BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20270328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20271031T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260731
DTEND;VALUE=DATE:20270301
DTSTAMP:20260729T021228
CREATED:20260728T142749Z
LAST-MODIFIED:20260728T142749Z
UID:28076-1785456000-1803859199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Edward Dwurnik. Duma i wstyd
DESCRIPTION:Edward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nPierwszą przyczyną\, dla której maluję właśnie ludzi\, jest żal nad ich i swoją niedoskonałością. Żal\, że całe dorosłe życie człowieka polega na pokonywaniu oporu własnego ciała\, na walczeniu z fizycznym lenistwem\, z niedyspozycjami. […] Moim największym marzeniem jest\, aby moje obrazy powędrowały do moich modeli\, aby istniały w ich codziennym życiu.\nEdward Dwurnik \nWystawa skupia się na twórczości artysty z lat 70. i 80. – prezentacji dwóch jego głównych cykli malarskich\, zatytułowanych Sportowcy i Robotnicy. Punktem wyjścia do wystawy była chęć rekonstrukcji źródłowej postawy artystycznej Dwurnika ukształtowanej na przełomie lat 60. i 70. \nPostawa ta charakteryzowała się odrzuceniem elitarności sztuki\, związkami ze sztuką outsiderską oraz koncepcją malarstwa jako dokumentu życia społecznego. Dwurnik wierzył w realistyczne\, współuczestniczące w życiu malarstwo i traktował je jako egalitarny język\, który pomaga komunikować się z osobami sportretowanymi na obrazach. Wierzył w malarstwo\, które pomaga wyrażać i budować wspólnotę. Oprócz wymiaru retrospektywy twórczości malarskiej Dwurnika\, wystawa w Muzeum stanie się również punktem wyjścia do podjęcia tematu kluczowego dla polskiej tożsamości w ostatnim półwieczu\, jakim było doświadczenie awansu społecznego i głębokich przemian klasowych. \nEdward Dwurnik\, Przystanek autobusowy z cyklu Obrazy duże | 1974\, Fundacja Edwarda Dwurnika\nDwurnik jawi się jako artysta\, który z właściwą sobie przenikliwością i ironią zgłębiał tożsamościowe\, kulturowe i psychologiczne konsekwencje tego skoku\, któremu również sam podlegał. Tym samym wystawa Edward Dwurnik. Duma i wstyd proponuje odczytanie twórczości artysty z perspektywy historii emocji społecznych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Zwłaszcza nieustannego ścierania się dwóch afektów organizujących doświadczenie przemiany klasowej struktury społecznej: dumy i wstydu. Emocje te wykraczają daleko poza sferę prywatnych przeżyć\, regulują one bowiem przynależność\, uznanie i miejsce w społecznej hierarchii\, decydują one wręcz o poczuciu wartości lub bezwartościowości własnego istnienia i tożsamości. \nEdward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nW malarstwie Dwurnika z lat 70.\, 80. i 90. obie te emocje stale powracają\, obecne są w zdarzeniach\, historiach i wizerunkach walczących o uznanie postaci. Bez rozpoznania tej emocjonalnej genealogii życia społecznego trudno zrozumieć źródła resentymentów i konfliktów\, które kształtują współczesną polską wyobraźnię polityczną oraz stanowią źródła współczesnych populizmów. \nWystawie Edwarda Dwurnika towarzyszy interwencja artystyczna Patryka Różyckiego Transformacja. Jest to wybór jego prac z lat 2021–2024. Cykl obrazów dotyczy dzieciństwa i dojrzewania artysty na wsi w ekonomicznym i społecznym wykluczeniu związanym z transformacją lat 90. \nEdward Dwurnik\, Społem z cyklu Obrazy duże | 1975\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n\nEdward Dwurnik urodził się 19 kwietnia 1943 w Radzyminie pod Warszawą. W latach 1963–1970 studiował malarstwo\, grafikę i rzeźbę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, gdzie obronił dyplom w pracowni malarstwa profesora Eugeniusza Eibischa. W 1965\, pod wpływem obejrzanej wystawy artysty-samouka Nikifora Krynickiego\, przyjął zbliżony do niego styl obrazowania\, który później modyfikował i rozwijał. \nEdward Dwurnik tworzył rozbudowane cykle malarskie. Był artystą niezwykle płodnym. Jego dorobek liczy ponad osiem tysięcy obrazów na płótnie. Pierwsze prace z najstarszego i najbardziej rozpoznawalnego cyklu Podróże autostopem są datowane na 1966 rok. To widoki miast z lotu ptaka. Inne ważne serie to: Sportowcy\, karykaturalny i brutalny zarazem portret Polaków epoki PRL-u oraz Robotnicy – portret Polski rozdartej stanem wojennym. To właśnie w tej serii w latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne\, dramatyczne i politycznie zaangażowane. W latach 90. powstały cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Niebieskie miasta oraz Diagonale\, jak również zupełnie nowe cykle: Błękitne\, Niech żyje wojna! i Wyliczanka. \nEdward Dwurnik zmarł 28 października 2018 w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Jest pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. \n\nEdward Dwurnik. Duma i wstyd \n31 lipca 2026 – 28 lutego 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej\nKurator: Łukasz Ronduda
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/edward-dwurnik-duma-i-wstyd/
LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/EDWARD-DWURNIK-kleska-urodzaju.jpg
GEO:52.232655;21.002087
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655
END:VEVENT
END:VCALENDAR