BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220520
DTEND;VALUE=DATE:20220905
DTSTAMP:20260421T052708
CREATED:20220510T164704Z
LAST-MODIFIED:20230509T112246Z
UID:18623-1653004800-1662335999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Fangor w CSW w Toruniu
DESCRIPTION:Fangor\nCentrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu\n 20.05–04.09.2022\n otwarcie wystawy: 20.05.2022\, godz. 18.00\n Kuratorzy: Krzysztof Stanisławski\, Renata Sargalska\n Produkcja wystawy: Wojciech Rumiński\nwięcej informacji » \n \n\nWojciech Fangor urodził się w Warszawie w 1922. W czasie wojny studiował prywatnie u Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W 1946 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie\, z którą współpracował w latach 1953–1961 jako docent. W 1961 opuścił socjalistyczną Polskę\, by powrócić do kraju po 38 latach i brać czynny udział w życiu artystycznym ojczyzny. Mieszkał w Wiedniu\, Francji\, Berlinie Zachodnim\, Anglii i Stanach Zjednoczonych. Jego prace znajdują się w muzeach\, galeriach i kolekcjach prywatnych na całym świecie. W latach 1949–2015 zrealizował przeszło pięćdziesiąt wystaw indywidualnych\, głównie w USA i Europie. Jako jedyny Polak miał indywidualną wystawę w Solomon Guggenheim Museum w Nowym Jorku w 1970\, prezentującą 37 płócien prekursorskich dla zachodnich op-artowskich poszukiwań – obrazy te stały się swoistymi symbolami tego nurtu. Otrzymał wiele nagród\, między innymi II nagrodę na 2. Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki w Warszawie (1951) oraz Nagrodę im. Jana Cybisa za rok 2014 – najstarsze i najbardziej prestiżowe wyróżnienie w dziedzinie sztuk plastycznych w Polsce. Był odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – polskim medalem nadawanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – przyznawanym przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. W 2015 został doktorem honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Zmarł w Warszawie w 2015. \nKUCIE KOS \nWojciech Fangor był jednym z najbardziej odkrywczych malarzy drugiej połowy XX wieku. Zadebiutował tuż po II wojnie światowej i przez cały okres swojej twórczości często zmieniał styl – malował zarówno figuratywnie\, jak i abstrakcyjnie. W latach 50. namalował kanoniczne obrazy w konwencji realizmu socjalistycznego\, jak Postaci z 1950\, który do dziś jest jednym z najbardziej znanych obrazów w sztuce polskiej XX wieku czy Matka Koreanka – obraz antywojenny z 1951\, który przyniósł mu popularność i pozycję w świecie sztuki. W 1954 powstało także największe powierzchniowo dzieło Fangora pt. Kucie kos\, które dopiero w 2013 zaprezentowano publicznie po latach zapomnienia. Praca\, przedstawiająca trzech mężczyzn wykuwających na kowadle ostrze kosy\, powstała na jednej ze ścian Muzeum Historycznego Warszawy na potrzeby wystawy o Powstaniu Styczniowym. Jedną z przyczyn zasłonięcia obrazu była zmiana koncepcji ekspozycji projektowanej przez Stanisława Zamecznika. Obraz pojawia się na toruńskiej wystawie w formie wielkoformatowego wydruku. \nMALARSTWO \nObrazy powstające od końca lat 50. cechował charakterystyczny efekt wibracji kolorystycznej\, który artysta uzyskiwał poprzez płynne przejście pomiędzy barwami nanoszonymi w układzie koncentrycznym bądź falistym. Abstrakcyjne obrazy\, dające wrażenie ruchu\, były prekursorskie nie tylko w polskiej\, ale i w światowej sztuce. Od tego czasu twórczość Fangora sytuuje się w międzynarodowym nurcie minimal artu i sztuki optycznej (op-art). Tak o twórczości Fangora z tego okresu pisze Bożena Kowalska: „Koła artysty były nieustannym\, wielostronnym eksperymentem. Sprawdzał w nich wciąż w nowy sposób efekty działania jaskrawości czy stonowanych kolorów w ich zestawieniach\, nasycenia i stopnia jasności barwy\, wielkości kręgów\, większej i mniejszej szerokości jej pasm oraz ich zagęszczenie lub ascetycznej oszczędności i dyskrecji wyrazu. Stosował też artysta w swoich obrazach wszelkie\, znane z teorii barw\, kontrasty\, zwłaszcza zaś kontrasty kolorów występujących i wstępujących\, a także zjawiska powidoków”. \nOd połowy lat 70. do połowy lat 80. Fangor powrócił do malarstwa figuratywnego Namalował wtedy serie obrazów „międzytwarzowych” i „telewizyjnych”. W tym okresie tworzył także kolaże\, będące świadectwem jego fascynacji kulturą masową. Włączał w nie fragmenty scen\, postacie i przedmioty przeniesione wprost z ilustrowanych magazynów. \nZ kolei początek XXI wieku to dla Fangora okres nowej\, intensywnej twórczości. Rozpoczął pracę nad nowym cyklem obrazów „palimpsestowych”\, reinterpretujących dawne szkice i rysunki. W wywiadzie-filmie Od astronomii do malarstwa\, który prezentujemy na wystawie\, poznajemy artystę jako miłośnika astronomii\, konstruktora lunet i twórcę obserwatorium w Summit pod Nowym Jorkiem. O ile malarzem był od najmłodszych lat (malarstwo było jego „metodą na radzenie sobie ze strachem i demonami”)\, tak astronomią zainteresował się w 12 roku życia; fascynacja ta trwała do końca jego życia. Fangor rozważał nawet karierę astronoma\, jednak problemy z matematyką i brak zainteresowania tą dziedziną nauki od strony naukowo-teoretycznej (interesował się astronomią od strony poetycko-wizualnej) przeważyły i ostatecznie został przy malarstwie. W hołdzie dla Mikołaja Kopernika namalował dwa portrety wybitnego astronoma – w 1948 i 1949; dzięki uprzejmości Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku prezentujemy wcześniejszy wizerunek naukowca. \nRZEŹBY \nWojciech Fangor to także wybitny rzeźbiarz. Pierwsze swoje rzeźby\, między innymi Głowę bolesną i Księżyc z 1948\, który prezentujemy na wystawie\, pokazał na debiutanckiej wystawie w Klubie Młodych Artystów w Warszawie w 1949. W swoim dorobku ma wiele prac rzeźbiarskich\, przestrzennych i scenograficznych\, powstałych w okresie od 1948 do 2015. W 1955 rozpoczął współpracę z architektami: Stanisławem Zamecznikiem\, Oskarem Hansenem\, Zbigniewem Ichnatowiczem i Jerzym Sołtanem. To Zamecznik zaszczepił Fangorowi świadomość przestrzeni jako tworzywa artystycznego i w to w duecie z nim stworzył pierwszy polski environment\, instalację Studium przestrzeni\, pokazaną w Salonie Nowej Kultury w Warszawie w 1958. Natomiast ostatnią rzeźbą Fangora jest Gracja\, strukturalnie nawiązująca do rzeźb Giganty realizowanych w 1980 w Ameryce. „To przykład szczególnej dla Fangora tendencji do niwelacji różnic między gatunkami sztuki. Ta rzeźba jest jednocześnie wspaniałym malarstwem i fantastyczną formą przestrzenną” – podkreślił Stefan Szydłowski\, kurator wystawy Trzy wymiary w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. \nPOLSKA SZKOŁA PLAKATU \nWarto również podkreślić\, że artysta był także wybitnym plakacistą\, współtwórcą Polskiej Szkoły Plakatu. W plakatach\, które tworzył między 1950 a 1961\, odnaleźć można niemal wszystkie wątki\, próby\, pytania i odkrycia uważane za esencję Polskiej Szkoły Plakatu. Łączył rysunek z fotografią\, grafikę z malarstwem\, bawił się umownością form geometrycznych i typografią. Wiele plakatów powstało w duetach z Jerzym Tchórzewskim\, Henrykiem Tomaszewskim czy Wojciechem Zamecznikiem. Dekada twórczości plakatowej Fangora zaowocowała blisko setką graficznych projektów o treściach artystycznych\, ideologicznych lub informujących (np. o wydarzeniach kulturalnych). W malarstwie i w plakacie stosował podobne motywy plastyczne\, operował monumentalną\, mocną formą\, syntetyczną i uproszczoną. Jego plakat do filmu René Clémenta Mury Malapagi (1952) przeszedł do historii jako inicjujący Polską Szkołę Plakatu\, która do dziś cieszy się światową renomą. Obok tych mocnych projektów o zdefiniowanej formie trudno przejść obojętnie. \nMOZAIKI \nMało kto wie\, że Fangor jest autorem mozaik zdobiących dworzec Warszawa Śródmieście. Abstrakcyjne kompozycje z różnokolorowych\, ceramicznych płytek od ponad 60 lat zdobią ściany i sufity podziemnej części dworca przy Alejach Jerozolimskich 50. W grudniu 2020\, 27 mozaiki ścienne oraz 52 mozaiki sufitowe zostały wpisane do rejestru zabytków. Mozaiki podstropowe zlokalizowane zostały nad trzema peronami\, natomiast mozaiki ścienne\, wkomponowane w pionowe szczeliny ścian pomiędzy płytami trawertynu\, umiejscowione są w holach\, pomieszczeniach dawnych poczekalni oraz w przejściach na peron środkowy. Według przyjętego schematu czerwień\, oranż i żółcień sygnalizować miały kierunek wschodni\, natomiast błękit i zieleń – kierunek zachodni. Artysta zaprojektował również wygląd ścian zatorowych siedmiu stacji II linii warszawskiego metra\, których kursywa miała wskazywać kierunek jazdy. Są to wielkie tablice wykonane w emalii na stali\, łączące w sobie użyteczność informacji o poszczególnych stacjach metra z artystyczną wirtuozerią barw i form. Na wystawie pokazujemy oba projekty w formie wielkoformatowych wydruków oraz ściennych malowideł. \nFangor tworzył w różnych gatunkach i technikach. Do niektórych powracał po latach. Nigdy nie identyfikował się z żadną grupą artystyczną. Zapisał się w historii sztuki jako artysta wszechstronny\, skupiony na istocie przestrzeni – zarówno w kontekście fizycznym\, jak i metaforycznym. W sali wystawowej II piętra CSW prezentujemy prace artysty wykonane we wszystkich wspomnianych technikach. \nDopełnieniem wizerunku artysty – rysownika będzie niezwykle ciekawy projekt graficzny Fangora – jego ręcznie wykonana makieta albumu opublikowanego w 2007 pod tytułem Fangor. Prace na papierze w kolorze. We współpracy z Galerią aTAK oraz Krzysztofem Musiałem\, przygotowaliśmy na wystawę ponad 130 rysunków Fangora. \nWystawa zrealizowana została dzięki uprzejmości muzeów\, instytucji\, galerii i kolekcjonerów prywatnych\, a towarzyszyć jej będzie przegląd filmów o artyście.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fangor-csw-torun/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/fangor-csw-torun.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR