BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20200329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20201025T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200109 DTEND;VALUE=DATE:20200501 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200109T100729Z LAST-MODIFIED:20200224T132014Z UID:12819-1578528000-1588291199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Człowiek\, osoba\, persona. Portret w przestrzeni sakralnej DESCRIPTION:Człowiek\, osoba\, persona. Portret w przestrzeni sakralnej\n Dawny Pałac Biskupi\, ul. Katedralna 8\, Frombork\n wernisaż: 9 stycznia (czwartek)\, godz. 12.00\n styczeń 2020 – kwiecień 2021\n kurator: dr Jowita Jagla \n\nOd najdawniejszych pra-początków człowiek chciał zapisać swój ślad w świecie\, unaocznić w nim własną obecność; chciał opowiedzieć o sobie zachowując własny wizerunek dla kolejnych pokoleń. Jedną z formuł utrwalenia owego śladu stał się autoportret\, później zaś portret. \nSzczególnym typem portretu jest portret przynależący do sfery sakralnej – przestrzeni kościołów\, kaplic\, sanktuariów – za pomocą którego następuje konfrontacja sportretowanej postaci nie tylko z najbliższymi osobami\, postronnymi widzami\, ale nade wszystko z Istotą Świętą. Jest to portret obrazujący zmarłych\, dobroczyńców kościołów\, przedstawicieli znamienitych rodów\, wybitne osoby duchowne\, wiernych proszących o łaskę uzdrowienia w geście wotywnym. Różnorodność formalna i ikonograficzna kreuje tu objętościowo bogaty zbiór dzieł sztuki tworzony przez epitafia\, wota\, portrety trumienne\, kartusze trumienne\, blachy trumienne\, portrety duchownych katolickich i protestanckich\, chorągwie nagrobne\, płyty nagrobne\, portrety zmarłych leżących na marach żałobnych\, autoportrety artystów\, tablice ofiar czy ołtarze z wizerunkiem fundatorów. \nProponowana ekspozycja ma na celu nie tylko prezentację ujęć formalnych czy ikonograficznych\, jej celem jest głębsza refleksja nad ideą portretu – zjawiska wielopoziomowego\, które przedstawia człowieka – osobę – personę. \n„Najbardziej interesującą powierzchnią na świecie jest ludzka twarz”.\nGeorg Lichtenberg \n\n \n \n \n \n \n Część środkowa Ołtarza Ukrzyżowania z parą fundatorów\, XVII wiek.\nKościół Ewangelicko-Augsburski p.w. św. Jerzego\, Pasłęk\n \n \n \n \n \n \n \n Epitafium Jerzego Rosenberga\, 1612 r.\nMuzeum Diecezjalne\, Pelplin.\n \n \n\n[toggle title=’Czytaj dalej »’]Po pierwsze człowiek jako istota biologiczna przynależy do świata przyrody jako byt określony przez ciało i przynależną mu płeć. Człowiek z nadaną mu fizjonomią\, chorobami\, defektami fizycznymi\, ale także z urodą jest ze wszech miar wyrosły z natury i w niej określony\, to także człowiek należący do konkretnego obszaru geograficznego. \nPo drugie człowiek jako osoba historyczna\, a zatem zdefiniowany przez warunki społeczne i historię\, osadzony w dziejach świata\, reprezentujący status materialny\, przynależący do danej warstwy społecznej; człowiek określony herbem\, funkcją\, rangą zawodową\, reprezentujący gildię/ cech\, stopień woskowy\, przynależność religijną. \nPo trzecie człowiek jako persona (gr. prósōpon\, łac. persona)\, osoba\, ale także „byt rozumny”\, utożsamiany z „obliczem”\, „twarzą”\, człowiekiem który przybiera maskę zasłaniającą rzeczywistość. \nWszystkie te „wcielenia” człowieka – aktora głoszą i „pozorują” w ikonosferze kościołów jego chwałę\, dzielność\, mądrość\, waleczność\, a przede wszystkim religijność\, która daje gwarancję zbawienia\, modlitwę ze strony wiernych i łaskę Boga. W portretach tego typu – niejako ustawicznie – toczy się zatem podskórna\, niewidoczna wizualnie walka między pokorą a pychą\, mówieniem o sobie samym szeptem i potrzebą bycia zauważonym. \nDominantę tychże ujęć stanowi oczywiście konkretna podobizna człowieka\, portret-dokument\, dokument-twarz. To właśnie z twarzą konkretnego człowieka komunikuje się widz i Bóg. Twarz wyobraża zarówno człowieka\, który oparł się śmierci\, człowieka nieśmiertelnego\, posiadającego moc nad czasem\, ale także paradoksalnie człowieka\, którego śmierć obłaskawia\, pokonuje mimo pozoru wygranej walki. \nEpitafium Jerzego Rosenberga\, 1612 r.Muzeum Diecezjalne\, Pelplin.\nSzczególną formę portretu stanowią w pewnym sensie także samodzielne inskrypcje\, a przede wszystkim herby. Idea herbu narodziła się w Europie w wieku XII\, podczas gdy w Polsce nieco później\, na przełomie XIII i XIV stulecia. Początkowo herby pełniły funkcję elementu uzbrojenia\, umieszczano je na hełmach\, tarczach\, chorągwiach\, identyfikowały w ten sposób rycerzy w walce. \nStopniowo jednak\, gdy straciły tą funkcję\, przeobraziły się w wyróżnik osób przynależących do warstw uprzywilejowanych. Herby- znaki identyfikujące osobę od średniowiecza w intensywny sposób były obecne w przestrzeni sakralnej\, umieszczano je na portalach kościołów\, w kaplicach rodowych oraz pogrzebowych\, na epitafiach\, paramentach kościelnych i ołtarzach. W rodzimej kulturze szlacheckiej i magnackiej herby stanowiły bardzo ważny element ikonograficzny i scenograficzny „inscenizacji” żałobnych. W sztuce protestanckiej ikonografia heraldyczna także zajęła wyróżnioną pozycję – wizerunek drzew genealogicznych\, herby rodów szlacheckich\, arystokratycznych – znaczących rodów dla danej świątyni zdobiły często ławy i empory kościołów\, nade wszystko zaś loże kolatorskie. \nHerb często uzupełniał ikonograficzny portret konkretnej osoby\, z drugiej strony sam w sobie stanowił nie tyle obraz ciała\, ale był „znakiem ciała”. Jak zauważał Hans Belting „znak\, który oznaczał nie indywiduum\, ale nośnika rodzinnej lub terytorialnej genealogii\, który zatem definiował dany ród”. Herb obrazował „ciało społeczne”\, był „znakiem rodziny i władzy”\, „znakiem przestrzeni panowania”. „Herby zapewniały obecność pana herbu także tam\, gdzie nie sięgało już jego ciało. Także tam egzekwował on swoje prawa przez „wystawianie i narzucanie” swojego herbu. W końcu użyczał również innym swojego herbu\, by nieśli go przed sobą. (…) Herby musiały „być przez kogoś niesione lub gdzieś przymocowane\, aby zapewnić teraźniejszość”. Uwierzytelniały nie tylko prawo\, ale również przynależną mu osobę prawną” (Hans Belting). \nPortret trumienny mężczyzny z Człuchowa\, XVII wiek.Muzeum Diecezjalne\, Pelplin.Portret trumienny Władysława Dobrskiego\, 1695 r.Klasztor Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Wincentego a` Paulo\, Chełmno.\nWystawę tworzą dwie przenikające się strefy: strefa ikonografii katolickiej i ikonografii protestanckiej\, które udowadniają\, że w przypadku zjawiska „portretu” obie te przestrzenie wzajemnie od siebie czerpały i się inspirowały. \nStrefę ikonografii katolickiej tworzą m.in.: portrety świętych\, portrety znamienitych duchownych\, portrety trumienne\, portrety zmarłych leżących na marach\, epitafia\, wota\, ołtarze z wizerunkiem fundatora\, płyty nagrobne i „ukryte” autoportrety artysty. Z kolei do ikonografii protestanckiej należą: portrety pastorów\, epitafia\, ołtarze z portretem fundatorów\, chorągwie nagrobne\, blachy trumienne\, kartusze trumienne\, tablice ofiar i malowane płyciny z ikonografią heraldyczną. \nEpitafium portretowe Abrahama zu Eulenburg\, I połowa XVII wieku.Muzeum im. Wojciecha Kętrzyńskiego\, Kętrzyn.Portret św. Franciszka Borgiasza\, XVII wiek.Muzeum Jezuitów\, Święta Lipka.\nNa ekspozycji zaprezentowano dzieła sztuki pochodzące z kościołów Archidiecezji Warmińskiej i Diecezji Elbląskiej; należące do zgromadzeń zakonnych i klasztorów (Klasztor Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Wincentego a `Paulo w Chełmnie\, Zgromadzenie Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Braniewie i Ornecie); pochodzące z kościołów Ewangelicko-Augsburskich i zbiorów prywatnych oraz stanowiące część zbiorów muzealnych (Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\, Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Elblągu\, Muzeum im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie\, Muzeum Mazurskiego w Szczytnie (Oddział Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie)\, Muzeum Jezuitów w Świętej Lipce i Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie). \nFragment epitafium Jakuba Wojciecha Czeradzkiego\, 1727 r.Kościół p.w. św. Elżbiety Węgierskiej\, Lubieszewo.Portret ks. Piotra Pawła Witkowskiego\, XIX wiek.Muzeum Jezuitów\, Święta Lipka.\nProponowana ekspozycja przekonuje\, iż historyczny portret przeznaczany pierwotnie do przestrzeni sakralnej posiadał bogate spektrum ikonograficzne i ideowe. Upamiętniając człowieka-osobę-personę zatrzymywał wizerunek opierający się czasowi i Fortunie\, kreował obraz bohatera\, dobrego chrześcijanina\, walecznego rycerza\, cnotliwej/pobożnej kobiety\, prawdziwego świętego\, idealnego duchownego… \n„Portret bł. Reginy Protmann”\, XVII wiek. Zgromadzenie Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy\, Orneta.\nUkazywał człowieka w jego „lepszym wydaniu”\, „wyidealizowanego”\, „bez skazy” – jeśli zaś z grzeszną skazą\, grzech ów był odkupiony i spłacony pokutą. Portret wyobrażający podobiznę konkretnej postaci\, ujęcia heraldyczne czy inskrypcyjne stanowiły lustro\, w którym przeglądał się Stwórca\, pytając czy istoty uczynione na Jego obraz są dobre… \nZgromadzone na wystawie portrety doskonale wpisują się w refleksję na temat twarzy bliską filozofii Emmanuela Lévinasa\, dla którego twarz uobecniała objawienie się – epifanię „Innego”\, i choć według Lévinasa twarz jest nieokreślona\, jest nie dającą się poznać tajemnicą\, jest ona jednocześnie tym\, dzięki czemu odkrywamy nasze miejsce w świecie\, jest sensem i obecnością…\n/Jowita Jagla \n*  *  * \nScenariusz wystawy:\nJowita Jagla \nKuratorzy wystawy:\nJowita Jagla\, Mirosław Jonakowski\, ks. Jacek Wojtkowski \nKwerendy:\nJowita Jagla\, Mirosław Jonakowski\, Weronika Wojnowska\, Jagoda Semków \nRealizacja wystawy:\nJowita Jagla\, Weronika Wojnowska\, Jagoda Semków \nRealizacja techniczna wystawy:\nAndrzej Długołęcki\, Dariusz Grzesiak\, Marcin Zabłocki\, Paweł Chorostian \nPrzygotowanie konserwatorskie obiektów:\nPracownia Konserwacji Zabytków Ewa Olkowska\, Olsztyn \nOpracowanie graficzne:\nJanusz Goliński \nZdjęcia:\nBożena i Lech Okońscy \nWspółpraca naukowa:\nks. dr hab. Wojciech Zawadzki\, Archiwum Diecezjalne\, Elbląg \nWspółpraca:\nStanisław Mudryk Zakład Stolarski\, Frombork\nWiesława Długołęcka Usługi Krawieckie\, Frombork[/toggle] URL:https://news.niezlasztuka.net/event/czlowiek-osoba-persona-portret-w-przestrzeni-sakralnej-frombork/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\, Katedralna 8\, Frombork\, 14-530\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/1..jpg GEO:54.3567949;19.6830836 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku Katedralna 8 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Katedralna 8:geo:19.6830836,54.3567949 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200114 DTEND;VALUE=DATE:20200601 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191221T171627Z LAST-MODIFIED:20191221T171627Z UID:12728-1578960000-1590969599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wizerunki ludzi piszących. Autorzy i ich dzieła DESCRIPTION:Wernisaż: 14 stycznia 2020 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie|\n Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego\n Wystawa czynna do: 30 wrześnie 2020 r.\n Kurator: Iwona Długopolska \nPortret Mikołaja Reja w drzeworycie z krakowskiego wydania Zwierzyńca z 1574 r. oraz popiersie Adama Mickiewicza w litografii z warszawskiej edycji Poezji z 1833 r. – te i inne portrety ludzi pióra można obejrzeć na wystawie poświęconej wizerunkom autorów i ich dziełom. Prezentujemy 73 stare księgi\, 5 atlasów i 14 map ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie\, wydane od początku XVI do XIX stulecia włącznie. Na kartach ksiąg pokazane zostały portrety pisarzy\, poetów i uczonych z różnych krajów Europy oraz z Polski\, tworzących od starożytności po wiek XIX. Są wśród eksponowanych obiektów dzieła twórców znanych i podziwianych do dziś\, takich jak wielcy epicy starożytnej Grecji i Rzymu Homer i Wergiliusz\, ale są też prace\, które – podobnie jak nazwiska ich autorów – w powszechnej świadomości uległy zapomnieniu. \nPopiersie w owalu Andrzeja Maksymiliana Fredry\, autora dzieła poświęconego tematyce militarnej. Księga pierwsza wydana została w Amsterdamie w 1668 r.\, a księga druga w Lipsku w 1757 r.\nCzy pamiętamy twarze\, bądź późniejsze wyobrażenia wizerunków\, choćby tych najsławniejszych autorów\, których wpływ na rozwój literatury\, nauki i kultury czy religię był bezsprzeczny? Warto popatrzeć na ludzi parających się zawodowo piórem\, poetów\, pisarzy\, świętych kościoła katolickiego i wielkich reformatorów religijnych\, wybitnych uczonych z różnych dziedzin – astronomów\, historyków\, geografów i kartografów\, medyków\, podróżników. Na jednym z portretów został na przykład ukazany Mikołaj Krzysztof Radziwiłł „Sierotka”\, który opisał swoją pełną przygód podróż do Ziemi Świętej\, odbytą w latach 1582–1584. \nPopiersie z profilu Adama Mickiewicza. Litografia w pierwszej i jedynej zbiorowej warszawskiej edycji dzieł A. Mickiewicza\, wydanej za życia poety URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wizerunki-ludzi-piszacych-autorzy-dziela/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego\, ul. Piłsudskiego 12\, Kraków\, 31-109\, Polska GEO:50.060024;19.929998 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego ul. Piłsudskiego 12 Kraków 31-109 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piłsudskiego 12:geo:19.929998,50.060024 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200118 DTEND;VALUE=DATE:20200601 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191221T175359Z LAST-MODIFIED:20191221T175359Z UID:12745-1579305600-1590969599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sztuka zwana naiwną i co dalej… Recepcja myśli Aleksandra Jackowskiego w kolekcji Muzeum Śląskiego DESCRIPTION:Wernisaż: 18 stycznia 2020 r.\n godz. 18:00\n Muzeum Śląskie w Katowicach\n Wystawa czynna do: 31 maja 2020 r.\n Kurator: Sonia Wilk \nWystawa opiera się o najważniejszą w polskiej literaturze przedmiotu pozycję autorstwa Aleksandra Jackowskiego „Sztuka zwana naiwną”. Publikacja ta mimo 25 lat od jej wydania wciąż jest aktualna i najobszerniej wyjaśniająca specyfikę i różnorodność opisywanego zjawiska. \nfot. materiały organizatora\nWystawa pokazuje wpływ myśli autora na polskie kolekcje muzealne\, a przede wszystkim na tworzenie kolekcji plastyki nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim. Poza pracami twórców\, o których pisał Jackowski\, pokazane są również prace autorów współczesnych\, którzy podobnie jak ich poprzednicy oryginalnością i siłą przekazu swoich prac wyróżniają się na tle całego środowiska twórców nieprofesjonalnych. Aleksander Jackowski zamierzał poświęcić im następną pozycję „Sztuka zwana art brut”. Niestety książka ta się nie ukazała. \nWystawa jest również wspomnieniem o wybitnym polskim badaczu sztuki\, socjologu\, kuratorze oraz redaktorze naczelnym „Kontekstów. Polskiej Sztuki Ludowej” w stulecie jego urodzin. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-zwana-naiwna-recepcja-mysli-aleksandra-jackowskiego-kolekcji-muzeum-slaskiego/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200121 DTEND;VALUE=DATE:20200401 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191124T091924Z LAST-MODIFIED:20191124T091924Z UID:12589-1579564800-1585699199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Panna na Oblęgorku i na frankach Nobla - historia życia i twórczości Jadwigi Sienkiewiczówny DESCRIPTION:Wernisaż: 21 stycznia 2020 r.\n Muzeum Narodowe w Kielcach\n Wystawa czynna do: 31 marca 2020 r.\n Kurator: Agnieszka Kowalska-Lasek \nPortret Jadwigi Sienkiewiczówny\, Władysław Czachórski\, 1901 r.\, olej na płótnie\nGłównym celem wystawy będzie zaprezentowanie możliwie pełnego obrazu życia i twórczości Jadwigi z Sienkiewiczów Korniłowicz\, córki Henryka Sienkiewicza\, kobiety obdarzonej intelektualnym potencjałem\, odważnej\, twórczej\, która dzięki swojej pracy jako tłumaczka dzieł Josepha Conrada\, Romana Rollanda\, Oskara Wilde’a\, ma swój udział w kulturze polskiej\, jako uczestniczka wojny polsko-bolszewickiej ma również wkład w historię. \nJadwiga Korniłowicz reprezentowała pokolenie\, które w swym życiowym bagażu niosło wiele trudnych doświadczeń – zabory\, walka o niepodległość\, druga wojna światowa\, powstanie warszawskie i stalinowski powojenny reżim. Doświadczyła społecznej i materialnej degradacji warstwy społecznej\, z której pochodziła. Wystawa ma stanowić próbę odpowiedzi na pytanie o czynniki kształtujące światopogląd i postawę Jadwigi Korniłowicz\, w tym rolę ojca – Henryka Sienkiewicza i środowiska\, w którym była wychowana. Wskazane zostaną okoliczności\, które spowodowały\, że artystyczno-malarskie i literackie zainteresowania nie przełożyły się na osiągnięcia porównywalne z tymi\, które były udziałem Henryka Sienkiewicza. Przedmiotem szczegółowej analizy na wystawie będzie kwestia stosunku Jadwigi do spuścizny ojca i Oblęgorka jako domu\, a\, w konsekwencji również jej decyzji\, późniejszego muzeum. Wystawie towarzyszyć będzie wydawnictwo. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/panna-oblegorku-frankach-nobla-historia-zycia-tworczosci-jadwigi-sienkiewiczowny/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200123 DTEND;VALUE=DATE:20200504 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200103T201944Z LAST-MODIFIED:20200128T120019Z UID:12789-1579737600-1588550399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Living in the Present Future DESCRIPTION:Living in the Present Future \nWernisaż: 23 stycznia 2020 r.\n godz. 18:00\n Muzeum Narodowe w Szczecinie |\n Muzeum Sztuki Współczesnej\n Wystawa czynna do: 03 maja 2020 r. \n\nW obliczu najnowszych odkryć nauki i rewolucji technologicznej człowiek i definicja człowieczeństwa zmienia się dziś szybciej i radykalniej niż kiedykolwiek. \nEwa Juszkiewicz – Untitled – Bez tytułu (oil on canvas\, 2014\, Zachęta Sztuki Współczesnej Szczecin)\nZmiany te zachodzą zarówno na poziomie materialnym – poprzez wpływ technologii na ludzkie ciała i możliwości percepcyjne\, jak i w wymiarze mentalnym – odkrycia naukowe uwidaczniają to\, co dotychczas nie było dostatecznie czytelne – związki ludzkiego ciała z nie-ludzkimi formami życia\, takimi jak mikroby i wirusy. Ludzka forma coraz częściej objawia się nie jako esencjonalna jedność\, ale forma symbiotyczna i hybrydyczna. Toczącej się obecnie dyskusji antropologicznej towarzyszy ożywiona debata ekologiczna na temat planetarnych zagrożeń z jakimi konfrontuje się ludzkość w epoce antropocenu. \nTa nowa sytuacja sugerująca moment dokonywania się znaczącej zmiany w postrzeganiu statusu\, roli\, przyszłości i odpowiedzialności człowieka zyskuje silny rezonans w sztuce. \nEwa Juszkiewicz – Collage on paper (2017)\nMuzeum Narodowe w Szczecinie i Bornholms Kunstmuseum przygotowuje partnerski projekt wystawienniczo-wydawniczy z udziałem kilkunastu artystów z Polski i Danii\, którzy w swojej praktyce artystycznej podejmują wątek redefinicji i przyszłości człowieczeństwa: podkreślając coraz silniejszą fuzję ciała i świadomości z najnowszymi technologiami (Roman Lipski\, Amalie Smith\, Lea Guldditte Hestelund); eksponując zapoznaną łączność człowieka z naturą i nie-ludzkimi formami życia (Artur Malewski\, Ewa Juszkiewicz\, Emil Westman Hertz)\, stawiając w centrum uwagi nowy etyczny i egzystencjalny wymiar człowieczeństwa w obliczu szybko zmieniającego się świata (Izabella Gustowska\, Aneta Grzeszykowska\, Peter Frimand\, SUPERFLEX). \nCelem wystawy LIVING IN THE PRESENT FUTURE jest rozpoznanie przy użyciu narzędzi właściwych sztuce jednego z najbardziej aktualnych i najgorętszych pól refleksji w obrębie współczesnej humanistyki. \nWystawie LIVING IN THE PRESENT FUTURE towarzyszy polsko-duńsko-angielska publikacja\, przygotowana przez kuratorów polskich i duńskich w kooperacji z zaproszonymi do współpracy badaczami – Izabelą Kowalczyk (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) i Jacobem Wambergiem (Uniwersytet w Aarhus). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/living-in-the-present-future/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej\, ul. Staromłyńska 1\, Szczecin\, 70-561\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/ewa_juszkiewicz_-_untitled_-_bez_tytuu_oil_on_canvas_2014_zachta_sztuki_wspoczesnej_szczecin_20200103_1925524899.jpg GEO:53.4280885;14.5547552 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej ul. Staromłyńska 1 Szczecin 70-561 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Staromłyńska 1:geo:14.5547552,53.4280885 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200124 DTEND;VALUE=DATE:20200330 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200125T131803Z LAST-MODIFIED:20200125T131803Z UID:12905-1579824000-1585526399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sybiraków Ziemia Obiecana DESCRIPTION:Sybiraków Ziemia Obiecana \nWernisaż: 24 stycznia 2020 r.\n godz. 17:30\n Muzeum Narodowe w Szczecinie|\n Centrum Dialogu Przełomy\n Wystawa czynna do: 29 marca 2020 r. \nWystawa prezentuje zagadnienia deportacji oraz ich konsekwencje dla Polaków w czasie drugiej wojny światowej\, ze szczególnym naciskiem na ich pobyt w Afryce po wyjściu armii gen. Władysława Andersa wraz z częścią polskich cywilów z ZSRS w 1941 roku. \nfot. materiały organizatora\nWątek afrykański został przybliżony dzięki fotografiom Hieronima Szumowskiego\, w czasie jego pobytu w Ugandzie\, Kenii oraz Tanganice. Dla Sybiraka-Afrykańczyka pobyt na nieznanym dotąd kontynencie był najszczęśliwszym okresem w jego życiu. Afryka stała się dla tych ludzi Ziemią Obiecaną. Polska ludność cywilna miała przebywać w Afryce do zakończenia wojny. W momencie wyzwolenia Polski planowana była ich repatriacja. Problemem było jednak to\, że nie mieli dokąd wracać\, ponieważ przeważająca większość Sybiraków-Afrykańczyków pochodziła z Kresów II RP\, które na mocy porozumień jałtańskich odebrano Polsce. \nMateriały prezentowane na ekspozycji pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy oraz prywatnych zbiorów Tadeusza Szumowskiego\, syna Hieronima Szumowskiego – autora fotografii obrazujących życie polskich uchodźców w Afryce. Walczył on w czasie pierwszej wojny światowej (1914–1918) w legionach Piłsudskiego oraz w wojnie polsko-bolszewickiej (1920). Po wojnie pracował jako nauczyciel w Wilnie. W 1939 roku został aresztowany przez sowietów\, a następnie zesłany do obozu w Workucie. Na mocy amnestii z 1941 roku został zwolniony z łagru i wraz z armią gen. Andersa ewakuował się z terenu ZSRS. Trafił wówczas do obozów polskich uchodźców w Afryce (Rongai\, Ifunda\, Tengeru)\, gdzie pracował w latach 1943–1955. W okresie tym nauczał geografii\, matematyki\, języka angielskiego\, niemieckiego i francuskiego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sybirakow-ziemia-obiecana/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/nagwek-www-mns-sybiracy.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200124 DTEND;VALUE=DATE:20200420 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200322T153940Z LAST-MODIFIED:20200322T153940Z UID:13103-1579824000-1587340799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kosmos Project. Melancholia DESCRIPTION:Kosmos Project. Melancholia \nWernisaż: 24 stycznia 2020 r.\n Instytut Dizajnu w Kielcach\n Wystawa czynna do: 19 kwietnia 2020 r. \nfot. materiały organizatora\nNajnowsza wystawa w przestrzeni Instytutu Dizajnu nazwana przez autorów – Kosmos Project – ”Melancholia” to aranżacja obrazująca przemijanie świata\, który znamy. Ekspozycja w symboliczny sposób pokazuje miejsce człowieka w kosmosie. Uzupełnieniem wystawy są projekty studia wielokrotnie nagradzane i pokazywane na przeglądach i wystawach związanych z designem. \n—\nKosmos Project to studio projektowe tworzone przez Ewę Bochen i Macieja Jelskiego. Projektanci studiowali na Warszawskiej ASP i Politecnico di Milano. Doświadczenie zdobywali w renomowanych mediolańskich biurach Alessandro Mendiniego i Denisa Santachiary. Mają na koncie szereg projektów zarówno komercyjnych jak i artystycznych. Między innymi współpracę z Vitra i Paul Smith. Prace studia pokazywane były na wystawach w Londynie\, Mediolanie i Sztokholmie\, Tokio oraz Nowym Jorku. \nW portfolio grupy znajdują się także doceniane projekty wystaw między innymi: Wszystko widzę jako sztukę w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki\, Festiwal Apostrof Empik\, Bunt Materii w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, a także wyróżnione Sybillą 2018 Miasto i Las w Muzeum w Stalowej Woli. Projekty studia kilkukrotnie otrzymywały wyróżnienia Must Have na Łódź Design Festival. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kosmos-project-melancholia/ LOCATION:Instytut Dizajnu w Kielcach\, ul. Zamkowa 3\, Kielce\, Świętokrzyskie\, 25-009\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/PLAKAT_www-4.png GEO:50.868043;20.627107 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Instytut Dizajnu w Kielcach ul. Zamkowa 3 Kielce Świętokrzyskie 25-009 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 3:geo:20.627107,50.868043 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200208 DTEND;VALUE=DATE:20200414 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200125T120450Z LAST-MODIFIED:20200125T120450Z UID:12876-1581120000-1586822399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Co dwie sztuki to nie jedna DESCRIPTION:Wernisaż: 8 lutego 2020 r.\n godz. 12.00\n Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 13 kwietnia 2020\n Kuratorki: Zofia Dubowska\, Karolina Iwańczyk\, Katarzyna Kołodziej-Podsiadło\, Anna Zdzieborska \nArtyści i dzieci biorący udział w wystawie: Olaf Brzeski z Konstantym\, Iza Chlewińska z Miłoszem\, Kinga Nowak z Tytusem\, Zbigniew Rogalski z Tymonem\, Jaśmina Wójcik z Zoją i Leą oraz Paweł Althamer z Kosmą\, Monika Drożyńska z Tymonem\, Malwina Konopacka z Anielą\, Teresą i Julią\, Cecylia Malik z Urszulą \nJak patrzą na świat artyści\, a jak widzą go ich dzieci? Co ich cieszy? Czego się obawiają? Jak wspólnie widzą przyszłość? Zimowe ferie w Zachęcie otworzy pierwsza wspólna wystawa artystów i ich dzieci przygotowana z myślą o innych dzieciach i rodzicach. \nfot. materiały organizatora\nPrace — wykonane specjalnie na ten pokaz — pozwolą przyjrzeć się tematom ważnym zarówno dla młodych twórców\, jak i odbiorców sztuki. Dzieci artystów\, włączone w proces powstawania dzieła sztuki współczesnej\, zaproszą rówieśników do twórczego i aktywnego zwiedzania wystawy. A czas spędzony w galerii będzie również okazją do budowania i wspierania relacji między dziećmi i rodzicami. \nWystawa w Zachęcie stworzy nowe pole komunikacji i doświadczania sztuki. Izabela Chlewińska z Tomaszem Bergmannem i pięcioletnim Miłoszem koncentrują się na porozumieniu poprzez ruch i dotyk. Tworzą rodzinną instalację performatywną CIAŁO poświęconą bliskości\, obserwacji i wspólnej medytacji. Zabierają nas w świat doświadczania ciała\, ruchu i zmysłów za sprawą obiektów sensorycznych opracowanych ze szczególnym uwzględnieniem najmłodszych widzów (0-3 lata). Jaśmina Wójcik z córkami Zoją i Leą zaproszą publiczność do wspólnego budowania baz z bezpiecznych\, naturalnych materiałów. Przestrzeń galerii wypełnią kryjówki wykreowane z koców\, a w plenerze powstaną surwiwalowe budowle\, gdzie wszystko będzie możliwe. Będą zachęcać do wspólnego powrotu do natury\, odnalezienia w niej inspiracji do rodzinnych zabaw. Zbigniew Rogalski z synem Tymonem stworzą pracę inspirowaną wspólnym czytaniem. Instalacja W poszukiwaniu straconego czasu zabierze widzów w epicentrum śnieżycy stworzonej z tysięcy liter\, najmniejszych cząstek wszelkich\, przeczytanych oraz nieprzeczytanych jeszcze książek. Tymon wykona również galerię portretów bardzo ważnych osób\, do których — w czasie trwania wystawy — być może dołączą inne znajome twarze? Tym razem autorstwa pozostałych uczestników wystawy. Olaf Brzeski z synem Konstantym zrealizują wspólnie instalację rzeźbiarską. A Kinga Nowak z synem Tytusem przygotują wielkoformatową abstrakcyjną grę Parkour\, inspirowaną między innymi Minecraftem\, do której wciągną wszystkich zwiedzających. \nTo\, że artyści zapraszają do współpracy swoje dzieci\, nie jest nowym zjawiskiem. Na wystawie w „kąciku muzealnym”\, do którego można zajrzeć przez specjalne okienka\, pokazujemy wybór takich wspólnych prac\, m.in. tkaninę Stworzenie świata Moniki Drożyńskiej i jej syna Tymona\, rysunki tatrzańskich szczytów Zbigniewa i Tymona Rogalskich\, instalację Bananowy goryl Pawła i Kosmy Althamerów. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dwie-sztuki-jedna/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/83568305_2620973484617457_921776427844501504_o.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200214 DTEND;VALUE=DATE:20200727 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200125T134658Z LAST-MODIFIED:20200724T145017Z UID:12917-1581638400-1595807999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Cud światła. Witraże średniowieczne w Polsce DESCRIPTION:Cud światła. Witraże średniowieczne w Polsce \nWernisaż: 14 lutego 2020 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie\n Wystawa czynna do: 26 lipca 2020 r.\n Kurator: dr Dobrosława Horzela \nWitrażowe przeszklenia kościołów stanowiły w średniowieczu ogromne artystyczne\, techniczne i finansowe wyzwanie\, stanowiąc tym samym potwierdzenie prestiżu zleceniodawców. W okresie nowożytnym przyszedł czas usuwania tych witraży\, tak że do naszych czasów dotrwał ich znikomy procent. Mimo XIX-wiecznej fascynacji średniowiecznym malarstwem witrażowym dziedzina ta\, traktowana jako rzemiosło artystyczne i przez to ceniona niżej\, nadal pozostaje – tak jak światło i barwa\, które współtworzą witraż – fenomenem tyleż fascynującym\, co trudno uchwytnym. \nKwatera ornamentalna Mistrz Krakowskiej Biblii Pauperum Kraków\, po 1360 Szkło\, farba witrażowa\, listwa ołowianaKościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie (Bazylika Mariacka)\, północne okno zamknięcia prezbiterium (nII)\nWitraże żyją tylko wtedy\, gdy przenika je światło. Rzućmy zatem snop światła na ich fenomen: Jakie umiejętności posiadali witrażyści? Jak „czytać” witraże? Jakie było ich miejsce w panoramie sztuki epoki? To pytania\, które twórcy wystawy stawiają w pierwszej jej części\, prezentującej średniowieczne witraże z obecnych terenów Polski na tle innych dziedzin sztuki\, które wraz z nimi tworzyły niegdyś splendor wnętrz. \nDalej pokazany jest proces zapominania o witrażach\, ich rugowania z wnętrz sakralnych i ze świadomości ludzi w epoce nowożytnej. W końcu zaprezentowane są różne aspekty ponownego odkrywania witraży w XIX wieku: pierwsze przejawy fascynacji\, kampanie konserwatorskie\, projekty nowych przeszkleń do średniowiecznych kościołów i kolekcjonerstwo. Centrum tej opowieści jest kościół Mariacki w Krakowie\, którego średniowieczne kwatery umieszczone na co dzień wysoko w oknach za ołtarzem Wita Stwosza – w obecnym stanie zachowania świadczącym o ich trudnych dziejach – stanowią szczególnie silny akord wystawy. \n„Cud światła” to wyjątkowe przedsięwzięcie\, dzięki któremu można zobaczyć witraże z polskich kolekcji muzealnych i prywatnych oraz z kościołów i klasztorów. Ponadto dzieła malarstwa tablicowego\, hafty\, złotnictwo\, dokumenty\, rysunki\, projekty przeszkleń. Wiele z tych eksponatów nigdy dotąd nie była prezentowana publiczności. Niektóre z nich w ostatnich latach poddano badaniom i pieczołowitej konserwacji na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Krakowie – jak choćby wykonane około 1200 roku witraże z dawnej kolekcji Zamoyskich w Adampolu. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cud-swiatla-witraze-sredniowieczne-polsce/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/Kwatera-ornamentalna-w-prezbiterium-Kościoła-Mariackiego-ok.png GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200214 DTEND;VALUE=DATE:20200518 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200322T153611Z LAST-MODIFIED:20200322T153611Z UID:13098-1581638400-1589759999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Robić/Rzeczy + Oblicza Nowego Rzemiosła DESCRIPTION:Robić/Rzeczy + Oblicza Nowego Rzemiosła \nWernisaż: 14 lutego 2020 r.\n Instytut Dizajnu w Kielcach\n Wystawa czynna do: 17 maja 2020 r.\n Kuratorki: Ewa Klekot\, Olga Milczyńska \n\n \nZapraszamy do Galerii Głównej Instytutu Dizajnu na dwie wystawy poświęcone współczesnemu rzemiosłu i jego twórcom. \nW Galerii Głównej można zobaczyć wystawę „Robić/Rzeczy”\, która prezentuje prace członków Stowarzyszenia NÓW. Nowe Rzemiosło oraz wystawę fotograficzną ”Oblicza Nowego Rzemiosła” stworzoną przez Projekt Pracownie. \n  \n— \nArtyści: Prace prezentowane na wystawie pochodzą z pracowni: Aanda\, Cottongrass\, Karina Królak\, Maciej Gąsienica Giewont\, IN WEAVE\, Kuźnia Skały\, KŁOSY\, Olga Milczyńska\, magdalena maślerz jewellery\, Mosko Ceramics\, MK Leathers\, Square Drop\, Tartaruga\, Wenska\, The Whole Elements. \nROBIĆ / RZECZY\nWystawa ROBIĆ / RZECZY pokazuje skomplikowany świat pracy rzemieślniczej. Rzemieślnik zaangażowany jest w cały proces produkcji\, każdy jej etap\, od koncepcji przez wytworzenie\, po promocję i sprzedaż. Proces nigdy nie jest linearny. Rzemieślnik tworzy całym ciałem\, wykorzystując potencjał swoich ruchów i zmysłów oraz relacji\, w które wchodzi z różnymi materiałami i narzędziami. \n  \nfot. materiały organizatora/ Karina Królak\nEkspozycję tworzą zaaranżowane warsztaty – tkacki\, ceramiczny\, kaletniczy\, introligatorski\, jak również stanowiska prezentujące świat drewna oraz stali. Każdy z uczestników wystawy może spróbować swoich sił przy specjalnych przyrządach\, symulujących poszczególne czynności wykonywane w pracowniach – pracę przy krośnie\, odlewanie porcelany do form czy szlifowanie noża. Odwiedzający mogą się przekonać\, ile wysiłku i pracy wymaga codzienna praca rzemieślnika. Dotknąć surowców i materiałów\, za pomocą których wytwarza swoje przedmioty oraz przyjrzeć się narzędziom\, które do tego wykorzystuje. \n—\nOBLICZA NOWEGO RZEMIOSŁA\nKto w dzisiejszych czasach decyduje się na to\, aby zostać kaletnikiem lub stolarzem? Czy współcześnie ktoś wybiera na swój zawód fach kowala? Jak powstają ręcznie wykonywane przedmioty oraz co jest właściwie rzemiosłem? \n”Oblicza nowego rzemiosła” to zbiór 24 fotografii wykonanych w pracowniach twórców. Wystawa prezentuje współczesnych rzemieślników oraz artystów. Dzięki zdjęciom wykonanym przez Karolinę Lewandowską\, Martę Wróbel\, Natalię Miedziak-Skonieczną\, Radka Zawadzkiego i Roberta Liwackiego będziecie mogli podejrzeć pracę ceramika\, szklarza\, introligatora czy ceramików. \nKuratorzy: Małgorzata Herman\, Radek Zawadzki URL:https://news.niezlasztuka.net/event/robicrzeczy-oblicza-nowego-rzemiosla/ LOCATION:Instytut Dizajnu w Kielcach\, ul. Zamkowa 3\, Kielce\, Świętokrzyskie\, 25-009\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/robic_rzeczy_Plakat.jpg GEO:50.868043;20.627107 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Instytut Dizajnu w Kielcach ul. Zamkowa 3 Kielce Świętokrzyskie 25-009 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 3:geo:20.627107,50.868043 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200215 DTEND;VALUE=DATE:20200414 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191221T172501Z LAST-MODIFIED:20191221T172501Z UID:12733-1581724800-1586822399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wideotaśmy. Wczesna sztuka wideo (1965-1976) DESCRIPTION:Wernisaż: 15 lutego 2020 r.\n Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 13 kwietnia 2020 r.\n Kurator: Michał Jachuła \nWystawa obejmie prace realizowane od drugiej połowy lat 60. do połowy lat 70. XX wieku. Wideotaśmy. Wczesna sztuka wideo (1965–1976) to historia najwcześniejszego etapu wideo-artu przedstawiona za pośrednictwem najbardziej podstawowego formatu utożsamianego z tą dziedziną — jednokanałowych ruchomych obrazów\, zarejestrowanych na taśmach wideo (nośniku magnetycznym). „Ortodoksyjne” i zarazem „wąskie” rozumienie medium w kontekście tej wystawy pomija inne zapisy obrazu\, funkcjonujące również jako sztuka wideo\, takie jak taśmy filmowe 16mm\, 35mm\, Super8 czy transmisje. A datą graniczną dla najwcześniejszych prac eksponowanych w Zachęcie jest wprowadzenie na rynek amerykański w latach 60. ubiegłego stulecia przenośnego sprzętu wideo. Kamera Sony Portapak — mobilna i dostępna — szybko stała się dla artystów nowym narzędziem twórczych działań. \nfot. materiały organizatora\nDzisiaj wideo — wspólnie z fotografią\, filmem oraz telewizją analogową — to uznane medium z ponad półwiecznym bagażem\, tworzące historię sztuki nowych mediów. Ekspozycja w Zachęcie sytuuje je w czasie\, gdy nie było jeszcze wpisane w główny nurt i traktowane jako „poważna sztuka”. \nPokaz w Zachęcie zgromadzi wideotaśmy tworzone przez artystów takich jak: Vito Acconci\, John Baldessari\, Lynda Benglis\, Dara Birnbaum\, Don Burgy\, James Byrne\, Peter Campus\, Douglas Davis\, Cara DeVito\, Valie Export\, Terry Fox\, Anna Bella Geiger\, Frank Gilette\, Tina Girouard\, Julie Gustafson\, Hermine Freed\, Nancy Holt\, Joan Jonas\, Beryl Korot\, Marlene Kos\, Paul Kos\, Shigeko Kubota\, Suzanne Lacy\, Richard Landry\, Mary Lucier\, Ivens Machado\, Andy Mann\, Cynthia Maughan\, Susan Mogul\, Antoni Muntadas\, Bruce Nauman\, Letícia Parente\, Nam June Paik\, Martha Rosler\, Dan Sandin\, Ilene Segalove\, Steina and Woody Vasulka\, Videofreex\, William Wegman\, Lawrence Weiner. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wideotasmy-wczesna-sztuka-wideo-1965-1976/ LOCATION:Polska END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200215 DTEND;VALUE=DATE:20200404 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200202T134613Z LAST-MODIFIED:20200202T134613Z UID:12946-1581724800-1585958399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Michał Patycki. Słońce DESCRIPTION:Michał Patycki. Słońce \nWernisaż: 15 lutego 2020 r.\n godz. 19:00\n CSW Kronika\n Wystawa czynna do: 03 kwietnia 2020 r.\n Kuratorka: Maga Ćwieluch \nGórnik Staszek Zięba wyjeżdża na powierzchnię po wielogodzinnej szychcie pod ziemią. Po oczyszczeniu ciała z kopalnianego pyłu naświetla je solarną lampą\, by wynagrodzić i jednocześnie nadrobić wielogodzinny brak słonecznego światła. \nfot. materiały organizatora\nO całym tym procederze dowiadujemy się z archiwalnego artykułu\, zamieszczonego w połowie lat 50. ubiegłego stulecia w Śląskim Tygodniku Ilustrowanym „Panorama”. Nie wiadomo\, czy to zamówiony tekst propagandowy\, wybielający władze kopalni wyzyskującej pracujących w ciężkich warunkach górników\, czy rzeczywiście na większą skalę podejmowano próby naświetlania. Podobne informacje można znaleźć w archiwach zza wschodniej granicy. Na rynku sprzedaży od lat dostępne są różne modele lampy antydepresyjnej\, a od jednej ze śląskich rodzin Michał Patycki dowiaduje się\, że początkowo miały być one przewidziane do leczenia oczu górników. \nArtysta nie wchodzi jednak w reporterskie śledztwo. Zainspirowany wycinkiem prasowym\, zaczyna fantazjować. O słońcu. O węglu. O łączącej ich energii. O tym\, że przez ciemność może nas prowadzić światło. To samo światło\, którego brak lub nadmiar powoduje śmiertelne zagrożenie. Zachwyt nad życiodajną energią łączy się tu z wizją mroku i apokalipsy klimatycznej. Analizując te zależności\, artysta przygląda się laboratoryjnym obiektom oraz eksperymentom\, które odbywały się w Kopalni Doświadczalnej „Barbara” w Mikołowie.\nArtysta unika szablonów. Nie zobaczymy więc standardowego wizerunku kopalnianego szybu\, a jedynie konstrukcyjną wariację na jego temat\, zbudowaną na podstawie naukowego modelu. Na ekspozycji nie pojawi się również czarna bryła węgla w żadnej postaci. Jedynie mikroskopowe słońca\, zapożyczone z archiwum Muzeum Geologii Złóż przy Politechnice Śląskiej\, czyli powiększone mikroskopowo struktury węgla – głębokie echo znanego nam czarnego surowca. Ich kulistość\, kulturowo przez wieki symbolizująca życie\, może być jednocześnie kojącą dla oczu\, idealną i prostą formą\, z niewyczerpywalnym potencjałem interpretacyjnym. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/michal-patycki-slonce/ ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/5cb7d9c008502deb8141091027f5f238_L.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200215 DTEND;VALUE=DATE:20200404 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200202T134947Z LAST-MODIFIED:20200202T134947Z UID:12949-1581724800-1585958399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Joanna Pawlik. Czarny makaron DESCRIPTION:Joanna Pawlik. Czarny makaron \nWernisaż: 15 lutego 2020 r.\n godz. 19:00\n CSW Kronika\n Wystawa czynna do: 03 kwietnia 2020 r.\n Kuratorki: Agata Cukierska\, Katarzyna Kalina \nJoanna Pawlik – artystka wizualna\, absolwentka krakowskiej ASP (studia na Wydziale Malarstwa w latach 1994 -1999\, dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka)\, W 2018 r. obroniła doktorat na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego imienia Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. \nfot. materiały organizatora\nJoanna Pawlik w swojej twórczości wychodzi od własnego\, intymnego problemu niepełnosprawności\, a następnie poszerza spektrum zagadnienia włączając do pokazu swoich prac działania artystów nieprofesjonalnych. Tworząc razem z innymi „ performerami życia” spójne wypowiedzi w postaci kuratorowanych przez siebie wystaw\, jak i reżyserowanych spektakli\, zmienia wydźwięk utworów amatorskich. Proces powstawania prac staje się w przypadku twórczości Pawlik równie ważny jak ich „autonomiczne” istnienie. Nawiązywanie relacji\, przełamywanie barier\, powtarzanie improwizowanych opowieści\, jak również zwiększanie aktywności społecznej niepełnosprawnych znajduje się w centrum praktyki artystycznej Joanny Pawlik. Artystka dąży do zmiany\, ułatwiania im swoistego „coming outu” rozumianego dosłownie jako wyjście z domu. Sama musiała zmierzyć się z „gapieniem”\, kiedy po latach przeżywania wstydu\, ujawniła swoją niepełnosprawność\, upubliczniając osobiste prace artystyczne. \nPawlik jest autorką wielu wystaw indywidualnych: Performerzy życia\, outsiderzy sztuki w Shefter Gallery Kraków (2018); Schron Bojowy w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu (2017); Czy to jest taki nierealny plan? – odsłona druga\, Galeria Bielska BWA (2017); Balans\, Bunkier Sztuki (2010)\, brała udział także w wystawach zbiorowych\, m.in. Czujesz to?\, Bunkier Sztuki w Krakowie (2018); Artyści z Krakowa. Generacja 1970-1979\, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie (2017). Jej prace pokazywano m.in. w Fotogalerie WUK\, Wiedeń; DOX Contemporary Art Center\, Praga. Laureatka nagród\, wyróżnień oraz stypendiów\, m. in.: nagroda główna na Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 5 (2008)\, rezydencja 18th Street Arts Center\, Santa Monica (USA\, 2010)\, stypendium Młoda Polska (2010) stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008\, 2013). Pierwsza nagroda w konkursie pt. „Placówka” ‐ realizacja autorskiego spektaklu w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie\, 2018. Jest także kuratorką projektów z artystami z kręgu Outisder Art\, np. koncerty pt. Nie wasz się pisać oraz Podnoszę lampę w stronę złotych drzwi w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2016). Prace Joanny Pawlik znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych. Mieszka i pracuje w Krakowie. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/joanna-pawlik-czarny-makaron/ ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/f64f51f7a96bb14202569a0586002bf4_L.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200220 DTEND;VALUE=DATE:20200412 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200202T141935Z LAST-MODIFIED:20200202T141935Z UID:12964-1582156800-1586649599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Natalia Rybka. Własność przyciąga obecność DESCRIPTION:Natalia Rybka. Własność przyciąga obecność \nWernisaż: 20 luty 2020 r.\n godz. 18.00\n Miejska Galeria Sztuki w Łodzi|\n Galeria Willa\n Wystawa czynna do: 11 kwietnia 2020 r.\n Kuratorka: Adriana Michalska \nSadzić pośród ruin świeże kwiaty\, 2018\, olej na płótnie\, 100 x 170 cm\nNatalia Rybka w sztuce zajmuje się ontologicznym wymiarem człowieka\, skłaniającym do stawiania pytań nie o przedmiotowość jednostki\, a raczej jego duchowy przymiot\, jego wewnętrzną konstrukcję\, jego stwarzanie. Poprzez wykorzystanie motywu lasu\, który może nasuwać wiele rozmaitych skojarzeń\, artystka ukazuje w nim człowieka jako cząstkę elementarną pewnego fragmentu rzeczywistości. Jest on jej naturalnym składnikiem\, z niego wyrasta i go tworzy. Otoczenie\, w które jest wpisany\, wydaje się być chaotyczne i niezbadane\, mogące wywoływać przeróżne emocje. Jednak daje poczucie pewnego spokoju i połączenia z tym\, co go otacza. Człowiek u Rybki niemalże wynurza się ze splotu roślin\, a nieraz w sposób niedający się odróżnić\, stapia się z otoczeniem. Zarówno to otoczenie\, jak i jednostka wzajemnie rezonują i pozostawiają ślad w danej przestrzeni. \nNatalia Rybka – urodzona w 1988 roku\, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Uczestniczka wystaw zbiorowych\, m.in. Equinox\, Brick City Gallery\, Springfield\, Missouri; Galeria Nielaba\, Berno\, Szwajcaria; Podziemny strumień\, Rondo Sztuki\, Katowice; Rośliny kochają inaczej\, Stolarska/Krupowicz Gallery\, Warszawa; Artystyczna Podróż Hestii\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej\, Warszawa; Nowy obraz/nowe spojrzenie\, Galeria Arsenał\, Poznań; Międzynarodowa wystawa rysunku\, Galeria Sztuki Wozownia\, Toruń; Obraz Roku\, Rondo Sztuki\, Katowice; Najlepsze dyplomy ASP Gdańsk oraz indywidualnych\, m.in. Malarstwo\, Nowa Gazownia\, Poznań; SOON Projekt\, Przeciwko strukturze rzeczywistości\, Spectra Art Space\, Warszawa; Powroty\, Pawilon Sztuki Ergo Hestia\, Warszawa; Rezerwaty stanów nieskażonych\, Galeria 12\, Cieszyn. \nArtystka jest laureatką kilku prestiżowych nagród: Grand Prix na 25. Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie; nagrody Marszałka Województwa Podkarpackiego w konkursie Jesienne Konfrontacje w Rzeszowie oraz nagrody Magazynu Arteon za rok 2016. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/natalia-rybka-wlasnosc-przyciaga-obecnosc/ LOCATION:Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Willa\, ul. Wólczańska 31\, Łódź\, 90-607\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/007302_4.jpg GEO:51.769278;19.451567 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Willa ul. Wólczańska 31 Łódź 90-607 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wólczańska 31:geo:19.451567,51.769278 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200221 DTEND;VALUE=DATE:20200525 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200202T125328Z LAST-MODIFIED:20200205T171314Z UID:12932-1582243200-1590364799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mistrzowie DESCRIPTION:Mistrzowie \nWernisaż: 21 lutego 2020 r.\n Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy im. Leona Wyczółkowskiego\n Dom Leona Wyczółkowskiego\n Wystawa czynna do: 24 maja 2020 r.\n Kurator: Inga Kopciewicz \nZapraszamy do zwiedzenia kolejnej ekspozycji z zapoczątkowanego w 2017 r. i cieszącego się dużym zainteresowaniem cyklu Mistrzowie\, w ramach którego przybliżamy wybrane prace malarskie\, rysunkowe\, graficzne i rzeźbiarskie z kolekcji bydgoskiego muzeum. Zbiory muzeum mają 140-letnią tradycję związaną z Nadnoteckim Towarzystwem Historycznym\, które gromadziło zabytki historyczne i artystyczne. Po odzyskaniu niepodległości przez Bydgoszcz w 1920 r. powstała idea utworzenia Muzeum Miejskiego. Powołana w 1923 r. nowa instytucja kulturalna przejęła część zbiorów NTH i rozpoczęła planowe gromadzenie muzealiów w celu stworzenia galerii malarstwa. Kolekcja\, poszerzana przede wszystkim przez bieżące zakupy\, powstawała w sposób przemyślany i konsekwentny. Wzbogacały ją też dary osób prywatnych i instytucji. W czasie II wojny światowej muzeum poniosło dotkliwe straty\, do dziś nie udało się odnaleźć wielu dzieł sztuki. \nDavid Teniers Mł. (krąg)\, „Scena w karczmie”\, XVII w.\, fot. W. Woźniak\nW kontekście Galerii Sztuki Nowoczesnej przygotowana wystawa stanowi prolog do ekspozycji stałej. Ukazuje najbardziej reprezentacyjne dzieła bydgoskiego muzeum\, autorstwa twórców\, których nazwiska na trwałe zapisały się w historii sztuki od XVII do początku XX wieku. Zaprezentowane zostały m.in. dzieła Daniela Chodowieckiego\, Maksymiliana Antoniego Piotrowskiego\, Wojciecha Gersona\, Antoniego Kozakiewicza\, Józefa Chełmońskiego\, Teodora Axentowicza\, Waltera Leistikowa\, Stefana Filipkiewicza\, Ludomira Sleńdzińskiego\, Konstantego Laszczki\, Wacława Bębnowskiego\, Olgi Niewskiej oraz autorstwa artystów z kręgu malarstwa flamandzkiego i niemieckiego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mistrzowie-muzeum-okregowe-bydgoszcz/ LOCATION:Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, ul. Gdańska 4\, Bydgoszcz\, 85-006\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/Bez-tytułu.png GEO:53.1246576;18.0032212 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy ul. Gdańska 4 Bydgoszcz 85-006 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Gdańska 4:geo:18.0032212,53.1246576 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20200221T080000 DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20200409T170000 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200202T132602Z LAST-MODIFIED:20200202T132602Z UID:12935-1582272000-1586451600@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kradzieże i zniszczenia DESCRIPTION:Kradzieże i zniszczenia \nWernisaż: 21 lutego 2020 r.\n godz. 18:00\n Miejsce: Galeria Arsenał\n Wystawa czynna do: 09 kwietnia 2020 r.\n Kurator: Michał Łukaszuk \nArtyści: Agnieszka Brzeżańska\, Rafał Bujnowski\, Wanda Czełkowska\, Dom Mody Limanka\, Edward Dwurnik (z kolekcji MOCAK)\, Olga Dziubak\, Jakub Gliński\, Tomasz Machciński\, Petr Pavlensky\, Julia Poziomecka\, Mariola Przyjemska\, Karol Radziszewski\, Daniel Rycharski\, Dominika Święcicka\, Julita Wójcik\, Janek Zamoyski oraz wybór prac z Kolekcji II Galerii Arsenał w Białymstoku \nfot. materiały organizatora\nWystawa „Kradzieże i zniszczenia” analizuje status dzieła sztuki: jego moc\, aurę\, kapitał\, przemiany i destrukcję. Wyrafinowani złodzieje\, genialni kopiści\, tajemniczy milionerzy kupujący arcydzieła na czarnym rynku – to bohaterzy bulwarowych skandali\, hollywoodzkich filmów i mitów\, które żerują na symbolicznej i ekonomicznej aurze dzieł sztuki.\nPrezentowane na wystawie prace ukażą\, jak zmienia się samo pojęcie kradzieży dzieła sztuki. Ukraść można już nie tylko sam obiekt materialny\, ale też ideę\, koncept\, działanie\, znaczenie symboliczne – co może mieć wymiar emancypujący\, gdyż obrazy mają władzę. \nWładzę obrazów można też zniszczyć: poprzez akt wandalizmu\, terroryzmu\, szaleństwa lub psychotyczną siłą żywiołu.\nDzieła mają moc – polityczną\, sakralną\, obrazoburczą\, wyzwoleńczą – a każdy atak czy dewastacja próbuje im ją odebrać.\nZniszczenie obiektu wchłaniane jest przez rynek\, a ten gubi się i próbuje odnaleźć w nieustannej przemianie statusu dzieła\, które może być efemerycznym działaniem\, kaleczeniem ciała\, przejęciem archiwum\, szukaniem sprawiedliwości i walką. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kradzieze-i-zniszczenia/ ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/Rewizja.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200222 DTEND;VALUE=DATE:20200518 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191221T172908Z LAST-MODIFIED:20191221T172908Z UID:12736-1582329600-1589759999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Andrzej Krauze. Lekcja fruwania DESCRIPTION:Wernisaż: 22 lutego 2020 r.\n Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 17 maja 2020 r.\n Kuratorka: Hanna Wróblewska \nLekcja fruwania to wystawa Andrzeja Krauzego\, wybitnego polskiego rysownika od prawie czterdziestu lat mieszkającego i tworzącego w Londynie. \nfot. materiały organizatora\nW Polsce Krauze znany jest przede wszystkim jako twórca satyryczny. Starsi czytelnicy pamiętają jego prace z lat siedemdziesiątych\, zamieszczane na łamach „Kultury”. Niezwykle wówczas ważne dla oddania nastrojów epoki. Jednak wystawa skupia się wokół innego okresu twórczości. Głównym wątkiem konstruującym ideę pokazu jest ilustracja i rysunek tworzone dla gazet w okresie ostatnich 30 lat. W szczególnym dla tego medium czasie — burzliwego rozwoju prasy\, ale też powolnego schyłku formy papierowej i zamiany nośnika na format cyfrowy. \nLekcja fruwania gromadzi wszystkie oryginalne rysunki powstałe podczas trzydziestoletniej współpracy artysty z brytyjską gazetą „The Guardian”. Koncentracja na jednym tylko czasopiśmie\, wybranym spośród wielu\, z którymi współpracował\, pozwoli nie tylko przyjrzeć się różnorodności form rysunkowych i przemiany stylu\, ale też lepiej prześledzić zmiany formy wizualnej samej gazety jako medium. Zmiany rozkładu\, pączkowanie dodatków lub wciąganie ich w obręb wydania głównego\, zmniejszenie formatu — tabloidyzacja: zmiany proporcji między tekstem a ilustracja\, ilustracją a fotografią czy wreszcie wprowadzanie koloru i powolne przechodzenie w stronę informacji internetowej. \nWszystko to miało także wpływ na sam rysunek — jego styl\, miejsce i\ncharakter. Jednocześnie jest widzialną oznaką ogólnoświatowych przemian — tych politycznych czy ekonomicznych — kolejnych „boomów” i kryzysów finansowych\, lecz także zmian w dystrybucji\, doborze i odbiorze samej informacji. Gdzie potęga\, ale i okrucieństwo czwartej władzy zdają się ustępować miejsca dostępności oraz bezwzględności internetu. \nRysunki Krauzego to nie tyle rysunki satyryczne (określenie dość ograniczające nawet w ramach tego gatunku) a uniwersalne komentarze bez słów\, ilustracje\, alegorie czasem wprost nawiązujące do tematu prasowego artykułu\, często jednak będące swobodną interpretacją całych wątków. Niejednokrotnie autonomiczne dzieła. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/andrzej-krauze-lekcja-fruwania/ LOCATION:Polska END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200227 DTEND;VALUE=DATE:20200601 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200125T132304Z LAST-MODIFIED:20200125T132304Z UID:12908-1582761600-1590969599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rewizje 4. Wszystko płynie DESCRIPTION:Rewizje 4. Wszystko płynie \nWernisaż: 27 lutego 2020 r.\n godz. 17.00\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n Wystawa czynna do: 31 maja 2020 r. \nEdward Dwurnik\, Błękitny nr 1817\, 1992\nKolejna i zarazem jedyna w 2020 roku odsłona Rewizji\, czyli pokazów kolekcji po 1945 roku Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu w interpretacji współczesnego artysty. Tym razem pracy ze zbiorami podejmie się młody twórca z Radzionkowa – Maciej Cholewa. Na „Rewizjach 4. Wszystko płynie” zrobimy zdecydowany krok w stronę ostatniej dekady XX i pierwszej XXI wieku. Kolejny raz poszukamy w historycznych pracach nowych znaczeń\, a wieloznaczność tych wybranych na wystawę stanie się punktem wyjścia do analizy aktualnych wątków naszej codzienności. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rewizje-4-plynie/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/E.Dwurnik_Błekitny_1992-738x1024.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200228 DTEND;VALUE=DATE:20200330 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200210T154906Z LAST-MODIFIED:20200415T111331Z UID:13011-1582848000-1585526399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tomasz Zjawiony. Doły - wernisaż wystawy DESCRIPTION:Tomasz Zjawiony. Doły\nwernisaż: 28.02.2020\, g. 17:00\nMiejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Bałucka\nStary Rynek 2\, Łódź\nwystawa czynna: 28.02 – 29.03.2020\nkuratorka: Adriana Michalska\nwydarzenie na facebooku »\nwięcej o wystawie » \n\nTomasz Zjawiony\, Odrzucenie | 2018\nW swojej twórczości artysta często podejmuje motywy architektoniczne wynikające z procesu eksploracji miast\, przez co stara się wejść w dialog z otoczeniem. Pozwala to poczuć artyście emocje z związane miastem\, by następnie je utrwalić na powierzchni płótna. Jego twórczości można łatwo przypisać miano pejzaży miejskich\, jednak nie tego dotyczą jego poszukiwania i eksploracje\, czy same sytuacje\, które utrwala na płótnach. Artysta interesuje się zarówno architekturą secesji\, jak i PRL-u. Proces poszukiwań jest jak podróż do przeszłości\, odkrycie na nowo pewnych sytuacji\, czasami zaskakujących widza\, a dzięki temu przywołujących w odbiorcach refleksyjne i może nieco melancholijne odczucia. Stosując proste formy obrazowania oraz zawężoną paletę barw\, w nienarzucający sposób stara się odnieść do otaczającego świata\, refleksji nad tym\, co przemijające oraz wywołaniem w odbiorcach określonych skojarzeń. W malarstwie szuka pewnych odniesień do iluzji\, świata nierzeczywistego\, celowo dodaje własne elementy do danych sytuacji\, tworząc wydarzenie\, ale tylko wtedy\, kiedy wynika to z procesu wyraźnie poddanego intuicji. \n\n \n \n \n \n \n Tomasz Zjawiony\, Miasto kontrastów | 2018\n \n \n \n \n \n \n \n Tomasz Zjawiony\, Jaśki | 2018\n \n \n \n \n \n \n \n Tomasz Zjawiony\, Miasto świateł | 2018\n \n \n\n\nTomasz Zjawiony – studia w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom w 2018 roku w Pracowni prof. Roberta Sobańskiego oraz w Pracowni Działań Artystycznych prof. Marka Saka. Aktualnie student malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki. Zajmuje się malarstwem\, rysunkiem\, tworzy instalacje oraz projektuje wnętrza. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tomasz-zjawiony-doly-wernisaz-wystawy/ LOCATION:Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Bałucka\, Stary Rynek 2\, Łódź\, 90-001\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/tomasz-zjawiony.jpg GEO:51.782;19.455393 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Bałucka Stary Rynek 2 Łódź 90-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Stary Rynek 2:geo:19.455393,51.782 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200228 DTEND;VALUE=DATE:20200518 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200322T152857Z LAST-MODIFIED:20200322T152857Z UID:13094-1582848000-1589759999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Proste Przyjemności. Plakaty Domowe DESCRIPTION:Proste Przyjemności. Plakaty Domowe \nWernisaż: 28 lutego 2020 r.\n Instytut Dizajnu w Kielcach\n Wystawa czynna do: 17 maja 2020 r. \nZapraszamy do czytelni Instytutu Dizajnu na wystawę ”Proste Przyjemności. Plakaty Domowe”. \n”Plakaty\, które wybrałam na wystawę łączy tematyka\, którą interesuje się głównie w czasie ”wolnym”\, poza zleceniami. Ich projektowanie jest dla mnie pretekstem stawiania sobie formalnych wyzwań. Praca nad nimi to jedna z form mojego relaksu. Pozostałe przedstawiam na plakatach”.\nKatarzyna Bogucka. \nfot. materiały organizatora\nGłównym założeniem prezentowanych prac jest umilenie czasu domatorom. Jednocześnie można w nich zobaczyć co w codziennym funkcjonowaniu jest ważne i o czym – ze względu na siebie – warto pamiętać. O wypoczynku\, relaksie\, spokoju\, dobrym jedzeniu i bliskich. \n____ \nKatarzyna Bogucka\nUrodzona w 1985 roku. W 2009 roku obroniła dyplom malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Głównie ilustratorka książek dla dzieci. W 2013 otrzymała nagrodę NAMI Island International Concours for picture book illustrations in Seoul i wzięła udział w wystawie Bologna Illustration Exhibition. W 2015 roku otrzymała wyróżnienie w Bolonii za „Wytwórnik Kulinarny” stworzony razem z Szymonem Tomiło\, wydany przez Wytwórnię. Tworzy także ilustracje dla magazynów\, marek odzieżowych i komercyjnych klientów. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/proste-przyjemnosci-plakaty-domowe/ LOCATION:Instytut Dizajnu w Kielcach\, ul. Zamkowa 3\, Kielce\, Świętokrzyskie\, 25-009\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/robic_rzeczy_Plakat1.jpg GEO:50.868043;20.627107 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Instytut Dizajnu w Kielcach ul. Zamkowa 3 Kielce Świętokrzyskie 25-009 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 3:geo:20.627107,50.868043 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200306 DTEND;VALUE=DATE:20200817 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200523T103947Z LAST-MODIFIED:20200523T103947Z UID:13257-1583452800-1597622399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów DESCRIPTION:Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów \nWernisaż: 06 marca 2020 r.\n Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\n Wystawa czynna do: 16 sierpnia 2020 r.\n Kurator: Igor Chomyn \nArtyści: Ksawery Dunikowski\, Erno Erb\, Marceli Harasimowicz\, Wlastimil Hofman\, Alfons Karpiński\, Andrzej Pronaszko\, Bruno Schulz\, Eustachy Wasilkowski\, Wojciech Weiss\, Leon Wyczółkowski oraz Zofia Alibnowska\, Stanisław Batowski Kaczor\, Zefiryn Ćwikliński\, Stanisław Dębicki\, Stefan Filipkiewicz\, Stefania Gebus-Baraniecka\, Leon Getz\, Jakub Glasner\, Iwan Iwaniec\, Stanisław Kamocki\, Józef Kidoń\, Marcin Kitz\, Józefa Kratochwila-Widymska\, Ołena Kulczycka\, Władysław Lam\, Leopold Lewicki\, Ludwik Lille\, Antoni Markowski\, Jarosława Muzyka\, Mychajło Osinczuk\, Józef Pieniążek\, Janina Reichert-Toth\, Tadeusz Rybkowski\, Kazimierz Sichulski\, Roman Sielski\, Władysław Skoczylas\, Józef Starzyński\, Iwan Trusz\, Ludwik Tyrowicz \nPrace z kolekcji: Lwowskiej Narodowej Galerii im B.G. Woźnickiego oraz Muzeum Ziemi Drohobyckiej \nfot. materiały organizatora\nŻycie artystyczne Lwowa lat 20. i 30. ubiegłego wieku było nadzwyczaj nasycone. Z wielu powodów historycznych okres ten charakteryzował się w całej Europie i w Ukrainie znacznym wzrostem kulturalnym. Lwów\, który od dawna miał sławę wielojęzycznego i wielonarodowego skrzyżowania kultur\, również został objęty przez nowe prądy. Założeniem wystawy „Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów” jest zestawienie prac Schulza z twórczością innych artystów w kontekście kierunków artystycznych pojawiających się w latach 20 i 30. XX wieku. \nNa wystawie znajdują się trzy prace Brunona Schulza pochodzące z kolekcji lwowskiej: Autoportret wykonany przez artystę na początku lat 20. (papier\, ołówek\, tusz\, 52 × 37)\, Spotkanie. Dwie kobiety. Bruno Schulz i Stanisław Weingarten (1922\, karton\, ołówek\, tusz\, 30\,2 × 58\,5) oraz Scena fantastyczna (12 × 16\,4 cm i jest wykonana w rzadko spotykanej technice cliché-verre). Ponadto na sopockiej ekspozycji pokazywane są freski Schulza ze zbiorów Muzeum Ziemi Drohobyckiej: Kot (40\,5 × 38)\, Drzewo z ptakiem (73 × 46)\, Staruszka (60 × 45)\, Nieznane (70 × 56)oraz Książę i księżniczka (63 × 45). \nW zbiorach Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. B.G. Woźnickiego zachowały się prace nieomal wszystkich artystów\, którzy wystawiali razem z Schulzem w okresie międzywojennym. I tak na sopockiej wystawie można zobaczyć prace między innymi: Ksawerego Dunikowskiego\, Marcela Harasimowicza\, Wlastimila Hofmana\, Alfonsa Karpińskiego\, Jarosławy Muzyki\, Andrzeja Pronaszki\, Wojciecha Weissa czy Leona Wyczółkowskiego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bruno-schulz-wsrod-artystow-swoich-czasow/ LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/r-665600-n-2511594B94C.jpg GEO:54.4454612;18.5696073 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200310 DTEND;VALUE=DATE:20200803 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200711T110338Z LAST-MODIFIED:20200711T110338Z UID:13535-1583798400-1596412799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ahmed Cherkaoui w Warszawie. Polsko-marokańskie relacje artystyczne (1955–1980) DESCRIPTION:Ahmed Cherkaoui w Warszawie. Polsko-marokańskie relacje artystyczne (1955–1980) \nWernisaż: 10 marca 2020 r.\n Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 02 sierpnia 2020 r.\n Kuratorzy: Sara Lagnaoui\, Przemysław Strożek \nArtystki i artyści: Roman Artymowski\, Mohamed Ben Said\, Ahmed Cherkaoui\, Helena Cygańska-Walicka\, Mustapha Derkaoui\, Abdelkrim Derkaoui\, Azzedine Douieb\, Anna Draus Hafid\, Abdellah Drissi\, Mustapha Hafid\, Irena Jarosińska\, Idriss Karim\, Najib Kheldouni\, Grzegorz Kowalski\, Abdelkader Lagtaa\, Alfred Lenica\, Zbigniew Makowski\, Mohamed Melehi\, Andrzej Partum\, Ewa Partum\, Barbara Pniewska\, Erna Rosenstein\, Aziz Sayed\, Henryk Stażewski \nAhmed Cherkaoui i Henryk Stażewski. Fot.Irena Jarosińska/Ośrodek KARTA\nAhmed Cherkaoui uznawany jest powszechnie za pioniera i jednego z najwybitniejszych przedstawicieli marokańskiej sztuki współczesnej. Na początku lat 60. studiował rok w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, a czas spędzony w Polsce okazał się przełomowy w jego malarskiej karierze. \n„Prawdziwe wejście Cherkaouiego w świat sztuki nowoczesnej miało miejsce w Warszawie\, dzięki Stażewskiemu” — pisał francuski poeta i krytyk sztuki Jean-Clarence Lambert. \nWarszawski okres\, oparty na poszukiwaniach malarstwa materii\, zapowiadał jego późniejsze eksperymenty w obszarze sztuki abstrakcyjnej\, pełnej odwołań do tradycyjnej kultury berberskiej i motywów religijnych islamu\, jak również polskiej i francuskiej awangardy. \nPrace Ahmeda Cherkaouiego z tego okresu powracają do Warszawy po niemal sześćdziesięciu latach\, na wystawę w Zachęcie. Stanowią punkt wyjścia do prześledzenia możliwie jak największej liczby wątków związanych z twórczością marokańskich artystów w Polsce\, polskich artystów w Maroku i ich obustronnych kontaktów. Od połowy lat 50. do początku lat 80. w akademiach sztuk pięknych w Warszawie i Krakowie oraz w łódzkiej Filmówce studiowało kilkunastu studentów z Maroka. \nZaprezentowane na wystawie polsko-marokańskie relacje artystyczne okazują się niezwykle ważnym świadectwem transkontynentalnej wymiany kulturalnej w latach zimnej wojny. Ukazują kolejno Warszawę\, Łódź i Asilah w postaci międzynarodowego tygla\, znaczących miejsc skrzyżowania kultur słowiańskich\, arabskich i berberskich. We wszystkich tych projektach artystycznych — będących efektem spotkania marokańskich twórców z polskimi artystami — można zaobserwować potrzebę poszukiwań nowego wyrazu w najróżniejszych dziedzinach sztuki: malarstwie\, filmie\, praktykach konceptualnych i grafice artystycznej. Wnikliwe prześledzenie tych relacji pozwala lepiej zrozumieć przemiany na globalnej mapie sztuki. Zaś zaskakująca z dzisiejszej perspektywy idea zbliżenia kulturalnego Polski i Maroka okazała się odegrać tu istotną rolę. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ahmed-cherkaoui-warszawie-polsko-marokanskie-relacje-artystyczne-1955-1980/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/07/5e41367098d18.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200311 DTEND;VALUE=DATE:20200326 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200224T122911Z LAST-MODIFIED:20200415T111355Z UID:13038-1583884800-1585180799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rusza projekt Aukcja Marzeń DESCRIPTION:Aukcja Marzeń\nAukcja online: od 11 do 25 marca 2020 r.\nna stronie: https://bid.desa.pl\n*    *    *\nWarsztaty dla architektów wnętrz\n6 marca 2020 r.\, godz. 18.00\,\nZODIAK Warszawski Pawilon Architektury\npasaż Stefana Wiecheckiego „Wiecha” 4 \nWięcej informacji » \n\nPrace ponad 70 współczesnych twórców można będzie wylicytować podczas charytatywnej Aukcji Marzeń. W ofercie znalazły się dzieła takich twórców jak Martyna Czech\, Aleksandra Bujnowska\, Monika Chlebek\, Mateusz Dąbrowski\, Keymo\, Berenika Kowalska\, Katarzyna Kukuła czy Ewa Skaper. W terminie od 11 do 25 marca będzie można wziąć udział licytacji online wszystkich dzieł sztuki na stronie internetowej DESA Unicum. Cały dochód ze sprzedaży prac zostanie przeznaczony na realizację marzeń podopiecznych Fundacji Mam Marzenie – dzieci z chorobami zagrażającymi życiu. \nMonika Marchewka\, Kurtyna\nAukcja Marzeń jest niezwykłym projektem łączącym świat sztuki z dobroczynnością. Do tej pory Fundacja Mam marzenie spełniła ponad 8500 marzeń. Dzięki realizacji projektów przy współpracy z licznymi organizacjami i sponsorami 9-letni Miłosz otrzymał profesjonalną gitarę elektryczną\, 4-letnia Małgosia mogła poczuć się jak księżniczka w swoim bajecznym pokoju z nowymi kolorowymi meblami\, a 4-letniej Hani udało się popływać razem z delfinami. \nAukcja skierowana jest zarówno do kolekcjonerów\, architektów wnętrz\, jak i do pasjonatów sztuki współczesnej. Udział w aukcji daje możliwość spełnienia wyjątkowych marzeń dzieci z chorobami zagrażającymi życiu. \nKarol Palczak\, Ewa\nW ofercie Aukcji Marzeń szczególnie warto zwrócić uwagę na dzieła laureatów Biennale Malarstwa „Bielska Jesień” – Martyny Czech\, Katarzyny Kukuły\, Ewy Skaper i ubiegłorocznego Karola Palczaka. Koneserzy sztuki współczesnej nie powinni przeoczyć również obrazów Moniki Chlebek i Anny Panek – artystek na stałe współpracujących z najważniejszymi galeriami w Polsce tj. Lokal_30 w Warszawie czy Galeria Zderzak w Krakowie. Z kolei znawcy rynku sztuki z pewnością zwrócą uwagę na Annę Zalewską czy Laurę La Wasilewską – autorkę prac znajdujących się kolekcjach na całym świecie\, m.in. u Ennio Morricone czy Filipa Moszanta\, młodego absolwenta warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, który choć dopiero od roku figuruje w notowaniach aukcyjnych\, to już może pochwalić się bardzo wysokimi wynikami. \nZgłoszone prace spotkały się z zainteresowaniem wybitnych osobowości ze świata sztuki i kultury – Katarzyny Jaroszewskiej (prowadzącej program „Odpicowane mieszkanie” w TVN); Agi Kobus i Grzegorza Goworka (pracownia STUDIO.O. organic design); Fundacji VOX-Artis (zajmującej się propagowaniem kultury\, sztuki i wzornictwa oraz edukacją społeczną i promocją). Rada Ekspertów projektu Aukcja Marzeń szczególną uwagę zwróciła na obraz „Kurtyna” autorstwa Moniki Marchewki – absolwentki wydziału malarstwa w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, mającej w swoim dorobku liczne wystawy indywidualne i zbiorowe. Zdaniem Katarzyny Jaroszyńskiej\, we wnętrzach świetnie sprawdzą się grafiki autorstwa Żanety Rzepy\, Katarzyny Boguckiej i Aleksandry Treder. Z kolei\, szczególną uwagę Fundacji VOX-Artis zwróciło malarstwo figuratywne Tomasza Kołodziejczyka\, Ewy Skaper i Jarosława Łukasika. \n\n \n \n \n \n \n Aleksandra Bujnowska\, Dzik\n \n \n \n \n \n \n \n Anna Panek\, Bez tytułu\n \n \n \n \n \n \n \n Filip Moszant\n \n \n\nW ramach wydarzeń towarzyszących organizatorzy zapraszają również na warsztaty dla architektów wnętrz\, które odbędą się w Warszawskim Pawilonie Architektury ZODIAK 6 marca o godzinie 18.00 prowadzone przez wyżej wymienioną Radę Ekspertów Projektu Aukcji Marzeń. \n\nOrganizatorem Aukcji Marzeń jest Fundacja Mam Marzenie\, której misją jest spełnianie marzeń dzieci w wieku 3-18 lat\, cierpiących na choroby zagrażające ich życiu\, tj. nowotwory\, mukowiscydoza i choroby neurologiczne. Przez swoją działalność fundacja pragnie dostarczać chorym dzieciom i ich rodzinom niezapomnianych wrażeń\, które pozwolą choć na chwilę zapomnieć o cierpieniu\, wniosą w ich życie radość\, siłę do walki z chorobą i nadzieję na przyszłość. Do tej pory wolontariusze Fundacji Mam Marzenie spełnili w sumie ponad 8 500 marzeń chorych dzieci. \nPartnerami projektu są: M. St. Warszawa\, Dom Aukcyjny Desa Unicum\, Niezła Sztuka\, Fundacja VOX-Artis\, pracownia STUDIO.O. organic design. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rusza-projekt-aukcja-marzen/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/monika-marchewka-aukcja-marzen-desa.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200313 DTEND;VALUE=DATE:20200810 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200523T103617Z LAST-MODIFIED:20200523T103617Z UID:13254-1584057600-1597017599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jan Lebenstein. Malarstwo i rysunek DESCRIPTION:Jan Lebenstein. Malarstwo i rysunek \nWernisaż: 13 marca 2020 r.\n Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\n Wystawa czynna do: 09 sierpnia 2020 r.\n Kuratorka: Maria Rubersz \nWystawa prac z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman\, Bogdana Jakubowskiego\, Kolekcji Galerii Fibak\, Marii i Marka Pileckich. \nfot. materiały organizatora\nWystawa prezentuje prace z czterech kolekcji prywatnych: Wojciecha Fibaka\, Bogdana Jakubowskiego\, Urszuli i Piotra Hofmanów oraz Marii i Marka Pileckich. Dobór koncentrował się na dwóch obszarach twórczości Lebensteina. Na wystawie znajdą się sztandarowe\, monumentalne prace malarskie\, między innymi z najbardziej chyba cenionego cyklu „Figur osiowych”. Były one poddawane interpretacjom zarówno w tekstach powstających w kręgu polityczno-kulturalnego środowiska „Kultury”\, jak i omawiane przez wybitnych historyków i historyczki sztuki związanych z polskim obiegiem artystycznym. Drugi obszar wystawy koncentruje się na pracach na papierze. Rysunki na kartkach notatników powstające w zaciszu pracowni\, bardziej swobodne i intymne\, znajdują się na antypodach monumentalnego malarstwa olejnego. Zarówno pod względem tematyki\, jak i specyfiki samego medium. Celowo w doborze prac na papierze pominięto grafiki z cyklu „Apokalipsy św. Jana”\, czy inne prace o charakterze ilustracyjnym. W skromnych rysunkach tworzonych przy pomocy ołówka czy flamastra literacka ikonografia nie krępuje wizualnych zapisków. Twórczość Jana Lebensteina\, tak mocno osadzona w szeregu kodów i światów kultury wysokiej\, w narracyjnych wątkach mitologii i Biblii\, jest równocześnie bardzo współczesna i otwarta na kolejne interpretacje. \nTe dwa obszary zostały rozwinięte w katalogu towarzyszącym wystawie. Jeden z opublikowanych w nim tekstów\, autorstwa Tomasza Jeziorowskiego\, zarysowuje kontekst historyczny i kulturowy twórczości Lebensteina\, omawia ikonografię\, fascynacje artysty\, kwestie stricte malarskie i miejsce artysty w polskiej historii sztuki. Drugi\, napisany przez Annę Łazar oraz Marię Rubersz\, koncentruje się na samych rysunkach i jest próbą ich analizy z wykorzystaniem perspektywy feministycznej i uwzględnieniem wątków biograficznych artysty. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-lebenstein-malarstwo-rysunek/ LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/2606598.jpg GEO:54.4454612;18.5696073 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200316 DTEND;VALUE=DATE:20201001 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200322T160749Z LAST-MODIFIED:20200322T160749Z UID:13107-1584316800-1601510399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:OFF Colour Mużyło & Jasiński DESCRIPTION:OFF Colour Mużyło & Jasiński \nWernisaż: brak informacji\n Teatr Narodowy w Warszawie|\n Galeria przy Teatrze\n Wystawa czynna do: brak informacji \nZ jednej strony pełne tonalnych szarości i subtelnej gry światła malarstwo Sylwii Mużyło\, z drugiej nasycone kolorem\, intensywne\, obrazy Dominika Jasińskiego. Wystawa OF(F) COLOUR to zestawienie dzieł malarzy z dwóch światów\, w jednej przestrzeni – Amaristo Galerii Przy Teatrze w Warszawie. To również zaproszenie widza do konfrontacji z dwoma\, odmiennymi podejściami do malarstwa\, koloru i piękna. \nfot. materiały organizatora\nTematem przewodnim prac Mużyło i Jasińskiego jest człowiek\, natomiast środki jakich używają artyści do pokazania ludzkich emocji są bardzo różne – właśnie dzięki temu wystawa OF(F) COLOUR jest intensywna\, mocna i refleksyjna. \nJuż sama nazwa wystawy OF(F) COLOUR może być interpretowana na kilka różnych sposobów. Może to znaczyć zarówno „kolorowy”\, „bez koloru”\, jak i „w złym kolorze”. \nNiektórych może urzec subtelność w malarstwie Sylwii Mużyło\, a obrazy Dominika Jasińskiego będą dla nich przerysowane\, inni natomiast poczują niedosyt w dziełach Mużyło\, a energię u Jasińskiego. W tym tkwi cały urok tej wystawy\, jej wielowarstwowość\, świeżość i ekscytująca mnogość interpretacji.\n————————————————————————————-\nKobieta… ale jaka? \nKobiety są główną inspiracją obojga artystów. Każdy z nich przedstawia je w inny sposób. \nMużyło wydobywa ich piękno zewnętrzne i osadza w różnych społecznych sytuacjach. Tym samym podejmuje dialog z wyobrażeniem kobiety\, przedstawiając kolejne etapy jej życia. W malarstwie artystki pojawiają się małe dziewczynki\, kobiety-matki – obejmujące pełnymi czułości gestami swoje dzieci\, kobiety-zaklinaczki hipnotyzujące spojrzeniem\, kobiety łagodne prezentowane wśród draperii i ornamentów roślinnych\, a także mityczne istoty\, efemeryczne zjawy\, dziewczyny z „męskimi” atrybutami czy chłopczyce i wampy. \nMużyło jest doskonałą portrecistką. Sama o sobie mówi\, że wykonuje „portrety pamięciowe”\, które stają się świadectwem historii i próbą uchwycenia zjawiska przemijania. \nJej malarstwo wychodzi od fotografii\, której zawdzięcza specyficzne „migawkowe” ujęcie i budowanie napięcia między widzem a rozgrywającą się na obrazie „zamrożoną” w ułamku sekundy sceną. \nPrace Jasińskiego to również ujęcie portretowe kobiety\, nierzadko erotyczne. Dzieła artysty często splecione są z motywami florystycznymi\, widać w nich wpływy Secesji i Młodej Polski. Charakteryzują się też odważnym użyciem koloru\, którym malarz operuje po mistrzowsku. Mocna i pewna siebie kreska oraz anatomiczna znajomość ludzkiego ciała sprawiają\, że prace Jasińskiego przykuwają oko i są twardo osadzone na płaszczyźnie płótna.\nUżywając mocnych kolorów\, często ze sobą kontrastujących\, Jasiński serwuje odbiorcy portret kobiety pewnej siebie i nieco drapieżnej. U artysty często pojawiają się też motywy ludowe – nie tylko polskie\, ale też zaczerpnięte z innych kultur. \nCiekawostką jest to\, że na potrzeby wystawy artyści spróbowali pobawić się formą i namalowali siebie nawzajem. Portrety również będzie można podziwiać podczas wystawy.\n——————————————————————————————\nO ARTYSTACH \nSylwia Mużyło ukończyła ASP we Wrocławiu. Jest autorką wystaw indywidualnych oraz uczestniczką wystaw zbiorowych. Prace artystki można oglądać w jej autorskiej galerii i pracowni w Dzierżoniowie. Swoje prace prezentowała również we własnej galerii sztuki w podziemiach The Ultimate Hallucinatie w Brukseli – Sylwia Mużyło Art Gallery Brussels było połączeniem sztuki nowoczesnej z atmosferą XIX wiecznej stolicy Belgii. \nDominik Jasiński to absolwent warszawskiej ASP (Wydział Grafiki)\, aktualnie mieszka i pracuje w Portugalii. Jest nie tylko malarzem\, ale też autorem rysunków\, ilustracji książkowych i magazynowych oraz grafikiem. Artysta jest pomysłodawcą i kuratorem cyklu wystaw Jasinski&friends. Jego praca została opublikowana w setnym wydaniu British VOGUE (czerwiec 2016). Czynnie wspiera aukcje charytatywne oraz inicjatywy promujące Polskę na świecie. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/colour-muzylo-jasinski/ LOCATION:Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa\, Pl. Teatralny 1\, Warszawa\, 00-950\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/89264411_2925890587503903_6435672648088289280_n.jpg GEO:52.243632251422;21.01067960502 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa Pl. Teatralny 1 Warszawa 00-950 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Teatralny 1:geo:21.01067960502,52.243632251422 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200319 DTEND;VALUE=DATE:20200608 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20191221T174401Z LAST-MODIFIED:20200720T153145Z UID:12739-1584576000-1591574399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Przewrót …do źródeł DESCRIPTION:Wernisaż: 19 marca 2020 r.\n godz. 17.00\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n Wystawa czynna do: 7 czerwca 2020 r. \n\nOd 19 marca 2020 roku wszystkich miłośników sztuki współczesnej zapraszamy na wystawę poświęconą twórczości Andrzeja Biernackiego (rocznik ‘58). Treść ekspozycji obejmować będzie całe spectrum jego bogatej działalności\, począwszy od malarstwa\, poprzez rysunek\, skończywszy na aktywności związanej z krytyką artystyczną i publicystyką\, które stanowią dodatkowy\, ale jakże ważny przedmiot dociekań malarza. \nfot. materiały organizatora\nTwórczość Andrzeja Biernackiego to przykład sztuki figuratywnej\, obdarzonej znamionami silnej ekspresji\, w której akt stanowi tematyczną dominantę. Zainteresowanie tym gatunkiem nastąpiło u artysty już podczas studiów na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, ukończonych przez niego z wyróżnieniem w 1985 roku. Wkrótce potem Andrzej Biernacki objął stanowisko asystenta w pracowni profesora Jacka Sienickiego\, a następnie został samodzielnym wykładowcą w pracowni rysunku na Wydziale Rzeźby stołecznej ASP. Natomiast lata 90. aż do chwili obecnej upłynęły artyście pod znakiem nie tylko własnej twórczości\, lecz także prowadzenia działalności wystawienniczej w Galerii Browarna w Łowiczu\, będącej własnością malarza. Prócz tego twórca od wielu lat zajmuje się również krytyką artystyczną i publicystyką\, drukując swoje teksty m.in. w „Arteonie”\, „Arttaku”\, „Rzeczpospolitej” czy „Gazecie Finansowej”. Przemożna chęć ukazania pełnego oeuvre Andrzeja Biernackiego spowodowała\, iż ten wątek jego działalności także zostanie zaprezentowany podczas wystawy. \nWięcej informacji >> URL:https://news.niezlasztuka.net/event/przewrot-do-zrodel-andrzej-biernacki-malarstwo/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200320 DTEND;VALUE=DATE:20200510 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200310T153637Z LAST-MODIFIED:20200310T155509Z UID:13079-1584662400-1589068799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ikonokody - wystawa współczesnych ikon Grzegorza Tomasiaka DESCRIPTION:IKONOKODY – alfanumeryczny\, dwuwymiarowy\, matrycowy kod kreskowy\nw malarstwie tablicowym Grzegorza Tomasiaka\nWernisaż: 20 marca godzina 19.00\nWystawa czynna od 21 marca do 9 maja 2020 r. \n \n\nGrzegorz Tomasiak – pisarz ikon. Tworzy malarstwo tablicowe na najwyższym poziomie artystycznym\, które otwiera okno na transcendentalny świat\, dający nadzieję dla osoby wierzącej lub osoby poszukującej. Wybór tej formy sztuki uzasadnia pragnieniem zachowania i przetrwania w przyszłości „Słowa” – Na początku było Słowo\, a Słowo było u Boga. (Ewangelia wg Św. Jana\, Prolog). \n \nIkona w tradycji jest przedstawieniem postaci Pantokratora\, Matki Bożej\, świętych Bożych. Jednak już we wczesnych pracach to przedstawienie nie było oczywiste. Od 2012 r. postaci\, głównych bohaterów ikon\, przykrywa  abstrakcyjny gest. Późniejsze ikony są pisane przy pomocy wariacji zawierających kody dwuwymiarowe\, kody matrycowe\, które już nie tylko przykrywają\, ale wręcz zastępują główną postać ukazywaną w ikonie. Ta forma ma niejako przemycić znane od wieków treści\, w sposób\, który zainteresuje również młodsze pokolenie odbiorców\, całkowicie wychowane w świecie nowych technologii. \n\n \n \n \n \n \n \n \n \n \n\nJednak zanim ikona\, odczytana przy pomocy aplikacji\, ukaże nam swój transcendentny świat\, warto przyjrzeć się jej formie materialnej. Prezentowane prace są podobnej wielkości\, nie większej niż 30 x 40 cm. Powstają zgodnie ze sztuką pisania ikon na deskach\, odpowiednio do tego przygotowanych. Są malowane\, rzeźbione\, wypalane\, wykładane płatkami złota. To kunsztowne wykonanie pokazuje\, że mimo unowocześnienia ostatniego etapu pisania\, gdzie obszerna treść zostaje zapisana kodem\, to nadal jest „tradycyjna” ikona – tworzona z uwagą\, mająca być nie tylko zapisem Słowa Bożego\, ale również uwielbieniem pokazanym przez uczynienie jej piękną. Dla tych więc\, którzy nie są zainteresowani poszukiwaniami filozoficznymi\, spotkanie z ikonami Grzegorza Tomasiaka może stanowić odkrycie nowej dziedziny sztuki\, jaką jest ikona. \n\nGRZEGORZ TOMASIAK ( ur. 1986)\nDoktorant Uniwersytetu Śląskiego na Wydziale Sztuki i Nauk o Edukacji w Cieszynie. Zajmuje się sztuką sakralną\, pisaniem ikon\, malarstwem\, grafiką\, projektowaniem graficznym oraz fotografią cyfrową. Nie tylko biegle posługuje się tradycyjnymi technikami w sztukach plastycznych\, ale również zadziwia pomysłowością w użyciu nowych mediów w sztuce. Od 2012 roku jego zainteresowania koncentrują się wokół problematyki perspektywy kodu dwu i trójwymiarowego w malarstwie tablicowym. Tworzy ikony w układzie matrycowych kodów. Skonstruowane formy zawierają opis i temat ikony wraz z inskrypcją wybranej księgi Starego lub Nowego Testamentu. Wygenerowany kod napisany na ikonie daje się w pełni odczytać przez aplikację na smartfonie. \nPrace plastyczne Grzegorza Tomasiaka\, znajdują się w wielu krajach (m.in. na Węgrzech\, w Czechach\, Niemczech\, Walii\, Watykanie oraz Ameryce Południowej) w zbiorach prywatnych i cieszą się sporym zainteresowaniem\, wielokrotnie (ponad 60 razy) Artysta prezentował je na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i zagranicą. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ikonokody-wystawa-wspolczesnych-ikon-grzegorza-tomasiaka/ LOCATION:Galeria Sztuki Po Prawej Stronie Wisły\, Konopacka 15\, lok. 1A\, Warszawa\, 03-428\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/ikonokody.jpg GEO:52.259667;21.038416 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Po Prawej Stronie Wisły Konopacka 15 lok. 1A Warszawa 03-428 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Konopacka 15\, lok. 1A:geo:21.038416,52.259667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20200320 DTEND;VALUE=DATE:20200901 DTSTAMP:20260507T093136 CREATED:20200630T170231Z LAST-MODIFIED:20200805T151945Z UID:13465-1584662400-1598918399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman DESCRIPTION:Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman \nWernisaż: 20 marca 2020 r.\n Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\n Wystawa czynna do: 31 sierpnia 2020 r. \n\nJózef Czapski\, „Na widowni”\, 1959\, olej na płótnie\nKolekcja Piotra i Urszuli Hofman\, zapoczątkowana w 2008 roku\, liczy obecnie ponad 160 dzieł i wciąż się rozwija. Składają się na nią dzieła najwybitniejszych artystek i artystów\, głównie polskich\, związanych z nurtem École de Paris oraz tworzących w okresie powojennym: od lat 50. XX wieku aż do czasów najnowszych. W Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu zaprezentujemy kilkadziesiąt prac\, stanowiących najciekawsze przykłady XX-wiecznej awangardy artystycznej. \nW latach 2008-2012 zainteresowanie kolekcjonerów koncentrowało się wokół artystów polskich\, głównie żydowskiego pochodzenia\, tworzących we Francji w pierwszej połowie XX wieku. Pierwszą zakupioną pracą był obraz Szymona Mondzaina\, który zapoczątkował kolekcjonerską pasję oraz przygodę ze sztuką Piotra i Urszuli Hofman. \nSzymon Mondzain\, „Portret chłopca”\, 1920\, olej na płótnie\nÉcole de Paris oraz środowisko związane z Paryżem na wystawie reprezentować będą obrazy m.in. Szymona Mondzaina\, Meli Muter\, Zygmunta Menkesa\, Rajmunda Kanelby\, Olgi Boznańskiej\, Dory Kucembianki\, Stanisława Eleszkiewicza oraz rzeźby Bolesława Biegasa. \nDrugi\, obecnie rozbudowywany człon kolekcji\, składa się z dzieł artystów głównie polskich\, tworzących od lat. 50. XX wieku do czasów najnowszych. Większość prac wpisuje się w nurt sztuki abstrakcyjnej\, reprezentowany przez wybitnych twórców\, takich jak Tadeusz Kantor\, Wojciech Fangor\, Alfred Lenica\, Aleksander Kobzdej\, Leon Tarasewicz\, Ryszard Winiarski czy Tadeusz Dominik. Na wystawie pojawią się również figuratywne obrazy m.in. Jana Lebensteina\, Henryka Berlewiego\, Andrzeja Wróblewskiego\, Józefa Czapskiego oraz Kazimierza Mikulskiego. Ekspozycję dopełnią rzeźby Igora Mitoraja oraz praca Victora Vasarelego\, słynnego węgierskiego prekursora nurtu op-art. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/boznanskiej-fangora-kolekcja-urszuli-piotra-hofman/ LOCATION:Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, ul. Lwowska 3\, Nowy Sącz\, 33-300\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/Meknes.jpg GEO:49.6247263;20.6936366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu ul. Lwowska 3 Nowy Sącz 33-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lwowska 3:geo:20.6936366,49.6247263 END:VEVENT END:VCALENDAR