123… polskie plakaty, które warto znać

Powroty. Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego

Dźwięki pierwotne

Martyna Wójcik-Śmierska ilustracja

Słownik dobrych łodzianizmów. Interpretują polscy ilustratorzy

„Biegnąc z wilkami” w Płockiej Galerii Sztuki

Wokół Konrada Krzyżanowskiego. Asocjacje i ekspresje

Paweł Skurski „Historia ludzka” – wystawa malarstwa

Salvador Dali, wystawa, Sosnowiec, Pałac Shoena

Salvador Dali – Boska komedia. Z prywatnej kolekcji Kesauri

Międzynarodowa Wystawa Kolażu w Polsce

Wajda

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Sztuka zwana naiwną – prace ze zbiorów Macieja Balceraka

17 grudnia 201820 stycznia 2019

Miejsce:
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
– Galeria Willa
ul. Wólczańska 31, Łódź

Wernisaż:
17 grudnia 2018, godz. 18.00

Wystawa potrwa:
17.12.2018 – 20.01.2019

Kuratorzy:
Maciej Balcerak, Dariusz Leśnikowski


Wystawa w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi obejmuje kilkadziesiąt obrazów, których autorzy uważani są za przedstawicieli sztuki naiwnej. Kim są ci artyści i co decyduje o specyfice ich twórczości? Spróbujmy odpowiedzieć na to pytanie, przypominając najpierw używane w stosunku do nich określenia. Najczęściej mówi się o nich: artyści naiwni, prymitywiści, malarze dnia siódmego, twórcy intuicyjni, nieprofesjonalni, nieelitarni, twórcy „gołębiego serca”, autsajderzy, przedstawiciele sztuki surowej, dzikiej (art brut), artyści-samoucy. Należy podkreślić, że każde z podanych powyżej określeń jest z osobna nieadekwatne, ponieważ obejmuje tylko niektóre aspekty zjawiska nazywanego sztuką naiwną, nie mając, bynajmniej, charakteru uniwersalnego. Tym niemniej, zbiór przytoczonych terminów umożliwia wyodrębnienie tego, co najbardziej charakterystyczne dla sztuki naiwnej i jej przedstawicieli. Z formalnego punktu widzenia twórcy ci nie posiadają wykształcenia akademickiego, nie ukończyli wyższej uczelni plastycznej, nie są dyplomowanymi malarzami. To artyści samorodni, oryginalni, nie naśladujący żadnych trendów czy nurtów sztuki oficjalnej (tzw. sztuki wysokiej), skupieni przede wszystkim na wyrażaniu swoich przeżyć wewnętrznych, własnej duchowości, poszukiwaniu poprzez wypowiedź artystyczną sensu własnego istnienia. Działalność artystyczna nie jest dla malarzy naiwnych jedynie pomysłem na zabicie czasu, rozrywką, grą, zabawą czy też źródłem zarobkowania. To przede wszystkim wyraz ich wolności duchowej, styl życia, sposób istnienia. Malują tak, jak czują, nieskrępowani obowiązującymi kanonami, są po prostu sobą.

Teofil Ociepka malarstwo

Teofil Ociepka W puszczy | 1970

Wystawa przedstawia artystów powszechnie znanych i uznanych w obrębie nurtu sztuki naiwnej. Twórczość zdecydowanej większość z nich była pokazywana na różnego rodzaju wystawach w kraju i za granicą, z prezentacjami monograficznymi włącznie. Ich obrazy można znaleźć w zbiorach muzealnych, a także w licznych kolekcjach prywatnych, zarówno krajowych, jak też zagranicznych. Każdy z artystów jest na wystawie reprezentowany przez co najmniej jedną pracę, w przypadku większości z nich pokazano kilka obrazów, zaś zdecydowanie najobszerniej wyeksponowano dorobek Erwina Sówki.

Przeczytaj artykuł: Teofil Ociepka i jego uniwersum. Malarstwo, okultyzm i podróże w kosmos >>


Oto prezentacja drogi życiowej twórców oraz najistotniejszych cech ich twórczości:

Teofil Ociepka (1892-1987)

Urodził się w Janowie (obecnie dzielnica Katowic). Jako nastolatek stracił ojca, który zginął w wypadku w kopalni. Artysta musiał pomóc matce w utrzymaniu domu. Chwytał się różnych zajęć – pracował jako goniec, pomagał w gospodzie. W czasie I wojny światowej służył jako żołnierz cesarskiej armii niemieckiej. Gdy wrócił do kraju, rozpoczął pracę w elektrowni kopalni „Keiser”(obecnie „Wieczorek”), gdzie wcześniej zginął jego ojciec.

Ociepkę fascynował śląski folklor, mistycyzm i okultyzm. Stąd też w jego twórczości można znaleźć wiele odwołań do Saturna – planety niezwykle ważnej dla wierzeń okultystycznych. Malarstwo było dla niego sposobem na zbliżenie się do Absolutu. Na światopogląd artysty wpłynęła lektura Siedemdziesięciu dwóch imion Bożych (traktat autorstwa Athanasiusa Kirchera) oraz korespondencja z niemieckim okultystą Filipem Hohmannem. To właśnie on zachęcił Ociepkę do namalowania pierwszego obrazu Droga człowiecza (1927). Źródłem inspiracji dla artysty były także fantazje i marzenia senne.

Na początku twórczość Ociepki nie spotykała się ze zrozumieniem. Dlatego też śląski artysta porzucił malarstwo na wiele lat. Wrócił do niego dopiero po II wojnie światowej. Wtedy nadeszły też pierwsze sukcesy. Od 1946 działał w grupie malarzy-amatorów (Grupa Janowska), która utworzyła się przy Kopalni „Wieczorek”. Był jednym z jej najwybitniejszych przedstawicieli. W 1947 Ociepka zaprezentował swoje obrazy w Muzeum Górnośląskim, a w 1948 – dzięki pomocy Izabeli Czajki – odbyła się wystawa jego dzieł w Warszawie.

Stworzył około 200 obrazów. Malarz-samouk, ukończył jedynie szkołę podstawową. Dla wielu artystów był jednak nauczycielem, mistrzem. W 1968 roku – razem z żoną Julią – przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie zmarł dziewięć lat później.

*    *    *

Erwin Sówka (ur. 1936)

Ten urodzony w Giszowcu artysta pochodzi z rodziny o tradycjach górniczych. On również pracował jako górnik w kopalni „Wieczorek”. Obecnie jest już na emeryturze. Rysunku uczył się w pracowni plastycznej katowickiego Domu Kultury przy ulicy Francuskiej. W 1955 roku Sówka dołączył do grupy malarzy-amatorów (Grupa Janowska), która działała przy kopalni „Wieczorek”. W świat mistycyzmu i nauk Teofila Ociepki wprowadził go Bolesław Skulik.

Malarstwo Sówki inspirowane jest mistyką i tradycją starożytnego Wschodu. Jego obrazy mają charakter moralizatorski. Tematy czerpał z Apokalipsy. Stworzył też wiele prac o negatywnych aspektach cywilizacji technologicznej. Dla Sówki ważna jest tzw. mała ojczyzna, dlatego w jego twórczości można odnaleźć motywy śląskie. Również na jego obrazach można rozpoznać popularny wśród artystów Nikiszowiec.
Postać Sówki zainspirowała Lecha Majewskiego do nakręcenia filmu Angelus.

*    *    *

Krzysztof Webs (ur. 1952)

Webs urodził się w Rudzińcu koło Gliwic. Z zawodu jest tokarzem, pracował jako komendant straży przemysłowej w hucie „Łabędy”.
Jako artysta specjalizuje się w malarstwie sztalugowym. Interesują go tematy historyczne. W swojej twórczości wykorzystuje też motywy związane ze Śląskiem – tradycje, obyczaje, krajobrazy, ludzi. Webs chętnie posługuje się w swojej twórczości groteską. Członek koła plastycznego przy kopalni „Zabrze”. W 1993 roku został pierwszym laureatem konkursu twórców nieprofesjonalnych im. Pawła Wróbla.

Więcej informacji >>

Szczegóły

Start:
17 grudnia 2018
Koniec:
20 stycznia 2019
Wydarzenie Category:
Wydarzenie Tagi:

Miejsce

Miejska Galeria Sztuki w Łodzi // Galeria Willa
ul. Wólczańska 31
90-607 Łódź, Polska
+ Google Map
Strona internetowa:
http://mgslodz.pl/