Artystka. Anna Bilińska-Bohdanowicz

Roman Ingarden. Filozof i fotograf

Zapiski przy sztaludze. Przyjaźnie Sienkiewicza w świecie malarskim

Przewrót …do źródeł

Cud światła. Witraże średniowieczne w Polsce

Otwarcie galerii Jerzego Dudy-Gracza w Krakowie

Maria Jarema. Andrzej Wróblewski. Realizm istotny

Leonardiana w kolekcjach polskich w Wilanowie

Zofia Stryjeńska z wizytą u Karola Szymanowskiego

Salvador Dali, wystawa, Sosnowiec, Pałac Shoena

Salvador Dali – Boska komedia. Z prywatnej kolekcji Kesauri

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Zbigniew Makowski. Malowanie metaforami

23 maja 201930 czerwca 2019

Wernisaż: 23 maja 2019 r.
Galeria Opera
Wystawa czynna do: 30 czerwca 2019 r.

Bóg zrobił mu psikusa. I wystawił na próbę. Bo obdarzył go ogromnym talentem, ciekawością świata i niezaspokojonym popędem do zdobywania wiedzy. Wiedzy, która starczyłaby na trzech albo nawet na pięciu. Stwórca dał mu jedno ciało i jedno wnętrze. I w to wnętrze nawrzucał tyle znaków zapytania, że nie każdemu starczyłoby czasu i cierpliwości, by znaleźć odpowiedzi. Ale trafił swój na swego. I w tym stwierdzeniu nie można dopatrywać się bluźnierstwa. Bo Makowski zrobił psikusa Bogu, jednocześnie czyniąc mu przyjemność. Wystawiony na tak ogromną próbę, nie odżegnał się od pokory. I mimo, że znalazł mnóstwo odpowiedzi, dużo poznał i dużo wie – przyznaje, że wszystkiego nie znajdzie. Ale znajdzie tyle, ile się da. Bo ma w sobie ogromną radość poznawania świata i człowieka. To stanowi o pięknie Makowskiego.

Zbigniew Makowski, (1930-); Wnętrze; 1956

Zbigniew Makowski, (1930-); Wnętrze; 1956

Artysta zgłębia i zdaje się być tym niezmęczony. Przeciwnie, w jego oczach czai się błysk, ale błysk dobry i szlachetny, niepodszyty butą, niezdrową ambicją. Choć wie, że nie wszystko jest do pojęcia, uznaje, że człowiek musi wiedzieć, kim jest, inaczej nie zna systemu wartości. Świat za to jest trudniejszy do pojęcia. Ale Makowski stara się zrozumieć go tam, gdzie się da, a tam gdzie się nie da mówi, że trzeba rozłożyć ręce. Można podejrzewać, że to kokieteria, choćby nieuświadomiona – nie rozkłada ich bowiem, ale sięga po pędzel. Bo wie, że artysta połączony jest z nieskończonością i czymś nierozpoznawalnym. To metafizyka, bez której, w jego opinii, sztuki nie ma. Jest tylko dekoracja. Więc poprzez sztukę wyraża to, co niepojęte, tworzy całym sobą, choć wie, że to tworzenie pochłania dużo energii, a płótno potrafi zdeprymować. Ale trawestując jeden z jego ulubionych cytatów: trzeba zacząć, więc zaczyna! Choć trzeba do tego odwagi. Bo brak elementu ryzyka skłania ku banalności. Więc ryzykuje… Rzuca się w przepaść. Polega na intuicji. I potrzeba twórczości zostaje spełniona. Ta potrzeba, którą uważa za niekwestionowany element człowieczeństwa. „A kiedy dzieło sztuki jest ukończone, kiedy idea została wyrażona – wtedy pędzel może odpocząć”.

Szczegóły

Start:
23 maja 2019
Koniec:
30 czerwca 2019
Wydarzenie Category:
Strona internetowa:
https://teatrwielki.pl/dzialalnosc/galeria-opera/wystawy-201819/zbigniew-makowski/

Miejsce

Teatr Wielki – Opera Narodowa | Galeria Opera
Plac Teatralny 1
00-950 Warszawa, Mazowieckie Polska
+ Google Map
Telefon:
+48 22 692 02 00
Strona internetowa:
http://teatrwielki.pl/dzialalnosc/galeria-opera/