BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20230326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20231029T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220127
DTEND;VALUE=DATE:20230205
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220121T135418Z
LAST-MODIFIED:20220121T135548Z
UID:17737-1643241600-1675555199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Poza Edenem. Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach
DESCRIPTION:Poza Edenem.\n Sztuka współczesna ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach \n27 styczeń 2022 r. –  26 styczeń 2023 r.\n Muzeum Śląskie w Katowicach\n Kurator: Joanna Szeligowska-Farquhar \nHenryk Waniek\, Jun – Sept | 1985\nProjekt wystawienniczy Poza Edenem zrodził się z myślą o prezentacji zespołu dzieł pozyskanych do kolekcji muzeum w grudniu 2018 roku. Pierwotnie składały się one na Śląską Kolekcję Sztuki Współczesnej\, która poniekąd definiowała byt Fundacji dla Śląska\, założonej w Katowicach w 2001 roku. Wieloletnia działalność fundacji pozwoliła zgromadzić prace zarówno twórców dojrzałych\, znanych i cenionych\, jak i autorów młodych\, utalentowanych\, dopiero rozpoczynających karierę artystyczną. Wystawa pozwala ujrzeć bogactwo i poziom jednej z największych na Śląsku kolekcji sztuki współczesnej\, dającej się zaliczyć do przeglądów reprezentatywnych w skali ogólnokrajowej. Ze względu na ograniczoną przestrzeń ekspozycji stałych większość prac pokazywana jest po raz pierwszy. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Zdzisław Beksiński\, AY | 1985\n\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Leszek Sobocki\, Portret trumienny (Autoportret trumienny XII) |  1984\n\n						 \n					\n\nMalarstwo\, fotografia\, grafika\, rzeźba\, wideo-art i instalacje stanowią o dużej inwencji i swobodzie formalnej dwóch pokoleń polskich twórców. W swoich pokładach tematycznych i estetycznych jest to sztuka intelektualna i sensualna zarazem\, różnorodna treściowo i wizualnie. Sporo w niej niezgody\, sprzeciwu\, jawnego lub zeufemizowanego krzyku\, a także innych stanów i postaw\, określających człowieka w dobie transformacji ustrojowych i obyczajowych. \nW sztuce krytycznej\, która nadaje ton prezentacji ponad stu prac\, nie ostały się ani piękne wzgórza\, ani natchnione ptaki\, ani krzepiące słońce. Odwrotnie: wyziera z niej ciemne\, pogmatwane\, nieokiełznane oblicze realności „tu i teraz”\, najczęściej zupełnie obcej biblijnemu Edenowi. Jeżeli „ogród rozkoszy niebiańskich” trwa naprawdę\, choćby najdalej stąd\, jest z perspektywy obywatela ziemskiego globu rajem utraconym lub niedosięgłym. Życie poza Edenem oznacza śmiertelność\, doświadczanie wiedzy i niewiedzy\, dobra i zła\, chwilowej euforii oraz bólu i cierpienia\, a także tęsknotę za optimum\, sprawiedliwością\, harmonią. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Andrzej Szewczyk\, Lato – Kaczyce I\n\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Ryszard Winiarski\, Próba rozkładów statystycznych | 1967\n\n						 \n					\n\nStruktura wystawy zasadza się na ośmiu sekcjach problemowych: STUDIUM ZNAKU\, PERCEPCJA HORYZONTU\, MASZYNERIA MOCY\, WĄTŁY STEREOTYP\, TRAKTAT O JEDZENIU I PICIU\, UBARWIANIE SZTAMPY\, TYKOT PAMIĘCI i ODCIELEŚNIANIE. \nNa wystawie prezentowane są prace takich artystów jak: Judyta Bernaś\, Urszula Broll\, Stanisław Dróżdż\, Zbylut Grzywacz\, Władysław Hasior\, Zbigniew Libera\, Natalia LL\, Grupa Luxus\, Lech Majewski\, Grupa Monstfur\, Igor Neubauer\, Józef Robakowski\, Jerzy Rosołowicz\, Zofia Rydet\, Tomasz Struk\, Andrzej Szczepaniec\, Grzegorz Sztwiertnia\, Jan Tarasin\, Jerzy Truszkowski\, Andrzej Urbanowicz\, Ryszard Winiarski oraz wielu innych.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-edenem-sztuka-wspolczesna-ze-zbiorow-muzeum-slaskiego-katowicach/
LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/01/Henryk-Waniek-Jun-Sept-1985.jpg
GEO:50.263513;19.034888
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220325
DTEND;VALUE=DATE:20230701
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220327T142827Z
LAST-MODIFIED:20220327T142827Z
UID:18126-1648166400-1688169599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego
DESCRIPTION:Wdzięk i fantazja.\n Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego \n25 marca 2022 r. – 30 czerwca 2023 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział Etnografii w Gdańsku\n Kurator: Maciej Szymanowicz \nWystawa Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego\nHistoria fotografii reklamowej i mody w dobie PRL-u jest jednym z najsłabiej rozpoznanych epizodów w dziejach polskiej twórczości fotograficznej. Specyfika gospodarczo-polityczna kraju oraz skupienie środowiska fotograficznego wokół celów wyznaczonych przez Związek Polskich Artystów Fotografików powodowały\, że działalność komercyjna była marginalizowana i niemal całkowicie pomijana w twórczych życiorysach. \nZbigniew K. Wołyński\, Coca-Cola\, Pepsi-Cola | ok. 1975\nJedną z postaci nieobecnych w omówieniach dwudziestowiecznej fotografii jest bohater wystawy Zbigniew K. Wołyński\, twórca\, który odegrał ogromną rolę w kształtowaniu ówczesnych wyobrażeń o fotografii reklamowej i mody. Był fotografem wyznaczającym trendy w rodzimym środowisku twórców reklamy\, jednocześnie w jego postawie i specyfice warsztatu można ujrzeć odbicie szeregu uwarunkowań i konteksty funkcjonowania ówczesnych twórców nakierowanych na cele utylitarne. W okresie od połowy lat pięćdziesiątych do schyłku dekady gierkowskiej jego prace wielokrotnie nabierały charakteru materiału wzorcowego. Był on też pierwszym polskim teoretykiem fotografii mody\, publikującym w drugiej połowie lat pięćdziesiątych\, a jego teksty\, ilustrowane własnymi pracami\, ukazywały się na terenie krajów demokracji ludowej. Pośród nich jednym z najważniejszych był artykuł pt. Charme und Phantasie opublikowany w niemieckim czasopiśmie „Fotografik” w 1957 roku\, od którego został zapożyczony tytuł niniejszej wystawy. Związki artysty ze światem mody wynikały z faktu\, że w okresie 1956–1958 był etatowym fotografem „Biura Mody”\, firmy\, która stanowiła zalążek legendarnej Mody Polskiej. \nZbigniew K. Wołyński\, Bez tytułu\, zdjęcie dla Biura Mody | ok. 1956–1958\, własność Piotra Wołyńskiego\nWołyński\, od przełomu lat 50. i 60.\, zajmował się fotografią reklamową\, pracując dla wielu zleceniodawców\, a jego sukcesy na nielicznych ówcześnie wystawach organizowanych pod hasłami\, najpierw\, fotografii użytkowej i później\, od lat siedemdziesiątych\, fotografii reklamowej\, przyniosły mu szereg nagród i zainteresowanie jego osobą w branży reklamowej. Był jedynym polskim fotografem\, którego portfolia i omówienia kilkukrotnie przedstawiał na swoich łamach branżowy miesięcznik „Reklama”. Momentem kulminacyjnym kariery Zbigniewa K. Wołyńskiego stał się 1972 rok\, kiedy w trakcie Międzynarodowego Kongresu Reklamy Socjalistycznej w Poznaniu eksponowano jego indywidualną wystawę jako jeden z elementów oprawy plastycznej tego szeroko komentowanego wydarzenia\, mającego na celu wyznaczyć drogi rozwojowe działalności reklamowej w krajach RWPG. W jego pracach można odnaleźć szereg inspiracji\, od wzorów płynących z przedwojennego awangardowego kina i fotografii\, przez stylistykę fotografii zachodnich magazynów mody takich jak: „Vogue” czy „Harper`s Bazaar” po Polską Szkołę Plakatu. \nMaria i Zbigniew K. Wołyńscy\, zdjęcie dla Modeny z sesji w poznańskich hotelach | 1976\nTwórczość Zbigniewa K. Wołyńskiego stanowi niewątpliwie jedną z kluczowych części składowych dziedzictwa polskiej fotografii reklamowej drugiej połowy XX wieku\, a wystawa jest tak zaaranżowana\, by ukazać nie tylko dorobek artysty i jego źródła\, ale również poprzez m.in. swoją architekturę – odtwarzającą wybrane aspekty oryginalnych pokazów artysty – pokazać kontekst funkcjonowania tego rodzaju prac w dobie PRL-u.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wdziek-fantazja-moda-reklama-prl-u-tworczosci-fotograficznej-zbigniewa-k-wolynskiego/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii w Gdańsku\, ul. Cystersów 19\, Gdańsk\, 80-330\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/wdziek-i-fantazja.jpg
GEO:54.411543;18.559331
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii w Gdańsku ul. Cystersów 19 Gdańsk 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 19:geo:18.559331,54.411543
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220429
DTEND;VALUE=DATE:20230227
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220412T115147Z
LAST-MODIFIED:20220914T155725Z
UID:18255-1651190400-1677455999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Polityka w sztuce
DESCRIPTION:Ada Zielińska\, Independence Day | 2018\, fotografia\, 70 × 100 cm\, courtesy Galeria Propaganda\nArtyści: Michał Adamski\, Paweł Althamer\, Andrej Anro | Andrey Anro\, Alpin Arda Bağcık\, Mirosław Bałka\, Krzysztof M. Bednarski\, Marcin Berdyszak\, Jerzy Bereś\, Andrij Bojarov\, Maciej Cholewa\, Hubert Czerepok\, Edward Dwurnik\, Elmgreen & Dragset\, Daniił Gałkin | Daniil Galkin\, Thomas Galler\, Jakob Ganslmeier\, Lukáš Houdek\, Khaled Jarrar\, Hannes Jung\, Šejla Kamerić\, Allan Kaprow / Dick Higgins\, Kennardphillipps\, Thomas Kilpper\, Paweł Kowalewski\, Jarosław Kozłowski\, Marcin Kruk\, Agata Kubis\, Michalina Kuczyńska\, Tomasz Kulka\, Edgar Leciejewski\, Alicja Lesiak\, Zbigniew Libera\, Ella Littwitz\, Artiom Łoskutow | Artem Loskutov\, Agnieszka Mastalerz\, Rafał Milach\, Richard Mosse\, Tanja Muravskaja\, Joanna Musiał\, Deimantas Narkevičius\, Csaba Nemes\, Laura Pannack\, Piotr Pawlenski | Pyotr Pavlensky\, Beata Pofelska\, Wojtek Radwański\, Tomáš Rafa\, Artūras Raila\, Oliver Ressler\, Adam Rzepecki\, Bartek Sadowski\, Tomasz Sarnecki\, Maksim Saryczau | Maxim Sarychau\, Santiago Sierra\, Slavs and Tatars \, Ola Sosnowskaja | Olia Sosnovskaya & a.z.h.\, Paweł Starzec\, Stitchit (Rufina Bazłowa | Rufina Bazlova & Sofija Tokar | Sofia Tocar) and Collective\, SUPERFLEX\, Paweł Susid\, Jason deCaires Taylor\, Piotr Uklański\, Daniel Warmuziński\, Sislej Xhafa\, Ada Zielińska\, Dawid Zieliński\, Artur Żmijewski. \n\nDawniej sztuka służyła umacnianiu władzy. Obecnie służy jej kontrolowaniu i podważaniu. Kiedyś artyści wspierali swoim talentem potęgę systemów politycznych. Dzisiaj wnikliwie i krytycznie obserwują polityków i aktywnie włączają się do działań opozycyjnych. \nRelacja polityki i sztuki ma długą tradycję. Przez wieki częścią tego układu była religia. Dzięki niej władcy i politycy mogli panować również nad ludzkimi umysłami. W niektórych krajach – chociażby w Polsce i Rosji – religia nadal wspiera politykę. Demoralizuje to obie strony. \nWystawa Polityka w sztuce prezentuje – w sześciu działach – podejrzliwe oraz krytyczne spojrzenie na działania władzy\, ujawniając i piętnując sztuczność oraz zakłamanie strategii politycznych. Pokazuje\, że polityka w imię ambicji\, zachowania władzy i wykarmienia dyktatorskiego ego potrafi kłamać\, manipulować\, a nawet zabijać. Artyści przeciwstawiają się temu zarówno jako krytycy\, jak i żołnierze. \nJerzy Bereś\, Kolaska | 1968\, technika własna\, 180 × 180 × 50 cm\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nOpór i protest – artystyczna manifestacja poglądów społeczno-politycznych oraz sprzeciw wobec nieetycznych posunięć władzy. W skrajnych przypadkach – takich jak wojna w Ukrainie – artyści włączają się do walki. \nPodważanie systemów i granic – kwestionowanie istniejących podziałów oraz – często utopijne – koncepcje zmian politycznych i rewolucji. \nDemokracja i jej deprawowanie – wskazywanie idealnego modelu politycznego\, realizującego się w wolności obywatelskiej i prawie głosu oraz zasygnalizowanie jego przekłamań. \nNacjonalizm – ostrzeżenie przed zbrodniczym przekonaniem\, że poczucie wielkości własnego narodu uzasadnia pogardę i agresję wobec innych. \nUnia Europejska – troska o stabilność wspólnoty w czasach migracji\, brexitu i wojenno-mocarstwowej agresji Rosji. \nAlpin Arda Bağcık\, Medazepam | 2019\, olej / płótno\, 33 × 60 cm każda\, courtesy A.A. Bağcık\, Zilberman\nMedialność polityki – ukazanie roli środków masowego przekazu w kształtowaniu poglądów politycznych oraz ich możliwości w zakresie manipulowania treścią informacji. Sprzeciw wobec zamykania ust mediom. \nPolityka w sztuce to dziesiąta wystawa z flagowej serii MOCAK-u\, w której łączymy sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi. Każda wystawa prezentuje wiele interpretacji i aspektów wybranego tematu. Polityka w sztuce zderzyła się z tragicznym czasem\, w którym ambicje polityczne przeistoczyły się w zbrodnię. \n\nPolityka w sztuce\n29.4.2022 – 26.2.2023\nMOCAK\, Budynek A\, poziom 0\nKuratorzy: Maria Anna Potocka\,\nAgnieszka Sachar\, Martyna Sobczyk\nKoordynator: Mirosława Bałazy
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/polityka-w-sztuce-mocak/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/04/polityka-w-sztuce-mocak-3.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220624
DTEND;VALUE=DATE:20230605
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221010T161216Z
LAST-MODIFIED:20221012T114257Z
UID:20654-1656028800-1685923199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Głusza
DESCRIPTION:Wystawa Głusza\n„Głusza” to projekt\, którego częścią jest wystawa stworzona przez słyszących i Głuchych kuratorów\, dzięki czemu daje szansę zapoznania się z wizją świata zbudowaną na znakach i obrazach. Opowiada o tym\, w jaki sposób język wpływa na nasze postrzeganie rzeczywistości\, przybliża mało znaną\, ale fascynującą kulturę i sztukę Głuchych. \nWystawa prowadzi nas przez meandry typografii\, wielozmysłowych doświadczeń i multimediów. Skłania do refleksji nad znaczeniem języka w rozwoju kultury\, zrozumienia różnic pomiędzy językami fonicznymi i przestrzenno-wizualnymi\, do których zaliczają się wszystkie języki migowe. \nWystawa Głusza\nNa wystawie zostaną zaprezentowane dzieła znanych malarzy niesłyszących\, między innymi Feliksa Pęczarskiego\, a także młodych współczesnych artystów\, odważnie odnoszących się do problematyki głuchoty. Widzowie będą mogli zobaczyć prace Daniela Kotowskiego – artysty i performera podejmującego w swojej twórczości temat biowładzy\, Justyny Kieruzalskiej – wpisującej się silnie w narracje dotyczące feminizmu i Głuchych kobiet\, Mirosława Śledzia – twórcy kwadryzmu\, Przemysława Sławika – z silną symboliką związaną z doświadczeniem głuchoty\, serię portretów Marka Krzysztofa Laseckiego\, a także wideo-arty Tomasz Grabowskiego i wiele innych dzieł. \nW przestrzeni wystawy znajdą się również instalacje dotyczące problematyki komunikacji autorstwa Łukasza Ziemby i Ingi Ginalskiej\, Klaudii Wysiadeckiej i Katarzyny Stefańskiej oraz grupy Tajny Projekt (Kacper Mutke\, Michał Urbański). \nWartym uwagi dziełem jest praca ukraińskiej artystki Viktorii Tofan pt. „Zakłócenia we krwi”. Jest to instalacja osobna\, w której widz obcujący z materią tekstu doświadcza trudności związanych z rozumieniem języka obcego\, procesem uczenia się\, oswajania z treścią. Sytuacja ta jest bezpośrednim doświadczeniem osób niesłyszących\, dla których język foniczny to język obcy. \nWystawa jest okazją do otwartej dyskusji na temat nurtu Deaf Art. Jest to nurt mało znany w Europie\, o bardzo silnym nacechowaniu krytycznym\, w którym Głusi manifestują swoją językowo-kulturową odrębność\, przeciwstawianie się wszelkim formom dyskryminacji\, wykluczenia\, osobiste przeżycia związane z ograniczeniem możliwości rozwoju i edukacji w natywnych językach migowych. Prace te są swoistym studium historii audyzmu – dyskryminacji Głuchych w świecie zdominowanym przez kulturę dźwięku. W 2021 roku Muzeum Śląskie\, jako pierwsze w Polsce\, zakupiło obrazy Nancy Rourke\, które będzie można zobaczyć na wystawie. \nZwiedzanie może odbywać się w języku polskim\, angielskim\, polskim języku migowym\, International Sign. Dzięki dodatkowym ułatwieniom wystawa jest dostępna również dla osób niewidomych\, w spektrum autyzmu\, porozumiewającym się w języku ukraińskim. \nKuratorzy: Dagmara Stanosz\, dr Michał Burdziński\, Michał Justycki\, Agnieszka Kołodziejczak.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/glusza/
LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/10/glusza-9.jpg
GEO:50.263513;19.034888
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220628
DTEND;VALUE=DATE:20230301
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220628T144313Z
LAST-MODIFIED:20230123T150253Z
UID:19160-1656374400-1677628799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Skóra anatomiczna / skóra sakralna
DESCRIPTION:Skóra anatomiczna / skóra sakralna\nDział Historii Medycyny (Szpital św. Ducha)\nul. Stara 6\, Frombork\nczerwiec 2022 – luty 2023 \n \n\nSkóra pełni wiele ważnych funkcji: stanowi zewnętrzną powłokę chroniącą ciało przed przenikaniem wody i szkodliwych substancji\, absorbuje promieniowanie ultrafioletowe\, czyni barierę dla czynników fizycznych\, chemicznych oraz mechanicznych. Chroni organizm przed utratą płynów wewnątrzustrojowych\, dzięki obecności komórek układu immunologicznego pełni funkcję bariery immunologicznej. \nLudzka skóra należy też do najbardziej intymnych części ciała\, nie tylko „rekomenduje” ciało\, ale też właściwie nim jest. Ciało pozbawione skóry jest odarte z tożsamości\, indywidualności. Człowiek bez skóry\, bez przynależnego jej koloru\, blizn\, śladów emocji\, śladów istnienia jest człowiekiem\, ale nie jest osobą\, skóra nie jest bowiem biernym okryciem – zdradza wiek\, status fizjologiczny\, jest społecznym afiszem; ogłasza kim jesteśmy albo kim chcielibyśmy być. \nSkóra jest suknią\, ubiera ciało\, często nosi funkcję ciała symbolicznego. Od czasów starożytnych pojmowano skórę jako realną granicę między wielkim\, a małym światem; graniczną membranę między Makrokosmosem\, a Mikrokosmosem. Skóra nie jest tylko strefą graniczną\, ale także zmysłowym obszarem\, dzięki któremu człowiek odbiera świat zewnętrzny. Z drugiej strony jest też narzędziem\, za pomocą którego świat zewnętrzny odbiera indywidualnego człowieka\, poprzez treści i komunikat\, które ten ujawnia zabiegami kosmetycznymi i estetycznymi. \nSkóra stała się istotnym symbolem/znakiem/pojęciem wykorzystywanym zarówno w sztuce świeckiej (w ikonografii bogato ilustrowanych dzieł anatomicznych) jak i w sztuce religijnej (w przestrzeni obrazującej tzw. „zranionych uzdrowicieli” – leczących patronów dotkniętych chorą skórą/symboliczną raną\, w symbolicznych ujęciach Mandylionu i Weraikonu). Obie przestrzenie obrazowe – pozornie odległe i obce – przenikały się\, wpływając na siebie\, inspirując się i tworząc wreszcie nową jakość ikoniczną\, charakterystyczną dla sztuki nowożytnej. \nNajnowsza wystawa prezentowana w Szpitalu św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku) dotyka zjawiska prezentacji skóry w szerokim aspekcie ikonografii świeckiej (anatomicznej) i sakralnej (ikonografia świętych). Ekspozycję tworzą odrębne przestrzenie podejmujące trzy zjawiska tematyczne: I Skóra anatomiczna\, II Skóra jako tkanina\, III Skóra sakralna. \nWięcej informacji » \nScenariusz wystawy:\nJowita Jagla \nKoncept scenograficzny wystawy:\nJowita Jagla \nKurator wystawy:\nJowita Jagla \nRealizacja wystawy:\nJowita Jagla\, Weronika Wojnowska\, Jagoda Semków
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/skora-anatomiczna-skora-sakralna/
LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku\, Katedralna 8\, Frombork\, 14-530\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/06/skora-anatomiczna-skora-sakralna-miniaturka.jpg
GEO:54.3567949;19.6830836
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku Katedralna 8 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Katedralna 8:geo:19.6830836,54.3567949
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220715
DTEND;VALUE=DATE:20231001
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220711T145416Z
LAST-MODIFIED:20230124T113751Z
UID:19268-1657843200-1696118399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:STOCZNIA. Człowiek. Przemysł. Miasto
DESCRIPTION:Osią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata. Część eksponatów może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających. Historie opowiedziane na tej ekspozycji są dopełnieniem wystawy stałej ECS i hołdem dla tysięcy anonimowych ludzi stoczni. \n \nSTOCZNIA to pierwsza tak kompleksowa wystawa o historii państwowego przemysłu stoczniowego w Gdańsku\, dokumentująca ponad 150 lat dziejów miasta – od połowy XIX wieku\, kiedy powstała pierwsza stocznia państwa pruskiego w Gdańsku\, poprzez historię dwóch wojen światowych\, Stoczni Gdańskiej w czasach komunizmu do współczesności. Wystawa opowiada z perspektywy doświadczenia przemysłu stoczniowego w Gdańsku polityczną\, społeczną i kulturową historię Polski i Europy. \n\nWięcej informacji » \n\n– Nie ma Gdańska bez stoczniowego doświadczenia\, a demokratycznych tradycji na świecie bez dziedzictwa rewolucji Solidarności. Gdańskie dzieje stoczniowe to przeplatające się historie polityki i przemysłu\, ale także oddziaływania stoczni na miasto i miasta na stocznie. Niezwykła jest topografia Gdańska\, położenie przemysłu stoczniowego w samym historycznym centrum miasta – mówi Basil Kerski\, dyrektor ECS\, członek zespołu kuratorskiego. \nfot. materiały organizatora\nNajwiększa wystawa czasowa ECS \nSTOCZNIA to największa wystawa czasowa\, jaką zespół ECS zorganizował od chwili otwarcia wystawy stałej o rewolucji Solidarności w siedzibie przy pl. Solidarności 1. Co warte odnotowania\, stocznia jest przedmiotem badań ECS od chwili powołania instytucji w 2007 roku. Wystawa jest więc efektem wieloletnich kwerend\, dociekań i gromadzenia zbiorów\, ale i nieustannego poszerzania wiedzy\, nowych odkryć i konsultacji eksperckich. \n– Zawsze jest pokusa\, aby powiedzieć i pokazać więcej\, musieliśmy się samoograniczać i wybrać to\, co ma największy potencjał ekspozycyjny i najsilniej będzie oddziaływać na odbiorcę – mówi dr Magdalena Staręga\, członkini zespołu kuratorskiego i koordynatorka merytoryczna wystawy. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						fot. materiały organizatora\n						 \n					\n				\n					\n				\n				\n					\n				\n					\n						\n						fot. materiały organizatora\n						 \n					\n\nOsią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata\, łączący wszystkie jego części. Narracja wystawy świadomie odchodzi od modelu chronologicznego\, opierając się na wyborze najważniejszych zjawisk odnoszących się do historii stoczniowej w Gdańsku. Nie ucieka od tematów trudnych\, bolesnych\, dotąd przemilczanych. \nStocznia ze stali i blachy \nNa 470 metrach kw. sali wystaw czasowych powstała stocznia ze stali i blachy\, materiałów\, jakie królowały w stoczni. Zwiedzający w trakcie oglądania ekspozycji przejdzie trasę od bramy przez burtę statku w doku i dźwigi – aż po pochylnie. Obiekty prezentowane na wystawie – a będzie ich 241\, z czego część może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających – pochodzą ze zbiorów 50 instytucji i osób prywatnych. Gromadzenie materiałów do ekspozycji zaowocowało znaleziskami\, które wnoszą nową wiedzę i poszerzają zbiory ECS. \nfot. materiały organizatora\nNa ekspozycji prezentowane będą: narzędzia pracy i ubrania stoczniowców\, plakaty\, dyplomy zakładowe\, legitymacje czy model statku\, a także sztuka\, która ilustruje temat. Wszystko wzbogacone będzie zdjęciami\, filmami i multimediami. Warte uwagi są tzw. przedmioty symboliczne\, jak: kopia bucika należącego do dziewczynki\, pasażerki storpedowanego w 1915 roku transatlantyku „Lusitania” (oryginał: zbiory muzeum w Liverpoolu) czy popielniczka wykonana przez ucznia narodowości polskiej ze szkoły przyzakładowej Danziger Werft (1934) i kufajka stoczniowa ze śladem po kuli z grudnia 1970 roku. Wiele z tych eksponatów zostanie pokazanych szerokiej publiczności po raz pierwszy. \nWystawa prezentowana będzie do końca września 2023 roku. Jest czynna codziennie w godzinach otwarcia wystawy stałej ECS. \n\nBilety\n/ w kasach ECS\, kasy są zamykane na godzinę przed zamknięciem budynku\n/online → bilety.ecs.gda.pl\nCeny biletów:\nnormalny / 15 zł\nulgowy / 10 zł\ngrupowy / 10 zł\noprowadzanie kuratorskie / 15 zł (normalny) i 10 zł (ulgowy)\nulgi / takie same jak przy zakupie biletów na wystawę stałą \nUWAGA RODZICE!\nDzieci w wieku 5–10 lat na czas\, gdy będziecie zwiedzać wystawę STOCZNIA\, mogą udać się na warsztaty stoczniowe do WYDZIAŁU ZABAW. Promocyjna cena biletu dla dziecka przy jednoczesnym zakupie przez rodzica biletu wstępu na wystawę STOCZNIA: 5 zł
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stocznia-czlowiek-przemysl-miasto/
LOCATION:Europejskie Centrum Solidarności\, pl. Solidarności 1\, Gdańsk\, 80-863\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Stocznia2-2.jpg
GEO:54.361449640526;18.64977471366
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Europejskie Centrum Solidarności pl. Solidarności 1 Gdańsk 80-863 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Solidarności 1:geo:18.64977471366,54.361449640526
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220729
DTEND;VALUE=DATE:20230130
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20211215T185226Z
LAST-MODIFIED:20220914T134021Z
UID:17605-1659052800-1675036799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Nowy początek. Modernizm w II RP
DESCRIPTION:Wojciech Kossak\, Polski Fiat\nWystawa przynosi nowy obraz pierwszej fali modernizmu w Polsce w okresie międzywojennym. Modernizm tym razem nie oznacza stylowego schematu\, prób naśladowania sztuki zachodniej\, ani tego co wyłącznie nowe\, ani nawet ograniczenia się do sztuki samej. Pokazujemy modernizm jako wielostronną reakcję na modernizacyjne procesy\, które przynosiły\, jak oceniano\, technologiczny postęp i społeczny rozwój\, ale zarazem fizyczną i duchową degradację. \nArtyści wraz z wieloma reformatorami innych dziedzin ludzkiego życia doświadczając rozpędzającej się nowoczesności\, dochodzili do wniosku\, że sztuka powinna wziąć czynny udział w wielkim dziele naprawy nowoczesnego świata i pomóc stworzyć go na nowo\, ale bez powtarzania błędów przeszłości. Szczególną szansę dostrzegano przy tym w jednoczesnej budowie odrodzonego państwa. Na wystawie pokazujemy zatem różne efekty twórczego doświadczania nowoczesności i angażowania się w nią – od malarskich obrazów po techniczne wynalazki\, od architektury po projekty tkanin\, mebli i przedmiotów codziennego użytku
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowy-poczatek-modernizm/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2021/12/kossak-wojciech-maluch.jpg
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220909
DTEND;VALUE=DATE:20230313
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220710T111516Z
LAST-MODIFIED:20220930T135935Z
UID:19262-1662681600-1678665599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Tamara Łempicka
DESCRIPTION:Tamara Łempicka\, The Brilliance (L’Éclat)\, 1932\, © Collection Rowland Weinstein\, courtesy of Weinstein Gallery\, San Francisco\nWystawa Tamary Łempickiej w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie okazją wejścia w świat malarstwa jednej z najbardziej niezwykłych artystek dwudziestego wieku. \nPokażemy na niej ponad trzydzieści obrazów pochodzących z muzeów i zbiorów prywatnych w Europie i Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wybór ten pozwoli na prześledzenie twórczości Łempickiej od lat dwudziestych do pięćdziesiątych. Od powszechnie znanych obrazów portretowych oraz aktów\, które są dzisiaj symbolem malarstwa epoki art déco\, poprzez dzieła o tematyce zaangażowanej społecznie\, martwe natury\, aż do mało znanych publiczności obrazów abstrakcyjnych powstałych w latach pięćdziesiątych. Prawie jedynym tematem obrazów Łempickiej był człowiek. Malowała najczęściej przedstawicieli bohemy artystycznej\, arystokratów i przedstawicieli elity finansowej Europy i USA. Obrazy Łempickiej\, uderzające widza od pierwszego spojrzenia charakterystycznym stylem\, kryją w swoim „manieryzmie” zmysł obserwacji świata i ludzi. Głównie poprzez portrety Łempicka stworzyła galerię opowiadającą o dekadenckim świecie pomiędzy wojnami światowymi – „szalonych” latach dwudziestych i trzydziestych oraz świecie hollywoodzkich gwiazd w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. \nNa wystawie pokazane zostaną także fotograficzne portrety Łempickiej wykonane przez wybitnych fotografów. Będzie to doskonała okazja do konfrontacji autokreacji Łempickiej przed obiektywem z jej wizją malarską. \nWystawa powstaje w ścisłej współpracy w prawnuczką artystki\, panią Marisą de Łempicką\, dzięki której staramy się pozyskać dzieła oraz materiały archiwalne z Tamara de Łempicka Estate oraz innych kolekcji.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tamara-lempicka/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Lempicka-tamara.png
GEO:50.060472;19.923779
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220915
DTEND;VALUE=DATE:20230116
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220925T112639Z
LAST-MODIFIED:20220925T112639Z
UID:20350-1663200000-1673827199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dalej w drodze…. Grafika. Barbara Sosnowska-Bałdyga. Stanisław Bałdyga
DESCRIPTION:WystawaDalej w drodze…. Grafika. Barbara Sosnowska-Bałdyga. Stanisław Bałdyga\nZapraszamy na wystawę Barbary Sosnowskiej Bałdygi oraz Stanisława Bałdygi. Ma ona charakter jubileuszowy\, związana jest bowiem z 50-leciem pracy twórczej. To kolejna odsłona\, a zarazem kulminacja jubileuszu. Pokazujemy szerokie spektrum twórczości obojga artystów. Od prac najwcześniejszych do powstałych ostatnio. Są wśród nich te\, które artyści stworzyli specjalnie do wystawy w Muzeum Nadwiślańskim w Kazimierzu Dolnym. Wiele prac\, przede wszystkim wcześniejsze\, nie były od dawna prezentowane. Przypomnijmy\, że Barbara Sosnowska Bałdyga rozpoczynała swoją drogę twórczą od suchorytu\, opracowując autorski sposób jego wykonania. Prof. Ryszard Krzywka napisał\, że Barbarę Bałdygę “cieszą efekty\, jakie można uzyskać jakie można uzyskać dzięki stosowaniu tego sposobu tworzenia: jest w nim świeżość rysunku\, możliwość uzyskania subtelnych\, delikatnych przejść od czerni i biel\, wydobycia nastrojowych półtonów […]”. Od lat 90. XX wieku Barbara Bałdyga tworzy w technice cyfrowej\, którą doprowadziła do perfekcji. Operuje znakiem\, ekspresja\, wydobywa światło\, a tytuły prac wskazują\, że – jak napisał prof. Mirosław Pawłowski – “artystka nie uwalnia formy od przekazu”. \nWystawaDalej w drodze…. Grafika. Barbara Sosnowska-Bałdyga. Stanisław Bałdyga\nPrezentację prac Stanisława Bałdygi zaczynamy także od tych\, które powstały w latach 70. XX wieku. Są to akwatinty. Były one zapowiedzią idei kontynuowanej przez artystę w kolejnych latach\, ale już w technice linorytu. Bałdyga podkreśla rangę natury\, która nie dominuje\, nie budzi grozy i niepokoju. Artysta ma pełną świadomość\, że człowiek jest jej częścią. Szybko odszedł od figury ludzkiej\, zastępując ją śladem człowieka. Żeby go odszukać\, trzeba przyjrzeć się pracom z wielką uwagą – skupić\, pomedytować. Odkrywamy wówczas niuanse\, czasami niewielkie\, ale istotne fragmenty. Artysta odczytuje świat na różnych płaszczyznach\, zarówno na poziomie mistyki\, szeroko rozumianej duchowości\, jak i fizyczności. Artysta przygląda się naturze z uwagą\, rozszerzając strefę poznawczą. Widzi w naturze wielką wartość\, nie jest obojętny na jej zagrożenia\, co możemy określić jako niepokój ekologiczny (climate anxiety). \nWystawaDalej w drodze…. Grafika. Barbara Sosnowska-Bałdyga. Stanisław Bałdyga\nNie przypadkowo wystawa “Dalej w drodze…” ma miejsce w Kazimierzu Dolnym. Wynika to z dwóch przyczyn. Po pierwsze Kazimierz Dolny jest ważnym miejscem dla obojga artystów\, którzy wystawę dedykują Miasteczku. Drugą przyczyną jest wyjątkowość Kazimierza Dolnego na mapie artystycznej Polski. To przestrzeń dla sztuki\, gdzie od ponad dwustu lat jest ona obecna i gdzie istnieje świadomość jej ogromnej rangi. \nBarbary Sosnowskiej Bałdygi oraz Stanisława Bałdygi są związani z Lublinem. Jak szybko osiągnęli świetny poziom artystyczny\, niech poświadcza fakt\, że to właśnie oni współtworzyli i nadal tworzą elitarną grupę grafików lubelskich. Ich prace były pokazywane na prestiżowych wystawach. Wielokrotnie nagradzani. \nPrzypomnijmy\, że Barbara i Stanisław Bałdygowie brali udział w organizacji kilku edycji Triennale Sztuki “Majdanek”\, które wyłoniło się z konkursów i wystaw organizowanych pod hasłem “Przeciw wojnie” (Państwowe Muzeum na Majdanku). Barbara Bałdyga jest autorką projektu plakatu do piątej edycji Triennale (1997) oraz współautorką projektu dwóch katalogów (2000\, 2004).
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dalej-w-drodze-grafika-barbara-sosnowska-baldyga-stanislaw-baldyga/
LOCATION:Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\, ul. Rynek 19\, Kazimierz Dolny\, 24-120\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/zaproszenie_internet-1-Barbara-Sosnowska_Baldyga_Stanislaw-Baldyga.jpg
GEO:51.321891;21.946407
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym ul. Rynek 19 Kazimierz Dolny 24-120 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rynek 19:geo:21.946407,51.321891
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220923
DTEND;VALUE=DATE:20230130
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220928T171611Z
LAST-MODIFIED:20230114T214348Z
UID:20487-1663891200-1675036799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Kawalerowicz. Kolekcja
DESCRIPTION:Wystawa Kawalerowicz. Kolekcja\nW 2022 roku przypada 100. rocznica urodzin Jerzego Kawalerowicza\, wybitnego reżysera\, pierwszego kierownika artystycznego Studia Filmowego Kadr. Muzeum posiadające bogate zbiory dokumentujące dorobek artystyczny reżysera zdecydowało się na przygotowanie wystawy poświęconej twórczości Kawalerowicza oraz kulisom pracy z kolekcją. Na wystawie oprócz unikalnych eksponatów prezentujemy sposób opracowywania i magazynowania muzealiów. \nWszystkie obiekty na wystawie Kawalerowicz – kolekcja pochodzą ze zbiorów Muzeum Kinematografii w Łodzi. Większość została przekazana przez żonę reżysera Małgorzatę Dipont w 2012 roku. Po włączeniu ich do zbiorów zostały opisane i skatalogowane\, równolegle prowadzono proces ich digitalizacji i konserwacji. Uzupełnienie stanowią pozyskane przez Muzeum zagraniczne plakaty\, dokumentacje scenograficzne i przygotowawcze m.in. do filmu Faraon pochodzące z kolekcji Jerzego Skrzepińskiego oraz materiały przekazane po wystawie Quo vadis – kulisy filmu (2001). \nW gablotach znajdują się: świadectwa szkolne\, robocze i ostateczne wersje scenariuszy\, pamiątkowe albumy i projekty scenograficzne. Na stołach prezentujemy pozostałą część kolekcji wraz z informacjami o jej przechowywaniu i użytkowaniu. Przestrzeń wystawy została podzielona na tematy: przedmioty osobiste\, scenariusze\, scenopisy\, scenografia\, kostiumy\, fotosy\, werki\, materiały promocyjne oraz archiwum taśmy filmowej. Pomiędzy nimi znajdują się urządzenia\, narzędzia i środki\, wykorzystywane przez pracowników Działu Zbiorów do opracowywania i zabezpieczania obiektów. Są to m.in. księga inwentarzowa\, stanowisko digitalizacyjne\, stół montażowy oraz archiwum plakatu.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kawalerowicz-kolekcja/
LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/miejsca/kawalerowicz.png
GEO:51.7596813;19.4742118
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220929
DTEND;VALUE=DATE:20230116
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220830T141718Z
LAST-MODIFIED:20221116T151351Z
UID:19623-1664409600-1673827199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Anna Sobol-Wejman i Stanisław Wejman
DESCRIPTION:Stanisław Wejman\, Sto dwudziesta trzecia\, z cyklu Dynia | 2004\, wł. MOB\, fot. Wojciech Woźniak\nAnna Sobol-Wejman i Stanisław Wejman należą do grona wybitnych polskich grafików\, pokolenia debiutującego na przełomie lat 60. i 70. XX wieku\, pokolenia przełomu wtopionego jeszcze w krakowską metaforę\, ale poszukującego własnej drogi twórczej. Dla obojga artystów odkrywanie zindywidualizowanych graficznych koncepcji w warstwie formalno-stylistycznej\, tematycznej i warsztatowej było procesem\, którego efekty ujawnia ekspozycja. Artyści studiowali na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, Anna w pracowniach profesorów Włodzimierza Kunza i Mieczysława Wejmana\, Stanisław początkowo malarstwo w pracowni prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej\, a następnie grafikę w pracowni swojego ojca Mieczysława Wejmana. Poznali się jednak w Pracowni Malarstwa prof. Jana Świderskiego; w 1972 roku zostali małżeństwem. \nNa twórczość obojga młodych grafików niewątpliwie oddziaływała osobowość Mieczysława Wejmana – znakomitego grafika\, autora cyklu Rowerzysta\, przez krytyków uważanego za dzieło\, które zapoczątkowało nurt grafiki metaforycznej\, wyróżniający krakowską szkołę grafiki. Stanisław Wejman pozostał na macierzystej uczelni (1968-2015)\, gdzie prowadził Pracownię Miedziorytu\, w której wykształcił grono znakomitych uczniów\, kontynuatorów najlepszych tradycji krakowskiej grafiki. \nAnna Sobol-Wejman\, Swobodny wybór II | 1995\, wł. autorki\, fot. Wojciech Woźniak\nPonad pięćdziesięcioletnia obecność artystów w polskiej i światowej grafice oraz bogaty dorobek artystyczny pozwalają na wyodrębnienie i zasygnalizowanie najistotniejszych zjawisk\, punktów przełomowych w ich twórczości. Oboje artyści w swojej twórczości preferują techniki wklęsłodruku\, głównie akwafortę i akwatintę\, do tych właśnie technik zawężona została ekspozycja. W obrębie klasycznej techniki artyści osiągnęli mistrzostwo warsztatowe\, wnosząc indywidualne rozwiązania\, np. w zakresie stosowania wymiennej matrycy\, przy czym proces ten przybiera inny charakter w pracach obojga grafików. \nEkspozycja skonstruowana została na zasadzie twórczego dialogu artystów\, w którym odnajdziemy zarówno punkty wspólne\, jak i indywidualne rozważania o współczesnym świecie i człowieku. Sztuka Wejmanów sytuuje się pomiędzy figuracją a abstrakcją\, na styku wyobraźni i rzeczywistości\, ujawniając nieco odmienny sposób postrzegania codzienności\, a przede wszystkim różny proces przekształcania jej w wizualny przekaz. Przekaz pozostawiający widzowi rozległe pole do interpretacji i estetycznego odbioru. Prace Anny Sobol-Wejman można określić „znakami czasu”\, inspirowanymi codziennością\, otaczającymi ludźmi i przedmiotami\, naznaczonymi pogłębioną refleksją. Tutaj odnajdziemy Kobiety w oknach\, Najpiękniejsze i Solidarne. Grafiki Stanisława Wejmana to „podróże wyobraźni” (Stanisław Tabisz)\, tylko pozornie spontaniczne\, bo głęboko przemyślane\, których tytuły czasami ułatwiają odczytanie intencji autora\, jak Popołudnie z barankiem (1985)\, czy Podróż na Wschód (1995). \nStanisław Wejman\, Większa czerwona suknia | 1984\, wł. autora\, fot. Wojciech Woźniak\nCentralnym punktem odniesienia do zagadnień poruszanych przez artystów jest instalacja graficzna Komedia horyzontalna (1994) autorstwa Stanisława Wejmana oraz dwa późniejsze otwarte cykle graficzne – Dynia (od 2004) Stanisława Wejmana i Siedzące Anny Sobol-Wejman (od 2008). \nKilkuletnią pracę nad monumentalną Komedią horyzontalną Stanisław Wejman zakończył w 1994 roku. Komedia jest grafiką złożoną z dwudziestu ośmiu akwafortowych\, czarno-białych plansz\, połączonych ze sobą i tworzących\, jedną\, ciągłą kompozycję o długości ponad 18 metrów. Zgodnie z koncepcją autora realizacja stanowi przestrzenną instalację graficzną\, bez początku i końca\, wpisaną w formę koła. Ta forma przestrzenna odpowiada nadrzędnej idei pracy\, którą zgodnie z intencją twórcy była „imaginacyjna próba płaskiego obrazowania przechylonej ziemi”. Komedia horyzontalna jest wyjątkowa i zagadkowa na wielu płaszczyznach. Poza mistrzowskim\, akwafortowym warsztatem i niezwykłą formą przestrzennego montażu\, pozostaje jeszcze sfera idei i interpretacji\, która nie jest tak oczywista jak zwycięskie zmaganie się twórcy z materią. Specyficzna doza humoru i ironii\, dystansu\, ale i refleksji nad losem człowieka\, zawsze obecne w grafice Wejmana\, skumulowały się w Komedii. Sam autor bałamuci nas już tytułem\, a uchylając rąbka tajemnicy wyjaśnia: „Słowo «komedia» w tytule tej grafiki ma niejednoznaczny charakter; zastanawiając się nad nim\, myślałem o monumentalnych dziełach i o tym\, że ani Boska komedia\, ani Nieboska komedia\, ani też Komedia ludzka nie są przecież komediami… Motywem Komedii horyzontalnej uczyniłem pejzaż ziemski – sferę zderzoną z dwiema innymi sferami – niebem i piekłem. Moja grafika opowiada o wzajemnych relacjach między nimi”. Ale to nie wszystko. Wędrując wraz z artystą i obserwując wznoszącą się\, a później opadającą linię horyzontu\, dzielącą płaszczyzny nieba i ziemi\, zaglądamy do niedostępnych zakamarków wyobraźni twórcy\, który w Komedii ujął epizody ze swojej biografii\, splecione z zadumą nad światem. \nCykl Dynia jest drugim – po Komedii horyzontalnej – dużym projektem graficznym Stanisława Wejmana\, rozpoczętym w 2004 roku\, a realizowanym niestrudzenie w kolejnych latach. W roku zaistnienia cykl liczył 60 prac\, a obecnie to już ponad 600 grafik z wizerunkiem z pozoru zwykłej\, a w kontekście graficznej realizacji – niezwykłej dyni. Jak twierdzi autor „Każda poszczególna Dynia niewiele mówi\, w zasadzie pozbawiona jest treści\, ale – choć zapewne pusta wewnątrz\, ma silną tożsamość zewnętrzną. Cały czas jest ta sama\, nigdy taka sama”. Czym się więc różnią? To zobaczymy na wystawie! \nAnna Sobol-Wejman\, Dwie łzy Europy | 2020\, wł. autorki\, fot. Wojciech Woźniak\nWielobarwność i malarskość graficznych Dyni kontrastuje z wyciszonym i subtelnym cyklem Siedzące Anny Sobol-Wejman. Pracę nad tym graficznym cyklem artystka rozpoczęła w 2008 roku\, jednak jego genezy należy doszukiwać się we wcześniejszych realizacjach. Idea cyklu dojrzewała więc\, zanim przybrała formę bardzo osobistej wypowiedzi w kadrach codziennego życia\, stanowiących refleksję nad czasem\, pamięcią\, wolnością i miłością – nad rzeczywistością. Bohaterką cyklu jest kobieta\, wyobrażona w syntetycznej\, silnie uproszczonej formie\, niemalże znaku. Zastygła w bezruchu siedząca sylwetka\, zwieszona w nierzeczywistej przestrzeni\, emanuje wewnętrzną energią. Obecność kobiet w twórczości Anny Sobol-Wejman już od lat 70. XX w. (Godziny\, dni\, lata\, Ona\, Kobiety w oknach) sytuuje artystkę w nurcie sztuki feministycznej\, a rozwinięciem tematyki kobiecej są prace\, silniej zaangażowane społecznie\, jak Kobiety 2000 i Solidarne (2020). \nWymienione trzy realizacje\, stanowiące podsumowanie pewnych etapów twórczości\, zostały wyodrębnione w przestrzeni wystawy\, wokół nich koncentrują się zespoły innych prac\, tworząc graficzny dyskurs twórców. \nW bydgoskiej Galerii Sztuki Nowoczesnej dzieła Anny Sobol-Wejman i Stanisława Wejmana – znakomitych grafików\, a zarazem artystycznego małżeństwa – po raz pierwszy spotykają się w tak obszernej formie prezentacji retrospektywnej.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/anna-sobol-wejman-stanislaw-wejman/
LOCATION:Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, ul. Gdańska 4\, Bydgoszcz\, Kujawsko-Pomorskie\, 85-006\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/Stanisw-Wejman-Sto-dwudziesta-trzecia.jpg
GEO:53.123243;17.997778
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy ul. Gdańska 4 Bydgoszcz Kujawsko-Pomorskie 85-006 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Gdańska 4:geo:17.997778,53.123243
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220930
DTEND;VALUE=DATE:20230116
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220829T164328Z
LAST-MODIFIED:20221103T134044Z
UID:19594-1664496000-1673827199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Fogttperszko. Artyści domów stojących w miejscu
DESCRIPTION:Sens prezentowanych na wystawie prac Andrzeja Fogtta – malarza i Jarosława Perszko – rzeźbiarza\, odnosi się do współczesnej historii\, rozpoznawalnych w niej wartości\, a w jej kontekście – pragnienia pamięci. \nWystawa Fogttperszko. Artyści domów stojących w miejscu\nWynika z przekonań artystów\, że źródła pamięci odnoszą się do człowieka i jego bycia w świecie\, a ich dzieła jak most łącząc przeszłość z przyszłością\, są próbą uczestnictwa w humanistycznym dyskursie sztuki. U obu twórców mamy do czynienia ze sztuką głęboko antropocentryczną\, niosącą uniwersalne przesłanie. Bardzo osobisty\, wieloznaczny przekaz ich dzieł wpisuje się równocześnie w uniwersum kultury uwzględniającej historyczną wspólnotę wartościowania. \nW malarstwie Andrzeja Fogtta\, w warstwie przedstawiającej obrazu\, elementem jego materii malarskiej kaligrafii jest barwna cząsteczka czystego koloru oraz\, w najnowszych realizacjach\, zdecydowane nakładanie gęstej farby na obwiedzione konturem plamy. Jedne i drugie składają się na ekspresjonistyczną estetykę obrazów. Na przykład w pejzażach z serii Brda (2018) zależności światła i koloru\, punktowe nakładanie farby i czarne smugi na niektórych tworzą migotliwą powierzchnię płócien. Najnowsze obrazy tego cyklu (2020–2021) charakteryzują opozycje czarnych\, wyrazistych linii\, które dzielą barwną płaszczyznę i przenikają się z barwnymi cieniami. Wspólna dla tych zespołów prac jest idea „estetycznie opisanej przestrzeni”. Na niej czarne smugi i wyraziste ciemne linie wzmacniają emocje\, budzą uczucie niepokoju. \nWystawa Fogttperszko. Artyści domów stojących w miejscu\nSeria obrazów malowanych w 2022 roku odnosi się bezpośrednio do ostatnich wydarzeń w Ukrainie (Bucza – operacja specjalna; Porwanie Europy; Saturn). Temat jest pretekstem organizowania na płótnie planów\, barw i ich zestawień oraz działania światła i pozwala autorowi osiągać uderzającą materialność i wizualność. Symboliczno-metaforyczną ekspresję zwierzęco-ludzkich figur wzmacnia kontur wykonany farbą wyciskaną wprost z tuby. Agresywne elementy i ich układ na płaszczyźnie obrazu sprawiają\, że staje się on rodzajem analizy ludzkiej egzystencji w konkretnym miejscu i czasie. \nW obszernej twórczości Jarosława Perszko\, zróżnicowanej ideowo i formalnie\, wyróżniają się formy rzeźbiarskie\, które autor nazywa obiektami. W jego artystycznych działaniach obiekt jest formą przestrzenną\, wskazuje na możliwość transformacji\, zmienność elementów fizycznych\, znaczeniowych i emocjonalnych. Dzieło staje się więc wyzwaniem intelektualnym i otwiera możliwości wielorakich interpretacji. \nŚlady zwielokrotnione (2013) to 16 plansz odlanych w metalu. Założony przez autora przekaz wynika z jego przekonania\, że historia jest odczytywaniem śladów przeszłości\, a zachowany w pamięci ślad staje się elementem teraźniejszości. Pozwala artyście na skrót ideowy wskazujący na istotne dla człowieczeństwa problemy. Forma zaprezentowanego na wystawie obiektu jest konieczna jako nośnik idei\, którą ma wyrażać. Plansze tworzące dzieło przypominają swoim kształtem stele. \nWystawa Fogttperszko. Artyści domów stojących w miejscu\nDoprowadzone do abstrakcji\, ale zachowujące moc znaczenia znaki na ich powierzchniach – posiadają symboliczną wymowę reliktu\, a ich kształt i postać decydują o sile ich ekspresyjności. Pozwalają odbiorcy postrzegać relief na powierzchni płyt jako symboliczny\, a w procesie interpretacji dostrzec pytania odsyłające go do spraw podstawowych. \nForma pracy Uśpione Trzy Gracje (2022) przekracza granice obiektu\, akcentuje ekspresję i przestrzeń. Neonowy rysunek powstały z cienkich szklanych rurek\, geometryzująca kompozycja świetlnych linii\, tworzą wielowymiarowy układ przestrzeni biegnących w różnych kierunkach i o różnych wymiarach. Przestrzeń dzieła i przestrzenny kontekst galerii\, jej architektura i obiekt\, kreują razem szczególny rodzaj rzeczywistości plastycznej i jego/dzieła nowe sensy. Komunikat ubrany w formę\, jaką jest ten świetlny rysunek\, otwiera i zwielokrotnia przestrzeń\, czyni ją przenikliwą dla wzroku. Zwracając nas ku ukrytej za formami dzieła dramatycznej rzeczywistości\, kieruje naszą uwagę na problem przekraczania ograniczeń w sztuce i w życiu.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fogttperszko-artysci-domow-stojacych-miejscu/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej\, ul. Staromłyńska 1\, Szczecin\, 70-561\, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/FOGTTPERSZKO.jpg
GEO:53.4280885;14.5547552
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej ul. Staromłyńska 1 Szczecin 70-561 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Staromłyńska 1:geo:14.5547552,53.4280885
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220930
DTEND;VALUE=DATE:20230306
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220925T111052Z
LAST-MODIFIED:20230509T112537Z
UID:20343-1664496000-1678060799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Magia starożytnego Egiptu
DESCRIPTION:Wystawa Magia starożytnego Egiptu\nSakkara\, to właśnie tam powstała budowla\, której kształt do dziś dnia jest niezmiennie kojarzony z Egiptem – pierwsza piramida schodkowa świata\, zaprojektowana i wykonana przez Imhotepa\, legendarnego architekta i lekarza\, jako grobowiec dla faraona Neczericheta (znanego jako Dżeser 'Święty’). Kompleks grobowy\, który robił wielkie wrażenie zarówno w czasach jego powstania\, jak i dziś\, stał się dla nas inspiracją do stworzenia wystawy zatytułowanej „Magia starożytnego Egiptu”. \nW 200. rocznicę odczytania hieroglifów i 100. rocznicę odkrycia grobowca Tutanchamona otworzymy ekspozycję poświęconą dawnemu Egiptowi. Poprzez zabytki związane z historią\, kulturą\, życiem codziennym\, religią oraz obrzędami pogrzebowymi ukaże ona najistotniejsze aspekty świata starożytnych Egipcjan. Od początków tworzenia się państwowości egipskiej po czasy\, gdy Egipt stał się prowincją rzymską. \nWystawa Magia starożytnego Egiptu\nNa wystawie zostanie zaprezentowanych blisko 200 artefaktów\, z których część pokazywana będzie po raz pierwszy. Liczące tysiące lat eksponaty wypożyczono z: Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego\, Muzeum Archeologicznego w Krakowie\, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego. \nKurator wystawy: Maciej Drewniak\nAranżacja: Karolina Fandrejewska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/magia-starozytnego-egiptu/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, ul. Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/magia-starozytnego-egiptu-lublin-plakat.jpg
GEO:51.2509674;22.5721382
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie ul. Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 9:geo:22.5721382,51.2509674
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220930
DTEND;VALUE=DATE:20230403
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221201T153822Z
LAST-MODIFIED:20221201T153822Z
UID:21185-1664496000-1680479999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Wykorzystana szansa. Jerzy Tchórzewski\, Henryk Albin Tomaszewski i Miejska Szkoła Malarstwa i Przemysłu Artystycznego w Siedlcach
DESCRIPTION:Wystawa Wykorzystana szansa. Jerzy Tchórzewski\, Henryk Albin Tomaszewski i Miejska Szkoła Malarstwa i Przemysłu Artystycznego w Siedlcach\nMiejska Szkoła Malarstwa i Przemysłu Artystycznego w Siedlcach w życiu kilku artystów zostawiła trwały ślad. Funkcjonowała od 1944 do 1947 roku\, na przestrzeni lat zmieniała swoją lokalizację. Nauczyła praktycznych umiejętności\, dała solidne podstawy do dalszego kształcenia. Wreszcie pozwoliła spotkać się kilku indywidualnościom\, których życie rozpoczęło się w Siedlcach.\nNauczyciele: siostry Irena i Joanna Karpińskie\, Henryk Albin Tomaszewski jak również najbardziej rozpoznawalni uczniowie Ryszard Brzeski\, Jerzy Tchórzewski i Zbigniew Tymoszewski byli jak jedna rodzina. \nCi młodzi ludzie w tych niespokojnych czasach mierzyli się jeszcze z potworami wojny. Pozwalali sobie jednak na spełnienie\, nawet za cenę utraty życia. Kiedy z sukcesem ukończyli wyższe uczelnie artystyczne i rozpoczęli samodzielną drogę\, to dzięki nim Siedlce zyskiwały rozgłos. Miejska Szkoła Malarstwa i Przemysłu Artystycznego spełniła swoją rolę. „Dla tych kilkudziesięciu osób\, warto było się trudzić” – powiedziałyby dziś siostry Karpińskie. Przedziwne zrządzenie losu\, splecione drogi dwóch kobiet i jedna szkoła\, która pozwala dziś mówić\, że Siedlce mają swoje tradycje artystyczne. To one oswajały siedlczan ze sztalugami w przestrzeni miejskiej. Organizowały wystawy i pokazywały wytwory ludzkiej wyobraźni. Z żadnej innej szkoły nie wyszło już nigdy równocześnie tylu rozpoznawalnych artystów. \nwięcej informacji>>
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wykorzystana-szansa-jerzy-tchorzewski-henryk-albin-tomaszewski-i-miejska-szkola-malarstwa-i-przemyslu-artystycznego-w-siedlcach/
LOCATION:Muzeum Regionalne w Siedlcach\, ul. Piłsudskiego 1\, Siedlce\, 08-110\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/12/wykorzystana-szansa.jpg
GEO:52.168206714144;22.281273761525
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Regionalne w Siedlcach ul. Piłsudskiego 1 Siedlce 08-110 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piłsudskiego 1:geo:22.281273761525,52.168206714144
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20220930
DTEND;VALUE=DATE:20230116
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221212T151331Z
LAST-MODIFIED:20221212T151331Z
UID:21253-1664496000-1673827199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stefan Gierowski. Wybór prac z lat 1957-2013\, będących pod opieką Fundacji
DESCRIPTION:Wystawa Stefan Gierowski. Wybór prac z lat 1957-2013\, będących pod opieką Fundacji\nPierwsza tak obszerna wystawa prac autorstwa Stefana Gierowskiego w Fundacji jego imienia\, prezentująca w chronologicznym układzie ponad siedemdziesiąt dzieł artysty. Taka aranżacja daje możliwość wglądu we wszystkie etapy jego twórczości na przestrzeni lat 1957-2013. Pozwala wychwycić elementy charakterystyczne dla danej dekady i przyjrzeć się z bliska poszczególnym zagadnieniom malarskim. \n„Przestrzeń odczuwamy fizycznie…\, ale kryje ona w sobie najrozmaitsze tajemnice. Namalowana w jednym kolorze daje zupełnie odmienne odczucia\, niż gdy przedstawi się ją w innym. Ma własną dynamikę… W przestrzeni spotykamy się z rzeczami nadprzyrodzonymi\, wykraczającymi poza możliwość wyobrażenia sobie\, co to jest. Jakże bowiem uzmysłowić sobie nieskończoność…? Ciągle wzbudza to słowo niepokój\, nawet lęk. Sądzę\, że właśnie ten lęk\, ale także afirmację można przekazać za pomocą malarstwa lepiej niż w jakikolwiek inny sposób”. – Stefan Gierowski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stefan-gierowski-wybor-prac-z-lat-1957-2013-bedacych-pod-opieka-fundacji/
LOCATION:Fundacja Stefana Gierowskiego\, Pl. Dąbrowskiego 8/11\, Warszawa\, 00-055\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/12/gierowski.jpg
GEO:52.237702183999;21.009847582414
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Stefana Gierowskiego Pl. Dąbrowskiego 8/11 Warszawa 00-055 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Dąbrowskiego 8/11:geo:21.009847582414,52.237702183999
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221001
DTEND;VALUE=DATE:20230130
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220919T164352Z
LAST-MODIFIED:20220919T164352Z
UID:20290-1664582400-1675036799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dokładnie! Portret młodej Warmiaczki
DESCRIPTION:Każdy obraz\, który oglądamy w muzeum\, każda rzeźba czy miedzioryt\, srebrny puchar\, fotografia czy porcelanowa czarka jest wynikiem wielu dni\, tygodni\, niekiedy nawet lat żmudnej pracy. By mogły powstać\, ich twórcy musieli się kształcić i rozwijać przez całe życie. Tradycje ideowe i artystyczne\, z których czerpali\, dojrzewały niekiedy przez wiele stuleci. Technologie\, z których korzystali\, opracowywały i udoskonalały pokolenia ich poprzedników. \nWystawa Dokładnie! Portret młodej Warmiaczki\nKażde dzieło sztuki\, nawet pozornie skromne\, jest więc owocem niesłychanie złożonych procesów. Każde stanowi jakiś odrębny świat. Warto więc przyglądać się im dokładnie. Dokładnie! – taki właśnie tytuł nosi cykl wystaw\, podczas których będziemy skupiać uwagę naszą i naszych gości na jednym dziele. Będziemy się mu przyglądać\, objaśniać je\, dyskutować o nim\, sytuować je w szerszych kontekstach. Będziemy uważnie wsłuchiwać się w to\, co myślą o nim nasi widzowie.\nCzy zapraszamy do zwolnienia tempa? Do wyskoczenia z kolein pośpiesznej codzienności? Do poszerzenia poznawczych horyzontów? Do namysłu? Do uważności? \nTak! Dokładnie! \nWydarzenia towarzyszące>>
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dokladnie-portret-mlodej-warmiaczki/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej\, Toruńska 1\, Gdańsk\, 80-822
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/DOKLADNIE_.jpg
GEO:54.3454255;18.6468928
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej Toruńska 1 Gdańsk 80-822;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Toruńska 1:geo:18.6468928,54.3454255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221001
DTEND;VALUE=DATE:20230213
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220928T170249Z
LAST-MODIFIED:20221012T114340Z
UID:20479-1664582400-1676246399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Anish Kapoor
DESCRIPTION:Wystawa Anish Kapoor\nPrezentacja rzeźb Anisha Kapoora w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku będzie pierwszą w Polsce wystawą jednego z mistrzów współczesnej rzeźby i pozwoli przybliżyć jego twórczość polskiej publiczności. \nNa wystawę w Orońsku artysta zaproponował 9 kamiennych rzeźb do przestrzeni Muzeum Rzeźby Współczesnej oraz 3 obiekty do Oranżerii. Ten osobisty wybór znamionuje wielką życzliwość artysty dla idei wystawy w Polsce\, gdyż Kapoor w trakcie przygotowań do polskiej wystawy zajęty był pracą nad prestiżową prezentacją w Gallerie dell’ Accademia w Wenecji\, towarzyszącą tegorocznemu Biennale Weneckiemu. \nWystawa Anish Kapoor\nNa wystawę w Muzeum Rzeźby Współczesnej będą składać się potężne\, opracowane rzeźbiarsko bloki kamienne wykonane z granitu\, marmuru Vigaria\, wapienia z Kilkenny\, oraz miodowego\, różowego i irańskiego onyksu. Jest to prezentacja stricte rzeźbiarska – wybitny przegląd rzeźby kamiennej oraz niezwykłej piękności naturalnych materiałów\, z którego została wykonana. Kapoor należy do generacji „New British Sculpture” – rzeźbiarzy\, którzy w reakcji na minimal art i sztukę konceptualną przyjęli bardziej tradycyjne podejście do materiałów\, technik i tematów rzeźbiarskich. Abstrakcyjne\, ale zarazem biomorficzne formy Kapoora odzwierciedlają jego zainteresowanie zmysłową cielesnością obłych i wijących się powierzchni\, prześwitów i pustek. Prace eksponowane w Oranżerii rozwijają tę samą problematykę w materiałach miękkich i plastycznych – wosku i żywicach. \nKapoor używa niezwykłego odcienia intensywnej czerwieni\, kojarzącej się z malarstwem Marka Rothko\, lub krwią lub też indyjskimi przyprawami. Czerwień ta jest znakiem rozpoznawczym Kapoora w równym stopniu\, co jego najczarniejsza czerń. Ważnym projektem dla ukonstytuowania się tego cyklu była wystawa „Svayambh” w 2007 roku w Musée des Beaux Arts w Nantes. Ogromny blok czerwonego wosku został zawieszony na szynach i przepchnięty przez zabytkowe amfilady pałacowych sal muzealnych\, znacząc drogę strzępami odpadłej materii. Słowo „svayambh” oznacza w sanskrycie zrodzony sam z siebie i w tym świetle możemy także interpretować instalację Push-Pull eksponowaną w Oranżerii. Dzieła przeznaczone dla Orońska pochodzą z lat 1997 – 2018. Możemy więc śledzić przemiany rzeźby Anisha Kapoora po lata ostatnie. Układ prezentacji zaproponowany przez artystę pozwala ukazać jego możliwości twórcze w odniesieniu do dwóch kontrastujących materiałów i dwóch przeciwstawnych wizualnych narracji oraz wykorzystać w pełni warunki przestrzenno-ekspozycyjne Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Wystawa w sensie technicznym i logistycznym stanowiłaby duże wyzwanie dla każdej goszczącej ją galerii\, a w Polsce jedynie Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku jest w stanie podołać temu zadaniu. Prezentacja ta będzie pierwszą w naszym kraju wystawą jednego z mistrzów współczesnej rzeźby i pozwoli przybliżyć jego twórczość polskiej publiczności.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/anish-kapoor/
LOCATION:Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\, ul. Topolowa 1\, Orońsko\, 26-505\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/Anish-Kapoor.jpg
GEO:51.312502030574;20.980835544955
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku ul. Topolowa 1 Orońsko 26-505 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Topolowa 1:geo:20.980835544955,51.312502030574
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221007
DTEND;VALUE=DATE:20230206
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220830T142926Z
LAST-MODIFIED:20220914T103836Z
UID:19630-1665100800-1675641599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Fangor. Poza obraz
DESCRIPTION:Wystawa Fangor. Poza obraz\nMogłoby się wydawać\, że po stu latach od urodzin artysty i około siedmiu dekadach jego intensywnej pracy\, twórczość Wojciecha Fangora została już dobrze rozpoznana. Tym bardziej\, że w ciągu ostatnich dwóch dekad doczekał się w Polsce kilku wystaw o charakterze dużych retrospektyw. Co nowego zatem może wnieść do recepcji jego twórczości ekspozycja w Muzeum Narodowym w Gdańsku? \nProponujemy odczytanie dobrze znanego dorobku Fangora (abstrakcje z lat 50.\, 60. i 70. ubiegłego wieku) na nowo – w świetle uważnej i głębokiej retrospekcji. Bliskiemu oglądowi poddane zostaną najwcześniejsze dzieła artysty oraz te pochodzące z pierwszych dekad jego twórczości\, często mniej znane – od późnych lat 30. i okresu wojny\, kiedy jako młody chłopak zaczynał naukę rysunku i malarstwa\, przez lata powojenne i okres socrealistyczny\, aż po radykalne zerwanie z figuratywnością i Studium przestrzeni z 1958 roku. Ważną częścią wystawy będą materiały archiwalne (kroniki filmowe\, zdjęcia prywatne\, wywiady z artystą)\, które zanurzą dzieła w kontekście historycznym i biograficznym. A ten dla narracji wystawy i lepszego zrozumienia twórczości Fangora wydaje się być kluczowy: zainteresowanie artysty już od najmłodszych lat i przez całe życie astronomią\, doświadczenia II wojny światowej\, uratowanie cudem od rozstrzelania\, stalinowski reżim\, który osadził ojca malarza w więzieniu z wyrokiem śmierci\, emigracja na kilka dekad w 1961 roku. Takie dzieła jak Rozstrzelanie (1948)\, Krzyk\, Proces czy Pałac kultury (powstające w okresie jego socrealistycznej twórczości\, ale krytyczne wobec reżimu)\, czy gest radykalnego zerwania z figuracją po odwilży\, by przejść do optycznych eksperymentów z płaszczyzną – pozwalają odczytać twórczość Fangora na nowo. \nNajlepiej znany publiczności tzw. okres abstrakcyjny w rozwoju twórczym artysty\, może okazać się w tym świetle czymś o wiele więcej niż niezwykle udanym intelektualno-malarskim eksperymentem\, który przyniósł mu światową sławę. Może np. ujawnić swoje ukryte związki z zainteresowaniami astronomicznymi lub też objawić się nam jako swoista odwilżowa reakcja na „walec historii” czy forma ucieczki – niemalże zbieżna w czasie z emigracją. Najbardziej znane szerszemu gronu odbiorców abstrakcje z lat 60. zaczną więc tracić swoją formalistyczną niewinność. Na wystawie – dzięki współpracy z Fundacją Wojciecha Fangora – znajdą się też dzieła mało znane lub wręcz nigdy nie pokazywane\, a mające znaczenie dla pełniejszego zrozumienia jego twórczości. \nNa ekspozycji zaprezentujemy ponad 100 obrazów i 90 rysunków\, plakaty oraz rzeźby ze wszystkich okresów twórczości Wojciecha Fangora.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fangor-poza-obraz/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/08/fangor_-poza-obraz.png
GEO:54.4110081;18.5571058
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330  Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221008
DTEND;VALUE=DATE:20230416
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221115T150632Z
LAST-MODIFIED:20230509T112611Z
UID:20941-1665187200-1681603199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny
DESCRIPTION:Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\nTkanina od dekad używana jest przez artystów – na równi z malarstwem\, rzeźbą czy grafiką – jako ważne narzędzie służące do komunikowania istotnych prawd dotyczących otaczającego nas świata. Praca z tkaniną daje niemal nieograniczone możliwości. Poprzez różnorodność faktur i jej plastyczność\, pozwala na swobodne formowanie. Wymaga jednocześnie od artysty wyciszenia\, kontemplacji i osobistego kontaktu z tworzywem. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n\nMiędzynarodowe Triennale Tkaniny\, odbywające się niemal od 50 lat\, jest jednym z najważniejszych na świecie wydarzeń\, ściągających do Łodzi twórców i miłośników tkaniny artystycznej ze wszystkich kontynentów. To jednocześnie przegląd najważniejszych tendencji i dokonań we współczesnej sztuce tkaniny. Wydarzenie odbywa się cyklicznie co 3 lata. W tym roku przypada jego 17 edycja. \nWystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\nNa wystawie\, którą otworzyliśmy 8 października 2022\, zaprezentowano 56 prac wyłonionych przez międzynarodowe jury spośród niemal pół tysiąca nadesłanych zgłoszeń z całego świata. Tego dnia poznaliśmy również laureatów tegorocznej edycji. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n\nOtwarta formuła konkursu oraz wskazanie tematu przewodniego\, którym jest „Stan splątany”\, pozostawiały twórcom szerokie pole do interpretacji i własnych poszukiwań w dziedzinie medium tkaniny. Zakwalifikowane do wystawy prace odznaczają się dużą różnorodnością\, zarówno jeśli chodzi o warstwę formalną\, jak i znaczeniową. Są wśród nich dzieła nawiązujące do klasycznych\, tradycyjnych technik gobelinu czy haftu\, jak również instalacje stanowiące przykład odważnego eksperymentowania z tkaniną. Wystawa stanowi przegląd różnych warsztatów i technik\, ukazując tym samym bogactwo użytych przez artystów materiałów oraz odmienne punkty widzenia wynikające z różnic geograficznych i kulturowych. \nWystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\nPomimo różnic wszystkie prace łączy element wspólny – poruszane przez artystów wątki skupiają się wokół problemów współczesności\, które dotykają nas wszystkich niezależnie od pochodzenia\, płci czy pozycji społecznej. Pod tym względem Triennale od zawsze stanowi forum wymiany myśli i doświadczeń\, nie tylko w obszarze artystycznych praktyk\, ale także w kwestii postrzegania rzeczywistości. \nWśród obiektów\, które pokazujemy na wystawie szczególnie mocno wybrzmiały zagadnienia związane z poczuciem zagrożenia wywołanym pandemią\, wojną czy zmianami klimatycznymi i wiążącą się z tym potrzebą bezpieczeństwa\, budowania więzi oraz poszukiwania własnej tożsamości. \nDuża część prac nawiązuje do zagadnienia pamięci\, ukazując upływ czasu oraz odwołując się do przeszłości związanej z osobistymi czy rodzinnymi wspomnieniami. \nWystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\nArtyści tegorocznej edycji równie często podejmują temat kondycji współczesnego człowieka i jego zależności zarówno od innych ludzi\, jak i zjawisk\, które pozornie go nie dotyczą. Najdobitniej pokazały to wydarzenia ostatnich miesięcy\, pandemia czy wojna w Ukrainie. \nW odniesieniu do bieżącej sytuacji na świecie hasło przewodnie 17 MTT „Stan splątany” nabiera wyjątkowo aktualnego znaczenia. \nWystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\nPodobnie jak w poprzednich edycjach\, 17 MTT towarzyszą inne prezentacje tkaniny artystycznej. Wydarzeniem od lat związanym z Triennale jest Ogólnopolska Wystawa Tkaniny Unikatowej\, będąca przeglądem zjawisk na polu rodzimej twórczości. Tegoroczna wystawa pod tytułem „Zmęczenie materiału”\, której kuratorem jest Jakub Gawkowski\, prezentuje około 30 prac 19 artystów. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa 17. Międzynarodowe Triennale Tkaniny\, fot. HaWa\n						 \n					\n\nW ramach 17 MTT odbywa się także 4 Międzynarodowe Triennale Tkaniny Młodych YTAT – przygotowana we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi prezentacja osiągnięć studentów polskich i zagranicznych szkół artystycznych. Oprócz wystawy\, którą można oglądać w przestrzeniach Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi\, odbędzie się także międzynarodowa konferencja poświęcona medium tkaniny zarówno w ujęciu artystycznym\, jak i projektowym. \nGłównej prezentacji Triennale towarzyszyć będą wykłady\, warsztaty i oprowadzania kuratorskie. \nKuratorka: Marta Kowalewska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/17-miedzynarodowe-triennale-tkaniny/
LOCATION:Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, Piotrkowska 282\, Łódź\, 93-034\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/trinnale-tkaniny.png
GEO:51.745208;19.461982
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Piotrkowska 282 Łódź 93-034 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piotrkowska 282:geo:19.461982,51.745208
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221009
DTEND;VALUE=DATE:20230504
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221122T170747Z
LAST-MODIFIED:20221122T170747Z
UID:21059-1665273600-1683158399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Imaginarium natury
DESCRIPTION:Wystawa Imaginarium natury\nWatanabe Seitei uchodzi za jednego z najbardziej tajemniczych\, zapomnianych\, legendarnych wręcz japońskich twórców. Tajemniczych\, bo niemal nieznanych\, trudno bowiem odnaleźć jego prace w muzeach i kolekcjach japońskich\, podobnie jak wzmianki o nim w japońskiej historii sztuki. A przecież za życia był powszechnie znany – w Japonii i na Zachodzie. Jeszcze w 1916 roku Japończycy reklamowali go jako „malarza znanego w całym świecie zachodnim”. Był aktywny artystycznie w trzech epokach: schyłkowej Edo (1603–1868)\, Meiji (1868–1912) i Taishō (1912–1926). W XXI wieku w Japonii Watanabe Seitei i jego dzieło nadal pozostają nieznani. \nDopiero niedawno na Wyspach rozpoczęto systematyczne badanie jego artystycznego oeuvre. Mimo że znaczna liczba ważnych jego dzieł znajduje się w kolekcjach zachodnich\, to nigdy dotąd w Europie czy w Stanach Zjednoczonych nie powstało szersze opracowanie jego twórczości. A przecież z punktu widzenia sztuki i kultury zachodniej Watanabe Seitei odegrał kluczową rolę w kształtowaniu się japonizmu\, inspirując i ukazując transkulturowy potencjał sztuki japońskiej. \nW 2022 roku Muzeum Manggha otrzymało od Raymonda Milewskiego\, profesora botaniki ze Stanów Zjednoczonych\, niezwykły dar: kolekcję dzieł Watanabego Seiteia i japońskich twórców kręgu kachō-ga. Jest to największa kolekcja prac tego artysty na świecie. Stanowi ją ponad czterdzieści malowideł\, drzeworyty barwne i wszystkie książki ilustrowane. \nNa pierwszej tak dużej na Zachodzie wystawie prezentujemy dzieła Watanabego Seiteia zarówno te o tematyce kachō-ga\, obrazów kwiatów i ptaków\, jak i zjawiskowe krajobrazy\, a także sceny rodzajowe. Przedstawiamy także arcydzieła Seiteia z kolekcji Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego cztery malowidła z 1891 roku Kwiaty i ptaki czterech pór roku. Towarzyszą im prace m.in. Shibaty Zeshina\, Kawanabego Kyōsaia\, Nakayamy Sūgakūdō oraz instalacja współczesnego krakowskiego artysty Olgierda Chmielewskiego Ephemera z 2022 roku. \nBohaterami tematu kachō-ga w kompozycjach Seiteia nie były rzadkie ptaki i oryginalne rośliny\, tylko właśnie te znane i rozpoznawane przez wszystkich\, obecne w najbliższym otoczeniu – „za oknem”\, w ogrodzie\, w parku\, spotkane podczas pielgrzymki i podróży. Znane i uruchamiające niejako automatycznie myślenie symboliczne\, gdyż każda przedstawiona przez artystę istota – ptak i roślina – mają swoje określone\, głęboko zakorzenione w japońskiej kulturze znaczenie symboliczne. Dzieła Seiteia inspirowane obserwacją natury cechuje także niezwykła uważność\, dokładność w dostrzeganiu drobnych zdarzeń z jej życia\, tego obok nas. Wiele ukazanych przez artystę obrazów natury już nie istnieje. Jednakże jego mistrzowska\, magiczna wręcz technika – umiejętność użycia tuszu i farb wodnych – zatrzymała te obrazy\, oddając ich ducha\, ich istotę\, tworząc imaginarium natury.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/imaginarium-natury/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/imaginarium-natury.jpg
GEO:50.0506255;19.9312372
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221013
DTEND;VALUE=DATE:20230408
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221121T155545Z
LAST-MODIFIED:20221121T155545Z
UID:21039-1665619200-1680911999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Niedenthal. Wystawa
DESCRIPTION:Wystawa Niedenthal\nDom Spotkań z Historią zaprasza na wystawę ukazującą dorobek wybitnego fotografa Chrisa Niedenthala\, podsumowującą 50 lat jego działalności jako fotoreportera. Prezentujemy ponad 200 zdjęć wybranych przez Annę Brzezińską i Katarzynę Puchalską z liczącego setki tysięcy zdjęć archiwum autora. \nEkspozycję „Niedenthal” tworzą zdjęcia zarówno mniej znane\, jak i te ikoniczne\, bez których nie da się opowiedzieć o tym fotografie legendzie. Wystawa wzbogacona jest o liczne artefakty: oryginalne okładki magazynu „Time”\, artykuły ze zdjęciami\, koperty zaadresowane do zagranicznych redakcji i aparaty fotograficzne\, którymi posługiwał się Chris Niedenthal. \nWielkim wyzwaniem było wybranie ponad 200 kadrów z liczącego setki tysięcy zdjęć archiwum. Bardzo trudno przygotować wystawę fotografa\, którego zdjęcia od lat są prezentowane na wystawach i w publikacjach. Miałyśmy pokusę\, by czymś zaskoczyć\, zrobić coś\, czego jeszcze nie było. Jednak nasz pomysł\, by zaprezentować przekrojowo dorobek fotoreporterski Chrisa Niedenthala z minionych 50 lat jest już czymś\, czego wcześniej nikt nie zrealizował – wyjaśniają koncepcję wystawy jej kuratorki: Anna Brzezińska i Katarzyna Puchalska.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/niedenthal-wystawa/
LOCATION:Dom Spotkań z Historią\, ul. Karowa 20\, Warszawa\, 00-324\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/Niedenthal.png
GEO:52.242502806954;21.017105194109
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Dom Spotkań z Historią ul. Karowa 20 Warszawa 00-324 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Karowa 20:geo:21.017105194109,52.242502806954
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221015
DTEND;VALUE=DATE:20230215
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220919T154716Z
LAST-MODIFIED:20220919T154716Z
UID:20281-1665792000-1676419199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:W kręgu życia
DESCRIPTION:Michał Jackowski to jeden z najbardziej znanych i utalentowanych rzeźbiarzy współczesnego pokolenia artystów\, urodzony w 1978r w Białymstoku. Po uzyskaniu dyplomu magistra sztuki w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie od ponad 20 lat tworzy w swojej białostockiej pracowni niezwykłe dzieła artystyczne. Rzeźbiarz realizuje nie tylko małe formy rzeźbiarskie\, ale również wnętrza sakralne i projekty urbanistyczne. \nWystawa W kręgu życia\nArtystę wyróżniają monumentalne prace tworzone w marmurze kararyjskim i brązie. Obecnie Michał Jackowski ma na koncie ponad 150 realizacji przestrzennych oraz prac konserwacyjnych na terenie Polski\, Ukrainy\, Turcji i Austrii. W swoich dziełach podejmuje tematykę związaną z człowiekiem oraz jego relacjami z naturą. Jak sam podkreśla\, poprzez rzeźbę kształtuje nie tylko materiał plastyczny\, ale samego siebie i otaczającą go rzeczywistość. Zainteresowania artysty oscylują wokół człowieka i jego relacji społecznych w których ulokowana jest historia naszej cywilizacji. Rzeźbiarz tworzy postaci jako symbole naszych ludzkich osobowości w oparciu o starą mitologię\, która pozostaje aktualna również w obecnych czasach. Rozmiary jego rzeźb\, sięgające nawet 5 metrów wysokości\, to nie tylko wyzwanie\, ale i wielkie marzenie wielu artystów. \nWernisaż wystawy odbędzie się 15 października 2022r. prace artysty będą eksponowane do 14 lutego 2023 r.. Ekspozycję tworzyć będzie seria prac powstałych z inspiracji stanów i relacji życia artysty\, z ukochaną żoną. Cykl prac narodził się z wielkiej miłości do życia i żony gdzie mężczyzna i kobieta tworzą ciało i symbol koła jako uniwersalną opowieść o pięknie i cudownej relacji. Prace poruszają sferę wzajemnego dawania sobie przestrzeni\, wspólnoty duchowej po rozdarcie\, namiętności i oczekiwania wobec siebie\, od cudu współtworzenia nowego życia po powidoki szczęśliwych chwil zamkniętych w małżeńskiej obrączce symbolu trwającej obietnicy. \nWystawa W kręgu życia\nUnikatowe prace artysty pierwszy raz ujrzą światło dzienne w jego rodzinnym mieście Białymstoku Jest to zamierzone działanie rzeźbiarza\, który bardzo emocjonalnie podchodzi do stworzonych w cyklu życia dzieł. Tworzył je intymnie niejako obok głównego nurtu swojej twórczości z przekonaniem że ukazane zostaną najbliższym z przesłaniem kontemplacji życia i miłości. \nWystawa W kręgu życia\nWystawa przedstawi cykl niezwykle okazałych dużych rzeźb wykonanych z marmuru kararyjskiego i brązu\, które wzbogacą wnętrza muzealne. Duża plenerowa praca artysty wkomponowana będzie w strefę ogrodu na terenie posesji otaczającej budynek muzeum. Integralną częścią wystawy będą rysunki artysty i szkice rzeźbiarskie\, które były początkiem dla końcowych kompozycji\, oraz fotografie ukazujące warsztat pracy artysty.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-kregu-zycia/
LOCATION:Muzeum Podlaskie w Białymstoku\, Rynek Kościuszki 10\, Białystok\, Podlaskie\, 15-426\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/09/DSC9529.jpg
GEO:53.132605;23.158858
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Podlaskie w Białymstoku Rynek Kościuszki 10 Białystok Podlaskie 15-426 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Kościuszki 10:geo:23.158858,53.132605
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221016
DTEND;VALUE=DATE:20230116
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20220527T164901Z
LAST-MODIFIED:20221205T201046Z
UID:18859-1665878400-1673827199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Collage. Klejone światy
DESCRIPTION:Mieczysław Berman\, Kunstakrobaten |1957\nWystawa jest próbą pokazania ewolucji oraz różnorodności kolażu (form\, technik\, materiałów)\, który przez lata był i nadal jest używany przez artystów do rozmaitych celów. \nPokazane zostaną powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat prace wybitnych polskich i zagranicznych artystów\, reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki od malarstwa\, rysunku przez rzeźbę\, grafikę\, fotografię\, fotomontaż\, ceramikę\, szkło\, tkaninę\, sztukę video. Zwiedzający będą mogli podziwiać prace takich artystów jak\, m.in. Kurt Schwitters\, Max Ernst\, Aleksander Krzywobłocki\, Margit Sielska\, Henryk Stażewski\, Mieczysław Berman\, Tadeusz Kantor\, Jadwiga Maziarska\, Robert Rauschenberg\, Jiři Kolář \, Władysław Hasior\, Zbigniew Makowski\, Kazimierz Mikulski\, Krzesława Maliszewska\, Zofia Rydet\, Zdzisław Beksiński\, Shinji Ogawa\, Lech Twardowski\, Grupa Luxus\, Piotr Uklański\, Jan Dziaczkowski\, Tymek Borowski.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/collage-klejone-swiaty/
LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/05/Mieczyslaw-Berman-Kunstakrobaten-1957.jpg
GEO:51.1082478;17.0758624
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221022
DTEND;VALUE=DATE:20230401
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221201T152740Z
LAST-MODIFIED:20221229T120846Z
UID:21177-1666396800-1680307199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Kolor i forma. Sztuka dwudziestolecia międzywojennego z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie
DESCRIPTION:Wystawa Kolor i forma. Sztuka dwudziestolecia międzywojennego z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie\nLeon Chwistek\, Jan Cybis\, Zbigniew Pronaszko\, Józef Pankiewicz\, Wacław Zawadowski-Zawado\, Józef Czapski\, Zofia Stryjeńska\, Tadeusz Makowski\, Władysław Skoczylas\, Jonasz Stern\, Katarzyna Kobro – to nazwiska tylko niektórych z artystów\, których prace malarskie\, rysunkowe\, grafiki i rzeźby – w liczbie ponad 80 – zostaną zaprezentowane w Muzeum w Gliwicach. Wystawa „Kolor i forma. Sztuka dwudziestolecia międzywojennego z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie”\, prezentowana w Willi Caro\, otwiera przed nami świat sztuki polskiej „szalonych lat dwudziestych i trzydziestych” XX wieku w najlepszym z możliwych wydaniu. Przygotowali ją historycy sztuki z Muzeum w Narodowego w Krakowie – Urszula Kozakowska i Światosław Lenartowicz. Urszula Kozakowska znana jest już naszej publiczności jako kuratorka cieszących się ogromnym zainteresowaniem ekspozycji: „Młoda Polska” i „Kresy w malarstwie polskim”. „Wystawa to kolejne\, wyjątkowe przedsięwzięcie\, jakie Muzeum w Gliwicach realizuje wspólnie z Muzeum Narodowym w Krakowie. Bardzo dziękuję Dyrekcji Muzeum Narodowego za tę współpracę\, a kuratorom za zaangażowanie i pieczołowity wybór prac\, które z największą radością państwu przedstawimy” – mówi dyrektor Muzeum w Gliwicach\, Grzegorz Krawczyk. Ekspozycja „Kolor i forma…” będzie dostępna od soboty\, 22 października br.\, a zwiedzać ją można do 31 marca 2023 roku. Zapraszamy! \nPunktem wyjścia wystawy staną się prace artystów\, którzy wyrośli z epoki Młodej Polski i po 1918 roku poszukiwali własnych dróg rozwoju artystycznego i nierzadko to właśnie wtedy rozminęli skrzydła (np. Tadeusz Makowski)\, eksperymentowali\, np. w kierunku fowizmu i koloryzmu – tak jak Józef Pankiewicz\, Leon Kowalski\, Wacław Zawadowski-Zawado\, a także takich\, którzy wieszczyli kryzys sztuk (tu znaczący obraz Wojciecha Weissa „Kryzys”). Zasadniczy trzon wystawy to prezentacja dwóch głównych tendencji obecnych w sztuce dwudziestolecia\, a więc koloryzmu (prace m.in. Jana Cybisa\, Zygmunta Waliszewskiego czy Józefa Czapskiego)\, a także tak eksperymentów z formą\, tak ważnych dla ugrupowania Ekspresjonistów polskich\, czyli Formistów (Leona Chwistka\, Zbigniewa Pronaszki czy Tytusa Czyżewskiego). Pojawią się również prace wyjątkowej artystki – Zofii Stryjeńskiej. Ekspozycję zakończy wybór prac twórców młodego wówczas pokolenia zrzeszonych w I Grupie krakowskiej i zwracających w swojej twórczości uwagę na problematykę społeczną\, powiązaną z idealistycznym zaangażowaniem (Sasza Blonder\, Leopold Lewicki\, Jonasz Stern\, Henryk Wiciński). \n„Wystawa przygotowana została w oparciu o zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie. Jej celem jest przedstawienie najważniejszych tendencji artystycznych dwudziestolecia międzywojennego\, które koncentrowały się głównie wokół zagadnień formy i koloru\, a określiła je w Krakowie działalność awangardowych ugrupowań artystycznych (Formiści Polscy\, Grupa Krakowska)\, jak i kolorystów skupionych w Komitecie Paryskim\, Cechu Artystów Polskich <Jednoróg> czy Zrzeszeniu Artystów Plastyków . Awangarda dwudziestolecia międzywojennego miała swój początek w 1917 roku\, kiedy to w Krakowie narodziła się formacja artystyczna – Ekspresjoniści Polscy\, której założenia estetyczne określiły jeden z podstawowych nurtów sztuki dwudziestolecia międzywojennego. Ruch formistyczny uznający dominantę formy nad treścią dał początek polskiej sztuce nowoczesnej. Nie było to jednak ugrupowanie stylistycznie jednolite; <wyznawców> łączyła idea stworzenia sztuki nowatorskiej oraz związki ze sztuką europejską – kubizmem\, futuryzmem i ekspresjonizmem. Na wystawie prezentowane są prace malarskie\, rzeźbiarskie i graficzne czołowych formistów – Zbigniewa Pronaszki\, Leona Chwistka\, Tytusa Czyżewskiego\, Jana Hrynkowskiego. Członkowie grupy Formistów w latach dwudziestych zainteresowali się zagadnieniami kolorystycznymi i ich malarstwo dołączyło do szeroko rozumianego postimpresjonizmu. Do kręgu formistów należeli też najwybitniejszy drzeworytnik dwudziestolecia międzywojennego Władysław Skoczylas i Zofia Stryjeńska. Zainteresowanie polskich malarzy kolorem\, przypadające na okres dwudziestolecia międzywojennego zapowiedziane zostało przez postimpresjonistyczne malarstwo Józefa Pankiewicza. W 1923 roku grupa jego studentów założyła tzw. Komitet Paryski\, grupę zainteresowanych wyjazdem na dalsze studia do Francji. Jako cel postawili sobie tworzenie \, a przede wszystkim malarstwa\, tzn. pozbawionego balastu literackiego i historyczno-patriotycznych powinności\, zaś jego istotą miał być kolor i wyrażanie kolorem światła\, przestrzeni\, bryłowatości\, form i zjawisk. Najważniejsi kapiści (od skrótu KP)\, których prace zobaczyć można na wystawie to Jan Cybis -autor artystycznego manifestu ugrupowania\, a także Zygmunt Waliszewski\, Hanna Rudzka-Cybisowa\, Artur Nacht-Samborski\, Józef Czapski\, a także Piotr Potworowski. Swoistym pomostem pomiędzy międzywojenną awangardą a powojenną polską sztuką nowoczesną stała się twórczość artystów\, również tu prezentowanych\, a należących do pierwszej Grupy Krakowskiej. Grupa ta założona w 1933 roku przy Komunistycznym Związku Młodzieży skupiała lewicujących studentów krakowskiej ASP\, m.in. Saszę Blondera\, Leopolda Lewickiego\, Jonasza Sterna. Łączył ich bunt przeciwko tradycyjnej estetyce i akademickim autorytetom oraz lewicowe poglądy. W sztuce\, a zwłaszcza w grafice\, wyrażały się one podejmowaniem\, obok tradycyjnych problemów artystycznych\, również tematyki zaangażowanej społecznie. Dopełnieniem ekspozycji artystów dwudziestolecia międzywojennego jest prezentacja prac malarzy\, którzy największy sukces osiągnęli jako twórcy młodopolscy\, ale w kolejnych latach starali zmierzyć się z nowoczesnością (Józef Pankiewicz)\, komentowali ją (Wojciech Weiss) czy tak jak Olga Boznańska i Leon Wyczółkowski pozostali wierni wyparowanej przez siebie\, ponadczasowej stylistyce” – piszą kuratorzy wystawy\, Urszula Kozakowska i Światosław Lenartowicz. – piszą kuratorzy wystawy\, Urszula Kozakowska i Światosław Lenartowicz.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kolor-i-forma-sztuka-dwudziestolecia-miedzywojennego-z-kolekcji-muzeum-narodowego-w-krakowie/
LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/12/kolor-i-forma.jpg
GEO:50.2954693;18.6673232
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221027
DTEND;VALUE=DATE:20230220
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221104T103438Z
LAST-MODIFIED:20230509T112652Z
UID:20823-1666828800-1676851199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bruno Schulz: Sex-Fiction
DESCRIPTION:Cytat wizualny z rysunku Brunona Schulza\, fot. materiały prasowe organizatora\nBruno Schulz jest ofiarą stereotypu interpretacyjnego. Zrobiono z niego fetyszystę i masochistę. Podstawą tej diagnozy są „wyznania” artystyczne – rysunki i Xięga bałwochwalcza. Wystawa w MOCAK-u oraz towarzysząca jej publikacja starają się podważyć taki wizerunek\, ponieważ wydaje się zbyt dużym uproszczeniem tej niezwykłej indywidualności. \nSchulz używał dwóch języków. Historia literatury i sztuki zna twórców\, którzy operują i słowem\, i obrazem. Jednak rzadko się zdarza\, aby na obu polach pojawił się talent równej klasy. Jego literatura zachłystuje się nadmiarem samej siebie. Jego rysunki drążą temat na wzór mantry. Schulz próbował poznać i zrozumieć siebie. Używał do tego dwóch narzędzi – słowa i obrazu. Niestety żadne nie okazało się kuloodporne. \nBruno Schulz\, Mężczyzna\, kobieta\, autoportret | ok. 1930\, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie\nNajlepiej ze współczesnych rozumiała go Nałkowska; łączył ich krótki romans. „Z tej udręki odrywa się nagłe dobro\, parę dni pobytu Brunona Schulza\, jego listy. Jest zbyt delikatny i słaby\, aby mógł mi być ratunkiem – ale świat jego myśli dał mi przeciwwagę i wytchnienie”. \nBruno Schulz\, 7. Odwieczna baśń z cyklu Xięga Bałwochwalcza | 1920-1922\, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie\nNa wystawie w MOCAK-u pokażemy kilkadziesiąt rysunków i grafik Brunona Schulza. Przygotowaliśmy również eksperyment z autoportretami. Z większych kompozycji wycięliśmy przedstawienia twarzy artysty i ułożyliśmy w ciągu analizującym jego psychikę. Również ten podgląd nie potwierdza stereotypów interpretacyjnych na temat Schulza.\n– Maria Anna Potocka \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bruno Schulz\, Naga kobieta i mężczyzna | ok. 1933\, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bruno Schulz\, Mężczyźni-karły\, autoportrety Brunona Schulza | ok. 1934\, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawi\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bruno Schulz\, Kobieta – panna Kuziw\, pies\, mężczyzna – autoportret | przed 1936\, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie\n						 \n					\n\n\nMiejsce:\nGaleria Beta\nData wystawy:\n27.10.2022 – 19.02.2023\nArtysta:\nBruno Schulz\nKurator:\nMaria Anna Potocka\nKoordynator:\nMirosława Bałazy \n\nWystawę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bruno-schulz-sex-fiction/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/bruno-schulz-plakat.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221027
DTEND;VALUE=DATE:20230220
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221104T113207Z
LAST-MODIFIED:20230509T112841Z
UID:20850-1666828800-1676851199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Janina Turek. Życie zapisane w 745 zeszytach
DESCRIPTION:Janina Turek urodziła się w Krakowie w 1921 roku i tutaj też zmarła w roku 2000. Większość swojego życia spędziła na Podgórzu przy ul. Parkowej 6. Na pozór była zwyczajną gospodynią domową. Równocześnie jednak przez 57 lat\, w tajemnicy przed najbliższymi\, prowadziła dzienniki. \nDzienniki Janiny Turek\, 1943–2000\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nObiektem jej obserwacji była codzienność\, najprostsze ludzkie czynności\, którym często nie poświęcamy wiele uwagi. Zapisała 745 zeszytów\, podzielonych na 36 kategorii\, takich jak: „Spotkania Przypadkowe”\, „Prezenty Dawane”\, „Spacery Dalsze”\, „Lektura”\, „Sport”\, „Tańce”\, „Teatr”\, „Rzeczy Znalezione”\, „Telefony Dzwonione”. \nSwoją twórczość diarystyczną rozpoczęła już jako 13-latka\, jednak charakterystyczny dla niej styl minimalistycznych\, bezosobowych notatek pojawia się dopiero w czasie okupacji. Przy tym wszystkie zapisane zdarzenia traktowane były z równą atencją. Zeszyty są zarówno dokumentem najnowszej historii Polski\, jak i apoteozą codzienności. Stanowią rodzaj minimalistycznej literatury. Towarzyszyły im kolekcje: wysyłanych do siebie pocztówek\, programów teatralnych i kinowych\, książek\, płyt. \nPo śmierci Janiny Turek jej dzienniki\, pisane niemal przez całe życie i ukryte w mieszkaniu\, odnalazła córka. \nDzienniki Janiny Turek\, 1943–2000\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nTrzonem wystawy stanie się prezentacja zeszytów\, które od 2016 roku znajdują się w Kolekcji MOCAK-u. Ekspozycja będzie uzupełniona o zdjęcia pochodzące z rodzinnego archiwum\, jak również\, pocztówki oraz filmowy wywiad z córką Janiny Turek. \nWystawie będzie towarzyszyć publikacja\, w której obok fragmentów dzienników\, znajdą się także teksty takich autorów jak: Joanna Kubicka\, Dominika Mucha\, Anna Pekaniec\, Maria Anna Potocka i Mariusz Szczygieł. \nJanina Turek. Życie zapisane w 745 zeszytach\nMiejsce:\nGaleria Alfa\nData wystawy:\n27.10.2022 – 19.02.2023\nArtysta:\nJanina Turek\nKurator:\nMonika Kozioł\nKoordynator:\nAnna Jeznach
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/janina-turek-zycie-zapisane-w-745-zeszytach/
LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/janina-turek-mocak.jpg
GEO:50.047667;19.961596
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221027
DTEND;VALUE=DATE:20230612
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221122T172514Z
LAST-MODIFIED:20221122T172514Z
UID:21069-1666828800-1686527999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Maszyneria teatru
DESCRIPTION:Wystawa Maszyneria teatru\nIdeą wystawy jest przedstawienie historii teatru – ale nie w sposób utarty w dyskursie teatrologicznym poprzez artystyczne dokonania kolejnych twórców. \nZależy nam\, by opowiedzieć o teatrze jak o złożonej maszynie\, w której to\, co widz ogląda na scenie jest końcowym efektem skomplikowanego procesu\, na który znaczący wpływ ma sama budowa sceny i jej zaplecze oraz techniczni i administracyjni pracownicy teatru. Chcąc zrealizować to zadanie jako oś narracyjną wystawy przyjęty został nie czas i kolejne okresy historyczne\, ale przestrzeń. Z podziału wystawy na poszczególne pomieszczenia teatralne: m.in.: kasę\, foyer\, zascenie\, kabiny akustyka i oświetleniowca\, budkę suflerską\, pulpit inspicjenta\, magazyny i pracownie teatralne\, garderobę\, biura administracji oraz dyrektora – wynika opowieść o konkretnych\, zawodach teatralnych: kasjerze\, bileterze\, maszyniście\, akustyku\, oświetleniowcu\, suflerze\, inspicjencie\, dekoratorze\, rekwizytorze\, garderobianym\, perukarzu\, dyrektorze\, sekretarzu czy kopiście. \nDla zachowania przejrzystości wystawy opowieść skoncentrowana jest na technicznych aspektach funkcjonowania teatru\, na pokazaniu mechanizmu działania sceny i samego teatru. Celowo zrezygnowałyśmy z prezentacji tego\, co widoczne z recenzenckiego fotela na widowni. Pomijamy więc zawody z teatralnych plakatów: aktora\, reżysera\, dramatopisarza\, dramaturga\, scenografa\, choreografa czy kompozytora. Nie oznacza to jednak\, że nie pojawią się tematy dotyczące scenografii\, reżyserii czy aktorstwa. Niemniej jednak zostaną one poruszone w kontekście ściśle technicznym i przedstawione będą z perspektywy rzemieślników sceny lub administracji teatru. \nWystawa prezentując złożony zakulisowy świat sceny ma za zadanie ukazać powiązania między historią a współczesnością i podkreślić ciągłość tradycji teatralnych. W przestrzeni Domu pod Krzyżem zaprezentowane zostaną urządzenia teatralne z różnych okresów historycznych oraz zobrazowana ewolucja zawodów teatralnych\, w dużym stopniu wymuszona przez rozwój techniki. Przemiany w zakresie procesu zarządzania skonfrontowane zostaną z niezmiennością podstawowych zadań i problemów\, przed którymi stają dyrektorzy teatrów. W ten sposób mamy nadzieję uświadomić odbiorcom\, że mimo zmian technologicznych\, w zakresie struktury zatrudnienia i finansowania teatrów a także przemian politycznych – podstawowy system pracy teatralnej pozostaje niezmienny. W zaciszu dyrektorskich gabinetów\, w pracowniach rzemieślniczych i bezpośrednio za kulisami nieustająco rozgrywa się walka pomiędzy możliwościami a potrzebami i tworzona jest przestrzeń wolności twórczości artystycznej. \nW naturalny sposób nasza uwaga koncentruje się przykładach zaczerpniętych z krakowskich teatrów. Na ich przykładzie zaprezentujemy jednak uniwersalną dla wszystkich scen opowieść o pracy za kulisami. \nWystawa podzielona będzie na trzy główne\, wzajemnie przenikające się części prezentujące mechanikę sceny\, teatralne zawody oraz w szerokim zakresie administrację teatralną. Przedstawiona zostanie przede wszystkim historia teatru krakowskiego z XIX i początku XX wieku\, gdyż to w tym okresie miały miejsce kluczowe zmiany techniczno-organizacyjne. Okres drugiej połowy XX wieku i początek XXI wieku\, gdy przemiany dokonywały się znacznie wolniej i miały charakter raczej ewolucji niż rewolucji zostanie przedstawiony jako swoisty punkt odniesienia. \nNarracja rozpocznie się w roku 1843\, kiedy miasto Kraków stało się właścicielem budynku teatru. Na przykładach przedstawione zostaną wybrane\, przełomowe zmiany technologiczne\, a także zawody teatralne\, które w tym okresie zaczęły stopniowo zanikać lub przekształcać się w funkcjonujące do dziś profesje. Podstawowe przemiany w ukazane zostaną na osi czasu i opisane na tablicach informacyjnych. \nMimo\, iż część przestrzeni wystawienniczych będzie w zamyśle naśladowała wnętrza teatralne\, nie chcemy odwzorowywać żadnego konkretnego teatru – będzie to jedynie zabieg plastyczny/stylistyczny. Nasza opowieść skoncentruje się na historii Starego Teatru oraz Teatru Miejskiego (dziś noszącego imię Juliusza Słowackiego). Biorąc jednak pod uwagę uniwersalność pewnych rozwiązań technologicznych\, tam gdzie to niezbędne\, posługiwać się będziemy eksponatami z danego okresu związanymi z innymi teatrami.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maszyneria-teatru/
LOCATION:Muzeum Krakowa\, Rynek Główny 35\, Kraków\, 31-011\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/maszyneria-teatru.jpg
GEO:50.06219;19.9360499
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Krakowa Rynek Główny 35 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 35:geo:19.9360499,50.06219
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221107
DTEND;VALUE=DATE:20230121
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221122T165407Z
LAST-MODIFIED:20221122T165407Z
UID:21053-1667779200-1674259199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stanisław Fijałkowski. Notatnik paryski\, 1965
DESCRIPTION:Wystawa Stanisław Fijałkowski. Notatnik paryski\, 1965\nmyślę że jest to najlepszy najwyższy czas żeby rozpocząć szukanie\nStanisław Fijałkowski \n4 listopada 2022 roku Stanisław Fijałkowski obchodziłby swoje setne urodziny. 4 listopada 2020 roku\, w wieku 98 lat\, odszedł pozostawiając po sobie jeden z najcenniejszych dorobków artystycznych powojennej Polski. 100-lecie urodzin Profesora jest dla nas okazją\, by znów spotkać się z nim\, już nie osobiście\, lecz za pośrednictwem jego dzieł i tekstów. \nNa wystawie prezentujemy zbiór rysunków powstałych w 1965 roku podczas pobytu artysty w Paryżu oraz już po jego powrocie do Polski pod wpływem doświadczeń zebranych we Francji. W książce towarzyszącej wydarzeniu publikujemy Notatnik Paryski – fragment osobistego dziennika Stanisława Fijałkowskiego\, w którym artysta\, oprócz opisu każdego dnia spędzonego w Paryżu\, utrwalił również swoje niezwykle ciekawe i przejmujące odkrycia\, przemyślenia\, rozterki i emocje. \nWystawa Stanisław Fijałkowski. Notatnik paryski\, 1965\nStanisław Fijałkowski przyjechał do Paryża 6 lutego 1965\, by otworzyć swoją indywidualną wystawę w Galerie Lambert Kazimierza i Zofii Romanowiczów. Krótkie przygotowania do wernisażu\, sam wieczór otwarcia oraz liczne spotkania i wizyty w galeriach czy muzeach szczelnie wypełniały każdy dzień spędzony na miejscu. Pod koniec lutego\, w trakcie wizyty w Chartres\, Profesor nieoczekiwanie słabnie na ulicy i na kilka tygodni trafia do szpitala\, gdzie lekarze próbują ustalić przyczynę zagadkowych objawów neurologicznych. To właśnie w paryskim szpitalu powstaje niezwykły szkicownik. Można odnieść wrażenie\, że Profesor spieszył się\, aby przelać na papier jak największą ilość swoich pomysłów\, jakby świat miał się za chwilę skończyć. Na podstawie stworzonych wówczas rysunków powstanie później wiele obrazów. \nZbiór\, który prezentujemy – Szkicownik oraz Notatnik Paryski – pozwala nam wejrzeć nieco głębiej w proces\, który w tym\, jak można przypuszczać\, przełomowym dla Stanisława Fijałkowskiego czasie\, odbywał się w jego głowie\, a nawet jego podświadomości. Przeważająca część Notatnika Paryskiego\, który publikujemy w katalogu wystawy\, to bogaty w osobiste spostrzeżenia i komentarze dziennik – raptularz. Czytamy między innymi o spotkaniach\, wystawach\, ale także rozlicznych kwestiach natury praktycznej. Jest jednak pewien fragment\, który zdecydowanie odbiega od tej formuły. Jest nim eksperymentalny zapis automatyczny zanotowany przez Stanisława Fijałkowskiego 29 lipca 1965 roku. W teorii metoda ta\, praktykowana przede wszystkim przez surrealistów z kręgu André Bretona\, miała umożliwić wgląd w podświadomość autora przelewającego bez zastanowienia i jakiejkolwiek interpunkcji swoje myśli na papier. Lektura wspomnianego fragmentu Notatnika Paryskiego oraz autokomentarza\, który następuje po nim\, otwiera nowe pola interpretacji twórczości Stanisława Fijałkowskiego. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Stanisław Fijałkowski. Notatnik paryski\, 1965\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Stanisław Fijałkowski. Notatnik paryski\, 1965\n						 \n					\n\nChodzi zatem o to samo\, co w malarstwie – o takie spotęgowanie napięć między wyrazami\, między myślami\, aby w blasku tego spięcia mogła ukazać się rzeczywistość inna\, ta sprzed sformułowania\, nie obleczona w jednoznaczny\, praktyczny sens. – tak Stanisław Fijałkowski podsumowuje swój eksperyment z zapisem automatycznym. Myśl ta stanowi możliwy klucz do dekodowania twórczości artysty\, między innymi rysunków zawartych w Szkicowniku Paryskim. Te enigmatyczne\, subtelne kompozycje utrwalone ołówkiem na kartkach z notatnika przedstawiają być może to\, co najbardziej nieuchwytne i obecne poza znanym nam światem. \nStanisław Fijałkowski\, którego setny jubileusz urodzin obchodzimy w tym roku\, w swojej filozofii wychodził daleko poza sprawy doczesne. Dziś\, mogąc obcować z jego dziełami\, mamy szansę coraz wnikliwiej badać to\, co przez dekady swojej pracy starał się jak najwierniej unaocznić. Właśnie w ten sposób warto spojrzeć na rysunki z Notatnika Paryskiego\, które mamy zaszczyt zaprezentować.
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-fijalkowski-notatnik-paryski-1965/
LOCATION:Piękna Gallery\, ul. Emilii Plater 10\, Warszawa\, 00-669\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/miejsca/s-fijalkowski-notatnik-paryski.jpeg
GEO:52.2240651;21.0086222
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Piękna Gallery ul. Emilii Plater 10 Warszawa 00-669 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Emilii Plater 10:geo:21.0086222,52.2240651
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221113
DTEND;VALUE=DATE:20230417
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221108T141135Z
LAST-MODIFIED:20230509T112844Z
UID:20885-1668297600-1681689599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Tumult w malarstwie lat 1979–1985 / Made in Cologne. Mülheimer Freiheit
DESCRIPTION:Wystawa Tumult w malarstwie lat 1979–1985 / Made in Cologne. Mülheimer Freiheit ma szansę stać się najważniejszym tegorocznym wydarzeniem artystycznym w toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu. Wystawa towarzysząca Festiwalowi Filmowemu EnergaCAMERIMAGE będzie pierwszą w Polsce prezentacją dzieł grupy niemieckich malarzy neoekspresjonistów działających w Kolonii w pierwszej połowie lat 80. Wystawę\, której kuratorem jest Marek Żydowicz\, podziwiać będziemy mogli od 13 listopada do połowy kwietnia przyszłego roku. \nTumult w malarstwie lat 1979–1985 / Made in Cologne. Mülheimer Freiheit\nNowy ekspresjonizm niemiecki postrzega się jako jeden z ostatnich wielkich artystycznych ruchów XX wieku. Sukces młodych artystów zza naszej zachodniej granicy\, których twórczość zyskała dużą popularność w latach 80.\, uznawany był za symbol powrotu do malarstwa figuratywnego w sztuce. Istotną rolę w tym ruchu odegrała formacja Mülheimer Freiheit\, która wyróżniała się przyjaznym stosunkiem do wszelkich zjawisk artystycznych. O artystach tej grupy mówiono „twórcy bez ideologii”. Nazwa grupy pochodzi od adresu pracowni znajdującej się w podwórku zaniedbanej kamienicy położonej w pobliżu brzegów Renu\, przy ulicy Mülheimer Freiheit nr 110 w Kolonii. W październiku 1980 roku zebrało się tam kilku malarzy\, którzy potem wspólnie działali do 1984 roku. Stało się to za sprawą przygotowań do wspólnej wystawy\, jaką zaproponował im Paul Maenz – właściciel niezwykle ważnej kolońskiej galerii\, który stał się ich promotorem. Wystawę otwarto ostatecznie 13 listopada 1980 roku. Niesamowity zbieg okoliczności sprawił\, że wernisaż toruńskiego wydarzenia odbędzie się dokładnie 42 lata później! \nDo grupy należeli Hans Peter Adamski\, Peter Bömmels\, Walter Dahn\, Jiří Georg Dokoupil\, Gerard Kever oraz Gerhard Naschberger. Twórcy Mülheimer Freiheit określali swoje malarstwo: „jako tanie\, szybkie medium\, które zaspokaja potrzeby bycia ze sztuką na co dzień\, życia artystycznego\, które jest również\, ale nie tylko\, romantyczne”. Działali bez jakichkolwiek założeń programowych\, nie sformułowali żadnego manifestu\, ani też nie mieli ambicji tworzenia własnej szkoły czy stylu. Odcinali się od sztuki zaangażowanej i polityki. Wobec malarstwa Mülheimer Freiheit nie można pozostać obojętnym. Ma ono swoje niekwestionowane miejsce w historii sztuki XX wieku i miało znaczący wpływ na niemiecką\, ale i światową sztukę. \nW Toruniu zaprezentowanych zostanie ponad 200 wielkoformatowych obrazów grupy. Prace\, które zaprezentujemy przy udziale artystów w Toruniu\, już w pierwszą niedzielę Festiwalu EnergaCAMERIMAGE\, 13 listopada\, wyróżniają się niezwykłą\, ekspresyjną formą odwołującą się do estetyki art brut\, graffiti\, bad painting\, punkowych fanzinów\, muzyki nowofalowej czy zabazgranych ścian publicznych toalet. Będzie to niepowtarzalna szansa\, by zobaczyć\, jak artyści TUMULTU malarskiego lat 80. w Kolonii stosowali techniki malarstwa gestu\, kolażu\, używania farb w sprayu\, malowania murali. Obrazy te mogą wydawać się brutalne\, agresywne\, na pozór niestarannie skadrowane. Doskonale jednak oddają ducha czasów\, w których powstały\, czasów\, gdy wypalił się już płomień euforii młodzieżowego ruchu końca lat 60.\, a świat po napaści Rosji na Afganistan ponownie pogrążał się w wyścigu zbrojeń i rywalizacji między dwoma światowymi mocarstwami. Czy czegoś nam to dziś nie przypomina? \nWedług Marka Żydowicza\, kuratora wystawy: „Twórczość artystów Mülheimer Freiheit była wyrazem spontanicznych reakcji wrażliwych młodych ludzi na otaczający ich świat drobnych zdarzeń osobistych i tylko czasem publicznych\, tych o historycznym znaczeniu. Zjawisko Mülheimer Freiheit nie wyrosło z intencjonalnej kontynuacji różnych stylów ekspresjonistycznych. Jest unikatowe w swej pełnej akceptacji dla różnych zjawisk świata sztuki. To jest po prostu Ekspresjonizm Afirmatywny”. \nWraz z upływem lat artyści tworzący grupę oddalali się od siebie\, pracując już na własne nazwiska. Ponownie spotkają się po latach w Toruniu na wernisażu wystawy 13 listopada. Obok artystów grupy Mülheimer Freiheit\, w Toruniu pojawią się a także ważni kuratorzy\, kolekcjonerzy i właściciele galerii niemieckich i szwajcarskich. \nWystawie Tumult w malarstwie lat 1979–1985 / Made in Cologne. Mülheimer Freiheit towarzyszyć będzie przegląd filmów prezentujących sztukę i kulturę lat 80.\, które miały wpływ na kształtowanie się formacji artystycznej zwanej nową ekspresją lub opowiadających historie wybitnych artystów. Wystawa potrwa do 16 kwietnia 2023 roku. Kolejna szansa\, by zobaczyć w Polsce tak bogatą prezentację dzieł niemieckiego neoekspresjonizmu\, może się szybko nie powtórzyć. \n\n» Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”\, Toruń «\nczas trwania wystawy\n13.11.2022 – 16.04.2023\nKurator: Marek Żydowicz\n \nWięcej informacji » \nWydarzenie na facebooku »
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tumult-w-malarstwie-lat-1979-1985-made-in-cologne-mulheimer-freiheit/
LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/tumult-camerimage.jpg
GEO:53.012110406862;18.600875615647
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20221113
DTEND;VALUE=DATE:20230313
DTSTAMP:20260714T132059
CREATED:20221110T132653Z
LAST-MODIFIED:20221110T133605Z
UID:20911-1668297600-1678665599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Ryszard Horowitz. Fotokompozycje 1969-2022
DESCRIPTION:Najbardziej rozpoznawalny na świecie polski fotografik\, uznawany za jednego z pionierów fotografii reklamowej weźmie udział w jubileuszowej edycji Festiwalu EnergaCAMERIMAGE. Od 13 listopada w siedzibie Fundacji Tumult na Rynku Nowomiejskim i w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu oglądać będzie można retrospektywną wystawę „Ryszard Horowitz. Fotokompozycje 1969-2022”. Podczas wydarzenia artysta nie tylko zaprezentuje swoje najważniejsze prace\, ale także spotka się z gośćmi festiwalu i mieszkańcami Torunia. W CSW wystawa potrwa do 27 listopada\, prace prezentowane w siedzibie organizatora – Fundacji Tumult podziwiać będzie można natomiast do połowy marca przyszłego roku. \nWystawa Ryszard Horowitz. Fotokompozycje 1969-2022 w ramach Festiwalu EnergaCAMERIMAGE\nRyszard Horowitz był prekursorem stosowania efektów specjalnych w fotografii w czasach przed obrazowaniem cyfrowym. Wraz z rozwojem technologii tworzył kolejne dzieła\, wykorzystując nowatorskie techniki i programy komputerowe. Stał się wzorem dla grafików i fotografów zajmujących się reklamą\, jego prace wyznaczały światowe trendy i inspirowały kilka pokoleń fotografów. Horowitz to jednocześnie niezwykle interesująca postać\, której życie\, jak sam podkreśla w wywiadach\, to gotowy scenariusz na film. \nRyszard Horowitz otrzymał wszystkie najważniejsze nagrody i tytuły przyznawane fotografom. Artysta w początkowej fazie swej twórczości stosował różne techniki fotografii\, retuszu\, wielokrotnego naświetlania klisz czy manipulacji w ciemni fotograficznej. W czasach gdy nie istniała technika komputerowej obróbki zdjęć osiągnął niezwykłe efekty estetyczne\, wykreował kultowe dziś obrazy. Jego prace przedstawiają często surrealistyczne światy intrygujące grą znaczeń i symboli\, które na długo pozostają w pamięci. \nRyszard Horowitz należy do grona najbliższych przyjaciół Festiwalu. Jego fotokompozycja stała się symbolem pierwszej edycji Camerimage w 1993 roku. Artysta brał wówczas udział w pracach jury konkursu kształtując kryteria oceny obrazu w kompozycjach filmowych prezentowanych na Festiwalu. Goście drugiej edycji Camerimage mogli podziwiać wystawę jego dzieł\, która cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. W kolejnych latach artysta jeszcze kilkukrotnie brał udział wydarzeniu jako gość i juror\, a w 2015 roku po raz drugi zaprojektował festiwalowy plakat\, tym razem dla wydarzenia\, które odbywało się wówczas w Bydgoszczy. \nRyszard Horowitz\, fot. Marta Wojtal\nPodczas tegorocznej\, jubileuszowej edycji Festiwalu EnergaCAMERIMAGE prace Horowitza podziwiać będzie można w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu oraz w siedzibie Fundacji Tumult. Wśród prezentowanych podczas wystawy prac znajdzie się między innymi dyptyk plakatów festiwalowych składający się z fotokompozycji z 1993 i 2022 roku\, spinających klamrą 30 lat istnienia Camerimage. Oba plakaty z dyptyku\, z autografem mistrza trafią do 30. szczęśliwców którzy jako pierwsi zgłoszą chęć ich nabycia. Twórca weźmie również udział w otwartym spotkaniu z mieszkańcami Torunia i gośćmi Festiwalu EnergaCAMERIMAGE. Wydarzeniu towarzyszyć będzie projekcja filmu dokumentalnego „Polański\, Horowitz. Hometown” opowiadającemu o dzieciństwie dwóch wielkich artystów\, których losy splotły się w czasie drugiej wojny światowej. Wernisaż wystawy odbędzie się w niedzielę\, 13 listopada\, o godzinie 17:00 w CSW. Prezentowane prace będzie można oglądać tam przez dwa tygodnie\, do 27 listopada 2022 roku\, natomiast część prac wystawianych w siedzibie Fundacji Tumult będzie dostępna do 12 marca 2023. Już dziś warto więc zaplanować wizytę na wystawie „Ryszard Horowitz. Fotokompozycje 1969-2022”. \n\n„Ryszard Horowitz. Fotokompozycje 1969-2022”\nWernisaż 13 listopada 2022\, g. 17:00 \n» Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”\, Toruń «\nczas trwania wystawy\n13.11 – 27.11.2022 \n» Fundacja Tumult\, Rynek Nowomiejski 28\, Toruń «\nczas trwania wystawy\n13.11.2022 – 12.03.2023 \nWięcej informacji » \nWydarzenie na facebooku »
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ryszard-horowitz-fotokompozycje-1969-2022-tumult/
LOCATION:Fundacja Tumult\, Rynek Nowomiejski 28\, Toruń\, 87-100\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/ryszard-horowitz-portret.png
GEO:53.0117149;18.611102
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Tumult Rynek Nowomiejski 28 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Nowomiejski 28:geo:18.611102,53.0117149
END:VEVENT
END:VCALENDAR