BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20210328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20211031T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20220327T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20221030T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20210515 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20210814T124219Z LAST-MODIFIED:20221128T125612Z UID:16634-1621036800-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pobożni i cnotliwi. Dawni gdańszczanie w zwierciadle sztuki DESCRIPTION:Kuratorzy: Anna Baranowska-Fietkiewicz\, Weronika Grochowska \nWystawa Pobożni i cnotliwi. Dawni gdańszczanie w zwierciadle sztuki\nNa wystawie zgromadzono rzeźby\, obrazy\, wytwory rzemiosła artystycznego obecne w Gdańsku od początku XIII do drugiej połowy XVIII wieku. Szczególny nacisk położono przy tym na funkcje\, jakie pełniły one w życiu dawnych gdańszczan. Wystawa dzieli się na trzy strefy. W pierwszej przedstawiono sztukę kościelną\, w drugiej – obiekty związane z działalnością publiczną mieszczan\, w trzeciej – przedmioty zapełniające prywatną przestrzeń gdańskiego domu. \nMistrz Paweł (XVI w.)\, Madonna z Dzieciątkiem | ok. 1515-30\, Gdańsk\nlstotny jest też podział na średniowiecze i epokę nowożytną. Granicę między nimi wyznacza reformacja – jedno z najważniejszych zjawisk nie tylko w dziejach Europy\, lecz także w historii Gdańska. W przestrzeni wystawy obie epoki rozdziela symbolicznie portal z kościoła św. Katarzyny. \nW życiu średniowiecznych społeczności religia zajmowała centralne miejsce. Pobożność przejawiała się na różne sposoby. Oprócz udziału w nabożeństwach wyrażały ją posty\, pielgrzymki\, praktykowanie dobrych uczynków oraz liczne fundacje artystyczne. Szczególną rolę odgrywały malowane bądź rzeźbione retabula (inaczej nastawy ołtarzowe)\, które stawiano na ołtarzu. To wokół stołu eucharystycznego skupiało się życie religijne wspólnoty. Stąd tak liczna na wystawie obecność retabulów bądź ich fragmentów. \nW nowożytnym\, a więc już protestanckim Gdańsku religia była nadal bardzo istotna w życiu społecznym. Zmieniły się jednak formy pobożności\, które stały się znacznie prostsze od katolickich. Znajdowało to wyraz także w powstających wówczas dziełach sztuki. \n\n \n \n \n \n \n Franz Kessler?\, Portret Johanna von Bodeck (1589-1650) | 1625\n \n \n \n \n \n \n \n Franz Kessler?\, Portret Suzanny van Uffelen (1593 – ?) | 1625\n \n \n\nŚwięta Elżbieta\, warsztat czeski (praski) | ok. 1390\nRównocześnie z upodobaniem sięgano po starożytną filozofię stoików\, którzy wskazywali na to\, że wartościowe jest jedynie życie cnotliwe. W życiu prywatnym i publicznym starano się zatem pielęgnować określony zestaw cnót\, a ich wyobrażenia zdobiły bramy miejskie\, siedziby władzy i prywatne kamienice. \nW rękach rządzących miastem przedstawicieli wyższych warstw mieszczaństwa dzieła sztuki stawały się więc narzędziem\, dzięki któremu wyrażali najważniejsze dla nich treści moralne\, polityczne\, społeczne i religijne. \nWystawa pokazuje gdańszczan takimi\, jakimi chcieli być widziani – jako pobożnych chrześcijan i cnotliwych członków miejskiej społeczności. Czy tacy w istocie byli? Na to pytanie dzieła sztuki nie dają pewnej odpowiedzi. Pomagają jednak zrozumieć świat ludzi\, którzy żyli w Gdańsku przed nami. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pobozni-cnotliwi-dawni-gdanszczanie-zwierciadle-sztuki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej\, Toruńska 1\, Gdańsk\, 80-822 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/08/Pobozni-i-cnotliwi-plakat.png GEO:54.3454255;18.6468928 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej Toruńska 1 Gdańsk 80-822;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Toruńska 1:geo:18.6468928,54.3454255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220127 DTEND;VALUE=DATE:20230205 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220121T135418Z LAST-MODIFIED:20220121T135548Z UID:17737-1643241600-1675555199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza Edenem. Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach DESCRIPTION:Poza Edenem.\n Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach \n27 styczeń 2022 r. –  26 styczeń 2023 r.\n Muzeum Śląskie w Katowicach\n Kurator: Joanna Szeligowska-Farquhar \nHenryk Waniek\, Jun – Sept | 1985\nProjekt wystawienniczy Poza Edenem zrodził się z myślą o prezentacji zespołu dzieł pozyskanych do kolekcji muzeum w grudniu 2018 roku. Pierwotnie składały się one na Śląską Kolekcję Sztuki Współczesnej\, która poniekąd definiowała byt Fundacji dla Śląska\, założonej w Katowicach w 2001 roku. Wieloletnia działalność fundacji pozwoliła zgromadzić prace zarówno twórców dojrzałych\, znanych i cenionych\, jak i autorów młodych\, utalentowanych\, dopiero rozpoczynających karierę artystyczną. Wystawa pozwala ujrzeć bogactwo i poziom jednej z największych na Śląsku kolekcji sztuki współczesnej\, dającej się zaliczyć do przeglądów reprezentatywnych w skali ogólnokrajowej. Ze względu na ograniczoną przestrzeń ekspozycji stałych większość prac pokazywana jest po raz pierwszy. \n\n \n \n \n \n \n Zdzisław Beksiński\, AY | 1985\n\n \n \n \n \n \n \n \n Leszek Sobocki\, Portret trumienny (Autoportret trumienny XII) | 1984\n\n \n \n\nMalarstwo\, fotografia\, grafika\, rzeźba\, wideo-art i instalacje stanowią o dużej inwencji i swobodzie formalnej dwóch pokoleń polskich twórców. W swoich pokładach tematycznych i estetycznych jest to sztuka intelektualna i sensualna zarazem\, różnorodna treściowo i wizualnie. Sporo w niej niezgody\, sprzeciwu\, jawnego lub zeufemizowanego krzyku\, a także innych stanów i postaw\, określających człowieka w dobie transformacji ustrojowych i obyczajowych. \nW sztuce krytycznej\, która nadaje ton prezentacji ponad stu prac\, nie ostały się ani piękne wzgórza\, ani natchnione ptaki\, ani krzepiące słońce. Odwrotnie: wyziera z niej ciemne\, pogmatwane\, nieokiełznane oblicze realności „tu i teraz”\, najczęściej zupełnie obcej biblijnemu Edenowi. Jeżeli „ogród rozkoszy niebiańskich” trwa naprawdę\, choćby najdalej stąd\, jest z perspektywy obywatela ziemskiego globu rajem utraconym lub niedosięgłym. Życie poza Edenem oznacza śmiertelność\, doświadczanie wiedzy i niewiedzy\, dobra i zła\, chwilowej euforii oraz bólu i cierpienia\, a także tęsknotę za optimum\, sprawiedliwością\, harmonią. \n\n \n \n \n \n \n Andrzej Szewczyk\, Lato – Kaczyce I\n\n \n \n \n \n \n \n \n Ryszard Winiarski\, Próba rozkładów statystycznych | 1967\n\n \n \n\nStruktura wystawy zasadza się na ośmiu sekcjach problemowych: STUDIUM ZNAKU\, PERCEPCJA HORYZONTU\, MASZYNERIA MOCY\, WĄTŁY STEREOTYP\, TRAKTAT O JEDZENIU I PICIU\, UBARWIANIE SZTAMPY\, TYKOT PAMIĘCI i ODCIELEŚNIANIE. \nNa wystawie prezentowane są prace takich artystów jak: Judyta Bernaś\, Urszula Broll\, Stanisław Dróżdż\, Zbylut Grzywacz\, Władysław Hasior\, Zbigniew Libera\, Natalia LL\, Grupa Luxus\, Lech Majewski\, Grupa Monstfur\, Igor Neubauer\, Józef Robakowski\, Jerzy Rosołowicz\, Zofia Rydet\, Tomasz Struk\, Andrzej Szczepaniec\, Grzegorz Sztwiertnia\, Jan Tarasin\, Jerzy Truszkowski\, Andrzej Urbanowicz\, Ryszard Winiarski oraz wielu innych. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-edenem-sztuka-wspolczesna-ze-zbiorow-muzeum-slaskiego-katowicach/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Henryk-Waniek-Jun-Sept-1985.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220201 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220128T142817Z LAST-MODIFIED:20220411T115319Z UID:17814-1643673600-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Otwarcie wystawy poświęconej Wisławie Szymborskiej DESCRIPTION:Otwarcie wystawy poświęconej Wisławie Szymborskiej.\n W dziesiątą rocznicę śmierci Wisławy Szymborskiej \n01 lutego 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. MOCAK \nBeata Stankiewicz\, Wisława Szymborska | 2020\, Kolekcja MOCAK-u\nOd wtorku\, 1 lutego\, zaprezentujemy wystawę poświęconą Wisławie Szymborskiej. Ekspozycja została przygotowana z okazji dziesiątej rocznicy śmierci poetki. \nW ramach cyklu literackiego – prezentującego mistrzów literatury jako artystów wizualnych – w roku 2014 odbyła się w MOCAK-u wystawa  Wisławy Szymborskiej i została wydana poświęcona jej publikacja. \nKrzysztof M. Bednarski\, Projekt nagrody Wisławy Szymborskiej (dla fundacji jej imienia) | 2003\, Kolekcja MOCAK-u\nObecna ekspozycja\, obok wyklejanek poetki (z Kolekcji MOCAK-u)\, obejmuje wszystkie polskie wydania jej wierszy\, wybór tłumaczeń i monografii jej poświęconych\, plakaty poetyckie Ryszarda Krynickiego\, prywatne memorabilia – w tym medal noblowski – oraz portrety Szymborskiej autorstwa Beaty Stankiewicz\, Leszka Sobockiego i Krzysztofa M. Bednarskiego. \nWystawa powstała we współpracy z Fundacją Wisławy Szymborskiej i Wydawnictwem a5. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/otwarcie-wystawy-poswieconej-wislawie-szymborskiej/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Beata-Stankiewicz-Wislawa-Szymborska.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220325 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220327T142827Z LAST-MODIFIED:20220327T142827Z UID:18126-1648166400-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego DESCRIPTION:Wdzięk i fantazja.\n Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego \n25 marca 2022 r. – 30 czerwca 2023 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział Etnografii w Gdańsku\n Kurator: Maciej Szymanowicz \nWystawa Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego\nHistoria fotografii reklamowej i mody w dobie PRL-u jest jednym z najsłabiej rozpoznanych epizodów w dziejach polskiej twórczości fotograficznej. Specyfika gospodarczo-polityczna kraju oraz skupienie środowiska fotograficznego wokół celów wyznaczonych przez Związek Polskich Artystów Fotografików powodowały\, że działalność komercyjna była marginalizowana i niemal całkowicie pomijana w twórczych życiorysach. \nZbigniew K. Wołyński\, Coca-Cola\, Pepsi-Cola | ok. 1975\nJedną z postaci nieobecnych w omówieniach dwudziestowiecznej fotografii jest bohater wystawy Zbigniew K. Wołyński\, twórca\, który odegrał ogromną rolę w kształtowaniu ówczesnych wyobrażeń o fotografii reklamowej i mody. Był fotografem wyznaczającym trendy w rodzimym środowisku twórców reklamy\, jednocześnie w jego postawie i specyfice warsztatu można ujrzeć odbicie szeregu uwarunkowań i konteksty funkcjonowania ówczesnych twórców nakierowanych na cele utylitarne. W okresie od połowy lat pięćdziesiątych do schyłku dekady gierkowskiej jego prace wielokrotnie nabierały charakteru materiału wzorcowego. Był on też pierwszym polskim teoretykiem fotografii mody\, publikującym w drugiej połowie lat pięćdziesiątych\, a jego teksty\, ilustrowane własnymi pracami\, ukazywały się na terenie krajów demokracji ludowej. Pośród nich jednym z najważniejszych był artykuł pt. Charme und Phantasie opublikowany w niemieckim czasopiśmie „Fotografik” w 1957 roku\, od którego został zapożyczony tytuł niniejszej wystawy. Związki artysty ze światem mody wynikały z faktu\, że w okresie 1956–1958 był etatowym fotografem „Biura Mody”\, firmy\, która stanowiła zalążek legendarnej Mody Polskiej. \nZbigniew K. Wołyński\, Bez tytułu\, zdjęcie dla Biura Mody | ok. 1956–1958\, własność Piotra Wołyńskiego\nWołyński\, od przełomu lat 50. i 60.\, zajmował się fotografią reklamową\, pracując dla wielu zleceniodawców\, a jego sukcesy na nielicznych ówcześnie wystawach organizowanych pod hasłami\, najpierw\, fotografii użytkowej i później\, od lat siedemdziesiątych\, fotografii reklamowej\, przyniosły mu szereg nagród i zainteresowanie jego osobą w branży reklamowej. Był jedynym polskim fotografem\, którego portfolia i omówienia kilkukrotnie przedstawiał na swoich łamach branżowy miesięcznik „Reklama”. Momentem kulminacyjnym kariery Zbigniewa K. Wołyńskiego stał się 1972 rok\, kiedy w trakcie Międzynarodowego Kongresu Reklamy Socjalistycznej w Poznaniu eksponowano jego indywidualną wystawę jako jeden z elementów oprawy plastycznej tego szeroko komentowanego wydarzenia\, mającego na celu wyznaczyć drogi rozwojowe działalności reklamowej w krajach RWPG. W jego pracach można odnaleźć szereg inspiracji\, od wzorów płynących z przedwojennego awangardowego kina i fotografii\, przez stylistykę fotografii zachodnich magazynów mody takich jak: „Vogue” czy „Harper`s Bazaar” po Polską Szkołę Plakatu. \nMaria i Zbigniew K. Wołyńscy\, zdjęcie dla Modeny z sesji w poznańskich hotelach | 1976\nTwórczość Zbigniewa K. Wołyńskiego stanowi niewątpliwie jedną z kluczowych części składowych dziedzictwa polskiej fotografii reklamowej drugiej połowy XX wieku\, a wystawa jest tak zaaranżowana\, by ukazać nie tylko dorobek artysty i jego źródła\, ale również poprzez m.in. swoją architekturę – odtwarzającą wybrane aspekty oryginalnych pokazów artysty – pokazać kontekst funkcjonowania tego rodzaju prac w dobie PRL-u. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wdziek-fantazja-moda-reklama-prl-u-tworczosci-fotograficznej-zbigniewa-k-wolynskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki\, ul. Cystersów 19\, Gdańsk\, 80-330\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/wdziek-i-fantazja.jpg GEO:54.411543;18.559331 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki ul. Cystersów 19 Gdańsk 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 19:geo:18.559331,54.411543 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220329 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220327T135647Z LAST-MODIFIED:20220327T135647Z UID:18115-1648512000-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum DESCRIPTION:Od Darwina do banku DNA.\n Przyroda w Muzeum \n30 marca 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.\n Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\n kuratorzy: dr Roland Dobosz i dr Waldemar Żyła \nWystawa Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum\n„Od Darwina do banku DNA. Przyroda w Muzeum” to tytuł czasowej wystawy\, którą będzie można oglądać w Muzeum Górnośląskim już od 29 marca br. Ekspozycja ta jest pasjonującą podróżą w czasie: od genezy i początków muzealnictwa bytomskiego do XXI wieku. W salach wystawienniczych będzie można zobaczyć gatunki egzotycznych zwierząt\, takich jak struś afrykański czy foka brodata. Nie zabraknie przedstawicieli gatunków rodzimych\, wśród których znajdzie się puchacz\, wilk i lis. Na wystawie zostaną zaprezentowane szczególnie cenne i efektowne eksponaty\, zarówno te\, które były udostępniane na naszych wystawach przyrodniczych w przeszłości\, jak również te\, które pojawią się w naszych przestrzeniach wystawienniczych w przyszłości. \nMuzealnictwo przyrodnicze ewoluowało na przestrzeni wieków i to właśnie postaramy się pokazać na wystawie. Będzie można podziwiać sprzęty naukowe\, które służyły przyrodnikom i muzealnikom 100 lat temu. Odtworzymy m.in. gabinet muzealnika górnośląskiego z początków istnienia bytomskiego muzeum. Pokażemy także współczesne metody prowadzenia badań terenowych\, nie zapominając o najnowocześniejszych kierunkach w rozwoju Muzeum Górnośląskiego z bankiem DNA włącznie. \nUkazując współczesną strategię rozwoju muzealnictwa\, wystawa odwołuje się do czterech filarów misji\, zdefiniowanych już w czasach Biblioteki Aleksandryjskiej w III wieku p.n.e. pozostających aktualnymi do dzisiaj. Są nimi: gromadzenie\, zabezpieczanie\, opracowywanie i udostępnianie zbiorów z zakresu dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego. \nZwiedzając wystawę\, widzowie zapoznają się z tzw. nauką obywatelską – „citizen sciences” – oraz dowiedzą się\, jaka jest nasza rola w propagowaniu tej formy działalności poprzez rozwijanie stowarzyszeń społecznych\, takich jak: Górnośląskie Koło Ornitologiczne\, Śląskie Towarzystwo Entomologiczne i Polskie Towarzystwo Przyjaciół Przyrody „pro Natura”. Muzeum Górnośląskie jest wyjątkową pod tym względem instytucją nie tylko w kraju\, lecz również na świecie. Ekspozycja będzie prezentowała zrealizowane z naszymi partnerami projekty badawcze i proekologiczne\, m.in. wyprawy naukowe do Turcji i Kirgizji oraz badania fauny w regionie\, na obszarach szczególnie cennych przyrodniczo. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/darwina-banku-dna-przyroda-muzeum/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/od-darwina-do-banku.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220429 DTEND;VALUE=DATE:20230227 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220412T115147Z LAST-MODIFIED:20220914T155725Z UID:18255-1651190400-1677455999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Polityka w sztuce DESCRIPTION:Ada Zielińska\, Independence Day | 2018\, fotografia\, 70 × 100 cm\, courtesy Galeria Propaganda\nArtyści: Michał Adamski\, Paweł Althamer\, Andrej Anro | Andrey Anro\, Alpin Arda Bağcık\, Mirosław Bałka\, Krzysztof M. Bednarski\, Marcin Berdyszak\, Jerzy Bereś\, Andrij Bojarov\, Maciej Cholewa\, Hubert Czerepok\, Edward Dwurnik\, Elmgreen & Dragset\, Daniił Gałkin | Daniil Galkin\, Thomas Galler\, Jakob Ganslmeier\, Lukáš Houdek\, Khaled Jarrar\, Hannes Jung\, Šejla Kamerić\, Allan Kaprow / Dick Higgins\, Kennardphillipps\, Thomas Kilpper\, Paweł Kowalewski\, Jarosław Kozłowski\, Marcin Kruk\, Agata Kubis\, Michalina Kuczyńska\, Tomasz Kulka\, Edgar Leciejewski\, Alicja Lesiak\, Zbigniew Libera\, Ella Littwitz\, Artiom Łoskutow | Artem Loskutov\, Agnieszka Mastalerz\, Rafał Milach\, Richard Mosse\, Tanja Muravskaja\, Joanna Musiał\, Deimantas Narkevičius\, Csaba Nemes\, Laura Pannack\, Piotr Pawlenski | Pyotr Pavlensky\, Beata Pofelska\, Wojtek Radwański\, Tomáš Rafa\, Artūras Raila\, Oliver Ressler\, Adam Rzepecki\, Bartek Sadowski\, Tomasz Sarnecki\, Maksim Saryczau | Maxim Sarychau\, Santiago Sierra\, Slavs and Tatars \, Ola Sosnowskaja | Olia Sosnovskaya & a.z.h.\, Paweł Starzec\, Stitchit (Rufina Bazłowa | Rufina Bazlova & Sofija Tokar | Sofia Tocar) and Collective\, SUPERFLEX\, Paweł Susid\, Jason deCaires Taylor\, Piotr Uklański\, Daniel Warmuziński\, Sislej Xhafa\, Ada Zielińska\, Dawid Zieliński\, Artur Żmijewski. \n\nDawniej sztuka służyła umacnianiu władzy. Obecnie służy jej kontrolowaniu i podważaniu. Kiedyś artyści wspierali swoim talentem potęgę systemów politycznych. Dzisiaj wnikliwie i krytycznie obserwują polityków i aktywnie włączają się do działań opozycyjnych. \nRelacja polityki i sztuki ma długą tradycję. Przez wieki częścią tego układu była religia. Dzięki niej władcy i politycy mogli panować również nad ludzkimi umysłami. W niektórych krajach – chociażby w Polsce i Rosji – religia nadal wspiera politykę. Demoralizuje to obie strony. \nWystawa Polityka w sztuce prezentuje – w sześciu działach – podejrzliwe oraz krytyczne spojrzenie na działania władzy\, ujawniając i piętnując sztuczność oraz zakłamanie strategii politycznych. Pokazuje\, że polityka w imię ambicji\, zachowania władzy i wykarmienia dyktatorskiego ego potrafi kłamać\, manipulować\, a nawet zabijać. Artyści przeciwstawiają się temu zarówno jako krytycy\, jak i żołnierze. \nJerzy Bereś\, Kolaska | 1968\, technika własna\, 180 × 180 × 50 cm\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nOpór i protest – artystyczna manifestacja poglądów społeczno-politycznych oraz sprzeciw wobec nieetycznych posunięć władzy. W skrajnych przypadkach – takich jak wojna w Ukrainie – artyści włączają się do walki. \nPodważanie systemów i granic – kwestionowanie istniejących podziałów oraz – często utopijne – koncepcje zmian politycznych i rewolucji. \nDemokracja i jej deprawowanie – wskazywanie idealnego modelu politycznego\, realizującego się w wolności obywatelskiej i prawie głosu oraz zasygnalizowanie jego przekłamań. \nNacjonalizm – ostrzeżenie przed zbrodniczym przekonaniem\, że poczucie wielkości własnego narodu uzasadnia pogardę i agresję wobec innych. \nUnia Europejska – troska o stabilność wspólnoty w czasach migracji\, brexitu i wojenno-mocarstwowej agresji Rosji. \nAlpin Arda Bağcık\, Medazepam | 2019\, olej / płótno\, 33 × 60 cm każda\, courtesy A.A. Bağcık\, Zilberman\nMedialność polityki – ukazanie roli środków masowego przekazu w kształtowaniu poglądów politycznych oraz ich możliwości w zakresie manipulowania treścią informacji. Sprzeciw wobec zamykania ust mediom. \nPolityka w sztuce to dziesiąta wystawa z flagowej serii MOCAK-u\, w której łączymy sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi. Każda wystawa prezentuje wiele interpretacji i aspektów wybranego tematu. Polityka w sztuce zderzyła się z tragicznym czasem\, w którym ambicje polityczne przeistoczyły się w zbrodnię. \n\nPolityka w sztuce\n29.4.2022 – 26.2.2023\nMOCAK\, Budynek A\, poziom 0\nKuratorzy: Maria Anna Potocka\,\nAgnieszka Sachar\, Martyna Sobczyk\nKoordynator: Mirosława Bałazy URL:https://news.niezlasztuka.net/event/polityka-w-sztuce-mocak/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/polityka-w-sztuce-mocak-3.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220429 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220412T124012Z LAST-MODIFIED:20220412T131200Z UID:18263-1651190400-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Franciszek Orłowski. Ta krew jest dla ciebie DESCRIPTION:Franciszek Orłowski. Ta krew jest dla ciebie\n 29.4 – 16.10.2022\n MOCAK\, Galeria Beta\n Kurator: Betina Fekser \nwięcej informacji » \n\nProjekt Ta krew jest dla ciebie został zainicjowany przez Franciszka Orłowskiego w 2016 roku. Artysta zaprosił wtedy do oddania krwi osoby mieszkające w Warszawie\, a pochodzące z różnych kręgów kulturowych. Pobrana krew trafiła do polskiego banku krwi. Akcja była dokumentowana. Portrety dawców zostały podpisane ich imionami oraz krajami\, z których pochodzą. Dwa lata później artysta zrealizował taki projekt w ramach festiwalu zorganizowanego przez Konstmuseum w Uppsali. \nFranciszek Orłowski\, Oliwia\, Polska\, z cyklu Ta krew jest dla ciebie | 2022\, projekt partycypacyjny\, fotografia\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\, © Franciszek Orłowski & MOCAK\nNa wystawie w MOCAK-u pokazujemy trzecią\, zrealizowaną w Krakowie i rozszerzoną wersję tego przedsięwzięcia. Przedstawiamy dokumentację pobierania krwi od osób różnych narodowości (w tym migrantów)\, ich portrety oraz krótkie wywiady z nimi. \nMigracje są obecnie nieodłączną częścią rzeczywistości. Ich uczestnicy wchodzą w świat dla siebie nieznany\, gdzie panują inne prawo\, inne zwyczaje oraz inne oczekiwania. Mogą zostać przyjęci przyjaźnie\, ale mogą również być potraktowani jak osoby niepożądane\, czy nawet wrogowie. Jednym z podstawowych zadań współczesnej kultury społecznej jest wypracowanie metod porozumienia i zaprzyjaźniania się z osobą „chwilowo obcą”. \nOddanie krwi jest dowodem ludzkiej solidarności\, ponieważ krew to lek\, którego nie można niczym zastąpić. Istotną częścią projektu Franciszka Orłowskiego było przynajmniej częściowe ujawnienie tożsamości dawców krwi\, tak by publiczność\, czyli potencjalni biorcy\, zdawała sobie sprawę z jej pochodzenia. \nFranciszek Orłowski\, Ta krew jest dla ciebie | 2022\, projekt partycypacyjny\, wideo\, Kolekcja MOCAK-u\, © Franciszek Orłowski & MOCAK\nBohaterowie projektu Orłowskiego podarowali swoją krew Polakom. Nasz naród – w większości – nie jest przyjaźnie nastawiony do Obcego. Mamy problem z identyfikowaniem się z ludźmi innych kultur. Projekt Ta krew jest dla ciebie skłania do przepracowania doświadczenia obcości\, do zobaczenia\, w jak prosty i oczywisty sposób Obcy może stać się integralną częścią nas samych. W momencie ratowania życia pochodzenie etniczne\, wyznanie\, kolor skóry i narodowość przestają być istotne i dzielące. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/franciszek-orlowski-ta-krew-jest-dla-ciebie/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/2.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220524 DTEND;VALUE=DATE:20221121 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220129T135945Z LAST-MODIFIED:20220129T135945Z UID:17821-1653350400-1668988799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. Adam Mickiewicz Ballady i romanse DESCRIPTION:Poza ramami.\n Literackie inspiracje w grafice.\n Adam Mickiewicz Ballady i romanse \n24 maja 2022 r. – listopad 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Kielcach |\n Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego\n Kurator: Sylwia Zacharz \nStefan Mrożewski\, Adam Mickiewicz | 1960\nWystawa zorganizowana z okazji 200. rocznicy wydania Ballad i romansów Adama Mickiewicza – zbioru uważanego za manifest polskiego romantyzmu. Na wystawie zobaczyć będzie można ilustracje do czternastu ballad z wydanego w Wilnie w 1822 roku pierwszego tomu Poezji Mickiewicza. Odręcznie zapisane przez ilustratora\, grafika Stefana Mrożewskiego\, fragmenty utworów wskażą\, która scena lub postać z ballady została zilustrowana\, a zespół klocków drzeworytniczych\, z którego powstały odbitki\, będzie uzupełnieniem warsztatu pracy grafika. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-ramami-literackie-inspiracje-grafice-adam-mickiewicz/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Poza-ramami.png GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220527 DTEND;VALUE=DATE:20221014 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220512T091500Z LAST-MODIFIED:20230509T112250Z UID:18630-1653609600-1665705599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tańczący 1944. Mieczysław Wejman DESCRIPTION:Tańczący 1944. Mieczysław Wejman\n 27.05.2022-13.10.2022\n Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie\n Kurator: dr Piotr Rypson\nProjekt aranżacji: Aneta Faner \nwięcej informacji » \n \n\n„Tańczący 1944. Mieczysław Wejman” to nowa wystawa czasowa w Żydowskim Instytucie Historycznym im. Emanuela Ringelbluma. Jej kuratorem jest Piotr Rypson. Wystawa skupia się na cyklu grafik Tańczący\, rzadkim w polskiej sztuce świadectwie okupacji Warszawy\, a zwłaszcza Zagłady. Grafiki i szkice Mieczysława Wejmana powstały między akcją likwidacyjną (1942) i powstaniem w getcie\, a wybuchem powstania warszawskiego i dotychczas pozostawały nieznane szerszej publiczności. \nPrzygotowana przez ŻIH wystawa „Tańczący 1944. Mieczysław Wejman” będzie okazją do zapoznania się z dziełami tego artysty powstałymi podczas okupacji niemieckiej. Ekspozycji towarzyszy bogaty program wydarzeń towarzyszących skierowany do różnorodnych grup odbiorców. Zapraszamy między innymi na spotkania online\, w czasie których rozmawiać będziemy o sztuce wobec wojny\, pamięci\, ale również o grafice artystycznej\, oraz na bezpłatne oprowadzania po wystawie w wybrane wtorki i niedziele. Wystawie towarzyszy katalog ze wstępem dra Piotra Rypsona oraz artykułem dr Luizy Nader\, historyczki i krytyczki sztuki. Prace pochodzą ze zbiorów prywatnych oraz zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Oprócz cyklu „Tańczący” na wystawie prezentowane będą również prace z cyklu „Popłoch” oraz obrazy związane z tematyką okupacji w Warszawie. \nMieczysław Wejman\, Tańczący | 1944\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nMieczysław Wejman był wybitnym polskim grafikiem. Urodził się 19 maja 1912 roku w Brdowie. W latach 1933-1936 studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego. Następnie przez rok kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, by później przenieść się do Warszawy\, do pracowni Mieczysława Kotarbińskiego w stołecznej ASP. Podczas okupacji Mieczysław Wejman pracował jako magazynier w zakładach produkcji wódki i likierów „Jamasch” w pobliżu warszawskiego getta; jednocześnie uczestniczył w konspiracyjnym życiu artystycznym stolicy. W tym właśnie czasie powstał cykl szkiców i grafik Tańczący\, kreślony potajemnie na jednym z warszawskich strychów\, gdy artysta ukrywał się przed gestapo. Ten pierwszy cykl graficzny Wejmana przez lata był interpretowany jako ogólna metafora losu ludzkiego poddanego próbom podczas okropieństw wojny. Nieprzypadkowo artysta nawiązywał do prac hiszpańskiego mistrza Francisco Goi. Współczesna interpretacja uznaje te szkice i grafiki jako obraz sytuacji egzystencjalnej „innych” – Żydów getta warszawskiego podczas akcji likwidacyjnej\, ucieczek\, ciągłego zagrożenia życia. Szczególny ładunek niesie w sobie szkic do obrazu Zabawa ludowa (1944)\, odnoszący się do słynnego placu zabaw ustawionego przez Niemców na placu Krasińskich\, podczas gdy getto płonęło w trakcie powstania wiosną 1943 r. \nMieczysław Wejman\, Autoportret\, kolekcja prywatna\nPo zakończeniu wojny artysta stał się aktywnym organizatorem życia i szkolnictwa artystycznego\, piastując liczne funkcje\, między innymi rektora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i prezesa Związku Polskich Artystów Plastyków. Pośród wielu podejmowanych przezeń inicjatyw trzeba wymienić powołanie i współorganizację Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (od 1966 roku). Mieczysław Wejman zmarł w Krakowie 27 listopada 1997 roku. \nPatronat medialny: TVP Kultura\, Niezła Sztuka\, Radio TOK FM\, wyborcza.pl\, Magazyn SZUM URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tanczacy-1944-mieczyslaw-wejman/ LOCATION:Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma\, ul. Tłomackie 3/5\, Warszawa\, 00–090\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/zih-tanczacy.jpg GEO:52.24446860235;21.002706782325 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma ul. Tłomackie 3/5 Warszawa 00–090 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Tłomackie 3/5:geo:21.002706782325,52.24446860235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220603 DTEND;VALUE=DATE:20230109 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220612T130214Z LAST-MODIFIED:20220914T143409Z UID:18991-1654214400-1673222399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny DESCRIPTION:Wystawa 100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny\nDla uczczenia setnej rocznicy urodzin Józefa Szajny Muzeum Śląskie przygotowało retrospektywną wystawę pt. „100 × TeArt. Wolność Józefa Szajny”. Tytułowe słowo pochodzi ze zbitki znaczeń: sztuka i teatr. Na ekspozycji zgromadzono 100 prac\, oddając głos artyście\, przedstawiając jego dzieła (projekty scenografii\, obrazy\, instalacje) i obszernie cytując wypowiedzi. Dla Józefa Szajny pierwotną wartością była wolność\, którą dawała mu niczym nieograniczona kreacja. Tworzony przez niego autorski teatr organiczny był trudny w odbiorze\, niepokojący\, drażniący widza\, manifestujący przez formę najważniejsze przesłanie. \nSala ekspozycyjna została podzielona na siedem kręgów znaczeniowych. Tematami są doświadczenia obozowe\, znaki i metafory charakterystyczne dla twórczości Szajny\, teatr paniki i sklejony świat – pojęcia odnoszące się do teatru narracji plastycznej. Wyodrębniono też obszary ilustrujące myśli: „Człowiek jest podmiotem\, nie przedmiotem świata” oraz „Przez pracę staję się optymistą”. W ostatniej części pt. Teatr jest moją intymnością zawisły wybrane obrazy z ważnego cyklu Epitafia i apoteozy. Najważniejsza instalacja Reminiscencje została wyeksponowana wraz z cytatem: „Reminiscencje to nie tylko rzecz o pamięci\, ale ostrzeżenie przed zagładą i dziś możliwą. To świat wielkiej ciszy\, która obrazuje nagle przerwane życie”. \nTeatr budował Szajna według zasady układów\, ciągów obrazów\, co jest widoczne w aranżacji. Pola narracji wyznaczają teatralizowane ekspozytory o zróżnicowanej wielkości. Wejście na salę prowadzi przez wyciętą w czarnej ścianie sylwetę – symboliczną pustkę\, najbardziej rozpoznawalny znak Szajny. Na rewersach ekspozytorów wyświetlono animację autorstwa Ewy Kucharskiej. Artystka ożywiła w swej pracy fragmenty mrowisk\, zdjęć obozowych i sylwet. Wśród drgających obrazów oglądający kroczy w głąb Szajnowej rzeczywistości\, rzucając cień ku wyjściu\, widząc wybijający się napis: „Mrowiska to my wszyscy\, jest nas na świecie coraz więcej bezimiennych\, zagubionych\, wyobcowanych i małych”. O los człowieka narażonego na opresje Szajna upominał się najgłośniej. Wrażenia dopełnia ekspresyjna\, nieregularnie rytmiczna muzyka Aleksandra Lasonia skomponowana do spektaklu Ślady. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/100-x-teart-wolnosc-jozefa-szajny/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/100-x-teart-wolnosc-jozefa-szajny.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220610 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220527T143505Z LAST-MODIFIED:20220527T143505Z UID:18801-1654819200-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sztuka Nowoczesna z kolekcji Książąt Lubomirskich DESCRIPTION:Sztuka Nowoczesna z kolekcji Książąt Lubomirskich \n10 czerwca 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Krakowie |\n Pawilon Józefa Czapskiego\n Kuratorka: Anna Budzałek \nSteve Kaufman\, Marilyn Monroe\, ©Steve Kaufman Art Licensing LLC\nMuzeum Narodowe w Krakowie zorganizowało wiele ciekawych wystaw prezentujących obiekty pochodzące z prywatnych kolekcji. Możliwość zapoznania się z pracami\, których na co dzień nie można oglądać\, powraca dzięki prezentacji dzieł sztuki awangardowej ze zbiorów Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego. \nW gościnnych progach Pawilonu Józefa Czapskiego można oglądać znakomite prace wybitnych przedstawicieli światowej awangardy\, zaczynając od klasyków\, takich jak Salvador Dalí\, Joan Miró\, Pablo Picasso czy Le Corbusier\, poprzez przedstawicieli powojennego ugrupowania CoBrA\, którymi byli m.in. Pierre Alechinsky\, Karel Appel czy Corneille\, a skończywszy na artystach związanych z amerykańskim pop-artem i europejskim street artem\, do których należeli Andy Warhol\, Roy Lichtenstein oraz Blek le Rat i Banksy – by wymienić najbardziej rozpoznawanych twórców. Warto pamiętać\, że Józef Czapski\, znamienity patron tej przestrzeni\, przez całe swe twórcze i aktywne życie był artystą niezwykle otwartym na wszelkie nowości w sztuce. Doceniał poszukiwania twórców awangardowych i ich autorską wizję świata. \nTę artystyczną różnorodność łączy nie tylko fakt\, że wszystkie wystawione prace powstały po II wojnie światowej i reprezentują dokonania czołowych twórców awangardowych\, ale też technika dzieł\, którą zazwyczaj jest różna forma grafiki (linoryt\, serigrafia)\, a także papierowe podłoże. Co najistotniejsze\, wybrane dzieła znakomicie dokumentują niemal wszystkie ważne zjawiska artystyczne pojawiające się w sztuce XX wieku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-nowoczesna-kolekcji-ksiazat-lubomirskich/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/MM_Kaufman.jpg GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220615 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220731T121907Z LAST-MODIFIED:20220927T125104Z UID:19466-1655251200-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca DESCRIPTION:Wystawa Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca\nW 2022 roku przypada 150. rocznica urodzin Wojciecha Brzegi (1872–1941) – pierwszego rodowitego górala\, który zdobył wyższe wykształcenie artystyczne\, bliskiego współpracownika Stanisława Witkiewicza w pracy nad tworzeniem stylu zakopiańskiego\, nauczyciela zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego\, zaangażowanego społecznika\, a przede wszystkim aktywnego artysty. \nWystawa Wojciech Brzega (1872-1941). Talent i praca\nWystawa zorganizowana w Muzeum Tatrzańskim przypomina sylwetkę i twórczość człowieka\, który sam siebie określił jako „typ nowoczesny na tle Podhala”. Utalentowany\, a zarazem niezwykle skromny i pracowity\, Wojciech Brzega łączył w sobie dwa światy. Z jednej strony kształcił się za granicą\, a z drugiej prowadził w Zakopanem zwyczajne\, góralskie życie. Obecnie nie wydaje się to niczym szczególnym\, ale wówczas wyższe wykształcenie wśród górali zdobywały tylko jednostki wybitne i zdeterminowane\, które później odgrywały istotną rolę w rozwoju regionu i były powszechnie szanowane. Obyty w świecie\, znający\, współpracujący a nawet przyjaźniący się z wieloma wybitnymi osobistościami swojego czasu (by wspomnieć tylko Witkiewicza\, Orkana\, Tetmajera\, Kasprowicza\, Żeromskiego czy Pawlikowskich)\, Wojciech Brzega zawsze podkreślał swoje góralskie\, chłopskie pochodzenie\, był z niego dumny i czuł się zobowiązany zarówno do zachowania (lub przynajmniej udokumentowania) tradycji Podhala\, jak i pracy nad jego rozwojem. \nDzięki swojej pracy twórczej i społecznej mógł uchodzić za wcielenie postawy pozytywistycznej. Jednak z drugiej strony odzywała się w nim dusza wrażliwego artysty – romantyka tęskniącego za wolnością i niezależnością. W środowisku góralskim czuł się „u siebie”\, chętnie spotykał się z sąsiadami\, portretował ich\, spisywał ich gawędy\, nie porzucił też swojego gospodarstwa. To przywiązanie do ziemi i tradycji być może nie pozwoliło mu dostatecznie rozwinąć talentu artystycznego\, bo jak pisał Michał Jagiełło – w jego osobie ścierały się „dwa zasadnicze oblicza\, dwie postawy Brzegi: artysty i gazdy. Próbował oba te stanowiska scalać\, stapiać\, łączyć w jedno – nie była to jednak sprawa łatwa\, a czasem wręcz konfliktowa. Gazda wyraźnie przeszkadzał artyście”. Ale może właśnie dzięki temu jego twórczość jest autentyczna\, przesiąknięta umiłowaniem tradycji\, z której wyrósł. I to stanowi o jej wartości. \nWojciech Brzega w pracowni\, 1915\nMichał Pawlikowski napisał o nim: „skromny\, a czynny\, pogodny i życzliwy ludziom. Entuzjasta każdej dobrej sprawy\, nieodmiennie ciekawy starego góralskiego świata […]\, wolny od wszelkiego egotyzmu\, zharmonizowany\, jednolity\, ze wszystkich rozbieżności przyswajając sobie tylko to\, co wartościowe. Nieodżałowany Wojtuś Brzega”. \nWystawa prezentuje rzeźby Wojciecha Brzegi oraz wybrane meble i projekty w stylu zakopiańskim\, przypomina także jego realizacje w kościołach i kaplicach. Uzupełniają ją dotyczące artysty fotografie i dokumenty. Bazę ekspozycji stanowią bogate zbiory własne Muzeum Tatrzańskiego\, a wzbogacają ją najciekawsze dzieła ze zbiorów prywatnych oraz kilka obiektów wypożyczonych z innych placówek muzealnych oraz podhalańskich parafii. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wojciech-brzega-talent-praca/ LOCATION:Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza\, ul. Zamoyskiego 25\, Zakopane\, Małopolska\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/BRZEGA.png GEO:49.2886777;19.9663257 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza ul. Zamoyskiego 25 Zakopane Małopolska 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamoyskiego 25:geo:19.9663257,49.2886777 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220623 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220612T142001Z LAST-MODIFIED:20220612T142001Z UID:19010-1655942400-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Między tradycją a nowoczesnością. Stanisław Kośmiński – rzeźba i snycerstwo DESCRIPTION:Między tradycją a nowoczesnością.\n Stanisław Kośmiński – rzeźba i snycerstwo \nWernisaż: 23 czerwca 2022 r. o godz. 17.00 \n24 czerwca 2022 r. – 31 grudnia 2022 r.\n Muzeum Okręgowe w Toruniu |\n Muzeum Toruńskiego Piernika\n Kuratorzy wystawy: Małgorzata Mikulska-Wernerowicz\, Krzysztof Lewandowski \nWystawa Między tradycją a nowoczesnością. Stanisław Kośmiński – rzeźba i snycerstwo\nArtystyczne dokonania Stanisława Kośmińskiego to zarówno małe\, subtelne formy rzeźbiarskie\, jak i znacznych rozmiarów przestrzenne realizacje. W oparciu o klasyczne wzorce oraz dogłębnie opanowaną technikę\, artysta w nowatorski sposób podchodzi do drewnianej materii. Traktuje tworzywo\, jakim jest drewno\, niezwykle swobodnie. Łączy różnorodne jego gatunki\, umiejętnie wykorzystując ich właściwości i kolorystykę. Eksponując naturalne wartości i właściwości materiału\, niczym Dawni Mistrzowie “wydobywa” i “odkrywa” to\, co ukryte w środku twardej materii. Rzeźby Stanisława Kośmińskiego w subtelny sposób odkrywają piękno drewna. Ukazując jego różnorodność kolorystyczną i fakturalną\, odsłaniają przed nami swoisty\, wewnętrzny „głos natury”. Każda z prac jest czytelnym przekazem\, każda niesie przesłanie\, jest komentarzem\, wyznaniem\, wołaniem… \nWysublimowane artystycznie prace Stanisława Kośmińskiego\, zarówno te kameralne\, niewielkich rozmiarów\, jak i plenerowe – „wielkogabarytowe” – emanują wewnętrzną energią. Wyrażając wielką wrażliwość Twórcy i przenikliwy zmysł obserwacji\, nabierają równocześnie przejmującej\, ponadczasowej wymowy. Każda praca prowokuje do dyskusji – zarówno nad mistrzowskim opanowaniem warsztatu rzeźbiarskiego\, ale też rodzi głębsze refleksje. Artysta zadaje bowiem podstawowe pytania egzystencjalne: o kondycję współczesnego człowieka\, jego wiarę – otwartość lub zamknięcie na Boga\, inteligencję\, podejście do życia i otaczającego świata. Tworząc prace z drobnych\, prostopadłościennych elementów\, układa je niczym klocki\, odwzorowując w ten sposób stopień skomplikowania ludzkiej natury. Jak sam twórca mówi: „Człowiek współczesny jawi się jako istota nieuporządkowana\, która swoim działaniem burzy i niszczy zarówno materialne\, jak i duchowe dobra. Mimo to\, w jego naturę wpisana jest zdolność oraz potrzeba budowania i tworzenia\, a także zmysł porządku. Pewności\, która opcja przeważy\, nie mamy\, więc pozostaje mieć jedynie nadzieję.” \nNa wystawie pojawią się także formy piernikarskie\, które są rezultatem współpracy artysty z Muzeum Toruńskiego Piernika\, gdzie znajduje się większość eksponatów. Piernikarskie klocki powstały w latach 2018–2022. Są to zarówno realizacje autorskie\, jak również wzorowane na formach zaginionych lub znajdujących się w zbiorach Muzeum Okręgowego w Toruniu. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-kosminski-rzezba-snycerstwo/ LOCATION:Muzeum Okręgowe w Toruniu\, Rynek Staromiejski 1\, Toruń\, 87-100\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/stanislaw-kosminski.png GEO:53.0105252;18.6043705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Toruniu Rynek Staromiejski 1 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Staromiejski 1:geo:18.6043705,53.0105252 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220624 DTEND;VALUE=DATE:20230605 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20221010T161216Z LAST-MODIFIED:20221012T114257Z UID:20654-1656028800-1685923199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Głusza DESCRIPTION:Wystawa Głusza\n„Głusza” to projekt\, którego częścią jest wystawa stworzona przez słyszących i Głuchych kuratorów\, dzięki czemu daje szansę zapoznania się z wizją świata zbudowaną na znakach i obrazach. Opowiada o tym\, w jaki sposób język wpływa na nasze postrzeganie rzeczywistości\, przybliża mało znaną\, ale fascynującą kulturę i sztukę Głuchych. \nWystawa prowadzi nas przez meandry typografii\, wielozmysłowych doświadczeń i multimediów. Skłania do refleksji nad znaczeniem języka w rozwoju kultury\, zrozumienia różnic pomiędzy językami fonicznymi i przestrzenno-wizualnymi\, do których zaliczają się wszystkie języki migowe. \nWystawa Głusza\nNa wystawie zostaną zaprezentowane dzieła znanych malarzy niesłyszących\, między innymi Feliksa Pęczarskiego\, a także młodych współczesnych artystów\, odważnie odnoszących się do problematyki głuchoty. Widzowie będą mogli zobaczyć prace Daniela Kotowskiego – artysty i performera podejmującego w swojej twórczości temat biowładzy\, Justyny Kieruzalskiej – wpisującej się silnie w narracje dotyczące feminizmu i Głuchych kobiet\, Mirosława Śledzia – twórcy kwadryzmu\, Przemysława Sławika – z silną symboliką związaną z doświadczeniem głuchoty\, serię portretów Marka Krzysztofa Laseckiego\, a także wideo-arty Tomasz Grabowskiego i wiele innych dzieł. \nW przestrzeni wystawy znajdą się również instalacje dotyczące problematyki komunikacji autorstwa Łukasza Ziemby i Ingi Ginalskiej\, Klaudii Wysiadeckiej i Katarzyny Stefańskiej oraz grupy Tajny Projekt (Kacper Mutke\, Michał Urbański). \nWartym uwagi dziełem jest praca ukraińskiej artystki Viktorii Tofan pt. „Zakłócenia we krwi”. Jest to instalacja osobna\, w której widz obcujący z materią tekstu doświadcza trudności związanych z rozumieniem języka obcego\, procesem uczenia się\, oswajania z treścią. Sytuacja ta jest bezpośrednim doświadczeniem osób niesłyszących\, dla których język foniczny to język obcy. \nWystawa jest okazją do otwartej dyskusji na temat nurtu Deaf Art. Jest to nurt mało znany w Europie\, o bardzo silnym nacechowaniu krytycznym\, w którym Głusi manifestują swoją językowo-kulturową odrębność\, przeciwstawianie się wszelkim formom dyskryminacji\, wykluczenia\, osobiste przeżycia związane z ograniczeniem możliwości rozwoju i edukacji w natywnych językach migowych. Prace te są swoistym studium historii audyzmu – dyskryminacji Głuchych w świecie zdominowanym przez kulturę dźwięku. W 2021 roku Muzeum Śląskie\, jako pierwsze w Polsce\, zakupiło obrazy Nancy Rourke\, które będzie można zobaczyć na wystawie. \nZwiedzanie może odbywać się w języku polskim\, angielskim\, polskim języku migowym\, International Sign. Dzięki dodatkowym ułatwieniom wystawa jest dostępna również dla osób niewidomych\, w spektrum autyzmu\, porozumiewającym się w języku ukraińskim. \nKuratorzy: Dagmara Stanosz\, dr Michał Burdziński\, Michał Justycki\, Agnieszka Kołodziejczak. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/glusza/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/10/glusza-9.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220625 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220612T121357Z LAST-MODIFIED:20220612T121357Z UID:18980-1656115200-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Raz\, dwa\, trzy\, rzeźba patrzy! Wystawa dla dzieci DESCRIPTION:Raz\, dwa\, trzy\, rzeźba patrzy!\n Wystawa dla dzieci \n25 czerwca 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział „Zielona Brama” w Gdańsku\n Kuratorka: Noemi Etush \nWystawa Raz\, dwa\, trzy\, rzeźba patrzy! Wystawa dla dzieci\nMultisensoryczny plac zabaw? W samym centrum miasta? Do tego – w muzeum i w towarzystwie znakomitych nowoczesnych dzieł sztuki? W pierwszy dzień wakacji w Zielonej Bramie otwieramy dedykowaną dzieciom wyjątkową przestrzeń\, którą zaprojektowano tak\, aby przybliżyła najmłodszym najbardziej zmysłową dziedzinę sztuki – rzeźbę. Będzie można dotykać\, lepić\, wąchać\, wsłuchiwać się – doświadczać materiałów rzeźbiarskich wszystkimi zmysłami. \nRóżnorodność faktur\, konsystencji\, temperatur i zapachów\, z których składa się świat\, w sztuce najłatwiej odnaleźć w rzeźbie. Ciekawość dziecka stymulowana jest przez otoczenie\, którego pragnie doświadczać tak wzrokiem\, jak i dotykiem\, węchem i słuchem. Wychodząc naprzeciw poznawczym upodobaniom oraz zdolnościom dzieci\, otwieramy multisensoryczną wystawę – przestrzeń doświadczalną zbudowaną z… rzeźb. \nCzego chcą rzeźby\, które na nas patrzą? Czy chcą uruchamiać wszystkie nasze zmysły? Materiały\, z których powstały\, związane są z otaczającą nas naturą. Wystawa dotyka tych związków i opowiada o pochodzącej z ziemi materii\, o procesie jej obróbki i etapach powstawania dzieła sztuki. Snuje opowieść o ziemi i człowieku\, który ingerując w naturę\, przetwarza i kreuje otaczający świat\, a każde jego działanie ma swój początek w spojrzeniu. Musimy uważnie przyjrzeć się dziełu sztuki\, aby nas dotknęło. Eksperymentalny charakter ekspozycji zachęca do badania relacji zachodzących między wzrokiem i dotykiem\, a tytuł – stanowiący parafrazę dynamicznej\, dziecięcej zabawy Raz\, dwa\, trzy\, Baba Jaga patrzy! – wskazuje\, że nie tylko my tworzymy posągi\, ale również one mają ogromną moc oddziaływania na nas. \nPrzestrzeń wystawy podzielona została na cztery moduły. Każdy stanowi opowieść o innym materiale rzeźbiarskim: drewnie\, glinie\, kamieniu i metalu. Obiekty-narzędzia obecne na ekspozycji pozwalają dzieciom doświadczyć dotykowych właściwości i warsztatowych funkcji poszczególnych surowców. Na końcu sali wydzielona została przestrzeń wyciszająca\, o ograniczonej ilości bodźców\, w której można uspokoić pobudzone zmysły – poleżeć na podłodze\, schować się\, odetchnąć. \nRaz\, dwa\, trzy\, rzeźba patrzy! to również bogaty program wydarzeń edukacyjnych oscylujących wokół zagadnień: wielozmysłowego powrotu do natury i materii otaczającego świata\, badawczego postrzegania przyrody\, procesu tworzenia rzeźby oraz osadzenia jej w kontekście miejsca. \nWystawa przeznaczona jest głównie dla dzieci od 5 roku życia i ich opiekunów posługujących się językiem polskim\, angielskim i ukraińskim. Jeszcze młodsze dzieci? Bez obaw\, na pewno też znajdą coś dla siebie. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rzezba-patrzy-wystawa-dla-dzieci/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, ul. Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/raz-dwa-trzy-rzezba-patrzy.jpg GEO:54.3479752;18.6556218 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama ul. Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długi Targ 24:geo:18.6556218,54.3479752 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220628 DTEND;VALUE=DATE:20230301 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220628T144313Z LAST-MODIFIED:20230123T150253Z UID:19160-1656374400-1677628799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Skóra anatomiczna / skóra sakralna DESCRIPTION:Skóra anatomiczna / skóra sakralna\nDział Historii Medycyny (Szpital św. Ducha)\nul. Stara 6\, Frombork\nczerwiec 2022 – luty 2023 \n \n\nSkóra pełni wiele ważnych funkcji: stanowi zewnętrzną powłokę chroniącą ciało przed przenikaniem wody i szkodliwych substancji\, absorbuje promieniowanie ultrafioletowe\, czyni barierę dla czynników fizycznych\, chemicznych oraz mechanicznych. Chroni organizm przed utratą płynów wewnątrzustrojowych\, dzięki obecności komórek układu immunologicznego pełni funkcję bariery immunologicznej. \nLudzka skóra należy też do najbardziej intymnych części ciała\, nie tylko „rekomenduje” ciało\, ale też właściwie nim jest. Ciało pozbawione skóry jest odarte z tożsamości\, indywidualności. Człowiek bez skóry\, bez przynależnego jej koloru\, blizn\, śladów emocji\, śladów istnienia jest człowiekiem\, ale nie jest osobą\, skóra nie jest bowiem biernym okryciem – zdradza wiek\, status fizjologiczny\, jest społecznym afiszem; ogłasza kim jesteśmy albo kim chcielibyśmy być. \nSkóra jest suknią\, ubiera ciało\, często nosi funkcję ciała symbolicznego. Od czasów starożytnych pojmowano skórę jako realną granicę między wielkim\, a małym światem; graniczną membranę między Makrokosmosem\, a Mikrokosmosem. Skóra nie jest tylko strefą graniczną\, ale także zmysłowym obszarem\, dzięki któremu człowiek odbiera świat zewnętrzny. Z drugiej strony jest też narzędziem\, za pomocą którego świat zewnętrzny odbiera indywidualnego człowieka\, poprzez treści i komunikat\, które ten ujawnia zabiegami kosmetycznymi i estetycznymi. \nSkóra stała się istotnym symbolem/znakiem/pojęciem wykorzystywanym zarówno w sztuce świeckiej (w ikonografii bogato ilustrowanych dzieł anatomicznych) jak i w sztuce religijnej (w przestrzeni obrazującej tzw. „zranionych uzdrowicieli” – leczących patronów dotkniętych chorą skórą/symboliczną raną\, w symbolicznych ujęciach Mandylionu i Weraikonu). Obie przestrzenie obrazowe – pozornie odległe i obce – przenikały się\, wpływając na siebie\, inspirując się i tworząc wreszcie nową jakość ikoniczną\, charakterystyczną dla sztuki nowożytnej. \nNajnowsza wystawa prezentowana w Szpitalu św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku) dotyka zjawiska prezentacji skóry w szerokim aspekcie ikonografii świeckiej (anatomicznej) i sakralnej (ikonografia świętych). Ekspozycję tworzą odrębne przestrzenie podejmujące trzy zjawiska tematyczne: I Skóra anatomiczna\, II Skóra jako tkanina\, III Skóra sakralna. \nWięcej informacji » \nScenariusz wystawy:\nJowita Jagla \nKoncept scenograficzny wystawy:\nJowita Jagla \nKurator wystawy:\nJowita Jagla \nRealizacja wystawy:\nJowita Jagla\, Weronika Wojnowska\, Jagoda Semków URL:https://news.niezlasztuka.net/event/skora-anatomiczna-skora-sakralna/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\, Katedralna 8\, Frombork\, 14-530\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/skora-anatomiczna-skora-sakralna-miniaturka.jpg GEO:54.3567949;19.6830836 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku Katedralna 8 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Katedralna 8:geo:19.6830836,54.3567949 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220701 DTEND;VALUE=DATE:20221212 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220829T174312Z LAST-MODIFIED:20220829T174312Z UID:19609-1656633600-1670803199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Białoszewski nieosobny DESCRIPTION:Białoszewski nieosobny \n01 lipca 2022 r. – 11 grudnia 2022 r.\n Muzeum Warszawy |\n Muzeum Woli\n Kuratorki: Agnieszka Karpowicz\, Magdalena Staroszczyk \nWystawa Białoszewski nieosobny\nMironowi Białoszewskiemu poświęcono wiele książek\, prac naukowych\, projektów artystycznych czy filmów. Wystawa w Muzeum Woli pokazuje jego życie i twórczość w nowy sposób. Opowiada o sieci artystycznych inspiracji i relacjach Białoszewskiego z innymi twórcami działającymi w Warszawie lat 40.\, 50. i 60. \nTEATR NIEZALEŻNY \nBiałoszewski w latach 40.-60. XX w. był blisko związany z grupami performatywnymi działającymi w Warszawie i okolicy. Początki jego twórczości to teatr okupacyjny zapoczątkowany przez Stanisława Swena Czachorowskiego\, następnie działał w grupach spotykających się tuż po wojnie w Kobyłce (u Stanisława Swena Czachorowskiego) i Zielonce (u Bogusława Choińskiego). W latach 50. Białoszewski współtworzył Teatr na Tarczyńskiej\, założony z inicjatywy Lecha Emfazego Stefańskiego. I choć w bramie przy Tarczyńskiej „panowały nastroje starej\, czynszowej kamienicy pachnącej praniem\, stęchlizną”\, teatr szybko stał się miejscem modnym. \nWśród widowni\, czasem aż stuosobowej\, można było spotkać Krzysztofa Komedę\, Juliana Przybosia\, Henryka Stażewskiego. Prasa zagraniczna postrzegała grupę jako polskich surrealistów\, futurystów albo bitników. Teatr powstawał oddolnie\, metodą chałupniczą\, wejście nie było biletowane\, rozdawano zaproszenia. \nWystawa Białoszewski nieosobny\nGrupa\, na przekór powojennej biedzie i opresji politycznej\, działając na obrzeżach kultury oficjalnej\, robiła „COŚ bez cenzury\, miejsca\, pieniędzy” (Ludmiła Murawska). Tworzono z tego\, co pod ręką: kartonów\, szmat\, pudełek\, skrzynek\, desek do prasowania\, tac znalezionych na śmietniku. Samodzielnie robione programy teatralne\, lalki\, własnoręcznie barwione materiały – tak powstawała nisza swobody twórczej w czasach socrealizmu. \nPo rozpadzie grupy Białoszewski wraz z Ludwikiem Heringiem i Ludmiłą Murawską stworzył Teatr Osobny we własnym mieszkaniu na placu Dąbrowskiego\, gdzie mieszkał z malarzem Leszkiem Solińskim. Teatr Osobny funkcjonował w latach 1958-63. \nMIRON W SIECIACH RELACJI \nDo Białoszewskiego przylgnęło określenie „poeta osobny”\, ale jego twórczość zawsze wyrastała z „potrzeby wspólnoty\, istnienia poprzez ludzi\, w ludziach\, z ludzi czerpania” (Hanna Kirchner). Miron żył i tworzył w gęstej sieci artystycznych inspiracji i bliskich relacji. Nieprofesjonalne\, alternatywne grupy twórcze i biografie ich uczestniczek i uczestników układają się w portret Białoszewskiego nieosobnego. \nWystawa Białoszewski nieosobny\nWiele z tych artystek i artystów niesłusznie pozostaje do dziś w cieniu Mirona\, a wystawa w Muzeum Woli chce przywrócić te nietuzinkowe postaci pamięci Warszawiaków i Warszawianek. \nREALIA POWOJENNEJ WARSZAWY \nArtyści tworzyli w czasach okupacji\, a potem stalinizmu\, w epoce doktryny socrealistycznej. W czasach skrajnej biedy\, głodu\, inwigilacji\, w zniszczonych\, zimnych prywatnych mieszkaniach lub przeludnionych lokalach z przydziału. Miejsca te stanowiły enklawy wolności i twórczych praktyk na obrzeżach oficjalnej kultury. Układają się one w historię (pod)warszawskich nisz: prywatnych mieszkań przekształcanych w teatry i galerie sztuki\, powojennego miasta widzianego oczami grup i tożsamości mniejszościowych\, które reprezentowali artyści współpracujący z Białoszewskim i on sam. \nWystawa Białoszewski nieosobny\nPOMNIK DŹWIĘKOWY BIAŁOSZEWSKIEGO \nInstalacja dźwiękowa stworzona przez Wojciecha Bąkowskiego nawiązuje do nagrań Białoszewskiego i jego eksperymentów dźwiękowych. Pomnik będzie prezentowany przez cały czas trwania wystawy w odrębnej przestrzeni. \nSprawdź program wydarzeń towarzyszących wystawie. Wystawie towarzyszy oferta lekcji muzealnych\, dowiedz się więcej. Program powstał we współpracy z Fundacją im. Mirona Białoszewskiego. \nWystawa Białoszewski nieosobny URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bialoszewski-nieosobny/ LOCATION:Muzeum Warszawy\, Rynek Starego Miasta 28–42\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-272\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/BIALOSZEWSKI-NIEOSOBNY.jpg GEO:52.250001;21.011403 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Warszawy Rynek Starego Miasta 28–42 Warszawa Mazowieckie 00-272 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Starego Miasta 28–42:geo:21.011403,52.250001 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220715 DTEND;VALUE=DATE:20231001 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220711T145416Z LAST-MODIFIED:20230124T113751Z UID:19268-1657843200-1696118399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:STOCZNIA. Człowiek. Przemysł. Miasto DESCRIPTION:Osią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata. Część eksponatów może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających. Historie opowiedziane na tej ekspozycji są dopełnieniem wystawy stałej ECS i hołdem dla tysięcy anonimowych ludzi stoczni. \n \nSTOCZNIA to pierwsza tak kompleksowa wystawa o historii państwowego przemysłu stoczniowego w Gdańsku\, dokumentująca ponad 150 lat dziejów miasta – od połowy XIX wieku\, kiedy powstała pierwsza stocznia państwa pruskiego w Gdańsku\, poprzez historię dwóch wojen światowych\, Stoczni Gdańskiej w czasach komunizmu do współczesności. Wystawa opowiada z perspektywy doświadczenia przemysłu stoczniowego w Gdańsku polityczną\, społeczną i kulturową historię Polski i Europy. \n\nWięcej informacji » \n\n– Nie ma Gdańska bez stoczniowego doświadczenia\, a demokratycznych tradycji na świecie bez dziedzictwa rewolucji Solidarności. Gdańskie dzieje stoczniowe to przeplatające się historie polityki i przemysłu\, ale także oddziaływania stoczni na miasto i miasta na stocznie. Niezwykła jest topografia Gdańska\, położenie przemysłu stoczniowego w samym historycznym centrum miasta – mówi Basil Kerski\, dyrektor ECS\, członek zespołu kuratorskiego. \nfot. materiały organizatora\nNajwiększa wystawa czasowa ECS \nSTOCZNIA to największa wystawa czasowa\, jaką zespół ECS zorganizował od chwili otwarcia wystawy stałej o rewolucji Solidarności w siedzibie przy pl. Solidarności 1. Co warte odnotowania\, stocznia jest przedmiotem badań ECS od chwili powołania instytucji w 2007 roku. Wystawa jest więc efektem wieloletnich kwerend\, dociekań i gromadzenia zbiorów\, ale i nieustannego poszerzania wiedzy\, nowych odkryć i konsultacji eksperckich. \n– Zawsze jest pokusa\, aby powiedzieć i pokazać więcej\, musieliśmy się samoograniczać i wybrać to\, co ma największy potencjał ekspozycyjny i najsilniej będzie oddziaływać na odbiorcę – mówi dr Magdalena Staręga\, członkini zespołu kuratorskiego i koordynatorka merytoryczna wystawy. \n\n \n \n \n \n \n fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n \n \n \n fot. materiały organizatora\n \n \n\nOsią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata\, łączący wszystkie jego części. Narracja wystawy świadomie odchodzi od modelu chronologicznego\, opierając się na wyborze najważniejszych zjawisk odnoszących się do historii stoczniowej w Gdańsku. Nie ucieka od tematów trudnych\, bolesnych\, dotąd przemilczanych. \nStocznia ze stali i blachy \nNa 470 metrach kw. sali wystaw czasowych powstała stocznia ze stali i blachy\, materiałów\, jakie królowały w stoczni. Zwiedzający w trakcie oglądania ekspozycji przejdzie trasę od bramy przez burtę statku w doku i dźwigi – aż po pochylnie. Obiekty prezentowane na wystawie – a będzie ich 241\, z czego część może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających – pochodzą ze zbiorów 50 instytucji i osób prywatnych. Gromadzenie materiałów do ekspozycji zaowocowało znaleziskami\, które wnoszą nową wiedzę i poszerzają zbiory ECS. \nfot. materiały organizatora\nNa ekspozycji prezentowane będą: narzędzia pracy i ubrania stoczniowców\, plakaty\, dyplomy zakładowe\, legitymacje czy model statku\, a także sztuka\, która ilustruje temat. Wszystko wzbogacone będzie zdjęciami\, filmami i multimediami. Warte uwagi są tzw. przedmioty symboliczne\, jak: kopia bucika należącego do dziewczynki\, pasażerki storpedowanego w 1915 roku transatlantyku „Lusitania” (oryginał: zbiory muzeum w Liverpoolu) czy popielniczka wykonana przez ucznia narodowości polskiej ze szkoły przyzakładowej Danziger Werft (1934) i kufajka stoczniowa ze śladem po kuli z grudnia 1970 roku. Wiele z tych eksponatów zostanie pokazanych szerokiej publiczności po raz pierwszy. \nWystawa prezentowana będzie do końca września 2023 roku. Jest czynna codziennie w godzinach otwarcia wystawy stałej ECS. \n\nBilety\n/ w kasach ECS\, kasy są zamykane na godzinę przed zamknięciem budynku\n/online → bilety.ecs.gda.pl\nCeny biletów:\nnormalny / 15 zł\nulgowy / 10 zł\ngrupowy / 10 zł\noprowadzanie kuratorskie / 15 zł (normalny) i 10 zł (ulgowy)\nulgi / takie same jak przy zakupie biletów na wystawę stałą \nUWAGA RODZICE!\nDzieci w wieku 5–10 lat na czas\, gdy będziecie zwiedzać wystawę STOCZNIA\, mogą udać się na warsztaty stoczniowe do WYDZIAŁU ZABAW. Promocyjna cena biletu dla dziecka przy jednoczesnym zakupie przez rodzica biletu wstępu na wystawę STOCZNIA: 5 zł URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stocznia-czlowiek-przemysl-miasto/ LOCATION:Europejskie Centrum Solidarności\, pl. Solidarności 1\, Gdańsk\, 80-863\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Stocznia2-2.jpg GEO:54.361449640526;18.64977471366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Europejskie Centrum Solidarności pl. Solidarności 1 Gdańsk 80-863 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Solidarności 1:geo:18.64977471366,54.361449640526 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220715 DTEND;VALUE=DATE:20221113 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220724T123555Z LAST-MODIFIED:20220914T134933Z UID:19362-1657843200-1668297599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Istota impresjonizmu. Rzeźby Rodina w Łazienkach Królewskich DESCRIPTION:Auguste Rodin\, Ewa | 1883\, fot. Hans-Peter Klut\nTwórczość Auguste’a Rodina (1840-1917) zwiastowała upadek akademickiej definicji sztuki i otworzyła rzeźbę europejską na nowe kierunki rozwoju. \nWystawa w Muzeum Łazienki Królewskie przybliży filozofię\, zgodnie z którą powstawały prace francuskiego artysty\, oraz jego podejście do sztuki. Podczas gdy rzeźbiarze akademiccy kładli nacisk na idealizację przedstawianych postaci\, Rodin sądził\, że sztuka zbyt daleko odeszła od prawdziwego życia i wyzwań nowej epoki. Na potrzeby rzeźby zaadoptował więc formalne i stylistyczne zasady impresjonizmu\, a jego twórczość zwiastowała modernizm. \nAuguste Rodin\, Mały tors męski | lata 80. XIX w.\, fot. Hans-Peter Klut\nImpresjonizm\, jaki znamy\, jest najczęściej dyskutowany wokół malarstwa. Związek Rodina z tym kierunkiem w sztuce nie jest zatem bezpośredni i oczywisty z historycznego punktu widzenia\, jednak jego prace na swój sposób ucieleśniają istotę impresjonizmu w jego podstawowych zasadach: ruchu\, spontaniczności i świetle. \nW Muzeum Łazienki Królewskie zaprezentowane zostaną trzy dzieła Rodina ze zbiorów Staatliche Kunstsammlungen Dresden: „Jean d’Aire”\, „Ewa” oraz „Mały tors męski”. Rzeźby te pozwolą zapoznać się z takimi aspektami jego twórczości\, jak materiał\, ruch czy stany emocjonalne człowieka\, które były niezwykle istotne dla artysty. Redukował on elementy swoich prac do tych\, które stanowią o istocie rzeczy. Celowo pozostawiał niedopracowane części kamiennego bloku\, aby nadać swoim rzeźbom napięcie\, a odbiorcy pozostawić pole do wyobraźni. Zamiłowanie do techniki non finito Rodin dzielił z tworzącym ponad trzy wieki wcześniej Michałem Aniołem. Złożone eksperymenty oraz łączenie tradycji z innowacyjnością sprawiły\, że francuski rzeźbiarz był jednym z najbardziej zaawansowanych artystów pod względem techniki. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/istota-impresjonizmu-rzezby-rodina-lazienkach-krolewskich/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Istota-impresjonizmu.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220729 DTEND;VALUE=DATE:20230130 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20211215T185226Z LAST-MODIFIED:20220914T134021Z UID:17605-1659052800-1675036799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowy początek. Modernizm w II RP DESCRIPTION:Wojciech Kossak\, Polski Fiat\nWystawa przynosi nowy obraz pierwszej fali modernizmu w Polsce w okresie międzywojennym. Modernizm tym razem nie oznacza stylowego schematu\, prób naśladowania sztuki zachodniej\, ani tego co wyłącznie nowe\, ani nawet ograniczenia się do sztuki samej. Pokazujemy modernizm jako wielostronną reakcję na modernizacyjne procesy\, które przynosiły\, jak oceniano\, technologiczny postęp i społeczny rozwój\, ale zarazem fizyczną i duchową degradację. \nArtyści wraz z wieloma reformatorami innych dziedzin ludzkiego życia doświadczając rozpędzającej się nowoczesności\, dochodzili do wniosku\, że sztuka powinna wziąć czynny udział w wielkim dziele naprawy nowoczesnego świata i pomóc stworzyć go na nowo\, ale bez powtarzania błędów przeszłości. Szczególną szansę dostrzegano przy tym w jednoczesnej budowie odrodzonego państwa. Na wystawie pokazujemy zatem różne efekty twórczego doświadczania nowoczesności i angażowania się w nią – od malarskich obrazów po techniczne wynalazki\, od architektury po projekty tkanin\, mebli i przedmiotów codziennego użytku URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowy-poczatek-modernizm/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/12/kossak-wojciech-maluch.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220731 DTEND;VALUE=DATE:20221114 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220731T121259Z LAST-MODIFIED:20220914T133921Z UID:19464-1659225600-1668383999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Malarstwo na szkle. Czysta forma DESCRIPTION:Wystawa Malarstwo na szkle. Czysta forma\nWystawa Malarstwo na szkle. Czysta forma przypomina o fenomenie z początku XX wieku\, którym było uznanie dawnej twórczości rodzimej\, malarstwa na szkle\, za sztukę. Stało się to w kontekście nowych prądów artystycznych w Europie\, które kwestionowały dotychczasowy kanon realizmu akademickiego i ideału piękna. Na gruncie polskim nazwano ten nurt formizmem\, a Witkacy\, ogłaszając teorię Czystej Formy\, zakreślił pole znaczeń jej odziaływania. Stwierdził\, że: „istotą malarstwa było i jest tworzenie formalnych konstrukcji\, a nie naśladowanie wycinka zewnętrznego świata w jego przypadkowości i chaosie”. Zbigniew Pronaszko natomiast podkreślał bezpośredniość przedstawień i uważał\, że artyści ludowi „wiedzeni intuicją i wrodzonym\, niezwykłym\, poczuciem plastycznym\, potrafili tworzyć dzieła sztuki\, które dają nam przeżycia artystyczne analogiczne do dzieł sztuki znanych i sławnych artystów”. Fascynowały one symetryczną kompozycją wpisującą się w określoną typowość\, naiwną\, lecz silną ekspresją w reprezentacji\, lapidarnym rysunkiem\, kontrastowym zestawieniem kolorystycznym\, brakiem głębi w perspektywie\, swoistą harmonią i konwencjonalnym ujęciem kształtów. To\, co akademizm uważał w malarstwie na szkle za błąd formalny\, dla formistów stało się walorem. Jeszcze do końca XIX wieku uznawano je za „bohomazy”\, w opinii Stanisława Witkiewicza były „straszne”\, „ponure” i „naiwne”\, a już na początku XX wieku dostrzeżono w nich artyzm. W 1917 roku formiści zorganizowali w gmachu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie pierwszą wystawę\, gdzie zaprezentowali swoje prace wraz z dwudziestoma ośmioma obrazami na szkle. Poświęcono im w katalogu zaledwie kilka\, następujących słów: „podhalańskie malowidła na szkle\, ze zbiorów JWPP. Steckiego\, Ostrowskich i Lustgardenów”\, które były wprowadzeniem do prac formistów stanowiących istotę wystawy. Pokazując dziś pierwszy raz po konserwacji liczne\, dziewiętnastowieczne obrazy na szkle z kolekcji Muzeum Tatrzańskiego oraz wybrane egzemplarze z Muzeum Narodowego w Krakowie\, odwracamy narrację – tym razem dzieła formistów są ich dopełnieniem. Przyjrzyjmy się więc tym obrazom na szkle\, które stanowiły inspirację do twórczej interpretacji ich „czystej formy”\, postrzeganej przez pryzmat oceny wartości formalnych\, a nie treściowych. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/malarstwo-na-szkle-czysta-forma/ LOCATION:Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem\, ul. Krupówki 10\, Zakopane\, 34-500\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/malarstwo-na-szkle.jpg GEO:49.2949549;19.949901 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem ul. Krupówki 10 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Krupówki 10:geo:19.949901,49.2949549 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220805 DTEND;VALUE=DATE:20221031 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220815T125813Z LAST-MODIFIED:20230509T112427Z UID:19557-1659657600-1667174399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Świat zatrzymany. Martwa natura na przestrzeni wieków DESCRIPTION:Bogdan Teodor Lubieniecki\, Martwa natura ze świnkami morskimi | 2 poł. XVII w.\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nMuzeum Okręgowe w Nowym Sączu zaprasza do Gmachu Głównego na wystawę malarstwa zatytułowaną „Świat zatrzymany – Martwa natura na przestrzeni wieków”. Na wystawie znajdują się 54 prace obejmujące ten jeden z piękniejszych w dziejach sztuki gatunków malarskich. Wśród prezentowanych dzieł są płótna cenionych i znanych artystów\, takich jak Maksymilian Gierymski\, Olga Boznańska\, Józef Pankiewicz\, Leon Wyczółkowski\, Jerzy Nowosielski\, Tadeusz Makowski czy Wojciech Fangor. \nJan Piotr Łuczyński\, Martwa natura | 1843\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nMartwa natura to jeden z piękniejszych gatunków malarskich w dziejach sztuki. Artyści od czasów baroku do współczesności\, tworząc różnorodne przedstawienia martwej natury\, starali się przedstawić piękno przedmiotów i elementów przyrody\, równocześnie dając popis swoich umiejętności warsztatowych. Ten niezwykły gatunek funkcjonuje w malarstwie jako samodzielny temat od XVII w. W sztuce martwa natura obecna była już od czasów starożytnych\, początkowo stanowiąc dopełnienie większych kompozycji religijnych\, rodzajowych czy historycznych\, choć już wtedy nie brakowało samodzielnych dzieł złożonych z różnych przedmiotów (szczególnie w malarstwie rzymskim\, pompejańskim oraz na mozaikach). Podobnie było w średniowieczu i renesansie gdzie\, martwa natura towarzyszyła scenom figuralnym i często miała znaczenie symboliczne lub pojawiała się jako element dekoracyjny. Za jeden z pierwszych nowożytnych obrazów w typie martwej natury uważane jest dzieło Caravaggia Kosz z owocami z około 1596 r. Rozkwit tego gatunku nastąpił w epoce baroku. Największymi osiągnięciami – obok mistrzów włoskich – wykazali się w tej dziedzinie malarze holenderscy i flamandzcy\, którzy spopularyzowali tę atrakcyjną i efektowną tematykę w całej Europie Zachodniej. Kompozycje tych mistrzów odznaczają się bogactwem inwencji i różnorodnością. Znajdujemy na nich naczynia\, bukiety kwiatów\, warzywa\, owoce\, zwierzęta\, owady i instrumenty muzyczne. Pojawiają się również motywy morskie oraz wanitatywne związane z marnością świata oraz przemijaniem życia. Artyści w sposób wnikliwy analizowali malowane przedmioty\, ukazując ich materialność\, poprzez oddanie różnych faktur obiektów. Mistrzowsko operowali kolorem i światłem stwarzając iluzję rzeczywistości. \nMaksymilian Gierymski\, Martwa natura | ok. 1868-1869\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nWiek XIX przyniósł duże zmiany w malarstwie. Artyści zaczęli powoli odchodzić od realizmu\, poszukiwali nowych rozwiązań zarówno w konstruowaniu kompozycji dzieła\, jak też spojrzeniu na barwę i światło. Zmianie uległ również sposób postrzegania oraz przedstawiania otaczającej rzeczywistości. W II połowie XIX w. najpierw malarze-realiści\, następnie francuscy impresjoniści\, a szczególnie postimpresjoniści\, przyczynili się do odnowy gatunku martwej natury. Na swoich płótnach starali się uchwycić oraz utrwalić pierwsze zmysłowe wrażenie widzianego przedmiotu za pomocą intensywnych kolorów oraz światła. Natomiast w swoich licznych martwych naturach\, Paul Cézanne dążył do obiektywnego ukazania malowanych przedmiotów. Uważał\, że każdy z nich należy obserwować z innego punktu widzenia w celu oddania właściwej perspektywy\, ponadto starał się wprowadzać uproszczone\, niemal geometryczne bryły\, które tworzyły ów przedmiot. Rozważania teoretyczne oraz eksperymenty artysty stały się przyczynkiem do rozwoju malarstwa martwych natur\, tworzonych przez kubistów na początku XX wieku\, kiedy to artyści awangardowi poszukiwali nowych koncepcji sztuki oraz dzieła\, wykorzystując nowe materiały oraz stosując nowatorskie techniki (jak collage). W sztuce po II wojnie światowej pomimo dużej różnorodności kierunków\, artyści – również reprezentujący awangardę – nie odrzucili uprawiania tego gatunku i chętnie sięgali do tej tematyki\, dającej im możliwość swobodnej kreacji. \nWystawa Świat zatrzymany – Martwa natura na przestrzeni wieków\, w zamyśle organizatorów ma ukazać ten niezwykle ważny w dziejach sztuki temat malarski w przekrojowym ujęciu. Widz\, oglądając zgromadzone na ekspozycji wspaniałe dzieła\, może prześledzić\, jak zmieniały się koncepcje artystyczne w podejściu do tego gatunku pod względem treści\, formy oraz zagadnień formalnych. Wybór różnorodnych prac daje możliwość obcowania z wybitnymi artystami sztuki polskiej i europejskiej. \nEksponaty prezentowane na wystawie pochodzą z muzeów: Zamku Królewskiego na Wawelu\, Muzeum Narodowego w Krakowie\, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie\, Muzeum Lubelskiego w Lublinie\, Muzeum Sztuki w Łodzi\, Muzeum Śląskiego w Katowicach\, Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej w Przemyślu\, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu\, Muzeum Okręgowego w Rzeszowie oraz Muzeum Okręgowego w Tarnowie. \nKurator: Barbara Szafran URL:https://news.niezlasztuka.net/event/swiat-zatrzymany-martwa-natura-przestrzeni-wiekow/ LOCATION:Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, ul. Lwowska 3\, Nowy Sącz\, 33-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/Bogdan-Teodor-Lubieniecki-Martwa-natura-ze-swinkami-morskimi.jpg GEO:49.6247263;20.6936366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu ul. Lwowska 3 Nowy Sącz 33-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lwowska 3:geo:20.6936366,49.6247263 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220807 DTEND;VALUE=DATE:20221128 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220820T135620Z LAST-MODIFIED:20230509T112430Z UID:19583-1659830400-1669593599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Maria Nicz-Borowiakowa. Awangardzistka DESCRIPTION:Maria Nicz-Borowiakowa. Awangardzistka\nMuzeum Narodowe w Poznaniu przygotowuje pierwszą monograficzną wystawę jednej z ważniejszych artystek polskiego konstruktywizmu. Jej wczesna twórczość\, o secesyjnej stylistyce\, czerpała z doświadczeń młodopolskich. \nMaria Nicz-Borowiakowa\, Autoportret | 1924-1925\, zbiory rodzinne\, Warszawa\nNa kierunek jej rozwoju ogromny wpływ miała\, istotna dla całego ruchu awangardy\, ekspresjonistyczna twórczość poznańskiego Buntu oraz pismo „Zdrój”. Szeroki krąg inspiracji określa rozmach poszukiwań artystycznych\, prowadzących do formalnych rozstrzygnięć awangardy. W szkicownikach prześledzić można fascynację twórczością formistów\, wpływ Zbigniewa Pronaszki i Tytusa Czyżewskiego. \nMaria Nicz-Borowiakowa\, Portret matki | 1924-1925\, zbiory rodzinne\, Warszawa\nArtystka należała do pierwszego pokolenia studentek warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Zawarte podczas studiów przyjaźnie\, a także kilkumiesięczny pobyt w Paryżu\, nakreśliły jej drogę twórczą\, związaną z przynależnością do najważniejszego ugrupowania awangardy – „Bloku Kubistów i Suprematystów i Konstruktywistów”. \nNicz-Borowiakowa brała udział we wszystkich niemal wystawach tej formacji. Współpracowała następnie z grupą konstruktywistów i funkcjonalistów „Praesens”. Około 1930 r.\, po narodzinach córki\, malarka wycofała się z życia artystycznego. Z tych lat\, obejmujących także okres II wojny\, pochodzą nieliczne\, niekiedy niedokończone obrazy ze zbiorów rodziny artystki. Zostaną on wypożyczone na wystawę. Dorobek Nicz-Borowiakowej\, zgromadzony jest głównie w Muzeum Narodowym w Poznaniu\, w kolekcji Fundacji Signum\, w Muzeum Sztuki w Łodzi. \nMaria Nicz – Borowiakowa\, Martwa natura z rybą | 1925\, Muzeum Narodowe w Poznaniu\nWystawa prezentować będzie wkład artystki w dziedzictwo sztuki polskiej pierwszej połowy XX wieku. Pokaże prace z lat trzydziestych\, dotychczas nieznane szerokiej publiczności oraz zachowane w rękach rodziny dokumenty i wspaniałe fotografie. Są wśród nich portrety samej artystki\, członków jej rodziny i przyjaciół\, a także zdjęcia dokumentujące życie studenckie w pracowniach Warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych\, towarzyskie spotkania w domu artystki. Główna\, otwierająca wystawę\, przestrzeń\, zajęta zostanie przez prezentację jej malarskiej twórczości związanej z awangardą. Niektórym obrazom towarzyszyć będą szkice\, pozwalające prześledzić pracę nad formą. Rysunki i szkicowniki\, wczesne dzieła powstające poza głównym nurtem awangardy\, pokazane zostaną w osobnej części ekspozycji. Na wystawie znajdą się portrety\, przedmioty użytkowe\, projektowane i ozdabiane przez artystkę\, tworząc symboliczne odniesienie do swoistej przestrzeni prywatnej. \nWystawie towarzyszyć będzie obszerny\, obficie ilustrowany katalog\, zawierający obok esejów dotyczących wybranych aspektów twórczości artystki na tle sztuki polskiej i europejskiej XX w.\, kalendarium\, archiwalne fotografie także katalog oeuvre. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maria-nicz-borowiakowa-awangardzistka/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/Maria-Nicz-Borowiakowa-Autoportret-2.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220818 DTEND;VALUE=DATE:20221017 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220815T123512Z LAST-MODIFIED:20220815T123512Z UID:19551-1660780800-1665964799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Królewski Rembrandt na Wawelu DESCRIPTION:Królewski Rembrandt na Wawelu.\n Jeździec polski ze zbiorów The Frick Collection w Nowym Jorku \n18 sierpnia 2022 r. – 16 października 2022 r.\n Zamek Królewski na Wawelu\n Kuratorka: dr Joanna Winiewicz-Wolska \nRembrandt Harmenszoon van Rijn\, Jeździec polski | około 1655\, The Frick Collection\, Nowy Jork\nZakończona prezentacja Jeźdźca polskiego Rembrandta w Łazienkach Królewskich oraz rozpoczynająca się 18 sierpnia wystawa obrazu w Zamku Królewskim na Wawelu są jedynymi europejskimi pokazami arcydzieła\, który opuścił czasowo muzeum przy Fifth Avenue w związku z trwającą przebudową i modernizacją zabytkowego gmachu. Ekspozycja obrazu w Zamku Królewskim na Wawelu będzie miał miejsce w specjalnie zaaranżowanej sali parteru w skrzydle wschodnim\, gdzie uwaga widza będzie skoncentrowana na tym jednym\, wybitnym dziele – tak\, aby uwydatnić wszystkie jego walory artystyczne. \nObraz zatytułowany Jeździec polski to wyjątkowe dzieło w całym dorobku artystycznym Rembrandta\, który nie malował portretów konnych (znany jest jeszcze tylko jeden: wizerunek Frederika Rihela w zbiorach National Gallery w Londynie). Identyfikacja Jeźdźca polskiego pozostaje wciąż zagadką. Czy malarz przedstawił wizerunek konkretnej postaci? Czy chciał ukazać alegoryczną postać militis christiani – rycerza chrześcijańskiego? Czy urzekła go jedynie orientalna malowniczość stroju i oryginalność uzbrojenia\, które obserwował u odwiedzających Amsterdam przybyszów z terenów Rzeczypospolitej? \n– Pokaz dzieła Rembrandta w Zamku Królewskim na Wawelu będzie wielkim świętem dla naszej instytucji oraz wszystkich osób interesujących się historią i sztuką. Mamy więc nadzieję\, że wyjątkowa możliwość kontaktu z tym słynnym arcydziełem – jaka nadarza się w Europie po raz pierwszy od 111 lat – przyciągnie do królewskiej rezydencji na Wawelu miłośników malarstwa i badaczy nie tylko z całej Polski\, ale również spoza granic naszego kraju – mówi dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu dr hab. Andrzej Betlej\, prof. UJ. \nTematem działań edukacyjnych i wykładów towarzyszących pokazowi będzie zarówno twórczość Rembrandta\, jak też historia i ikonografia jednego z najciekawszych\, najbardziej tajemniczych i intrygujących dzieł amsterdamskiego mistrza\, obrazu będącego przykładem fascynacji słynnych malarzy orientalizującą kulturą dawnej Polski.\nKuratorką wystawy w Łazienkach Królewskich była Izabela Zychowicz\, a w Zamku Królewskim na Wawelu jest dr Joanna Winiewicz-Wolska. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krolewski-rembrandt-wawelu/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/jezdziec-polski_.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220826 DTEND;VALUE=DATE:20230109 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220710T111040Z LAST-MODIFIED:20220914T133425Z UID:19258-1661472000-1673222399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mirys. Portrety DESCRIPTION:Wystawa Mirys. Portrety \nZapomniany dziś Augustyn Mirys (1700-1790) był jednym z najciekawszych malarzy tworzących w okresie późnego baroku w Polsce. Szkot z pochodzenia\, urodzony we Francji\, działający we Włoszech\, osiadł w naszym kraju\, gdzie spędził resztę życia przez pół wieku tworząc liczne dzieła dla arystokratycznych elit Rzeczypospolitej. Wystawa w Pałacu Biskupa Erazma Ciołka zgromadzi jego najlepsze portrety z muzeów Polski\, Litwy i Ukrainy\, gdyż to właśnie malarstwo portretowe było dziedziną\, w której talent Mirysa jawi się w całej pełni. \nAugustyn Mirys\, Ostatnia wieczerza z autoportretem artysty| 1760-1761\, Muzeum Okręgowe w Rzeszowie\, fot. Przemysław Leń\nMirys urodził się w Paryżu w rodzinie szkockich imigrantów. Jego ojciec musiał opuścić Szkocję\, gdyż był stronnikiem wygnanego katolickiego króla Jakuba Stuarta. Mirys po naukach w Paryżu podążył do Rzymu\, gdzie jego twórczość spotkała się z uznaniem: otrzymał od papieża Order Złotej Ostrogi. Przebywający w Wiecznym Mieście książę Jan Kajetan Jabłonowski namówił go do przyjazdu do Polski. Pracował tu dla wielu arystokratycznych rodzin w całej Rzeczypospolitej: Sapiehów\, Cetnerów\, Krasickich\, Bielińskich. Ostatecznie\, chyba w latach 60. XVIII w.\, wstąpił na służbę do hetmana Jana Klemensa Branickiego i przeniósł się z Warszawy do Białegostoku\, gdzie pozostał już do końca życia. \nKoleje losu Mirysa nie są dziś dobrze znane\, a wiele wiadomości jest niepewnych i pozostaje w sferze przypuszczeń. Również jego twórczość nie została do końca poznana. Dużo dzieł przepadło\, liczne są mu przypisywane błędnie\, a z pewnością niejedno czeka jeszcze na odkrycie. Wystawa gromadzi wyłącznie portrety\, i to tylko te\, które z największą dozą pewności można przypisać autorstwu Mirysa. Portret był wśród rozlicznych prac artysty tą dziedziną malarstwa\, w której miara jego talentu ukazuje się nam najpełniej. Kompozycje tych wizerunków są przeważnie dość jednostajne\, oparte na obiegowych wzorach\, lecz wibrująca materia swobodnie\, szkicowo kładzionej farby\, wyrafinowana kolorystyka\, a przede wszystkim niezwykle trafna charakterystyka modela czynią z tych płócien dzieła wyjątkowe. Wśród nich szczególną grupą są liczne autoportrety\, z których Mirys patrzy na nas z ukosa przenikliwym\, poruszającym spojrzeniem. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mirys-portrety/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pałac Biskupa Erazma Ciołka\, ul. Kanonicza 17\, Kraków\, 31-002\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/MIRYS_detail.jpg GEO:50.056309;19.937293 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pałac Biskupa Erazma Ciołka ul. Kanonicza 17 Kraków 31-002 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kanonicza 17:geo:19.937293,50.056309 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220901 DTEND;VALUE=DATE:20221031 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20221004T125812Z LAST-MODIFIED:20221004T125812Z UID:20598-1661990400-1667174399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Cybisowie DESCRIPTION:Wystawa Cybisowie\nMuzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie zaprasza do zwiedzania kolejnej wystawy z cyklu „Rodzinne historie sztuki”. Tym razem jej bohaterami są: Jan Cybis\, jego pierwsza żona Hanna Rudzka-Cybis oraz Helena Zaremba-Cybisowa. \nNajnowsza wystawa w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Głogowie wpisuje się w obchody 55-lecia placówki. Na ekspozycję składa się kilkadziesiąt prac ze zbiorów Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu\, Muzeum Narodowego w Poznaniu\, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz Muzeum Okręgowego w Toruniu. Gościem specjalnym wernisażu był syn Jana Cybisa i Heleny Zaremby-Cybisowej\, który do Głogowa przyjechał wraz żoną. \n– Muszę powiedzieć\, że wystawa jest świetna. Trudno wyobrazić sobie\, żeby mogła być zaaranżowana inaczej. Bardzo wzruszający był dla mnie również spacer po Głogowie i świadomość\, że wiele lat temu mój ojciec też się tutaj przechadzał – powiedział nam syn artysty. Podczas wernisażu Jacek Cybis podkreślił\, że to właśnie w Głogowie Jan Cybis podjął decyzję o tym\, że zostanie artystą. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cybisowie/ LOCATION:Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie\, ul. Brama Brzostowska 1\, Głogów\, 67-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/10/Cybisowie-otwieracz.jpg GEO:51.667246003959;16.090899774876 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie ul. Brama Brzostowska 1 Głogów 67-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Brama Brzostowska 1:geo:16.090899774876,51.667246003959 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220909 DTEND;VALUE=DATE:20230313 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220710T111516Z LAST-MODIFIED:20220930T135935Z UID:19262-1662681600-1678665599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tamara Łempicka DESCRIPTION:Tamara Łempicka\, The Brilliance (L’Éclat)\, 1932\, © Collection Rowland Weinstein\, courtesy of Weinstein Gallery\, San Francisco\nWystawa Tamary Łempickiej w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie okazją wejścia w świat malarstwa jednej z najbardziej niezwykłych artystek dwudziestego wieku. \nPokażemy na niej ponad trzydzieści obrazów pochodzących z muzeów i zbiorów prywatnych w Europie i Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wybór ten pozwoli na prześledzenie twórczości Łempickiej od lat dwudziestych do pięćdziesiątych. Od powszechnie znanych obrazów portretowych oraz aktów\, które są dzisiaj symbolem malarstwa epoki art déco\, poprzez dzieła o tematyce zaangażowanej społecznie\, martwe natury\, aż do mało znanych publiczności obrazów abstrakcyjnych powstałych w latach pięćdziesiątych. Prawie jedynym tematem obrazów Łempickiej był człowiek. Malowała najczęściej przedstawicieli bohemy artystycznej\, arystokratów i przedstawicieli elity finansowej Europy i USA. Obrazy Łempickiej\, uderzające widza od pierwszego spojrzenia charakterystycznym stylem\, kryją w swoim „manieryzmie” zmysł obserwacji świata i ludzi. Głównie poprzez portrety Łempicka stworzyła galerię opowiadającą o dekadenckim świecie pomiędzy wojnami światowymi – „szalonych” latach dwudziestych i trzydziestych oraz świecie hollywoodzkich gwiazd w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. \nNa wystawie pokazane zostaną także fotograficzne portrety Łempickiej wykonane przez wybitnych fotografów. Będzie to doskonała okazja do konfrontacji autokreacji Łempickiej przed obiektywem z jej wizją malarską. \nWystawa powstaje w ścisłej współpracy w prawnuczką artystki\, panią Marisą de Łempicką\, dzięki której staramy się pozyskać dzieła oraz materiały archiwalne z Tamara de Łempicka Estate oraz innych kolekcji. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tamara-lempicka/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Lempicka-tamara.png GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220909 DTEND;VALUE=DATE:20230101 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220815T104053Z LAST-MODIFIED:20230509T112436Z UID:19514-1662681600-1672531199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Schulz wg The Krasnals DESCRIPTION:Wystawa Schulz wg The Krasnals\nThe Krasnals\, synonim artystycznej prowokacji\, trafnych komentarzy w zakresie kwestii społecznych\, a także stanowczych i dotkliwych dygresji w obszarze zmagań twórczych. Ich prace budzą skrajne emocje. Od zdecydowanego aplauzu\, poprzez umiarkowane uznanie\, do bezkompromisowych negacji wszelkich artystycznych dokonań. Krasnalsi dotykają kwestii wrażliwych\, stanowcze reakcje odbiorców mają więc swoje uzasadnienie. \nThe Krasnals\, grupa anonimowych artystów\, którzy od ponad czternastu lat podążają tropem obrzydliwych mistyfikacji\, po raz kolejny zaprezentuje swoje prace w murach Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu.\nSchulz wg The Krasnals. Ignorabimus. By nikt nie porywał się na odgadywanie zamiarów boskich. Ten wyjątkowy pokaz obejmuje szczególny zespół prac malarskich poświęconych postaci Brunona Schulza\, przygotowany w rocznicę 130. urodzin drohobyckiego artysty. Premierowa prezentacja wspomnianych płócien stanowi w twórczości grupy wyjątkową kolekcję\, odnoszącą się w tak znacznej liczbie dzieł do osoby jednego twórcy. \nThe Krasnals zrealizowali obrazy będące „pajęczyną” fascynacji światem Schulza\, utkaną z wielopłaszczyznowych interpretacji\, posiadających swoje korzenie w różnych dziedzinach sztuki. Sięgnęli do fantazmatów z obszarów pragnień i urojeń\, niedoścignionych marzeń stawianych na barykadach rewolucji. Czasami przez prymat soczewki w oku dziecka\, kierując się parametrami jego wyobraźni\, kreowali (nie)rzeczywistość\, przypominając tym zachowanie francuskich muszkieterów sztuki.\nThe Krasnals pozwolili powtarzającej się postaci Schulza wcielić się w różnorodne role. Wizualnie więc autor Sklepów cynamonowych przypomina między innymi mężczyznę z grafiki Dedykacja czy z całopostaciowego rysunku podczas pracy przy sztalugach. Nieśmiało podgląda kąpiącą się Adelę\, nie rozumiejąc gestów kierowanych ku niemu przez dojrzałą kobietę. Wkracza w obszary awangardowych znaczeń\, donkiszoterii\, złudzeń\, których kruchość i delikatność jest zbieżna z nietrwałością lin z zawieszonymi nań marionetkami wykonującymi mechanicznie ruchy w rytm sugestii wyimaginowanych postaci z rajskiej ptaszarni. \nThe Krasnals zabierają nas w głębię odniesień do kolejnych motywów w sztuce\, epok\, symboli\, zawiłych znaczeń. W charakterystycznej dla siebie manierze sięgają do filmowych kadrów\, potężnych realizacji scenograficznych\, reinterpretując je na potrzeby własnych poszukiwań i wyrażenia uznania dla postaci Brunona Schulza. Po raz kolejny twórczość drohobyckiego artysty stała się dogodną płaszczyzną interdyscyplinarnych zmagań dla twórców współczesnych. \nThe Krasnals sięgnęli do kart literackich powieści\, by swoim obrazom nadać tytuły\, będące cytatami (a jednokrotnie parafrazą) z opowiadań zamkniętych w tomie Sanatorium pod klepsydrą. Dodali do nich własne adnotacje\, które mają umożliwić odbiorcy odnaleźć się w wypracowanym labiryncie znaczeń. \nThe Krasnals w przestrzeni wystawy poprzez własny\, plastyczny komentarz\, a także bezpośrednią konfrontację z dziełami Schulza spotykają się w tym samym czasie i miejscu – istotnych zagadnieniach dla twórczości pisarza. To szczególna kompozycja\, w której na styku znalazły się dzieła poddawane analizom w kontekście biografii Schulza i prace artystów anonimowych. Kompozycje monochromatycznych cliché-verre z Xięgi Bałwochwalczej na niewielkich rozmiarów światłoczułym papierze graniczą z przesyconymi kolorami – jak utwory literackie – płótnami dominującymi swoim rozmiarem. Realizację dzieł dzieli niemalże stulecie\, łączy hierarchia wartości. \nThe Krasnals\, unifikując wyrażane dotychczas poglądy odnoszące się do pozycji artysty we współczesnym świecie sztuki z postacią Brunona Schulza\, stworzyli pierwszą pracę rzeźbiarską odlaną w patynowanym brązie\, która po raz pierwszy zostanie zaprezentowana w przestrzeni niniejszej ekspozycji. \nUkazane na wystawie prace The Krasnals pochodzą z kolekcji prywatnej. Dzieła autorstwa Brunona Schulza zostały udostępnione przez Muzeum Narodowe w Krakowie oraz Muzeum Górnośląskie w Bytomiu. Wystawie towarzyszy publikacja\, zawierająca fotografie wszystkich eksponowanych prac\, opowiadanie The Krasnals oraz dwa teksty kuratorskie – poruszające zarówno kwestię inspiracji twórczością Brunona Schulza\, jak i problematykę z zakresu edukacji muzealnej w kontekście dzieł twórcy z Drohobycza. Z kolei Dział Edukacji muzeum przygotował program edukacyjny\, pozwalający przybliżyć poruszane zagadnienia różnym grupom odbiorców. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/schulz-wg-the-krasnals/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/schulz-wg-thekrasnals.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220909 DTEND;VALUE=DATE:20221202 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220829T173249Z LAST-MODIFIED:20220914T125715Z UID:19602-1662681600-1669939199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Arcydzieła dla króla? DESCRIPTION:Peter Paul Rubens\, Portret damy | ok. 1625\nNa wystawie wyeksponowanych zostanie pięć arcydzieł XVII i XVIII-wiecznego malarstwa europejskiego: „Portret damy” Petera Paula Rubensa\, „Madonna z Dzieciątkiem” Anthony’ego van Dycka\, „Rozmawiający wieśniacy na tle pejzażu z kościołem” Davida Teniersa Młodszego\, „Sąd Parysa” Adriaena van der Werffa oraz „Żołnierze grający w kości” Salvatora Rosy. Zanim obrazy te trafiły do zbiorów Dulwich Picture Gallery\, zakupione zostały przez Noela Desenfansa\, wziętego londyńskiego marszanda\, i anonsowane jako „nabyte dla Jego Wysokości króla Polski”. \nHistoria obrazów dla króla \nW 1790 r. w czasie pobytu w Londynie prymas Michał Poniatowski\, brat Stanisława Augusta\, zlecił Noelowi Desenfansowi kupowanie obrazów\, które wzbogaciłyby królewską kolekcję w Warszawie. W ciągu kilku lat londyński marszand\, przy współpracy swego protegowanego\, malarza Francisa Bourgeois\, zgromadził z myślą o polskim królu zbiór wybitnych dzieł holenderskich\, flamandzkich\, francuskich oraz włoskich mistrzów. \nDesenfans uhonorowany został przez Stanisława Augusta funkcją polskiego Konsula Generalnego w Londynie\, Bourgeois – pozycją nadwornego malarza oraz tytułem szlacheckim. Król nie zdołał jednak zapłacić za obrazy. Dzieła nigdy nie dotarły do Warszawy. W 1795 r. Polska zniknęła z mapy Europy\, a Stanisław August został zmuszony do oddania korony. \nW 1802 r. Desenfans wydał w Londynie dwutomowy katalog 660 obrazów\, które reklamował jako „nabyte dla Jego Wysokości króla Polski”. Większa ich część\, jak dziś wiadomo\, nie była kupiona z myślą o Stanisławie Auguście. Takie ich anonsowanie było czysto zabiegiem marketingowym\, mającym pomóc w sprzedaży. \nBadacze uważają natomiast\, że dla polskiego monarchy mogły być przeznaczone obrazy znajdujące się w londyńskiej rezydencji Desenfansa przy Charlotte Street\, spisane rok po śmierci marszanda dla celów ubezpieczeniowych. Lista z 1804 r. liczy 120 dzieł\, przeważnie bardzo wysokiej klasy. Nie mamy jednak pewności\, czy wszystkie – i które – były obrazami „dla króla”. \nDesenfans zapisał kolekcję Francisowi Bourgeois. Ten zaś\, wzbogaciwszy ją o kolejne dzieła\, przekazał ją 1811 legatem podlondyńskiemu Dulwich College. Sześć lat później\, w 1817 r.\, kolekcja udostępniona została publiczności w specjalnie dla niej zbudowanym budynku – Dulwich Picture Gallery\, wybitnym dziele architektury projektu Sir Johna Soane’a. \n„Portret damy” Petera Paula Rubensa \nPeter Paul Rubens (1577- 1640)\, jeden z najwybitniejszych artystów epoki baroku\, pracował na zlecenie największych europejskich władców i dworów we Włoszech\, Paryżu\, Brukseli\, Madrycie i Londynie. Jego wielkoformatowe obrazy religijne i mitologiczne odznaczają się barokowym rozmachem\, wirtuozerią techniki malarskiej\, bogatą\, soczystą kolorystyką. Był również wybitnym portrecistą. \nNie ma pewności\, kim jest przedstawiona przez niego dama. Część badaczy uważa\, że może to być księżna Catherine Manners (ok. 1603-1649)\, żona George’a Villiersa\, księcia Buckingham. Elementy kostiumu każą jednak datować portret na ok. 1625 r. Catherine była wówczas młodsza. W XVIII w. obraz\, który Desenfans nabył z myślą o kolekcji Stanisława Augusta\, uchodził za wizerunek Katarzyny Medycejskiej. \nModelka pozostaje nierozpoznana\, nie ma jednak wątpliwości\, że to przedstawicielka najwyższych arystokratycznych sfer. Nosi wytworną\, dworską suknię wedle paryskiej mody. Ramiona i kibić damy zdobią bogate sznury pereł\, gors sukni – rozeta z klejnotem. Obraz pozostał nieukończony w partii stroju; znakomicie namalowana została natomiast głowa portretowanej. Rozwichrzone płowe włosy oddane są po mistrzowsku delikatnymi pociągnięciami pędzla\, a świetlista karnacja wdzięcznie uśmiechniętej twarzy o pełnych policzkach – subtelnymi\, wyrafinowanymi odcieniami różów i cielistych bieli. \nNie wiadomo\, kiedy londyński marszand wszedł w posiadanie portretu. W 1802 r. wystawił go na aukcji wśród dzieł anonsowanych jako kupione dla Stanisława Augusta. Król miał w swojej kolekcji cztery obrazy uważane za oryginały Rubensa; nie wiadomo\, czy którykolwiek był nim istotnie. \n„Madonna z Dzieciątkiem” Anthony’ego van Dycka \nAnthony van Dyck\, Madonna z Dzieciątkiem | ok. 1630-32\nAnthony van Dyck (1599-1641)\, malarz flamandzki\, uczeń i współpracownik Rubensa\, pracował w Antwerpii\, Genui\, Florencji i Rzymie\, a od 1632 r. na stałe w Londynie dla Karola I Stuarta. Był wybitnym twórcą wyrafinowanych\, wirtuozersko malowanych dworskich portretów\, a także obrazów historycznych. \nSpowita w bogato udrapowane fałdy jedwabnych tkanin\, wznosząca oczy ku niebu Madonna podtrzymuje stojącego na jej kolanach małego Jezusa. Dziecko wspiera się na piersi Matki\, wzruszającym\, naturalnym gestem chwytając rączką tkaninę jej sukni. Jest to jedna z najsłynniejszych religijnych kompozycji van Dycka. Powstała tuż po powrocie malarza z Italii; są w niej wyraźnie czytelne inspiracje malarstwem Tycjana. Van Dyck namalował aż trzy autorskie wersje „Madonny z Dzieciątkiem”. Kompozycja zyskała wielką popularność\, była powtarzana w rycinach i kopiach olejnych w warsztacie mistrza\, a także przez późniejszych malarzy. \nObraz z Dulwich był zapewne własnością wybitnej paryskiej kolekcjonerki Madame de Julienne\, a potem słynnego marszanda Jeana Baptiste’a Lebruna\, od którego najprawdopodobniej w 1791 r. odkupił go Desenfans z myślą o kolekcji Stanisława Augusta. Katalogi królewskiego zbioru dzieł sztuki wymieniają cztery obrazy van Dycka (dziś wiemy\, że nie były oryginałami). „Madonna z Dzieciątkiem” byłaby bez wątpienia klejnotem tej kolekcji\, gdyby trafiła do Warszawy. \n„Rozmawiający wieśniacy na tle pejzażu z kościołem” Davida Teniersa Młodszego \nDavid Teniers Młodszy\, Rozmawiający wieśniacy na tle pejzażu z kościołem | ok. 1660-70\nDavid Teniers Młodszy (1610-1690)\, jeden z najbardziej cenionych malarzy flamandzkich XVII w.\, niezwykle popularny także wśród osiemnastowiecznych amatorów sztuki. Działał w Antwerpii i Brukseli\, gdzie pełnił funkcję nadwornego malarza i kustosza galerii arcyksięcia Leopolda Wilhelma Habsburga. Specjalnością Teniersa były pogodne sceny rodzajowe o tematyce chłopskiej: wnętrza tawern lub widoki wiejskich zagród z postaciami wieśniaków oraz rozległe\, pełne przestrzeni pejzaże. \nObraz „Rozmawiający wieśniacy na tle pejzażu z kościołem” przedstawia w środkowym planie dwóch wieśniaków pogrążonych w rozmowie i żywo gestykulujących. Trzeci\, odwrócony tyłem – siusia; towarzyszy im mały piesek. Ta malownicza\, niepozbawiona humoru scenka wpisuje się w otaczającą ich\, niezwykle przekonująco ukazaną naturę. Większą część obrazu zajmuje szeroka połać nieba\, zasnutego srebrzystymi i popielatymi obłokami. Rozpościera się ono ponad wioską ukrytą w ciemnej zieleni drzew i wiejskim kościółkiem\, którego wieża wynurza się spośród ich koron. Całość malowana jest w typowy dla Teniersa sposób: lekkimi\, płynnymi\, szkicowymi\, a zarazem delikatnymi pociągnięciami pędzla. \nNie ma pewności\, kiedy obraz kupiony został przez Desenfansa: prawdopodobnie w 1791 r.\, z myślą o galerii Stanisława Augusta\, który\, jak większość osiemnastowiecznych kolekcjonerów\, wysoko cenił malarstwo Teniersa i miał kilka dzieł mistrza. \n„Sąd Parysa” Adriaena van der Werffa \nAdriaen van der Werff\, Sąd Parysa |1716\nAdriaen van der Werff (1659-1722)\, malarz holenderski czynny w Rotterdamie i od 1696 r. w Düsseldorfie na dworze elektora Palatynatu Jana Wilhelma II. Był jednym z ostatnich malarzy tworzących w „gładkiej manierze”\, która narodziła się w środowisku artystów działających w Lejdzie i była niezwykle ceniona przez odbiorców. Obrazy malowane tą techniką odznaczały się niezwykle gładką\, emalierską fakturą i precyzją oddania szczegółu. \nVan der Werff łączył tę manierę z inspiracjami sztuką klasyczną\, które pojawiły się na początku XVIII w. W jego obrazach odnajdujemy liczne cytaty zaczerpnięte ze słynnych starożytnych rzeźb\, obrazów Rafaela\, Guida Reniego czy włoskich rycin. „Sąd Parysa” jest tego znakomitym przykładem. Wysmukłe ciała\, gesty i taneczne pozy Junony\, Minerwy i Wenus – bogiń\, których urodę ma ocenić Parys – a także postać samego pasterza\, trzymającego złote jabłko\, które za chwilę wręczy najpiękniejszej z nich\, bogini miłości\, przypominają antyczne posągi. \nObraz pochodzi ze słynnej kolekcji książąt d’Orleans. Desenfans nabył go w 1796 r.\, a więc rok po abdykacji Stanisława Augusta\, kiedy nie było już szans na to\, że zdetronizowany monarcha wykupi gromadzony dla niego zbiór. Mimo to włączył dzieło do katalogu obrazów wystawionych w 1802 r.\, które anonsował jako zakupione dla polskiego króla. \n„Żołnierze grający w kości” Salvatora Rosy \nSalvator Rosa\, Żołnierze grający w kości | ok. 1656-58\nSalvator Rosa (1615- 1673)\, malarz neapolitański\, czynny w rodzinnym mieście\, a od 1635 r. osiadły na stałe w Rzymie. Najbardziej cenione przez współczesnych były jego sceny rodzajowe z pustelnikami\, włóczęgami i żołnierzami ukazanymi na tle dzikich\, romantycznych krajobrazów. Indywidualny\, oryginalny styl malarski Rosy odznacza się ekspresją\, fakturalną i szkicową techniką malarską\, nerwowym duktem pędzla. \nW 1656 r. artysta stworzył cykl akwafort zatytułowany „Figurine”. Były to malownicze przedstawienia różnych postaci wywodzących się z ludu\, zajętych trudnymi do zdefiniowania czynnościami. Najliczniej pojawiają się wśród nich żołnierze lub banditti – w ówczesnej Italii trudni do rozróżnienia\, ci pierwsi bowiem rekrutowani bywali wśród żyjących w dzikich okolicach i lasach rozbójników. Postaci – figurine – z akwafort malarz powtarzał następnie w swoich obrazach olejnych\, malowanych od lat 50. XVII stulecia. Obraz z Dulwich uważany jest za jeden z najlepszych w dorobku Rosy i wyjątkowy\, gdyż ukazane tu postaci żołnierzy nie są dopełnieniem pejzażu\, lecz stanowią temat obrazu same w sobie. \nObraz ujęty został w katalogu dzieł anonsowanych przez Desenfansa w 1802 r. jako nabyte dla polskiego króla. Gdyby płótno dotarło do królewskiej kolekcji w Warszawie\, stanowiłoby ważne jej uzupełnienie: galeria Stanisława Augusta nie obfitowała we włoskie dzieła dobrej klasy. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/arcydziela-dla-krola/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/rubens_-portret-damy.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220909 DTEND;VALUE=DATE:20221212 DTSTAMP:20260423T004009 CREATED:20220829T175807Z LAST-MODIFIED:20221205T200257Z UID:19619-1662681600-1670803199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jan Piotr Norblin. Sentymentalny reporter DESCRIPTION:Wystawa Jan Piotr Norblin. Sentymentalny reporter\nZ wykształcenia batalista\, z zamiłowania rembrandtysta\, z powołania dworsko-sielankowy dekorator. Uważany za ojca polskiego malarstwa rodzajowego i jednego z czołowych artystów epoki stanisławowskiej. Choć Jan Piotr Norblin był Francuzem\, to właśnie nad Wisłą w pełni rozwinął skrzydła swojego talentu. Jego prace do dziś oczarowują wirtuozerią i lekkością kreski oraz pełnym wdzięku kolorytem. Stanowią przy tym cenne źródło wiedzy na temat wydarzeń politycznych i życia codziennego różnych warstw społecznych w Rzeczypospolitej drugiej połowy XVIII w. \nWystawa Jan Piotr Norblin. Sentymentalny reporter to pierwsza monograficzna prezentacja prac tego artysty w dziejach Zamku Królewskiego w Warszawie. Na pokaz składa się 125 dzieł sztuki ze zbiorów Zamku – oleje\, gwasze\, akwarele\, rysunki kreślone tuszem i akwaforty. Znaczna część prezentowanej kolekcji to nabytki pozyskane drogą zakupu w latach 2018–2022 dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Mecenasa Zamku – KGHM Polska Miedź S.A. Dopełnieniem wspaniałego zbioru są dzieła przekazane w tym roku w darze przez Fundację Zbiorów im. Ciechanowieckich. Wśród prezentowanych eksponatów znajdują się m.in. prace dotąd nieznane lub dotychczas uznawane za zaginione. \nWystawa Jan Piotr Norblin. Sentymentalny reporter\nJean-Pierre Norblin de la Gourdaine (1745-1830)\, znany później jako Jan Piotr\, kształcił się w Paryżu pod okiem batalisty Francesco Casanovy oraz w Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. Do Polski przybył w 1774 r. na zaproszenie Adama i Izabeli Czartoryskich. Początkowo zatrudniony jako nauczyciel rysunku książęcych dzieci szybko zyskał sławę jako nadworny dekorator i malarz arystokratycznej rodziny. W swojej twórczości nawiązywał m.in. do stylu rokokowego spod znaku Antoine’a Watteau. Z powodzeniem malował i rysował kompozycje fête galante – sielankowe sceny przedstawiające wytworne towarzystwo podczas plenerowych zabaw\, odbywających się w otoczeniu bujnej roślinności sentymentalnych ogrodów. Twórczość Norblina zyskała uznanie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Kilka jego prac trafiło do kolekcji monarchy. Artystę fascynowało codzienne życie polskiej ulicy. Z kronikarskim zacięciem ukazywał targi\, kiermasze i zatłoczone karczmy. Na papierze z upodobaniem odtwarzał postaci wędrownych handlarzy\, grajków\, żebraków i naznaczone czasem\, starcze fizjonomie. Jednym z głównych źródeł inspiracji była dla Norblina twórczość Rembrandta\, co znalazło szczególne odzwierciedlenie w jego oeuvre graficznym. Artysta żywo interesował się burzliwym życiem politycznym naszego kraju. Zasłynął jako dokumentalista powstania kościuszkowskiego i wydarzeń związanych z uchwaleniem Konstytucji 3 maja. Jego dzieła należą do najcenniejszych źródeł ikonograficznych epoki kryzysu\, odrodzenia i upadku Rzeczypospolitej. \nW 1804 r. Jan Piotr Norblin powrócił do Francji\, gdzie mieszkał już do śmierci\, nadal jednak tworzył dzieła inspirowane swoim trzydziestoletnim pobytem w Polsce. Nadwiślański krajobraz artysta darzył wielkim sentymentem. Jego obie żony były Polkami. W Polsce urodziły i wychowały się jego dzieci\, a sam Jan Piotr stał się protoplastą polsko-francuskiego rodu artystów. Jego najstarszy syn Aleksander był brązownikiem\, Marcin wybitnym wiolonczelistą\, a Sebastian uznanym we Francji malarzem klasycystycznym. Prawnuk Jana Piotra\, Stefan Norblin zyskał sławę jako dekorator art déco. Wnuk Wincenty oraz prawnuk Ludwik założyli w Warszawie słynną wytwórnię wyrobów metalowych\, która funkcjonowała w latach 1834–1939 – od 1882 r. na ulicy Żelaznej\, zaś po upań­stwowieniu w 1947 r. – jako Walcownia Metali „Warszawa” – do 1981 r. Obecnie pod nazwą „Fabryka Norblina” działa zrewitalizowany\, wielofunkcyjny kompleks z Muzeum Fabryki Norblina\, które upamiętnia historię dawnych zakładów. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-piotr-norblin-sentymentalny-reporter/ LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Plac Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/norblin__.png GEO:52.247976;21.015235 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski w Warszawie Plac Zamkowy 4 Warszawa 00-277 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zamkowy 4:geo:21.015235,52.247976 END:VEVENT END:VCALENDAR