BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20200329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20201025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20210328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20211031T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20200512
DTEND;VALUE=DATE:20220328
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20200523T093306Z
LAST-MODIFIED:20200629T152741Z
UID:13216-1589241600-1648425599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dialog z przestrzenią (Kolekcja MOCAK-u)
DESCRIPTION:Dialog z przestrzenią (Kolekcja MOCAK-u)\nArtyści: Tomasz Bajer\, John Blake\, Marek Chlanda\, Edward Dwurnik\, Matas Janušonis\, Krištof Kintera\, Karolina Kowalska\, Jarosław Kozłowski\, Robert Kuśmirowski\, Piotr Lutyński\, Laura Pawela\, David Rabinowitch\, Kateřina Šedá\, Otto Zetko\nKuratorzy: Maria Anna Potocka\, Delfina Jałowik\nKoordynator: Dominika Mucha\nCzas trwania wystawy: 12.05 – 27.03.2022\nMiejsce: MOCAK\, Budynek A\, poziom -1\nul. Lipowa 4\, Kraków \nWięcej informacji » \n\nDzieła\, w których relacja z wnętrzem odgrywa istotną rolę i domyka przekaz\, najczęściej nazywamy instalacjami. Artyści wykorzystują proponowane im miejsca ekspozycji lub sami je projektują. Na tej wystawie pokazujemy 14 prac odnoszących się do wnętrz neutralnych. Niektóre dzieła anektują zajmowaną przestrzeń\, inne wpisują się w ich geometrię\, kolejne wykorzystują izolację\, ujawniając fragmenty światów prywatnych. \nRobert Kuśmirowski\, bez tytułu\, 2009\, instalacja\, Kolekcja MOCAK-u\nTomasz Bajer odtwarza wnętrze celi dla muzułmanina w więzieniu w Guantanamo (praca eksponowana w holu).\nJohn Blake wchodzi w przejście pomiędzy ścianami\, zawieszając nad nim złowieszcze dmuchawy.\nMarek Chlanda potrzebuje intymnej przestrzeni\, aby podzielić się tajemniczą stratą.\nEdward Dwurnik dominuje pokój swoją portretową wizją Krakowa.\nMatas Janušonis unieważnia różnicę między ścianą a podłogą.\nKrištof Kintera pokazuje\, że ściany mogą być źródłem złych mocy.\nKarolina Kowalska próbuje natchnąć chłodne przejście optymizmem tropików.\nJarosław Kozłowski wykorzystuje ścianę jak kartkę książki\, umieszczając na niej ostrzegawczy tekst.\nRobert Kuśmirowski odtwarza realne wnętrze w sposób emanujący grozą.\nPiotr Lutyński buduje własne „domy”\, pełne jego wizji kosmosu i natury.\nLaura Pawela przenosi estetykę i symbolikę świata wirtualnego w realny.\nDavid Rabinowitch mierzy człowieka za pomocą rzeźby sięgającej od podłogi do sufitu.\nKateřina Šedá zamyka się w pokoju ze wspomnieniem swojej babci.\nOtto Zitko anektuje wnętrza przy użyciu swobodnej\, a czasem agresywnej kreski.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dialog-z-przestrzenia-kolekcja-mocak-u/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/05/1-3.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20201003
DTEND;VALUE=DATE:20210915
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20200919T151100Z
LAST-MODIFIED:20201007T104559Z
UID:13923-1601683200-1631663999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Leon Wyczółkowski - z Tatrami w tle
DESCRIPTION:Leon Wyczółkowski – z Tatrami w tle \nWernisaż: 03 października 2020 r.\n Muzeum Karola Szymanowskiego w willi „Atma”\nw Zakopanem\n Wystawa czynna do: 31 sierpnia 2021 r. \n\nW Muzeum Karola Szymanowskiego w willi „Atma” w Zakopanem tym razem można podziwiać tatrzańskie inspiracje Leona Wyczółkowskiego (1852–1936). \n \nArtysta zaliczany jest do grona najwybitniejszych twórców młodopolskich. Kształcił się w Warszawie w Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego\, naukę kontynuował w Monachium i w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Jana Matejki. Po studiach zamieszkał we Lwowie\, później przeniósł się do Warszawy\, by w 1895 roku znów powrócić do Krakowa i na zaproszenie Juliana Fałata objąć tu prestiżowe stanowisko profesora w reformowanej wówczas Szkole Sztuk Pięknych. Wyczółkowski był również jednym z członków założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. \nLata 1929–1936 artysta spędził w Poznaniu i Gościeradzu\, dojeżdżając do Warszawy\, w której od 1934 roku prowadził katedrę grafiki w Akademii Sztuk Pięknych. Twórczość Wyczółkowskiego była różnorodna\, odzwierciedlała kolejne fascynacje i zainteresowania\, zmieniające się mody czy odkrycia artystyczne. Interesowało go malarstwo\, ale był również mistrzem pastelu\, uprawiał akwarelę i rysunek\, był wreszcie zapalonym grafikiem. \nLeon Wyczółkowski\, Autoportret\, 1896–1900\nTatry Leon Wyczółkowski odwiedził po raz pierwszy w 1896 roku i od tego czasu prawie rokrocznie (aż do 1926) Zakopane stało się celem jego wyjazdów. Tym samym wpisał się on w swoistą epopeję tatrzańską\, tworzoną przez kolejne pokolenia artystów. Tatry i Zakopane to właśnie w epoce Młodej Polski uzyskały – jak zauważył kronikarz tamtych czasów Tadeusz Boy-Żeleński – „pełną poetycką wydajność”\, a kurort\, gdzie przynajmniej teoretycznie leczono gruźlicę\, stał się z czasem miejscem spotkań artystów\, muzyków\, polityków\, pisarzy\, filozofów\, uczonych ze wszystkich zaborów\, a także z emigracji. \nPrzyjazd pod Tatry malarza\, krytyka i teoretyka sztuki Stanisława Witkiewicza (ojca Stanisława Ignacego) oraz jego oczarowanie miejscową kulturą górali zaowocowało powstaniem stylu narodowego zwanego „zakopiańskim”. Pejzaże z Tatr\, malowane przez Stanisława Witkiewicza\, tworzyli także w późniejszych latach jego młodsi koledzy – zaliczani dziś do jednych z najwybitniejszych artystów okresu Młodej Polski: Jan Stanisławski\, Władysław Ślewiński\, Wojciech Weiss czy właśnie Leon Wyczółkowski.\nTatry Leona Wyczółkowskiego – odczytywane symbolicznie malownicze skały\, piargi\, stawy\, groźne urwiska – przywodziły na myśl nie tylko ważne w ówczesnym kontekście politycznym marzenia o wolności ukrytej (uśpionej) w górach\, ale również modny w końcu XIX wieku katastrofizm. \nNajefektowniejsze tatrzańskie prace Wyczółkowskiego powstały w latach 1904–1906. Wśród nich wyróżnia się prezentowany w willi „Atma” widok znad Czarnego Stawu: ciemny\, przejmujący swoją atmosferą pejzaż\, oszczędny w formie i w barwach\, ale przez to idealnie oddający grozę i potęgę gór. Zarówno w sposobie budowania kompozycji\, jak i w tak wyczuwalnej próbie oddania i zrozumienia natury można tu mówić również o modnych około roku 1900 inspiracjach sztuką japońską.\nZ 1906 roku pochodzi obraz Widok Murania – niezwykle syntetyczna kompozycja z doskonale budowaną barwami atmosferą. \nObok krajobrazów Leon Wyczółkowski malował również portrety bywalców Zakopanego. Jedną z barwniejszych postaci ówczesnego Zakopanego był Jan Kasprowicz (1860–1926) – poeta\, tłumacz\, krytyk\, profesor literatury porównawczej na Uniwersytecie Lwowskim\, uważany za czołowego przedstawiciela Młodej Polski. Tatry i Zakopane odwiedzał od 1891 roku – początkowo przyjeżdżał na wakacje\, a pod koniec swojego życia osiedlił się na stałe na Harendzie. \nPortret poety powstał prawdopodobnie podczas tworzenia przez niego przepełnionych rozpaczą i buntem hymnów Ginącemu światu. Wyczółkowski starał się oddać nie tylko wygląd zewnętrzny portretowanego\, ale również nawiązał do tworzonych przez niego wierszy\, a także jego fascynacji Tatrami\, które mocno oddziaływały na Kasprowicza – w obliczu majestatu oraz piękna gór z czasem zmienił on rozpaczliwy ton swojej poezji.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/leon-wyczolkowski-tatrami-tle/
LOCATION:Muzeum Karola Szymanowskiego w willi Atma w Zakopanem\, ul. Kasprusie 19\, Zakopane\, 34-500\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/09/Leon-Wyczółkowski-Autoportret-1896–1900_list.jpg
GEO:49.292554;19.948478
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karola Szymanowskiego w willi Atma w Zakopanem ul. Kasprusie 19 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kasprusie 19:geo:19.948478,49.292554
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20201022
DTEND;VALUE=DATE:20211023
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20201118T155029Z
LAST-MODIFIED:20211228T134748Z
UID:14205-1603324800-1634947199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Wirtualna wystawa Polish Modern Glass Art
DESCRIPTION:Wirtualna wystawa Polish Modern Glass Art\nw ramach wirtualnych targów sztuki Art Market Budapest\n22.10.2020 – 22.10.2021\nwww.polishmodernglassart.pl \n \n\nFundacja WyspArt zaprasza do obejrzenia wirtualnej wystawy Polish Modern Glass Art\, przygotowanej na międzynarodowe targi sztuki Art Market Budapest. Projekt ma na celu ukazać bogactwo i różnorodność polskiego szkła artystycznego\, a także zaprezentować je publiczności w Europie. Wśród 17 prac 9 artystek znajdują się zarówno dzieła utytułowanych twórczyń\, jak i prace młodych i ambitnych\, które dopiero stawiają swoje pierwsze kroki w świecie sztuki. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jagoda Nowak-Bieganowska\, Empty bowls\, fot. materiały organizatora\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Natalia Komorowska\, Eco-plates\, fot. materiały organizatora\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Magdalena Zarychta\, Vessel for air\, fot. materiały organizatora\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Natalia Dzidowska\, Różowa Pantera i Niebieski tygrys\, fot. materiały organizatora\n						 \n					\n\nW dzisiejszych czasach\, gdy mamy utrudnioną możliwość kontaktu ze sztuką w muzeach i galeriach\, a coraz więcej wydarzeń i ludzkich działań przenosi się do sieci\, Fundacja WyspArt proponuje nowoczesną i interaktywną percepcję sztuki\, zarazem możliwie jak najbliższą realnemu doświadczeniu. Na stronie internetowej wystawy odbiorcy mogą zobaczyć fotografie obiektów\, przeczytać teksty poświęcone dziełom sztuki\, a niebawem pojawią się także filmy ukazujące rzeźby\, umożliwiające bardziej interaktywny ich odbiór. \nLidia Stanek-Wichlinska\, C.O.D.E.\, detal\, fot. materiały organizatora\nProjekt można śledzić na: polishmodernglassart.pl » \n\nProjekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wirtualna-wystawa-polish-modern-glass-art/
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/11/ico.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20201127
DTEND;VALUE=DATE:20210616
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210112T174934Z
LAST-MODIFIED:20210406T094401Z
UID:14266-1606435200-1623801599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:ABC Awangardy: Ikony – cykl wykładów online
DESCRIPTION:ABC Awangardy: Ikony – cykl wykładów online\nWykłady odbywać się będą od 27 listopada 2020 r. do 15 czerwca 2021 r.\nKuratorki programu: Iwona Boruszkowska\, Michalina Kmiecik \nWydarzenie na Facebooku >> \nCricoteka oraz Ośrodek Badań nad Awangardą działający przy Wydziale Polonistyki UJ zapraszają na cykl wykładów w formule online i dyskusji po wykładach. W tym roku pod hasłem Ikony Awangardy. \nfot. materiały organizatora\nNowa odsłona wykładów z cyklu ABC Awangardy pozwoli nam wyłowić z ogromnej galerii artystów związanych ze sztuką eksperymentalną najbardziej intrygujące osobistości. Chcielibyśmy wraz z naszymi gośćmi odkrywać nieznane oblicze ruchu awangardowego\, przyglądając się rozpoznawalnym artystom z nowych perspektyw\, a także prezentując czołowych przedstawicieli awangard Europy Środkowej\, zapomniane sławy Nowej Sztuki\, twórców sztuki bizarnej\, niekonwencjonalnej\, fascynującej swoją odmiennością. Wśród bohaterów znajdą się zatem zarówno artyści kultowi (jak Siergiej Eisenstein czy Tadeusz Peiper)\, jak i postaci dotychczas znajdujące się na marginesach polskiej recepcji sztuki awangardowej (jak Gherasim Luca czy Mychajło Semenko). \nfot. materiały organizatora\nIkon poszukamy we wszystkich dziedzinach twórczej działalności: literaturze\, kinie\, teatrze\, sztukach plastycznych czy muzyce. Kolejne litery alfabetu będą otwierać drzwi do wewnętrznych światów fascynujących ludzi\, którzy w sposób niekwestionowany przyczynili się do przewartościowania naszego wyobrażenia o sztuce i uczynili z niej pole niekończących się eksperymentów. \nKolejne wykłady publikowane będą co dwa tygodnie. Po premierowej prezentacji wykładu o godz. 19 zapraszamy na spotkanie na żywo z możliwością zadawania pytań. Po premierze wykłady będą dostępne na Youtube. \nPierwsze spotkanie poświęcone będzie Tadeuszowi Peiperowi – papieżowi polskiej awangardy. Na wykład Michaliny Kmiecik zapraszamy 26 stycznia o godz. 18. \nKolejne wykłady odbędą się: \n9 lutego – Jakub Kornhauser – Gherasim Luca \n23 lutego\, 9 marca\, 23 marca\, 6 kwietnia\, 20 kwietnia\, 4 maja\, 18 maja\, 1 czerwca\, 15 czerwca.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/abc-awangardy-ikony-cykl-wykladow-online/
LOCATION:Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, ul. Nadwiślańska 2/4\, Kraków\, 30-527\, Polska
CATEGORIES:inne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/01/138483297_205955824562127_6500341063417146514_n.jpg
GEO:50.047147202563;19.951081145435
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka ul. Nadwiślańska 2/4 Kraków 30-527 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nadwiślańska 2/4:geo:19.951081145435,50.047147202563
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20201212
DTEND;VALUE=DATE:20210531
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210122T132156Z
LAST-MODIFIED:20211228T134752Z
UID:14301-1607731200-1622419199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS
DESCRIPTION:JERZY NOWOSIELSKI | Spectra Art Space MASTERS\n12 grudnia 2020 – 30 maja 2021\nSpectra Art Space\nul. Bobrowiecka 6\, Warszawa\nkuratorka: Ania Muszyńska\nwięcej informacji » \n \n\nW związku z przedłużeniem kwarantanny narodowej\,\nwystawa pozostaje nieczynna do odwołania. \n\nŁącząc pozornie odległe światy Wschodu i Zachodu\, systemy wartości różnych religii\, kanoniczne estetyki minionych wieków z nowoczesnością\, Jerzy Nowosielski zapisał się w polskiej historii sztuki jako intrygujący malarz „pogranicza”. Świadomy wagi języka abstrakcji i związanej z nią metafory\, koncentruje swoją twórczość wokół figuracji. Figuracji pełnej jak sam to określał „bytów subtelnych”\, bardziej zjawisk niż faktów\, bardziej własnych fantazji niż niepodważalnych prawd. \nJerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS\, fot. materiały organizatora\nJerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS\, fot. materiały organizatora\nJerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS\, fot. materiały organizatora\nW samym centrum własnych poszukiwań skoncentrowanych wokół rzeczywistości sacrum\, wymykającej się ludzkiemu doświadczeniu i wykraczającej poza zasięg ludzkiego poznania\, Jerzy Nowosielski umieszcza postać kobiety. Na przestrzeni wielu dekad\, obok ikony\, pejzażu\, czy martwej natury płótna Mistrza w niezliczonej mnogości scen i kontekstów wypełniać będą głównie kobiece sylwetki. Zastygają podczas ćwiczeń\, codziennej toalety\, przeglądają się w lustrach\, wypełniają ulice\, plaże\, autobusy\, areny. Zgodnie z intencją artysty przyglądamy się im z różnych perspektyw – cielesnej i duchowej\, sakralnej i ziemskiej\, sensualnej i emocjonalnej. Kontrasty mnożą się bez końca\, budując poruszające\, intymne\, konwencjonalne i niekonwencjonalne kobiece wizerunki\, którym w całości dedykowana jest wystawa w Spectra Art Space. \nJerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS\, fot. materiały organizatora\nDla Jerzego Nowosielskiego kobieta jest wielką fascynacją\, materializacją i ucieleśnieniem sacrum\, wspomnieniem Raju. Wartością sama w sobie i dla siebie. Mistyczną\, poruszającą mocą\, wobec której\, jako twórca i jako mężczyzna czuje się bezbronny. \n„Tego co ja myślę o kobiecie\, nie mogę opowiedzieć\, ja to mogę tylko namalować. I ja to już zrobiłem. To\, co ja myślę czy odczuwam na temat kobiety\, to już namalowałem i nie mam tu już nic do dodania”.\n-Jerzy Nowosielski \nJerzy Nowosielski | Spectra Art Space MASTERS\, fot. materiały organizatora\nWystawa prezentuje dzieła Jerzego Nowosielskiego z kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi\, kolekcji Teresy i Andrzeja Starmachów\, kolekcji Anny i Jerzego Staraków oraz innych prywatnych kolekcji. \nWystawę można oglądać w budynku Spectra\, przy ul. Bobrowieckiej 6 w Warszawie od 12 grudnia 2020 roku do 30 maja 2021\, w soboty i w niedziele w godz. 10:00 – 18:00.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jerzy-nowosielski-spectra-art-space-masters/
LOCATION:SPECTRA ART SPACE\, Bobrowiecka 6\, Warszawa\, 00-728\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/01/nowosielski-5.jpg
GEO:52.197677;21.0475919
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=SPECTRA ART SPACE Bobrowiecka 6 Warszawa 00-728 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Bobrowiecka 6:geo:21.0475919,52.197677
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210201
DTEND;VALUE=DATE:20210607
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210205T193421Z
LAST-MODIFIED:20210205T193421Z
UID:14363-1612137600-1623023999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Joanna Rajkowska. Rhizopolis
DESCRIPTION:Joanna Rajkowska. Rhizopolis \nWernisaż: 01 lutego 2021 r.\n Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki\n Wystawa czynna do: 06 czerwca 2021 r.\n Kuratorka: Aneta Szyłak \nJoanna Rajkowska na wystawie Rhizopolis\, fot. Monika Stolarska\nProjekt wprowadza nas w świat hipotetycznej przyszłości człowieka na planecie Ziemia po spodziewanej wielkiej katastrofie kończącej trwającą obecnie epokę człowieka. W antropocenie uświadomiliśmy sobie\, że świat nieodwracalnie się zmienił\, a jego przetrwanie\, w tym przetrwanie ludzkiego gatunku\, podawane są w wątpliwość. Wiara w nieustający postęp upadła\, a nasze przeświadczenie o wyłącznie pozytywnym i jednokierunkowym rozwoju cywilizacji okazało się nieuzasadnione. W obliczu pandemii\, która udowodniła\, że stworzone przez człowieka systemy i struktury nie mają życzeniowej wydolności i skuteczności\, poczucie przewidywalnej przyszłości dającej się zaplanować i zrealizować okazało się złudne. W skali globalnej doświadczamy słabości\, choroby\, samotności i niepewności losu. Rhizopolis oferuje tym\, którzy przetrwali rok 2020\, możliwość przeżywania scenariuszy własnego przetrwania także wówczas\, gdy świat\, który znamy\, upadnie. \nWystawa Joanna Rajkowska Rhizopolis\, fot. Monika Stolarska\nRhizopolis jest scenografią zbudowaną do futurystycznego filmu. Jego scenariusz nakreślony przez Rajkowską to propozycja radykalnej zależności\, w której zdominowana dotychczas przez człowieka przyroda okazuje się być w swym niewzruszonym trwaniu ratunkiem\, dostarczającym tego\, co niezbędne dla podtrzymania ludzkiego życia. Zwiedzając wystawę\, wkraczamy w obszar zarówno instalacji artystycznej\, jak i scenografii do filmu\, w którym sami gramy\, i do którego być może napiszemy sequele. \nRhizopolis w swoim materialnym wymiarze jest miastem podziemnym utworzonym — zgodnie ze scenariuszem projektu — pod lasem przez desperackich uciekinierów z powierzchni Ziemi. Fikcyjny film da nam szansę na zbliżenie się do tajemniczego\, cichego podziemnego świata\, do życia korzeni drzew oraz habitatu ostatniej szansy\, a to być może pozwoli nam pomyśleć o idei „podziemia” jako o nadziei przetrwania. Bo przecież wraz z tym projektem my\, widzowie\, schodzimy „do podziemia”\, aby na nowo przemyśleć umiejscowienie człowieka i jego fundamentalną zależność od habitatu\, który czyni nasze życie możliwym. To zaproszenie do równoległego świata\, o którym — pomimo rozległej wiedzy — bardzo niewiele wiemy\, i który może stać się naszym hipotetycznym schronieniem\, a być może także szansą na zbudowanie bardziej organicznych relacji z przyrodą. \nW wystawie znajdziemy wątki ekologii głębokiej i namysł nad funkcjonowaniem człowieka w przyrodzie nie jako jej organizatora\, lecz jej część. Oprócz odniesień do obszarów wiedzy naukowej\, biologii czy ekofeminizmu Donny Haraway obecne są tu także elementy wiedzy ukrytej\, pozasystemowej\, jak np. amerindiańska koncepcja przyrody czy mitologie oparte na harmonii i organicznym współdziałaniu organizmów ludzkich i nie-ludzkich.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/joanna-rajkowska-rhizopolis/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/full_Zacheta_rajkowska.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210202
DTEND;VALUE=DATE:20210628
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210223T172949Z
LAST-MODIFIED:20211228T134755Z
UID:14474-1612224000-1624838399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Maria Sibylla Merian
DESCRIPTION:Maria Sibylla Merian \n02.02- 27.06.2021 r.\n Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\nw Krakowie \n\nMuzeum Manggha w Krakowie przedstawia po raz pierwszy w Polsce wystawę Marii Sibylli Merian\, prezentując jej twórczość w kontekście współczesnej sztuki botanicznej\, europejskiej i japońskiej\, a jednocześnie w kontekście dzieł dawnych mistrzów ilustracji botanicznej i twórców „obrazów kwiatów i ptaków” (jap. kachō-ga)\, w przestrzeni wystawy Botaniczne poszukiwania. Sztuka botaniczna w XXI wieku. \nMaria Sibylla Merian\nEkspozycja wpisuje się także w realizowany od lat program Muzeum przybliżający\, niekiedy wręcz odkrywający oryginalne aspekty sztuki artystek\, takich jak między innymi Olga Boznańska\, Anna Bilińska\, Aliska Lahusen\, Gabriela Morawetz\, Kyoko Kumai\, Chiharu Shiota czy Tomoko Ishida. \nPrzedstawiamy 69 dzieł – miedziorytów w większości przez artystkę ręcznie kolorowanych\, w tym contre-épreuve (odbitki lustrzane)\, niezwykle rzadkie\, a także kilka rycin czarno-białych – z jej najważniejszych atlasów botaniczno-entomologicznych Neues Blumenbuch (Nowa księga kwiatów)\, Raupenbuch (Cudowne przeobrażenia gąsienic) oraz Przemiany owadów surinamskich z kolekcji Kunstkabinett Strehler. W tym miejscu pragnę gorąco podziękować Birgit Strehler za niezwykłą życzliwość i wypożyczenie prac na wystawę. \nO ile Maria Sibylla Merian występowała swoim zainteresowaniem owadami przeciwko ówczesnym wyobrażeniom o rolach społecznych swojej epoki\, które wprawdzie za zajęcie kobiece uznawały botanikę\, ale już nie badanie „nieczystego robactwa” i zajmowanie się nim\, o tyle była też zdecydowanie kobietą swoich czasów. Prezentacja Natury stanowiła dla niej formę religijnej refleksji\, a jej rysunki miały także ukazywać\, jak wygląda boski zamysł stworzenia w najmniejszej skali. Święta Teresa od Jezusa pisała: „Słyszałyście zapewne\, w jaki cudowny sposób\, którego tylko Bóg może być sprawcą\, powstaje jedwab; jak poczyna się z maleńkiego jajeczka”. Podobnie jak karmelitańska mistyczka Merian notuje: „Nie szukam zatem chwały własnej\, a wyłącznie chwały Boga\, Jego jako Stwórcy także najmniejszych i najdrobniejszych robaczków”. \nCo prawda wiele jej spostrzeżeń i prób systematyzacji taksonomicznych jest dziś nieaktualnych\, jednak język wizualny\, artystyczny przedstawień Merian pozostaje niezmiennie mistrzowski\, sugestywny\, wręcz magiczny. \nFascynująca twórczość artystki zdaje się w XXI wieku bardziej aktualna niż kiedykolwiek wcześniej. Świat owadów i roślin\, który uwieczniła w swoich dziełach\, zagrożony jest wyginięciem.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maria-sibylla-merian/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/MSM_1145x544px_detailExhibition.jpg
GEO:50.0506255;19.9312372
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210202
DTEND;VALUE=DATE:20210823
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210223T173658Z
LAST-MODIFIED:20210426T142227Z
UID:14477-1612224000-1629676799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Botaniczne poszukiwania
DESCRIPTION:Botaniczne poszukiwania \n02.02.2021 – 22.08.2021\n Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\nKuratorki: dr Anna Król\, Sylvia Peter \nOd lat Muzeum Manggha prezentuje wystawy przybliżające\, niekiedy wręcz odkrywające relacje pomiędzy naturą i kulturą\, pomiędzy różnymi tradycjami: japońską i zachodnią\, badając ich nieoczywisty\, inspirujący styk. Pokazy suiseki\, bonsai\, ikebany\, międzynarodowe\, problemowe wystawy o naturze\, takie jak Współogród\, a przede wszystkim Kachō-ga. Obrazy kwiatów i ptaków w sztuce Japonii i Zachodu\, stanowią tylko część tej refleksji. \n© Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, fot. Kamil A. Krajewski\nBotaniczne poszukiwania. Sztuka botaniczna w XXI wieku to pierwsza w Polsce wystawa ukazująca fenomen współczesnej sztuki botanicznej europejskiej i japońskiej. Prace współczesnych artystów prezentujemy w kontekście dzieł dawnych mistrzów ilustracji botanicznej: Basiliusa Beslera\, Crispijna van de Passe Starszego i Młodszego\, Jacoba Hoefnagela\, Emanuela Sweerta\, Elizabeth Blackwell i – przede wszystkim – Marii Sibylli Merian. Towarzyszą im\, wchodząc w zaskakujące relacje wizualne i narracyjne\, „obrazy kwiatów i ptaków” Hiroshigego. Przedstawiamy dzieła 35 twórców z Austrii\, Francji\, Holandii\, Irlandii\, Japonii\, Niemiec\, Polski\, Rosji\, Wielkiej Brytanii\, Włoch. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						© Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, fot. Kamil A. Krajewski\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						© Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, fot. Kamil A. Krajewski\n						 \n					\n\nW sztuce polskiej XXI wieku rośliny zazwyczaj stanowią stały rekwizyt pracowni artysty lub element martwych natur\, często nasyconych skomplikowanymi znaczeniami symbolicznymi. I choć w Polsce trudno odnaleźć twórców związanych ze zjawiskiem współczesnej sztuki botanicznej\, kontynuującej tradycję nowożytnej ilustracji roślinnej z albumów i herbariów\, to bez wątpienia obecna jest głęboka\, oryginalna refleksja o naturze i botanice\, między innymi w kręgu młodych artystek\, absolwentek krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Przedstawiamy dzieła kilku z nich. Katarzyna Makieła-Organisty maluje czule akwarelą lub temperą żółtkową na papierze zarówno te „brzydkie stworzenia”\, jak i piękne. Z kolei projekt fotograficzny Edyty Dufaj i rzeźbiarski Kamili Piazzy dotykają fundamentalnych relacji człowiek – natura\, człowiek – przyroda\, człowiek – drzewo. O tym samym\, lecz poprzez inną formę opowiadają pozornie baśniowe\, niepokojące\, leśne kompozycje Justyny Stoszek\, a lęk i zagrożenie wizualizują Heliotropie Łukasza Huculaka. \n© Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, fot. Kamil A. Krajewski\nNatomiast komputerowe Ogrody z Nowej botaniki Bożki Rydlewskiej\, świadomie nawiązujące do Alicji w Krainie Czarów\, oraz seria Stwory Karoliny Kowalskiej kreują świat zaskakująco bliski wyobrażeniom Marii Sibylli Merian. Serie Żywioły – woda i liście\, Żywioły – lilie Iwony Ornatowskiej-Semkowicz z wiosny 2020 roku to reakcja autorki na pandemię\, na zamknięcie\, to przywołanie ocalającej mocy natury. \nBotaniczne poszukiwania. Sztuka botaniczna w XXI wieku jest prezentowana w szczególnym momencie\, gdy świat roślin i owadów\, który uwiecznili w swoich dziełach artyści\, zarówno współcześni\, jak i dawni\, zagrożony jest wyginięciem. Być może zobaczenie tych niezwykłych i pięknych prac w Muzeum Manggha skłoni nas do refleksji\, a także pozwoli inaczej przetrwać czas pandemii. \nW tym miejscu pragnę gorąco podziękować Sylvii Peter\, pomysłodawczyni tej jakże inspirującej wystawy\, kuratorce\, autorce esejów oraz artystce sugestywnych obrazów natury.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/botaniczne-poszukiwania/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/EB_1145x544px_detailExhibition.jpg
GEO:50.0506255;19.9312372
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210219
DTEND;VALUE=DATE:20210601
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210223T171639Z
LAST-MODIFIED:20210223T171639Z
UID:14461-1613692800-1622505599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Z tej nocy będzie serce
DESCRIPTION:Z tej nocy będzie serce \nWernisaż: 19 lutego 2021 r.\n Muzeum Współczesne Wrocław\n Wystawa czynna do: 31 maja 2021 r.\n Kurator: Piotr Lisowski \nDavid Wojnarowicz (1954–1992) w jednym ze swoich filmów komentował: „Zastanawiam się\, co ten mały robaczek robi na świecie? Czy jeśli umrze\, to świat to odczuje? Czy Ziemia to czuje? Czy coś będzie nie na swoim miejscu? Czy ludzie zaczną mówić inaczej\, jeśli ten robaczek umrze? Czy światu lżej będzie się kręcić? Czy Ziemia będzie kręcić się trochę szybciej\, jeśli coś takiego umrze? Czy jakiś dzieciak obudzi się gdzieś z krzykiem\, ponieważ ten robaczek umrze? Czy powietrze będzie krążyć wokół Ziemi trochę szybciej\, jeśli ten robaczek zniknie?”. \nServet Koçyiğit\, I Kissed a Bear |2015; Dzięki uprzejmości artysty oraz Leyli Tary Suyabatmaz\nWojnarowicz zyskał rozgłos na nowojorskiej scenie artystycznej w latach 80. XX wieku\, tworząc prace będące zarówno zaciekłym komentarzem społeczno-politycznym jak i bardzo osobistym. Jego twórczość łączyła artystyczny eksperyment z wypowiedziami na temat własnej tożsamości. Zdobył uznanie bezpardonową walką ze skostniałym amerykańskim społeczeństwem\, jego hipokryzją i uprzedzeniami\, nadużyciem władzy\, homofobią i niechęcią wobec ofiar trwającej epidemii AIDS. Wojnarowicz w swojej twórczości obierając wysoce subiektywny punkt wyjścia\, dzielił się poetyckimi i poruszającymi historiami\, które w konsekwencji przybierały wymiar uniwersalny. \nLiliana Piskorska (Zeic)\, Portret Narcyzy Żmichowskiej (nr 9) z cyklu Księga źródeł | 2020; fotografia cyfrowa\, 87 x 58 cm. Dzięki uprzejmości artystki\nWystawa Z tej nocy będzie serce\, w dużym stopniu zainspirowana postawą Davida Wojnarowicza\, buduje opowieść próbującą ukazać zmaganie – jakby to określił artysta – „z góry wymyślonym światem”. Tytuł wystawy zaczerpnięty z wiersza Paula Celana podkreśla jej balans na granicy nadziei\, miłość i transgresji. To one w wielu obszarach stanowią dla sztuki oręż prowokacji\, krytyki\, manifestacji buntu czy przekonań i odczuć. Wystawa ukazuje portret człowieka\, który widzi w sztuce potencjał zmian w otaczającej rzeczywistości. Widzi konieczność wyzwolenia się z opresji społecznych\, uznania dla inności i stworzenia możliwości życia dla każdego. \nWojnarowicz w jednej z serii swoich zdjęć zatytułowanych Arthur Rimbaud w Nowym Jorku przywołuje figurę poety wyklętego – poète maudit. Ten motyw i odwołanie do francuskiego pisarza pozostawały manifestacją wskazującą\, że rolą artysty jest konfrontacja i demaskowanie mechanizmów uległości i konformizmu. Być może jest to jedyna droga dla skutecznej artystycznej interwencji w rzeczywistość. \nKarol Radziszewski\, Maria Janion z cyklu Poczet | 2017; akryl na płótnie\, 100 x 80 cm; fot. Ernest Wińczyk\, © Ernest Wińczyk. Dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nPodobnie dla tematu wystawy kluczowe są postawy artystyczne podważające opresyjne normy społeczne\, operujące strategiami subwersywnymi\, tworzące sztukę zaangażowaną i relacyjną. Z drugiej strony wystawa próbuje wskazać na możliwą alternatywę budowania rzeczywistości opartej na tolerancji\, relacjach międzyludzkich\, niwelującej świat fałszywych granic. \nArtystki i artyści: Paweł Althamer\, Mirosław Bałka\, Piotr Blajerski\, Petr Davydtchenko\, Every Ocean Hughes\, Tomislav Gotovac\, Hubert Kielan\, Leszek Knaflewski\, Daniel Knorr\, Servet Koçyiğit\, Kościół Nihilistów\, Karolina Kubik\, Natalia LL\, Taus Makhacheva\, Mariusz Maślanka\, Zofia Pałucha\, Liliana Piskorska (Zeic)\,Karol Radziszewski\nCarolee Schneemann\, Siksa & Piotr Macha\, Łukasz Trzciński\, David Wojnarowicz\, Ada Zielińska\, Barbara Żłobińska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tej-nocy-bedzie-serce/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/z-tej-nocy-bedzie-serce-www.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210220
DTEND;VALUE=DATE:20210701
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20200613T130415Z
LAST-MODIFIED:20210630T155137Z
UID:13354-1613779200-1625097599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jan Cybis
DESCRIPTION:Jan Cybis \nGaleria Opera | Teatr Wielki. Opera Narodowa\n Wystawa czynna do: 30. czerwca 2021 r. \nJan Cybis\, Szkoła w Starym Sączu | 1958\, olej na płótnie\, 65×81 cm\nMieszkańcy warszawskiego Ursynowa pewnie nie raz przechodzili albo przejeżdżali ulicą Cybisa\, zadając sobie szybkie pytanie o to\, kim był patron. Odpowiedź znajdą w Galerii Opera. Miał być prawnikiem\, został malarzem i pedagogiem. Nauki pobierał u najlepszych\, na przykład w pracowni Józefa Mehoffera i Józefa Pankiewicza na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1924 roku kilkuosobowa grupa polskich artystów opuściła Kraków i wyjechała do Paryża. Niby nic niezwykłego\, gdyby nie fakt\, że zostali tam siedem lat! I wrócili do dawnej stolicy już jako kapiści (inaczej: koloryści). Oni właśnie zdominowali malarstwo polskie w międzywojniu. Znać u kolorystów silne wpływy francuskiego postimpresjonizmu. Cybis\, podobnie do pozostałych kolorystów\, malował głównie martwe natury i pejzaże. Jego obrazy cechowała swoboda faktury\, pojemność kolorystyczna i charakterystyczne ekspresyjne użycie plamy. Z zasady koloryści nie używali koloru czarnego – idealna sztuka na niewesołe czasy. Krzepi bez skutków ubocznych.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-cybis/
LOCATION:Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa\, Pl. Teatralny 1\, Warszawa\, 00-950\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/csm_cybis_484240ee4f.png
GEO:52.243632251422;21.01067960502
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa Pl. Teatralny 1 Warszawa 00-950 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Teatralny 1:geo:21.01067960502,52.243632251422
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210221
DTEND;VALUE=DATE:20211025
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210823T151751Z
LAST-MODIFIED:20210825T094856Z
UID:16777-1613865600-1635119999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Podróż do Japonii
DESCRIPTION:Podróż do Japonii.\n Z kolekcji Muzeum Manggha \n21 lutego – 24 października 2021 r.\n Muzeum Regionalne w Stalowej Woli\n– Galeria Malarstwa Alfonsa Karpińskiego \nWięcej informacji » \n\nWystawa Podróż do Japonii \nW lutym 2021 roku Muzeum Regionalne w Stalowej Woli zabierze swoich widzów w niezwykłą podróż do Japonii\, gdzie zobaczą porywające krajobrazy i architekturę\, spotkają interesujących ludzi\, poznają ich zwyczaje\, codzienne życie i ulubione potrawy. Zbliżą się do tego fascynującego kraju poprzez rysunki\, fotografie\, rzeźby\, drzeworyty\, będące znakami zachwytu i refleksji. \nWystawa została przygotowana we współpracy z Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. Jej narrację budują rysunki Andrzeja Wajdy i reportażowo-dokumentalne fotografie z lat trzydziestych XX w. Ze’eva Aleksandrowicza i Franza Stoedtnera\, obiekty Aliski Lahusen inspirowane laką\, tradycyjną techniką japońską\, i drzeworytami Hiroshigego\, a dopełniają współczesne wizerunki Japończyków w fotografiach Hiroha Kikaia. \n„Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku”. Wystawa Podróż do Japonii w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli jest niczym innym jak początkiem tej podróży.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/podroz-do-japonii/
LOCATION:Muzeum Regionalne w Stalowej Woli\, ul. Rozwadowska 12\, Stalowa Wola\, 37-450\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/08/Podróż-do-Japonii.jpg
GEO:50.589034;22.046518
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Regionalne w Stalowej Woli ul. Rozwadowska 12 Stalowa Wola 37-450 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rozwadowska 12:geo:22.046518,50.589034
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210305
DTEND;VALUE=DATE:20210614
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210213T130831Z
LAST-MODIFIED:20210213T130831Z
UID:14421-1614902400-1623628799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Aleksander Kotsis (1836–1877). Odcienie realizmu
DESCRIPTION:Aleksander Kotsis (1836–1877). Odcienie realizmu \nWernisaż: 05 marca 2021 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie |\n Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\n Wystawa czynna do: 13 czerwca 2021 r.\n Kurator wystawy: dr Aleksandra Krypczyk-De Barra \n                     Aleksander Kotsis\, Autoportret\, 1870-1874\nUrodzony w podkrakowskim Ludwinowie i mieszkający w Podgórzu Aleksander Kotsis to jeden z najbardziej cenionych malarzy polskich działających w połowie XIX wieku. Jego twórczość związana jest ze środowiskami artystycznymi Krakowa\, Wiednia i Monachium. Sztuka Kotsisa reprezentuje kierunek XIX- wiecznego realizmu\, a jej analogii można doszukiwać się w dziełach tzw. malarzy ludu\, np. Jeana-François Milleta (1814–1875). Warto również dostrzec w niej rys romantycznego postrzegania świata. \nKotsisa inspirowały odcienie codzienności galicyjskich miasteczek oraz małopolskiej i podhalańskiej wsi: ludzkie radości i strapienia\, tragizm egzystencji ubogich i wykluczonych\, czułość i ulotność międzyludzkich relacji\, dziecięca ciekawość świata. Ważnym źródłem fascynacji artysty była także uroda podkrakowskiego i tatrzańskiego krajobrazu. \nEkspozycja w Muzeum Narodowym w Krakowie została przygotowana w 185. rocznicę narodzin artysty. Zaprezentowano na niej obrazy olejne\, akwarele\, rysunki i szkice ze zbiorów prywatnych oraz z kolekcji muzealnych\, m.in. Muzeów Narodowych w Gdańsku\, Kielcach\, Krakowie\, Poznaniu\, Szczecinie\, Warszawie i Wrocławiu\, Muzeum Śląskiego w Katowicach\, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Lwowskiej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego. \nTematyczno-problemowy układ wystawy został zainspirowany myślą Jana Cybisa (1897–1972): „obraz Kotsisa nas intryguje\, bo jest malowany z powodem plastycznym w czasie\, kiedy najbardziej gubiono powód plastyczny\, malując dla tematu”. Główną część ekspozycji uzupełniono o cztery aneksy. Zgłębienie tajników techniki i technologii malarza oferuje Kotsisa kod twórczy. Kolejny\, Kotsis poszukiwany\, umożliwi poznanie historii jego zaginionych dzieł. Wieś jako inspiracja prezentuje przykłady dzieł odzwierciedlających fascynację wsią i ludem\, której uległo wielu rodzimych artystów działających w połowie XIX stulecia. Zamykający wystawę aneks Kotsis i socrealiści odnosi się do recepcji sztuki artysty w latach 40. i 50. XX wieku\, ukazując ją przez pryzmat narzuconego odgórnie\, upolitycznionego kierunku\, jakim był socrealizm.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/aleksander-kotsis-1836-1877-odcienie-realizmu/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/kotsis.png
GEO:50.06346;19.936106
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011  Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210308
DTEND;VALUE=DATE:20211101
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210316T205821Z
LAST-MODIFIED:20211228T134635Z
UID:14584-1615161600-1635724799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Wszystkie arrasy króla. Powroty. 2021–1961–1921
DESCRIPTION:Wszystkie arrasy króla. Powroty.\n2021–1961–1921 \nWernisaż: 08 marca 2021 r.\nZamek Królewski na Wawelu\nWystawa czynna do: 31 października 2021 r.\nKuratorzy i Autorzy wystawy:\nMagdalena Ozga\, Magdalena Piwocka\, Jerzy Holc \n\nUkrywane przed Szwedami\, zrabowane na polecenie carycy Katarzyny\, wywiezione galarem wiślanym na trzy dni przed wkroczeniem Niemców do Krakowa w 1939 roku. Ewakuowane do Rumunii 18 września\, kolejno do Francji i przez Anglię do Kanady. Wreszcie powróciły. Wszystkie zachowane w Polsce arrasy Zygmunta Augusta zobaczymy w Zamku Królewskim na Wawelu. To jedyny w dziejach jagiellońskiej rezydencji pokaz całej zachowanej kolekcji we wnętrzach\, dla których tapiserie zostały stworzone. \nArras z monogramem króla Zygmunta Augusta i globusem\, Zamek Królewski na Wawelu\nZamówienie polskiego króla \nSzesnastowiecznym odbiorcom arrasy imponowały rozmiarami i blaskiem złotych i srebrnych nici. Współczesny widz\, stając naprzeciw tapiserii biblijnych dostrzeże w nich m.in. nawiązania do mistrzów włoskiego renesansu\, Rafaela\, Michała Anioła. Przed nami 137 królewskich tapiserii urzekających kunsztem wykonania. Wśród nich 19 monumentalnych tkanin figuralnych ze scenami z Księgi Rodzaju (Szczęśliwość rajska – 480 cm x 854 cm\, Wejście zwierząt do arki – 475 cm x 792 cm\, Budowa wieży Babel – 482 cm x 812 cm)\, 44 werdiury z przedstawieniami zwierząt wpisanymi w krajobraz (Wydra z rybą w pysku i fantastyczne gady\, Jednorożec-żyrafa i ryś\, Bocian i króliki)\, 42 arrasy herbowe (groteska z herbami Polski i Litwy oraz postacią Cerery)\, a także niewielkich rozmiarów obicia mebli oraz tkaniny do dekoracji wnęk okiennych. Wielu z nich widzowie nigdy wcześniej nie mieli okazji oglądać. \n„Powstanie tak wielkiej kolekcji arrasów w latach 1550–1560 w Brukseli na zlecenie jednego władcy nie ma precedensu w Europie. To największe tego rodzaju prywatne – królewskie przedsięwzięcie wynikające z kolekcjonerskiego zamiłowania Zygmunta Augusta\, który zbierał m.in. biżuterię i dzieła rzemiosła artystycznego. Cieszę się\, że wróciliśmy do dobrej tradycji organizowania wystaw w przestrzeniach historycznych: reprezentacyjnych komnatach i apartamentach prywatnych” – opowiada dr hab. Andrzej Betlej\, prof. UJ\, Dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu. \nArras z monogramem króla Zygmunta Augusta i globusem\, detal\, Zamek Królewski na Wawelu\nPodróż w czasie i przestrzeni \nEkspozycja wprowadza widza w atmosferę wnętrz zamkowych\, odświętnie ozdobionych tapiseriami\, jak to czyniono niegdyś na wyjątkowe okazje. Opowiada także o ogromnej pracy konserwatorów\, zmagających się ze skutkami uszkodzeń i zniszczeń\, które stały się udziałem arrasów w ciągu ich burzliwych dziejów. Od powrotu z Rosji w 1921 roku rozpoczął się bowiem wieloletni proces konserwacji tapiserii\, który trwa do dziś. \n„To wielkie dzieło przede wszystkim wawelskich konserwatorów. W Sali Senatorskiej\, gdzie pokazujemy arrasy herbowe\, można obejrzeć też arras po niedawnej konserwacji. Do pewnego stopnia „odzyskał” on swą barwę\, wyróżnia się na tle innych. Zdradzę\, że na wystawie będzie można\, dzięki pewnemu zabiegowi\, zobaczyć oryginalną kolorystykę niektórych arrasów!” – mówi dr hab. Andrzej Betlej. \nKoncepcja wystawy\, zawarta w słowie – „powroty” jest jednak\, jak podkreśla Dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu\, zaskakująca i nieoczywista. W odwróconej narracji podążamy bowiem od współczesności przez kolejne powroty arrasów: 1961 i 1921 rok. \nNiemiecka aktorka Brigitte Helm w towarzystwie Tadeusza Przypkowskiego\, kierownika Biura Propagandy Krakowa i Carla Opitza\, dyrektora wytwórni filmowej Universum Film Aktiengesellschaft (UFA)\, marzec 1933\, NAC\n„Ten aktualny akcent ekspozycji tworzą prace Marcina Maciejowskiego i Mirosława Bałki. Chcemy pokazać\, że Zygmuntowskie tapiserie inspirują współczesnych twórców. Pierwszy obraz Marcina Maciejowskiego odnoszący się do arrasów powstał jeszcze w trakcie jego studiów na ASP. Teraz podarował nam kolejne dzieło „Wizyta na Wawelu”. A Mirosław Bałka przygotował – z myślą o naszej wystawie – dwie instalacje. „Trzy promienie” zobaczymy na dziedzińcu wawelskim\, druga – zatytułowana „Paszport” – wraz z obrazem Maciejowskiego otwiera ekspozycję” – mówi Dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu. \nWystawę uzupełniają też archiwalne fotografie ukazujące królewskie arrasy w zaskakujących kontekstach społeczno-historycznych. Zobaczymy m.in. zdjęcie z Brigitte Helm – gwiazdą filmu Metropolis (1927) w reż. Fritza Langa\, która gościła na Wawelu i podziwiała Zygmuntowską kolekcję. \nPowroty 2021–1961–1921 \nSymboliczny powrót arrasów Zygmunta Augusta na wawelską wystawę dokonuje się nieprzypadkowo w 2021 roku\, kiedy obchodzimy okrągłe rocznice dwóch innych powrotów. 18 marca 1961 roku odbył się bowiem uroczysty pokaz królewskich tapiserii w komnatach zamkowych z okazji ich powrotu z Kanady\, gdzie znalazły schronienie po latach tułaczki po ogarniętej wojną Europie. \nDrugi z tytułowych powrotów nastąpił w wyniku traktatu pokojowego zawartego sto lat temu\, 18 marca 1921 roku w Rydze. Akt ten\, kończący zwycięską dla Polski wojnę z Rosją Sowiecką\, umożliwił rewindykację tysięcy dzieł sztuki i dóbr kultury\, wywiezionych w wyniku rozbiorów do carskiej Rosji. Na jego mocy sprowadzono także do kraju kolekcję Zygmuntowskich arrasów\, zagrabioną po trzecim rozbiorze Polski w 1795 roku. \nArras z herbami Polski i Litwy oraz z postacią Cerery | ok. 1560 Bruksela\, wg kartonu artysty antwerpskiego z kręgu Cornelisa Florisa i Cornelisa Bosa\, warsztat Jana van Tieghem\, Zamek Królewski na Wawelu\n„Wawelska wystawa upamiętnia jednak nie tylko momenty powrotów kolekcji\, ale jest również dedykowana ludziom – tym\, dzięki którym arrasy ocalały i wróciły na Wawel m.in.: Stanisławowi Świerzowi-Zaleskiemu\, Józefowi Krzywdzie-Polkowskiemu\, Jerzemu Szablowskiemu\, Witoldowi Małcużyńskiemu\, a także tym\, którzy walczyli o ich rewindykację z Rosji – Aleksandrowi Czołowskiemu i Marianowi Morelowskiemu. Pragnęliśmy uhonorować ich ofiarność w poszukiwaniu arrasów\, starania o zwrot skarbu\, opiekę nad nimi. Dlatego też\, poza wystawą\, postanowiliśmy także upamiętnić wszystkich zasłużonych specjalną pamiątkową tablicą\, którą odsłonimy w trakcie wernisażu. \nEkspozycja potrwa pół roku\, ale chciałbym\, by została zapamiętana na zawsze: jako pomnik znaczenia fundacji królewskiej\, jako upamiętnienie tych\, którzy kolekcję tworzyli\, i tych\, którzy o nią przez wieki się troszczyli. Nie pozwolimy o tym zapomnieć. Wydaliśmy specjalnie kilka książek poświęconych arrasom: reedycję katalogu\, nowy zbiór studiów\, a także album w ośmiu wersjach językowych. Oczywiście jest też katalog wystawy” – zwraca uwagę dr hab. Andrzej Betlej. \nArras Budowa wieży Babel z serii Dzieje wieży Babel | ok. 1550\,Zamek Królewski na Wawelu\nArcydzieła gatunku \nWarto zwrócić uwagę\, że twórcy arrasów inspirowali się nie tylko pracami największych artystów\, ale także bestiariuszami\, kompendiami florystycznymi i zoologicznymi. Michiel I Coxcie\, twórca projektów arrasów biblijnych\, był określany mianem „Rafaela Flamandzkiego”. Wawelska kolekcja stanowiła też tzw. pierwszą edycję\, model dla późniejszych replik i trawestacji. \nArras Walka smoka z panterą | ok. 1555\, Zamek Królewski na Wawelu\nZespół wawelskich arrasów został utkany w latach 1550–1560 w znakomitych warsztatach w Brukseli\, ówczesnej światowej metropolii sztuki tapiseryjnej. Tkaniny wykonano z wełny i jedwabiu oraz z nici srebrnych i srebrnych złoconych. Arcydzieła\, które stworzyli autorzy malarskich kartonów\, zrealizowano na zamówienie króla Zygmunta Augusta\, ostatniego Jagiellona\, w ramach zbioru około 160 tapiserii przeznaczonych do dekoracji Zamku Królewskiego na Wawelu. To największy komplet tego typu tkanin\, jaki kiedykolwiek powstał dla jednego zleceniodawcy.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wszystkie-arrasy-krola-powroty-2021-1961-1921/
LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/03/arras-z-monogramem-detal2.jpg
GEO:50.05416;19.935439
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210311
DTEND;VALUE=DATE:20210628
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210213T132844Z
LAST-MODIFIED:20210213T132844Z
UID:14427-1615420800-1624838399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jan Kochanowski w twórczości Jana Matejki. Wokół bohatera i obrazu
DESCRIPTION:Jan Kochanowski w twórczości Jana Matejki. Wokół bohatera i obrazu \nWernisaż: 11 marca 2021 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie |\n Dom Jana Matejki\n Wystawa czynna do: 27 czerwca 2021 r. \nWystawa „Jan Kochanowski w twórczości Jana Matejki. Wokół bohatera i obrazu” nawiązuje do zainteresowań Jana Matejki postacią poety epoki Odrodzenia. \nJan Matejko\, Jan Kochanowski |\nMatejko kilkakrotnie w swojej twórczości przedstawiał wydarzenia związane z poetą Janem Kochanowskim. Wykonał szkice postaci\, szkice kompozycyjne do obrazów\, obraz historyczny czy portret imaginacyjny poety. Uwiecznił go także w dziele Ubiory w Polsce. W swojej kolekcji gromadził liczne artefakty związane z epoką\, które są eksponowane na wystawie. W pierwszych latach działalności artystycznej malarza powstał obraz Jan Kochanowski z Urszulką (1862) przedstawiający poetę cierpiącego po stracie córki. \nJan Kochanowski – obraz należący do zbiorów Polskiej Akademii Umiejętności – był darem artysty malowanym w Krakowie od 17 maja 1884 roku i ukończonym w ciągu 2 dni. W tym samym roku krakowska Akademia Umiejętności uczciła trzechsetną rocznicę śmierci Jana Kochanowskiego zjazdem naukowym jego imienia. Matejko ofiarował fantazyjny portret poety z humorystycznym wierszykiem własnego autorstwa napisanym na drelichu i umieszczonym na odwrocie obrazu. \nPostać poety pojawia się w kolejnych dziełach malarskich Matejki: Rzeczpospolita Babińska (1881) oraz w cyklu Dzieje cywilizacji w Polsce – Złoty wiek literatury w XVI wieku.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-kochanowski-tworczosci-jana-matejki-wokol-bohatera-obrazu/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Dom Jana Matejki\, Floriańska 41\, Kraków\, 31-019\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/kochanowski_detail.jpg
GEO:50.0639004;19.9408052
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Dom Jana Matejki Floriańska 41 Kraków 31-019 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Floriańska 41:geo:19.9408052,50.0639004
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210312
DTEND;VALUE=DATE:20210726
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210213T141255Z
LAST-MODIFIED:20210213T141255Z
UID:14441-1615507200-1627257599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Archeomoderna. Polska sztuka nowoczesna i mity państwotwórcze
DESCRIPTION:Archeomoderna. Polska sztuka nowoczesna i mity państwotwórcze \nWernisaż: 12 marca 2021 r.\n Muzeum Narodowe w Szczecinie\n Wystawa czynna do: 25 lipca 2021 r.\n Kurator: dr Szymon Piotr Kubiak \nMarian Tomaszewski\, Stworzenie świata (Moja Guernica) | 1948\, Muzeum Narodowe w Szczecinie\nPo zakończeniu II wojny światowej obszar Polski przesunął się na zachód. W zamian za rozległe\, głównie rolnicze połacie Kresów Wschodnich\, państwo zyskało teraz krainy położone wzdłuż Bałtyku\, Odry i Nysy Łużyckiej – powierzchniowo mniejsze\, lecz znacznie silniej zmodernizowane. W międzywojennych środowiskach endeckich zwano je niekiedy Kresami Niewyzwolonymi\, propaganda komunistyczna zaczęła stosować termin Ziem Odzyskanych\, przyłączonych do „ziem dawnych” Rzeczpospolitej. Nowe tereny utożsamiono z dominium pierwszych Piastów\, choć w istocie nie wszystkie wchodziły w jego skład. Pozbawiane żywiołu niemieckiego miasta – Olsztyn\, Słupsk\, Koszalin\, Gorzów nad Wartą\, Zielona Góra\, Legnica czy Opole – przeobrażano w centra życia etnicznie unifikowanych polskich przesiedleńców. Ich asymilacja w obcym otoczeniu wymagała zdecydowanych działań polityki kulturalnej\, której ośrodkami uczyniono między innymi muzea. \nWojciech Gerson\, Bez ziemi. Pomorzanie wyparci przez Niemców na wyspy Bałtyku | 1888\, Muzeum Narodowe w Szczecinie\nIdea powrotu na ziemie wczesnopiastowskie skutkowała koncentracją zainteresowań na dwóch biegunach: badaniach archeologiczno-antropologicznych oraz animowaniu nowego środowiska artystycznego. Jesienią 1945 roku stanowisko dyrektora Muzeum Miejskiego w Szczecinie powierzono archeologowi Bogdanowi Kostrzewskiemu – synowi słynnego profesora z Poznania\, odkrywcy Biskupina. W latach 1946–1947 o losach sztuki i nauki na Ziemiach Odzyskanych zadecydowały dwie konferencje branżowe\, podczas których brzemienne w skutki postulaty wyraził profesor Stanisław Lorentz – dyrektor stołecznego Muzeum Narodowego. Choć szczecińskim muzeum kierował już wówczas rzeźbiarz Lech Krzekotowski\, Lorenz największą kulturotwórczą rolę przypisał działowi prehistorycznemu i wczesnohistorycznemu. Kolejno uplasował działy etnograficzny i przyrodniczy. „Najmniej ważny dział sztuki” planował zorganizować „raczej z punktu widzenia historii kultury”. Misyjną funkcję otrzymać miały za to wystawy polskiej sztuki współczesnej. \nZofia Stryjeńska\, Lipiec–Sierpień\, fragment panneau dekoracyjnego\, 1925\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nW ten sposób najsilniejszą pozycję na Pomorzu Zachodnim zdobyło środowisko archeologiczne. W odróżnieniu od Gdańska i Wrocławia\, gdzie powstały wyższe uczelnie artystyczne\, Szczecin nie zdołał jednak przyciągnąć wybitnych teoretyków sztuki najnowszej. Plastycy funkcjonowali w symbiozie z prehistorykami (Tadeuszem Wieczorowskim\, Władysławem Filipowiakiem)\, mediewistami (Leopoldem Kusztelskim\, Zofią Krzymuską-Fafius\, Wiktorem Fenrychem) i etnografami (Tadeuszem Delimatem). Wykopaliska na terenie szczecińskiego zamku i podgrodzia oraz wielu innych stanowiskach w regionie zwróciły uwagę twórców na formalne cechy lokalnych „starożytności”\, które stały się źródłem inspiracji. Kulminacja tego procesu nastąpiła w okresie wieloletniej dyrektury profesora Filipowiaka (1955–2000)\, badacza Wolina\, obejmując obchody dwóch milleniów: państwa polskiego (1966) i bitwy pod Cedynią (1972). \nZygmunt Waliszewski\, Wenus | 1917\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nWystawa Archeomoderna\, pomyślana jako jubileusz 75-lecia polskiego muzealnictwa w Szczecinie oraz 50-lecia funkcjonowania placówki w sieci muzeów narodowych\, ukazuje specyfikę tutejszych zbiorów artystycznych w kontekście tamtego interdyscyplinarnego zbliżenia. Dzięki obiektom użyczonym przez liczne instytucje i prywatnych kolekcjonerów pozwala zarysować dzieje owego aliansu\, sięgające korzeniami XIX stulecia\, oraz XX-wieczne tło ogólnokrajowe. Prehistoryczno-etnograficzna rama oferuje także nowe spojrzenie na niektóre kierunki powojennego modernizmu – od surrealizmu przez malarstwo materii do nowej rzeźby i rzemiosła artystycznego – w perspektywie centralnej polityki państwa\, podkreślającej jego długowieczną czy nawet odwieczną monokulturowość. Dziś konstrukcja ta odkrywa swoją tożsamość jako mit: modyfikowany i performowany w odpowiedzi na potrzeby wewnętrznego zarządzania narodem i jego zewnętrznej reprezentacji. Dzieła sztuki stanowią również świadectwo przyswajania międzynarodowych tendencji – zarówno z zakresu nauk antropologicznych jak i sztuk wizualnych.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/archeomoderna-polska-sztuka-nowoczesna-mity-panstwotworcze/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/marian_tomaszewski_stworzenie_wiata_moja_guernica_1948_muzeum_narodowe_w_szczecinie_20210204_1720740244.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210314
DTEND;VALUE=DATE:20210614
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210412T163820Z
LAST-MODIFIED:20210412T163820Z
UID:14776-1615680000-1623628799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Etnoilustracje. Między światami. Magia obrzędów wiosennych.
DESCRIPTION:Etnoilustracje. Między światami.\n Magia obrzędów wiosennych. \nWernisaż: 14 marca 2021 r.\n Muzeum Regionalne w Stalowej Woli |\n Galeria Malarstwa Alfonsa Karpińskiego\n Wystawa czynna do: 13 czerwca 2021 r.\n Kurator\, współtwórca: Monika Michaluk \nWystawa Etnoilustracje. Między światami. Magia obrzędów wiosennych\nEtnoilustracje to zbiór bajkowych scen\, które zachwycą międzypokoleniowe grono odbiorców. Projekt w unikalny sposób przybliża wątki związane z rodzimą tradycją. Prace łączą motywy graficzne\, inspirowane wzornictwem ludowym\, z humorystycznymi gadkami\, animującymi przedstawione sceny. Te zabawne anegdoty przywodzą na myśl wieści gminne\, charakterystyczne niemal dla każdej małej społeczności. Dzięki Etnoilustracjom widzowie mają szansę na nowo odkryć półfantastyczny świat zdarzeń\, przedmiotów i postaci\, które inspirują nas do spoglądania w przeszłość – po to byśmy mogli na nowo odkrywać teraźniejszość – wspólne miejsca\, wartości i historie. Bajkowe sceny\, choć nawiązują do dawnej obrzędowości i obyczajowości\, wciąż są aktualne. Odwołują się do źródeł etnograficznych\, obiektów i opowieści ludzi\, którzy wciąż kultywują swoje tradycje lub są z nimi silnie związani. \nWehikuły czasu \nWystawa Etnoilustracje – między światami została stworzona we współpracy z działem etnograficznym Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Tym razem bajkowe sceny autorstwa Moniki Michaluk i Michała Stachowiaka stały się zaledwie punktem wyjścia do zaprezentowania sylwetek prawdziwych bohaterów. Są nimi lokalni rzemieślnicy oraz twórcy ludowi. To właśnie ich prace zabiorą nas w podróż ku naturze – prawdziwej skarbnicy inspiracji\, wzorów i materiałów. Tutaj magia przeplata się z czasem świątecznym i codziennością. Obiekty zaprezentowane na wystawie mają szczególne znaczenie. Są łącznikiem pomiędzy światami – tym dawnym\, będącym naszym wspólnym dziedzictwem – i tym współczesnym\, w którym już dorasta najmłodsze pokolenie. Zwiedzający będą mogli poznać sylwetki takich podkarpackich twórców\, jak Jan Puk (rzeźbiarz\, zabawkarz)\, Maria Kozłowa (twórczyni ludowa\, poetka)\, Anna Rzeszut (hafciarka\, działaczka kulturalna) czy Henryk Kurzyna (garncarz). \nJak jest żytko\, to będzie wszytko \nEtnoilustracje – między światami to wystawa dedykowana szczególnie dzieciom. Połączenie świata bajki i żywych obiektów to niezwykłe doświadczenie edukacyjne. Oprócz wytworów rękodzielniczych\, ważnymi eksponatami będą tutaj również surowce naturalne\, które posłużyły twórcom do wykonania przedmiotów użytkowych. Poznamy ich znaczenie i właściwości. To między innymi drewno\, wiklina\, gałęzie wierzby\, glina czy zboże\, które jest głównym elementem wystawy. Fazy jego wzrostu od zarania dziejów były nierozerwalnie związane z cyklem agrarnym\, który warunkował styl życia dawnych\, wiejskich społeczności. Dzięki zasobom Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli widzowie będą mogli poznać różne aspekty związane z wiosenną\, lokalną obrzędowością i obyczajowością.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/etnoilustracje-miedzy-swiatami-magia-obrzedow-wiosennych/
LOCATION:Muzeum Regionalne w Stalowej Woli\, ul. Rozwadowska 12\, Stalowa Wola\, 37-450\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/32699af76cfc6e0191d612ffd4e88ee9_XL.jpg
GEO:50.589034;22.046518
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Regionalne w Stalowej Woli ul. Rozwadowska 12 Stalowa Wola 37-450 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rozwadowska 12:geo:22.046518,50.589034
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210317
DTEND;VALUE=DATE:20210601
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210403T093850Z
LAST-MODIFIED:20210403T093905Z
UID:14695-1615939200-1622505599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Kasia Kmita. Ćwiczenia z wyobraźni
DESCRIPTION:Kasia Kmita. Ćwiczenia z wyobraźni \nWernisaż: 17 marca 2021 r.\n Muzeum Architektury we Wrocławiu\n Wystawa czynna do: 31 maja 2021 r.\n Kurator: Kuba Żary \nKasia Kmita\, Ćwiczenia z wyobraźni | 2021r.\, Muzeum Architektury we Wrocławiu\nSympozjum Plastyczne Wrocław ’70 – niezwykłe spotkanie artystów\, krytyków i teoretyków sztuki\, które odbyło się we Wrocławiu w pierwszych miesiącach 1970 roku – było dla ówczesnego środowiska artystycznego w Polsce przestrzenią wymiany myśli i wykuwania nowych kierunków w polskiej sztuce. Wydarzenie to – pomimo\, a może właśnie dlatego\, że jego burzliwe w przebiegu obrady doprowadziły do powstania jedynie nielicznych realizacji – jeszcze w latach 70. obrosło legendarną sławą i do dziś prowokuje do dyskusji. Ze względu na to\, że w toku Sympozjum zgłoszone zostały propozycje\, które z perspektywy lat okazały się ważnymi dziełami polskiego konceptualizmu (takie jak chociażby „Zaczyna się we Wrocławiu” Zbigniewa Gostomskiego\, „Punkt” Jerzego Fedorowicza czy „Dialog” Włodzimierza Borowskiego)\, wrocławski zjazd szybko doczekał się miana „pierwszej polskiej manifestacji sztuki konceptualnej”. Pomimo tego\, że w analizach współczesnych akademików i krytyków przebieg wydarzenia podlega demityzacji\, a rezultaty spotkania przedstawiane są w bardziej złożony\, zniuansowany sposób\, Sympozjum Plastyczne Wrocław ‘70 wciąż utrzymuje status otoczonej nimbem niesamowitości „przestrzeni niemożliwego”. Rok 50. rocznicy Sympozjum udowodnił\, że opowiadające o nim legendy\, mity i przekazy wciąż pobudzają wyobraźnię\, skłaniają do refleksji nad kondycją polskiej sztuki i środowiska artystycznego\, mogą stać się inspiracją dla kolejnych pokoleń twórców. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Kasia Kmita\, Wizja terenowa \, detal |2021\, Muzeum Architektury we Wrocławiu\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Kasia Kmita\, Wizja terenowa \, detal |2021\, Muzeum Architektury we Wrocławiu\n						 \n					\n\nProjekt „Ćwiczenia z wyobraźni” stanowi reinterpretację „legendarnego”\, „fantastyczno-niemożliwego” rysu\, jaki wpisany jest w pamięć o Sympozjum Plastycznym Wrocław ‘70. Wychodząc od materiałów źródłowych\, archiwaliów i dokumentacji\, ma ich zawartość przekraczać\, rozbudowywać tworzoną przez nie narrację. Podstawowym punktem odniesienia dla artystyczno-kuratorskiego zespołu są prywatne historie opowiadające o jednostkowych sposobach doświadczania tego historycznego wydarzenia. W jaki sposób Sympozjum zapamiętali jego uczestnicy i uczestniczki: artystki i artyści\, organizatorzy i organizatorki\, widzki i widzowie? Subiektywne opowieści o tym historycznych wydarzeniu\, odkrywane podczas rozmów\, lektury dzienników\, przeglądania starych albumów\, złożyły się na fabularny szkielet projektu. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Kasia Kmita\, Dyskusja w Piwnicy Świdnickiej | 2021\, Muzeum Architektury we Wrocławiu\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Kasia Kmita\, Dyskusja w Piwnicy Świdnickiej\, detal | 2021\, Muzeum Architektury we Wrocławiu\n						 \n					\n\nNa jego podstawie powstały ilustracyjne prace stworzone przez Kasię Kmitę – wrocławską malarkę\, posługującą się skrupulatnie dopracowaną\, inspirowaną tradycyjnymi ludowymi kodrami formą wycinanki. Jej papierowe obrazy są często pierwszymi wizualnymi reprezentacjami nieudokumentowanych\, mniej oficjalnych\, ale nie mniej istotnych momentów Sympozjum. Składającym się na wystawę uprzestrzennionym kompozycjom (nasuwającym na myśl złożoną architektoniczne makiety\, scenografię czy formułę “pop-up books”) towarzyszą komentarze\, stanowiące przetworzenie informacji odnalezionych w wypowiedziach\, archiwalnych tekstach\, fotografiach. Wizualno-dźwiękowa instalacja ma stanowić próbę fabularyzacji\, a nawet beletryzacji historii Sympozjum – być świadomie tworzonym wkładem do mitycznej sławy wydarzenia z 1970 roku\, do folkloru polskiego środowiska artystycznego. \nProjekt prezentowany będzie rozdziałami. W procesie wystawa prezentowana będzie między 17 marca a 14 kwietnia – co tydzień ekspozycja będzie się rozbudowywać o kolejny odcinek opowieści o Sympozjum. Od 14 kwietnia do końca maja dostępna będzie w całości\, na którą złoży się 6 „ćwiczeń z wyobraźni”\, odwołujących się do bardzo konkretnych chwil\, które zdeterminowały kształt artystycznego dziedzictwa tego wydarzenia.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kasia-kmita-cwiczenia-wyobrazni/
LOCATION:Polska
CATEGORIES:inne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/unnamed.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210325
DTEND;VALUE=DATE:20210630
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20200613T131408Z
LAST-MODIFIED:20200613T131408Z
UID:13363-1616630400-1625011199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jarosław Modzelewski
DESCRIPTION:Jarosław Modzelewski \nWernisaż: 25 marca 2021 r.\n Galeria Opera |\n Teatr Wielki – Opera Narodowa\n Wystawa czynna do: 29 czerwca 2021 r. \nJarosław Modzelewski\, Ubranie\, 1990\, olej na płótnie\, 136×150 cm\nJarosław Modzelewski\, malarz\, pedagog\, współzałożyciel słynnego „kolektywu” artystycznego Gruppa\, powołanego do życia w pierwszą rocznicę stanu wojennego\, a oficjalnie pogrzebanego dziesięć lat później w warszawskiej Zachęcie. Pierwsza wystawa nosiła tytuł wywrotowy w swej pozornej politycznej obojętności Las\, góra\, chmura\, natomiast ta retrospektywno-funeralna Gruppa – przyznajemy się do winy\, prosimy o wybaczenie\, obiecujemy poprawę. Tytuły wystarczą do nabrania podejrzeń\, iż artyści nie wyobcowywali się z ponurej rzeczywistości. Modzelewski zaczynał od ideogramów\, znaków\, szablonów\, aby w drugiej połowie lat 80. zwrócić się ku figuralności\, acz takiej surrealistycznej. I znowuż tytuł współznaczył z płótnem\, jak choćby w Strzemińskim opłakującym śmierć Malewicza. Rzecz w tym\, iż fizycznie do takiego spotkania dojść nie mogło. Za to dojść z pewnością może do spotkania z twórczością Modzelwskiego w Galerii Opera. Malarz współredagował artystyczno-publicystyczne ramię Gruppy\, pismo „Oj\, dobrze już”. Tytuł ponownie wywrotowy – niby parasol zasłania przed deszczem albo słońcem – kwestia optyki.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jaroslaw-modzelewski/
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2020/06/csm_modzelewski_ubranie_www_330d12bc73.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210325
DTEND;VALUE=DATE:20210801
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210510T113838Z
LAST-MODIFIED:20210604T125757Z
UID:15639-1616630400-1627775999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jarosław Modzelewski - Obrazy z dzieciństwa
DESCRIPTION:Jarosław Modzelewski – Obrazy z dzieciństwa\n25 marca – 31 lipca 2021\nGaleria aTak \nWięcej informacji » \n\nJuż po raz trzeci możemy w Galerii aTAK oglądać malarstwo Jarosława Modzelewskiego. Zaczęło się od poplenerowej wystawy w 2008 roku\, na której artysta pokazał swoje toskańskie impresje malowane w Vellano\, dokąd rok wcześniej przyjechał na moje zaproszenie wraz ze swoimi uczniami i przyjaciółmi. Spędziliśmy wówczas ze sobą trzy tygodnie\, dzięki czemu mogliśmy się lepiej poznać\, porozmawiać o sztuce\, o życiu. \nJarosław Modzelewski\, Kopyta\, wypadek w Ukcie | 2020\, fot. materiały organizatora\nTrzy lata po tej włoskiej przygodzie przyszedł czas na jego pierwszą indywidualną wystawę w naszej galerii. Teraz spotykamy się z nim po raz trzeci. Tym razem pokazujemy prace nietypowe dla Modzelewskiego\, gdyż nie utrwalają one na płótnie otaczającej go dzisiaj rzeczywistości – do czego artysta nas przyzwyczaił. Na wystawianych obecnie obrazach malarz odkrywa bowiem przed nami świat inny\, pokazuje okruchy swego dzieciństwa\, ożywają fragmenty wspomnień sprzed lat. \nTo\, co widzimy na wystawie\, było kiedyś\, wydarzyło się dawno temu i malując dzisiaj te przebłyski pamięci\, artysta niejako uzupełnia brakujące w jego oeuvre elementy tamtego\, minionego już świata. \nJarosław Modzelewski\, Plac Narutowicza | 2020\, fot. materiały organizatora\nNie jest to jednak programowe\, systematyczne czy też świadome malowanie obrazów z dzieciństwa. Wygląda raczej na łapanie tych drobnych wspomnień zagubionych gdzieś głęboko w pamięci\, które czasami ukazują się nam ni stąd\, ni zowąd i zachęcają do refleksji nad czymś\, co się wydarzyło w odległej przeszłości\, a o czym już dawno zapomnieliśmy. \nJarosław Modzelewski\, Nad Wisłą | 2020\, fot. materiały organizatora\nJest to więc absolutnie wyjątkowa wystawa. Przyglądając się scenom na poszczególnych obrazach\, zadajemy sobie pytania: co się tam wydarzyło? Kiedy to było? Odpowiedzi w znacznej mierze udziela nam sam bohater tych wydarzeń. W zamieszczonym tu tekście\, bardzo osobistym\, daje Modzelewski ciekawy – nie tylko literacko – komentarz do większości namalowanych przez siebie obrazów. \nJarosław Modzelewski\, Groźne wiry\, a wiosła krótkie | 2021\, fot. materiały organizatora\nPolecam również lekturę eseju Jerzego Wojciechowskiego\, który\, omawiając „Obrazy z dzieciństwa” Modzelewskiego\, skupia się na szerszym zagadnieniu upływu czasu i na jakże różnym jego odbiorze przez dzieci i przez dorosłych.\n– Krzysztof Musiał
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jaroslaw-modzelewski-obrazy-dziecinstwa/
LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11/38\, Warszawa\, 00-052\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/05/jaroslaw-modzelewski-3.jpg
GEO:52.248451414432;21.173821985761
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11/38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11/38:geo:21.173821985761,52.248451414432
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210330
DTEND;VALUE=DATE:20210524
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210313T144751Z
LAST-MODIFIED:20210313T144751Z
UID:14546-1617062400-1621814399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:W żeńskości kryje się moc boga. Malarstwo Erwina Sówki
DESCRIPTION:W żeńskości kryje się moc boga. Malarstwo Erwina Sówki \nWernisaż: 30 marca 2021 r.\n Muzeum Historii Katowic\n Wystawa czynna do: 23 maja 2021 r. \nERWIN SÓWKA urodził się 18 czerwca 1936 roku w Giszowcu. Pochodził z rodziny górniczej. Gdy miał niespełna 16 lat\, podjął pracę w Elektrowni Kopalni Węgla Kamiennego „Wieczorek”. Tam zetknął się z naukami Teofila Ociepki (głównie za pośrednictwem jego ucznia – Bolesława Skulika). Wbrew obiegowym opiniom Sówka nie został nigdy oficjalnie namaszczony przez mistrza Teofila na swego następcę. Co prawda widywali się\, ale nie mieli okazji ze sobą rozmawiać. Wynikało to zapewne z różnicy wieku – dzieliło ich ponad czterdzieści lat. Ponadto Ociepka był zamkniętym w swoim świecie introwertykiem. Sówkę już wtedy interesowało malowanie\, wykonywał tempery oraz rysunki ołówkiem. \nErwin Sówka\, W ogrodzie | 2001\, olej\, płótno\nPrzez dwa lata uczestniczył też w zajęciach kursu malarstwa zorganizowanego przez dom kultury przy ul. Francuskiej w Katowicach (później Wojewódzki Ośrodek Kulturalno-Oświatowy). Absolwenci kursu zatrudniani byli w pracowniach plastycznych zakładów pracy\, by realizować zlecenia związane z propagandą polityczną. Także młody Sówka pracował w jednej z takich pracowni przy macierzystej kopalni. Malował obrazy przedstawiające ówczesną rzeczywistość\, jednak sztywne kanony „jedynie słusznego” wtedy kierunku w sztuce\, socrealizmu\, wyraźnie mu nie odpowiadały; nie dawały też szans na rozwijanie talentu. Przeniósł się więc do Przedsiębiorstwa Robót Górniczych w Mysłowicach\, gdzie nie był zobowiązany do malowania pod dyktando. Po krótkim czasie wrócił jednak do kopalni „Wieczorek”. Tam jako górnik dołowy pracował do emerytury. \nErwin Sówka\, Trzy róże Nikiszu | 2005\, olej\, płótno\nW 1955 roku dzięki rekomendacji Ewalda Gawlika został wprowadzony do znanego już wówczas Koła Plastyków Nieprofesjonalnych (później określanego mianem Grupy Janowskiej). Bliski stał mu się klimat sztuki starożytnego Wschodu. To zamiłowanie odegrało istotną rolę w jego twórczości\, choć w wielu obrazach nie brak również wyraźnych odwołań do kultury śląskiej (wizje artysty bardzo często rozkwitają na tle miejscowego pejzażu). Na płótnach Sówki rozpoznajemy widoki dobrze znanych mu obiektów\, np. kopalnianej cechowni czy charakterystycznej zabudowy Nikiszowca. W istocie nie był on jednak dokumentalistą – w swych pracach odnosił się przede wszystkim do przeżyć wewnętrznych. \nErwin Sówka\, Dwie żony | 1995\, olej\, płótno\nErwin Sówka za pośrednictwem malarstwa poszukiwał transcendentnego wymiaru istnienia. W jego twórczości stale obecne były także kobiety o obfitych kształtach\, często nagie\, uchwycone w trakcie wykonywania codziennych czynności. Obok nich pojawiała się św. Barbara lub fascynujące boginie hinduskie. \nTwórca miał doskonały warsztat malarski cechujący się wyrafinowaną kolorystyką. Kompozycja jego obrazów realizowana była zawsze w sposób przemyślany\, z dużą dbałością o detale. W treści nawiązywał konsekwentnie do mistycznego kodu znaczeń wielu kultur. Elementy o wymowie symbolicznej tworzyły typowy dla niego synkretyzm religijno-kulturowy (charakterystyczny egzotyczny sztafaż otulał tajemnicą realny świat). Trudno nie dostrzec oryginalności stylistyki nawiązującej do tantryzmu. Jednocześnie należy podkreślić\, że w obrazach Sówki symboliczne znaczenie sumeryjskich idoli jest inne niż w religiach Dalekiego Wschodu. Wątku erotycznego nie należy interpretować tu w sposób zwulgaryzowany. Jego pojawienie się w twórczości Sówki było efektem fascynacji indyjską ikonografią związaną z kultem boskich mocy ukrytych w żeńskości. Rozbudowana warstwa symboliczna traktowana była przez twórcę służebnie wobec treści\, którą chciał przekazać za pośrednictwem swoich dzieł. \nErwin Sówka należał do najwcześniejszego (historycznego) składu Grupy Janowskiej. Był jej częścią przez 30 lat\, później otrzymał status członka honorowego – w dalszym ciągu malował. Miał w domu pracownię\, a jego obrazy zdobiły ściany mieszkania w Katowicach-Zawodziu. \nZawsze podkreślał\, że ogromną rolą w jego życiu odgrywała rodzina. \nDnia 21 stycznia 2021 roku z wielkim smutkiem pożegnaliśmy artystę. Niniejsza wystawa prezentuje obrazy Erwina Sówki znajdujące się w zbiorach oraz depozycie Działu Etnologii Miasta Muzeum Historii Katowic. Jest to kolekcja gromadzona przez 20 lat. I choć oddaje ona specyfikę twórczości tego niezwykłego artysty jedynie w niewielkim stopniu\, ukazuje jego indywidualność oraz niepodważalny talent.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zenskosci-kryje-sie-moc-boga-malarstwo-erwina-sowki/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/03/baner.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210420
DTEND;VALUE=DATE:20210906
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210417T163435Z
LAST-MODIFIED:20210417T163435Z
UID:14807-1618876800-1630886399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Kolekcja. Dar Basila Alkazziego dla Muzeum Narodowego w Gdańsku
DESCRIPTION:Kolekcja. Dar Basila Alkazziego dla Muzeum Narodowego w Gdańsku \nWernisaż: 20 kwietnia 2021 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział Sztuki Nowoczesnej\n Wystawa czynna do: 05 września 2021 r. \nTermin otwarcia wystawy jest uzależniony od sytuacji epidemicznej w Polsce. \nJohn Hedgecoe\, Królowa Elżbieta II | 1966\, wydruk C-Type\, wymiary obrazu: 32 × 25\,5 cm\, Muzeum Narodowe w Gdańsku\nWystawa „Kolekcja” jest okazją do zaprezentowania niezwykłego daru\, jaki Muzeum Narodowe w Gdańsku otrzymało od artysty i mecenasa sztuki Basila Alkazziego. Składa się na nią 140 prac 40 artystów reprezentujących malarstwo\, rysunek\, grafikę\, fotografię i rzeźbę. W 2015 roku MNG podpisało umowę z Basilem Alkazzim\, który powołał Fundusz Basila Alkazziego i Halimy Nałęcz i zobowiązał się do przekazania do naszych zbiorów prac artystek i artystów działających w Stanach Zjednoczonych\, Wielkiej Brytanii\, Japonii i Korei Południowej. Fundusz odwołuje się do postaci Halimy Nałęcz – malarki i właścicielki Drian Galleries w Londynie\, a także promotorki i przyjaciółki Basila Alkazziego\, która w 1983 roku ofiarowała MNG ponad 360 prac artystów wystawiających w jej galerii. \nJoe Tilson\, Kamienie Wenecji\, San Zan Degola | 2015\, sitodruk\, karborund i ręcznie kolorowany wydruk z drukarki atramentowej\, seria II/XV\, wymiary obrazu (wymiary papieru): 98 × 99 cm\, Muzeum Narodowe w Gdańsku\nPrzekazane prace stanowią jeden z najcenniejszych darów ostatnich dekad w historii polskiego muzealnictwa. Są wśród nich zarówno prace klasyków współczesności (John Hedgecoe\, David Hockney\, Joe Tilson\, Paul Huxley)\, jak i artystów młodszych\, których Alkazzi spotkał podczas pobytu w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Często są to laureaci nagród\, jakie ustanowił w obu tych krajach\, jak na przykład nagrody stypendialnej utworzonej w londyńskiej Royal College of Art czy The Basil H. Alkazzi Award w USA. \nPaul Huxley\, Lu – zielony III\, 2009\, akryl na płótnie\, 127 × 127 cm\nWybór prac podarowanych naszemu Muzeum jest niewątpliwie naznaczony indywidualnością darczyńcy\, który ceni tradycyjną estetykę\, afirmuje wrażliwy talent\, dobry warsztat i bogactwo wyobraźni. Basil Alkazzi przekazał nam także obrazy swojego autorstwa – kompozycje olejne\, gwasze\, fotomontaże\, w tym wykonane w czasie pandemii w 2020 roku. Wszystkie ofiarowane prace prezentują bogate spektrum rozwiązań formalnych i ikonograficznych oraz są świetną okazją do poznania różnych trendów sztuki XX i XXI wieku w Stanach Zjednoczonych\, Wielkiej Brytanii i innych krajach. Prace te są własnością MNG. \n 
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kolekcja-dar-basila-alkazziego-dla-muzeum-narodowego-gdansku/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/kolekcje-831x345px-TYTULOWE2.png
GEO:54.4110081;18.5571058
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330  Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210423
DTEND;VALUE=DATE:20210801
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210428T161254Z
LAST-MODIFIED:20211228T134638Z
UID:15169-1619136000-1627775999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz 1869-1927
DESCRIPTION:Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz 1869-1927\n 23 kwietnia – 31 lipca 2021\n Muzeum Okręgowe w Suwałkach \n» Wirtualne zwiedzanie wystawy « \n\nStanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz\, Zaułek wileński | 1897\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nMuzeum Okręgowe w Suwałkach zaprasza na wystawę twórczości Stanisława Bohusz-Siestrzeńcewicza (1869 Niemenczyn koło Wilna–1927 Warszawa). Na wystawie prezentowane są obrazy olejne\, akwarele\, rysunki piórkiem\, projekty\, studia\, ilustracje – różnorodny i interesujący dorobek artysty wykształconego w Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa w Wilnie\, a następnie w cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu\, 1887-1894\, i Akadémie Julian w Paryżu\, 1894. Artysta pięć lat\, 1895-1900 spędził w Monachium w kręgu artystów skupionych wokół Józefa Brandta. W 1907 roku ponownie osiadł w ukochanym Wilnie\, które opuścił\, już na zawsze\, w 1920 roku. \nTwórczość Stanisława Bohusz-Siestrzeńcewicza jest różnorodna. Popularność przyniosły mu sceny rodzajowe o motywach zaczerpniętych z życia i obyczajów podwileńskich wsi i miasteczek. Przedstawiał najczęściej jarmarki\, wiejskie zaloty\, sianokosy\, targowanie koni. Wielką popularnością cieszyły się rysunki piórkiem o tej tematyce\, wydane dwukrotnie po latach w tekach litografii. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz\, fot. kolekcja prywatna\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz\, fot. kolekcja prywatna\n						 \n					\n\nW 1900 roku wszedł w nurt sztuki modernistycznej o uniwersalnych tematach. Do najbardziej znanych z tego okresu należą obrazy Gejsza\, Impromtu\, Mały faun. W tym czasie stworzył też wiele portretów ziemiaństwa kresowego\, których dwory chętnie odwiedzał. W latach 1908-1914 artysta był współtwórcą kabaretu Ach!\, którego jednorazowe\, coroczne przedstawienia realizowane były dzięki udziale przedstawicieli wileńskiej socjety. W trudnych latach pierwszej wojny światowej twórca malował duże formatami sceny rodzajowe o symbolicznych treściach\, np. Uliczka w Wilnie. Stale wracał do ulubionych podwileńskich motywów. \nStanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz\, Chłopi na drodze\, kolekcja prywatna\nPrace pochodzą z Muzeum Narodowego w Warszawie i Poznaniu\, Muzeum Sztuki w Łodzi\, Muzeum Mazowieckiego w Płocku\, Muzeum Okręgowego w Lesznie oraz licznych kolekcji prywatnych. Część dzieł pochodzi ze zbiorów litewskich. Użyczyli ich Litewskie Muzeum Narodowe w Wilnie\, Litewskie Muzeum Narodowe Sztuki w Wilnie\, Muzeum Sakralne w Wilnie. \nKurator wystawy: Eliza Ptaszyńska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-bohusz-siestrzencewicz-wystawa-muzeum-okregowe-suwalki/
LOCATION:Muzeum Okręgowe w Suwałkach\, ul. T. Kościuszki 81\, Suwałki\, 16-400\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/stnislaw-bohusz-siestrzencewicz-zaulek-wilenski-1897-mnw.jpg
GEO:54.104853;22.927793
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Suwałkach ul. T. Kościuszki 81 Suwałki 16-400 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Kościuszki 81:geo:22.927793,54.104853
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210426
DTEND;VALUE=DATE:20210621
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210417T164936Z
LAST-MODIFIED:20210417T164936Z
UID:14817-1619395200-1624233599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Grupa Zero 61: 1961–2021
DESCRIPTION:Grupa Zero 61: 1961–2021 \nWernisaż: 26 kwietnia 2021 r.\n godz. 13:00\n Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\n Wystawa czynna do: 20 czerwca 2021 r.\n Kuratorzy: Krzysztof Białowicz\, Krzysztof Stanisławski\, Marek Żydowicz \nCentrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu zaprasza na monograficzną wystawę multimedialną pt. GRUPA ZERO 61: 1961–2021. \nWystawa Grupa Zero 61: 1961–2021\nWe wnętrzu sali kolumnowej prezentujemy prace siedmiu najwybitniejszych twórców Z61: fotogramy\, foto-obiekty i filmy Józefa Robakowskiego\, fotogramy i filmy Wojciecha Bruszewskiego\, prace Jerzego Wardaka\, fotografie i filmy Andrzeja Różyckiego\, a także fotogramy i obiekty Michała Kokota\, Antoniego Mikołajczyka i Czesława Kuchty. Dzieła pochodzą z kolekcji samych artystów (Robakowski\, Różycki\, Wardak) lub ich rodzin (Bruszewski\, Kokot) oraz zbiorów muzealnych: Muzeum Sztuki w Łodzi\, Muzeum Okręgowego w Toruniu i kolekcji własnej CSW. \nGrupa Zero 61 była najważniejszą formacją awangardową\, jaka kiedykolwiek działała w Toruniu. Swoimi eksperymentami wniosła olbrzymi wkład w rozwój polskiej awangardy i zasługuje na obszerną wystawę monograficzną i katalog. Niniejszym projektem staramy się zrealizować to zadanie. \nPonieważ najważniejsi członkowie Grupy stworzyli także Warsztat Formy Filmowej w Łodzi – jedną z ważnych formacji awangardy lat 70. i 80. w Polsce – w pewnym zakresie łączymy prezentację dorobku obu ugrupowań (w przypadku WFF poprzez pokazy filmów awangardowych\, które powstały po 1970) oraz przedstawiamy dzieła z późniejszych okresów działalności wybranej siódemki artystów. Jednak stanowi to raczej rodzaj uzupełnienia\, bowiem akcent stawiamy na dorobek Zero 61.\nKuratorami projektu są Krzysztof Białowicz\, Krzysztof Stanisławski i Marek Żydowicz\, koordynatorką Renata Sargalska\, natomiast realizatorem Wojciech Ruminski. \nPrzygotowywane wydawnictwo monograficzne będzie pracą zbiorową\, gromadzącą teksty wybitnych znawców awangardowej fotografii i filmu.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/grupa-zero-61-1961-2021/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/Z61-strona-CSW-z-miarkami-820_510-ok.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210427
DTEND;VALUE=DATE:20211101
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20191221T180048Z
LAST-MODIFIED:20210510T114820Z
UID:12748-1619481600-1635724799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Zapiski przy sztaludze. Przyjaźnie Sienkiewicza w świecie malarskim
DESCRIPTION:Zapiski przy sztaludze. Przyjaźnie Sienkiewicza w świecie malarskim\n Muzeum Narodowe w Kielcach |\n Pałacyk Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku\n Wystawa czynna do: 31 października 2021 r.\n Kurator: Łukasz Wojtczak \n\nKazimierz Pochwalski\, Henryk Sienkiewicz i Kazimierz Pochwalski na statku | ok. 1940\, fot. Muzeum Narodowe w Kielcach\nWystawa poświęcona wzajemnym relacjom Henryka Sienkiewicza z największymi polskimi malarzami jego czasów – Henrykiem Siemiradzkim\, Leonem Wyczółkowskim\, Stanisławem Witkiewiczem\, Piotrem Stachiewiczem\, Janem Styką i innymi. Pisarz miał wielu przyjaciół wśród artystów\, cenił sztukę niezwykle wysoko\, miał swoje upodobania malarskie. Jego mieszkania\, a także dom w Oblęgorku\, zdobiły prace różnych twórców. Powieści Sienkiewicza znalazły odzwierciedlenie w obrazach\, rysunkach oraz rzeźbie. Z niektórymi artystami pisarza łączyły zażyłe\, przyjacielskie relacje\, innych autor Trylogii nad wyraz cenił\, ale czasem też krytykował. Na ekspozycji znajdą się obrazy\, korespondencja\, dokumenty\, fotografie i obiekty przestrzenne.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zapiski-przy-sztaludze-przyjaznie-sienkiewicza-swiecie-malarskim/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2019/12/henryk-sienkiewicz-kazimierz-pochwalski.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210429
DTEND;VALUE=DATE:20211004
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210517T164427Z
LAST-MODIFIED:20210517T164427Z
UID:15699-1619654400-1633305599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Marc Chagall. Przeczucie cudu
DESCRIPTION:Marc Chagall. Przeczucie cudu\n 29 kwietnia 2021 – 03 października 2021\n Muzeum Okręgowe w Koninie \nPo sukcesie wystawy w Szwecji\, na Łotwie\, Litwie\, w Polsce i Słowacji\, wystawa oryginalnych prac Marca Chagalla znajduje się obecnie w Muzeum Okręgowym w Koninie. Wystawa czynna będzie od 29 kwietnia do 3 października 2021 roku i obejmuje 43 oryginalne prace mistrza. \nMarc Chagall. Przeczucie cudu\nWystawa Marc Chagall – „Przewidywanie cudu” składa się z prac artysty\, które przywołują szokujący i surrealistyczny\, oniryczny obraz początku XX wieku. Wystawa daje możliwość podziwiania litografii dotykających tematów religijnych i mityczno-baśniowych\, które odegrały ważną rolę w życiu duchowym artysty i znalazły wyraz w stworzonych przez niego dziełach. \nWystawa podzielona jest na 3 sekcje tematyczne: \nRóżne lata twórczości Marca Chagalla – przedstawia odwiedzającym jedną z największych pasji artystycznych Marca Chagalla: grawerowanie\, a dokładniej litografię. Wyjątkowy cykl prac ukazuje nam najbardziej lubiane przez artystę tematy\, których motywy kreślił przez całe życie. \nSeria „Daphnis & Chloe” jest uważana za jedno z najważniejszych dzieł graficznych Chagalla w jego ogromnym dziedzictwie artystycznym. Chagall stworzył te wspaniałe\, kolorowe ilustracje w latach pięćdziesiątych\, wkrótce po swoim drugim małżeństwie. Ilustracje Marca Chagalla nawiązują do opowieści pastoralnej\, której akcja toczy się na wyspie Lesbos. Były one inspirowane jego osobistymi doświadczeniami w Grecji. \nSeria „Cztery opowieści z arabskich nocy”. Po śmierci Belli\, próbując kontynuować swoją pracę\, Chagall zaczął tworzyć swoje pierwsze kolorowe litografie „Cztery opowieści z arabskich nocy”. Spośród 1001 opowiadań w „Arabskich nocach” Chagall wybrał tylko cztery\, które dotyczą tematów utraconej miłości\, ponownego zjednoczenia i śmierci: Hebanowy rumak\, Julnar zrodzona z morza i jej syn\, król Persji Badr Basim\, Abdullah rybak i Abdullah tryton oraz Kamar Al-Zaman i żona jubilera. „Cztery opowieści z arabskich nocy” Chagalla uważane są za najlepsze przykłady kolorowej litografii powstałej w Stanach Zjednoczonych przed 1950 rokiem. W 1948 roku Chagall został uhonorowany nagrodą za grafikę na Biennale w Wenecji.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/marc-chagall-przeczucie-cudu/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/05/chagall.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210430
DTEND;VALUE=DATE:20210621
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210417T164441Z
LAST-MODIFIED:20210417T164441Z
UID:14814-1619740800-1624233599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bronisław Wojciech Linke (1906–62). Retrospektywa
DESCRIPTION:Bronisław Wojciech Linke (1906–62). Retrospektywa \nWernisaż: 30 kwietnia 2021 r.\n Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\n Wystawa czynna do: 20 czerwca 2021 r.\n Kurator: Krzysztof Stanisławski \nWystawa Bronisław Wojciech Linke (1906–62). Retrospektywa\nWszechstronna i różnorodna prezentacja sztuki Bronisława Wojciecha Linkego. Pokaz ponad 200 obiektów\, wypożyczonych z kilkunastu polskich muzeów narodowych\, okręgowych i tematycznych\, obejmujący całą twórczość Linkego\, w tym jego malarstwo olejne z najwybitniejszym\, emblematycznym „Autobusem” z Muzeum Narodowego w Warszawie\, ale również szkicowniki\, teksty\, projekty designu\, rysunki i ilustracje książkowe. Będzie to wystawa retrospektywna\, pierwsza od pośmiertnej ekspozycji artysty w warszawskim Muzeum Narodowym w 1963. \nLinke był związany z Bydgoszczą i Toruniem po repatriacji z Dorpatu (dziś Tartu w Estonii) w 1919. Tu się uczył i pracował w zawodzie projektanta. Wystawie będzie towarzyszył przegląd filmów o twórczości Linkego i monograficzny album-katalog.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bronislaw-wojciech-linke-1906-62-retrospektywa/
LOCATION:Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/04/LINKE_RETRO_STRONA.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210430
DTEND;VALUE=DATE:20210920
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210703T172525Z
LAST-MODIFIED:20210703T172619Z
UID:16364-1619740800-1632095999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jej portret. Bolesław Barbacki (1891-1941)
DESCRIPTION:Jej portret.\n Bolesław Barbacki (1891-1941) \n30 kwietnia 2021 r. – 19 września 2021 r.\n Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu \n___________________________________________________________________________ \nBolesław Barbacki\, Hela II na tle poduszki | 1940 r.\nW tym roku przypada 130. rocznica urodzin i 80. rocznica śmierci Bolesława Barbackiego. Rada Miasta Nowego Sącza postanowiła przypomnieć i uhonorować tego sądeckiego artystę i patriotę\, ogłaszając rok 2021 rokiem Barbackiego. W obchody włączyło się Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, przygotowując wystawę poświęconą twórczości wybitnego portrecisty. Jej tematem są kobiety. Piękne portrety wykonane przez artystę\, pochodzące z kolekcji prywatnych oraz zbiorów sądeckiego muzeum i Muzeum Narodowego w Krakowie\, są prezentowane w Gmachu Głównym. \nTematem wystawy są portrety kobiet w twórczości Bolesława Barbackiego. W odróżnieniu od obrazów przedstawiających mężczyzn były one bardziej dekoracyjne\, kolorowe i swobodniejsze w podejściu do ujęcia modelki. Jako malarz realista Barbacki kładł ogromny nacisk na wierne oddanie portretowanej osoby\, bez upiększeń i idealizacji oraz na ukazanie jej strony psychologicznej\, co osiągał poprzez uchwycenie odpowiedniego wyrazu twarzy\, spojrzenia czy gestu. \nBolesław Barbacki\, Portret Heleny Jakubik w pomarańczowym zawoju | 1921 r.\nKlientkami artysty były w dużej mierze żony znanych i szanowanych mieszczan\, wysokich urzędników\, ziemian czy lekarzy. Drugą grupę portretowanych stanowiły kobiety z najbliższego otoczenia artysty\, połączone z nim relacjami rodzinnymi\, uczuciowymi i przyjacielskimi. Zwraca uwagę fakt\, że im ściślejsze to były związki\, a jego stosunek do modelki bardziej osobisty\, tym lepszy i doskonalszy malował obraz. Kontakt i relacja między artystą a modelką były dla Barbackiego bardzo znaczące. Zdarzały się bowiem sytuacje\, że po namalowaniu klientce oficjalnego portretu zapraszał ją ponownie do pracowni\, gdzie wykonywał kolejny obraz\, tym razem przeznaczony wyłącznie dla niego. Mógł wówczas bardziej skupić się na interesujących go aspektach malarskich oraz wydobyć intrygujące cechy osobowości modelki. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bolesław Barbacki\, Portret Heleny Jakubik |1914 r.\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bolesław Barbacki\, Państwo Urygowie |1923 r.\n						 \n					\n\nOprócz obrazów Bolesława Barbackiego na wystawie zaprezentowane zostaną również prace jego akademickiego nauczyciela Teodora Axentowicza oraz kilku innych portrecistów jego pokolenia: Stanisława Ignacego Witkiewicza\, Zbigniewa Pronaszki czy Romualda Reguły. To zestawienie ukazuje malarstwo Barbackiego w kontekście sztuki dwudziestolecia międzywojennego. Pokazywane na wystawie obrazy pochodzą ze zbiorów prywatnych\, Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu oraz Muzeum Narodowego w Krakowie. \nKuratorka: Edyta Ross-Pazdyk
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/portret-boleslaw-barbacki-1891-1941/
LOCATION:Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, ul. Lwowska 3\, Nowy Sącz\, 33-300\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/07/barbacki_hela.jpg
GEO:49.6247263;20.6936366
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu ul. Lwowska 3 Nowy Sącz 33-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lwowska 3:geo:20.6936366,49.6247263
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210504
DTEND;VALUE=DATE:20210927
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210326T103702Z
LAST-MODIFIED:20211110T121236Z
UID:14621-1620086400-1632700799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Krzysztof Penderecki. Partytura i ogród.Muzyka wobec obrazu\, ogród wobec muzyki
DESCRIPTION:Bartek Materka\, bez tytułu | 2020\, olej / papier\, 70 × 50 cm\, courtesy B. Materka\nKrzysztof Penderecki\n Partytura i ogród. Muzyka wobec obrazu\, ogród wobec muzyki \nCzas trwania wystawy:\nmaj–wrzesień 2021\nMiejsce wystawy: Rynek Główny 20\, Kraków\, piwnice Pałacu Potockich\nOrganizacja: Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki / Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\nKurator: Maria Anna Potocka \n\nW 2003 roku Maria Anna Potocka nakręciła w Lusławicach film z udziałem Krzysztofa Pendereckiego pod tytułem Partytura i ogród. Kompozytor ujawnia w nim zasady warsztatu kompozytorskiego oraz opowiada o metodzie graficznej pozwalającej naszkicować symfonię na jednej kartce. Swoje doświadczenia muzyczne odnosi do ogrodu. Park\, który stworzył w Lusławicach\, oparł na formie symfonii. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Krzysztof Penderecki\, Credo na pięć głosów solowych\, chór chłopięcy\, chór mieszany i orkiestrę | 1997–1998\, 70 × 41\,5 cm\, courtesy E. Penderecka\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						De natura sonoris no. 2 na orkiestrę | 1971\, 70 × 41\,5 cm\, courtesy E. Penderecka\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Krzysztof Penderecki\, Diabły z Loudun (libretto: Krzysztof Penderecki według sztuki Johna Whitinga opartej na Diabłach z Loudun Aldousa Huxleya)\, opera w trzech aktach | 1968–1969/2012\, 48 × 34 cm\, courtesy E. Penderecka\n						 \n					\n\nWystawa proponuje wgląd w myślenie o muzyce i ogrodzie. Obejmuje prywatne szkice – tak zwane prepartytury – oraz rysunkowe koncepcje ogrodu. \nNa drugą część wystawy składają się portrety Krzysztofa Pendereckiego autorstwa Beaty Stankiewicz i Bartka Materki\, fotografie Mariana Eilego z cyklu Rewizyta – Salvador Dali u państwa Pendereckich oraz dokumentacja fotograficzna parku w Lusławicach Marii Anny Potockiej\, Marka Bebłota i Bartka Barczyka. \n\nKrzysztof Penderecki (1933–2020) kompozytor i dyrygent. W 1958 roku ukończył studia kompozytorskie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Krakowie. \nW ciągu ponad 60 lat artysta stworzył ponad 150 utworów zróżnicowanych w zakresie technik kompozytorskich\, gatunków i formy. Krzysztof Penderecki jest autorem oper\, symfonii i utworów orkiestrowych\, koncertów instrumentalnych\, opraw chóralnych tekstów religijnych\, a także utworów kameralnych i instrumentalnych. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Krzysztof Penderecki przed dworem w Lusławicach | 2018\, fot. M. Bebłot\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Dwór w Lusławicach | 2019\, fot. M. Bebłot
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krzysztof-penderecki-partytura-i-ogrod-muzyka-wobec-obrazu-ogrod-wobec-muzyki/
LOCATION:Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki\, pl. Szczepański 3a\, Kraków\, Małopolskie\, 31-011\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/03/2-krzysztof-penderecki.jpg
GEO:50.0637508;19.9344488
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki pl. Szczepański 3a Kraków Małopolskie 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 3a:geo:19.9344488,50.0637508
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210504
DTEND;VALUE=DATE:20210528
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210529T111334Z
LAST-MODIFIED:20210529T111619Z
UID:15841-1620086400-1622159999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Malarstwo niderlandzkie i flamandzkie ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu
DESCRIPTION:Malarstwo niderlandzkie i flamandzkie ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu \n04 maja 2021 r. – 27 czerwca 2021 r.\n Muzeum Okręgowe w Toruniu |\n Ratusz Staromiejski \nKolekcja malarstwa europejskiego w Zamku Królewskim na Wawelu została zapoczątkowana w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Obrazy\, które w wiekach XVI i XVII zdobiły zamkowe komnaty przepadły\, a brak odpowiedniej bazy źródłowej uniemożliwia odtworzenie pierwotnego ich urządzenia. Puste wnętrza muzeum tworzonego w salach zamku w okresie międzywojennym zapełniały się dziełami sztuki głównie dzięki ofiarności całego społeczeństwa. Zbiory malarstwa to głównie dary\, w tym największe: Jerzego Mycielskiego (1830-1928) i Leona Pinińskiego (1857–1938)\, obrazy z dawnej galerii Miączyńskich-Dzieduszyckich we Lwowie\, a także późniejsze zakupy. Do najcenniejszych należy dar Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku z 2020 roku. To wizerunek Władysława Zygmunta Wazy\, wykonany w warsztacie Rubensa i związany z podróżą polskiego królewicza do Niderlandów w 1624 roku. \nPieter Paul Rubens\, Portret królewicza Władysława Zygmunta Wazy\nWśród dzieł malarstwa Niderlandów Południowych XVI i XVII wieku w zbiorach wawelskich największą i najciekawszą grupę stanowią prezentowane na wystawie obrazy wykonane w warsztatach malarzy antwerpskich. W połowie XVI wieku Antwerpia stała się najważniejszym rynkiem dla sztuki i wyrobów luksusowych w Europie\, co było pochodną ekonomicznego sukcesu miasta i rosnącego dobrobytu jego mieszkańców. Pracujący w mieście malarze\, rzeźbiarze\, złotnicy\, twórcy tapiserii\, wydawcy rycin oferowali tu swoje wyroby kupcom z całej Europy. Obrazy wykonywano nie tylko na zamówienie\, sprzedawano je w sklepach połączonych z warsztatami oraz na organizowanych corocznie targach zwanych „panden”. W ten sposób zaspokajano potrzeby zarówno ambitnych kolekcjonerów i amatorów sztuki\, jak też mniej wymagającej klienteli. \nW wawelskiej kolekcji malarstwa nie znajdziemy dzieł najsłynniejszych malarzy niderlandzkich\, ale są dzieła wybitne: Jana van Hemessena\, Frederika Valckenborcha\, Bartholomaeusa Sprangera\, Fransa II Franckena. Są także repliki warsztatowe namalowane przez artystów powtarzających kompozycję i styl mistrzów o znanych nazwiskach oraz kilka kopii – zarówno współczesnych oryginałom\, jak też późniejszych. Stanowią trwały ślad kolekcjonerskich pasji dawnych miłośników sztuki. \nKurator: Joanna Winiewicz – Wolska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/malarstwo-niderlandzkie-flamandzkie-ze-zbiorow-zamku-krolewskiego-wawelu/
LOCATION:Muzeum Okręgowe w Toruniu\, Rynek Staromiejski 1\, Toruń\, 87-100\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/05/Pieter-Paul-Rubens-Portret-krolewicza-Wladyslawa-Zygmunta-Wazy.jpg
GEO:53.0105252;18.6043705
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Toruniu Rynek Staromiejski 1 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Staromiejski 1:geo:18.6043705,53.0105252
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210507
DTEND;VALUE=DATE:20210815
DTSTAMP:20260405T202650
CREATED:20210327T124806Z
LAST-MODIFIED:20210327T124806Z
UID:14654-1620345600-1628985599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Rośliny i zwierzęta. Atlasy historii naturalnej w epoce Linneusza
DESCRIPTION:Rośliny i zwierzęta. Atlasy historii naturalnej w epoce Linneusza \nWernisaż: 07 maja 2021 r.\n Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie\n Wystawa czynna do: 14 sierpnia 2021 r. \nArcydzieła natury i kunszt nowożytnych technik graficznych\, feeria kolorów prezentowanych obiektów w połączeniu z rozmachem królewskiej rezydencji oraz bogactwem otaczającej przyrody zostały wykorzystane do stworzenia niezwykłej\, wielowarstwowej opowieści. To wizualna uczta dla miłośników sztuki\, interesująca propozycja dla reprezentantów nauk biologicznych\, a także wspaniała podróż w głąb egzotycznej dżungli dla najmłodszych. \nWystawa Rośliny i zwierzęta\nNa wystawie niczym w soczewce spotykają się przeszłość i teraźniejszość\, skłaniając nas do zachwytu nad pięknem świata\, wyrażenia podziwu dla twórców atlasów historii naturalnej\, ale także do refleksji o tempie rozwoju cywilizacyjnego i do bardziej zrównoważonego korzystania z zasobów naszej planety. \nWidzowie będą mieli okazję zapoznać się z unikatową artystycznie kolekcją rycin oraz albumów przyrodniczych. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują dzieła Ulissesa Aldrovandiego\, Georges’a Cuviera i Georges-Louisa Leclerca hr. Buffona. Wystawa to także okazja do wyjątkowego „spotkania” zachowanych w polskich zbiorach edycji najważniejszego dzieła Marii Sibylli Merian\, podsumowującego prowadzone przez nią badania nad florą i fauną – przede wszystkim owadami – Surinamu. \nPo niespełna roku od inauguracji wystawa „Rośliny i zwierzęta. Atlasy historii naturalnej w epoce Linneusza” doczekała się nowej odsłony. Prezentowana pierwotnie w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie\, tym razem wchodzi w dialog z zabytkowymi wnętrzami Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. \nStruktura narracyjna wystawy prezentującej zbiory Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN oraz Biblioteki PAU i PAN w Krakowie w drugim wydaniu została poszerzona o obiekty należące do Biblioteki Narodowej w Warszawie\, a także grafiki z prywatnej kolekcji autora koncepcji wystawy\, Krzysztofa Radoszka. \nGości\, którzy już znają wystawę\, z pewnością zaskoczy nieoczywista transpozycja jej oryginalnego układu. W nowej aranżacji dzieła sztuki nawiązują bowiem dialog z architekturą pałacowych wnętrz. Dodatkowym łącznikiem z nowym miejscem jest prezentowana na wystawie ceramika użytkowa z kolekcji wilanowskiej\, między innymi serwis deserowy dekorowany motywami botanicznymi\, inspirowanymi słynną kopenhaską zastawą – „Flora Danica”\, a także finezyjne kreacje roślinne Johanna Joachima Kändlera\, wirtuoza miśnieńskiej porcelany. \nZapraszamy do rezydencji wilanowskiej\, miejsca\, które od zawsze było domem roślin i zwierząt. Zapraszamy do muzeum kultury i natury!
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rosliny-zwierzeta-atlasy-historii-naturalnej-epoce-linneusza-2/
LOCATION:Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie\, ul. Stanisława Kostki Potockiego 10/16\, Warszawa\, mazowieckie\, 02-958\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/03/rosliny_i_zwierzeta_wystawa_www_pion.jpg
GEO:52.1651662;21.0904808
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie ul. Stanisława Kostki Potockiego 10/16 Warszawa mazowieckie 02-958 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stanisława Kostki Potockiego 10/16:geo:21.0904808,52.1651662
END:VEVENT
END:VCALENDAR