrywania nowych znaczeń. \nTa wystawa to nie tylko prezentacja znanych nazwisk. To również okazja do refleksji nad tym\, jak odbieramy świat. Dlatego zachęcamy do spokojnego zwiedzania i własnych interpretacji. \n\nPablo Picasso i inni – kubizm \n1 lipca – 31 sierpnia 2026\nMuzeum Fabryki w Łodzi
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pablo-picasso-i-inni-kubizm/
LOCATION:Muzeum Fabryki\, Drewnowska 58\, Łódź\, 91-002\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/plakat-wybrany-picasso.jpg
GEO:51.7806999;19.4478
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fabryki Drewnowska 58 Łódź 91-002 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Drewnowska 58:geo:19.4478,51.7806999
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260626
DTEND;VALUE=DATE:20270111
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T120329Z
LAST-MODIFIED:20260728T120329Z
UID:28070-1782432000-1799625599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Drogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd
DESCRIPTION:Ewa Kuryluk\, Ikowie to my | 1975\, Dzięki uprzejmości artystki i Muzeum Narodowego w Warszawie. Fot. Piotr Ligier\nDrogi białych wdzierają się w Czarny Ląd to tytuł obrazu Mariana Bogusza z 1948 roku. W tytule wystawy jego sens zostaje odwrócony\, by ukazać szczególną dynamikę polskich relacji z Czarnością i Afryką Subsaharyjską w okresie PRL-u. Po drugiej wojnie światowej narzucony system społeczno-polityczny propagował hasła antyfaszystowskie i antyimperialne\, w tym potępienie rasizmu i kolonializmu. Sztuka\, polityka i etnografia mieszały się\, tworząc zagmatwaną sieć znaczeń i interesów. Na przełomie lat 50. i 60. kolejne kraje Afryki ogłaszały niepodległość\, a Polska Ludowa podjęła z nowymi państwami współpracę rozpiętą między zideologizowaną zimnowojenną walką o wpływy a prawdziwym zainteresowaniem dekolonizującym się kontynentem. Kontakty polityczne zaowocowały wymianą ludzi i idei\, wpłynęły także na kulturę wizualną i środowisko artystyczne epoki. \nMarian Bogusz\, Drogi białych wdzierają się w Czarny Ląd | 1948\, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku\nNa wystawie Drogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd fakty\, fantazje i wyobrażenia układają się w rozwibrowaną\, pełną kontrastów opowieść o ucieczce z centralnie planowanej rzeczywistości\, której ramy polityczne jednocześnie utorowały drogę afrykańskim diasporom w Polsce. Zestawiając prace artystek i artystów z Polski\, Nigerii oraz absolwentów polskich uczelni artystycznych pochodzących między innymi z Etiopii\, Sudanu i Kenii\, przyglądamy się dawnym relacjom\, odsuniętym na margines pamięci wraz z początkiem ustrojowej transformacji. \nArtystki i artyści:\nJimoh Akolo\, Wiesław Antosik\, Jakub Barua\, Stanisław Barua\, Krzysztof M. Bednarski\, Marian Bogusz\, Bureau of Loose Associations\, Max Cegielski\, Teodora Dąbrowska\, Mustafa Derkaoui\, Ali Abdel Ghayoum\, Worku Goshu\, Barbara Grądzka-Łowkis\, Wiktor Gutt\, Oskar Hansen\, Władysław Hasior\, Fayçal Hassairi\, C.T. Jasper i Joanna Malinowska\, Józef Kaliszan\, John Alex Karanja\, Abdul Khalik\, Leszek Knaflewski\, Ewa Kuryluk\, Beverly Joan Marcus\, Zbigniew Matuszewski\, Hyacinthe Mienandi\, Jan Morek\, Maja ∀. Ngom\, Mariella Nitosławska\, Bruce Onobrakpeya\, Dariusz Panas\, Leon Podsiadły\, Danuta Rago\, Waldemar Raniszewski\, Józef Robakowski\, Erna Rosenstein\, Witold Rozmysłowicz\, Zbyszko Siemaszko\, Danuta Sienkiewicz\, Janek Simon\, Jonasz Stern\, Władysław Strzemiński\, Tadeusz Sumiński\, Mariusz Szyperko\, Ricardo Torres Ramirez\, Hailu Tsigie\, Janusz Uklejewski\, Roman Wionczek\, Paulin Wojtyna \n\nDrogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd \n26 czerwca 2026 – 10 stycznia 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nKuratorka: Oliwia Mimi Bosomtwe
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/drogi-czarnych-wkraczaja-w-bialy-lad/
LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/Ewa-Kuryluk-Ikowie-to-my-1975.jpg
GEO:52.232655;21.002087
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260626
DTEND;VALUE=DATE:20270111
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T113050Z
LAST-MODIFIED:20260728T113050Z
UID:28060-1782432000-1799625599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jesteś w sercu zmian. Surrealizm i antyfaszyzm
DESCRIPTION:Victor Brauner\,La rencontre du 2 bis rue Perrel [Spotkanie przy 2 Bis rue Perrel] | 1946\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta ParyżaJako ruch artystyczny i polityczny surrealizm miał zasięg międzynarodowy i wyznawał poglądy internacjonalistyczne. Zakorzeniony w sztuce i literaturze\, miał znacznie szersze ambicje: zrewolucjonizować społeczeństwo i na nowo zdefiniować samo życie. „«Przekształcić świat» – powiedział Marks; «zmienić życie» – powiedział Rimbaud: dla nas te dwa cele stanowią jedno” – oświadczył André Breton w 1935 roku. \nOd momentu pojawienia się w latach 20. XX wieku surrealiści zmagali się z wieloma programami politycznymi\, które były sprzeczne z ideałami równości i wolności. Potępiali europejskie projekty kolonialne\, organizowali się przeciwko faszystom\, walczyli w hiszpańskiej wojnie domowej\, dołączali do ruchu oporu podczas drugiej wojny światowej – by zostać uznanymi przez nazistów za „zdegenerowanych”\, zmierzyć się z internowaniem lub prześladowaniami\, a ostatecznie uciekać z Europy lub ginąć na polach bitew lub w obozach. Ich opór był samą sztuką. Poprzez poezję\, malarstwo\, fotografię\, kolaż i organizację wystaw starali się ujawnić wady rzekomo racjonalnego przesłania rzekomo racjonalnej cywilizacji Zachodu. \nKurt Seligmann\, Composition surrealiste\, [Kompozycja surrealistyczna] |1956\, The Mayor GalleryGdy faszyzm zyskiwał na sile w Europie\, gdy postępowała nazifikacja Niemiec\, gdy wybuchały wojny światowe i kolonialne – surrealiści nie ustępowali; protagonistami surrealizmu pozostawali radykalni w swoich wyborach ideologicznych i politycznych. Jednocześnie te wstrząsy zaowocowały niezwykłymi spotkaniami i prawdziwie globalną solidarnością: Praga solidaryzowała się z Coyoacán w Meksyku; Kair z Republiką Hiszpańską; Marsylia z Fort-de-France na Martynice; Portoryko i Paryż z Chicago; a Londyn z Nowym Jorkiem. Myśl i działanie surrealistów charakteryzowały się wszechogarniającą równoczesnością. W związku z tym wystawa rozwija się raczej jak na mapie niż na osi czasu. Celem jest tutaj przedstawienie surrealizmu jako międzynarodowego ruchu głęboko zaangażowanego w społeczeństwo i politykę – zgodnie z tym\, jak postrzegali go jego członkowie. \nLeonora Carrington\,L’arche de Noé [Arka Noego] | ok. 1938\, kolekcja prywatnaSurrealiści domagali się absolutnej wolności i chcieli\, by przenikała ona każdą sferę społeczeństwa. Emancypacja oznaczała dla nich życie wolne od wszelkich nakazów ze strony państwa\, narodu\, kościoła czy burżuazji. Czytali Freuda i Sade’a\, głosili anarchizm i socjalizm\, popierali marksizm i komunizm\, sprzeciwiali się faszyzmowi i kolonializmowi\, a także wszelkim formom imperializmu. Ubolewali nad brakiem wyobraźni u większości ludzi\, czując się urażeni powszechnym przekonaniem\, że ich sztuka i poezja to tylko ekscentryczna zachcianka. Członkowie La Main à plume\, grupy działającej w Paryżu pod okupacją nazistowskich Niemiec i rozpowszechniającej wiersze w podziemiu\, napisali kiedyś: „Jeśli ktoś przyjdzie nam powiedzieć\, że nasza teraźniejszość ma na głowie inne sprawy niż pisanie poezji\, odpowiemy: «My też!»”. W 1924 roku La Révolution surréaliste przekonywała swoich czytelników: „Jeśli kochasz miłość\, pokochasz surrealizm”. Dla surrealistów przekraczanie granic politycznych i artystycznych było nierozerwalnie związane z afirmacją życia\, miłości i erotyki. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Yves Tanguy\, \nLa splendeur  Semblable [Podobny blak] | \n1930\, Muzeum Sztuki w Bazylei\n \n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Remedios Varo\,\nMi Generalito (le Marquis de la Contre-croupe) [Mój mały Generał (Markiz de Kontr-zad)] | 1959\n						 \n					\n\nI to właśnie ta otwartość na powiązania między polityką a sztuką przyciągnęła do surrealizmu wiele ruchów emancypacyjnych. Demonstracje studenckie z maja 1968 roku\, kilka powojennych kampanii antytotalitarnych w Europie Wschodniej\, a nawet Ruch Wyzwolenia Czarnych w Stanach Zjednoczonych były w pewnym stopniu inspirowane metodami i przekonaniami surrealistów. Wystawa śledzi te zmagania\, próbując zrewidować powszechne przekonanie\, że surrealizm to styl malarski przeznaczony wyłącznie do przedstawiania snów\, fantazji i magii; odrzucając pojęcie kanonu surrealistycznego\, po raz kolejny stawia prowokacyjne pytanie: „Czym jest surrealizm?” \nWystawa Jesteś w sercu zmian. Surrealizm i antyfaszyzm jest adaptacją ekspozycji prezentowanej w Lenbachhaus w Monachium pod tytułem Aber hier leben? Nein danke. Surrealismus + Antifaschismus [Ale żyć tutaj? Nie\, dziękuję. Surrealizm i antyfaszyzm] od 15 października 2024 roku do 30 marca 2025 i powstała we współpracy z tą instytucją oraz z Muzeum Sztuki w Łodzi. Wystawa w Muzeum Sztuki Nowoczesnej stanowi rozwinięcie tamtego pokazu. \nMax Ernst\,Tête de l’ange du foyer [Głowa anioła ogniska domowego] | ok. 1937\, Kolekcja Ulli i Heinera Pietzschów\, BerlinWarszawska odsłonę wystawy jej kuratorki\, Dorota Jarecka i Magda Lipska\, poszerzyły o badania nad polskim i wschodnioeuropejskim surrealizmem. Współpracujący przy wystawie kurator z Muzeum Sztuki w Łodzi\, Paweł Polit\, przygotował rozdział o kolekcji grupy a.r.\, zebranej między innymi wśród wiodących surrealistów dla powstającego w 1931 łódzkiego Muzeum. Rozbudowano rozdział dotyczący surrealizmu w Pradze\, znacząco rozszerzono historię wojennych i powojennych losów surrealistek i surrealistów oraz ich wymuszonych politycznymi prześladowaniami ucieczek i długotrwałych migracji. Ale najważniejszą zmianą jest dodanie do tej opowieści perspektywy badań nad Holokaustem. \nwięcej informacji>> \n\nJesteś w sercu zmian.\nSurrealizm i antyfaszyzm \n26 czerwca 2026 – 10 stycznia 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nKuratorki i kuratorzy: Dorota Jarecka i Magda Lipska we współpracy ze Stephanie Weber\, Adrianem Djukiciem\, Karin Althaus oraz Pawłem Politem
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jestes-w-sercu-zmian-surrealizm-i-antyfaszyzm/
LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/VICTOR-BRAUNER-LA-RENCONTRE-DU-2-BIS-RUE-PERREL.jpg
GEO:52.232655;21.002087
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260626
DTEND;VALUE=DATE:20260831
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260630T173249Z
LAST-MODIFIED:20260630T173249Z
UID:27975-1782432000-1788134399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Krajobrazy tekstylne. Wystawa Knots and Patterns
DESCRIPTION:Wystawa Krajobrazy tekstylne. Wystawa Knots and Patterns\nCo tkanina mówi o regionie? Jak opowiedzieć o tradycji zapisanej w splocie włókien\, hafciarskich motywach\, wzorach i technikach tkackich przekazywanych z pokolenia na pokolenie? 26 czerwca o 18.00 w Oddziale Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku rozpocznie się wystawa prezentująca rezultaty trzech rezydencji artystyczno-badawczych młodych artystek i artystów pracujących z sztuką tekstylną. Wystawa stanowi spojrzenie na tradycję tworzenia i zdobienia tkanin z trzech różnych\, ale mimo to bliskich regionów Europy: Epiru w Grecji\, Gorenjskiej w Słowenii oraz Pomorza w Polsce. Każdy z nich odsłania odmienną historię dziedzictwa tekstylnego i wrażliwość artystyczną. \nNa ekspozycji zobaczymy zarówno prace tekstylne\, jak i realizacje audiowizualne powstałe podczas rezydencji\, a także cyfrowe archiwum dokumentujące proces twórczy oraz lokalne dziedzictwo. „Krajobrazy tekstylne” ukazują tkaninę nie tylko jako materiał\, lecz także jako medium pamięci\, tożsamości i wiedzy. To opowieść o tym\, jak tradycja może trwać poprzez ciągłość\, ale również zmianę i reinterpretację przeszłości. To również studium relacji\, współpracy i doświadczeń sensorycznych. \nWIĘCEJ INFORMACJI >> \nOsoby artystyczne: Rena Alexandridi\, Arseni Thomoula\, Eleni Charcharidou\, Julia Ciunowicz\, Armando D. Cosmos\, Klara Debeljak\, Maria Diamanti\, Penelope Demou\, Olga Dritsa\, Teja Duhani\, Ana Ferjanc\, Inka Fischer\, Maria García\, Lena Gerothanasi\, Katerina Giannakou\, Mona Rena Górska\, Dragan Hristov\, Olga Katsouki\, Katja Kranjc\, Jadwiga Ligęza\, Despoina Marmagka\, Sara Petrushevska\, Luka Podgoršek\, Paraskevi Pappa\, Apostolia Psilou\, Kaja Rakušček\, Yorgos Samantas\, Giangkoulis Savvidis\, Aleksandra Skorupka\, Irene Skandalou\, Dimitra Stavropoulou\, Afroditi Tziletta\, Lana Turnšek\, Laura Wankiewicz \n\nKrajobrazy tekstylne. Wystawa Knots & Patterns \n26 czerwca – 30 sierpnia 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii\, Spichlerz Opacki\nKuratorki: Anna Ratajczak-Krajka\, Krystyna Weiher-Sitkiewicz\, Urszula Kokoszka\nWspółpraca: Zala Orel\, Mariana Ziku
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krajobrazy-tekstylne-wystawa-knots-and-patterns/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii w Gdańsku\, ul. Cystersów 19\, Gdańsk\, 80-330\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/krajobrazy-tekstylne.jpg
GEO:54.411543;18.559331
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii w Gdańsku ul. Cystersów 19 Gdańsk 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 19:geo:18.559331,54.411543
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260626
DTEND;VALUE=DATE:20260817
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260630T171552Z
LAST-MODIFIED:20260630T171552Z
UID:27972-1782432000-1786924799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:W drodze. Malarstwo Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002)
DESCRIPTION:Wystawa W drodze. Malarstwo Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002)\nWystawa poświęcona jest twórczości Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002) – artysty urodzonego w Gdyni w rodzinie niemieckiej\, którego biografia i dorobek twórczy silnie związane są z doświadczeniem migracji\, tożsamości oraz powojennych realiów Europy Środkowo-Wschodniej. \nArtysta w wieku dwunastu lat przeniósł się z rodziną do Szczecina\, gdzie w latach 1951–1956 uczęszczał do Liceum Plastycznego. Z uwagi na swoje pochodzenie nie mógł wówczas przystąpić do matury ani rozpocząć studiów wyższych. Egzamin dojrzałości zdał dopiero po latach\, a w 1962 roku – po zdaniu egzaminu w Ministerstwie Kultury i Sztuki we Wrocławiu – uzyskał dyplom polskiego artysty plastyka. \nW 1964 roku rodzina Tribowskich uzyskała zgodę na wyjazd do Niemiec. Mimo emigracji artysta przez całe życie pozostawał związany z doświadczeniami młodości spędzonej w Polsce\, co znalazło wyraźne odzwierciedlenie w jego twórczości. W jego dorobku znajdują się zarówno prace figuratywne\, jak i abstrakcyjne\, ukazujące szerokie spektrum poszukiwań artystycznych. \nDzieła Tribowskiego znajdują się w zbiorach wielu instytucji muzealnych\, m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu\, Muzeum Narodowego w Szczecinie\, Muzeum Okręgowego w Toruniu oraz Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, a także w kolekcjach prywatnych. \nPlanowana ekspozycja stanowi próbę przybliżenia szerokiej publiczności twórczości artysty oraz refleksję nad motywami drogi\, migracji i tożsamości\, które stanowią kluczowy kontekst jego życia i sztuki. Wystawa w Radomiu będzie częścią większego projektu prezentującego dorobek Tribowskiego – w styczniu 2027 roku zostanie pokazana w Muzeum Niepodległości w Warszawie\, a w kwietniu 2027 roku w Śląskim Centrum Wolności i Solidarności w Katowicach. \n\nW drodze.\nMalarstwo Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002) \n26 czerwca – 16 sierpnia 2026 r.\nMuzeum im Jacka Malczewskiego w Radomiu\nKuratorki: Paulina Szymalak-Bugajska oraz Magdalena Kołtunowicz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-drodze-malarstwo-georga-johanna-tribowskiego-1935-2002/
LOCATION:Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu\, Rynek 11\, Radom\, 26-600\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/TRIBOWSKI.jpg
GEO:51.402634;21.142157
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu Rynek 11 Radom 26-600 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 11:geo:21.142157,51.402634
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260626
DTEND;VALUE=DATE:20260701
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260603T174544Z
LAST-MODIFIED:20260603T174544Z
UID:27926-1782432000-1782863999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:24. Przegląd Sztuki SURVIVAL
DESCRIPTION:24. Przegląd Sztuki SURVIVAL\nPalec w sercu \nTytułowy „palec w sercu” znajduje się na przecięciu nauki\, przemocy\, niewiedzy i emocji. Odwołuje się do gipsowego odlewu palca legendarnego wrocławskiego kardiochirurga Wiktora Brossa\, którego badania i pionierskie operacje były przeprowadzane na wrocławskich Klinikach. Bross używał swojego palca do poszerzenia zastawki mitralnej operowanej osoby\, począwszy od pierwszej operacji na otwartym sercu w 1955 r. Zachowany model zapisywał głębokość\, na jaką należało wsunąć palec do lewej komory\, by poszerzyć zastawkę. Odlew palca Brossa jest zarówno narzędziem medycznym\, ustanawiającym ciało konkretnego lekarza jako wzorzec miary\, jak i osobliwą naukową relikwią. W nieczynnych budynkach Klinik\, w których rozwijano przełomowe terapie oraz nauczano pokolenia medyczek i medyków\, zapisane jest również immanentne przedawnianie się wiedzy. \nOprowadzanie podczas 21. SURVIVALU\, fot. Jerzy Wypych\nPionierskie włożenie palca do środka bijącego serca było symbolem szeroko rozwiniętej nauki i rozległej wiedzy. Gest ten można także odczytać jako kres mitologizowania serca jako miejsca narodzin uczuć\, w tym melancholii czy smutku. Zanim w toku badań odkryto\, jak działa układ krwionośny\, wierzono bowiem w istnienie specjalnej żyły emocji łączącej serdeczny palec lewej ręki z tym organem. \nPrzekonanie o vena amoris – żyle miłości\, odpowiadającej za przekazywanie impulsów uczuć do serca – było na tyle silne\, że tradycyjnie na tym palcu zaczęto nosić pierścienie zaręczynowe czy ślubne. Nowożytna nauka całkowicie wykluczyła istnienie tej magicznej arterii\, obalając tym samym wyjątkowy status serca jako organu miłości. Historia nauki to w dużej mierze historia podważania i rozwijania istniejącej wiedzy – niegdysiejsze fakty dziś są niedorzecznościami\, co jest szczególnie widoczne w historii zachodniej medycyny. \nMiejsce 24. Przeglądu Sztuki SURVIVAL\, fot. Tobiasz Papuczys\nPalec w sercu jest opowieścią o przemocy będącej ciemną stroną rozwoju oraz o dogmacie nieomylności racjonalnego rozumu. Jest punktem wyjścia do przyjrzenia się mechanizmom porządkującym nasze rozumienie świata\, przekonaniu o słuszności naszych działań i hierarchiom podtrzymującym struktury dystrybucji wiedzy. Nauka raczej niż podmiotem badań może się tu stać przedmiotem refleksji nad stanowiącym o jej sile skrzyżowaniu władzy\, niedostępności i pozoru powszechności. \nDrugą stroną tej narracji jest skupienie na tajemnicy – na tym\, co ukryte i nieracjonalne. Taki\, w swojej istocie romantyczny\, sposób myślenia o świecie zdaje się ujawniać zarówno we współczesnych spirytualizmach\, jak i teoriach spiskowych. Tym\, co łączy podejścia okultystyczne i oświeceniowe\, jest dążenie do zbliżenia się do tego\, co niepoznane. Palec w sercu jest więc także symbolem przekroczenia\, odkrycia i profanacji\, która zamiast urągać temu\, co nietykalne\, odsłania nowe przestrzenie eksploracji. \nOprowadzanie podczas 21. SURVIVALU\, fot. Jerzy Wypych\nScena dźwiękowa \nMedycyna jako gałąź nauki stosowała metody badań nad dźwiękiem na długo przed tym\, jak zostały one nazwane i skatalogowane. W publikacjach poruszających zagadnienia ekologii akustycznej często przywołuje się wynalazek René Laenneca (stetoskop)\, a audiosfera filmowa przestrzeni szpitalnych nie może się obejść bez dźwięku kardiomonitora. Niesamowity film De Humani Corporis Fabrica duetu socjologów-dokumentalistów Vérény Paraveli i Luciena Castaing-Taylora\, będący hołdem dla ludzkiego ciała\, oferował zanurzenie się w jego wewnętrzny pejzaż dźwiękowy\, wykorzystując nagrania z kamer medycznych i sali operacyjnych. Postawione w realizacji przez artystów pytania o metody doświadczania i poznawania rzeczywistości zdają się podążać tym samym tropem co sound studies oraz zgłębiać złożoność rzeczywistości przez prowadzenie poszukiwań w odpadach i resztkach naszych codziennych czynności\, zjawiskach powszechnie znanych\, a jednak wymykających się naszej uwadze. \nPraktyki medyczna i dźwiękowa\, wymagające uważności i precyzji\, przy powszechności coraz bardziej dokładnych i inteligentnych urządzeń rejestrujących aktywności – czy to ludzkiego ciała\, czy to audiosfery – pokazują również\, jak bardzo nasze poznanie jest zależne od postępu technicznego. Czy rzeczywiście słyszymy więcej\, mając więcej cyfrowych uszu? Co usłyszą o nas ludzie i maszyny\, które posłuchają naszych nagrań za 100\, 200\, a może nawet 1000 lat? \nPROGRAM>> \nMiejsce 24. Przeglądu Sztuki SURVIVAL\, fot. Tobiasz Papuczys\n\n24. Przegląd Sztuki SURVIVAL \n26 – 30 czerwca 2026\nKompleks budynków Kliniki Psychiatrii i Chorób Nerwowych\, ul. Bujwida 44\, Wrocław \nKuratorzy: Michał Bieniek\, Daniel Brożek\, Małgorzata Miśniakiewicz\, Ewa Pluta
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/24-przeglad-sztuki-survival/
LOCATION:Fundacja Art Transparent\, ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2\, Wrocław\, 50-069\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/Kopia-survival_2026_web_post-pionowy_ig_glowny-1.jpg
GEO:51.108729609277;17.030098309875
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Art Transparent ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2 Wrocław 50-069 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2:geo:17.030098309875,51.108729609277
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260625
DTEND;VALUE=DATE:20260901
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260524T095801Z
LAST-MODIFIED:20260616T104238Z
UID:27770-1782345600-1788220799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Inwazje
DESCRIPTION:Wystawa Inwazje\nWystawa Inwazje to najnowsza odsłona cyklicznego projektu wystawienniczo-edukacyjnego Konfrontacje\, realizowanego od 2018 roku przez Muzeum Miejskie w Żorach. Projekt stanowi wieloletnią refleksję nad człowieczeństwem i jego przemianami w kontekście współczesnych zjawisk społecznych i kulturowych. \nInwazje rozwijają wątki podejmowane w poprzednich wystawach: Architektura sztuki. Przestrzeń wnętrza (2018)\, On<+=>Ona (2019) oraz Matki Polki (2024). \nPierwsza z nich\, realizowana we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie\, podejmowała temat przestrzeni – zarówno w wymiarze architektonicznym\, jak i psychologicznym. Kolejne odsłony skupiały się na relacyjności oraz doświadczeniu tożsamości i macierzyństwa\, budując spójną narrację o kondycji współczesnego człowieka. Ponadto wystawa Matki Polki otrzymała wyróżnienie w kategorii Wystawy w konkursie na Wydarzenie Muzealne Roku 2024 organizowanym przez Marszałka Województwa Śląskiego. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Zuzanna Gajos\, z cyklu Relacje\, Tylko mi misie w głowie | 2025\n						 \n					\n				\n					\n				\n				\n					\n				\n					\n						\n						Barbara Porczyńska\, Szeleszczą mi dłonie |  2022  \n						 \n					\n\nTegoroczna edycja projektu koncentruje się na zjawisku przekraczania granic – fizycznych\, symbolicznych i mentalnych. W czasach dynamicznych przemian inwazja staje się metaforą procesów redefiniujących rzeczywistość: przenikania kultur\, ekspansji technologii\, ingerencji w środowisko naturalne czy zmianą świadomości. \nPrezentowane prace\, obejmujące malarstwo\, rzeźbę\, instalacje i performans\, ukazują tytułową inwazję zarówno jako akt destrukcji\, jak i źródło transformacji oraz twórczej odnowy. Wystawa stawia pytania o granice tożsamości\, relacje między tym\, co własne i obce\, oraz o rolę sztuki w świecie nieustannej zmiany. \nJoanna Lohn-Zając\, Nie zamykaj oczu | 2018-2019\nNowością tegorocznej edycji jest współpraca z Miejską Biblioteką Publiczną w Żorach im. Ottona Sterna\, oparta na koncepcji równoległych\, dialogujących ze sobą ekspozycji. Dzień po otwarciu Inwazji\, 26 czerwca 2026 roku\, w bibliotece w Galerii na Piętrze zostanie otwarta wystawa zbiorowa Łąki i stawy (26.06–15.08.2026). Inicjatorką wystawy jest Karolina Błaszczyk. \nObie wystawy – prezentowane niemal jednocześnie w dwóch instytucjach – tworzą świadomie zaprojektowaną relację równowagi: Inwazje podejmują temat napięcia\, ingerencji i transformacji\, natomiast Łąki i stawy stanowią ich kontrapunkt\, kierując uwagę ku naturze jako przestrzeni ukojenia\, harmonii i regeneracji. \nTa podwójna formuła wystawiennicza tworzy przestrzeń dialogu pomiędzy przeciwstawnymi\, lecz uzupełniającymi się perspektywami. Obie ekspozycje budują wspólną\, wielowymiarową opowieść o świecie w stanie nieustannej transformacji – świecie\, w którym człowiek poszukuje równowagi pomiędzy napięciem a wyciszeniem\, ingerencją a harmonią. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Katarzyna Żabińska-Sikorska\, RED LINE | 2024-2025\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Anna Bodzek-Sikora\, Rozkwit | 2026\n						 \n					\n\nProjekt zaprasza odbiorców do pogłębionej refleksji nad społecznymi\, kulturowymi i duchowymi aspektami współczesnej egzystencji\, otwierając przestrzeń do dialogu\, doświadczenia i interpretacji. \nArtyści: Anna Bodzek-Sikora\, Agnieszka Chrzanowska-Małys\, Sylwia Dwornicka\, Anna Flaga\, Małgorzata Foltyn-Bajgot\, Zuzanna Gajos\, Beata Granek\, Hanna Grzonka-Karwacka\, Barbara Guzik\, Agata Hamilton\, Nina Kontny-Łomozik\, Sylwia Korpalska\, Iwa Kruczkowska-Król\, Janusz Kucharski\, Joanna Lohn-Zając\, Krystyna Malinowska\, Iwona Perlińska\, Barbara Porczyńska\, Monika Ślósarczyk\, Artur Wabik\, Marzena Zyglinda Kuczera\, Katarzyna Żabińska-Sikorska. \nWystawa Inwazje\n\nInwazje \nWernisaż: 25 czerwca 2026\, godz. 17:30 \n25 czerwca – 31 sierpnia 2026 r.\nMuzeum Miejskie w Żorach\nKuratorzy: dr Anna Flaga\, Alicja Gmyr
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/inwazje/
LOCATION:Muzeum Miejskie w Żorach\, UL. MUZEALNA 1/2\, Żory\, 44-240\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/INWAZJE-PLAKAT.jpg
GEO:50.045968024625;18.70250481103
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Miejskie w Żorach UL. MUZEALNA 1/2 Żory 44-240 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=UL. MUZEALNA 1/2:geo:18.70250481103,50.045968024625
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260621
DTEND;VALUE=DATE:20260911
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260701T165257Z
LAST-MODIFIED:20260717T110342Z
UID:28026-1782000000-1789084799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Ostatnie lato. Co tracimy\, co możemy ocalić\, co możemy zaprojektować na nowo?
DESCRIPTION:Ostatnie lato. Co tracimy\, co możemy ocalić\, co możemy zaprojektować na nowo?\nNowy Port stoi u progu dużych zmian. To ostatni moment\, by przyjrzeć się dzielnicy w jej obecnym kształcie. Spróbujmy wspólnie zatrzymać się\, spojrzeć uważniej na miejsca\, które znamy i uchwycić to\, co szczególnie cenne\, by zadbać o to w czasie nadchodzących zmian. \nDzielnica od kilku lat przechodzi intensywną rewitalizację. W tym roku proces ten wkracza w kolejny etap\, oparty na partnerstwie publiczno-prywatnym. Dla Nowego Portu oznacza to szereg zmian: przekształcenia przestrzenne\, a w niedalekiej przyszłości obecność nowych mieszkańców i usług. Zmiany budzą nadzieje i obawy. I jedne i drugie zasługują na rozmowę. \nProjekt Ostatnie lato tworzy dla tej rozmowy miejsce. Podczas spacerów\, warsztatów i spotkań będziemy przyglądać się architekturze\, przyrodzie i słuchać historii zapisanych w przestrzeni. Spróbujemy nazwać to\, co w Nowym Porcie najcenniejsze. Miejsca\, krajobrazy\, relacje i codzienne gesty\, które budują charakter dzielnicy i składają się na jej nowoporckość. \nTowarzyszyć nam będą artystki i artyści\, badaczki i badacze oraz projektantki i projektanci przestrzeni miejskich. Będziemy ćwiczyć uważne patrzenie\, dostrzeganie detali i opowiadanie o przestrzeni własnym językiem. Sięgniemy po narzędzia artystyczne\, by dokumentować i interpretować dzielnicę\, i by łatwiej nazywać własne potrzeby wobec najbliższego otoczenia. \nPoprowadzą nas trzy pytania. Co bezpowrotnie tracimy? Co możemy ocalić? Może przyrodę i przestrzenie wspólne\, które współtworzą codzienne życie dzielnicy? I co warto zaprojektować na nowo\, nie gubiąc charakteru miejsca? \nDziałania kierujemy przede wszystkim do osób mieszkających\, pracujących i bywających w Nowym Porcie\, a także miłośniczek i miłośników dzielnicy\, miejskiej przyrody\, procesów miastotwórczych i architektury. \nOsoby zaangażowane: Anka Wandzel\, Urszula Zajączkowska\, Antek Michnik\, Marta Michalska\, Barbara Swadzyniak\, Katarzyna Witt\, Cecylia Malik\, Jakub Szczęsny\, Dorota Karaś\, Marta Baranowska\, Katarzyna Nestorowicz\, Dominika Gołębiewska\, Michalina Bigaj\, Mateusz Salwa\, Beniamin Straszewski\, Barbara Nawrocka (Miastopracownia)\, Dominika Wilczyńska (Miastopracownia)\, Natalia Goetze\, Jakub Chorodeński\, Alina Zimba\, Aleksandra Litorowicz (Fundacja Puszka)\, Magdalena Krzosek (Pracownia Mikroklimaty)\, Aga Szreder\, Sandra Salamandra\, Joanna Erbel\, Bartosz Felski\, Agnieszka Labus\, Centrum Archiwistyki Społecznej\, Magłorzata Kuciewicz (Centrala)\, Łukasz Pancewicz\, Katarzyna Werner\, Monika Arczyńska\, Rafał Mroziński\, Gosia Knobloch (Witamina D Projekt)\, Igor Wiktorowicz (Witamina D Projekt). \n\nOstatnie lato.\nCo tracimy\, co możemy ocalić\, co możemy zaprojektować na nowo? \n21 czerwca – 10 października 2026\nGdańskie Centrum Sztuki Współczesnej\nKuratorka projektu: Izabela Wieczorek
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ostatnie-lato/
LOCATION:Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej\, ul. Strajku Dokerów 5\, Gdańsk\, 80-544\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/ostatnie-lato.jpg
GEO:54.400051961128;18.671655252904
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej ul. Strajku Dokerów 5 Gdańsk 80-544 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Strajku Dokerów 5:geo:18.671655252904,54.400051961128
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260620
DTEND;VALUE=DATE:20260914
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260728T095606Z
LAST-MODIFIED:20260728T095606Z
UID:28040-1781913600-1789343999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Plakat polski. Kolekcja | odsłona 2
DESCRIPTION:Wystawa Plakat polski. Kolekcja | odsłona 2\nMuzeum Plakatu w Wilanowie powraca! Od młodopolskich plakatów\, po nowoczesne projekty graficzne – kolekcja plakatu polskiego to blisko 36 000 obiektów. Po raz pierwszy w historii pierwszego na świecie muzeum plakatu będą one prezentowane w ramach wystawy stałej. \nZe względu na kruchą naturę papieru ekspozycja będzie zmieniać się co trzy miesiące. Opowieść jednak pozostanie ta sama. To historia przemian społecznych\, kulturowych i politycznych\, które pozostawiły swój ślad na plakatach. \nWystawa będzie podzielona na sześć rozdziałów: od czasów Młodej Polski\, poprzez reklamę artystyczną dwudziestolecia międzywojennego\, powojenną propagandę\, artystyczny fenomen polskiej szkoły plakatu\, po nowoczesne projektowanie graficzne. \nEkspozycji towarzyszyć będzie przygotowana przez Kubę Sowińskiego bogato ilustrowana publikacja. To kompendium wiedzy o polskim plakacie oraz historii Muzeum Plakatu w Wilanowie. \n\nPlakat polski. Kolekcja\nOdsłona 2 \n20 czerwca – 13 września 2026\nMuzeum Plakatu w Wilanowie\nZespół kuratorski: Izabela Iwanicka Dzierżawska\, Mariusz Knorowski\, Aleksandra Oleksiak\, Bożena Pysiewicz\, Michał Warda
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/plakat-polski-kolekcja-odslona-2/
LOCATION:Muzeum Plakatu w Wilanowie\, ul. St. Kostki Potockiego 10/16\, Warszawa\, 02-958\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/plakat_polski__2.jpg
GEO:52.164008;21.088106
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Plakatu w Wilanowie ul. St. Kostki Potockiego 10/16 Warszawa 02-958 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. St. Kostki Potockiego 10/16:geo:21.088106,52.164008
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260619
DTEND;VALUE=DATE:20270614
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T134907Z
LAST-MODIFIED:20260701T162706Z
UID:27871-1781827200-1812931199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:„Moda polska” w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie
DESCRIPTION:Wystawa „Moda polska” w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie\nMuzeum Narodowe w Krakowie w kolejnej odsłonie prezentacji dokonań „Mody Polskiej” prezentuje wybór ubiorów z autorstwa trójki wybitnych projektantów: Kaliny Paroll\, Magdy Ignar i Jerzego Antkowiaka. \nNajwcześniejsza z pokazywanych sukni\, zaprojektowana przez Kalinę Paroll w 1969 roku\, emanuje subtelną elegancją. Projektantka połączyła gładką\, aksamitną górę z gęsto plisowaną spódnicą. Kontrapunkt dla prostoty tego zestawienia stanowi bogaty\, błyszczący\, trójwymiarowy haft – fragment autentycznego zdobienia z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Zabieg łączenia nowego ze starym należał do stałego repertuaru środków artystycznych projektantki. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Suknia wieczorowa z przedstawieniem stawu z łabędziami\, projekt Kalina Paroll\, zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek\, 1977\, ręcznie malowany szyfon z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Komplet z jedwabiu milanowskiego: spódnica i bluzka\, 1977\, ręcznie cieniowana tkanina z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe\, komplet inspirowany tradycyjnym ubiorem romskim\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Suknia wieczorowa „Motyl”\, projekt Kalina Paroll\, zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek”\, 1979\, ręcznie malowana tkanina z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe. Projektując suknię Kalina Paroll inspirowała się witrażami Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego\n						 \n					\n\nKalina Paroll przez wiele była odpowiedziana za współpracę z zakładami jedwabniczymi w Milanówku\, które funkcjonowały od 1924 roku\, pierwotnie jako Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza. Po II wojnie światowej Stacja została upaństwowiona i przemianowana na Państwowe Centralne Zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek”. W milanowskiej „malarni” ręcznie malowano tkaniny wykorzystywane w kolekcjach „Mody Polskiej”. Charakter wzorów oraz ich rozmieszczenie projektanci ustalali wspólnie z zatrudnionymi tu na stałe malarkami. Efektem takiej współpracy są niezwykle efektowne realizacje\, jak kreacja „Motyl”\, inspirowana witrażami Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera\, oraz zielona suknia wieczorowa z pejzażowym motywem stawu\, łabędzi i gigantycznego motyla. Jednym z najciekawszych strojów jest zestaw inspirowany kulturą Cyganów\, złożony z falbaniastej spódnicy i obszernej bluzki z niezwykle szerokimi rękawami\, uszyty z kuponów cieniowanego ręcznie jedwabiu. \nMuzeum Narodowe w Krakowie\nElegancję z nutą prowokacji reprezentują projekty Magdy Ignar. Jednym z najlepszych przykładów jest nienachalna suknia z czarnego weluru – pozornie „grzeczna”\, sięgająca pod szyję\, ale… powyżej linii talii welur zastąpiono częściowo przejrzystą gazą\, prowokująco odsłaniającą nagość lewej piersi. \nNa wystawie znalazły się również wizytowe i wieczorowe kreacje Jerzego Antkowiaka – od klasycznych\, w pożądanym przez klientów „Mody Polskiej” stylu dostojnej elegancji\, aż po realizacje awangardowe\, odzwierciedlające poczucie humoru projektanta i jego wielką miłość do teatru. Pokazujemy aż dwie propozycje kobiecych zestawów z lat 90. XX wieku z krótkimi spodniami zamiast spódnic: wizytowy\, z zielonej wełny i szalony\, zielono-złoty zestaw balowy. Krótkie spodnie w takim kontekście pojawiały się głównie na wybiegach\, w kolekcjach największych projektantów. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Żakiet i krótkie spodenki\, projekt Jerzy Antkowiak\, 1993\, lama złota\, atłas gnieciony\, szycie ręczne i maszynowe\, dar Jerzego Antkowiaka | 2015 \n						 \n					\n				\n					\n				\n\nUwagę przyciągają także dwie wielkie i ciepłe spódnice projektu Jerzego Antkowiaka. Jedna z nich pochodzi z jubileuszowej kolekcji z 1983 roku. Były to czasy\, kiedy polska gospodarka znalazła się w tak opłakany stanie\, że nawet „Moda Polska”\, dla władz komunistycznych wizytówka sukcesu polskiego przemysłu odzieżowego\, miała poważne problemy z zaopatrzeniem się w stosowne tkaniny na potrzeby sezonowych kolekcji. Ciepłe zestawy z kolekcji z 1983 roku w „Polskiej Kronice Filmowej” określono jako „Kreacje kolejkowe. Ciepłe i da się wystać”. \nNa wystawie nie mogło zabraknąć także „płaszcza z Mody Polskiej” – przedmiotu westchnień wielu Polek i symbolu dobrej jakości oraz luksusu w rzeczywistości PRL. \nMamy nadzieję\, że uwagę zwiedzających zafascynuje różnorodność stylów proponowanych przez projektantów „Mody Polskiej”\, od końca lat 60. aż po lata 90. XX wieku. \nKomplet wizytowy: żakiet\, spódnica i kapelusz\, projekt Jerzy Antkowiak | 1996\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n\nModa polska w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie \n19 czerwca 2026 – 13 czerwca 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/moda-polska-w-kolekcji-muzeum-narodowego-w-krakowie/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/wystawy_moda.png
GEO:50.06346;19.936106
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011  Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260619
DTEND;VALUE=DATE:20261130
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T114417Z
LAST-MODIFIED:20260601T091047Z
UID:27837-1781827200-1795996799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Józef Czapski: L'Humanité / Ludzkość
DESCRIPTION:Józef Czapski\, Kobieta na wystawie\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na wystawę rysunków i obrazów Józefa Czapskiego – malarza\, pisarza\, świadka najdramatyczniejszych wydarzeń XX wieku. Ekspozycja wpisuje się w obchody Roku Józefa Czapskiego\, ustanowionego uchwałą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 września 2025 roku\, i stanowi jedno z ważnych wydarzeń tego jubileuszu w Warszawie. \nPrezentowane prace pochodzą ze zbiorów własnych MAW i obejmują ponad pół wieku twórczości artysty\, od lat czterdziestych aż po dojrzałe dzieła powstałe we Francji. Wystawa prezentuje bogactwo warsztatowe Czapskiego — od oleju i akwareli po rysunki ołówkiem i tuszem – ukazując artystęswobodnie poruszającego się między różnymi technikami i formatami. \nTytuł wystawy – L’Humanité / Ludzkość – oddaje istotę malarskiego programu Czapskiego. Artysta przez całe życie portretował człowieka: anonimowych przechodniów\, osoby zapatrzone w siebie na stacjach metra\, pary zakochanych\, zmęczonych mężczyzn przy barowych stolikach\, a obok nich – postaci z życia publicznego powojennej Francji\, aktorów\, polityków\, duchownych. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Wystawa de Staela | 1981\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski-\, Mężczyzna z dzieckiem na ramieniu | 1972\n						 \n					\n\nWśród portretowanych znalazł się m.in. Abbé Pierre\, legendarny założyciel ruchu Emmaus\, którego postawa bliska była wrażliwości samego artysty i aktor Jean Parédès. \nZwrot Czapskiego ku człowiekowi miał swoje źródło w doświadczeniu skrajnym. Pobyt w sowieckich obozach jenieckich\, zamiast zniszczyć wiarę w ludzi\, pogłębił uważność artysty na ich twarze i gesty. To właśnie tam\, jak sam wspominał\, „przyszła mu ochota” na rysowanie – portretował towarzyszy niedoli\, utrwalając ich wizerunki szybką\, sprawną kreską. Najwcześniejszą pracą prezentowaną na wystawie jest Głowa mężczyzny\, rysunek powstały w Brindisi w 1943 roku. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Abbe Pierre\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Mężczyzna przy barze ze skrzyżowanymi nogami\n						 \n					\n\nCzapski nie idealizuje swoich modeli\, nie szuka w nich bohaterów ani symboli. Jego spojrzenie – bliskie duchowi św. Franciszka\, dalekie od tryumfującego humanizmu – chce służyć prawdzie o człowieku\, która objawia się w chwilach przelotnych i zwyczajnych. Powstałe na przestrzeni dziesięcioleci prace układają się w zbiorowy\, szczery i bezpretensjonalny portret ludzkiej gromady. \nJózef Czapski\, Na plaży | 1961\n\nJózef Czapski: L’Humanité / Ludzkość\nRysunek i malarstwo z kolekcji Muzeum Archidiecezji Warszawskiej \n19 czerwca – 29 listopada 2026 r.\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKurator: Piotr Bernatowicz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jozef-czapski-lhumanite-ludzkosc/
LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Jozef-Czapski-Wystawa-de-Staela-1981.jpg
GEO:52.248809;21.014001
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260619
DTEND;VALUE=DATE:20261116
DTSTAMP:20260731T232822
CREATED:20260531T112859Z
LAST-MODIFIED:20260531T112859Z
UID:27835-1781827200-1794787199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Tragedia i gesty. Fuga i inwencja w malarstwie Wiesława Szamborskiego
DESCRIPTION:Wiesław Szamborski\, Czerwony wicher\nFuga – w rozumieniu kuratora wystawy\, Kazimierza Piotrowskiego – „nie oznacza prostej i bezproduktywnej ucieczki od uwarunkowań politycznych lub panujących tendencji artystycznych czy malarskich mód\, lecz raczej inwencję – ich imitowanie i przeganianie”. Tak właśnie należy rozumieć tytuł wystawy: jako opowieść o twórczym dystansie\, który ostatecznie – jak przypomina św. Ambroży – ma sens zbawczy. \nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na kameralną ekspozycję kilkunastu obrazów Wiesława Szamborskiego z lat 1964–2013\, pochodzących ze zbiorów artysty oraz zbiorów Muzeum. Wystawa jest próbą przypomnienia wątku zaangażowania twórcy w ruch kultury niezależnej – zjawiska\, którego duchowy wymiar nie wyczerpuje się w historii\, lecz zachowuje żywą aktualność wobec duchowych zagrożeń czasów obecnych. \nWiesław Szamborski\, Na Placu Zwycięstwa w Warszawie II\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nMotyw fugi (łac. fuga – ucieczka\, pogoń\, wygnanie) jest zakorzeniony głęboko w chrześcijańskiej teologii duchowości\, od biblijnych figur ucieczki omawianych przez św. Ambrożego w rozprawie De fuga saeculi po rozległą ikonografię obecną w literaturze\, plastyce i muzyce. W twórczości Szamborskiego fuga przybiera kształt pomysłowej\, niekiedy aluzyjnej polifonii stylistycznej – mieszania różnych inspiracji\, które antycypowało to\, co postmodernizm usankcjonuje dopiero później. \nWiesław Szamborski\, 3.5.31.8.10.11 | 1982\nWiesław Szamborski urodził się 6 maja 1941 roku w Skarżysku Kamiennej. Studiował w latach 1960-1966 na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, w pracowniach m.in. Michała Byliny\, Stefana Gierowskiego\, Antoniego Łyżwańskiego i Andrzeja Rudzińskiego. Wspólnie z Markiem Sapetto współtworzył nurt Nowej Figuracji i uczestniczył w V oraz VI wystawie Malarzy Realistów (1967\, 1968). Przez całą swą drogę twórczą buntował się wobec kolejnych dogmatów: postkapistowskiego koloryzmu\, skrajnego abstrakcjonizmu\, wreszcie konceptualizmu podważającego sens malarstwa jako takiego. Od 1968 do 2011 roku był związany z macierzystą uczelnią\, gdzie w 1996 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 80. aktywnie uczestniczył w ruchu kultury niezależnej – inicjatywach prywatnych i kościelnych\, które w dekadzie „Solidarności” i stanu wojennego podejmowały wysiłek podtrzymania polskiej kultury narodowej w czasie marnym. \n\nTragedia i gesty.\nFuga i inwencja w malarstwie Wiesława Szamborskiego \n19 czerwca – 15 listopada 2026\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKurator: Kazimierz Piotrowski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tragedia-i-gesty-fuga-i-inwencja-w-malarstwie-wieslawa-szamborskiego/
LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Wieslaw-Szamborski_Czerwony-wicher.jpg
GEO:52.248809;21.014001
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809
END:VEVENT
END:VCALENDAR