BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20200329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20201025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20210328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20211031T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200114
DTEND;VALUE=DATE:20200601
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20191221T171627Z
LAST-MODIFIED:20191221T171627Z
UID:12728-1578960000-1590969599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Wizerunki ludzi piszących. Autorzy i ich dzieła
DESCRIPTION:Wernisaż: 14 stycznia 2020 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie|\n Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego\n Wystawa czynna do: 30 wrześnie 2020 r.\n Kurator: Iwona Długopolska \nPortret Mikołaja Reja w drzeworycie z krakowskiego wydania Zwierzyńca z 1574 r. oraz popiersie Adama Mickiewicza w litografii z warszawskiej edycji Poezji z 1833 r. – te i inne portrety ludzi pióra można obejrzeć na wystawie poświęconej wizerunkom autorów i ich dziełom. Prezentujemy 73 stare księgi\, 5 atlasów i 14 map ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie\, wydane od początku XVI do XIX stulecia włącznie. Na kartach ksiąg pokazane zostały portrety pisarzy\, poetów i uczonych z różnych krajów Europy oraz z Polski\, tworzących od starożytności po wiek XIX. Są wśród eksponowanych obiektów dzieła twórców znanych i podziwianych do dziś\, takich jak wielcy epicy starożytnej Grecji i Rzymu Homer i Wergiliusz\, ale są też prace\, które – podobnie jak nazwiska ich autorów – w powszechnej świadomości uległy zapomnieniu. \nPopiersie w owalu Andrzeja Maksymiliana Fredry\, autora dzieła poświęconego tematyce militarnej. Księga pierwsza wydana została w Amsterdamie w 1668 r.\, a księga druga w Lipsku w 1757 r.\nCzy pamiętamy twarze\, bądź późniejsze wyobrażenia wizerunków\, choćby tych najsławniejszych autorów\, których wpływ na rozwój literatury\, nauki i kultury czy religię był bezsprzeczny? Warto popatrzeć na ludzi parających się zawodowo piórem\, poetów\, pisarzy\, świętych kościoła katolickiego i wielkich reformatorów religijnych\, wybitnych uczonych z różnych dziedzin – astronomów\, historyków\, geografów i kartografów\, medyków\, podróżników. Na jednym z portretów został na przykład ukazany Mikołaj Krzysztof Radziwiłł „Sierotka”\, który opisał swoją pełną przygód podróż do Ziemi Świętej\, odbytą w latach 1582–1584. \nPopiersie z profilu Adama Mickiewicza. Litografia w pierwszej i jedynej zbiorowej warszawskiej edycji dzieł A. Mickiewicza\, wydanej za życia poety
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wizerunki-ludzi-piszacych-autorzy-dziela/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego\, ul. Piłsudskiego 12\, Kraków\, 31-109\, Polska
GEO:50.060024;19.929998
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego ul. Piłsudskiego 12 Kraków 31-109 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piłsudskiego 12:geo:19.929998,50.060024
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200118
DTEND;VALUE=DATE:20200601
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20191221T175359Z
LAST-MODIFIED:20191221T175359Z
UID:12745-1579305600-1590969599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Sztuka zwana naiwną i co dalej…  Recepcja myśli Aleksandra Jackowskiego w kolekcji Muzeum Śląskiego
DESCRIPTION:Wernisaż: 18 stycznia 2020 r.\n godz. 18:00\n Muzeum Śląskie w Katowicach\n Wystawa czynna do: 31 maja 2020 r.\n Kurator: Sonia Wilk \nWystawa opiera się o najważniejszą w polskiej literaturze przedmiotu pozycję autorstwa Aleksandra Jackowskiego „Sztuka zwana naiwną”. Publikacja ta mimo 25 lat od jej wydania wciąż jest aktualna i najobszerniej wyjaśniająca specyfikę i różnorodność opisywanego zjawiska. \nfot. materiały organizatora\nWystawa pokazuje wpływ myśli autora na polskie kolekcje muzealne\, a przede wszystkim na tworzenie kolekcji plastyki nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim. Poza pracami twórców\, o których pisał Jackowski\, pokazane są również prace autorów współczesnych\, którzy podobnie jak ich poprzednicy oryginalnością i siłą przekazu swoich prac wyróżniają się na tle całego środowiska twórców nieprofesjonalnych. Aleksander Jackowski zamierzał poświęcić im następną pozycję „Sztuka zwana art brut”. Niestety książka ta się nie ukazała. \nWystawa jest również wspomnieniem o wybitnym polskim badaczu sztuki\, socjologu\, kuratorze oraz redaktorze naczelnym „Kontekstów. Polskiej Sztuki Ludowej” w stulecie jego urodzin.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-zwana-naiwna-recepcja-mysli-aleksandra-jackowskiego-kolekcji-muzeum-slaskiego/
LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska
GEO:50.263513;19.034888
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200214
DTEND;VALUE=DATE:20200727
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200125T134658Z
LAST-MODIFIED:20200724T145017Z
UID:12917-1581638400-1595807999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Cud światła. Witraże średniowieczne w Polsce
DESCRIPTION:Cud światła. Witraże średniowieczne w Polsce \nWernisaż: 14 lutego 2020 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie\n Wystawa czynna do: 26 lipca 2020 r.\n Kurator: dr Dobrosława Horzela \nWitrażowe przeszklenia kościołów stanowiły w średniowieczu ogromne artystyczne\, techniczne i finansowe wyzwanie\, stanowiąc tym samym potwierdzenie prestiżu zleceniodawców. W okresie nowożytnym przyszedł czas usuwania tych witraży\, tak że do naszych czasów dotrwał ich znikomy procent. Mimo XIX-wiecznej fascynacji średniowiecznym malarstwem witrażowym dziedzina ta\, traktowana jako rzemiosło artystyczne i przez to ceniona niżej\, nadal pozostaje – tak jak światło i barwa\, które współtworzą witraż – fenomenem tyleż fascynującym\, co trudno uchwytnym. \nKwatera ornamentalna Mistrz Krakowskiej Biblii Pauperum Kraków\, po 1360 Szkło\, farba witrażowa\, listwa ołowianaKościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie (Bazylika Mariacka)\, północne okno zamknięcia prezbiterium (nII)\nWitraże żyją tylko wtedy\, gdy przenika je światło. Rzućmy zatem snop światła na ich fenomen: Jakie umiejętności posiadali witrażyści? Jak „czytać” witraże? Jakie było ich miejsce w panoramie sztuki epoki? To pytania\, które twórcy wystawy stawiają w pierwszej jej części\, prezentującej średniowieczne witraże z obecnych terenów Polski na tle innych dziedzin sztuki\, które wraz z nimi tworzyły niegdyś splendor wnętrz. \nDalej pokazany jest proces zapominania o witrażach\, ich rugowania z wnętrz sakralnych i ze świadomości ludzi w epoce nowożytnej. W końcu zaprezentowane są różne aspekty ponownego odkrywania witraży w XIX wieku: pierwsze przejawy fascynacji\, kampanie konserwatorskie\, projekty nowych przeszkleń do średniowiecznych kościołów i kolekcjonerstwo. Centrum tej opowieści jest kościół Mariacki w Krakowie\, którego średniowieczne kwatery umieszczone na co dzień wysoko w oknach za ołtarzem Wita Stwosza – w obecnym stanie zachowania świadczącym o ich trudnych dziejach – stanowią szczególnie silny akord wystawy. \n„Cud światła” to wyjątkowe przedsięwzięcie\, dzięki któremu można zobaczyć witraże z polskich kolekcji muzealnych i prywatnych oraz z kościołów i klasztorów. Ponadto dzieła malarstwa tablicowego\, hafty\, złotnictwo\, dokumenty\, rysunki\, projekty przeszkleń. Wiele z tych eksponatów nigdy dotąd nie była prezentowana publiczności. Niektóre z nich w ostatnich latach poddano badaniom i pieczołowitej konserwacji na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Krakowie – jak choćby wykonane około 1200 roku witraże z dawnej kolekcji Zamoyskich w Adampolu.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cud-swiatla-witraze-sredniowieczne-polsce/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/Kwatera-ornamentalna-w-prezbiterium-Kościoła-Mariackiego-ok.png
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200221
DTEND;VALUE=DATE:20200525
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200202T125328Z
LAST-MODIFIED:20200205T171314Z
UID:12932-1582243200-1590364799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Mistrzowie
DESCRIPTION:Mistrzowie \nWernisaż: 21 lutego 2020 r.\n Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy im. Leona Wyczółkowskiego\n Dom Leona Wyczółkowskiego\n Wystawa czynna do: 24 maja 2020 r.\n Kurator: Inga Kopciewicz \nZapraszamy do zwiedzenia kolejnej ekspozycji z zapoczątkowanego w 2017 r. i cieszącego się dużym zainteresowaniem cyklu Mistrzowie\, w ramach którego przybliżamy wybrane prace malarskie\, rysunkowe\, graficzne i rzeźbiarskie z kolekcji bydgoskiego muzeum. Zbiory muzeum mają 140-letnią tradycję związaną z Nadnoteckim Towarzystwem Historycznym\, które gromadziło zabytki historyczne i artystyczne. Po odzyskaniu niepodległości przez Bydgoszcz w 1920 r. powstała idea utworzenia Muzeum Miejskiego. Powołana w 1923 r. nowa instytucja kulturalna przejęła część zbiorów NTH i rozpoczęła planowe gromadzenie muzealiów w celu stworzenia galerii malarstwa. Kolekcja\, poszerzana przede wszystkim przez bieżące zakupy\, powstawała w sposób przemyślany i konsekwentny. Wzbogacały ją też dary osób prywatnych i instytucji. W czasie II wojny światowej muzeum poniosło dotkliwe straty\, do dziś nie udało się odnaleźć wielu dzieł sztuki. \nDavid Teniers Mł. (krąg)\, „Scena w karczmie”\, XVII w.\, fot. W. Woźniak\nW kontekście Galerii Sztuki Nowoczesnej przygotowana wystawa stanowi prolog do ekspozycji stałej. Ukazuje najbardziej reprezentacyjne dzieła bydgoskiego muzeum\, autorstwa twórców\, których nazwiska na trwałe zapisały się w historii sztuki od XVII do początku XX wieku. Zaprezentowane zostały m.in. dzieła Daniela Chodowieckiego\, Maksymiliana Antoniego Piotrowskiego\, Wojciecha Gersona\, Antoniego Kozakiewicza\, Józefa Chełmońskiego\, Teodora Axentowicza\, Waltera Leistikowa\, Stefana Filipkiewicza\, Ludomira Sleńdzińskiego\, Konstantego Laszczki\, Wacława Bębnowskiego\, Olgi Niewskiej oraz autorstwa artystów z kręgu malarstwa flamandzkiego i niemieckiego.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mistrzowie-muzeum-okregowe-bydgoszcz/
LOCATION:Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, ul. Gdańska 4\, Bydgoszcz\, 85-006\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/02/Bez-tytułu.png
GEO:53.1246576;18.0032212
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy ul. Gdańska 4 Bydgoszcz 85-006 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Gdańska 4:geo:18.0032212,53.1246576
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200227
DTEND;VALUE=DATE:20200601
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200125T132304Z
LAST-MODIFIED:20200125T132304Z
UID:12908-1582761600-1590969599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Rewizje 4. Wszystko płynie
DESCRIPTION:Rewizje 4. Wszystko płynie \nWernisaż: 27 lutego 2020 r.\n godz. 17.00\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n Wystawa czynna do: 31 maja 2020 r. \nEdward Dwurnik\, Błękitny nr 1817\, 1992\nKolejna i zarazem jedyna w 2020 roku odsłona Rewizji\, czyli pokazów kolekcji po 1945 roku Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu w interpretacji współczesnego artysty. Tym razem pracy ze zbiorami podejmie się młody twórca z Radzionkowa – Maciej Cholewa. Na „Rewizjach 4. Wszystko płynie” zrobimy zdecydowany krok w stronę ostatniej dekady XX i pierwszej XXI wieku. Kolejny raz poszukamy w historycznych pracach nowych znaczeń\, a wieloznaczność tych wybranych na wystawę stanie się punktem wyjścia do analizy aktualnych wątków naszej codzienności.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rewizje-4-plynie/
LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/01/E.Dwurnik_Błekitny_1992-738x1024.jpg
GEO:50.348976;18.9251122
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2  Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200306
DTEND;VALUE=DATE:20200817
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T103947Z
LAST-MODIFIED:20200523T103947Z
UID:13257-1583452800-1597622399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów
DESCRIPTION:Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów \nWernisaż: 06 marca 2020 r.\n Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\n Wystawa czynna do: 16 sierpnia 2020 r.\n Kurator: Igor Chomyn \nArtyści: Ksawery Dunikowski\, Erno Erb\, Marceli Harasimowicz\, Wlastimil Hofman\, Alfons Karpiński\, Andrzej Pronaszko\, Bruno Schulz\, Eustachy Wasilkowski\, Wojciech Weiss\, Leon Wyczółkowski oraz Zofia Alibnowska\, Stanisław Batowski Kaczor\, Zefiryn Ćwikliński\, Stanisław Dębicki\, Stefan Filipkiewicz\, Stefania Gebus-Baraniecka\, Leon Getz\, Jakub Glasner\, Iwan Iwaniec\, Stanisław Kamocki\, Józef Kidoń\, Marcin Kitz\, Józefa Kratochwila-Widymska\, Ołena Kulczycka\, Władysław Lam\, Leopold Lewicki\, Ludwik Lille\, Antoni Markowski\, Jarosława Muzyka\, Mychajło Osinczuk\, Józef Pieniążek\, Janina Reichert-Toth\, Tadeusz Rybkowski\, Kazimierz Sichulski\, Roman Sielski\, Władysław Skoczylas\, Józef Starzyński\, Iwan Trusz\, Ludwik Tyrowicz \nPrace z kolekcji: Lwowskiej Narodowej Galerii im B.G. Woźnickiego oraz Muzeum Ziemi Drohobyckiej \nfot. materiały organizatora\nŻycie artystyczne Lwowa lat 20. i 30. ubiegłego wieku było nadzwyczaj nasycone. Z wielu powodów historycznych okres ten charakteryzował się w całej Europie i w Ukrainie znacznym wzrostem kulturalnym. Lwów\, który od dawna miał sławę wielojęzycznego i wielonarodowego skrzyżowania kultur\, również został objęty przez nowe prądy. Założeniem wystawy „Bruno Schulz wśród artystów swoich czasów” jest zestawienie prac Schulza z twórczością innych artystów w kontekście kierunków artystycznych pojawiających się w latach 20 i 30. XX wieku. \nNa wystawie znajdują się trzy prace Brunona Schulza pochodzące z kolekcji lwowskiej: Autoportret wykonany przez artystę na początku lat 20. (papier\, ołówek\, tusz\, 52 × 37)\, Spotkanie. Dwie kobiety. Bruno Schulz i Stanisław Weingarten (1922\, karton\, ołówek\, tusz\, 30\,2 × 58\,5) oraz Scena fantastyczna (12 × 16\,4 cm i jest wykonana w rzadko spotykanej technice cliché-verre). Ponadto na sopockiej ekspozycji pokazywane są freski Schulza ze zbiorów Muzeum Ziemi Drohobyckiej: Kot (40\,5 × 38)\, Drzewo z ptakiem (73 × 46)\, Staruszka (60 × 45)\, Nieznane (70 × 56)oraz Książę i księżniczka (63 × 45). \nW zbiorach Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. B.G. Woźnickiego zachowały się prace nieomal wszystkich artystów\, którzy wystawiali razem z Schulzem w okresie międzywojennym. I tak na sopockiej wystawie można zobaczyć prace między innymi: Ksawerego Dunikowskiego\, Marcela Harasimowicza\, Wlastimila Hofmana\, Alfonsa Karpińskiego\, Jarosławy Muzyki\, Andrzeja Pronaszki\, Wojciecha Weissa czy Leona Wyczółkowskiego.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bruno-schulz-wsrod-artystow-swoich-czasow/
LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/r-665600-n-2511594B94C.jpg
GEO:54.4454612;18.5696073
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200310
DTEND;VALUE=DATE:20200803
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200711T110338Z
LAST-MODIFIED:20200711T110338Z
UID:13535-1583798400-1596412799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Ahmed Cherkaoui w Warszawie. Polsko-marokańskie relacje artystyczne (1955–1980)
DESCRIPTION:Ahmed Cherkaoui w Warszawie. Polsko-marokańskie relacje artystyczne (1955–1980) \nWernisaż: 10 marca 2020 r.\n Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 02 sierpnia 2020 r.\n Kuratorzy: Sara Lagnaoui\, Przemysław Strożek \nArtystki i artyści: Roman Artymowski\, Mohamed Ben Said\, Ahmed Cherkaoui\, Helena Cygańska-Walicka\, Mustapha Derkaoui\, Abdelkrim Derkaoui\, Azzedine Douieb\, Anna Draus Hafid\, Abdellah Drissi\, Mustapha Hafid\, Irena Jarosińska\, Idriss Karim\, Najib Kheldouni\, Grzegorz Kowalski\, Abdelkader Lagtaa\, Alfred Lenica\, Zbigniew Makowski\, Mohamed Melehi\, Andrzej Partum\, Ewa Partum\, Barbara Pniewska\, Erna Rosenstein\, Aziz Sayed\, Henryk Stażewski \nAhmed Cherkaoui i Henryk Stażewski. Fot.Irena Jarosińska/Ośrodek KARTA\nAhmed Cherkaoui uznawany jest powszechnie za pioniera i jednego z najwybitniejszych przedstawicieli marokańskiej sztuki współczesnej. Na początku lat 60. studiował rok w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, a czas spędzony w Polsce okazał się przełomowy w jego malarskiej karierze. \n„Prawdziwe wejście Cherkaouiego w świat sztuki nowoczesnej miało miejsce w Warszawie\, dzięki Stażewskiemu” — pisał francuski poeta i krytyk sztuki Jean-Clarence Lambert. \nWarszawski okres\, oparty na poszukiwaniach malarstwa materii\, zapowiadał jego późniejsze eksperymenty w obszarze sztuki abstrakcyjnej\, pełnej odwołań do tradycyjnej kultury berberskiej i motywów religijnych islamu\, jak również polskiej i francuskiej awangardy. \nPrace Ahmeda Cherkaouiego z tego okresu powracają do Warszawy po niemal sześćdziesięciu latach\, na wystawę w Zachęcie. Stanowią punkt wyjścia do prześledzenia możliwie jak największej liczby wątków związanych z twórczością marokańskich artystów w Polsce\, polskich artystów w Maroku i ich obustronnych kontaktów. Od połowy lat 50. do początku lat 80. w akademiach sztuk pięknych w Warszawie i Krakowie oraz w łódzkiej Filmówce studiowało kilkunastu studentów z Maroka. \nZaprezentowane na wystawie polsko-marokańskie relacje artystyczne okazują się niezwykle ważnym świadectwem transkontynentalnej wymiany kulturalnej w latach zimnej wojny. Ukazują kolejno Warszawę\, Łódź i Asilah w postaci międzynarodowego tygla\, znaczących miejsc skrzyżowania kultur słowiańskich\, arabskich i berberskich. We wszystkich tych projektach artystycznych — będących efektem spotkania marokańskich twórców z polskimi artystami — można zaobserwować potrzebę poszukiwań nowego wyrazu w najróżniejszych dziedzinach sztuki: malarstwie\, filmie\, praktykach konceptualnych i grafice artystycznej. Wnikliwe prześledzenie tych relacji pozwala lepiej zrozumieć przemiany na globalnej mapie sztuki. Zaś zaskakująca z dzisiejszej perspektywy idea zbliżenia kulturalnego Polski i Maroka okazała się odegrać tu istotną rolę.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ahmed-cherkaoui-warszawie-polsko-marokanskie-relacje-artystyczne-1955-1980/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/07/5e41367098d18.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200313
DTEND;VALUE=DATE:20200810
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T103617Z
LAST-MODIFIED:20200523T103617Z
UID:13254-1584057600-1597017599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jan Lebenstein. Malarstwo i rysunek
DESCRIPTION:Jan Lebenstein. Malarstwo i rysunek \nWernisaż: 13 marca 2020 r.\n Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\n Wystawa czynna do: 09 sierpnia 2020 r.\n Kuratorka: Maria Rubersz \nWystawa prac z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman\, Bogdana Jakubowskiego\, Kolekcji Galerii Fibak\, Marii i Marka Pileckich. \nfot. materiały organizatora\nWystawa prezentuje prace z czterech kolekcji prywatnych: Wojciecha Fibaka\, Bogdana Jakubowskiego\, Urszuli i Piotra Hofmanów oraz Marii i Marka Pileckich. Dobór koncentrował się na dwóch obszarach twórczości Lebensteina. Na wystawie znajdą się sztandarowe\, monumentalne prace malarskie\, między innymi z najbardziej chyba cenionego cyklu „Figur osiowych”. Były one poddawane interpretacjom zarówno w tekstach powstających w kręgu polityczno-kulturalnego środowiska „Kultury”\, jak i omawiane przez wybitnych historyków i historyczki sztuki związanych z polskim obiegiem artystycznym. Drugi obszar wystawy koncentruje się na pracach na papierze. Rysunki na kartkach notatników powstające w zaciszu pracowni\, bardziej swobodne i intymne\, znajdują się na antypodach monumentalnego malarstwa olejnego. Zarówno pod względem tematyki\, jak i specyfiki samego medium. Celowo w doborze prac na papierze pominięto grafiki z cyklu „Apokalipsy św. Jana”\, czy inne prace o charakterze ilustracyjnym. W skromnych rysunkach tworzonych przy pomocy ołówka czy flamastra literacka ikonografia nie krępuje wizualnych zapisków. Twórczość Jana Lebensteina\, tak mocno osadzona w szeregu kodów i światów kultury wysokiej\, w narracyjnych wątkach mitologii i Biblii\, jest równocześnie bardzo współczesna i otwarta na kolejne interpretacje. \nTe dwa obszary zostały rozwinięte w katalogu towarzyszącym wystawie. Jeden z opublikowanych w nim tekstów\, autorstwa Tomasza Jeziorowskiego\, zarysowuje kontekst historyczny i kulturowy twórczości Lebensteina\, omawia ikonografię\, fascynacje artysty\, kwestie stricte malarskie i miejsce artysty w polskiej historii sztuki. Drugi\, napisany przez Annę Łazar oraz Marię Rubersz\, koncentruje się na samych rysunkach i jest próbą ich analizy z wykorzystaniem perspektywy feministycznej i uwzględnieniem wątków biograficznych artysty.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-lebenstein-malarstwo-rysunek/
LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/2606598.jpg
GEO:54.4454612;18.5696073
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200316
DTEND;VALUE=DATE:20201001
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200322T160749Z
LAST-MODIFIED:20200322T160749Z
UID:13107-1584316800-1601510399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:OFF Colour Mużyło & Jasiński
DESCRIPTION:OFF Colour Mużyło & Jasiński \nWernisaż: brak informacji\n Teatr Narodowy w Warszawie|\n Galeria przy Teatrze\n Wystawa czynna do: brak informacji \nZ jednej strony pełne tonalnych szarości i subtelnej gry światła malarstwo Sylwii Mużyło\, z drugiej nasycone kolorem\, intensywne\, obrazy Dominika Jasińskiego. Wystawa OF(F) COLOUR to zestawienie dzieł malarzy z dwóch światów\, w jednej przestrzeni – Amaristo Galerii Przy Teatrze w Warszawie. To również zaproszenie widza do konfrontacji z dwoma\, odmiennymi podejściami do malarstwa\, koloru i piękna. \nfot. materiały organizatora\nTematem przewodnim prac Mużyło i Jasińskiego jest człowiek\, natomiast środki jakich używają artyści do pokazania ludzkich emocji są bardzo różne – właśnie dzięki temu wystawa OF(F) COLOUR jest intensywna\, mocna i refleksyjna. \nJuż sama nazwa wystawy OF(F) COLOUR może być interpretowana na kilka różnych sposobów. Może to znaczyć zarówno „kolorowy”\, „bez koloru”\, jak i „w złym kolorze”. \nNiektórych może urzec subtelność w malarstwie Sylwii Mużyło\, a obrazy Dominika Jasińskiego będą dla nich przerysowane\, inni natomiast poczują niedosyt w dziełach Mużyło\, a energię u Jasińskiego. W tym tkwi cały urok tej wystawy\, jej wielowarstwowość\, świeżość i ekscytująca mnogość interpretacji.\n————————————————————————————-\nKobieta… ale jaka? \nKobiety są główną inspiracją obojga artystów. Każdy z nich przedstawia je w inny sposób. \nMużyło wydobywa ich piękno zewnętrzne i osadza w różnych społecznych sytuacjach. Tym samym podejmuje dialog z wyobrażeniem kobiety\, przedstawiając kolejne etapy jej życia. W malarstwie artystki pojawiają się małe dziewczynki\, kobiety-matki – obejmujące pełnymi czułości gestami swoje dzieci\, kobiety-zaklinaczki hipnotyzujące spojrzeniem\, kobiety łagodne prezentowane wśród draperii i ornamentów roślinnych\, a także mityczne istoty\, efemeryczne zjawy\, dziewczyny z „męskimi” atrybutami czy chłopczyce i wampy. \nMużyło jest doskonałą portrecistką. Sama o sobie mówi\, że wykonuje „portrety pamięciowe”\, które stają się świadectwem historii i próbą uchwycenia zjawiska przemijania. \nJej malarstwo wychodzi od fotografii\, której zawdzięcza specyficzne „migawkowe” ujęcie i budowanie napięcia między widzem a rozgrywającą się na obrazie „zamrożoną” w ułamku sekundy sceną. \nPrace Jasińskiego to również ujęcie portretowe kobiety\, nierzadko erotyczne. Dzieła artysty często splecione są z motywami florystycznymi\, widać w nich wpływy Secesji i Młodej Polski. Charakteryzują się też odważnym użyciem koloru\, którym malarz operuje po mistrzowsku. Mocna i pewna siebie kreska oraz anatomiczna znajomość ludzkiego ciała sprawiają\, że prace Jasińskiego przykuwają oko i są twardo osadzone na płaszczyźnie płótna.\nUżywając mocnych kolorów\, często ze sobą kontrastujących\, Jasiński serwuje odbiorcy portret kobiety pewnej siebie i nieco drapieżnej. U artysty często pojawiają się też motywy ludowe – nie tylko polskie\, ale też zaczerpnięte z innych kultur. \nCiekawostką jest to\, że na potrzeby wystawy artyści spróbowali pobawić się formą i namalowali siebie nawzajem. Portrety również będzie można podziwiać podczas wystawy.\n——————————————————————————————\nO ARTYSTACH \nSylwia Mużyło ukończyła ASP we Wrocławiu. Jest autorką wystaw indywidualnych oraz uczestniczką wystaw zbiorowych. Prace artystki można oglądać w jej autorskiej galerii i pracowni w Dzierżoniowie. Swoje prace prezentowała również we własnej galerii sztuki w podziemiach The Ultimate Hallucinatie w Brukseli – Sylwia Mużyło Art Gallery Brussels było połączeniem sztuki nowoczesnej z atmosferą XIX wiecznej stolicy Belgii. \nDominik Jasiński to absolwent warszawskiej ASP (Wydział Grafiki)\, aktualnie mieszka i pracuje w Portugalii. Jest nie tylko malarzem\, ale też autorem rysunków\, ilustracji książkowych i magazynowych oraz grafikiem. Artysta jest pomysłodawcą i kuratorem cyklu wystaw Jasinski&friends. Jego praca została opublikowana w setnym wydaniu British VOGUE (czerwiec 2016). Czynnie wspiera aukcje charytatywne oraz inicjatywy promujące Polskę na świecie.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/colour-muzylo-jasinski/
LOCATION:Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa\, Pl. Teatralny 1\, Warszawa\, 00-950\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/03/89264411_2925890587503903_6435672648088289280_n.jpg
GEO:52.243632251422;21.01067960502
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa Pl. Teatralny 1 Warszawa 00-950 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Teatralny 1:geo:21.01067960502,52.243632251422
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200319
DTEND;VALUE=DATE:20200608
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20191221T174401Z
LAST-MODIFIED:20200720T153145Z
UID:12739-1584576000-1591574399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Przewrót …do źródeł
DESCRIPTION:Wernisaż: 19 marca 2020 r.\n godz. 17.00\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n Wystawa czynna do: 7 czerwca 2020 r. \n\nOd 19 marca 2020 roku wszystkich miłośników sztuki współczesnej zapraszamy na wystawę poświęconą twórczości Andrzeja Biernackiego (rocznik ‘58). Treść ekspozycji obejmować będzie całe spectrum jego bogatej działalności\, począwszy od malarstwa\, poprzez rysunek\, skończywszy na aktywności związanej z krytyką artystyczną i publicystyką\, które stanowią dodatkowy\, ale jakże ważny przedmiot dociekań malarza. \nfot. materiały organizatora\nTwórczość Andrzeja Biernackiego to przykład sztuki figuratywnej\, obdarzonej znamionami silnej ekspresji\, w której akt stanowi tematyczną dominantę. Zainteresowanie tym gatunkiem nastąpiło u artysty już podczas studiów na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, ukończonych przez niego z wyróżnieniem w 1985 roku. Wkrótce potem Andrzej Biernacki objął stanowisko asystenta w pracowni profesora Jacka Sienickiego\, a następnie został samodzielnym wykładowcą w pracowni rysunku na Wydziale Rzeźby stołecznej ASP. Natomiast lata 90. aż do chwili obecnej upłynęły artyście pod znakiem nie tylko własnej twórczości\, lecz także prowadzenia działalności wystawienniczej w Galerii Browarna w Łowiczu\, będącej własnością malarza. Prócz tego twórca od wielu lat zajmuje się również krytyką artystyczną i publicystyką\, drukując swoje teksty m.in. w „Arteonie”\, „Arttaku”\, „Rzeczpospolitej” czy „Gazecie Finansowej”. Przemożna chęć ukazania pełnego oeuvre Andrzeja Biernackiego spowodowała\, iż ten wątek jego działalności także zostanie zaprezentowany podczas wystawy. \nWięcej informacji >>
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/przewrot-do-zrodel-andrzej-biernacki-malarstwo/
LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska
GEO:50.348976;18.9251122
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2  Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200320
DTEND;VALUE=DATE:20200901
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200630T170231Z
LAST-MODIFIED:20200805T151945Z
UID:13465-1584662400-1598918399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman
DESCRIPTION:Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman \nWernisaż: 20 marca 2020 r.\n Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\n Wystawa czynna do: 31 sierpnia 2020 r. \n\nJózef Czapski\, „Na widowni”\, 1959\, olej na płótnie\nKolekcja Piotra i Urszuli Hofman\, zapoczątkowana w 2008 roku\, liczy obecnie ponad 160 dzieł i wciąż się rozwija. Składają się na nią dzieła najwybitniejszych artystek i artystów\, głównie polskich\, związanych z nurtem École de Paris oraz tworzących w okresie powojennym: od lat 50. XX wieku aż do czasów najnowszych. W Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu zaprezentujemy kilkadziesiąt prac\, stanowiących najciekawsze przykłady XX-wiecznej awangardy artystycznej. \nW latach 2008-2012 zainteresowanie kolekcjonerów koncentrowało się wokół artystów polskich\, głównie żydowskiego pochodzenia\, tworzących we Francji w pierwszej połowie XX wieku. Pierwszą zakupioną pracą był obraz Szymona Mondzaina\, który zapoczątkował kolekcjonerską pasję oraz przygodę ze sztuką Piotra i Urszuli Hofman. \nSzymon Mondzain\, „Portret chłopca”\, 1920\, olej na płótnie\nÉcole de Paris oraz środowisko związane z Paryżem na wystawie reprezentować będą obrazy m.in. Szymona Mondzaina\, Meli Muter\, Zygmunta Menkesa\, Rajmunda Kanelby\, Olgi Boznańskiej\, Dory Kucembianki\, Stanisława Eleszkiewicza oraz rzeźby Bolesława Biegasa. \nDrugi\, obecnie rozbudowywany człon kolekcji\, składa się z dzieł artystów głównie polskich\, tworzących od lat. 50. XX wieku do czasów najnowszych. Większość prac wpisuje się w nurt sztuki abstrakcyjnej\, reprezentowany przez wybitnych twórców\, takich jak Tadeusz Kantor\, Wojciech Fangor\, Alfred Lenica\, Aleksander Kobzdej\, Leon Tarasewicz\, Ryszard Winiarski czy Tadeusz Dominik. Na wystawie pojawią się również figuratywne obrazy m.in. Jana Lebensteina\, Henryka Berlewiego\, Andrzeja Wróblewskiego\, Józefa Czapskiego oraz Kazimierza Mikulskiego. Ekspozycję dopełnią rzeźby Igora Mitoraja oraz praca Victora Vasarelego\, słynnego węgierskiego prekursora nurtu op-art.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/boznanskiej-fangora-kolekcja-urszuli-piotra-hofman/
LOCATION:Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, ul. Lwowska 3\, Nowy Sącz\, 33-300\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/Meknes.jpg
GEO:49.6247263;20.6936366
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu ul. Lwowska 3 Nowy Sącz 33-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lwowska 3:geo:20.6936366,49.6247263
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200422
DTEND;VALUE=DATE:20200810
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20191221T174648Z
LAST-MODIFIED:20200128T115843Z
UID:12742-1587513600-1597017599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stanisław Szukalski i Szczep Szukalszczyków herbu Rogate Serce
DESCRIPTION:Wernisaż: 22 kwietnia 2020 r.\n godz. 17.00\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n Wystawa czynna do: 9 sierpnia 2020 r.\n Kurator: Agnieszka Bartków \n\nFot. Fragment rzeźby „Bolesław Śmiały (Prawy)” ze zbiorów Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu (1926-1928\, brąz)\n22 kwietnia 2020 roku w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu zostanie otwarta wystawa prac Stanisława Szukalskiego i Szczepu Szukalszczyków herbu Rogate Serce. W przeważającej części na ekspozycji znajdą się prace ze zbiorów własnych – rzeźby Stanisława Szukalskiego\, projekt Medalu Katyńskiego\, prace graficzne oraz rysunkowe\, a także kolekcja ponad stu prac samych Szczepowców. Wystawę wzbogacą również artefakty w postaci korespondencji artystów\, fotografii oraz katalogów wydawanych w latach działalności grupy. Istotnym elementem ekspozycji będą rzeźby autorstwa Szukalskiego użyczone przez Muzeum Narodowe w Warszawie\, a także prace Szczepowców i artefakty pochodzące z kolekcji prywatnych. \nWystawa stwarza okazję na zobaczenie niezwykle interesującego dorobku twórczego Stacha z Warty\, wyróżniającego się złożonym charakterem interpretacyjnym prac\, a także twórczości poszczególnych szczepowców\, która obrazuje nie tylko zależność od wpływów Szukalskiego\, ale także dążenie do osiągnięcia artystycznej samodzielności. \nObok dzieł Stanisława Szukalskiego\, zaprezentowane zostaną prace m.in. Jerzego Baranowskiego\, Wacława Boratyńskiego\, Antoniego Bryndzy\, Franciszka Frączka\, Czesława Kiełbińskiego\, Mariana Konarskiego\, Michała Stańko\, Norberta Strassberga\, Fryderyka Śmieszka oraz Stefana Żechowskiego. \nW 2014 roku rodzina Antoniego Bryndzy przekazała dla Muzeum Górnośląskiego dar w postaci kilkudziesięciu prac Szczepowców\, które na ekspozycji pojawią się po raz pierwszy. \nWystawie towarzyszyć będzie bogato ilustrowana publikacja. \nWięcej informacji >>
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-szukalski-szczep-szukalszczykow-herbu-rogate-serce/
LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska
GEO:50.348976;18.9251122
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2  Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200424
DTEND;VALUE=DATE:20200928
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T133024Z
LAST-MODIFIED:20200523T133024Z
UID:13299-1587686400-1601251199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Znaki Apokalipsy. Międzynarodowa Wystawa Sztuki Współczesnej
DESCRIPTION:Znaki Apokalipsy. Międzynarodowa Wystawa Sztuki Współczesnej \nWernisaż: 24 kwietnia 2020 r.\n Centrum Sztuki Współczesnej Znaki czasu w Toruniu\n Wystawa czynna do: 27 września 2020 r.\n Kuratorzy: Mirosława Rochecka i Kazimierz Rochecki \nzwiedzanie online>> \nPrace nad koncepcją wystawy i wydawnictwem trwają od 2017 roku. Artyści zaproszeni przez kuratorów wystawy – Mirosławę Rochecką i Kazimierza Rocheckiego – w ciągu dwóch lat realizowali swoje wizje do otrzymanych fragmentów tekstu Apokalipsy św. Jana. Na wystawie zgromadzono 177 dzieł 93 twórców z Polski\, Danii\, Słowacji\, Ukrainy\, Litwy\, Francji i Brazylii. \nAndrzej Boj Wojtowicz\, Apocalyptic homo\, płótno / tempera grassa\, 190 x 131 cm\nDzieła\, które powstały\, odnoszą się niemal do każdego wersetu Księgi Objawień św. Jana. Plastyczne wizje do Apokalipsy przefiltrowane zostały przez wrażliwość artystyczną każdego z autorów\, twórcze doświadczenia i preferencje uprawianej dyscypliny\, a także poprzez różnice kulturowe i wpływy tradycji religijnych krajów\, z których pochodzą. \nTa monumentalna\, tematyczna wystawa splata się dzisiaj z nadzwyczajną globalną sytuacją. Koronawirus wstrząsa całym światem i pokazuje jak niewiele znaczą nasze zdobycze cywilizacyjne wobec niewidzialnego gołym okiem mikroba\, który zmienia porządek świata i jego preferencje. Czy to znak nadchodzącej Apokalipsy – czy tylko ostrzeżenie? Niewątpliwie przygotowywana od trzech lat wystawa Znaki Apokalipsy finalizuje się w najgorętszym momencie\, w którym świadomość kruchości ludzkiego życia\, a także zawodność dotychczas ustalonych na świecie porządku i hierarchii wartości tak bardzo się unaoczniły i spędzają nam sen z powiek. \nSteen Rasmussen\, Czy stajemy się mądrzejsi? – znak Apokalipsy\, sklejka / LaserCut / akrylplate LED Light\, 145 x 93 x 9\,5 cm\, 2019\nTo chyba najlepszy moment na przypomnienie Objawień św. Jana i wniknięcie w ich głębię. Niezależnie od tego\, czy będzie nam dane przeżyć tę wystawę bezpośrednio w przestrzeni ekspozycyjnej CSW\, czy ze względu na ogłoszoną pandemię prezentowane na niej dzieła będziemy mogli zobaczyć jedynie wirtualnie\, to na pewno warto zapoznać się z jej zawartością podążając za wersami Apokalipsy. \nWystawa ma charakter interdyscyplinarny. Obok siebie prezentowane są dzieła reprezentujące klasyczne dyscypliny sztuki: malarstwo\, grafika\, rysunek\, rzeźba\, ceramika\, tkanina artystyczna\, a także dyscypliny wykorzystujące techniki i media cyfrowe jak: wideo-art\, animacja i rysunek cyfrowy. Ten bogaty w walory wizualne\, głęboki i wielowątkowy przekaz artystyczny dopełniony został dźwiękiem w kompozycji i reżyserii Jędrzeja Rocha Rocheckiego. Nigdy wcześniej nie zgromadzono w jednym miejscu na wystawie oraz w jednym wydawnictwie tylu dzieł\, które w sposób tak skrupulatny – werset po wersecie – przedstawiają wizje współczesnych twórców odnoszących się do Apokalipsy św. Jana. Fakt ten\, także w kontekście okoliczności\, które mu towarzyszą\, sprawia\, że Znaki Apokalipsy są przedsięwzięciem artystycznym i wydarzeniem wyjątkowym o szczególnym znaczeniu. \nAndrzej Boj Wojtowicz\, Laodycea\, płótno / technika własna / farby i media własnej produkcji\, 220 x 190 cm\, 2020\nTowarzysząca wystawie dwujęzyczna albumowa publikacja pod redakcją prof. Mirosławy Rocheckiej pełni funkcję katalogu i jest zarazem autonomicznym wydawnictwem. Zawiera tekst Apokalipsy w nowym tłumaczeniu z oryginału ks. prof. Dariusza Koteckiego wraz z opracowanymi przez niego specjalnie w tym celu obszernymi komentarzami egzegetyczno-teologicznymi. Całość materiału podzielona została zgodnie z treścią Apokalipsy na siedem części\, z których każda zawiera reprodukcje dzieł odnoszących się do jej treści wraz z zamieszczonymi w ich kontekście krótkimi refleksjami artystów\, a także opracowanie teoretyczne jednego z zaproszonych autorów. Łącznie w publikacji zamieszczonych zostało 177 reprodukcji wszystkich prac prezentowanych na wystawie.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/znaki-apokalipsy-miedzynarodowa-wystawa-sztuki-wspolczesnej/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/strona-CSW_Znaki_Apokalipsy.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200501
DTEND;VALUE=DATE:20210401
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20210219T155145Z
LAST-MODIFIED:20210524T150725Z
UID:14448-1588291200-1617235199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Cum animal morietur (Kiedy umiera zwierzę)
DESCRIPTION:Cum animal morietur (Kiedy umiera zwierzę)\n Wystawa w Szpitalu św. Ducha\nMuzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\n Wystawa czynna do końca marca 2021 r.\nwięcej informacji » \n\n„Śmiertelność to najbardziej radykalny sposób myślenia o skończoności życia\, który dzielimy ze zwierzętami\, ale także uczucie współczucia\, możliwość dzielenia niemocy\, możliwość niemożliwości\, cierpienie bycia podatnym na ból i bycia podatnym na ból przez to cierpienie”\n– Jacques Derrida \n\nMaciej Załuski\, Bez tytułu\nCzłowiek i zwierzę – byty wrażliwe\, odczuwające\, ale też przemijające\, doświadczające śmierci\, niekiedy śmierć tę sobie wzajemnie zadające. \nŚmierć zwierząt jest w pewnym sensie śmiercią równoległą do śmierci człowieka\, w dużej mierze śmierć zwierzęcia kreuje sam człowiek\, a ów gest „panowania nad naturą” czyli posiadania mocy zabijania od wielu stuleci stworzył różnorodność form uśmiercania – m.in.:\n– polowania\,\n– składanie ofiar religijnych ze zwierząt\,\n– rytuał ofiar zakładzinowych\,\n– praktykowane od średniowiecza do wieku XVIII procesy kryminalne (świeckie i kościelne) wszczynane przeciwko zwierzętom obwinianym za pojawienie się plag czy podejrzewanym o dokonanie morderstw na ludziach\,\n– wielowiekowe zabijanie zwierząt gospodarskich (w czasach obecnych wielki przemysł rzeźniczy)\,\n– ubój rytualny\,\n– okrutne doświadczenia prowadzące do śmierci – wykonywane przez nowożytnych anatomów na psach\, królikach\, świniach\, małpach\, koniach\, kozach i wielu innych zwierzętach\,\n– współczesne wykorzystywanie zwierząt w przemyśle farmaceutycznym\, kosmetycznym i w wielu eksperymentach naukowych. \nTrwająca setki lat\, silnie odczuwalna nadal w obecnym świecie idea „panowania człowieka nad zwierzętami” ma dominujące źródło w wieku XVII\, a ściślej w filozofii Kartezjusza przyrównującego zwierzę do maszyny\, która nie odczuwa\, nie myśli\, nie posiada umiejętności mowy i nie posiada duszy odczuwającej. Zwierzęta były według niego automatami\, które jedynie wydają dźwięki. W XVII stuleciu „uczeni”\, zwłaszcza medycy dokonywali niezliczonej ilości potwornych eksperymentów na zwierzętach (w 1647 i 1648 roku sam Kartezjusz przeprowadzał doświadczenia anatomiczne na żywych (!) psach i królikach). Filozofia Kartezjusza nie tyle wynikała z wierności religii (biblijnemu antropocentryzmowi wynoszącemu człowieka ponad obszar innych istnień)\, a raczej stanowiła wynik przeciwstawiania się uczonych ówczesnym wierzeniom ludowym\, według których zwierzęta myślą i czują. \nObok śmierci zwierząt\, którą „dysponuje” człowiek istnieje także śmierć zwierząt\, która ma miejsce w przynależnym im świecie\, w naturze\, pod niebem słońca i księżyca… Jest to śmierć naturalna – śmierć ze starości\, w wyniku choroby\, śmierć po przegranej walce z innym zwierzęciem\, śmierć jakże prawdziwa\, wpisująca się w porządek wszechświata. \nO wszystkich tych „śmierciach” opowiada cykl prac Macieja Załuskiego tworzących wystawę „Cum animal morietur” („Kiedy umiera zwierzę”). Prace te – zarówno obrazy jak i instalacje – wyrażają refleksję nad tajemnicą samotności i umierania\, samotnego umierania i umierającej samotności istot żywych. Każde z dzieł prezentowanych na wystawie ma swoją własną\, odrębną historię; każde przedstawia śmierć zwierzęcia\, ale jest to śmierć\, która daje pewność istnienia animalistycznej duszy. Te subtelne\, delikatne byty mieszczące się w zwierzęcych ciałach zdają się nie odchodzić ze świata bez aury duchowej – ptaki\, lisy\, jelenie posiadają animy\, które świetlistą poświatą opuszczają anatomiczne kształty. Maciej Załuski wyraża przekonanie o istnieniu swoistej religii i wierzeń przynależnych bytom zwierzęcym; religii\, która nocą przenika świat przyrody\, odbijana światłem dalekich planet. Zwierzęca dusza istnieje i wychodzi z ciała\, tak jak tchnienie ostatnie wysuwające się ustami w umierającym ciele człowieka. Dusza ta ma kształt stworzony na obraz i podobieństwo swojego właściciela\, niekiedy jest światłem\, najczęściej zaś promieniującą mandalą. Jakakolwiek by nie była – istnieje! \nMaciej Załuski\, Bez tytułu | 2018\nPrace malarskie Macieja Załuskiego zdaje się cechować pewna marzycielskość\, łagodność\, delikatność\, idealizacja ujęć\, podczas gdy instalacje posiadają ładunek wybitnie emocjonalny\, być może z uwagi na fakt\, iż twórca w dużej mierze wykorzystuje naturalia (kości\, czaszki\, zmumifikowane ciała zwierząt). Obiekty te stanowią rezultat osobistych znalezisk artysty (nie spożywającego mięsa) lub są „darami”\, które otrzymuje od zaprzyjaźnionych osób\, wyznających podobną mu filozofię życia i stosunek do zwierząt. Wszystkie te naturalia traktuje z równą uwagą\, miłością i delikatnością\, wybitnie cenne jest dla niego zarówno zmumifikowane ciało myszy\, czaszka lisa\, jak i pióro anonimowego ptaka. \nZałuski stworzył swój własny język wypowiedzi łączący przeciwieństwa\, łączący zimno z ciepłem\, łączący w sobie zarówno precyzyjną konstrukcję sztuki czystej\, na wskroś nowoczesnej\, jak i przesadzonej\, pełnej wzruszeń i pompy sztuki barokowej. Tworzy kompozycje misternie układając martwe zwierzęta\, wyobraża milczące piękno faktury skrzydeł ćmy mknącej ku światłu żarówki\, maluje cykl czaszek złączonych duchową świetlną poświatą z animą\, tworzy niezwykle przejmujący portret głowy konia\, w połowie utkany z końskiej czaszki – obie części głowy łączy czerwona symboliczna nić – nić życia\, nić przeznaczenia\, strużka krwi\, koński ludowy amulet z czerwonej wełny pozbawiony mocy… \nMaciej Załuski\, Bez tytułu | 2020\nPrawdziwe kości i czaszki pełniące funkcję symbolu i znaku pamięci o istocie\, która umarła\, skonała\, zginęła; układane w przejrzyste kompozycje\, wzbogacane niekiedy szybą czy ramą wydają się „zarażone” ideową i ikonograficzną formułą kunstkammery – alegorycznych zbiorów osobliwości powstających w wyniku „zainfekowania” ideą curiositas (ciekawości/ żądzy poznania tego co osobliwe) i admiratio (zachwytu). \nDodatkowo użycie w instalacjach szyby stwarza dystans między widzem\, a portretem zwierzęcia\, przeobraża to co naturalne w artystyczne\, niekiedy przypomina również ikonograficzną formułę relikwiarzy – w takiej interpretacji naturalia nabierają mocy sakralnej\, nietykalnej; są czczone przez artystę z uwagi na fakt swojej czystości i nietykalności skalanych ludzką ingerencją\, ale też skalanych faktem naturalnej śmierci. \nArtysta wykorzystuje także w swojej twórczości powszechne znaki i symbole oraz formuły obrazowe popularne w dawnej sztuce i kulturze\, takie jak np. portret trumienny – przybierający kształt przekroju trumny czy koło – znak harmonii i tego co nieskończone\, emblemat Boga\, znak wieczności wyobrażany w sztuce wschodniej przez mandalę\, w zachodniej zaś ikonografii pełniący rolę m.in. clipeusa (imago clipeata) – wyobrażenia portretu osoby zmarłej ukazywanej w centrum koła na starożytnych sarkofagach. \nMaciej Załuski\, Bez tytułu | 2020\nW niektórych pracach zwierzęta wyraźnie spoglądają ku nam sztucznymi/malowanymi oczyma\, przywołując refleksję Jacquesa Derridy „zwierzę patrzy na nas\, a my jesteśmy przed nim nadzy”. „Oczy” nie widzących – martwych – zwierząt zdają się także nawiązywać do taksydermii – wypychania nieżywych zwierząt\, które obdarza się szklanymi/plastikowymi oczami… \nOglądając prace Macieja Załuskiego odnosi się wrażenie\, iż tym\, co spaja je wszystkie\, co je łączy i co nadaje im wspólny mianownik jest wszechobecna cisza. Cisza niema\, którą wzbudzają w nas wyobrażenia malowanych i naturalnych czaszek; jest to też najcichsza z możliwych cisza aktu umierania\, ale także cisza nocnego światła\, które oświetla martwe zwierzęta i cisza duchowych mandali\, które otaczając zmarłe byty dają im bezpieczną\, eschatologiczną przestrzeń. \nCisza\, milczenie\, słowa zwierzęcej modlitwy szeptane w niezrozumiałym dla człowieka języku\, wszystko to stwarza próbę odpowiedzi na pytanie jak zatem umiera zwierzę?\nKiedy umiera zwierzę… \n/Jowita Jagla \n\nMaciej Załuski (ur. 1986 r.\, w Toruniu).\nW 2013 roku ukończył studia na kierunku Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych\, na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Członek Stowarzyszenia Aktywności Społecznej „Młyn” i grupy artystycznej „Fałdy”. W swojej twórczości artystycznej wykorzystuje rożne techniki plastyczne\, przede wszystkim malarstwo i instalacje. \nPrace Macieja Załuskiego przynależą do przestrzeni sztuki zaangażowanej\, post-humanizmu\, anty-gatunkowizmu\, studiów nad zwierzętami (animal studies). Artysta „bada” i „przygląda się” złożonym relacjom między człowiekiem\, a jego otoczeniem\, między człowiekiem\, a innymi bytami czy przedmiotami. Zarówno w twórczości jak i w życiu stara się podchodzić z wielką wrażliwością do środowiska\, materii twórczej\, innych żywych bytów. \nW ostatnim czasie\, w obszarze badań nad nie-ludzkimi zwierzętami Maciej Załuski podjął próbę zwrócenia uwagi na zwierzęta\, w kontekście ich przemijania i śmierci\, a także w kontekście prawa do naturalnego\, godnego odejścia. \n\nMalarstwo\, instalacje:\nMaciej Załuski \nNagrania terenowe/dźwięk:\nMichał Zygmunt \nScenariusz wystawy:\nJowita Jagla \nKurator wystawy:\nJowita Jagla \nRealizacja techniczna wystawy:\nPaweł Chorostian\, Andrzej Długołęcki\, Dariusz Grzesiak\, Marcin Zabłocki
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cum-animal-morietur-kiedy-umiera-zwierze/
LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\, Katedralna 8\, Frombork\, 14-530\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/maciej-zaluski-malarstwo-5.jpg
GEO:54.3567949;19.6830836
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku Katedralna 8 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Katedralna 8:geo:19.6830836,54.3567949
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200508
DTEND;VALUE=DATE:20200810
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T104336Z
LAST-MODIFIED:20200523T104336Z
UID:13261-1588896000-1597017599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Urządzone. Zrealizowane. Prace z kolekcji Galerii Starmach
DESCRIPTION:Urządzone. Zrealizowane. Prace z kolekcji Galerii Starmach \nWernisaż: 08 maja 2020 r.\n Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\n Wystawa czynna do: 09 sierpnia 2020 r.\n Kuratorka: Julita Deluga \nArtyści: Magdalena Abakanowicz\, Tadeusz Kantor\, Edward Krasiński\, Marek Piasecki\, Mikołaj Smoczyński \nfot. materiały organizatora\nW roku 2019 w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galeria Starmach miała przyjemność zaprezentować wystawę Gry. Prace z kolekcji Galerii Starmach. Tegoroczna prezentacja – Urządzone. Zrealizowanejest kontynuacją współpracy obu instytucji. Nowa ekspozycja jest dla nas kolejnym wyzwaniem oraz niezwykle ciekawą przygodą. \nUrządzone. Zrealizowane to wystawa\, na której zestawiono ze sobą prace uznanych klasyków polskiej sztuki. Prace – cykle jak Wszystko wisi na włosku Tadeusza Kantora. Dzieła wychodzące w przestrzeń i angażujące widza jak choćby Labirynt Edwarda Krasińskiego. Obiekty o zaskakująco zmienionej funkcji i przeznaczeniu czyli Liny Magdaleny Abakanowicz\, a także Forma pomnożona Mikołaja Smoczyńskiego oraz tajemnicze „mikrogalaktyki” stworzone przez Marka Piaseckiego. Wszystkie one łączy wspólna nić polegająca na łamaniu stereotypowego myślenia o dziele sztuki jako tylko i wyłącznie obrazie czy rzeźbie. Istnieje wiele dróg\, które pozwalają na prześledzenie tej ekspozycji. Jedna z nich może być opowieścią o przestrzeni\, inna dla odmiany jest historią opowiadająca o przedmiocie. Punkt ciężkości zostaje przeniesiony w stronę myślenia o przestrzeni jako o kluczowym elemencie budującym dzieło sztuki. Taka jest przestrzeń\, którą angażuje w swoje dzieła Krasiński: Czy ja przenoszę jedną rzeczywistość w inną […]? Ja nie przenoszę\, ja dolepiam. Pasek jest formą\, przedmiotem zredukowanym do absolutnego minimum. Minimum o niebieskim kolorze. Niebieski pasek\, który z realnego świata zdaje się wdzierać w samą formę: w przedmioty\, w obrazy\, w obiekty. Krasiński w swoisty sposób uprzedmiatawia przestrzeń przy użyciu niebieskiej taśmy. Dzięki temu zabiegowi przestrzeń stała się dla niego tworzywem.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/urzadzone-zrealizowane-prace-kolekcji-galerii-starmach/
LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/unnamed-1.jpg
GEO:54.4454612;18.5696073
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200511
DTEND;VALUE=DATE:20200619
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200511T104004Z
LAST-MODIFIED:20200603T174548Z
UID:13126-1589155200-1592524799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:httpaintings://
DESCRIPTION:httpaintings:// \nWernisaż: 11 maja 2020 r.\n Galeria Miejska we Wrocławiu\n Wystawa czynna do: 18 czerwca 2020 r.\n Kuratorka: Katarzyna Zahorska \n \nW ramach wystawy httpaintings:// wnętrza Galerii Miejskiej wypełnią się malarstwem i grafiką pięciorga artystów\, dla których inspiracją i punktem wyjścia dla poszukiwań\, zarówno formalnych\, jak i tematycznych jest cyfryzacja i cyfrowe obrazowanie. \nW wystawie httpaintings:// biorą udział Kamil Kocurek\, Piotr Kossakowski\, Katarzyna Rutkowska\, Mariusz Wildeman i Jerzy Zajączkowski. Sztuka wymienionych artystów jest formalnie różnorodna\, ponieważ wywodzi się z różnych – figuratywnych i abstrakcyjnych – konwencji przedstawieniowych. Jednak tym\, co łączy twórców jest czerpanie z estetyki związanej z rozmaitymi strategiami cyfrowego obrazowania. \nfot. materiały organizatora\nTwórcy przenoszą wprost na płaską powierzchnię płótna lub papieru przetworzone zgodnie z własną malarską wizją wizualne elementy\, których podłożem zaistnienia są glitche\, czyli błędy komputerowe ujawniające się w przesunięciach\, powtórzeniach i kolorystycznych modyfikacjach powstałych w obrębie cyfrowo zapisanego obrazu\, (Katarzyna Rutkowska\, Piotr Kossakowski)\, piksele jako najmniejsze jednolite komponenty obrazu wyświetlanego na monitorze (Jerzy Zajączkowski) oraz aktualne i nieaktualne już techniki komputerowej wizualizacji (Mariusz Wildeman\, Kamil Kocurek). \nfot. materiały organizatora\nIntencją zorganizowanej we wrocławskiej Galerii Miejskiej ekspozycji jest próba zdefiniowania relacji pomiędzy sztuką a technologią\, znalezienie odpowiedzi na pytanie o aktualność i miejsce tradycyjnych mediów artystycznych w dobie powszechnej cyfryzacji. Jednakże wystawa w równej mierze skupia się także na zagadnieniach bardziej ogólnych\, związanych z rolą i znaczeniem technologii w naszej codzienności. W końcu\, proponuje ona namysł nad kondycją człowieka we współczesnej\, stechnicyzowanej rzeczywistości.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/httpaintings/
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/httpaintingse.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20200608
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200511T115411Z
LAST-MODIFIED:20200511T115411Z
UID:13144-1589241600-1591574399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Spotkania II. Bryjanowska / Geppert / Gieraga / Hałas / Huculak /  Jurkiewicz / Madera / Moskowczenko / Paluszak / Stern / Szpakowska-Kujawska
DESCRIPTION:Spotkania II. Bryjanowska / Geppert / Gieraga / Hałas / Huculak / Jurkiewicz / Madera / Moskowczenko / Paluszak / Stern / Szpakowska-Kujawska \nWernisaż: 12 maja 2020 r.\n mia ART GALLERY\n Wystawa czynna do: 07 czerwca 2020 r.\n Kurator: Bogusław Deptuła \nSpotkania mogą byś starannie planowane i pożądane\, albo niespodziewane i nieoczekiwane\, a ich skutki mogą być nieodwołalne i sugestywne\, a wszystkie mogą stać się niezapomniane. \nfot. materiały organizatora\nPo raz drugi w mia ART GALLERY spotykają się obrazy artystów z różnych pokoleń i środowisk artystycznych; w tych zestawieniach decydujące bywają różne składowe: kolor\, inspiracje pejzażem lub kosmosem\, rozwiązania formalne\, intuicje. Przenikanie\, przechodzenie\, osmoza\, owszem tak\, ale z wielkim\, może nawet decydującym udziałem przypadku. Warto o nim pamiętać\, bo miewa czasami duże znaczenie\, oczywiście decydujące są pomysły kuratorskie\, ale wspomniany „przypadek” ma swoją ważną część sprawczą. \n„mia ART GALLERY”\, oferuje dzieła artystów głównie ze środowiska wrocławskiego\, ale są też Andrzej Gieraga – łodzianin\, czy Michał Misiak z Krakowa. \nSpotykając i zestawiając Gepperta – Szpakowską-Kujawską – Paluszaka czy Bryjanowską – Huculaka – Moskowczenkę\, dałoby się bez wątpienia prześledzić linię inspiracji i przenikania pomiędzy nimi. Jednak już zestaw Jurkiewicz – Misiak – Stern\, to wyłącznie spotkanie kolorystyczne różnych gam czerwieni. Hałas – Misiak\, to rozbieżne rozważania o pejzażu\, które w nieunikniony sposób znajdują punkty wspólne\, wynikające z ich tematu. Gieraga – Madera\, to właściwie spotkanie międzygalaktyczne: nic o sobie nie wiedzieli: klasyk abstrakcji geometrycznej i świeża absolwentka wrocławskiej ASP; których frapują podobne tematy i którzy znajdują nierzadko zaskakująco podobne rozwiązania formalne i artystyczne. \n„Spotkania II” to właściwie poszukiwania: wspólnot\, jedności\, przenikań – różne pokolenia\, środowiska\, estetyki; równocześnie można\, w sposób nieoczekiwany\, odnaleźć i odkryć powinowactwa pomiędzy nimi i to w przedziwny sposób nieuniknione.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/spotkania-ii/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/215.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20200928
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200511T120054Z
LAST-MODIFIED:20210203T134452Z
UID:13147-1589241600-1601251199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Roman Ingarden. Filozof i fotograf
DESCRIPTION:Roman Ingarden. Filozof i fotograf\n Wystawa czynna: 12.05 – 27.09.2020\n Kurator: Marlena Nikody\nMiejsce: MOCAK\, Galeria Alfa\nul. Lipowa 4\, Kraków \nWięcej informacji » \n\nFotograficzny autoportret Romana Ingardena\, 1942\, foto © archiwum Krzysztofa Ingardena\nW 2020 roku przypada 50. rocznica śmierci Romana Ingardena. Z tej okazji w Galerii Alfa prezentujemy monograficzną wystawę blisko 150 jego fotografii powstałych w latach 1940–1970 i wybranych spośród pięciu tysięcy zdjęć znajdujących się w Archiwum MOCAK-u. Nasz wybór obejmuje wszystkie tematy obecne w twórczości fotograficznej filozofa. Pokazujemy autoportrety i portrety\, przyrodę\, architekturę i martwe natury. Wystawa ujawnia nieznaną – i pełną wdzięku – twarz Romana Ingardena. Okazuje się on człowiekiem romantycznym\, psychologicznie wnikliwym\, czułym na ulotność piękna. Pomnikowy filozof odkrywa swoją ludzką wrażliwość i nieśmiałość wobec świata\, na który patrzy. \nRoman Ingarden (1893–1970) urodził się w Krakowie\, studiował matematykę i filozofię we Lwowie\, Getyndze\, Wiedniu i Fryburgu Bryzgowijskim. Pracę doktorską\, obronioną w 1918 roku\, napisał pod kierunkiem Edmunda Husserla. Pracował jako nauczyciel i wykładowca. W 1933 roku został profesorem na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1950–1956 musiał z powodów politycznych zawiesić pracę uniwersytecką. Wówczas powstała większość fotografii prezentowanych na wystawie. W 1957 roku został kierownikiem Katedry Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego\, gdzie dzięki niemu powstał najsilniejszy ośrodek polskiej fenomenologii. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem wielu książek\, artykułów oraz przekładów: od filozofii literatury poprzez estetykę i teorię poznania po ontologię. Roman Ingarden zyskał na świecie uznanie głównie dzięki swoim pracom z dziedziny ontologii i estetyki. Wystawa jest okazją do skonfrontowania jego myśli filozoficznej i praktyki fotograficznej. \nWenecja\, 1958\, fot. R. Ingarden\, foto © archiwum Krzysztofa Ingardena\nEkspozycja wpisuje się w nasz cykl projektów\, w których pokazujemy wybitnych poetów\, prozaików i myślicieli w innych rolach twórczych – jako malarzy\, rysowników\, twórców kolaży czy fotografów. Dotychczas odbyły się wystawy między innymi Wisławy Szymborskiej\, Zbigniewa Herberta\, Joachima Ringelnatza\, Leona Chwistka i Herty Müller. Każdej ekspozycji towarzyszy obszerna publikacja analizująca i porównująca różne dziedziny twórczości. \nHalina Poświatowska\, 1964\, fot. fot. R. Ingarden\, foto©archiwum Krzysztofa Ingardena
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/roman-ingarden-filozof-fotograf/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/5.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20200921
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T085732Z
LAST-MODIFIED:20200523T093819Z
UID:13166-1589241600-1600646399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Papież
DESCRIPTION:Papież\nArtyści: Rafał Bujnowski\, Hubert Czerepok\, Edward Dwurnik\, Mounir Fatmi\, Peter Fuss\, Volker Hildebrandt\, Marcin Maciejowski\, Wojciech Plewiński\, Mateusz Sarzyński\, The Krasnals\, Piotr Uklański \nKurator: Delfina Jałowik\nKoordynator: Mirosława Bałazy\nCzas trwania wystawy: 12.5.2020–20.9.2020\nMiejsce: MOCAK\, Galeria Beta\nul. Lipowa 4\, Kraków \nWięcej informacji » \n\nThe Krasnals\, Whielki Krasnal\, Papież Jan Paweł II leworęcznie błogosławiący\, 2011\, olej / płótno\, 55 × 46 cm\, kolekcja prywatna\nPapież to kolejna wystawa prezentująca różnorodne wypowiedzi artystyczne odnoszące się do biskupa Rzymu. Pierwsza miała miejsce w 2014 roku. Teraz\, z okazji stulecia urodzin Karola Wojtyły (1920–2005)\, Jana Pawła II\, Muzeum przygotowało prezentację poświęconą w całości fenomenowi jego osoby. \nPunkt wyjścia wystawy stanowią prace z Kolekcji MOCAK-u – dzieła Rafała Bujnowskiego i Volkera Hildebrandta. Skupiają się one na masowej produkcji wizerunków papieża\, kulcie przedmiotów\, z którymi miał styczność\, oraz na sposobie prezentacji przez media istotnych dla jego pontyfikatu wydarzeń. \nTe prace zostają dopełnione dziełami skupiającymi się na różnych aspektach obecności Jana Pawła II w świadomości społecznej. Z jednej strony odnoszącymi się do wydarzeń z czasu jego pontyfikatu: pielgrzymek do ojczyzny (Wojciech Plewiński\, Hubert Czerepok) czy zamachu na jego życie w 1981 roku (Edward Dwurnik\, Mounir Fatmi)\, z drugiej – pokazującymi\, jak obrazy kreowane przez media utrwaliły się w naszej świadomości (Marcin Maciejowski\, The Krasnals). \nWojciech Plewiński\, fotografia z pielgrzymki Jana Pawła II do Gdańska\, 1987 courtesy W. Plewiński\nNajbardziej oczywistym przejawem fascynacji Janem Pawłem II jest komercjalizacja jego wizerunku – adoracja postaci poprzez produkty mające umacniać kult (Peter Fuss). Inny przykład stanowi chęć budowania wspólnoty poprzez udział w tworzeniu portretu papieża (Piotr Uklański). \nWystawie towarzyszy polsko-angielska publikacja zawierająca tekst kuratorski\, krótkie biogramy artystów biorących udział w wystawie oraz esej Stanisława Obirka\, antropologa kultury\, który ukazuje fenomen Jana Pawła II w kontekstach historycznym\, religijnym i kulturowym.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/papiez/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/1.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20220328
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T093306Z
LAST-MODIFIED:20200629T152741Z
UID:13216-1589241600-1648425599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dialog z przestrzenią (Kolekcja MOCAK-u)
DESCRIPTION:Dialog z przestrzenią (Kolekcja MOCAK-u)\nArtyści: Tomasz Bajer\, John Blake\, Marek Chlanda\, Edward Dwurnik\, Matas Janušonis\, Krištof Kintera\, Karolina Kowalska\, Jarosław Kozłowski\, Robert Kuśmirowski\, Piotr Lutyński\, Laura Pawela\, David Rabinowitch\, Kateřina Šedá\, Otto Zetko\nKuratorzy: Maria Anna Potocka\, Delfina Jałowik\nKoordynator: Dominika Mucha\nCzas trwania wystawy: 12.05 – 27.03.2022\nMiejsce: MOCAK\, Budynek A\, poziom -1\nul. Lipowa 4\, Kraków \nWięcej informacji » \n\nDzieła\, w których relacja z wnętrzem odgrywa istotną rolę i domyka przekaz\, najczęściej nazywamy instalacjami. Artyści wykorzystują proponowane im miejsca ekspozycji lub sami je projektują. Na tej wystawie pokazujemy 14 prac odnoszących się do wnętrz neutralnych. Niektóre dzieła anektują zajmowaną przestrzeń\, inne wpisują się w ich geometrię\, kolejne wykorzystują izolację\, ujawniając fragmenty światów prywatnych. \nRobert Kuśmirowski\, bez tytułu\, 2009\, instalacja\, Kolekcja MOCAK-u\nTomasz Bajer odtwarza wnętrze celi dla muzułmanina w więzieniu w Guantanamo (praca eksponowana w holu).\nJohn Blake wchodzi w przejście pomiędzy ścianami\, zawieszając nad nim złowieszcze dmuchawy.\nMarek Chlanda potrzebuje intymnej przestrzeni\, aby podzielić się tajemniczą stratą.\nEdward Dwurnik dominuje pokój swoją portretową wizją Krakowa.\nMatas Janušonis unieważnia różnicę między ścianą a podłogą.\nKrištof Kintera pokazuje\, że ściany mogą być źródłem złych mocy.\nKarolina Kowalska próbuje natchnąć chłodne przejście optymizmem tropików.\nJarosław Kozłowski wykorzystuje ścianę jak kartkę książki\, umieszczając na niej ostrzegawczy tekst.\nRobert Kuśmirowski odtwarza realne wnętrze w sposób emanujący grozą.\nPiotr Lutyński buduje własne „domy”\, pełne jego wizji kosmosu i natury.\nLaura Pawela przenosi estetykę i symbolikę świata wirtualnego w realny.\nDavid Rabinowitch mierzy człowieka za pomocą rzeźby sięgającej od podłogi do sufitu.\nKateřina Šedá zamyka się w pokoju ze wspomnieniem swojej babci.\nOtto Zitko anektuje wnętrza przy użyciu swobodnej\, a czasem agresywnej kreski.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dialog-z-przestrzenia-kolekcja-mocak-u/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/1-3.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20200908
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200629T180534Z
LAST-MODIFIED:20200629T180534Z
UID:13452-1589241600-1599523199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Araki / Tsujimura. Na granicy cienia
DESCRIPTION:Araki / Tsujimura. Na granicy cienia \nWernisaż: 12 maja 2020 r.\n Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie\n Wystawa czynna do: 25 października 2020 r. \nTrudno o dwóch równie indywidualnych\, kontrowersyjnych i zarazem głęboko japońskich w swej twórczości artystów. Nobuyoshi Araki głośną i monumentalną działalnością wyznaczył tendencje i przesunął granice w światowej fotografii. Shiro Tsujimura zaś\, w kręgu japońskiej ceramiki uznawany za buntownika i rewolucjonistę\, poprzez swój unikalny i wyciszony styl przedarł się do rzeczywistości sztuki współczesnej. \nfot. materiały organizatora\nTwórców oprócz tytanicznej produktywności i bezkompromisowej pracy „na własnych warunkach” łączy precyzyjne sięganie do konkretnych etycznych i estetycznych wzorców tradycji zen. To jedynie z pozoru kontrastowe zestawienie dwóch najwybitniejszych w swych dziedzinach japońskich artystów będzie stanowiło istotę wystawy prezentowanej od 12 maja do 25 października 2020 roku w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. \nfot. materiały organizatora\nW minimalistycznych przestrzeniach Galerii Europa – Daleki Wschód zainstalowanych zostanie osiemdziesiąt fotografii z ośmiu serii autorstwa Arakiego powstałych między 1972 a 2008 rokiem. Nostalgiczne\, zatrzymane w ruchu kadry z ukochanego przez artystę Tokio w wielkoformatowych i drobnych powiększeniach pozwolą jak przez okno lub dziurkę od klucza podglądnąć intymny świat uchwycony w niepowtarzalnej chwili. Szerokie spektrum tematyczne twórczości Arakiego dopełnią „wyjęte z cienia” wystudiowane\, miękkie formy spętanych ciał Kinbaku\, wydrapane na kliszach w zdecydowanym geście nagie akty Obscenities oraz soczyste w kolorystyce uprzednio malowane\, a następnie dokumentowane dekadenckie kompozycje kwiatowe. \nfot. materiały organizatora\nMelancholijny miejski krajobraz i dynamikę uchwyconych organicznych materii zrównoważy obecność niezwykle konsekwentnej\, bujnej i surowej kolekcji sześćdziesięciu naczyń wiodącego japońskiego ceramika Shiro Tsujimury. Wykonane po 2008 roku przy zastosowaniu ręcznych technik formowania i tradycyjnego japońskiego wypału\, obłe\, nacięte\, celowo zdeformowane i gruboszkliwione obiekty wymykają się kanonom konserwatywnej ceramiki japońskiej. Jeśli Araki przy użyciu światła wydobywa z ciemności i unieruchamia obrazy w jedynym takim momencie\, to Tsujimura za sprawą ognia utrwala materiał wyjęty z mroku ziemi w wyjątkowych\, niepowtarzalnych kształtach. Zaznaczenie ulotności chwili poprzez niedopowiedzenie w treści obrazu i niedokończenie w kształcie formy jest środkiem iście japońskim\, w którym to sugestywna niedoskonałość i niedopełnienie przypominają o nieuchronnym przemijaniu wszystkiego\, co nas otacza. Takie kontrolowane balansowanie na symbolicznej granicy życia i śmierci jest wspólnym ogniwem łączącym twórczość obu artystów\, a emocje\, które budzi w nas ich sztuka\, zmuszają do autorefleksji.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/araki-tsujimura-granicy-cienia/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/1108-x-528-podstrona-_1_detailExhibition.png
GEO:50.0506255;19.9312372
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20201016
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200629T181108Z
LAST-MODIFIED:20210203T134456Z
UID:13457-1589241600-1602806399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jak we śnie! Emil Orlik w Japonii
DESCRIPTION:Jak we śnie! Emil Orlik w Japonii \nWernisaż: 12 maja 2020 r.\n Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\n Wystawa czynna do: 15 października 2020 r.\n Kuratorka: dr Anna Król \n\n„[…] bez popadania w poetyczność można powiedzieć: to jest jak sen!! bo tutaj na Wschodzie uroczy wieczór z jego cudownym nastrojem znika\, zanim całe to piękno na dobre w człowieku osiądzie! dlatego tutaj pędzel i farby raczej zostają w torbie”.\n– Emil Orlik\, 1900 \nfot. materiały organizatora\nEmil Orlik (1870–1932)\, czeski artysta żydowskiego pochodzenia – malarz\, rysownik\, grafik pracujący we wszystkich technikach\, scenograf i kostiumolog (współpracujący m.in. z Maxem Reinhardtem)\, plakacista\, ilustrator i projektant książek\, artysta ekslibrisu\, pedagog – działał w Pradze\, gdzie się urodził\, Wiedniu i Berlinie. Związany z Secesją Wiedeńską\, Grupą Klimta i Secesją Berlińską wiele podróżował\, w tym do Japonii\, Afryki i do Ameryki Północnej. Był aktywny w każdym obszarze sztuki\, zawsze napędzany wielką ciekawością tego\, co było dla niego nieznane. Jednak prace graficzne pozostają w centrum jego oeuvre. \nfot. materiały organizatora\nOrlik odwiedził Japonię dwukrotnie: w latach 1900–1901 i 1911–1912. Jednakże to pierwsza\, dziesięciomiesięczna podróż była kluczowa i głęboko inspirująca. Poznał technikę japońskiego drzeworytu barwnego\, co wśród artystów tego czasu było stosunkowo rzadkie. Uczył się u malarza Kanō Tomonobu (1843–1912)\, którego sportretował w pracowni. \nPodczas podróży po Japonii Orlik szkicował ołówkiem\, kredką\, tworzył akwarele\, drzeworyty i litografie\, utrwalał motywy\, które szczególnie go zainteresowały i pobudzały jego wyobraźnię. A interesowało go życie codzienne prostych ludzi\, przypadkowo spotkanych\, podpatrzone sytuacje i sceny takie jak w drzeworytach ukiyo-e. \nfot. materiały organizatora\nI choć twórczość graficzna Orlika jest zróżnicowana i bogata\, to w Muzeum Manggha prezentujemy przede wszystkim dzieła związane z Japonią: Z Japonii i Inspiracje japońskie\, a towarzyszy im Firma portretowa\, wyjątkowa kolekcja spotkanych przez artystę rozmaitych postaci. \nMimo iż jego prace – rysunki\, akwarele i grafiki o rozmaitej tematyce\, zarówno japońskiej\, jak i europejskiej – znajdują się w wielu polskich muzeach narodowych\, a największy zbiór z kolekcji Henryka Grohmana jest przechowywany w Gabinecie Rycin Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego\, to artysta i jego twórczość pozostają w Polsce nieznane.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/we-snie-emil-orlik-japonii/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/Wagenzieher_detailExhibition.jpg
GEO:50.0506255;19.9312372
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200513
DTEND;VALUE=DATE:20200831
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T085221Z
LAST-MODIFIED:20200523T085221Z
UID:13167-1589328000-1598831999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Paulina Pankiewicz. Być jak Paul Cézanne
DESCRIPTION:Paulina Pankiewicz. Być jak Paul Cézanne \nWernisaż: 13 maja 2020 r.\n Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki |\n Miejsce Projektów Zachęty\n Wystawa czynna do: 30 sierpnia 2020 r\,\n Kuratorka: Magda Kardasz \nfot. materiały organizatora\nMalarka Paulina Pankiewicz w swoim konceptualnym projekcie Być jak Paul Cézanne odnosi się do ikonicznego dzieła sztuki — widoków Góry Św. Wiktorii malowanych przez Cézanne’a. Metodą\, która pomaga artystce wchodzić w interakcję z obiektem malarskim i otoczeniem jest przemieszczanie się. Wykorzystuje wiedzę zaczerpniętą ze sportów wytrzymałościowych\, a ruch jest jej formą praktyki artystycznej. Wystawa staje się próbą cielesnego doświadczenia tego konkretnego miejsca. \nfot. materiały organizatora\nPaulina Pankiewicz (ur. 1980 w Warszawie) — studiowała malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom 2007). Zajmuje się działaniami performatywnymi\, rysunkiem\, ilustracją\, wideo\, realizuje projekty site-specific. Obecnie kończy Interdyscyplinarne Studia Doktoranckie na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Mieszka i pracuje w Warszawie.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/paulina-pankiewicz-byc-paul-cezanne/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/pobrane-1.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200515
DTEND;VALUE=DATE:20200621
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200511T114817Z
LAST-MODIFIED:20200511T114817Z
UID:13141-1589500800-1592697599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Mariusz Waras. Mobilki
DESCRIPTION:Mariusz Waras. Mobilki \nTermin: 15 maja 2020 r.\n Miejsce: Gdańska Galeria Güntera Grassa\n Wystawa czynna do: 20 czerwca 2020 r.\n Kuratorka: Joanna Stembalska \nOd 15 maja 2020 roku serdecznie zapraszamy do zwiedzania wystawy Mariusza Warasa pt. „Mobilki” w Gdańskiej Galerii Güntera Grassa. \nfot. materiały organizatora\nMariusz Waras to gdański artysta\, od blisko dwudziestu lat jeden z najważniejszych twórców światowego street artu. Jego najnowszy projekt „Mobilki” premierowo prezentowany pod koniec 2019 w galerii Studio BWA Wrocław jest zbiorem przeskalowanych zabawek – figur i obiektów uruchamianych ręką odbiorcy. Prosta technologia\, w dużej mierze bazująca na technice wykorzystywanej przez artystę przy tworzeniu szablonowych murali\, umożliwia szybkie wykonanie prac\, będących manifestem\, spontaniczną reakcją i komentarzem do konkretnych wydarzeń\, sytuacji społeczno-politycznych w Polsce ostatnich dwóch lat. \nFigury są zapożyczone z konkretnych obrazów i sytuacji\, które silnie podziałały na wyobraźnię Mariusza Warasa. Przełożone na język graficzny\, następnie przeniesione na materiał i uzupełnione prostą mechaniką\, mobilki są jednocześnie zabawkami wśród znaczeń i symboli\, a wprawiający je w ruch odbiorca staje się uczestnikiem małych scen rodzajowych. W zabawie mieszają się konteksty i role\, wahadłowy ruch zmienia odbiorcę w uczestnika lub sprawcę\, na chwilę angażuje go w równoległą dramaturgię dzieła. Ekspozycja w Gdańskiej Galerii Miejskiej rozszerzona została o nowe prace\, powstałe z inspiracji doniesieniami medialnymi ostatnich miesięcy. –\nJoanna Stembalska \nUwaga: ze względów bezpieczeństwa zrezygnowaliśmy z oficjalnego otwarcia wystawy. Ekspozycję można zwiedzać od wtorku do niedzieli w godzinach 12-18. W trakcie zwiedzania prosimy o zastosowanie się do nowych specjalnych procedur sanitarnych\, o których informacje będzie można znaleźć na naszej stronie internetowej oraz w trakcie wizyty w Galerii. Ekspozycję w jednej chwili mogą zwiedzać maksymalnie cztery osoby\, prosimy o dezynfekcję rąk w holu Galerii bądź użycie rękawiczek jednorazowych ze względu na interaktywny charakter prac. Artysta wraz z kuratorką przygotowują również oprowadzanie po wystawie\, które prezentować będziemy w Internecie w czerwcu tego roku.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mariusz-waras-mobilki/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/180957588.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200515
DTEND;VALUE=DATE:20200614
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T114845Z
LAST-MODIFIED:20200523T114845Z
UID:13287-1589500800-1592092799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jakub Gliński\, Jan Możdżyński. Wypowiadam się jako nikt konkretny | I Speak as No One in Particular
DESCRIPTION:Jakub Gliński\, Jan Możdżyński. Wypowiadam się jako nikt konkretny | I Speak as No One in Particular \nWernisaż: 15 maja 2020 r.\n Lokal_30\n Wystawa czynna do: 13 czerwca 2020 r. \nfot. materiały organizatora\nBezsilność to chyba powszechne uczucie w moim pokoleniu. Urodzeni w latach 80-tych i 90-tych dorastaliśmy w momencie systemowego przełomu i sztucznie pompowanej nadziei\, że wolny rynek i kapitalizm wszystko same załatwią i uregulują. Klasy społeczne znikną\, a my jako społeczeństwo będziemy aspirować do zachodniego\, w domyśle – wyższego poziomu życia. Kolejne dekady pokrzyżowały te plany w sposób diametralny. Deregulacja kapitalistyczna spowodowała załamanie kluczowych elementów życia\, gwarantujących stabilizację\, przynosząc katastrofalne zmiany na każdym polu. Destrukcja objęła zarówno najprywatniejsze uczucia i relacje\, jak i powszechne systemy polityczne oraz środowisko naturalne\, w którym żyjemy. \nJan Możdżyński może i brzmi jak typowy millenials\, który malarstwem wyposażonym w rewolucyjne hasła chciałby zmienić świat. Jego intencje są jednak całkowicie szczere i autentyczne. Artysta spogląda wstecz na pewne dystopijne projekty i wizje z podstawowych dla niego tekstów kultury (m.in. z Dicka\, Ballarda i Łowcy androidów)\, projektując ich implikacje w przyszłość. Zafascynowany cyberpunkiem\, feminizmem\, queerem i przecięciem technologii z cielesnością\, maluje postapokaliptyczne obiekty i światy\, przepełnione zarazem nadzieją. Nadzieją\, że dobro\, miłość i braterstwo/siostrzeństwo jednak zatryumfują. \nJakuba Glińskiego popycha swoisty popęd śmierci. Jego twórczością zarządza fikuśny\, rozpunkowany Thanatos\, który z nihilistyczną radością obwieszcza koniec świata. Nowa dzikość i teatr destrukcji jak z punkowych lat 80. spotyka u niego posępny świat rodem z serialu Westworld\, gdzie darwinizm społeczny i absolutny cynizm posiadaczy pozwala im uznać\, że mogą sprawować absolutną władzę nad innymi. Bawić się w Boga\, dawać życie i je odbierać. Jedyny ratunek to jakiś bunt maszyn\, w tym wypadku symbolizujących pracujące\, uprzedmiotowione masy. W takiej sytuacji tylko swoisty posthumanizm może nas uratować\, ponieważ maszyny okazują się dużo bardziej etyczne\, niż owładnięty żądzą zysku i władzy człowiek. \nSztuka na miarę naszych czasów\, groźna i posępna\, ale też zachowująca ułamek nadziei mimo wszystko. – tekst: Agata Pyzik
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jakub-glinski-jan-mozdzynski-wypowiadam-sie-jako-nikt-konkretny/
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/Bez-tytułu22.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200517
DTEND;VALUE=DATE:20200824
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200629T182148Z
LAST-MODIFIED:20200715T110246Z
UID:13462-1589673600-1598227199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Elementarz polskiego dizajnu
DESCRIPTION:Elementarz polskiego dizajnu \nWernisaż: 17 maja 2020 r.\n Muzeum Regionalne w Stalowej Woli\n Wystawa czynna do: 23 sierpnia 2020 r.\n Kuratorka: Ewa Solarz \nfot. materiały organizatora\nWystawa „Elementarz Polskiego Dizajnu” ma za zadanie ukazanie 100 lat polskiego projektowania\, poprzez pryzmat 100 obiektów. Wśród 100 projektów\, obok mebli\, szkła czy porcelany\, czyli przedmiotów powszechnie kojarzonych z dizajnem\, znalazły się rzeczy mniej oczywiste: kroje liter\, loga\, dziecięce zabawki\, lokomotywa\, neon\, szybowiec\, skuter\, a nawet najsmaczniejszy polski smakołyk Ptasie Mleczko i gumowe kółko Ringo – polska gra sportowa. Prezentowane są zarówno projekty współczesne jak i te\, które zdążyły zyskać miano klasyki. Unikaty\, ocierające się o jednostkowe dzieła sztuki; prototypy\, które nigdy nie weszły do masowej produkcji; ale też rzeczy bardzo popularne\, których przez ostatnie 100 lat na co dzień używali Polacy. \nWystawa ta również łączy przeszłość z teraźniejszością\, pokazując dorobek polskiego wzornictwa przez osiągnięcia współczesnej polskiej grafiki. Na wystawie „Elementarz” prezentujemy bowiem 100 dzieł polskich projektantów zinterpretowanych przez dwudziestu pięciu polskich ilustratorów – artystów o bardzo różnym dorobku: doświadczonych mistrzów polskiej szkoły ilustracji\, ilustratorów młodego i średniego pokolenia zdobywających dziś na całym świecie nagrody i całkiem młodych\, którzy właśnie ukończyli studia. Większość z zaproszonych grafików ilustruje książki dla dzieci\, jednocześnie zajmując się szeroko pojętą komunikacją wizualną. Prezentują różne style i techniki\, wszystkich łączy ogromny talent.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/elementarz-polskiego-dizajnu/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/726b22d9c17e9bdaa99a3b78d525321c_L.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200519
DTEND;VALUE=DATE:20201019
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200511T110035Z
LAST-MODIFIED:20200511T110035Z
UID:13131-1589846400-1603065599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Adam Rzepecki\, stary Rzepecki patrzy na młodego Rzepeckiego
DESCRIPTION:Adam Rzepecki\, stary Rzepecki patrzy na młodego Rzepeckiego \nWernisaż: 19 maja 2020 r.\n Bunkier Sztuki\n Wystawa czynna do: 18 października 2020 r.\n Kuratorka: Monika Kozioł\n Koordynatorka: Renata Zawartka \nAdam Rzepecki\, “Autoportrety z Krakowa”\, 1979\, fotografia\nWystawa w Bunkrze Sztuki jest pierwszą w Krakowie tak obszerną prezentacją prac Adama Rzepeckiego. W dużej mierze ma charakter retrospektywny i jest podzielona na dwie części. \nPierwsza\, mieszcząca się w przestrzeniach parteru\, to prezentacja prac (głównie fotografii)\, które w większości powstawały w latach 70. i 80. Tworzą one kilka grup poruszających takie tematy jak między innymi: eksperymenty formalne z medium fotograficznym\, doświadczenia z performansem\, ironiczna refleksja dotycząca statusu artysty\, dialog z dokonaniami innych twórców\, swoboda artystyczna\, fenomen „Kultury Zrzuty” oraz podział na sztukę męską i inną. \nAdam Rzepecki\, fragment cyklu “Gwiazdy w pracowni”\, 2018\, akryl / papier\nTę część wystawy uzupełniają prace innych artystów (Grupy „Łódź Kaliska”\, Andrzeja Różyckiego\, Marka Janiaka\, Jacka Kryszkowskiego\, Zbigniewa Libery\, Grupy SEM\, Anastazego Wiśniewskiego\, Ryszarda Grzyba\, Tibora Várnagy\, Piotra Lutyńskiego i poety Miłosza Biedrzyckiego)\, którzy wywarli wpływ na twórczość Adama Rzepeckiego lub zajmują ważne miejsce w jego biografii. Ten aneks osadza dorobek twórcy w szerszym kontekście sztuki polskiej. \nDruga część wystawy\, zajmująca pierwsze piętro Bunkra Sztuki\, w znacznym stopniu jest opowieścią prywatną związaną z przeżyciami artysty – przebytą chorobą i procesem zdrowienia. Te trudne doświadczenia zaowocowały głębszym postrzeganiem życia w kontekście wszechświata i wieczności\, co znalazło swoje odzwierciedlenie w najnowszych realizacjach. \nTytuł wystawy – Stary Rzepecki patrzy na młodego Rzepeckiego – jest równocześnie tytułem rzeźby\, która powstała specjalnie na tę prezentację. W tej wystawie twórca podsumowuje swoje życie i dorobek. Stosuje ciekawą strategię polegającą na pojawieniu się w dwóch postaciach. Dojrzały artysta konfrontuje się z młodym artystą i pokazuje\, że to wszystko\, co młody przeczuwał – dorosły już wie.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adam-rzepecki-stary-rzepecki-patrzy-mlodego-rzepeckiego/
LOCATION:Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki\, pl. Szczepański 3a\, Kraków\, Małopolskie\, 31-011\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/Autoportrety-z-Krakowa_2.jpg
GEO:50.0637508;19.9344488
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki pl. Szczepański 3a Kraków Małopolskie 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 3a:geo:19.9344488,50.0637508
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200522
DTEND;VALUE=DATE:20200622
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T091126Z
LAST-MODIFIED:20200523T091126Z
UID:13182-1590105600-1592783999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dominika Kowynia. Próba cofania
DESCRIPTION:Dominika Kowynia. Próba cofania \nWernisaż: 22 maja 2020 r.\n Galeria Bielska BWA\n Wystawa czynna do: 21 czerwca 2020 r.\n Kurator: Joanna Rzepka-Dziedzic \nEmpatia\, wrażliwość\, uważność na krzywdę. Obrazy tworzone pod wpływem emocji wywołanych przez realne problemy cywilizacyjne. \nfot. materiały organizatora\nWystawa obrazów olejnych na płótnie Dominiki Kowyni\, artystki zajmującej się malarstwem przedstawiającym\, opowiadającej istotne historie\, które ją inspirują. Dla artystki ważne jest współistnienie i współodczuwanie. \nfot. materiały organizatora\nNa wystawie „Próba cofania” w Galerii Bielskiej BWA\, rozwijane są wątki poruszane już wcześniej w pracach prezentowanych w Rondzie Sztuki. W ostatnich latach\, w pracowni Kowyni powstało wiele obrazów tworzonych pod wpływem intensywnych emocji związanych z realnymi\, aktualnymi problemami. Zauważyć można między innymi nawiązania do ogólnopolskich czy światowych\, społecznych wydarzeń z ostatnich lat\, jak czarne protesty i strajki klimatyczne. Pojawia się też po raz pierwszy\, cykl „Chipko movement” z 2016 roku. Jest to seria obrazów inspirowana fragmentem książki Julii Fiedorczuk „Cyborg w ogrodzie”\, których tematem są osoby zaangażowane w ochronę drzew w różnych zakątkach świata. Oglądając ten cykl po czterech latach od jego powstania\, zdajemy sobie sprawę\, że dziwnym zrządzeniem losu\, jest on jeszcze bardziej aktualny\, wręcz ilustruje obecny moment naszego przejęcia losami ludzkości. \nfot. materiały organizatora\nCo ważne\, tym razem w doborze prac na wystawę Kowynia manifestuje silną potrzebę odsunięcia swojej osoby na dalszy plan. Choć często w swoim malarstwie porusza wątki osobiste\, to tym razem proponuje nam inną\, szerszą narrację. To opowieść o świecie\, w którym żyjemy\, i w którym nasze obserwacje i jednostkowe istnienia są rodzajem uniwersalnych doświadczeń.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dominika-kowynia-proba-cofania/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/dominika-kowynia-cykl-chipko-movement2-2016_original.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200523
DTEND;VALUE=DATE:20200718
DTSTAMP:20260508T103255
CREATED:20200523T134121Z
LAST-MODIFIED:20200523T134121Z
UID:13309-1590192000-1595030399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Miłość w Shefter Gallery
DESCRIPTION:Miłość w Shefter Gallery \nWernisaż: 23 maja 2020 r.\n Shefter Gallery\n Wystawa czynna do: 17 lipca 2020 r.\n Kuratorzy: Agnieszka Gołębiewska/Mariusz Horanin \nmulti live streaming fb 23.05.2020\, g. 20:00 \nArtystki i artyści:\nZuzanna Bartoszek – Paweł Baśnik – Anna Baumgart – Marek Chlanda – Monika Chlebek – Bolesław Chromry – Dawid Czycz – Marcin Janusz – Radim Koros – Bogumił Książek – Kamil Kukla – Agata Kus – Karol Palczak – Kaja Pilch – Bartłomiej Radosz – Gabriela Rosenzweig – Adam Rzepecki – Magdalena Sawicka – Sylwia Solak – Łukasz Stokłosa – Jan Eustachy Wolski – Konrad Żukowski – Paweł Żukowski \nWystawa 23.05.-17.07.2020 Udział gości na wernisażu w przestrzeni galeryjnej w Krakowie wyłącznie na zaproszenie Shefter Gallery. \nThe thinks we do for love. \nWyśmienicie. Szable w dłoń. Daj spokój. Będzie dobrze. Damy radę. Cudownie. Wszystko ok. Do dupy. Zadzwoń jutro. Sztuka nas uratuje.\nTo zanotowane przeze mnie pierwsze i ostatnie zdania telefonicznych rozmów z niedawnego czasu. \nKiedy kruche podwaliny turbokapitalizmu każą nam walczyć o makaron\, nagle przychodzi refleksja. Czy aby tylko o to nam chodzi?\nZamknięci w domach\, mieszkaniach\, pracowniach\, wreszcie w swoich głowach – zaczynamy tęsknić. Okazuje się\, że za drugim człowiekiem. Niedaleki\, a jednak tak odległy nadmiar impulsów sprawiał\, że nasze kontakty były często jedynie powierzchowne. Dziś tęskno nam nie tylko za spotkaniami i spacerami. Zwyczajnie\, za bezpośrednią rozmową\, dotykiem\, pocałunkiem. \nMiłość. Niech przywoła wasze wszystkie kiczowate skojarzenia.\nCo jesteśmy w stanie dla niej zrobić? Jaka jest?\nTęsknoty\, marzenia\, pragnienia.\nMiłość wyśniona. Zazdrości kochanka i z tęsknoty kona.\nRomantyczna\, niespełniona\, erotyczna\, perwersyjna\, do przyjaciół\, miłość-troska\, do samej/samego siebie\, do sztuki\, do drugiego człowieka.\nBrak miłości. Kłamstwa\, zazdrość i sekrety.\nWalka o równe prawa do kochania dla wszystkich\, bez wyjątku.\nBo czasami wszystko co mamy\, to tylko „Brokeback Mountain”. \nW Shefter Gallery wierzymy w artystyczną intuicję\, dlatego bezdyskusyjnie po prostu oddajemy głos 23 artystkom i artystom\, pozwalając im zalać nas wszystkich miłością.\nOczekujemy wiosny miłości\, choć to wiosna tak inna\, niż wszystkie. \nWyśmienicie. Daj spokój. Sztuka nas uratuje.\nA może miłość? /
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/milosc-shefter-gallery/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/full_love.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR