BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20250226
DTEND;VALUE=DATE:20251222
DTSTAMP:20260526T035558
CREATED:20250402T095255Z
LAST-MODIFIED:20250507T151107Z
UID:26154-1740528000-1766361599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:(Nie)Umarła klasa
DESCRIPTION:Wystawa (Nie)Umarła klasa\nWystawa „(Nie)Umarła klasa” zainspirowana została przypadającą na 2025 rok 50. rocznicą premiery legendarnego spektaklu „Umarła klasa” Teatru Cricot 2 – sztuki\, która zrewolucjonizowała światowy teatr\, unaoczniła bezprecedensowy warsztat pracy Tadeusza Kantora oraz jego wpływ na kolejne generacje odbiorców i twórców. Grana kilkaset razy w dwudziestu krajach na pięciu kontynentach „Umarła klasa” to niezwykle osobista\, a zarazem bardzo uniwersalna opowieść o przemijaniu i niemożności powrotu do przeszłości. „Newsweek” uznał ten spektakl z komunistycznej Polski za światowe przedstawienie 1976 roku. \nSpektakl „Umarła klasa” miał swoją premierę 15 listopada 1975 roku w Galerii Krzysztofory w Krakowie. Wraz z tym spektaklem Kantor zainaugurował przełomowy\, a jednocześnie najbardziej rozpoznawalny etap swojej twórczości teatralnej\, Teatr Śmierci\, trwający do śmierci artysty w 1990 roku. W jego ramach powstały takie realizacje jak „Wielopole\, Wielopole” (1980)\, „Niech sczezną artyści” (1985)\, „Nigdy tu już nie powrócę” (1988) czy „Dziś są moje urodziny” (1991). \n„Umarła klasa”\, zakorzeniona mocno w tradycji polskiej\, a zarazem ściśle związana z najważniejszymi nurtami sztuki nowoczesnej\, fascynuje do dziś ludzi na całym świecie. W swoistym rozliczaniu krańców życia – dzieciństwa i śmierci – dominuje liryczny ton\, znajdujący wyraz w chłodnym na pozór dystansie\, kolorystyce czerni i bieli\, pulsacyjnym ocieraniu się o śmierć. Spektakl nie pozwala o sobie zapomnieć\, zadaje pytania poprzez gesty kuratorskie (obiekty ze spektaklu\, jako ikony sztuki Kantora\, prezentowane na licznych wystawach na całym świecie)\, czy narracje badawcze (publikacje\, teksty naukowe\, projekty naukowe inspirowane spektaklem). \nPunktem wyjścia wystawy „(Nie)Umarła klasa” jest myślenie o tym dlaczego spektakl był tak intensywnie odbierany przez odbiorców\, dlaczego niepokoił\, budził tak radykalne odczucia? Operując narzędziami odnoszącymi się do warstwy estetycznej oraz emocjonalnej spektaklu\, a także jego specyficznej i rozpoznawalnej aury – prezentujemy na wystawie spektakl w sposób\, który w pewnym sensie pozwoli ponownie zbudować emocjonalną relację między widzem i dziełem. Trzonem wystawy są wszystkie zachowane w kolekcji instytucji obiekty związane ze spektaklem „Umarła klasa”. Prócz zespołu rekwizytów teatralnych ze spektaklu\, prezentujemy także m.in. dwa obiekty stworzone przez Kantora w 2 połowie lat 80. z myślą o wystawianiu w przestrzeniach muzealnych idei spektaklu\, a także ikonicznego „Chłopca w ławce z Umarłej klasy”\, czyli makietę pomnika nagrobnego artysty i jego matki. Zaproponowany zestaw uwidacznia specyfikę dziedzictwa instytucji\, do którego należą pozostawione przez Kantora z myślą o kolekcji Cricoteki dzieła\, jak i zaprojektowana przez Kantora za życia koncepcja ich rytmicznego eksponowania po jego śmierci. \nUmarła klasa | 1975\, Galeria Krzysztofory Kraków\, autor nieznany\nDo wejścia w dialog ze spektaklem zaprosiliśmy twórcę teatralnego – Krzysztofa Garbaczewskiego\, który w swojej pracy reżyserskiej łączy metody z dziedziny współczesnych sztuk wizualnych i performance. Zainspirowana spektaklem „Umarła klasa” interaktywna instalacja „Ani żywa\, ani umarła” to cyfrowa interpretacja poetyki teatru Tadeusza Kantora\, łącząca estetykę transhumanistyczną z ideami sztuk cyfrowych. W przestrzeni instalacji widzowie stają się aktywnymi uczestnikami cyfrowego środowiska\, w którym awatary inspirowane postaciami z „Umarłej klasy” współtworzą nową\, dynamiczną rzeczywistość\, w której dominuje ulotność i kruchość zarówno biologicznego\, jak i cyfrowego istnienia. Instalacja osadzona jest w minimalistycznym\, niemal laboratoryjnym otoczeniu\, nawiązującym do swoistej „pustej klasy”\, w której pamięć o przeszłości splata się z teraźniejszością. \nWystawa zbudowana jest na kanwie „pozostałości po spektaklu” – obiektów\, archiwaliów i ich współczesnych opracowań w formie multimedialnej instalacji. To forma przekształcenia materialnej nieobecności samego spektaklu w możliwość jego pokazania za pomocą tego\, co „graniczne”. Podejmujemy tym samym bliskie Kantorowi wątki związane z możliwością zabezpieczania „kulturowej przeszłości” i badaniem synergii sztuk – tego\, co na styku teatru i sztuk wizualnych. \nObchody 50-lecia premiery „Umarłej klasy”\, 110–lecia urodzin Tadeusza Kantora\, 35–lecia jego śmierci. \n\n(Nie)Umarła klasa \nWernisaż: 26 lutego 2025 r.\, godz. 18:00\nOśrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA\nKuratorka: Małgorzata Paluch-Cybulska\nWspółpraca: Natalia Zarzecka
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nieumarla-klasa/
LOCATION:Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, ul. Nadwiślańska 2/4\, Kraków\, 30-527\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/NieUmarla_klasa_strona-2048x1918-1.jpg
GEO:50.047147202563;19.951081145435
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka ul. Nadwiślańska 2/4 Kraków 30-527 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nadwiślańska 2/4:geo:19.951081145435,50.047147202563
END:VEVENT
END:VCALENDAR