BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20210328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20211031T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20220327T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20221030T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20210515 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20210814T124219Z LAST-MODIFIED:20221128T125612Z UID:16634-1621036800-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pobożni i cnotliwi. Dawni gdańszczanie w zwierciadle sztuki DESCRIPTION:Kuratorzy: Anna Baranowska-Fietkiewicz\, Weronika Grochowska \nWystawa Pobożni i cnotliwi. Dawni gdańszczanie w zwierciadle sztuki\nNa wystawie zgromadzono rzeźby\, obrazy\, wytwory rzemiosła artystycznego obecne w Gdańsku od początku XIII do drugiej połowy XVIII wieku. Szczególny nacisk położono przy tym na funkcje\, jakie pełniły one w życiu dawnych gdańszczan. Wystawa dzieli się na trzy strefy. W pierwszej przedstawiono sztukę kościelną\, w drugiej – obiekty związane z działalnością publiczną mieszczan\, w trzeciej – przedmioty zapełniające prywatną przestrzeń gdańskiego domu. \nMistrz Paweł (XVI w.)\, Madonna z Dzieciątkiem | ok. 1515-30\, Gdańsk\nlstotny jest też podział na średniowiecze i epokę nowożytną. Granicę między nimi wyznacza reformacja – jedno z najważniejszych zjawisk nie tylko w dziejach Europy\, lecz także w historii Gdańska. W przestrzeni wystawy obie epoki rozdziela symbolicznie portal z kościoła św. Katarzyny. \nW życiu średniowiecznych społeczności religia zajmowała centralne miejsce. Pobożność przejawiała się na różne sposoby. Oprócz udziału w nabożeństwach wyrażały ją posty\, pielgrzymki\, praktykowanie dobrych uczynków oraz liczne fundacje artystyczne. Szczególną rolę odgrywały malowane bądź rzeźbione retabula (inaczej nastawy ołtarzowe)\, które stawiano na ołtarzu. To wokół stołu eucharystycznego skupiało się życie religijne wspólnoty. Stąd tak liczna na wystawie obecność retabulów bądź ich fragmentów. \nW nowożytnym\, a więc już protestanckim Gdańsku religia była nadal bardzo istotna w życiu społecznym. Zmieniły się jednak formy pobożności\, które stały się znacznie prostsze od katolickich. Znajdowało to wyraz także w powstających wówczas dziełach sztuki. \n\n \n \n \n \n \n Franz Kessler?\, Portret Johanna von Bodeck (1589-1650) | 1625\n \n \n \n \n \n \n \n Franz Kessler?\, Portret Suzanny van Uffelen (1593 – ?) | 1625\n \n \n\nŚwięta Elżbieta\, warsztat czeski (praski) | ok. 1390\nRównocześnie z upodobaniem sięgano po starożytną filozofię stoików\, którzy wskazywali na to\, że wartościowe jest jedynie życie cnotliwe. W życiu prywatnym i publicznym starano się zatem pielęgnować określony zestaw cnót\, a ich wyobrażenia zdobiły bramy miejskie\, siedziby władzy i prywatne kamienice. \nW rękach rządzących miastem przedstawicieli wyższych warstw mieszczaństwa dzieła sztuki stawały się więc narzędziem\, dzięki któremu wyrażali najważniejsze dla nich treści moralne\, polityczne\, społeczne i religijne. \nWystawa pokazuje gdańszczan takimi\, jakimi chcieli być widziani – jako pobożnych chrześcijan i cnotliwych członków miejskiej społeczności. Czy tacy w istocie byli? Na to pytanie dzieła sztuki nie dają pewnej odpowiedzi. Pomagają jednak zrozumieć świat ludzi\, którzy żyli w Gdańsku przed nami. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pobozni-cnotliwi-dawni-gdanszczanie-zwierciadle-sztuki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej\, Toruńska 1\, Gdańsk\, 80-822 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/08/Pobozni-i-cnotliwi-plakat.png GEO:54.3454255;18.6468928 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej Toruńska 1 Gdańsk 80-822;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Toruńska 1:geo:18.6468928,54.3454255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20211119 DTEND;VALUE=DATE:20220912 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20211124T182305Z LAST-MODIFIED:20211124T182305Z UID:17483-1637280000-1662940799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Muzeum? A po co? DESCRIPTION:Muzeum? A po co? \n19 listopada 2021 r. — 11 września 2022 r.\n Muzeum Azji i Pacyfiku \nWystaw em>Muzeum? A po co?\nPoczątek XIX wieku. Izabela Czartoryska z dumą eksponuje w pierwszym polskim muzeum w Puławach „Damę z gronostajem”. Tak rozpoczyna się historia muzealnictwa nad Wisłą. A co by było\, gdyby tuż obok płótna Leonarda da Vinci zawisła tybetańska tanka? Czy polska sztuka wyglądałaby dziś inaczej? Czy nasze spojrzenie na świat byłoby inne? \nMuzealną opowieść o świecie determinują przedmioty. Zbiory gromadzone są przez zbieraczy o określonym guście\, wiedzy i doświadczeniach. To decyzje pojedynczych osób wpływają na nasze wyobrażenie o rzeczywistości. Poznajemy wycinek świata\, tworząc na jego podstawie obraz całości. \nWystawa czasowa „Muzeum? A po co?” stawia pytanie o to\, czego nie ma. Narracją historyczną rządzi „brak”\, czyli to\, czego w niej nie uwzględniono. Możemy wypełniać te luki i tworzyć alternatywne historie. \nCzego brakuje w muzeach\, jakie znamy? Śladów dziejów kultur z Azji i Pacyfiku. Ich dzieł wśród europejskich obiektów. W pierwszej części wystawy popatrzymy na historię rozwoju nowożytnego muzealnictwa w Europie\, gdzie dokonać możemy zabiegu „uzupełniania historii”. W „klasycznych” muzealnych gabinetach zobaczymy obiekty z Azji i Pacyfiku wypełniające „brak”. W Pokoju Interakcji przyjrzymy się doskonale nam znanym przedmiotom codziennego użytku wywodzącym się z kultur Azji i Pacyfiku. W części problemowej pochylimy się nad pytaniami\, przed którymi na co dzień stają muzea – co i jak pokazywać na wystawach? czy opatrzyć to specjalnym komentarzem? Na koniec\, wzorem renesansowych kolekcjonerów\, oddamy się rozważaniom w Pokoju Kontemplacji. \nWystawa zachęca do odwrócenia perspektywy i postawieniu Europy w pozycji „reszty świata”. Skłania do refleksji na temat własnej historii i postawy wobec rzeczywistości. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/muzeum-a-po-co/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/11/Muzeum_A_Po_Co_plakat-1.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220127 DTEND;VALUE=DATE:20230205 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220121T135418Z LAST-MODIFIED:20220121T135548Z UID:17737-1643241600-1675555199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza Edenem. Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach DESCRIPTION:Poza Edenem.\n Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach \n27 styczeń 2022 r. –  26 styczeń 2023 r.\n Muzeum Śląskie w Katowicach\n Kurator: Joanna Szeligowska-Farquhar \nHenryk Waniek\, Jun – Sept | 1985\nProjekt wystawienniczy Poza Edenem zrodził się z myślą o prezentacji zespołu dzieł pozyskanych do kolekcji muzeum w grudniu 2018 roku. Pierwotnie składały się one na Śląską Kolekcję Sztuki Współczesnej\, która poniekąd definiowała byt Fundacji dla Śląska\, założonej w Katowicach w 2001 roku. Wieloletnia działalność fundacji pozwoliła zgromadzić prace zarówno twórców dojrzałych\, znanych i cenionych\, jak i autorów młodych\, utalentowanych\, dopiero rozpoczynających karierę artystyczną. Wystawa pozwala ujrzeć bogactwo i poziom jednej z największych na Śląsku kolekcji sztuki współczesnej\, dającej się zaliczyć do przeglądów reprezentatywnych w skali ogólnokrajowej. Ze względu na ograniczoną przestrzeń ekspozycji stałych większość prac pokazywana jest po raz pierwszy. \n\n \n \n \n \n \n Zdzisław Beksiński\, AY | 1985\n\n \n \n \n \n \n \n \n Leszek Sobocki\, Portret trumienny (Autoportret trumienny XII) | 1984\n\n \n \n\nMalarstwo\, fotografia\, grafika\, rzeźba\, wideo-art i instalacje stanowią o dużej inwencji i swobodzie formalnej dwóch pokoleń polskich twórców. W swoich pokładach tematycznych i estetycznych jest to sztuka intelektualna i sensualna zarazem\, różnorodna treściowo i wizualnie. Sporo w niej niezgody\, sprzeciwu\, jawnego lub zeufemizowanego krzyku\, a także innych stanów i postaw\, określających człowieka w dobie transformacji ustrojowych i obyczajowych. \nW sztuce krytycznej\, która nadaje ton prezentacji ponad stu prac\, nie ostały się ani piękne wzgórza\, ani natchnione ptaki\, ani krzepiące słońce. Odwrotnie: wyziera z niej ciemne\, pogmatwane\, nieokiełznane oblicze realności „tu i teraz”\, najczęściej zupełnie obcej biblijnemu Edenowi. Jeżeli „ogród rozkoszy niebiańskich” trwa naprawdę\, choćby najdalej stąd\, jest z perspektywy obywatela ziemskiego globu rajem utraconym lub niedosięgłym. Życie poza Edenem oznacza śmiertelność\, doświadczanie wiedzy i niewiedzy\, dobra i zła\, chwilowej euforii oraz bólu i cierpienia\, a także tęsknotę za optimum\, sprawiedliwością\, harmonią. \n\n \n \n \n \n \n Andrzej Szewczyk\, Lato – Kaczyce I\n\n \n \n \n \n \n \n \n Ryszard Winiarski\, Próba rozkładów statystycznych | 1967\n\n \n \n\nStruktura wystawy zasadza się na ośmiu sekcjach problemowych: STUDIUM ZNAKU\, PERCEPCJA HORYZONTU\, MASZYNERIA MOCY\, WĄTŁY STEREOTYP\, TRAKTAT O JEDZENIU I PICIU\, UBARWIANIE SZTAMPY\, TYKOT PAMIĘCI i ODCIELEŚNIANIE. \nNa wystawie prezentowane są prace takich artystów jak: Judyta Bernaś\, Urszula Broll\, Stanisław Dróżdż\, Zbylut Grzywacz\, Władysław Hasior\, Zbigniew Libera\, Natalia LL\, Grupa Luxus\, Lech Majewski\, Grupa Monstfur\, Igor Neubauer\, Józef Robakowski\, Jerzy Rosołowicz\, Zofia Rydet\, Tomasz Struk\, Andrzej Szczepaniec\, Grzegorz Sztwiertnia\, Jan Tarasin\, Jerzy Truszkowski\, Andrzej Urbanowicz\, Ryszard Winiarski oraz wielu innych. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-edenem-sztuka-wspolczesna-ze-zbiorow-muzeum-slaskiego-katowicach/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Henryk-Waniek-Jun-Sept-1985.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220128 DTEND;VALUE=DATE:20220919 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20210213T131534Z LAST-MODIFIED:20220128T143139Z UID:14424-1643328000-1663545599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Joachim Lelewel. Rytownik polski DESCRIPTION:Joachim Lelewel. Rytownik polski \n 28 stycznia 2022 r. – 18 września 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie |\n Galeria sztuki polskiej XIX w. w Sukiennicach\nKuratorka: Janina Wilkosz \nNicolas Eustache Maurin\, Portret Joachima Lelewela\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nWystawa zostanie zorganizowana w 235. rocznicę urodzin i 160. rocznicę śmierci tego wybitnego i zasłużonego Polaka. Skupiać się będzie wokół mało znanej twórczości graficznej Joachima Lelewela (1786-1861)\, który pamiętany jest przede wszystkim jako historyk\, profesor uniwersytetów Wileńskiego i Warszawskiego\, czynny polityk okresu powstania listopadowego\, członek Rządu Narodowego\, prezes Towarzystwa Patriotycznego i najsłynniejszy bodaj polistopadowy emigrant. Jest on znany również jako autor pionierskich w swoim czasie publikacji w dziedzinie historii\, sfragistyki\, heraldyki\, dziejów piśmiennictwa i księgarstwa w Polsce\, historii kartografii i numizmatyki. \nJoachim Lelewel\, 1. Antyczny obraz świata wg Pomponiusza Meli w inicjale „O”\, z rękopisu z 1417 roku z Biblioteki w Reims\, 2. Mapa świata Fra Mauro z lat 1457-1479\, z manuskryptu w Monasterze św. Michała w Murano\, 3. Mapa basenu Morza Śródziemnego Mauro z Il Mappamondo di Fra Mauro Placido Zurli z 1806\, nałożona na siatkę współrzędnych geograficznych mapy XIX-wiecznej – matryca planszy XXXIII do atlasu Géographie du moyen âge\, Bruxelles 1850\, kwiecień 1846\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nTwórczość graficzna Lelewela wciąż jest jednak nieznana. Zatem kluczem tej ekspozycji będzie unikatowa graficzna spuścizna – kolekcja 230 matryc graficznych Lelewela\, zakupiona przez MNK w 1897 roku od Wisławy Jadwigi Russockiej\, bratanicy Joachima W kolekcji\, którą przez przeszło wiek kryły muzealne magazyny\, znajdują się między innymi matryce grafik nigdy w pismach Lelewela nie publikowanych. Tłem dla kolekcji graficznej będzie biografia twórcy\, portrety osób\, odgrywających w jego życiu szczególną rolę oraz widoki miast i instytucji\, z którymi związał się poprzez życiowe wybory. Nie zabraknie też portretów bohatera wystawy oraz pamiątek z nim związanych. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/joachim-lelewel-dzielo-rytownika-polskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice\, Rynek Główny 3\, Kraków\, 31-042\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/02/lelewel_detail.png GEO:50.0616909;19.937303 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice Rynek Główny 3 Kraków 31-042 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 3:geo:19.937303,50.0616909 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220201 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220128T142817Z LAST-MODIFIED:20220411T115319Z UID:17814-1643673600-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Otwarcie wystawy poświęconej Wisławie Szymborskiej DESCRIPTION:Otwarcie wystawy poświęconej Wisławie Szymborskiej.\n W dziesiątą rocznicę śmierci Wisławy Szymborskiej \n01 lutego 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. MOCAK \nBeata Stankiewicz\, Wisława Szymborska | 2020\, Kolekcja MOCAK-u\nOd wtorku\, 1 lutego\, zaprezentujemy wystawę poświęconą Wisławie Szymborskiej. Ekspozycja została przygotowana z okazji dziesiątej rocznicy śmierci poetki. \nW ramach cyklu literackiego – prezentującego mistrzów literatury jako artystów wizualnych – w roku 2014 odbyła się w MOCAK-u wystawa  Wisławy Szymborskiej i została wydana poświęcona jej publikacja. \nKrzysztof M. Bednarski\, Projekt nagrody Wisławy Szymborskiej (dla fundacji jej imienia) | 2003\, Kolekcja MOCAK-u\nObecna ekspozycja\, obok wyklejanek poetki (z Kolekcji MOCAK-u)\, obejmuje wszystkie polskie wydania jej wierszy\, wybór tłumaczeń i monografii jej poświęconych\, plakaty poetyckie Ryszarda Krynickiego\, prywatne memorabilia – w tym medal noblowski – oraz portrety Szymborskiej autorstwa Beaty Stankiewicz\, Leszka Sobockiego i Krzysztofa M. Bednarskiego. \nWystawa powstała we współpracy z Fundacją Wisławy Szymborskiej i Wydawnictwem a5. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/otwarcie-wystawy-poswieconej-wislawie-szymborskiej/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Beata-Stankiewicz-Wislawa-Szymborska.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220226 DTEND;VALUE=DATE:20220905 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220330T165900Z LAST-MODIFIED:20230509T112130Z UID:18182-1645833600-1662335999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ja\, kot. Koty w sztuce Japonii i Zachodu DESCRIPTION:Ja\, kot.\n Koty w sztuce Japonii i Zachodu\n26.02 – 04.09.2022\n Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha \nWięcej o wystawie » \nWystawa Ja\, kot. Koty w sztuce Japonii i Zachodu\nKot – istota żywa\, wrażliwa\, inteligentna żyjąca zgodnie ze swoją naturą i na swoich zasadach. Na jego temat i w kontekście relacji z nim napisano nieskończenie wiele\, zarówno poważnych opracowań\, jak i nie mniej poważnych utworów literackich: krótkich opowiadań\, powieści\, ulotnych haiku i poematów\, bajek i baśni. Stał się bohaterem filmów i komiksów\, zajął swoje miejsce w Internecie. Jako motyw w sztuce i kulturze pojawił się bardzo wcześnie\, zapewne dlatego liczba jego wizerunków – w malarstwie\, grafice\, rzeźbie\, plakacie\, rzemiośle artystycznym i innych mediach – wydaje się niepoliczalna. Mówimy rzecz jasna o Felis catus\, kocie domowym\, najliczniejszym zwierzęciu domowym na świecie. A przecież rodzina kotowatych (Felidae)\, dzikich kotów żyjących na wolności\, liczy 40 gatunków i każdemu grozi wyginięcie\, niektóre z nich należą do grupy „krytycznie zagrożonych”\, inne są „zagrożone”\, kilka uznano za wymarłe w XX wieku. \nRok 2022 zgodnie z zodiakiem chińskim (i japońskim) to rok Tygrysa (tora). W Chinach właśnie tygrys jest gatunkiem krytyczne zagrożonym\, gdyż każda część jego ciała znajduje zastosowanie w chińskiej medycynie ludowej. W Polsce jedyne żyjące dzikie koty – żbik i ryś – objęte są ścisłą ochroną gatunkową\, gdyż im również grozi wyginięcie. \nPretekstem do zorganizowania wystawy Ja\, kot. Koty w sztuce Japonii i Zachodu przez Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha są mistrzowskie drzeworyty ukiyo-e z kolekcji Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego\, wyobrażające „kocie sprawy”. Mimo że zbiór ten jest stosunkowo niewielki w porównaniu do innych tematów obecnych w kolekcji Jasieńskiego\, na przykład „obrazów kwiatów i ptaków” czy krajobrazów\, to znakomicie ilustruje główne kocie wątki istniejące w sztuce japońskiej: piękności z kotem\, kocich zabaw i przede wszystkim bakeneko yūjo (kurtyzan będących kocim potworem)\, a także kotów demonów z kompozycji Utagawy Kuniyoshiego. W przestrzeni wystawy towarzyszą im bohaterowie z japońskich legend i popkultury – manekineko i Hello Kitty\, które zderzono z zachodnimi wyobrażeniami kotów\, ich symboliką\, interpretacjami\, sposobami obrazowania oraz kulturotwórczą obecnością. Pojawiają się także projekty Filipa Pągowskiego dla Black Comme des Garçons Rei Kawakubo oraz japońskiego architekta Kengo Kumy Plan dla Tokio 2020. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ja-kot-koty-sztuce-japonii-i-zachodu/ LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/kot1_detailExhibition.jpg GEO:50.0506255;19.9312372 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220325 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220327T142827Z LAST-MODIFIED:20220327T142827Z UID:18126-1648166400-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego DESCRIPTION:Wdzięk i fantazja.\n Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego \n25 marca 2022 r. – 30 czerwca 2023 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział Etnografii w Gdańsku\n Kurator: Maciej Szymanowicz \nWystawa Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego\nHistoria fotografii reklamowej i mody w dobie PRL-u jest jednym z najsłabiej rozpoznanych epizodów w dziejach polskiej twórczości fotograficznej. Specyfika gospodarczo-polityczna kraju oraz skupienie środowiska fotograficznego wokół celów wyznaczonych przez Związek Polskich Artystów Fotografików powodowały\, że działalność komercyjna była marginalizowana i niemal całkowicie pomijana w twórczych życiorysach. \nZbigniew K. Wołyński\, Coca-Cola\, Pepsi-Cola | ok. 1975\nJedną z postaci nieobecnych w omówieniach dwudziestowiecznej fotografii jest bohater wystawy Zbigniew K. Wołyński\, twórca\, który odegrał ogromną rolę w kształtowaniu ówczesnych wyobrażeń o fotografii reklamowej i mody. Był fotografem wyznaczającym trendy w rodzimym środowisku twórców reklamy\, jednocześnie w jego postawie i specyfice warsztatu można ujrzeć odbicie szeregu uwarunkowań i konteksty funkcjonowania ówczesnych twórców nakierowanych na cele utylitarne. W okresie od połowy lat pięćdziesiątych do schyłku dekady gierkowskiej jego prace wielokrotnie nabierały charakteru materiału wzorcowego. Był on też pierwszym polskim teoretykiem fotografii mody\, publikującym w drugiej połowie lat pięćdziesiątych\, a jego teksty\, ilustrowane własnymi pracami\, ukazywały się na terenie krajów demokracji ludowej. Pośród nich jednym z najważniejszych był artykuł pt. Charme und Phantasie opublikowany w niemieckim czasopiśmie „Fotografik” w 1957 roku\, od którego został zapożyczony tytuł niniejszej wystawy. Związki artysty ze światem mody wynikały z faktu\, że w okresie 1956–1958 był etatowym fotografem „Biura Mody”\, firmy\, która stanowiła zalążek legendarnej Mody Polskiej. \nZbigniew K. Wołyński\, Bez tytułu\, zdjęcie dla Biura Mody | ok. 1956–1958\, własność Piotra Wołyńskiego\nWołyński\, od przełomu lat 50. i 60.\, zajmował się fotografią reklamową\, pracując dla wielu zleceniodawców\, a jego sukcesy na nielicznych ówcześnie wystawach organizowanych pod hasłami\, najpierw\, fotografii użytkowej i później\, od lat siedemdziesiątych\, fotografii reklamowej\, przyniosły mu szereg nagród i zainteresowanie jego osobą w branży reklamowej. Był jedynym polskim fotografem\, którego portfolia i omówienia kilkukrotnie przedstawiał na swoich łamach branżowy miesięcznik „Reklama”. Momentem kulminacyjnym kariery Zbigniewa K. Wołyńskiego stał się 1972 rok\, kiedy w trakcie Międzynarodowego Kongresu Reklamy Socjalistycznej w Poznaniu eksponowano jego indywidualną wystawę jako jeden z elementów oprawy plastycznej tego szeroko komentowanego wydarzenia\, mającego na celu wyznaczyć drogi rozwojowe działalności reklamowej w krajach RWPG. W jego pracach można odnaleźć szereg inspiracji\, od wzorów płynących z przedwojennego awangardowego kina i fotografii\, przez stylistykę fotografii zachodnich magazynów mody takich jak: „Vogue” czy „Harper`s Bazaar” po Polską Szkołę Plakatu. \nMaria i Zbigniew K. Wołyńscy\, zdjęcie dla Modeny z sesji w poznańskich hotelach | 1976\nTwórczość Zbigniewa K. Wołyńskiego stanowi niewątpliwie jedną z kluczowych części składowych dziedzictwa polskiej fotografii reklamowej drugiej połowy XX wieku\, a wystawa jest tak zaaranżowana\, by ukazać nie tylko dorobek artysty i jego źródła\, ale również poprzez m.in. swoją architekturę – odtwarzającą wybrane aspekty oryginalnych pokazów artysty – pokazać kontekst funkcjonowania tego rodzaju prac w dobie PRL-u. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wdziek-fantazja-moda-reklama-prl-u-tworczosci-fotograficznej-zbigniewa-k-wolynskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki\, ul. Cystersów 19\, Gdańsk\, 80-330\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/wdziek-i-fantazja.jpg GEO:54.411543;18.559331 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki ul. Cystersów 19 Gdańsk 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 19:geo:18.559331,54.411543 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220329 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220327T135647Z LAST-MODIFIED:20220327T135647Z UID:18115-1648512000-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum DESCRIPTION:Od Darwina do banku DNA.\n Przyroda w Muzeum \n30 marca 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n kuratorzy: dr Roland Dobosz i dr Waldemar Żyła \nWystawa Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum\n„Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum” to tytuł czasowej wystawy\, którą będzie można oglądać w Muzeum Górnośląskim już od 29 marca br. Ekspozycja ta jest pasjonującą podróżą w czasie: od genezy i początków muzealnictwa bytomskiego do XXI wieku. W salach wystawienniczych będzie można zobaczyć gatunki egzotycznych zwierząt\, takich jak struś afrykański czy foka brodata. Nie zabraknie przedstawicieli gatunków rodzimych\, wśród których znajdzie się puchacz\, wilk i lis. Na wystawie zostaną zaprezentowane szczególnie cenne i efektowne eksponaty\, zarówno te\, które były udostępniane na naszych wystawach przyrodniczych w przeszłości\, jak również te\, które pojawią się w naszych przestrzeniach wystawienniczych w przyszłości. \nMuzealnictwo przyrodnicze ewoluowało na przestrzeni wieków i to właśnie postaramy się pokazać na wystawie. Będzie można podziwiać sprzęty naukowe\, które służyły przyrodnikom i muzealnikom 100 lat temu. Odtworzymy m.in. gabinet muzealnika górnośląskiego z początków istnienia bytomskiego muzeum. Pokażemy także współczesne metody prowadzenia badań terenowych\, nie zapominając o najnowocześniejszych kierunkach w rozwoju Muzeum Górnośląskiego z bankiem DNA włącznie. \nUkazując współczesną strategię rozwoju muzealnictwa\, wystawa odwołuje się do czterech filarów misji\, zdefiniowanych już w czasach Biblioteki Aleksandryjskiej w III wieku p.n.e. pozostających aktualnymi do dzisiaj. Są nimi: gromadzenie\, zabezpieczanie\, opracowywanie i udostępnianie zbiorów z zakresu dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego. \nZwiedzając wystawę\, widzowie zapoznają się z tzw. nauką obywatelską – „citizen sciences” – oraz dowiedzą się\, jaka jest nasza rola w propagowaniu tej formy działalności poprzez rozwijanie stowarzyszeń społecznych\, takich jak: Górnośląskie Koło Ornitologiczne\, Śląskie Towarzystwo Entomologiczne i Polskie Towarzystwo Przyjaciół Przyrody „pro Natura”. Muzeum Górnośląskie jest wyjątkową pod tym względem instytucją nie tylko w kraju\, lecz również na świecie. Ekspozycja będzie prezentowała zrealizowane z naszymi partnerami projekty badawcze i proekologiczne\, m.in. wyprawy naukowe do Turcji i Kirgizji oraz badania fauny w regionie\, na obszarach szczególnie cennych przyrodniczo. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/darwina-banku-dna-przyroda-muzeum/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/od-darwina-do-banku.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220408 DTEND;VALUE=DATE:20221003 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220327T145231Z LAST-MODIFIED:20220327T145231Z UID:18136-1649376000-1664755199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ludwika Ogorzelec. Wystawa podziemna DESCRIPTION:Ludwika Ogorzelec.\n Wystawa podziemna \n08 kwietnia 2022 r. – 02 październik 2022 r.\n Muzeum Śląskie w Katowicach \nWystawa Ludwika Ogorzelec. Wystawa podziemna\nInstalacje artystyczne Ludwiki Ogorzelec prezentowane były w wielu miejscach na świecie. Od 8 kwietnia będzie można je oglądać także w Muzeum Śląskim w Katowicach. Ekspozycja nosi tytuł Wystawa podziemna\, a jej nazwa bezpośrednio nawiązuje do specyficznej architektury muzealnych przestrzeni. \nProgram artystyczny został sformułowany przez Ludwikę Ogorzelec w 1981 roku\, w kolejnych latach był rozwijany i uzupełniany o nowe doświadczenia twórcze: \nChciałabym\, aby moja rzeźba była jak ulotne zjawisko wywodzące się ze światów biologii\, maszyn i przyrządów – pisze w swoim programie. – Z rozumienia rzeźby jako bryły ciężkiej\, oglądanej z zewnątrz\, wykonanej z materiałów trwałych\, zostawiam sobie linię – mówiącą właściwościami materii\, z jakich pochodzi (…); biorąc znaczenia ze światów biologii\, maszyn i przyrządów\, analizuję problem sensu i absurdu. Szukam momentu równowagi. Efektem moich poszukiwań są lekkie\, delikatne struktury-przedmioty\, łączące owe znaczenia na zasadzie zgodności w nową jakość – wyjaśnia autorka wystawy. \nNa indywidualnej wystawie Ludwiki Ogorzelec w Muzeum Śląskim w Katowicach zaprezentowano trzy instalacje site-specific oraz prace pochodzące z historycznego cyklu rzeźb mobilnych\, przywiezionych z paryskiej pracowni artysty. Instalacja Antygrawitacja II z cyklu Krystalizacja przestrzeni (rzeźba zbudowana z linii drzewa\, jest przeniesiona z CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie i zaadaptowana do nowej przestrzeni w Muzeum Śląskim w Katowicach). Drugą z prac jest rzeźba site-specific Pochylnia z cyklu Krystalizacja przestrzeni\, w której linią krystalizującą jej wielką przestrzeń jest przezroczysty stretch\, tworzący rozświetloną białą strukturę nad głowami widzów poruszających się po pochylniach prowadzących gości muzeum z poziomu –2 na poziom –4. Miejscem prezentacji trzeciej pracy site-specific jest hol centralny (Galeria jednego dzieła)\, w którym Ludwika stworzyła Rapsodię przezroczystą z cyklu Krystalizacja przestrzeni. Naprężone między ścianami i krzyżujące się między sobą linki stalowe tworzą konstrukcję\, która w połączeniu z rozświetlonymi formami szkła\, wraz z dźwiękiem staje się emocjonalno-wizualno-dźwiękową przestrzenią. \nZapraszam człowieka do wnętrza mojej rzeźby\, gdzie przestaje być jedynie widzem – pisze w swoim programie – podążając za zmieniającym się obrazem rysunku linii w przestrzeni\, zmuszony jest do dostosowania swojego ciała do sytuacji przestrzennej… Tak więc jego emocje natury estetycznej poszerzone są o emocje wynikające z niecodziennej sytuacji przestrzennej\, burzącej stereotypy zachowań (…) Energia wprowadzona przeze mnie to linia\, mówiąca właściwościami materiału\, z którego pochodzi\, oraz obraz i sytuacje\, które stwarza w przestrzeni przez różne porządki wzajemnych przecięć: geometrię\, chaos i koncentrację\, rozbicie\, rytmy\, kontrasty\, podobieństwa. \nLudwika Ogorzelec dąży do tego\, aby jest jej instalacje oddziaływały na widzów zarówno w aspekcie fizycznym\, jak i emocjonalnym. By osiągnąć zamierzony efekt\, wykorzystuje dialog pomiędzy materialną linią (linka stalowa\, szkło) i przestrzenią (monumentalne wnętrze i jego akustyka). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ludwika-ogorzelec-wystawa-podziemna/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/wystawa-podziemna-ludwiki-ogorzelec.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220408 DTEND;VALUE=DATE:20220919 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220514T122924Z LAST-MODIFIED:20220514T122924Z UID:18669-1649376000-1663545599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mistrz polskiego dłuta. Stanisław Horno-Popławski i jego rzeźba DESCRIPTION:Mistrz polskiego dłuta.\n Stanisław Horno-Popławski i jego rzeźba \n08 kwietnia 2022 r. – 18 września 2022 r.\n Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku |\n Biały Spichlerz \nWystawa Mistrz polskiego dłuta. Stanisław Horno-Popławski i jego rzeźba\nWystawa prezentuje dzieła jednego z najbardziej utalentowanych rzeźbiarzy polskich XX wieku\, także malarza i pedagoga żyjącego w latach 1902-1997. Twórczość tego artysty ewoluowała od monumentalnego klasycyzmu\, zainteresowania rzeźbą antyczną\, poprzez realizm\, aż po dzieła zbliżone do abstrakcji. Rzeźbiarz wypracował swój własny\, indywidualny styl. \nW dorobku Stanisława Horno-Popławskiego odnaleźć można rzeźby portretowe\, posągi\, ludowe\, rodzajowe\, także historyczne\, patriotyczne oraz alegoryczne i sakralne. Tworzył w kamieniu\, granicie\, nefrycie\, później także w kamieniu polnym. Jest autorem m.in. pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie czy Karola Szymanowskiego w Słupsku. Dzieła zaprezentowane na wystawie\, to prace wykonane w kamieniu\, gipsie oraz odlane w brązie pochodzące z kolekcji Bydgoskiego Centrum Sztuki im. Stanisława Horno-Popławskiego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mistrz-polskiego-dluta-stanislaw-horno-poplawski-rzezba/ LOCATION:Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku\, ul. Dominikańska 5-9\, Słupsk\, 76-200\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/Mistrz-polskiego-dluta.jpg GEO:54.464407;17.0351913 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku ul. Dominikańska 5-9 Słupsk 76-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dominikańska 5-9:geo:17.0351913,54.464407 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220426 DTEND;VALUE=DATE:20221003 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220129T135459Z LAST-MODIFIED:20220129T135459Z UID:17818-1650931200-1664755199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kobieta w czasach Wazów DESCRIPTION:Kobieta w czasach Wazów \n26 kwietnia 2022 r. – 02 października 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Kielcach |\n Dawny Pałac Biskupów Krakowskich\n Kurator: dr Magdalena Śniegulska-Gomuła \nmalarz nieznany\, Portret Konstancji Krystyny z Komorowskich Wielopolskiej | ok. 1670\nZałożenia wystawy koncentrują się wokół wyjątkowych postaci kobiecych i roli\, jaką odgrywały od schyłku XVI wieku do drugiej połowy XVII stulecia. Ramy czasowe wystawy (1587– 1668) wyznacza panowanie królów polskich z dynastii Wazów. Do pierwszej grupy bohaterek wystawy należą kobiety ściśle związane z dworem: żony monarchów (Anna\, Konstancja i Cecylia Renata Habsburżanki oraz Ludwika Maria Gonzaga de Nevers) i te należące do rodziny królewskiej oraz damy z fraucymerów. Dalej znajdziemy wpływowe niewiasty\, żony magnatów\, niejednokrotnie prawdziwe fortunatki Rzeczypospolitej tamtych czasów. Kolejną grupę stanowią kobiety niepospolite\, niejednokrotnie wyprzedzające swoją epokę\, jak Magdalena Mortęska – ksieni klasztoru benedyktynek w Chełmnie\, mistyczka i założycielka kongregacji chełmińskiej\, czy Maria Cunitz – śląska astronomka\, autorka pracy Urania propitia\, będącej udoskonaleniem Tablic rudolfińskich Keplera. Na wystawie zostaną zaprezentowane wizerunki malarskie i graficzne kobiet epoki Wazów\, a także medale\, dokumenty\, starodruki i dzieła rzemiosła artystycznego. Wystawie będzie towarzyszyć publikacja. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kobieta-czasach-wazow/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Portret-Konstancji-Krystyny-z-Komorowskich-Wielopolskiej.jpg GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220428 DTEND;VALUE=DATE:20220912 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220430T151310Z LAST-MODIFIED:20220430T151310Z UID:18553-1651104000-1662940799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Grażyna Hase. Zawsze w modzie DESCRIPTION:Grażyna Hase.\n Zawsze w modzie \n28 kwietnia 2022 r. – 11 września 2022 r.\n Muzeum Warszawy\n Kuratorka: Agnieszka Dąbrowska \nWystawa Grażyna Hase. Zawsze w modzie\nGrażyna Hase: modelka\, projektantka mody\, właścicielka galerii sztuki\, warszawianka\, która współtworzy życie artystyczne i towarzyskie stolicy. Wystawa w Muzeum Warszawy to pierwsza tak szeroka prezentacja dorobku artystycznego tej wybitnej twórczyni polskiej mody. \nNa wystawie pokazanych jest ponad 200 obiektów. Przede wszystkim są to ubiory\, dodatki i projekty z kolekcji Muzeum Warszawy\, a także fotografie\, filmy i publikacje prasowe. \nKARIERA GRAŻYNY HASE\nCzęści wystawy prowadzą przez karierę Grażyny Hase. Pod koniec lat 50. wkroczyła w świat mody jako modelka. Potem zdobyła uznanie jako projektantka. Stworzyła własną markę\, wreszcie stała się mentorką dla pokoleń projektantek i projektantów. \nModelka\, projektantka\, twórczyni marki\, mentorka.\nChronologiczne spojrzenie jest także próbą ujęcia dzieła i osoby Grażyny Hase z kilku perspektyw. Jej różnorodną twórczość trudno krótko scharakteryzować\, a wielowymiarowa postać projektantki wymyka się prostym klasyfikacjom. Działając w samym centrum branży modowej transformowała ją i rozwijała\, zachowując wciąż niezależność i oryginalność. \nW twórczości Grażyny Hase prześledzić można przemiany\, jakie zaszły w modzie\, kulturze i obyczajowości w drugiej połowie XX i na początku XXI wieku. Wyjaśnia kuratorka wystawy Agnieszka Dąbrowska: \nUbiory\, projektowane przez nią od 1967 roku\, traktowane były jako materializacja peerelowskiej „małej stabilizacji” i sławionych propagandą „sukcesów” epoki Edwarda Gierka. W latach 80.\, w czasie kryzysu ekonomicznego\, postrzegano je jako „powiew luksusu”. Zaś kolekcje Grażyny Hase z lat 90. dokumentują inwencję projektantki\, kreującej własną markę w obliczu raczkującego polskiego kapitalizmu. \nWARSZAWSKI STYL \nBohaterka drugiego planu wystawy to Warszawa. Jest jak podszewka dla twórczości Grażyny Hase. Była tłem sesji fotograficznych\, w stołecznych teatrach prezentowano kolekcje. Tu znajdowały się sklepy firmowe\, gdzie można było kupić ubiory jej projektu. Wreszcie tu powstała Galeria Grażyny Hase – najpierw na Marszałkowskiej\, a filie na Rynku Starego Miasta i na ul. Senatorskiej. Do dziś lokal przy Marszałkowskiej jest archiwum gromadzącym dokumentację pracy projektantki. W lutym 2022 roku Galeria Grażyny Hase otrzymała od M. St. Warszawy tytuł Warszawskiej Historycznej Pracowni Artystycznej. \nMODA W MUZEUM WARSZAWY \nKarolina Ziębińska-Lewandowska\, dyrektorka Muzeum Warszawy: \nW 2015 i 2017 roku do Muzeum Warszawy trafił obszerny zbiór ubiorów i rysunków projektowych Grażyny Hase – w sumie 354 obiekty. Stanowią one największy i najpełniejszy element kolekcji mody w Muzeum. Widać w tym zbiorze oryginalność stylu Hase. Jest to także świetny materiał do badań nad specyfiką polskiego rynku mody okresu PRL i transformacji ustrojowej\, działalności warszawskich instytucji związanych z tą branżą\, a także nad kształtowaniem się statusu projektanta mody w Polsce. \n„Grażyna Hase. Zawsze w modzie” to pierwsza modowa wystawa w Muzeum Warszawy\, które w swoich zbiorach posiada blisko 2500 ubiorów i dodatków związanych ze stolicą. Najstarsze pochodzą z przełomu XV i XVI wieku\, najmłodsze – z roku 2021. Na co dzień ich wybór można oglądać w Gabinecie Ubiorów na wystawie głównej „Rzeczy warszawskie”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/grazyna-hase-zawsze-modzie/ LOCATION:Muzeum Warszawy\, Rynek Starego Miasta 28–42\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-272\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/Hase_zawsze-w-modzie.jpg GEO:52.250001;21.011403 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Warszawy Rynek Starego Miasta 28–42 Warszawa Mazowieckie 00-272 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Starego Miasta 28–42:geo:21.011403,52.250001 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220429 DTEND;VALUE=DATE:20230227 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220412T115147Z LAST-MODIFIED:20220914T155725Z UID:18255-1651190400-1677455999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Polityka w sztuce DESCRIPTION:Ada Zielińska\, Independence Day | 2018\, fotografia\, 70 × 100 cm\, courtesy Galeria Propaganda\nArtyści: Michał Adamski\, Paweł Althamer\, Andrej Anro | Andrey Anro\, Alpin Arda Bağcık\, Mirosław Bałka\, Krzysztof M. Bednarski\, Marcin Berdyszak\, Jerzy Bereś\, Andrij Bojarov\, Maciej Cholewa\, Hubert Czerepok\, Edward Dwurnik\, Elmgreen & Dragset\, Daniił Gałkin | Daniil Galkin\, Thomas Galler\, Jakob Ganslmeier\, Lukáš Houdek\, Khaled Jarrar\, Hannes Jung\, Šejla Kamerić\, Allan Kaprow / Dick Higgins\, Kennardphillipps\, Thomas Kilpper\, Paweł Kowalewski\, Jarosław Kozłowski\, Marcin Kruk\, Agata Kubis\, Michalina Kuczyńska\, Tomasz Kulka\, Edgar Leciejewski\, Alicja Lesiak\, Zbigniew Libera\, Ella Littwitz\, Artiom Łoskutow | Artem Loskutov\, Agnieszka Mastalerz\, Rafał Milach\, Richard Mosse\, Tanja Muravskaja\, Joanna Musiał\, Deimantas Narkevičius\, Csaba Nemes\, Laura Pannack\, Piotr Pawlenski | Pyotr Pavlensky\, Beata Pofelska\, Wojtek Radwański\, Tomáš Rafa\, Artūras Raila\, Oliver Ressler\, Adam Rzepecki\, Bartek Sadowski\, Tomasz Sarnecki\, Maksim Saryczau | Maxim Sarychau\, Santiago Sierra\, Slavs and Tatars \, Ola Sosnowskaja | Olia Sosnovskaya & a.z.h.\, Paweł Starzec\, Stitchit (Rufina Bazłowa | Rufina Bazlova & Sofija Tokar | Sofia Tocar) and Collective\, SUPERFLEX\, Paweł Susid\, Jason deCaires Taylor\, Piotr Uklański\, Daniel Warmuziński\, Sislej Xhafa\, Ada Zielińska\, Dawid Zieliński\, Artur Żmijewski. \n\nDawniej sztuka służyła umacnianiu władzy. Obecnie służy jej kontrolowaniu i podważaniu. Kiedyś artyści wspierali swoim talentem potęgę systemów politycznych. Dzisiaj wnikliwie i krytycznie obserwują polityków i aktywnie włączają się do działań opozycyjnych. \nRelacja polityki i sztuki ma długą tradycję. Przez wieki częścią tego układu była religia. Dzięki niej władcy i politycy mogli panować również nad ludzkimi umysłami. W niektórych krajach – chociażby w Polsce i Rosji – religia nadal wspiera politykę. Demoralizuje to obie strony. \nWystawa Polityka w sztuce prezentuje – w sześciu działach – podejrzliwe oraz krytyczne spojrzenie na działania władzy\, ujawniając i piętnując sztuczność oraz zakłamanie strategii politycznych. Pokazuje\, że polityka w imię ambicji\, zachowania władzy i wykarmienia dyktatorskiego ego potrafi kłamać\, manipulować\, a nawet zabijać. Artyści przeciwstawiają się temu zarówno jako krytycy\, jak i żołnierze. \nJerzy Bereś\, Kolaska | 1968\, technika własna\, 180 × 180 × 50 cm\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nOpór i protest – artystyczna manifestacja poglądów społeczno-politycznych oraz sprzeciw wobec nieetycznych posunięć władzy. W skrajnych przypadkach – takich jak wojna w Ukrainie – artyści włączają się do walki. \nPodważanie systemów i granic – kwestionowanie istniejących podziałów oraz – często utopijne – koncepcje zmian politycznych i rewolucji. \nDemokracja i jej deprawowanie – wskazywanie idealnego modelu politycznego\, realizującego się w wolności obywatelskiej i prawie głosu oraz zasygnalizowanie jego przekłamań. \nNacjonalizm – ostrzeżenie przed zbrodniczym przekonaniem\, że poczucie wielkości własnego narodu uzasadnia pogardę i agresję wobec innych. \nUnia Europejska – troska o stabilność wspólnoty w czasach migracji\, brexitu i wojenno-mocarstwowej agresji Rosji. \nAlpin Arda Bağcık\, Medazepam | 2019\, olej / płótno\, 33 × 60 cm każda\, courtesy A.A. Bağcık\, Zilberman\nMedialność polityki – ukazanie roli środków masowego przekazu w kształtowaniu poglądów politycznych oraz ich możliwości w zakresie manipulowania treścią informacji. Sprzeciw wobec zamykania ust mediom. \nPolityka w sztuce to dziesiąta wystawa z flagowej serii MOCAK-u\, w której łączymy sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi. Każda wystawa prezentuje wiele interpretacji i aspektów wybranego tematu. Polityka w sztuce zderzyła się z tragicznym czasem\, w którym ambicje polityczne przeistoczyły się w zbrodnię. \n\nPolityka w sztuce\n29.4.2022 – 26.2.2023\nMOCAK\, Budynek A\, poziom 0\nKuratorzy: Maria Anna Potocka\,\nAgnieszka Sachar\, Martyna Sobczyk\nKoordynator: Mirosława Bałazy URL:https://news.niezlasztuka.net/event/polityka-w-sztuce-mocak/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/polityka-w-sztuce-mocak-3.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220429 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220412T124012Z LAST-MODIFIED:20220412T131200Z UID:18263-1651190400-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Franciszek Orłowski. Ta krew jest dla ciebie DESCRIPTION:Franciszek Orłowski. Ta krew jest dla ciebie\n 29.4 – 16.10.2022\n MOCAK\, Galeria Beta\n Kurator: Betina Fekser \nwięcej informacji » \n\nProjekt Ta krew jest dla ciebie został zainicjowany przez Franciszka Orłowskiego w 2016 roku. Artysta zaprosił wtedy do oddania krwi osoby mieszkające w Warszawie\, a pochodzące z różnych kręgów kulturowych. Pobrana krew trafiła do polskiego banku krwi. Akcja była dokumentowana. Portrety dawców zostały podpisane ich imionami oraz krajami\, z których pochodzą. Dwa lata później artysta zrealizował taki projekt w ramach festiwalu zorganizowanego przez Konstmuseum w Uppsali. \nFranciszek Orłowski\, Oliwia\, Polska\, z cyklu Ta krew jest dla ciebie | 2022\, projekt partycypacyjny\, fotografia\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\, © Franciszek Orłowski & MOCAK\nNa wystawie w MOCAK-u pokazujemy trzecią\, zrealizowaną w Krakowie i rozszerzoną wersję tego przedsięwzięcia. Przedstawiamy dokumentację pobierania krwi od osób różnych narodowości (w tym migrantów)\, ich portrety oraz krótkie wywiady z nimi. \nMigracje są obecnie nieodłączną częścią rzeczywistości. Ich uczestnicy wchodzą w świat dla siebie nieznany\, gdzie panują inne prawo\, inne zwyczaje oraz inne oczekiwania. Mogą zostać przyjęci przyjaźnie\, ale mogą również być potraktowani jak osoby niepożądane\, czy nawet wrogowie. Jednym z podstawowych zadań współczesnej kultury społecznej jest wypracowanie metod porozumienia i zaprzyjaźniania się z osobą „chwilowo obcą”. \nOddanie krwi jest dowodem ludzkiej solidarności\, ponieważ krew to lek\, którego nie można niczym zastąpić. Istotną częścią projektu Franciszka Orłowskiego było przynajmniej częściowe ujawnienie tożsamości dawców krwi\, tak by publiczność\, czyli potencjalni biorcy\, zdawała sobie sprawę z jej pochodzenia. \nFranciszek Orłowski\, Ta krew jest dla ciebie | 2022\, projekt partycypacyjny\, wideo\, Kolekcja MOCAK-u\, © Franciszek Orłowski & MOCAK\nBohaterowie projektu Orłowskiego podarowali swoją krew Polakom. Nasz naród – w większości – nie jest przyjaźnie nastawiony do Obcego. Mamy problem z identyfikowaniem się z ludźmi innych kultur. Projekt Ta krew jest dla ciebie skłania do przepracowania doświadczenia obcości\, do zobaczenia\, w jak prosty i oczywisty sposób Obcy może stać się integralną częścią nas samych. W momencie ratowania życia pochodzenie etniczne\, wyznanie\, kolor skóry i narodowość przestają być istotne i dzielące. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/franciszek-orlowski-ta-krew-jest-dla-ciebie/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/2.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220510 DTEND;VALUE=DATE:20220911 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220505T123702Z LAST-MODIFIED:20230509T112236Z UID:18597-1652140800-1662854399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Elie Nadelman. Polski prekursor Art Deco DESCRIPTION:Elie Nadelman.\n Polski prekursor Art Deco\n10 maja – 10 września 2022\n Wejman Gallery\n Kuratorka: Agnieszka Dziki \nWystawa Elie Nadelman. Polski prekursor Art Deco\nElie Nadelman (1882 – 1946) jest uznawany na świecie za jednego z najwybitniejszych rzeźbiarzy 1. połowy XX w.\, pioniera wielu nurtów sztuki i prekursora Art Deco. Jego sztuka znajduje się we wszystkich najbardziej znaczących muzeach\, głównie w Stanach Zjednoczonych i Francji. Niestety w Polsce dotychczas miała miejsce tylko jedna wystawa tego artysty\, w roku 2004 w Królikarni\, oddziale Muzeum Narodowe w Warszawie. Teraz tę wybitną twórczość przybliży polskiemu odbiorcy wystawa dzieł Nadelmana\, którą od 10 maja do 10 września 2022 roku będzie można oglądać w Wejman Gallery w Warszawie. \nDzięki staraniom Fundacji Art & Modern na ekspozycji zaprezentowane zostaną dwie unikatowe\, wykonane w karraryjskim marmurze Idealne głowy\, które powstały podczas pobytu Nadelmana w Paryżu w latach 1904-1911. Towarzyszyć im będą rysunki i grafiki odzwierciedlające prowadzone przez artystę poszukiwania doskonałej formy i linii\, a w konsekwencji idealnego piękna. Piękna\, które tak bardzo zachwyciło potentatkę kosmetyczną Helenę Rubinstein\, że w 1911 roku kupiła wszystkie prace z londyńskiej wystawy artysty. Dzieł zapowiadających Art Deco\, które zdominuje europejską i amerykańską estetykę dopiero 20 lat później\, w okresie międzywojennym. \nMieszkając w Paryżu\, Nadelman przyjaźnił się z wybitnymi przedstawicielami świata sztuki m.in. z André Salmonem\, Amedeo Modiglianim\, Gertrude i Leo Steinem\, a w środowisku polskiej kolonii artystycznej utrzymywał bliskie relacje z Leopoldem Gottliebem\, Melą Muter\, Gustawem Gwozdeckim\, Eugeniuszem Zakiem\, Louisem Marcoussisem oraz wieloma innymi artystami. W jego pracowni bywał Pablo Picasso\, który podziwiał jego eksperymenty formalne. \nPrzygotowany został również bogato ilustrowany katalog zawierający eseje na temat artysty i jego znaczenia dla sztuki XX wieku\, a także zorganizowane zostaną warsztaty plastyczne połączone z oprowadzeniem po ekspozycji. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/elie-nadelman-polski-prekursor-art-deco/ LOCATION:Wejman Gallery\, ul. Jaracza 8\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-378\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/elie-nadelman.jpg GEO:52.236585;21.031951 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Wejman Gallery ul. Jaracza 8 Warszawa Mazowieckie 00-378 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Jaracza 8:geo:21.031951,52.236585 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220513 DTEND;VALUE=DATE:20220912 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220420T124204Z LAST-MODIFIED:20230509T112240Z UID:18306-1652400000-1662940799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sean Scully. Malarstwo i rzeźba DESCRIPTION:Sean Scully. Malarstwo i rzeźba\n13 maja – 11 września 2022\nCentrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu\nw Toruniu \n\nSean Scully (ur. 1945 w Dublinie) pokazuje swoje obrazy i rzeźbę po raz pierwszy w Polsce i od razu jest to wystawa retrospektywna\, prezentowana na powierzchni 2000 m2 – w tym w Sali Kolumnowej CSW o 7-metrowej wysokości. Jak sam mówi\, to jedna z największych wystaw jego prac\, jakie dotąd miały miejsce na świecie. \nArtysta jest przedstawicielem nurtu abstrakcji kolorystycznej\, a niektórzy krytycy i on sam dodają jeszcze: abstrakcji emocjonalnej (emotional abstraction). Można by jeszcze dodać: medytacyjnej\, ontologicznej czy spirytualnej. Scully zdaje się kontynuować tradycję amerykańskiego mistrza Marka Rothko oraz innych twórców tendencji pod nazwą „malarstwo barwnych płaszczyzn” (Color Field Painting) z lat 50. XX w.\, takich jak Barnett Newman czy Clyfford Still. Nawiązuje również do ikonicznych prac Kazimierza Malewicza (np. w obrazie „Black Square” z 2000 czy cyklu „Dark Windows”). \nSean Scully\, Window Diptych Red | 2018\, fot. materiały organizatora\nSean Scully jest obecnie jednym z najważniejszych abstrakcjonistów\, bardzo wysoko notowanym we wszelkich rankingach artystów współczesnych. Na przykład w zestawieniu pt. „Kto jest dziś największym malarzem na świecie?”\, opublikowanym przez CAI (Contemporary Art Issue) w 2021 zajmuje pozycję 11 pomiędzy Anselmem Kieferem i Jasperem Jonesem (stawkę otwierają oczywiście ci sami od 20 lat Niemcy – Gerhard Richter i Georg Baselitz). Zatem przygotowaliśmy w CSW wyjątkową wystawę artysty najwyżej światowej klasy. \n\n \n \n \n \n \n Sean Scully\, Yellow Mask | 2003\, fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Sean Scully\, Yellow Robw Red Figure | 2007\, fot. materiały organizatora\n \n \n\nPokażemy 50\, w większości wielkoformatowych obrazów olejnych lub akrylowych na płótnie albo aluminium z różnych okresów twórczości (od 1973 do 2021) oraz 24 dzieła na papierze. Ekspozycja będzie więc miała charakter regularnej retrospektywy\, na której będzie można prześledzić różne wątki twórczości Scully’ego oraz przemiany jego stylu. Najważniejszą częścią eskpozycji będzie pokaz serii monumentalnych obrazów z serii „Doryckiej” (Doric Series)\, powstałych w latach 1990–2020. Tych 12 obrazów\, notabene po raz pierwszy pokazywanych jako kompletny cykl\, stanowi hołd\, który malarz składa tradycji porządku doryckiego (po raz pierwszy jego „doryckie” dzieła zostały pokazane w Atenach w 2012). Zaprezentujemy zatem monumentalne obrazy w monumentalnej sali kolumnowej\, często potocznie nazywanej „kościołem”. W intencji twórcy i nas jako organizatorów ta przestrzeń najlepiej odda mistyczny i sakralny charakter cyklu. Seria „Doric” wypełni 1000-metrową salę\, a w jej centrum\, pomiędzy kolumnami\, umieszczona zostanie wielkoformatowa\, wielobarwna rzeźba Scully’ego. \nSean Scully\, 30 Also | 2018\, fot. materiały organizatora\nOmawiając zawartość wystawy\, nie można nie wspomnieć o tym\, że znajdzie się na niej obraz\, który artysta zdecydował się podarować do kolekcji CSW. Nosi tytuł „Wall Landline Irena”\, powstał w 2021 i został poświęcony pamięci Polki\, Ireny Gut\, okrutnie doświadczonej przez los podczas II wojny światowej – najpierw przez Sowietów\, a później Niemców. Kobieta uratowała od niechybnej śmierci dwanaścioro Żydów. Historia jej życia to wstrząsająca synteza dziejów narodów Europy wschodniej podczas wojny i po niej. Pani Irena Opdyke\, z domu Gut\, urodziła się w 1922 w Kozienicach. W 1949 wyemigrowała do USA. Zmarła w Kalifornii w 2003. W 1999 spisała swoje wspomnienia\, a na ich podstawie powstała sztuka teatralna. Dramat i bohaterstwo pani Ireny zrobiły ogromne wrażenie na Seanie Scully’m\, który postanowił ją uhonorować\, poświęcając jej swój obraz i dodatkowo darowując go polskiemu Centrum Sztuki Współczesnej. \nZupełnie na marginesie dodajmy\, że obraz jest wart ok. 3\,2 miliona złotych (wartość ubezpieczeniowa wynosi 750 tysięcy dolarów)\, a włączenie go do zbiorów CSW zwiększy o blisko 50% wartość zbieranej od 12 lat kolekcji. A skoro jesteśmy przy funduszach\, to trzeba powiedzieć\, że cała wystawa jest ubezpieczona na ok. 160 milionów złotych. To najwyżej wyceniona wystawa w całej historii CSW i pewnie jedna z najcenniejszych w skali ogólnopolskiej w zakresie sztuki współczesnej. \nSean Scully\, Happy days | 1991\, fot. materiały organizatora\nSean Scully jest Irlandczykiem\, mieszkającym i tworzącym w Nowym Jorku\, w bawarskim Königsdorfie\, Aix-en-Provence na południu Francji\, a także w Berlinie\, gdzie ma ogromne studio. W ciągu 50 lat swojej kariery przygotował ponad 200 wystaw indywidualnych m.in. w Hungarian National Gallery\, Budapeszt (2020/21); The Modern\, Fort Worth\, Teksas\, USA (2021); Albertina\, Wiedeń (2019); National Gallery\, Londyn (2019); Basilica di San Giorgio Maggiore\, Wenecja (2019); Yorkshire Sculpture Park; Wakefield (2018); State Russian Museum\, Sankt Petersburg (2018); Multimedia Art Museum\, Moskwa (2017); Hubei Museum of Art\, Wuhan (2017); Pinacoteca do Estado do São Paulo (2015)\, National Gallery of Ireland (2015); Chinese Academy of Fine Arts\, Pekin (2014); Philadelphia Museum of Art (2012–13); Centre Georges Pompidou\, Paryż (2007); Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia\, Madryt (2004); National Gallery of Arts\, Waszyngton (2001–02); Städtische Galerie im Lenbachhaus\, Monachium (1989) i wielu innych. W tym roku\, po wystawach w Benaki Museum w Atenach\, Langen Foundation w Neuss pod Düsseldorfem i Philadelphia Museum of Art. przyjdzie kolej na retrospektywę w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. \nArtystę reprezentują jedne z najważniejszych na świecie galerii sztuki współczesnej: Kerlin Gallery\, Dublin; Lisson Gallery\, Londyn\, Nowy Jork\, Szanghaj; Thaddaeus Ropac\, Londyn\, Paryż\, Salzburg\, Seul; Kewenig\, Berlin\, Palma de Mallorca. \nDzieła Seana Scully’ego znajdują się w kolekcjach muzealnych m.in. Metropolitan Museum of Art\, Museum of Modern Art\, Solomon R. Guggenheim Museum\, Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku; National Gallery of Art\, Corcoran Gallery of Art\, Hirshhorn Museum and Sculpture Garden\, Smithsonian American Art Museum w Waszyngtonie; Modern\, Fort Worth\, TX; San Diego Museum of Art\, San Diego; San Francisco Museum of Modern Art\, San Francisco; Tate\, British Museum\, Victoria and Albert Museum\, Londyn; Neue Pinakothek\, Städtische Galerie im Lenbachhaus\, Monachium; Staatliche Kunstsammlungen\, Dresden; Staatliche Museen\, Kassel; Staatliche Kunsthalle Karlsruhe; the Staatsgalerie\, Stuttgart; Städel Museum\, Frankfurt nad Menem; Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen K20/K21\, Düsseldorf; Albertina\, Wiedeń; Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia\, Madryt; IVAM – Institut Valencià d’Art Modern\, Valencia; Guangzhou Museum of Art\, Guangzhou; Central Academy of Fine Arts\, Pekin i wiele innych. Od 2022 do tej listy dołącza Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. \n\nPrace Seana Scully’ego zostaną pokazane na wystawie w CSW dzięki uprzejmości artysty i Sean Scully Studio.\nKoncepcja wystawy powstała przy współpracy z artystą.\nKurator: Krzysztof Stanisławski\nKoordynacja: Paulina Kuhn\nZespół Sean Scully Studio\nProdukcja: Wojciech Ruminski \nWystawie malarstwa i rzeźby Seana Scully’ego towarzyszy pokaz kilkudziesięciu jego „smartphone pictures”\, przegląd filmów o sztuce oraz obszerny katalog z tekstami m.in. Rudiego Fuchsa i Davida Carriera. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sean-scully-malarstwo-i-rzezba-csw/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/Sean-Scully-Plakat.jpg GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220513 DTEND;VALUE=DATE:20221003 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220527T155541Z LAST-MODIFIED:20220914T141035Z UID:18826-1652400000-1664755199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Cyrk DESCRIPTION:Wystawa Cyrk\nPrzedstawienia cyrkowe z udziałem treserów dzikich zwierząt\, akrobatów i woltyżerów pobudzały wyobraźnię widzów odkąd możemy mówić o narodzinach nowożytnego cyrku\, czyli od końca XVIII wieku. Widownia cyrkowa była miejscem prawdziwie egalitarnym. Zasiadali na niej przedstawiciele wszystkich klas społecznych\, kobiety i mężczyźni\, dorośli i dzieci. Cyrkiem zafascynowani byli również artyści. Inspirowała ich wolność i przekraczanie ludzkich możliwości\, co obserwowali właśnie podczas przedstawień. Dla niektórych z nich był to powrót do beztroskich lat młodości\, inni doceniali w formie cyrkowej możliwość ucieczki od formalizmu. Niektórzy artyści utożsamiali się z odrębnością cyrkowców\, doceniając ich wyłamywanie się poza istniejące konwencje. Inni zachwycali się ich niemal nadludzką siłą\, przeciwstawiającą się siłom natury. \nWystawa „CYRK” to efekt poszukiwań prowadzonych przede wszystkim w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie. W naszych zbiorach\, zarówno nowoczesnych\, jak i dawnych\, mamy około stu obiektów o tematyce cyrkowej\, nie licząc zbiorów Muzeum Plakatu w Wilanowie\, gdzie jest aż 370 plakatów cyrkowych. Są to prace takich artystów\, jak m.in.: Roman Cieślewicz\, Ferdynand Léger\, Jan Lenica\, Leopold Lewicki\, Max Liebermann\, Jan Młodożeniec\, Tymon Niesiołowski\, Teresa Pągowska\, Pablo Picasso\, Henryk Tomaszewski\, Witold Wojtkiewicz i Andrzej Wróblewski. \nWłączając w przestrzeń wystawy „CYRK” prace współczesnych artystów (Alicja Bielawska\, Norbert Delman\, Rafał Milach)\, chcemy pokazać kontynuację wątków\, powiązać przeszłość z teraźniejszością. Stworzyć pomost między czasem\, kiedy cyrk był wyjątkowym\, wyczekiwanym wydarzeniem a współczesnością\, kiedy jest jedynie jedną w całym wachlarzu rozrywek. \nTo\, co cyrk oznaczał dla publiczności dawniej i to co znaczy dla nas obecnie\, zostało ukształtowane po części przez osobiste doświadczenia\, a po części też przez jego reprezentacje w sztuce i w literaturze. Tak powstał kulturowy mit cyrku. Cyrk to olśniewający\, fantastyczny spektakl\, gabinet cudów\, teatr nieprawdopodobnego\, a nawet niemożliwego\, dający każdemu możliwość ucieczki od szarej rzeczywistości. Jednak trzeba pamiętać\, że cyrk to nie tylko wyreżyserowane „numery”. To wspólne odczuwanie\, wspólne wstrzymywanie oddechu\, doświadczenie\, które jednoczy widzów. \n„CYRK” nie będzie tradycyjną wystawą\, ale spektaklem\, wypełnionym pokazami umiejętności zarówno cyrkowych\, jak i artystycznych. Widz może się spodziewać prezentacji barwnej\, przewrotnej\, wieloznacznej. Wystawa – tak jak cyrk – będzie przeznaczona i dla dorosłych\, i dla dzieci\, do odbioru na wielu poziomach intelektualnego zaangażowania. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cyrk/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia\, Puławska 113a\, Warszawa\, 02-707\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/cyrk.png GEO:52.1890265;21.0284122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia Puławska 113a Warszawa 02-707 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Puławska 113a:geo:21.0284122,52.1890265 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220513 DTEND;VALUE=DATE:20220905 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220612T141005Z LAST-MODIFIED:20220612T141005Z UID:19005-1652400000-1662335999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ekspresja tkaniny. „Kompozycja czarna” Magdaleny Abakanowicz DESCRIPTION:Ekspresja tkaniny.\nKompozycja czarna Magdaleny Abakanowicz \n13 maja 2022 r. – 04 września 2022 r.\n Muzeum Regionalne w Siedlcach\n Kuratorka: Bożena Skoczeń-Ceranka \nWystawa Ekspresja tkaniny. Kompozycja czarna Magdaleny Abakanowicz\nOd 13 maja do 4 września w galerii naszego muzeum na parterze\, można obejrzeć niewielką ekspozycję\, poświęconą twórczości Magdaleny Abakanowicz – jednej z największych polskich artystek XX wieku. Najważniejszym elementem wystawy jest tkanina wykonana przez nią w 1965 roku. Prezentowana „Kompozycja czarna” – jest rodzajem gobelinu utkanego ze sznurka\, włosia\, sizalu i innych tworzyw tkackich\, określanych jako autorska technika własna. Całość ma zróżnicowaną fakturę o różnym stopniu grubości i miękkości. \nWystawa Ekspresja tkaniny. Kompozycja czarna Magdaleny Abakanowicz\nTytuł dzieła sugeruje jednoznacznie kolorystykę – i choć w rzeczywistości artystka użyła wielu barw jako środków wyrażenia nastroju i ekspresji – to melanż tego barwnego zestawienia tworzy kompozycję abstrakcyjną w ciemnej tonacji barwnej. Cała tkanina ma wymiary 120×300 cm. „Kompozycja czarna” jest własnością Muzeum Regionalnego w Siedlcach od 1970 roku\, jako dar od Międzyorganizacyjnego Domu Kultury w Siedlcach. \nWystawa Ekspresja tkaniny. Kompozycja czarna Magdaleny Abakanowicz\nObecna wystawa pod tytułem „Ekspresja tkaniny. Kompozycja czarna – Magdaleny Abakanowicz”\, stała się pretekstem do przypomnienia o artystce i jej twórczości\, dlatego oprócz samej tkaniny pokazujemy też plansze przedstawiające fotografie innych dzieł Magdaleny Abakanowicz\, oraz nieco wiadomości o jej życiu i refleksjach na temat sztuki. Dzięki temu możemy przypomnieć sobie jak wyglądają jej monumentalne „tkane rzeźby ”zwane abakanami\, w tym: „abakan czerwony”\, „abakan żółty” i „pomarańczowy z czarnym”\, oraz instalacje przestrzenne eksponowane w plenerze. W późniejszym okresie twórczym\, bazując na tkaninie\, artystka wykonywała przecież też kompozycje rzeźbiarskie\, składające się ze zmultiplikowanych postaci lub ich fragmentów jak: „Głowy”\, „Plecy” czy całe postacie pozbawione głów jak np.: „Tłum” \, „Agora” czy „Nierozpoznani”. W tych instalacjach przestrzennych bazowym materiałem rzeźbiarskim nadal były utwardzane żywicami tkaniny a z czasem też i inne materiały jak: stal\, brąz\, aluminium. \nWystawa „Ekspresja tkaniny. Kompozycja czarna Magdaleny Abakanowicz” ma na celu zainteresowanie zwiedzających postacią słynnej polskiej rzeźbiarki\, artystki światowego formatu\, której tkany gobelin podziwiać można w oryginale w Muzeum Regionalnym w Siedlcach. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ekspresja-tkaniny-kompozycja-czarna-magdaleny-abakanowicz/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/Abakanowicz.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220514 DTEND;VALUE=DATE:20220919 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220514T120931Z LAST-MODIFIED:20220514T120931Z UID:18656-1652486400-1663545599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rama do obrazu DESCRIPTION:Rama do obrazu \n14 maja 2022 r. – 18 września 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Poznaniu\n Muzeum Sztuk Użytkowych w Zamku Królewskim w Poznaniu\n Kuratorzy: Agnieszka Kunicka-Goldfinger\, Adriana Podmostko-Kłos\, Marek Peda \nWystawa Rama do obrazu\nPierwsza wystawa w ramach nowego cyklu „Z bliska. Spotkania z konserwacją” \nDział konserwacji w Muzeum Narodowym w Poznaniu to dziesięć pracowni\, w których pracuje zespół specjalistów odpowiedzialnych za stan zachowania kolekcji muzealnych. Goście muzeum\, zwiedzający przygotowane z wielką starannością ekspozycje nie zawsze mają świadomość jak poważne prace konserwatorskie poprzedzają efekt finalny jakim jest prezentacja obiektów w muzealnych przestrzeniach. Ideą nowego cyklu wystaw „Z bliska. Spotkania z konserwacją” jest zaprezentowanie sztuki konserwacji oraz umiejętności konserwatorów. Punktem wyjścia planowanych prezentacji jest charakter muzealnej konserwacji – przygotowywanie obiektów do ekspozycji czasowych i stałych\, badania materiałowe\, technologiczne i identyfikacyjne dzieł sztuki oraz profilaktyka muzealna obejmująca opieką wszystkie kolekcje i działy\, a także zbiory magazynowe. \n\n \n \n \n \n \n Autor nieznany\, Rama regencyjna | XVIII w.\, wł. Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n \n \n \n \n \n Autor nieznany\, Rama późnobarokowa (owalna) | początek XVIII w\, wł. Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n\nCykl „Z bliska. Spotkania z konserwacją” rozpoczyna się wystawą „Rama do obrazu”\, prezentującą zakres działań Pracowni Konserwacji Ram i Pozłotnictwa\, na przykładzie wybranych realizacji projektowych i pozłotniczych z ostatnich kilku lat. Bezpośrednią inspiracją do przygotowania wystawy prezentującej problematykę opraw dawnych dzieł stała się odnaleziona w 2016 r. tablica inskrypcyjna z dawnego epitafium Hildebrandów ze Skwierzyny. Tablica bez swej ozdobnej ramy jest zabytkiem bardziej historycznym niż artystycznym. W czasach nowożytnych obraz i rama stanowiły jedność\, nie wartościowano ich\, gdyż jedno nie mogło funkcjonować bez drugiego. Perspektywę tę zmienił dopiero wiek XX i dziś częściej zadajemy sobie pytanie\, co jest ważniejsze – obraz czy rama? \nWystawie towarzyszy niewielkie wydawnictwo – katalog z esejami i notami dotyczącymi poszczególnych obiektów – oraz szeroko zakrojony program edukacyjny\, liczne spotkania na wystawie\, oprowadzania kuratorskie i wykłady specjalistów. Temat konserwacji ram wydaje się szczególnie interesujący i nieoczywisty w kontekście muzealnych ekspozycji. Obejmuje kwestię niezbędnego podporządkowania się kolorystyce i charakterowi obrazu wedle współczesnego gustu\, ale i niezbędnego uszanowania pierwotnej techniki i estetyki zabytkowej ramy. Osobnym zagadnieniem jest projekt i dobór nowego obramienia. Wystawa jest próbą przedstawienia dylematów występujących codziennie w muzealnej praktyce. \n\n \n \n \n \n \n Autor nieznany\, Rama manierystyczna typu Sansovino | koniec XVI w.\, wł. Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n \n \n \n \n \n Autor nieznany\, Rama neobarokowa (akantowa) | XIX w\, wł. Muzeum Narodowe w Poznaniu\n \n \n\nUtworzona w 1992 r. Pracownia Konserwacji Ram i Pozłotnictwa w Muzeum Narodowym w Poznaniu to sześcioosobowy zespół współpracujący ze sobą od wielu lat\, od 2000 r. pod kierownictwem Marka Pedy. Wszyscy pracownicy zdobyli kwalifikacje\, ucząc się zanikającego rzemiosła od mistrzów pozłotnictwa. W swojej pracy łączą doświadczenie i pasję\, dzięki czemu nieustannie doskonalą się w wykonywanym zawodzie\, a każdy ma swoją ulubioną dziedzinę: projektowanie i wykonywanie nowych opraw\, konserwację starych ram czy też poszukiwanie starych receptur i zgłębianie tajników zawodowych. Poza najwyższymi umiejętnościami rzemieślniczymi przy pracy w muzealnej pracowni konserwatorskiej nieodzowne jest także pogłębianie wiedzy i praktyki związanej z konserwacją obiektów zabytkowych. \nOd pozłotnika wymagana jest cierpliwość\, dokładność\, umiejętności manualne\, zmysł estetyczny\, a przede wszystkim pokora wobec obiektu muzealnego. Pozłotnik to niewątpliwie artysta\, jednak najczęściej jego praca jest podporządkowana przedmiotowi\, który zostaje poddany konserwacji. Ramiarstwo obejmuje nie tylko stare i nowe techniki pozłotnicze\, wymaga również umiejętności projektowania i wykonywania profili w drewnie i różnego rodzaju masach plastycznych oraz znajomości technik odlewniczych czy malarskich. Niezbędna jest również wiedza z zakresu historii sztuki oraz technologii. \nWystawa obejmuje zarówno obrazy w swych pierwotnych ramach\, należące dziś do rzadkości. Te wyjątkowe pary pokazują\, że oprawy wraz z wizerunkiem były ze sobą łączone nie tylko ze względu formę\, kształt\, ale i treść. Wyeksponowane zostaną również ramy wykonane dla dzieł ich nieposiadających bądź utraconych jak również ramy zdobiące lustra czy wreszcie ramy puste\, zachwycające swoim kunsztem i urodą. \n„Co do ram\, nie należy mieć wątpliwości\, że są one potrzebne\, po pierwsze dlatego\, że stanowią ochronę obrazów od zewnętrznych uszkodzeń\, a następnie dlatego\, że przydają obrazom majestatu\, sprawiając\, że się je ogląda jakby przez okno lub\, powiedzmy\, przez tak zarysowany horyzont\, i przyozdabiają je w sposób pełen majestatu” (Giulio Mancini (1558–1630)\, lekarz papieża Urbana VIII) URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rama-do-obrazu/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/Rama_do_obrazu.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220518 DTEND;VALUE=DATE:20220905 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220514T122354Z LAST-MODIFIED:20220514T122354Z UID:18666-1652832000-1662335999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rzeczywistość obrazów. Filmy Witolda Leszczyńskiego i malarstwo Sylwii Solak DESCRIPTION:Rzeczywistość obrazów.\n Filmy Witolda Leszczyńskiego i malarstwo Sylwii Solak \n18 maja 2022 r. – 04 września 2022 r.\n Muzeum Kinematografii w Łodzi\n Kuratorzy: Zuzanna Woźniak\, Kornel Nocoń \nWystawa Rzeczywistość obrazów. Filmy Witolda Leszczyńskiego i malarstwo Sylwii Solak\n„Rzeczywistość obrazów” to pierwsza monograficzna wystawa poświęcona reżyserowi Witoldowi Leszczyńskiemu. Zostaną na niej zaprezentowane wspomnienia przyjaciół i współpracowników\, fotosy\, etiudy oraz pamiątki osobiste. Tytuł wystawy „Rzeczywistość obrazów” odnosi się do wypowiedzi reżysera o własnej twórczości. Leszczyński twierdził\, że bliższe jest mu budowanie rzeczywistości ekranowej niż stwarzanie iluzji rzeczywistości prawdziwej. \nRównoległy wątek wystawy tworzą obrazy i grafiki Sylwii Solak stanowiące współczesne malarskie spojrzenie na twórczości Leszczyńskiego. Cykl prac inspirowanych Żywotem Mateusza\, Konopielką i Siekierezadą powstał w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Kultura w sieci”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rzeczywistosc-obrazow-filmy-witolda-leszczynskiego-malarstwo-sylwii-solak/ LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/Rzeczywistosc-obrazow.jpg GEO:51.7596813;19.4742118 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220520 DTEND;VALUE=DATE:20220905 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220510T164704Z LAST-MODIFIED:20230509T112246Z UID:18623-1653004800-1662335999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Fangor w CSW w Toruniu DESCRIPTION:Fangor\nCentrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu\n 20.05–04.09.2022\n otwarcie wystawy: 20.05.2022\, godz. 18.00\n Kuratorzy: Krzysztof Stanisławski\, Renata Sargalska\n Produkcja wystawy: Wojciech Rumiński\nwięcej informacji » \n \n\nWojciech Fangor urodził się w Warszawie w 1922. W czasie wojny studiował prywatnie u Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W 1946 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie\, z którą współpracował w latach 1953–1961 jako docent. W 1961 opuścił socjalistyczną Polskę\, by powrócić do kraju po 38 latach i brać czynny udział w życiu artystycznym ojczyzny. Mieszkał w Wiedniu\, Francji\, Berlinie Zachodnim\, Anglii i Stanach Zjednoczonych. Jego prace znajdują się w muzeach\, galeriach i kolekcjach prywatnych na całym świecie. W latach 1949–2015 zrealizował przeszło pięćdziesiąt wystaw indywidualnych\, głównie w USA i Europie. Jako jedyny Polak miał indywidualną wystawę w Solomon Guggenheim Museum w Nowym Jorku w 1970\, prezentującą 37 płócien prekursorskich dla zachodnich op-artowskich poszukiwań – obrazy te stały się swoistymi symbolami tego nurtu. Otrzymał wiele nagród\, między innymi II nagrodę na 2. Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki w Warszawie (1951) oraz Nagrodę im. Jana Cybisa za rok 2014 – najstarsze i najbardziej prestiżowe wyróżnienie w dziedzinie sztuk plastycznych w Polsce. Był odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – polskim medalem nadawanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – przyznawanym przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. W 2015 został doktorem honoris causa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Zmarł w Warszawie w 2015. \nKUCIE KOS \nWojciech Fangor był jednym z najbardziej odkrywczych malarzy drugiej połowy XX wieku. Zadebiutował tuż po II wojnie światowej i przez cały okres swojej twórczości często zmieniał styl – malował zarówno figuratywnie\, jak i abstrakcyjnie. W latach 50. namalował kanoniczne obrazy w konwencji realizmu socjalistycznego\, jak Postaci z 1950\, który do dziś jest jednym z najbardziej znanych obrazów w sztuce polskiej XX wieku czy Matka Koreanka – obraz antywojenny z 1951\, który przyniósł mu popularność i pozycję w świecie sztuki. W 1954 powstało także największe powierzchniowo dzieło Fangora pt. Kucie kos\, które dopiero w 2013 zaprezentowano publicznie po latach zapomnienia. Praca\, przedstawiająca trzech mężczyzn wykuwających na kowadle ostrze kosy\, powstała na jednej ze ścian Muzeum Historycznego Warszawy na potrzeby wystawy o Powstaniu Styczniowym. Jedną z przyczyn zasłonięcia obrazu była zmiana koncepcji ekspozycji projektowanej przez Stanisława Zamecznika. Obraz pojawia się na toruńskiej wystawie w formie wielkoformatowego wydruku. \nMALARSTWO \nObrazy powstające od końca lat 50. cechował charakterystyczny efekt wibracji kolorystycznej\, który artysta uzyskiwał poprzez płynne przejście pomiędzy barwami nanoszonymi w układzie koncentrycznym bądź falistym. Abstrakcyjne obrazy\, dające wrażenie ruchu\, były prekursorskie nie tylko w polskiej\, ale i w światowej sztuce. Od tego czasu twórczość Fangora sytuuje się w międzynarodowym nurcie minimal artu i sztuki optycznej (op-art). Tak o twórczości Fangora z tego okresu pisze Bożena Kowalska: „Koła artysty były nieustannym\, wielostronnym eksperymentem. Sprawdzał w nich wciąż w nowy sposób efekty działania jaskrawości czy stonowanych kolorów w ich zestawieniach\, nasycenia i stopnia jasności barwy\, wielkości kręgów\, większej i mniejszej szerokości jej pasm oraz ich zagęszczenie lub ascetycznej oszczędności i dyskrecji wyrazu. Stosował też artysta w swoich obrazach wszelkie\, znane z teorii barw\, kontrasty\, zwłaszcza zaś kontrasty kolorów występujących i wstępujących\, a także zjawiska powidoków”. \nOd połowy lat 70. do połowy lat 80. Fangor powrócił do malarstwa figuratywnego Namalował wtedy serie obrazów „międzytwarzowych” i „telewizyjnych”. W tym okresie tworzył także kolaże\, będące świadectwem jego fascynacji kulturą masową. Włączał w nie fragmenty scen\, postacie i przedmioty przeniesione wprost z ilustrowanych magazynów. \nZ kolei początek XXI wieku to dla Fangora okres nowej\, intensywnej twórczości. Rozpoczął pracę nad nowym cyklem obrazów „palimpsestowych”\, reinterpretujących dawne szkice i rysunki. W wywiadzie-filmie Od astronomii do malarstwa\, który prezentujemy na wystawie\, poznajemy artystę jako miłośnika astronomii\, konstruktora lunet i twórcę obserwatorium w Summit pod Nowym Jorkiem. O ile malarzem był od najmłodszych lat (malarstwo było jego „metodą na radzenie sobie ze strachem i demonami”)\, tak astronomią zainteresował się w 12 roku życia; fascynacja ta trwała do końca jego życia. Fangor rozważał nawet karierę astronoma\, jednak problemy z matematyką i brak zainteresowania tą dziedziną nauki od strony naukowo-teoretycznej (interesował się astronomią od strony poetycko-wizualnej) przeważyły i ostatecznie został przy malarstwie. W hołdzie dla Mikołaja Kopernika namalował dwa portrety wybitnego astronoma – w 1948 i 1949; dzięki uprzejmości Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku prezentujemy wcześniejszy wizerunek naukowca. \nRZEŹBY \nWojciech Fangor to także wybitny rzeźbiarz. Pierwsze swoje rzeźby\, między innymi Głowę bolesną i Księżyc z 1948\, który prezentujemy na wystawie\, pokazał na debiutanckiej wystawie w Klubie Młodych Artystów w Warszawie w 1949. W swoim dorobku ma wiele prac rzeźbiarskich\, przestrzennych i scenograficznych\, powstałych w okresie od 1948 do 2015. W 1955 rozpoczął współpracę z architektami: Stanisławem Zamecznikiem\, Oskarem Hansenem\, Zbigniewem Ichnatowiczem i Jerzym Sołtanem. To Zamecznik zaszczepił Fangorowi świadomość przestrzeni jako tworzywa artystycznego i w to w duecie z nim stworzył pierwszy polski environment\, instalację Studium przestrzeni\, pokazaną w Salonie Nowej Kultury w Warszawie w 1958. Natomiast ostatnią rzeźbą Fangora jest Gracja\, strukturalnie nawiązująca do rzeźb Giganty realizowanych w 1980 w Ameryce. „To przykład szczególnej dla Fangora tendencji do niwelacji różnic między gatunkami sztuki. Ta rzeźba jest jednocześnie wspaniałym malarstwem i fantastyczną formą przestrzenną” – podkreślił Stefan Szydłowski\, kurator wystawy Trzy wymiary w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. \nPOLSKA SZKOŁA PLAKATU \nWarto również podkreślić\, że artysta był także wybitnym plakacistą\, współtwórcą Polskiej Szkoły Plakatu. W plakatach\, które tworzył między 1950 a 1961\, odnaleźć można niemal wszystkie wątki\, próby\, pytania i odkrycia uważane za esencję Polskiej Szkoły Plakatu. Łączył rysunek z fotografią\, grafikę z malarstwem\, bawił się umownością form geometrycznych i typografią. Wiele plakatów powstało w duetach z Jerzym Tchórzewskim\, Henrykiem Tomaszewskim czy Wojciechem Zamecznikiem. Dekada twórczości plakatowej Fangora zaowocowała blisko setką graficznych projektów o treściach artystycznych\, ideologicznych lub informujących (np. o wydarzeniach kulturalnych). W malarstwie i w plakacie stosował podobne motywy plastyczne\, operował monumentalną\, mocną formą\, syntetyczną i uproszczoną. Jego plakat do filmu René Clémenta Mury Malapagi (1952) przeszedł do historii jako inicjujący Polską Szkołę Plakatu\, która do dziś cieszy się światową renomą. Obok tych mocnych projektów o zdefiniowanej formie trudno przejść obojętnie. \nMOZAIKI \nMało kto wie\, że Fangor jest autorem mozaik zdobiących dworzec Warszawa Śródmieście. Abstrakcyjne kompozycje z różnokolorowych\, ceramicznych płytek od ponad 60 lat zdobią ściany i sufity podziemnej części dworca przy Alejach Jerozolimskich 50. W grudniu 2020\, 27 mozaiki ścienne oraz 52 mozaiki sufitowe zostały wpisane do rejestru zabytków. Mozaiki podstropowe zlokalizowane zostały nad trzema peronami\, natomiast mozaiki ścienne\, wkomponowane w pionowe szczeliny ścian pomiędzy płytami trawertynu\, umiejscowione są w holach\, pomieszczeniach dawnych poczekalni oraz w przejściach na peron środkowy. Według przyjętego schematu czerwień\, oranż i żółcień sygnalizować miały kierunek wschodni\, natomiast błękit i zieleń – kierunek zachodni. Artysta zaprojektował również wygląd ścian zatorowych siedmiu stacji II linii warszawskiego metra\, których kursywa miała wskazywać kierunek jazdy. Są to wielkie tablice wykonane w emalii na stali\, łączące w sobie użyteczność informacji o poszczególnych stacjach metra z artystyczną wirtuozerią barw i form. Na wystawie pokazujemy oba projekty w formie wielkoformatowych wydruków oraz ściennych malowideł. \nFangor tworzył w różnych gatunkach i technikach. Do niektórych powracał po latach. Nigdy nie identyfikował się z żadną grupą artystyczną. Zapisał się w historii sztuki jako artysta wszechstronny\, skupiony na istocie przestrzeni – zarówno w kontekście fizycznym\, jak i metaforycznym. W sali wystawowej II piętra CSW prezentujemy prace artysty wykonane we wszystkich wspomnianych technikach. \nDopełnieniem wizerunku artysty – rysownika będzie niezwykle ciekawy projekt graficzny Fangora – jego ręcznie wykonana makieta albumu opublikowanego w 2007 pod tytułem Fangor. Prace na papierze w kolorze. We współpracy z Galerią aTAK oraz Krzysztofem Musiałem\, przygotowaliśmy na wystawę ponad 130 rysunków Fangora. \nWystawa zrealizowana została dzięki uprzejmości muzeów\, instytucji\, galerii i kolekcjonerów prywatnych\, a towarzyszyć jej będzie przegląd filmów o artyście. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fangor-csw-torun/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/fangor-csw-torun.png END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220524 DTEND;VALUE=DATE:20221121 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220129T135945Z LAST-MODIFIED:20220129T135945Z UID:17821-1653350400-1668988799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. Adam Mickiewicz Ballady i romanse DESCRIPTION:Poza ramami.\n Literackie inspiracje w grafice.\n Adam Mickiewicz Ballady i romanse \n24 maja 2022 r. – listopad 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Kielcach |\n Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego\n Kurator: Sylwia Zacharz \nStefan Mrożewski\, Adam Mickiewicz | 1960\nWystawa zorganizowana z okazji 200. rocznicy wydania Ballad i romansów Adama Mickiewicza – zbioru uważanego za manifest polskiego romantyzmu. Na wystawie zobaczyć będzie można ilustracje do czternastu ballad z wydanego w Wilnie w 1822 roku pierwszego tomu Poezji Mickiewicza. Odręcznie zapisane przez ilustratora\, grafika Stefana Mrożewskiego\, fragmenty utworów wskażą\, która scena lub postać z ballady została zilustrowana\, a zespół klocków drzeworytniczych\, z którego powstały odbitki\, będzie uzupełnieniem warsztatu pracy grafika. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-ramami-literackie-inspiracje-grafice-adam-mickiewicz/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Poza-ramami.png GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220527 DTEND;VALUE=DATE:20221014 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220512T091500Z LAST-MODIFIED:20230509T112250Z UID:18630-1653609600-1665705599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tańczący 1944. Mieczysław Wejman DESCRIPTION:Tańczący 1944. Mieczysław Wejman\n 27.05.2022-13.10.2022\n Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie\n Kurator: dr Piotr Rypson\nProjekt aranżacji: Aneta Faner \nwięcej informacji » \n \n\n„Tańczący 1944. Mieczysław Wejman” to nowa wystawa czasowa w Żydowskim Instytucie Historycznym im. Emanuela Ringelbluma. Jej kuratorem jest Piotr Rypson. Wystawa skupia się na cyklu grafik Tańczący\, rzadkim w polskiej sztuce świadectwie okupacji Warszawy\, a zwłaszcza Zagłady. Grafiki i szkice Mieczysława Wejmana powstały między akcją likwidacyjną (1942) i powstaniem w getcie\, a wybuchem powstania warszawskiego i dotychczas pozostawały nieznane szerszej publiczności. \nPrzygotowana przez ŻIH wystawa „Tańczący 1944. Mieczysław Wejman” będzie okazją do zapoznania się z dziełami tego artysty powstałymi podczas okupacji niemieckiej. Ekspozycji towarzyszy bogaty program wydarzeń towarzyszących skierowany do różnorodnych grup odbiorców. Zapraszamy między innymi na spotkania online\, w czasie których rozmawiać będziemy o sztuce wobec wojny\, pamięci\, ale również o grafice artystycznej\, oraz na bezpłatne oprowadzania po wystawie w wybrane wtorki i niedziele. Wystawie towarzyszy katalog ze wstępem dra Piotra Rypsona oraz artykułem dr Luizy Nader\, historyczki i krytyczki sztuki. Prace pochodzą ze zbiorów prywatnych oraz zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Oprócz cyklu „Tańczący” na wystawie prezentowane będą również prace z cyklu „Popłoch” oraz obrazy związane z tematyką okupacji w Warszawie. \nMieczysław Wejman\, Tańczący | 1944\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nMieczysław Wejman był wybitnym polskim grafikiem. Urodził się 19 maja 1912 roku w Brdowie. W latach 1933-1936 studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego. Następnie przez rok kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, by później przenieść się do Warszawy\, do pracowni Mieczysława Kotarbińskiego w stołecznej ASP. Podczas okupacji Mieczysław Wejman pracował jako magazynier w zakładach produkcji wódki i likierów „Jamasch” w pobliżu warszawskiego getta; jednocześnie uczestniczył w konspiracyjnym życiu artystycznym stolicy. W tym właśnie czasie powstał cykl szkiców i grafik Tańczący\, kreślony potajemnie na jednym z warszawskich strychów\, gdy artysta ukrywał się przed gestapo. Ten pierwszy cykl graficzny Wejmana przez lata był interpretowany jako ogólna metafora losu ludzkiego poddanego próbom podczas okropieństw wojny. Nieprzypadkowo artysta nawiązywał do prac hiszpańskiego mistrza Francisco Goi. Współczesna interpretacja uznaje te szkice i grafiki jako obraz sytuacji egzystencjalnej „innych” – Żydów getta warszawskiego podczas akcji likwidacyjnej\, ucieczek\, ciągłego zagrożenia życia. Szczególny ładunek niesie w sobie szkic do obrazu Zabawa ludowa (1944)\, odnoszący się do słynnego placu zabaw ustawionego przez Niemców na placu Krasińskich\, podczas gdy getto płonęło w trakcie powstania wiosną 1943 r. \nMieczysław Wejman\, Autoportret\, kolekcja prywatna\nPo zakończeniu wojny artysta stał się aktywnym organizatorem życia i szkolnictwa artystycznego\, piastując liczne funkcje\, między innymi rektora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i prezesa Związku Polskich Artystów Plastyków. Pośród wielu podejmowanych przezeń inicjatyw trzeba wymienić powołanie i współorganizację Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (od 1966 roku). Mieczysław Wejman zmarł w Krakowie 27 listopada 1997 roku. \nPatronat medialny: TVP Kultura\, Niezła Sztuka\, Radio TOK FM\, wyborcza.pl\, Magazyn SZUM URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tanczacy-1944-mieczyslaw-wejman/ LOCATION:Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma\, ul. Tłomackie 3/5\, Warszawa\, 00–090\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/zih-tanczacy.jpg GEO:52.24446860235;21.002706782325 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma ul. Tłomackie 3/5 Warszawa 00–090 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Tłomackie 3/5:geo:21.002706782325,52.24446860235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220527 DTEND;VALUE=DATE:20220905 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220612T122447Z LAST-MODIFIED:20220612T122447Z UID:18982-1653609600-1662335999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wzrokiem tonę w morzu\, niebie… . Malarstwo marynistyczne Aneri Ireny Weissowej i Wojciecha Weissa DESCRIPTION:Wzrokiem tonę w morzu\, niebie….\n Malarstwo marynistyczne Aneri Ireny Weissowej i Wojciecha Weissa \n27 maja 2022 r. – 04 września 2022 r.\n Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku |\n Spichlerzach na Ołowiance \nWystawa Wzrokiem tonę w morzu\, niebie… . Malarstwo marynistyczne Aneri Ireny Weissowej i Wojciecha Weissa\nNarodowe Muzeum Morskie w Gdańsku zaprasza na XIX wystawę z cyklu „Polscy artyści o morzu”\, na której prezentowana jest twórczość Wojciecha Weissa i jego żony Aneri Ireny Weissowej. Oboje uprawiali malarstwo pejzażowe\, a w jego ramach wielokrotnie podejmowali tematy marynistyczne. Inspiracją dla obojga były podróże\, nad Morze Śródziemne i nad Bałtyk. Ich owocem jest bogaty wachlarz prac malarskich i graficznych. \nWojciech Weiss Haneczka\, córka artysty\, na balkonie ‘Rossetówki’ (Na balkonie) | 1937\, kolekcja prywatna\nWystawa\, na której eksponowane są łącznie 54 prace obojga artystów\, powstała z myślą o przedstawieniu w jak najszerszym ujęciu wątków marynistycznych obecnych w twórczości Weissów. Obok dzieł poświęconych pejzażom z Wenecji i Lazurowego Wybrzeża\, gdzie para artystów spędzała wakacje niemal od początku XX wieku\, znalazły się również te inspirowane wybrzeżem Bałtyku\, które zdominowało ich twórczość w latach trzydziestych. Na ekspozycji prezentowane są zarówno obrazy olejne i akwarele\, jak i grafiki\, wśród których szczególną uwagę zwracają prace wykonane w rzadkiej technice monotypii. Prace pochodzą ze zbiorów własnych Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku\, a także z zasobów Muzeum Narodowego w Gdańsku\, Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz z kolekcji prywatnych w całej Polsce. \nDomeną Aneri Ireny Weiss były pejzaże\, portrety i martwe natury. Szukając własnego\, indywidulanego stylu\, który wyodrębniłby jej twórczość spod artystycznego wpływu małżonka\, malarka przyjęła pseudonim „Aneri”\, będący anagramem jej imienia. Swoje prace wystawiała m.in. w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie\, we Lwowie oraz w warszawskiej Zachęcie\, zdobywając przychylne recenzje krytyków. \nAneri Irena Weiss\, Wojciech Weiss malujący na plaży. (Pracownia na plaży) | 1937\, kolekcja prywatna\nW późniejszych latach w twórczości artystki pojawiły się zdecydowane\, czyste barwy i mocne zestawienia kolorystyczne\, widoczne szczególnie w przedstawieniach bukietów kwiatów oraz w pejzażach z Lazurowego Wybrzeża. W latach 1935 – 1938 Weissowie kilkukrotnie gościli w Jastrzębiej Górze\, gdzie surowy klimat Bałtyku zainspirował zmianę kolorystyki prac Aneri na chłodniejszą i bardziej zgaszoną. \nPo śmierci męża Irena Weiss nadal dużo tworzyła\, zajmując się ceramiką\, a także pisząc i publikując poezję\, m.in. w „Tygodniku Powszechnym”. Zmarła w 1981 r.\, pozostawiając po sobie napisane u schyłku życia wspomnienia\, stanowiące dzisiaj bezcenne źródło wiedzy o życiu i twórczości obojga artystów. \nWojciech Weiss Piazzetta II | 1930\, kolekcja rodziny artysty\nWojciech Weiss studiował pod kierunkiem Jana Matejki\, Władysława Łuszczkiewicza i Leona Wyczółkowskiego. Na przełomie XIX i XX w. artysta pozostawał pod wyraźnym wpływem symbolizmu i ekspresjonizmu. Przyjaźń ze Stanisławem Przybyszewskim zainspirowała w jego twórczości nurt mroczny w klimacie\, nasycony wieloznaczną symboliką. W tematyce jego prac pojawiały się również wątki dekadenckie i deterministyczne. Ok. 1905 r. artysta zainteresował się sztuką japońską. Pod wpływem bliskiego przyjaciela\, Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego studiował japońskie drzeworyty\, co miało wpływ na rozwój jego zainteresowania grafiką. Po fascynacji „japońszczyzną” nastąpił okres zwany „białym”\, który nazwę swą zawdzięcza rozświetlonej i rozjaśnionej palecie barwnej. Powstały wówczas m.in. niewielkie widoczki bałtyckiego wybrzeża w Ahlbeck na wyspie Uznam. \nW okresie dwudziestolecia międzywojennego twórczość artysty okrzepła i dojrzała\, cechuje ją optymizm i zmysłowość. Ustaliła się wówczas charakterystyczna dla jego dojrzałych dzieł paleta barwna\, jasna\, nasycona\, oparta na odcieniach błękitu\, delikatnych fioletach\, żółcieniach i zieleniach. Śmiałe zestawienia kolorystyczne i przewaga malarskiego podejścia do przedstawianej rzeczywistości nad rysunkową są jego znakiem rozpoznawczym. To dzięki niepowtarzalnej gamie barwnej\, jaka pobrzmiewa w jego pracach\, zalicza się artystę do grona najwybitniejszych polskich malarzy kolorystów. \nWśród dzieł\, które są eksponowane na wystawie\, znalazło się 7 prac Aneri Ireny Weissowej\, m.in. „Cap Ferrat” (1925)\, „Nad Bałtykiem. Jastrzębia Góra” (1935)\, czy „Wojciech Weiss malujący na plaży (Pracownia na plaży)” (1937)\, oraz 47 prac Wojciecha Weissa\, w tym „Villefranche” (1928)\, „Żaglowce w Wenecji” (ok. 1928)\, „Nereida” (ok. 1935)\, „Haneczka na plaży (Na plaży)” (ok. 1937)\, „Burza (W sztormie)” (1937)\, „Bałtyk” (ok. 1945) i „Nad morzem (Riwiera) – Krysia” (1930). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/aneri-irena-weiss-wojciech-weiss/ LOCATION:Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/WEISS.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220603 DTEND;VALUE=DATE:20230109 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220612T130214Z LAST-MODIFIED:20220914T143409Z UID:18991-1654214400-1673222399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny DESCRIPTION:Wystawa 100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny\nDla uczczenia setnej rocznicy urodzin Józefa Szajny Muzeum Śląskie przygotowało retrospektywną wystawę pt. „100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny”. Tytułowe słowo pochodzi ze zbitki znaczeń: sztuka i teatr. Na ekspozycji zgromadzono 100 prac\, oddając głos artyście\, przedstawiając jego dzieła (projekty scenografii\, obrazy\, instalacje) i obszernie cytując wypowiedzi. Dla Józefa Szajny pierwotną wartością była wolność\, którą dawała mu niczym nieograniczona kreacja. Tworzony przez niego autorski teatr organiczny był trudny w odbiorze\, niepokojący\, drażniący widza\, manifestujący przez formę najważniejsze przesłanie. \nSala ekspozycyjna została podzielona na siedem kręgów znaczeniowych. Tematami są doświadczenia obozowe\, znaki i metafory charakterystyczne dla twórczości Szajny\, teatr paniki i sklejony świat – pojęcia odnoszące się do teatru narracji plastycznej. Wyodrębniono też obszary ilustrujące myśli: „Człowiek jest podmiotem\, nie przedmiotem świata” oraz „Przez pracę staję się optymistą”. W ostatniej części pt. Teatr jest moją intymnością zawisły wybrane obrazy z ważnego cyklu Epitafia i apoteozy. Najważniejsza instalacja Reminiscencje została wyeksponowana wraz z cytatem: „Reminiscencje to nie tylko rzecz o pamięci\, ale ostrzeżenie przed zagładą i dziś możliwą. To świat wielkiej ciszy\, która obrazuje nagle przerwane życie”. \nTeatr budował Szajna według zasady układów\, ciągów obrazów\, co jest widoczne w aranżacji. Pola narracji wyznaczają teatralizowane ekspozytory o zróżnicowanej wielkości. Wejście na salę prowadzi przez wyciętą w czarnej ścianie sylwetę – symboliczną pustkę\, najbardziej rozpoznawalny znak Szajny. Na rewersach ekspozytorów wyświetlono animację autorstwa Ewy Kucharskiej. Artystka ożywiła w swej pracy fragmenty mrowisk\, zdjęć obozowych i sylwet. Wśród drgających obrazów oglądający kroczy w głąb Szajnowej rzeczywistości\, rzucając cień ku wyjściu\, widząc wybijający się napis: „Mrowiska to my wszyscy\, jest nas na świecie coraz więcej bezimiennych\, zagubionych\, wyobcowanych i małych”. O los człowieka narażonego na opresje Szajna upominał się najgłośniej. Wrażenia dopełnia ekspresyjna\, nieregularnie rytmiczna muzyka Aleksandra Lasonia skomponowana do spektaklu Ślady. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/100-x-teart-wolnosc-jozefa-szajny/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/100-x-teart-wolnosc-jozefa-szajny.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220606 DTEND;VALUE=DATE:20220916 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220606T133859Z LAST-MODIFIED:20230509T112253Z UID:18892-1654473600-1663286399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Obecność. Ogólnopolski Konkurs dla Młodych Artystów im. Mariana Michalika DESCRIPTION:Obecność.\nOgólnopolski Konkurs dla Młodych Artystów im. Mariana Michalika\nOrganizator: Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie \n \n\nKonkurs dla Młodych Artystów im. Mariana Michalika jest w pewnym sensie odwołaniem się do relacji\, niezbędnej w edukacji młodych malarzy – mistrza i jego uczniów. Marian Michalik – artysta malarz z Częstochowy – był twórcą znakomitych martwych natur\, budowanych ze zwykłych\, powtarzających się przedmiotów – rekwizytów. Emanujące tajemnicą trwania\, układające się w cykle tematyczne obrazy cieszą się niesłabnącym powodzeniem publiczności. Sam Marian Michalik był skromnym\, lubianym w środowisku człowiekiem\, interesował się twórczością młodszych kolegów\, wspierał ich i dzielił się wiedzą malarską. Jako partner\, nie jako mentor – ten rodzaj relacji organizatorzy chcą zachować w zasadach konkursu. Oczekiwaniem wobec prac zgłaszanych na konkurs jest świadome budowanie autorskiego języka wypowiedzi artystycznej\, a nie naśladowanie stylu Michalika\, ani nawet inspirowanie się nim. \nKonkurs po raz pierwszy ogłoszony został w 2001 roku (odbywa się jako triennale). Każda edycja jest próbą odpowiedzi na pytanie: Jaka jest młoda polska sztuka? Konkurs nie dąży do ciągłego zmagania się z definicją malarstwa\, ale promuje je jako dziedzinę tradycyjną\, z utrwaloną w historii sztuki pozycją\, dziedzinę będącą najlepszym punktem odniesienia w ocenie talentu i rzemiosła młodych twórców. \nMistrzostwo formy patrona Konkursu\, indywidualny styl wynikały przede wszystkim z talentu\, ale też w znacznej mierze z wielkiej pracowitości i wytrwałości w dążeniu do samodoskonalenia. Ale nie da się zaprzeczyć\, że jest w tej twórczości znacznie więcej\, niż tylko doprowadzony do perfekcji warsztat – siła wyrazu\, intelekt\, metafora. I właśnie te wartości – warsztatowe i intelektualne – chcemy w młodych twórcach zaszczepić. Służyć temu ma także dodanie w siódmej edycji tematu wiodącego – OBECNOŚĆ. \n\nHarmonogram konkursu:\nZgłoszenia (I etap) do 15 września 2022\nKwalifikacja do wystawy (Jury on-line) do 10 października 2022\nDecyzje Jury do 14 listopada 2022\nWystawa pokonkursowa 17 lutego – 16 kwietnia 2023 \nRegulamin »\nKarta zgłoszenia »\nWięcej informacji » \nZadanie: konkurs na obraz – prace wykonane w latach 2018 – 2022\, w dowolnej technice i konwencji malarskiej (w tym obiekty przestrzenne uzyskiwane środkami malarskimi)\, nie dające się powielić jako oryginały\, uprzednio nie nagradzane i będące własnością autora\nTemat: OBECNOŚĆ\nCel: konkursu jest poszukiwanie i promowanie nowych indywidualności twórczych oraz prezentacja prac malarskich ukazujących aktualne tendencje w sztuce.\nDo udziału w konkursie organizator zaprasza artystów malarzy\, którzy nie ukończyli 35 roku życia – artystów profesjonalnych\, w tym studentów i absolwentów kierunków artystycznych wyższych uczelni.\nOpłata akcesyjna: 80\,-\nTermin zgłoszeń /w pierwszym etapie on-line/ do 15 września 2022\nNagrody: I nagroda – 5 tys. zł; II nagroda – 3 tys. zł; Nagroda Starosty Częstochowskiego – 2 tys. zł URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obecnosc-ogolnopolski-konkurs-dla-mlodych-artystow-im-mariana-michalika/ CATEGORIES:inne ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/obecnosc-konkurs-michalika-1.png END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220610 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220527T143505Z LAST-MODIFIED:20220527T143505Z UID:18801-1654819200-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sztuka Nowoczesna z kolekcji Książąt Lubomirskich DESCRIPTION:Sztuka Nowoczesna z kolekcji Książąt Lubomirskich \n10 czerwca 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie |\n Pawilon Józefa Czapskiego\n Kuratorka: Anna Budzałek \nSteve Kaufman\, Marilyn Monroe\, ©Steve Kaufman Art Licensing LLC\nMuzeum Narodowe w Krakowie zorganizowało wiele ciekawych wystaw prezentujących obiekty pochodzące z prywatnych kolekcji. Możliwość zapoznania się z pracami\, których na co dzień nie można oglądać\, powraca dzięki prezentacji dzieł sztuki awangardowej ze zbiorów Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego. \nW gościnnych progach Pawilonu Józefa Czapskiego można oglądać znakomite prace wybitnych przedstawicieli światowej awangardy\, zaczynając od klasyków\, takich jak Salvador Dalí\, Joan Miró\, Pablo Picasso czy Le Corbusier\, poprzez przedstawicieli powojennego ugrupowania CoBrA\, którymi byli m.in. Pierre Alechinsky\, Karel Appel czy Corneille\, a skończywszy na artystach związanych z amerykańskim pop-artem i europejskim street artem\, do których należeli Andy Warhol\, Roy Lichtenstein oraz Blek le Rat i Banksy – by wymienić najbardziej rozpoznawanych twórców. Warto pamiętać\, że Józef Czapski\, znamienity patron tej przestrzeni\, przez całe swe twórcze i aktywne życie był artystą niezwykle otwartym na wszelkie nowości w sztuce. Doceniał poszukiwania twórców awangardowych i ich autorską wizję świata. \nTę artystyczną różnorodność łączy nie tylko fakt\, że wszystkie wystawione prace powstały po II wojnie światowej i reprezentują dokonania czołowych twórców awangardowych\, ale też technika dzieł\, którą zazwyczaj jest różna forma grafiki (linoryt\, serigrafia)\, a także papierowe podłoże. Co najistotniejsze\, wybrane dzieła znakomicie dokumentują niemal wszystkie ważne zjawiska artystyczne pojawiające się w sztuce XX wieku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-nowoczesna-kolekcji-ksiazat-lubomirskich/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/MM_Kaufman.jpg GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220614 DTEND;VALUE=DATE:20220919 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220527T144047Z LAST-MODIFIED:20220527T144047Z UID:18804-1655164800-1663545599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Władysław Hasior. Poetyckość rzeczy DESCRIPTION:Władysław Hasior.\n Poetyckość rzeczy \n14 czerwca 2022 r. – 18 września 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Kielcach |\n Muzeum Dialogu Kultur\n Kurator: dr Artur Ptak \nWładysław Hasior\, Biała kapliczka | 1976 r.\, zbiory MNKi\nWładysław Hasior był przede wszystkim rzeźbiarzem\, ale wiele z jego prac wymyka się wyłącznie tej jednej klasyfikacji. Działał na pograniczu gatunków sztuki – w indywidualny sposób łączył rzeźbę z malarstwem\, inspirował się architekturą\, włączał w swoje prace elementy rzemiosła artystycznego. Przede wszystkim jednak tworzył asamblaże\, czyli przestrzenne kompozycje symboliczne\, zestawiając przedmioty codziennego użytku z typowym materiałem artystycznym. \nWykorzystując elementy codziennego użytku jako tworzywo artystyczne\, Hasior przywracał i nadawał im dodatkowe znaczenia: „Każdy przedmiot ma swój sens\, a złożone dają aforyzm”. Uważał\, że przedmioty mogą sugerować w metaforyczny sposób treści\, być nosicielami znaczeń: „Każdy przedmiot ma swoją otoczkę poetycką\, którą dostrzegają ci ludzie\, którzy mają wyobraźnię” (Polskie Radio\, 26.02.1995). Jego prace są często wykonane z niepotrzebnych już elementów: kawałków złomu\, odpadów\, zepsutych przedmiotów\, ale ich zdegradowany charakter łączy się jednak z powagą i teatralną symboliką przekazu. To wprowadziło do polskiej sztuki nieznany wcześniej\, nowy język. Na odbiorcę oddziałuje to w sposób całościowy\, prowokując do „treningu wyobraźni”\, dyskusji i refleksji. Według Hasiora to nie wartości estetyczne czy warsztatowa dokładność są najistotniejsze w tworzeniu sztuki\, ale obiekt\, który staje się dialogiem pomiędzy komunikatem twórcy a wyobraźnią odbiorcy. Dzięki niemu można uaktywniać „swój prywatny kapitał poezji”. Hasior tłumaczył: „Używam materiałów\, które znaczą\, podszeptują. […] To\, że używam do moich rzeźb mydła czy chleba\, nie jest demonstracją zuchwałości\, lecz fachowo uzasadnioną potrzebą”. \nSztuka Hasiora jest silnie zakorzeniona w tradycjach ludowych\, a w szczególności w ludowej religijności. Jego komentarze były jednak podszyte ironią\, krytyką ślepego\, nadmiernego przywiązania do uzewnętrznionej religijności. Kpił ze śmietnika jarmarcznych dewocjonaliów\, obnażając ich prowincjonalną kiczowatość. Ich masowy\, odpadkowy wręcz charakter\, przeciwstawiany z podniosłą tematyką\, w twórczości Hasiora wyrasta niemal do rangi totemu-symbolu o sakralnym charakterze. Przedstawienia były przesadne\, wręcz karykaturalne\, pompatyczne\, ale i prowokujące. Za pomocą szokującego medium mówił o sprawach fundamentalnych dla każdego z nas\, prowadząc nieustanny dialog z polską rzeczywistością. \nWładysława Hasiora można również określić jako artystę pogranicza: balansował bowiem na styku różnorodnych dziedzin sztuki i równoważył tradycję ze współczesnością. Poruszał tematykę sacrum\, ale przez pryzmat przedmiotów codziennego użytku\, zestawiał prowincjonalne wyroby podhalańskiej sztuki ludowej z podpatrzonymi podczas wyprawy po Europie Zachodniej nowymi trendami pop-artu\, krytykował kicz i patos\, nie trzymając się od nich z daleka. Te kontrasty czynią go więc artystą dialogicznym. \nW zbiorach Działu Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Kielcach znajdują się dwie prace artysty: Golgota (MNKi/W/185) oraz Biała kapliczka (MNKi/W/186). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wladyslaw-hasior-poetyckosc-rzeczy/ ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/WlADYSlAW-HASIOR.-POETYCKOsc-RZECZY.jpg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220615 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220731T121907Z LAST-MODIFIED:20220927T125104Z UID:19466-1655251200-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca DESCRIPTION:Wystawa Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca\nW 2022 roku przypada 150. rocznica urodzin Wojciecha Brzegi (1872–1941) – pierwszego rodowitego górala\, który zdobył wyższe wykształcenie artystyczne\, bliskiego współpracownika Stanisława Witkiewicza w pracy nad tworzeniem stylu zakopiańskiego\, nauczyciela zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego\, zaangażowanego społecznika\, a przede wszystkim aktywnego artysty. \nWystawa Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca\nWystawa zorganizowana w Muzeum Tatrzańskim przypomina sylwetkę i twórczość człowieka\, który sam siebie określił jako „typ nowoczesny na tle Podhala”. Utalentowany\, a zarazem niezwykle skromny i pracowity\, Wojciech Brzega łączył w sobie dwa światy. Z jednej strony kształcił się za granicą\, a z drugiej prowadził w Zakopanem zwyczajne\, góralskie życie. Obecnie nie wydaje się to niczym szczególnym\, ale wówczas wyższe wykształcenie wśród górali zdobywały tylko jednostki wybitne i zdeterminowane\, które później odgrywały istotną rolę w rozwoju regionu i były powszechnie szanowane. Obyty w świecie\, znający\, współpracujący a nawet przyjaźniący się z wieloma wybitnymi osobistościami swojego czasu (by wspomnieć tylko Witkiewicza\, Orkana\, Tetmajera\, Kasprowicza\, Żeromskiego czy Pawlikowskich)\, Wojciech Brzega zawsze podkreślał swoje góralskie\, chłopskie pochodzenie\, był z niego dumny i czuł się zobowiązany zarówno do zachowania (lub przynajmniej udokumentowania) tradycji Podhala\, jak i pracy nad jego rozwojem. \nDzięki swojej pracy twórczej i społecznej mógł uchodzić za wcielenie postawy pozytywistycznej. Jednak z drugiej strony odzywała się w nim dusza wrażliwego artysty – romantyka tęskniącego za wolnością i niezależnością. W środowisku góralskim czuł się „u siebie”\, chętnie spotykał się z sąsiadami\, portretował ich\, spisywał ich gawędy\, nie porzucił też swojego gospodarstwa. To przywiązanie do ziemi i tradycji być może nie pozwoliło mu dostatecznie rozwinąć talentu artystycznego\, bo jak pisał Michał Jagiełło – w jego osobie ścierały się „dwa zasadnicze oblicza\, dwie postawy Brzegi: artysty i gazdy. Próbował oba te stanowiska scalać\, stapiać\, łączyć w jedno – nie była to jednak sprawa łatwa\, a czasem wręcz konfliktowa. Gazda wyraźnie przeszkadzał artyście”. Ale może właśnie dzięki temu jego twórczość jest autentyczna\, przesiąknięta umiłowaniem tradycji\, z której wyrósł. I to stanowi o jej wartości. \nWojciech Brzega w pracowni\, 1915\nMichał Pawlikowski napisał o nim: „skromny\, a czynny\, pogodny i życzliwy ludziom. Entuzjasta każdej dobrej sprawy\, nieodmiennie ciekawy starego góralskiego świata […]\, wolny od wszelkiego egotyzmu\, zharmonizowany\, jednolity\, ze wszystkich rozbieżności przyswajając sobie tylko to\, co wartościowe. Nieodżałowany Wojtuś Brzega”. \nWystawa prezentuje rzeźby Wojciecha Brzegi oraz wybrane meble i projekty w stylu zakopiańskim\, przypomina także jego realizacje w kościołach i kaplicach. Uzupełniają ją dotyczące artysty fotografie i dokumenty. Bazę ekspozycji stanowią bogate zbiory własne Muzeum Tatrzańskiego\, a wzbogacają ją najciekawsze dzieła ze zbiorów prywatnych oraz kilka obiektów wypożyczonych z innych placówek muzealnych oraz podhalańskich parafii. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wojciech-brzega-talent-praca/ LOCATION:Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza\, ul. Zamoyskiego 25\, Zakopane\, Małopolska\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/BRZEGA.png GEO:49.2886777;19.9663257 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza ul. Zamoyskiego 25 Zakopane Małopolska 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamoyskiego 25:geo:19.9663257,49.2886777 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220618 DTEND;VALUE=DATE:20220926 DTSTAMP:20260425T133236 CREATED:20220604T142840Z LAST-MODIFIED:20220604T142840Z UID:18890-1655510400-1664150399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wystawa malarstwa Zdzisława Beksińskiego DESCRIPTION:Wystawa malarstwa Zdzisława Beksińskiego \n18 czerwca 2022 r. – 25 września 2022 r.\n Tichauer Art Gallery \nWystawa w ramach wydarzenia:\nBeksiński na Śląsku – Festiwal twórczości\, jakiego nie było \nWystawa Wystawa malarstwa Zdzisława Beksińskiego\nWystawa stworzona przez Fundację Beksiński we współpracy z Muzeum Historycznym w Sanoku to pierwsza\, tak obszerna wystawa malarstwa Zdzisława Beksińskiego na Śląsku. Wystawa w pełni reprezentatywnie pokazuje dwa najważniejsze okresy twórczości Zdzisława Beksińskiego – realizm fantastyczny i 20 ostatnich lat jego pracy. Wystawa adresowana jest do każdego\, kto chciałby bliżej poznać świat wizji tego wielkiego artysty\, który stworzył swój niepowtarzalny i przejmujący styl malowania. \nWystawa Wystawa malarstwa Zdzisława Beksińskiego\nNa wystawie zaprezentowany będzie różnorodny wachlarz obrazów\, spinający klamrą lata 1970-2005\, co pozwoli zaobserwować dynamikę rozwoju jego sztuki na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Równocześnie stworzy wyjątkową okazję do duchowej wędrówki labiryntem niezwykłego talentu i nieograniczonej wyobraźni twórcy. Warto dodać\, że do Muzeum Historycznego w Sanoku Zdzisław Beksiński przekazywał obrazy\, które osobiście uważał za najlepsze\, więc widzów czeka wspaniała uczta dla oczu i ducha. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wystawa-malarstwa-zdzislawa-beksinskiego/ LOCATION:Tichauer Art Gallery\, ul. Browarowa 21\, Tychy\, 43-100\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/beksinski-tychy.png GEO:50.134111828944;18.961698555811 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Tichauer Art Gallery ul. Browarowa 21 Tychy 43-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Browarowa 21:geo:18.961698555811,50.134111828944 END:VEVENT END:VCALENDAR