Artystka. Anna Bilińska-Bohdanowicz

Polskie Art Déco – VIII Ogólnopolska Sesja Naukowa w Płocku

Wystawa biżuterii warszawskiej spółdzielni ORNO

Spotkanie z Marcinem Osiowskim kończące wystawę „Art on Art”

Wyczółkowski – Łowca światła | premiera książek i wernisaż

Blow-up an Idea! Themersonowie 2019

Mariusz Łukasik malarstwo

Mariusz Łukasik „Czas przemijania minął”

Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego

Idzie Młodość. I Grupa Krakowska

Stanisław Baj – Światło i woda

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Zbigniew Makowski. Malowanie metaforami

23 maja 201930 czerwca 2019

Wernisaż: 23 maja 2019 r.
Galeria Opera
Wystawa czynna do: 30 czerwca 2019 r.

Bóg zrobił mu psikusa. I wystawił na próbę. Bo obdarzył go ogromnym talentem, ciekawością świata i niezaspokojonym popędem do zdobywania wiedzy. Wiedzy, która starczyłaby na trzech albo nawet na pięciu. Stwórca dał mu jedno ciało i jedno wnętrze. I w to wnętrze nawrzucał tyle znaków zapytania, że nie każdemu starczyłoby czasu i cierpliwości, by znaleźć odpowiedzi. Ale trafił swój na swego. I w tym stwierdzeniu nie można dopatrywać się bluźnierstwa. Bo Makowski zrobił psikusa Bogu, jednocześnie czyniąc mu przyjemność. Wystawiony na tak ogromną próbę, nie odżegnał się od pokory. I mimo, że znalazł mnóstwo odpowiedzi, dużo poznał i dużo wie – przyznaje, że wszystkiego nie znajdzie. Ale znajdzie tyle, ile się da. Bo ma w sobie ogromną radość poznawania świata i człowieka. To stanowi o pięknie Makowskiego.

Zbigniew Makowski, (1930-); Wnętrze; 1956

Zbigniew Makowski, (1930-); Wnętrze; 1956

Artysta zgłębia i zdaje się być tym niezmęczony. Przeciwnie, w jego oczach czai się błysk, ale błysk dobry i szlachetny, niepodszyty butą, niezdrową ambicją. Choć wie, że nie wszystko jest do pojęcia, uznaje, że człowiek musi wiedzieć, kim jest, inaczej nie zna systemu wartości. Świat za to jest trudniejszy do pojęcia. Ale Makowski stara się zrozumieć go tam, gdzie się da, a tam gdzie się nie da mówi, że trzeba rozłożyć ręce. Można podejrzewać, że to kokieteria, choćby nieuświadomiona – nie rozkłada ich bowiem, ale sięga po pędzel. Bo wie, że artysta połączony jest z nieskończonością i czymś nierozpoznawalnym. To metafizyka, bez której, w jego opinii, sztuki nie ma. Jest tylko dekoracja. Więc poprzez sztukę wyraża to, co niepojęte, tworzy całym sobą, choć wie, że to tworzenie pochłania dużo energii, a płótno potrafi zdeprymować. Ale trawestując jeden z jego ulubionych cytatów: trzeba zacząć, więc zaczyna! Choć trzeba do tego odwagi. Bo brak elementu ryzyka skłania ku banalności. Więc ryzykuje… Rzuca się w przepaść. Polega na intuicji. I potrzeba twórczości zostaje spełniona. Ta potrzeba, którą uważa za niekwestionowany element człowieczeństwa. „A kiedy dzieło sztuki jest ukończone, kiedy idea została wyrażona – wtedy pędzel może odpocząć”.

Szczegóły

Start:
23 maja 2019
Koniec:
30 czerwca 2019
Wydarzenie Category:
Strona internetowa:
https://teatrwielki.pl/dzialalnosc/galeria-opera/wystawy-201819/zbigniew-makowski/

Miejsce

Teatr Wielki – Opera Narodowa | Galeria Opera
Plac Teatralny 1
00-950 Warszawa, Mazowieckie Polska
+ Google Map
Telefon:
+48 22 692 02 00
Strona internetowa:
http://teatrwielki.pl/dzialalnosc/galeria-opera/