BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20220327T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20221030T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220325 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20220327T142827Z LAST-MODIFIED:20220327T142827Z UID:18126-1648166400-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego DESCRIPTION:Wdzięk i fantazja.\n Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego \n25 marca 2022 r. – 30 czerwca 2023 r.\n Muzeum Narodowe w Gdańsku |\n Oddział Etnografii w Gdańsku\n Kurator: Maciej Szymanowicz \nWystawa Wdzięk i fantazja. Moda i reklama w PRL-u w twórczości fotograficznej Zbigniewa K. Wołyńskiego\nHistoria fotografii reklamowej i mody w dobie PRL-u jest jednym z najsłabiej rozpoznanych epizodów w dziejach polskiej twórczości fotograficznej. Specyfika gospodarczo-polityczna kraju oraz skupienie środowiska fotograficznego wokół celów wyznaczonych przez Związek Polskich Artystów Fotografików powodowały\, że działalność komercyjna była marginalizowana i niemal całkowicie pomijana w twórczych życiorysach. \nZbigniew K. Wołyński\, Coca-Cola\, Pepsi-Cola | ok. 1975\nJedną z postaci nieobecnych w omówieniach dwudziestowiecznej fotografii jest bohater wystawy Zbigniew K. Wołyński\, twórca\, który odegrał ogromną rolę w kształtowaniu ówczesnych wyobrażeń o fotografii reklamowej i mody. Był fotografem wyznaczającym trendy w rodzimym środowisku twórców reklamy\, jednocześnie w jego postawie i specyfice warsztatu można ujrzeć odbicie szeregu uwarunkowań i konteksty funkcjonowania ówczesnych twórców nakierowanych na cele utylitarne. W okresie od połowy lat pięćdziesiątych do schyłku dekady gierkowskiej jego prace wielokrotnie nabierały charakteru materiału wzorcowego. Był on też pierwszym polskim teoretykiem fotografii mody\, publikującym w drugiej połowie lat pięćdziesiątych\, a jego teksty\, ilustrowane własnymi pracami\, ukazywały się na terenie krajów demokracji ludowej. Pośród nich jednym z najważniejszych był artykuł pt. Charme und Phantasie opublikowany w niemieckim czasopiśmie „Fotografik” w 1957 roku\, od którego został zapożyczony tytuł niniejszej wystawy. Związki artysty ze światem mody wynikały z faktu\, że w okresie 1956–1958 był etatowym fotografem „Biura Mody”\, firmy\, która stanowiła zalążek legendarnej Mody Polskiej. \nZbigniew K. Wołyński\, Bez tytułu\, zdjęcie dla Biura Mody | ok. 1956–1958\, własność Piotra Wołyńskiego\nWołyński\, od przełomu lat 50. i 60.\, zajmował się fotografią reklamową\, pracując dla wielu zleceniodawców\, a jego sukcesy na nielicznych ówcześnie wystawach organizowanych pod hasłami\, najpierw\, fotografii użytkowej i później\, od lat siedemdziesiątych\, fotografii reklamowej\, przyniosły mu szereg nagród i zainteresowanie jego osobą w branży reklamowej. Był jedynym polskim fotografem\, którego portfolia i omówienia kilkukrotnie przedstawiał na swoich łamach branżowy miesięcznik „Reklama”. Momentem kulminacyjnym kariery Zbigniewa K. Wołyńskiego stał się 1972 rok\, kiedy w trakcie Międzynarodowego Kongresu Reklamy Socjalistycznej w Poznaniu eksponowano jego indywidualną wystawę jako jeden z elementów oprawy plastycznej tego szeroko komentowanego wydarzenia\, mającego na celu wyznaczyć drogi rozwojowe działalności reklamowej w krajach RWPG. W jego pracach można odnaleźć szereg inspiracji\, od wzorów płynących z przedwojennego awangardowego kina i fotografii\, przez stylistykę fotografii zachodnich magazynów mody takich jak: „Vogue” czy „Harper`s Bazaar” po Polską Szkołę Plakatu. \nMaria i Zbigniew K. Wołyńscy\, zdjęcie dla Modeny z sesji w poznańskich hotelach | 1976\nTwórczość Zbigniewa K. Wołyńskiego stanowi niewątpliwie jedną z kluczowych części składowych dziedzictwa polskiej fotografii reklamowej drugiej połowy XX wieku\, a wystawa jest tak zaaranżowana\, by ukazać nie tylko dorobek artysty i jego źródła\, ale również poprzez m.in. swoją architekturę – odtwarzającą wybrane aspekty oryginalnych pokazów artysty – pokazać kontekst funkcjonowania tego rodzaju prac w dobie PRL-u. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wdziek-fantazja-moda-reklama-prl-u-tworczosci-fotograficznej-zbigniewa-k-wolynskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki\, ul. Cystersów 19\, Gdańsk\, 80-330\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/03/wdziek-i-fantazja.jpg GEO:54.411543;18.559331 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Etnografii Spichlerz Opacki ul. Cystersów 19 Gdańsk 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 19:geo:18.559331,54.411543 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20220715 DTEND;VALUE=DATE:20231001 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20220711T145416Z LAST-MODIFIED:20230124T113751Z UID:19268-1657843200-1696118399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:STOCZNIA. Człowiek. Przemysł. Miasto DESCRIPTION:Osią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata. Część eksponatów może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających. Historie opowiedziane na tej ekspozycji są dopełnieniem wystawy stałej ECS i hołdem dla tysięcy anonimowych ludzi stoczni. \n \nSTOCZNIA to pierwsza tak kompleksowa wystawa o historii państwowego przemysłu stoczniowego w Gdańsku\, dokumentująca ponad 150 lat dziejów miasta – od połowy XIX wieku\, kiedy powstała pierwsza stocznia państwa pruskiego w Gdańsku\, poprzez historię dwóch wojen światowych\, Stoczni Gdańskiej w czasach komunizmu do współczesności. Wystawa opowiada z perspektywy doświadczenia przemysłu stoczniowego w Gdańsku polityczną\, społeczną i kulturową historię Polski i Europy. \n\nWięcej informacji » \n\n– Nie ma Gdańska bez stoczniowego doświadczenia\, a demokratycznych tradycji na świecie bez dziedzictwa rewolucji Solidarności. Gdańskie dzieje stoczniowe to przeplatające się historie polityki i przemysłu\, ale także oddziaływania stoczni na miasto i miasta na stocznie. Niezwykła jest topografia Gdańska\, położenie przemysłu stoczniowego w samym historycznym centrum miasta – mówi Basil Kerski\, dyrektor ECS\, członek zespołu kuratorskiego. \nfot. materiały organizatora\nNajwiększa wystawa czasowa ECS \nSTOCZNIA to największa wystawa czasowa\, jaką zespół ECS zorganizował od chwili otwarcia wystawy stałej o rewolucji Solidarności w siedzibie przy pl. Solidarności 1. Co warte odnotowania\, stocznia jest przedmiotem badań ECS od chwili powołania instytucji w 2007 roku. Wystawa jest więc efektem wieloletnich kwerend\, dociekań i gromadzenia zbiorów\, ale i nieustannego poszerzania wiedzy\, nowych odkryć i konsultacji eksperckich. \n– Zawsze jest pokusa\, aby powiedzieć i pokazać więcej\, musieliśmy się samoograniczać i wybrać to\, co ma największy potencjał ekspozycyjny i najsilniej będzie oddziaływać na odbiorcę – mówi dr Magdalena Staręga\, członkini zespołu kuratorskiego i koordynatorka merytoryczna wystawy. \n\n \n \n \n \n \n fot. materiały organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n \n \n \n fot. materiały organizatora\n \n \n\nOsią opowieści nie jest historia przemysłu czy innowacji technologicznych\, ale człowiek – najważniejszy element stoczniowego świata\, łączący wszystkie jego części. Narracja wystawy świadomie odchodzi od modelu chronologicznego\, opierając się na wyborze najważniejszych zjawisk odnoszących się do historii stoczniowej w Gdańsku. Nie ucieka od tematów trudnych\, bolesnych\, dotąd przemilczanych. \nStocznia ze stali i blachy \nNa 470 metrach kw. sali wystaw czasowych powstała stocznia ze stali i blachy\, materiałów\, jakie królowały w stoczni. Zwiedzający w trakcie oglądania ekspozycji przejdzie trasę od bramy przez burtę statku w doku i dźwigi – aż po pochylnie. Obiekty prezentowane na wystawie – a będzie ich 241\, z czego część może prawdziwie zaskoczyć zwiedzających – pochodzą ze zbiorów 50 instytucji i osób prywatnych. Gromadzenie materiałów do ekspozycji zaowocowało znaleziskami\, które wnoszą nową wiedzę i poszerzają zbiory ECS. \nfot. materiały organizatora\nNa ekspozycji prezentowane będą: narzędzia pracy i ubrania stoczniowców\, plakaty\, dyplomy zakładowe\, legitymacje czy model statku\, a także sztuka\, która ilustruje temat. Wszystko wzbogacone będzie zdjęciami\, filmami i multimediami. Warte uwagi są tzw. przedmioty symboliczne\, jak: kopia bucika należącego do dziewczynki\, pasażerki storpedowanego w 1915 roku transatlantyku „Lusitania” (oryginał: zbiory muzeum w Liverpoolu) czy popielniczka wykonana przez ucznia narodowości polskiej ze szkoły przyzakładowej Danziger Werft (1934) i kufajka stoczniowa ze śladem po kuli z grudnia 1970 roku. Wiele z tych eksponatów zostanie pokazanych szerokiej publiczności po raz pierwszy. \nWystawa prezentowana będzie do końca września 2023 roku. Jest czynna codziennie w godzinach otwarcia wystawy stałej ECS. \n\nBilety\n/ w kasach ECS\, kasy są zamykane na godzinę przed zamknięciem budynku\n/online → bilety.ecs.gda.pl\nCeny biletów:\nnormalny / 15 zł\nulgowy / 10 zł\ngrupowy / 10 zł\noprowadzanie kuratorskie / 15 zł (normalny) i 10 zł (ulgowy)\nulgi / takie same jak przy zakupie biletów na wystawę stałą \nUWAGA RODZICE!\nDzieci w wieku 5–10 lat na czas\, gdy będziecie zwiedzać wystawę STOCZNIA\, mogą udać się na warsztaty stoczniowe do WYDZIAŁU ZABAW. Promocyjna cena biletu dla dziecka przy jednoczesnym zakupie przez rodzica biletu wstępu na wystawę STOCZNIA: 5 zł URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stocznia-czlowiek-przemysl-miasto/ LOCATION:Europejskie Centrum Solidarności\, pl. Solidarności 1\, Gdańsk\, 80-863\, Polska ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/07/Stocznia2-2.jpg GEO:54.361449640526;18.64977471366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Europejskie Centrum Solidarności pl. Solidarności 1 Gdańsk 80-863 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Solidarności 1:geo:18.64977471366,54.361449640526 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20221027 DTEND;VALUE=DATE:20230612 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20221122T172514Z LAST-MODIFIED:20221122T172514Z UID:21069-1666828800-1686527999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Maszyneria teatru DESCRIPTION:Wystawa Maszyneria teatru\nIdeą wystawy jest przedstawienie historii teatru – ale nie w sposób utarty w dyskursie teatrologicznym poprzez artystyczne dokonania kolejnych twórców. \nZależy nam\, by opowiedzieć o teatrze jak o złożonej maszynie\, w której to\, co widz ogląda na scenie jest końcowym efektem skomplikowanego procesu\, na który znaczący wpływ ma sama budowa sceny i jej zaplecze oraz techniczni i administracyjni pracownicy teatru. Chcąc zrealizować to zadanie jako oś narracyjną wystawy przyjęty został nie czas i kolejne okresy historyczne\, ale przestrzeń. Z podziału wystawy na poszczególne pomieszczenia teatralne: m.in.: kasę\, foyer\, zascenie\, kabiny akustyka i oświetleniowca\, budkę suflerską\, pulpit inspicjenta\, magazyny i pracownie teatralne\, garderobę\, biura administracji oraz dyrektora – wynika opowieść o konkretnych\, zawodach teatralnych: kasjerze\, bileterze\, maszyniście\, akustyku\, oświetleniowcu\, suflerze\, inspicjencie\, dekoratorze\, rekwizytorze\, garderobianym\, perukarzu\, dyrektorze\, sekretarzu czy kopiście. \nDla zachowania przejrzystości wystawy opowieść skoncentrowana jest na technicznych aspektach funkcjonowania teatru\, na pokazaniu mechanizmu działania sceny i samego teatru. Celowo zrezygnowałyśmy z prezentacji tego\, co widoczne z recenzenckiego fotela na widowni. Pomijamy więc zawody z teatralnych plakatów: aktora\, reżysera\, dramatopisarza\, dramaturga\, scenografa\, choreografa czy kompozytora. Nie oznacza to jednak\, że nie pojawią się tematy dotyczące scenografii\, reżyserii czy aktorstwa. Niemniej jednak zostaną one poruszone w kontekście ściśle technicznym i przedstawione będą z perspektywy rzemieślników sceny lub administracji teatru. \nWystawa prezentując złożony zakulisowy świat sceny ma za zadanie ukazać powiązania między historią a współczesnością i podkreślić ciągłość tradycji teatralnych. W przestrzeni Domu pod Krzyżem zaprezentowane zostaną urządzenia teatralne z różnych okresów historycznych oraz zobrazowana ewolucja zawodów teatralnych\, w dużym stopniu wymuszona przez rozwój techniki. Przemiany w zakresie procesu zarządzania skonfrontowane zostaną z niezmiennością podstawowych zadań i problemów\, przed którymi stają dyrektorzy teatrów. W ten sposób mamy nadzieję uświadomić odbiorcom\, że mimo zmian technologicznych\, w zakresie struktury zatrudnienia i finansowania teatrów a także przemian politycznych – podstawowy system pracy teatralnej pozostaje niezmienny. W zaciszu dyrektorskich gabinetów\, w pracowniach rzemieślniczych i bezpośrednio za kulisami nieustająco rozgrywa się walka pomiędzy możliwościami a potrzebami i tworzona jest przestrzeń wolności twórczości artystycznej. \nW naturalny sposób nasza uwaga koncentruje się przykładach zaczerpniętych z krakowskich teatrów. Na ich przykładzie zaprezentujemy jednak uniwersalną dla wszystkich scen opowieść o pracy za kulisami. \nWystawa podzielona będzie na trzy główne\, wzajemnie przenikające się części prezentujące mechanikę sceny\, teatralne zawody oraz w szerokim zakresie administrację teatralną. Przedstawiona zostanie przede wszystkim historia teatru krakowskiego z XIX i początku XX wieku\, gdyż to w tym okresie miały miejsce kluczowe zmiany techniczno-organizacyjne. Okres drugiej połowy XX wieku i początek XXI wieku\, gdy przemiany dokonywały się znacznie wolniej i miały charakter raczej ewolucji niż rewolucji zostanie przedstawiony jako swoisty punkt odniesienia. \nNarracja rozpocznie się w roku 1843\, kiedy miasto Kraków stało się właścicielem budynku teatru. Na przykładach przedstawione zostaną wybrane\, przełomowe zmiany technologiczne\, a także zawody teatralne\, które w tym okresie zaczęły stopniowo zanikać lub przekształcać się w funkcjonujące do dziś profesje. Podstawowe przemiany w ukazane zostaną na osi czasu i opisane na tablicach informacyjnych. \nMimo\, iż część przestrzeni wystawienniczych będzie w zamyśle naśladowała wnętrza teatralne\, nie chcemy odwzorowywać żadnego konkretnego teatru – będzie to jedynie zabieg plastyczny/stylistyczny. Nasza opowieść skoncentruje się na historii Starego Teatru oraz Teatru Miejskiego (dziś noszącego imię Juliusza Słowackiego). Biorąc jednak pod uwagę uniwersalność pewnych rozwiązań technologicznych\, tam gdzie to niezbędne\, posługiwać się będziemy eksponatami z danego okresu związanymi z innymi teatrami. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maszyneria-teatru/ LOCATION:Muzeum Krakowa\, Rynek Główny 35\, Kraków\, 31-011\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/maszyneria-teatru.jpg GEO:50.06219;19.9360499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Krakowa Rynek Główny 35 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 35:geo:19.9360499,50.06219 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20221129 DTEND;VALUE=DATE:20231002 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20221128T145243Z LAST-MODIFIED:20230509T113018Z UID:21113-1669680000-1696204799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Idę w świat i trwam. Obrazy Jacka Malczewskiego z Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki DESCRIPTION:Wystawa Idę w świat i trwam. Obrazy Jacka Malczewskiego z Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki\n„Mamy obowiązek chronić dziedzictwo kulturowe\, będące świadectwem przeszłości\, ale i nośnikiem pokoju dla przyszłości – oznajmiła Audrey Azoulay\, dyrektor generalna UNESCO. \nNiszczenie przez Rosjan dzieł sztuki\, świątyń czy miejsc pamięci to jawne pogwałcenie „Konwencji haskiej o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego”\, ratyfikowanej w 1954 r. Dewastowanie obiektów o wadze historycznej i artystycznej oficjalnie zalicza się do zbrodni wojennych. Stanowi ono krzywdę wyrządzoną dziedzictwu kulturowemu nie tylko Ukrainy\, lecz także całej ludzkości\, bowiem – jak podaje każdy naród ma swój udział w kształtowaniu kultury światowej. \nJacek Malczewski\, Bachantka. Portret kobiety |1907\nWystawa Idę w świat i trwam. Obrazy Jacka Malczewskiego z Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki jest gestem pomocy i solidarności w ochronie dziedzictwa. Twórczość Jacka Malczewskiego będąca świadectwem i krytyczną analizą burzliwej i dramatycznej historii Polski\, współcześnie staje się świadkiem (doświadczającym) barbarzyństwa wojny. Symbolicznie podróż tych obrazów jest jak wojenna tułaczka w poszukiwaniu bezpiecznego schronienia\, jak Ukraińscy uchodźcy. \nTwórczość Malczewskiego\, jako sztuka auto refleksyjna\, podszyta nierzadko ironią\, dystansem\, humorem opowiada nie tylko o historii\, ale i o roli miejsc i powinności artysty uwikłanego w złożony splot odniesień wobec tego co było\, co jest i co będzie. Główną osią narracyjną nie jest jednak opowieść o romantycznych\, czy symbolicznych interpretacjach sztuki Jacka Malczewskiego\, a przypomnienie i ukazanie jak bardzo współcześnie są aktualne pytania które artysta zadawał sobie i innym. Nie odbierając godności sztuce Mistrza\, a podkreślając znaczenie dziedzictwa\, którym się opiekujemy i zachowujemy dla przyszłych pokoleń. Jego wartość widziana jako części naszej tożsamości i dziedzictwa – także światowego\, wartości\, która w obliczu wojny może zostać wzięta w nawias\, ukryta\, zniszczona… \n\n \n \n \n \n \n Jacek Malczewski\, Chrystus i Samarytanka | 1912\n \n \n \n \n \n \n \n Jacek Malczewski\, Eloe | 1909\n \n \n\nWystawa będzie opowiadać o kruchości dziedzictwa oraz jego wartości\, przedstawiona jako opowieść o solidarności\, o pracy muzealnika\, artysty w czasie wojny\, o ratowaniu dziedzictwa\, o tym czym jest dziedzictwo oraz co i z jakich powodów należy chronić. Są to znaczenia które jeszcze mocniej uwypuklają się w obliczu wojny. \nTytuł wystawy zaczerpnięty został z wiersza Reinera Maria Rilkego. Odnosi się on do tego co ruchome\, kruche i niepewne\, ale i do tego co wieczne i ważne. Drugim utworem spinającym klamrą narrację wystawy jest wiersz Wisławy Szymborskiej Koniec i początek: \nPo każdej wojnie\nktoś musi posprzątać\nJaki taki porządek\nsam się przecież nie zrobi.\n… \nKurator: Paweł Napierała \n  URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ide-w-swiat-i-trwam-obrazy-jacka-malczewskiego-z-lwowskiej-narodowej-galerii-sztuki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/11/Malczewski-Eloe.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20221214 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230417T111126Z LAST-MODIFIED:20230801T080631Z UID:22112-1670976000-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Maria Fołtyn in memoriam DESCRIPTION:MARIA FOŁTYN\nWielka artystka przez całe życie związana z Moniuszką \nMaria Fołtyn in memoriam\, wystawa w Muzeum Teatralnym | Teatr Wielki – Opera Narodowa\nWystawienie w 1949 roku Moniuszkowskiej Halki siłami rozpoczynającego swą działalność gdańskiego Studia Operowego stało się wydarzeniem ważkim i pamiętnym przede wszystkim dlatego\, iż było to pierwsze na przywróconym Polsce Wybrzeżu wykonanie naszej narodowej opery. Był jednak i inny powód: oto w tym przedstawieniu zadebiutowała w tytułowej roli młoda\, dwudziestopięcioletnia śpiewaczka\, w której już wtedy znawcy dostrzegali jedną z najwybitniejszych indywidualności naszej operowej sceny. Śpiewaczką tą była Maria Fołtyn. \nUrodziła się w Radomiu 28 stycznia 1924 roku. Pierwszymi nauczycielami muzyki byli dla niej organiści w miejscowym kościele i w kościele tym\, jako piętnastolatka\, zaczęła śpiewać\, między innymi utwory Bacha. Pod koniec wojny\, dzięki społecznej składce szeregu życzliwych ludzi\, zaczęła dojeżdżać do Warszawy na lekcje u wielkiego Adama Didura. Wkrótce po zakończeniu wojny podjęła u tegoż artysty regularne już studia śpiewacze w Katowicach\, a po jego śmierci kontynuowała naukę w Sopocie pod kierunkiem wybitnych pedagogów: Wandy Hendrich i Adama Ludwiga\, w późniejszym zaś okresie korzystała jeszcze z wokalnej opieki Ady Sari. \nMaria Fołtyn in memoriam\, wystawa w Muzeum Teatralnym | Teatr Wielki – Opera Narodowa\nSceniczny swój debiut święciła we wspomnianym już przedstawieniu Halki\, a jeszcze w tym samym roku została zaangażowana do Opery Warszawskiej\, debiutując rolą Balladyny w Goplanie Władysława Żeleńskiego. Walory młodej artystki – jej wyjątkowo piękny i znakomicie prowadzony dramatyczny sopran o soczystej\, ciemnej barwie\, żywiołowy temperament sceniczny i siła wyrazu\, uroda oraz sceniczna aktorska intuicja – szybko wysunęły ją na czoło zespołu solistów Opery. Kreowała tytułową rolę w pamiętnej premierze Halki w inscenizacji Leona Schillera w 1953 roku; odtwarzała ją także 9 lutego 1955 roku\, podczas wzruszającego jubileuszu Janiny Korolewicz-Waydowej i podczas gościnnych występów Opery Warszawskiej w Moskwie. Kreowała też pięknie partie Toski i Aidy\, była znakomitą Lizą w Damie pikowej\, Tatianą w Eugeniuszu Onieginie i Elzą w Lohengrinie (pierwszym po II wojnie światowej wagnerowskim spektaklu w polskim teatrze). W 1965 roku zdobyła złoty medal na renomowanym konkursie wokalnym w Vercelli. \nMimo tych i innych jeszcze wybitnych osiągnięć\, w przykry sposób zmuszona została (nie ona jedna zresztą…) do odejścia z reorganizowanego właśnie przez Bohdana Wodiczkę zespołu Opery Warszawskiej. Nie poddała się jednak; wyjechała do ówczesnego NRD i niebawem została zaangażowana do teatru operowego w Lipsku\, gdzie powierzano jej odpowiedzialne partie wagnerowskie (Elza\, Elżbieta\, Senta) i straussowskie. Po trzech sezonach ruszyła dalej na Zachód: śpiewała w operowych teatrach Lubeki i Hamburga. W 1967 roku wróciła do kraju\, angażując się do nowo otwartego Teatru Wielkiego w Łodzi. \nW 1969 roku dojrzała już w pełni i doświadczona artystka\, po dwudziestu latach wieńczonej licznymi sukcesami scenicznej działalności (między innymi udział w piętnastu różnych inscenizacjach Halki)\, postanowiła rozpocząć nową wielką przygodę swojego życia. Podjęła mianowicie\, ku podziwowi wielu osób\, regularne studia reżyserskie w warszawskiej Wyższej Szkole Teatralnej\, a w 2 lata później zadebiutowała w tej nowej dla siebie dziedzinie wystawiając Halkę w dalekiej Hawanie z udziałem młodych kubańskich śpiewaków\, którzy nigdy przedtem z żadną słowiańską operą nie mieli do czynienia. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem w wielu krajach. Niedługo potem dziełem Moniuszki zainteresował się Meksyk\, gdzie artystka przygotowała następną inscenizację Halki\, we współpracy z Kazimierzem Kordem i wybitnym scenografem Andrzejem Majewskim. A potem już popłynęło jak rzeka: nazwisko Marii Fołtyn zrosło się\, rzec można\, nierozerwalnie z twórczością naszego wielkiego kompozytora\, a twórczość ta\, w niemałej mierze za sprawą jej właśnie zapału\, energii i przedsiębiorczości\, poczęła docierać tam\, gdzie przedtem o Moniuszce nie słyszano – wszędzie zyskując licznych sympatyków. Ankara i Stambuł\, Bukareszt\, Tokio\, Nowosybirsk\, Kurytyba czy Samara – tak mnożyły się dalsze jej inscenizacje dzieł Moniuszki na zagranicznych scenach. O licznych\, kontrowersyjnych czasami\, ale zawsze frapujących i pełnych fantazji inscenizacjach w polskich teatrach nie będziemy już szczegółowo opowiadać. Zwłaszcza\, iż artystka nasza nie ograniczała się bynajmniej do dzieł jednego tylko kompozytora\, aby wspomnieć choćby znakomitą Żydówkę Halevy’ego w łódzkim Teatrze Wielkim\, Pajace\, Damę pikową\, Lunatyczkę\, Carmen\, Fausta\, Łucję z Lammermoor oraz opery rodzimych kompozytorów: Karola Kurpińskiego\, Ludomira Różyckiego\, Feliksa Nowowiejskiego\, Ignacego Paderewskiego\, Romualda Twardowskiego. Wracając do Moniuszki – zrealizowała nie tylko wszystkie jego dzieła sceniczne\, ale też dokonała adaptacji scenicznej jego Śpiewnika domowego na scenie kameralnej warszawskiego Teatru Wielkiego. \nMaria Fołtyn in memoriam\, wystawa w Muzeum Teatralnym | Teatr Wielki – Opera Narodowa\nJakby tego jeszcze było mało\, w 1977 roku objęła artystyczne kierownictwo podupadających Festiwali Moniuszkowskich w Kudowie Zdroju\, nadając tej imprezie nowy blask\, organizacyjny rozmach i międzynarodowy rozgłos. Zainicjowała też w 1992 roku w Warszawie Międzynarodowe Konkursy Wokalne im. Stanisława Moniuszki. Pierwszy z nich odbył się w Filharmonii Narodowej (triumfatorką została wtedy Urszula Kryger); następne – już w salach Teatru Wielkiego. 9 grudnia 1983 roku obchodziła jubileusz trzydziestopięciolecia pracy artystycznej\, kreując na warszawskiej scenie tytułową rolę w III akcie reżyserowanej przez siebie Hrabiny. Ciągle pełna niespożytej energii\, zapału i życiowego optymizmu\, swoją artystyczną działalność oraz życie prywatne z zadziwiającą szczerością opisała w książce pod tytułem cytującym pierwsze słowa słynnej arii Toski: Żyłam sztuką\, żyłam miłością. \nPierwsza płyta z nagraniem głosu Marii Fołtyn to utrwalona z początkiem lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku aria z Mocy przeznaczenia Verdiego. Wśród następnych znalazły się między innymi fragmenty z Lohengrina. Znacznie później zaś\, w zainicjowanej przez Bogusława Kaczyńskiego serii płyt pod nazwą „Sławni polscy śpiewacy”\, znalazły się zrekonstruowane radiowe nagrania arii z Halki\, Aidy\, Toski i Lohengrina. \nNie ustawała w pracy niemal do końca. Dopóki jeszcze zdrowie jej pozwalało\, działała w powołanym przez siebie do życia w 1988 roku Towarzystwie Miłośników Muzyki Moniuszki\, urzędując w małym pokoiku na zapleczu Teatru Wielkiego. Odeszła 2 grudnia 2012 roku. Spoczęła na Starych Powązkach w Warszawie\, nieopodal grobu swej ukochanej matki Pauliny. \n„Bez przesady stwierdzić można\, że nie tylko żaden z najwybitniejszych artystów polskich\, ale i wszyscy oni razem nie zdołali uczynić tyle dla ugruntowania sławy twórcy polskiej opery narodowej poza granicami jego ojczyzny co Maria Fołtyn” – powiedział przy okazji jubileuszu artystki prof. Kazimierz Wiłkomirski. \n„Maria Fołtyn! Czyż można wyobrazić sobie dzieje polskiej powojennej opery bez tej niezwykłej artystki\, obdarzonej jednym z najpiękniejszych w barwie i ekspresji sopranów?” – pytał świetny popularyzator operowych spraw Bogusław Kaczyński. \nI w tych dwóch wypowiedziach zawiera się właściwie wszystko co można wyrazić\, myśląc o znaczeniu i wielkości tej niezwykłej artystki.\n– Józef Kański URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maria-foltyn-in-memoriam/ LOCATION:Muzeum Teatralne | Teatr Wielki – Opera Narodowa\, plac Teatralny 1\, Warszawa\, 00-077\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/maria_foltyn_in_memoriam_1.jpg GEO:52.243278084637;21.009306901454 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Teatralne | Teatr Wielki – Opera Narodowa plac Teatralny 1 Warszawa 00-077 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Teatralny 1:geo:21.009306901454,52.243278084637 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230203 DTEND;VALUE=DATE:20230619 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230416T121846Z LAST-MODIFIED:20230416T121846Z UID:22074-1675382400-1687132799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Czapski nabytki. Norwid w dziennikach DESCRIPTION:Józef Czapski\, Para | po 1980\, ze zbiorów Renaty i Marka Szypulskich\, MNK\nKolekcja prac plastycznych Józefa Czapskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie liczy obecnie dwadzieścia siedem obrazów olejnych\, trzy akwaforty oraz piętnaście rysunków (luzem\, nie w dziennikach). W latach 2019–2022 MNK otrzymało w darze lub nabyło cztery obrazy olejne\, rysunek tuszem oraz stół Czapskiego ze zbiorów Renaty i Marka Szypulskich i Polskiego Funduszu Humanitarnego we Francji\, a także akwaforty z kolekcji Barbary i Richarda Aeschlimannów. \nCyprian Kamil Norwid był – obok Simone Weil\, Stanisława Brzozowskiego i Marcela Prousta – najważniejszym duchowym przewodnikiem Czapskiego. Poszukiwania w Archiwum Józefa i Marii Czapskich\, również należącym do zbiorów MNK\, pozwoliły opowiedzieć nieoczekiwaną historię nabytków (np. jeden z obrazów należał do Zbigniewa i Katarzyny Herbertów) oraz dopowiedzieć wątki warsztatu twórczego artysty (np. w jaki sposób powstały akwaforty\, kto zainteresował malarza Norwidem). \nKuratorka: Agnieszka Kosińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/czapski-nabytki-norwid-w-dziennikach/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/Jozef-Czapski-Para.jpg GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230210 DTEND;VALUE=DATE:20230619 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230216T130749Z LAST-MODIFIED:20230216T130749Z UID:21747-1675987200-1687132799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Widziałem prawdziwe arcydzieło. Malarstwo polskie XIX i początku XX wieku ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi DESCRIPTION:Wystawa Widziałem prawdziwe arcydzieło\n„Widziałem prawdziwe arcydzieło: Rodakowskiego Portret matki. Obraz ten godzien jest poprzedniego\, który tak olśnił mnie na wystawie” – zanotował 8 kwietnia 1853 roku w swoim Dzienniku Eugėne Delacroix po wizycie w paryskiej pracowni Henryka Rodakowskiego. Portret\, namalowany podczas pobytu artysty w rodzinnym Lwowie\, został wówczas zaprezentowany na Salonie i entuzjastycznie przyjęty przez francuskich krytyków. Artysta nigdy tego obrazu nie sprzedał. Uczynił to dopiero w 1937 jego syn Zygmunt. Dzięki usilnym staraniom Mariana Minicha\, ówczesnego kierownika Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki im. J. i K. Bartoszewiczów\, dzieło zostało nabyte do łódzkiej kolekcji. Obejmując stanowisko w 1934 roku\, Minich nakreślił plan rozwoju Muzeum. Wskazał dwa najważniejsze cele o kluczowym\, jego zdaniem\, znaczeniu. Pierwszym był dalszy rozwój kolekcji sztuki nowoczesnej\, drugim zaś gromadzenie XIX- i XX-wiecznych dzieł sztuki polskiej o dużych walorach artystycznych. \nDzięki konsekwencji w działaniu jeszcze w latach 30. zbiory Muzeum wzbogaciły się o obrazy\, które również obecnie stanowią najcenniejszą część kolekcji malarstwa polskiego. Spośród tych nabytków nie sposób nie wymienić choćby Wizji Jacka Malczewskiego\, Pana w czerwonym fraku Aleksandra Gierymskiego czy Napoleona na koniu Piotra Michałowskiego\, a także obrazów Leona Wyczółkowskiego Rybak i Autoportret z paletą oraz namalowanego przez Jana Matejkę Portretu syna na koniu. Te i wiele innych cennych dzieł z naszej kolekcji prezentujemy na niniejszej wystawie. \nKuratorka: Dorota Berbelska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/widzialem-prawdziwe-arcydzielo-malarstwo-polskie-xix-i-poczatku-xx-wieku-ze-zbiorow-muzeum-sztuki-w-lodzi/ LOCATION:Muzeum Pałac Herbsta\, Przędzalniana 72\, Łódź\, 90 - 338\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/02/widzialem-prawdziwe-arcydzielo.jpg GEO:51.754115;19.484476 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pałac Herbsta Przędzalniana 72 Łódź 90 - 338 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Przędzalniana 72:geo:19.484476,51.754115 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230302 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230416T120822Z LAST-MODIFIED:20230416T121257Z UID:22067-1677715200-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Antoni Michalak. Przyjaciel domu Kuncewiczów DESCRIPTION:Wystawa Antoni Michalak. Przyjaciel domu Kuncewiczów\nSensacją będą portrety Marii i Jerzego Kuncewiczów autorstwa Antoniego Michalaka wypożyczone z Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. Dwa obrazy olejne powstały pod koniec lat 50. XX wieku i znajdowały się niegdyś w kolekcji syna państwa Kuncewiczów – Witolda w Stanach Zjednoczonych. W roku 2012 Ossolineum nabyło je od wdowy po Witoldzie – Dorothy Kuncewicz. W Domu Kuncewiczów będą pokazywane po raz pierwszy. \nWystawa Antoni Michalak. Przyjaciel domu Kuncewiczów\n  \n  \n  \nAntoni Michalak (1902-1975) to artysta-malarz\, rysownik\, autor witraży i polichromii związany z kolonia artystyczną w Kazimierzu Dolnym. Był studentem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie w klasach: Miłosza Kotarbińskiego\, Konrada Krzyżanowskiego i Tadeusza Pruszkowskiego; uczestnikiem plenerów w Kazimierzu Dolnym. Był współzałożycielem Bractwa Św. Łukasza\, aktywnym uczestnikiem działań artystów\, podejmowanych w Miasteczku. Od 1939 roku zamieszkał w Kazimierzu na stałe. Był przyjacielem wielu artystów: malarzy\, pisarzy i poetów. W jego pracowni wielokrotnie gościli nie tylko Kuncewiczowie\, ale też m.in. Tadeusz Hollender i Jarosław Iwaszkiewicz. Antoni Michalak był nie tylko uznanym artystą\, ale także pedagogiem. Przed wojną uczył m.in. we Lwowie\, a w latach 1948–1969 był profesorem rysunku\, malarstwa i technik plastycznych KUL. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/antoni-michalak-przyjaciel-domu-kuncewiczow/ LOCATION:Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\, ul. Rynek 19\, Kazimierz Dolny\, 24-120\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/Antoni-Michalak-2.jpg GEO:51.321891;21.946407 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym ul. Rynek 19 Kazimierz Dolny 24-120 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rynek 19:geo:21.946407,51.321891 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230307 DTEND;VALUE=DATE:20230925 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20221024T152916Z LAST-MODIFIED:20221024T152916Z UID:20769-1678147200-1695599999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Śląsk. Panorama dziedzictwa DESCRIPTION:Wystawa Śląsk. Panorama dziedzictwa\nIdeą ekspozycji jest ukazanie Śląska w kontekście doświadczenia ciągłości oraz wspólnego dziedzictwa materialnego i kulturowego wielu pokoleń i epok historycznych. Przedstawione zostaną eksponaty ze zbiorów własnych oraz użyczone z innych placówek muzealnych i bibliotek\, reprezentujące dziedzictwo zakładów rzemieślniczych i przemysłowych\, instytucji kultury i nauki\, uzdrowisk i osiedli robotniczych – m.in. szkło\, ceramika\, biżuteria\, artystyczne odlewy z żeliwa\, zabytki piśmiennictwa\, drukarstwa i przemysłu. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/slask-panorama-dziedzictwa/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2022/10/3_zapowiedz_wystawy_slask.jpg GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230309 DTEND;VALUE=DATE:20230731 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230308T200150Z LAST-MODIFIED:20230801T080628Z UID:21852-1678320000-1690761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Barbie. Nieznane oblicza DESCRIPTION:Wystawa Barbie. Nieznane oblicza\nNajsłynniejsza lalka świata skończyła 64 lata. Z tej okazji w poznańskim muzeum będzie można zobaczyć kilkadziesiąt różnych wcieleń tej zabawki. Wystawa „Barbie. Nieznane oblicza” pozwala prześledzić sposób postrzegania kobiet na przestrzeni kilku ostatnich dziesięcioleci. Zabawka ujrzała światło dzienne pod koniec lat pięćdziesiątych. Poszczególne wcielenia słynnej lalki dają nam wgląd w zmiany społeczne zachodzące w poszczególnych dekadach XX i XXI wieku. Oczywiście chodzi zwłaszcza o społeczeństwo amerykańskie\, choć nie tylko. Lalki są odbiciem często burzliwych i kontrowersyjnych zjawisk\, takich jak chociażby rasizm\, dyskryminacja ze względu na wiek\, czy wykluczenie spowodowane niepełnosprawnością. \n\n \n \n \n \n \n Barbie idzie do wojska: Army Barbie\, Stars ‘n Stripes (1992\, MATTEL)\n \n \n \n \n \n \n \n Pierwsza lalka Barbie Teen-age Fashion Model Barbie Doll z 1959 r. w jubileuszowym wydaniu jako Teen-age Fashion Model Barbie Signature MATTEL 75 TH Anniversary (2019\, MATTEL)\n \n \n\nBarbie postrzegana jako zjawisko kulturowe prowokuje do zadawania pytań o pozycję kobiety we współczesnym świecie. Czy lalka jest ucieleśnieniem ideału piękna? Czy role\, które przyjmuje faktycznie są odzwierciedleniem udziału i pozycji kobiet w otaczającej nas rzeczywistości? Jakie aktywności Barbie ma ciągle dopiero przed sobą? \nBarbie zarządza firmą: Day-to-night Barbie i Day-to-night Barbie Home & Office w wersji dziennej\, biurowej (1985\, MATTEL)\nObiekty ze zbiorów prywatnych Teresy Iwańczuk\, Pauliny Jarysz\, Izabeli Kłos i Grzegorza Zdzieborskiego\, wyprodukowane przez firmę Mattel. \nKuratorka: Aleksandra Podżorska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/barbie-nieznane-oblicza/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/Barbie.-Nieznane-oblicza.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230317 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230416T123756Z LAST-MODIFIED:20230416T123756Z UID:22086-1679011200-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Japonia u progu nowoczesności DESCRIPTION:Wystawa Japonia u progu nowoczesności\nDesign i wzornictwo ubiorów od około 1900 roku do lat 60. XX wieku na przykładzie darów współczesnych w Muzeum Narodowym w Krakowie. \nWystawa „Tradycja japońskiego ubioru. Formy i przemiany od około 1900 roku do lat 60.”(17.03.2023 – 2.07.2023)\, to pierwsza z trzech odsłon cyklu „Japonia u progu nowoczesności. Design i wzornictwo ubiorów od około 1900 roku do lat 60. XX wieku na przykładzie darów współczesnych w Muzeum Narodowym w Krakowie”\, przybliżającego klasyczne japońskie stroje oraz motywy charakterystyczne dla tej niezwykłej wschodniej tradycji. Wystawa opowiada o historii i kroju kimon oraz pasów obi\, którymi się je przewiązuje\, a także o niezwykle atrakcyjnych krótkich narzutach haori i płaszczach podróżnych michiyuki. W drugiej odsłonie cyklu\, zatytułowanej „Motywy jako fenomen japońskiej myśli projektowej” (5.07.2023 – 8.10.2023) rozwijamy wątek tradycyjnych motywów zdobniczych z wyjaśnieniem ich pochodzenia i symboliki. Trzecia ekspozycja – „Japonia u progu nowoczesności utrwalona w fotografii” (13.10.2023-31.12.2023) – przedstawia japońskie ubiory utrwalone na starych fotografiach\, odbitkach albuminowych przechowywanych w kolekcji MNK. \nObi – pas do kimona\, biały tkany w geometryczny wzór w kolorze czerwonym | między 1965-1969\, Japonia\nIdeą towarzyszącą cyklowi jest zamysł pokazania darów\, jakie Muzeum Narodowe w Krakowie otrzymało w ostatnich latach. Podkreślając rolę darczyńców\, opowiadamy o strategii kolekcjonerskiej MNK\, pokazujemy również przykłady drzeworytów zakupionych z kolekcji Józefa Mehoffera oraz pochodzących z daru\, który ofiarował nam dr Jens Wiebel. \nWe wnętrzach Kamienicy Szołayskich prezentujemy około stu szat i elementów japońskiego stroju\, w tym stuletnie kimona\, a także niezwykły przykładowy bryt tkaniny tanmono\, z której były szyte\, o długości ponad dziesięciu metrów. \nWystawa jest adresowana do szerokiego kręgu odbiorców. Każda z kolejnych odsłon cyklu została pomyślana w taki sposób\, by wartość szczególną odnaleźli w niej ludzie o różnym stopniu zainteresowania japońskim strojem i designem\, o różnym poziomie wykształcenia i w różnym wieku. \nKurator: Beata Romanowicz\nAsystent kuratora: Agnieszka Gach URL:https://news.niezlasztuka.net/event/japonia-u-progu-nowoczesnosci/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/japonia_wystawa_detail.jpg GEO:50.06346;19.936106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230324 DTEND;VALUE=DATE:20230731 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230210T121835Z LAST-MODIFIED:20230801T080621Z UID:21691-1679616000-1690761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kenya Hara. Japońskie projektowanie graficzne DESCRIPTION:Wystawa Kenya Hara. Japońskie projektowanie graficzne\nTo pierwsza w Polsce autorska wystawa jednego z najbardziej uznanych na świecie japońskich projektantów – Kenya Hary. Od 1993 r. związany jest z Nippon Design Center\, w ramach którego prowadzi własne studio/think-tank Hara Design Institute. Jest twórcą wielu międzynarodowych wystaw\, dyrektorem kreatywnym firmy MUJI\, autorem książek łączących design z filozofią życia. Traktując design jako uniwersalną mądrość zgromadzoną w społeczeństwie\, planuje i realizuje różne projekty oparte na komunikacji. \nKenya Hara\, Expo Japan 2005. The 2005 World Exposition\, Japan. Beyond Development: Rediscovering Nature’s Wisdom | 1999\nNagroda im. Jana Lenicy w postaci wystawy przyznawana jest przez Muzeum Narodowe w Poznaniu od 2002 r. wybitnym projektantom z całego świata za szczególne osiągnięcia w dziedzinie sztuki plakatu i projektowania. Na wystawie prezentowane są wybrane przez artystę plakaty oraz inne realizacje wydawnicze realizowane od początku lat 90. XX w. aż do dziś\, wśród nich projekty przygotowane specjalnie na wystawę w Poznaniu. Dziełem samym w sobie jest już projekt wystawy autorstwa Hary. \n\n \n \n \n \n \n Kenya Hara\, Welcome to Japan [AGI Alliance Graphique International] | 2006 Sensaware. Tokyo Fiber ’09\, 2009 RIMPA. 400\n \n \n \n \n \n \n \n Kenya Hara\, Museum products\, practical design with innocent allure\n \n \n \n \n \n \n \n Kenya Hara\, Takeo Paper World ’90 | 1990\n \n \n\nNa wystawie prezentowane są wybrane przez artystę plakaty oraz książki\, które stanowią trzon ekspozycji\, wśród nich projekty przygotowane specjalnie na wystawę w Poznaniu. Towarzyszą im inne realizacje wydawnicze\, tj. magazyny reklamowe oraz czasopisma\, projektowane od początku jego aktywności zawodowej. W niemal wszystkich pracach autor przywiązuje ogromną wagę do tradycji kulturowej swojego kraju\, którą umiejętnie transponuje na nowoczesny język plakatu i inne dziedziny projektowania. Pokazywane są również projekty reklamowe oraz identyfikacje wizualne dla firmy MUJI\, a także przykłady opakowań dla innych japońskich firm. Prezentowana jest także autorska wystawa „Neo Prrehistoria 100 Verbi” (Neo-Prehistory 100 Verb) przygotowana wspólnie z Andreą Branzim na XXI Międzynarodowe Triennale w Mediolanie w 2016 r. Poznamy również najnowszy projekt Hary „High Resolution Tour” związany z turystyką\, rozpatrywaną z indywidualnej perspektywy\, gdzie autor – odwołując się do osobistych doświadczeń – poszukuje szerszego spojrzenia na bogate dziedzictwo i przyszłość własnego kraju. \nPrace na wystawie zostały opatrzone komentarzami autora. Szczególnie ważny element stanowią oryginalne szkice projektowe Hary\, dające możliwość spojrzenia na pracę projektanta od strony warsztatowej. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kenya-hara-japonskie-projektowanie-graficzne/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/02/kenya-hara-mini.jpg GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230324 DTEND;VALUE=DATE:20230611 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230323T122818Z LAST-MODIFIED:20230801T080625Z UID:21934-1679616000-1686441599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Salon Marcowy 2023: Grzegorz Pecuch - rzeźba\, Wojciech Fleck - malarstwo DESCRIPTION:Salon Marcowy 2023: Grzegorz Pecuch – rzeźba\, Wojciech Fleck – malarstwo\nZakopiańskie Centrum Kultury – Miejska Galeria Sztuki im. Wł. hr. Zamoyskiego zaprasza na kolejną\, siódmą już\, odsłonę Salonu Marcowego. W ramach tegorocznej edycji\, prezentowane są rzeźby i szkice zakopiańskiego rzeźbiarza Grzegorza Pecucha\, w setną rocznicę urodzin artysty oraz obrazy olejne i grafiki malarza i pierwszego dyrektora CBWA w Zakopanem – Wojciecha Flecka. Prace prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów prywatnych\, Urzędu Miasta w Zakopanem i Muzeum Tatrzańskiego im. dra T. Chałubińskiego w Zakopanem. \nGrzegorz Pecuch – rzeźbiarz\, pedagog\, ur. w 1923 roku we Florynce. Ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, uzyskując dyplom w Pracowni Rzeźby prof. Mariana Wnuka w 1956 roku. W latach 1955-1976 był nauczycielem rzeźby w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Tworzył rzeźby głównie w drewnie\, rzadziej w ceramice\, gipsie\, glinie\, kamieniu. Zmarł w 2008 roku w Zakopanem. \n\n \n \n \n \n \n Grzegorz Pecuch\, fot. ze zbiorów prywatnych\n\n \n \n \n \n \n \n \n Grzegorz Pecuch\, Młodość\, 1964\, ze zbiorów prywatnych\, fot. Rastislav Staník\n \n \n \n \n \n \n \n Grzegorz Pecuch\, Stadko | 1967\, ze zbiorów prywatnych\, fot. Rastislav Staník\n\n \n \n\nWojciech Fleck – malarz\, ur. w 1903 roku w Warszawie. W latach 1924–1929 kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem m.in. prof. Karola Tichego\, Władysława Skoczylasa\, Wojciecha Jastrzębowskiego i Józefa Czajkowskiego. Dyplom uzyskał w 1929 roku. W latach 1950-1964 był kierownikiem Centralnego Biura Wystaw Artystycznych w Zakopanem\, a następnie w latach 1964-1968 Biura Wystaw Artystycznych w Zakopanem. Zmarł w 1972 roku w Zakopanem. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Fleck\, fot. ze zbiorów prywatnych\n\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Fleck\, Martwa natura\, ze zbiorów prywatnych\, fot. MGS\n\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Fleck\, Kompozycja\, ze zbiorów prywatnych\, fot. MGS\n\n \n \n\nWernisaż: 24 marca 2023 r.\,  godz. 17:00\nKuratorki: Lidia Rosińska-Podleśny\, Katarzyna Chrudzimska-Uhera URL:https://news.niezlasztuka.net/event/salon-marcowy-2023-grzegorz-pecuch-rzezba-wojciech-fleck-malarstwo/ LOCATION:Miejska Galeria Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem\, ul. Krupówki 41\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/wojciech_fleck_martwa_natura.jpg GEO:49.2936406;19.954935 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Miejska Galeria Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem ul. Krupówki 41 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Krupówki 41:geo:19.954935,49.2936406 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230327 DTEND;VALUE=DATE:20230701 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230429T135009Z LAST-MODIFIED:20230429T135009Z UID:22244-1679875200-1688169599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Antoni Fałat DESCRIPTION:Wystawa Antoni Fałat\nAut pictura\, aut nihil\, czyli „albo malarstwo\, albo nic” było hasłem Grupy Aut\, do której Antoni Fałat dołączył po studiach. Fałat to czyste malarstwo\, bezkompromisowe\, pełne. W jego centrum znajduje się człowiek – wszak twórczość Fałata krytycy wpisują gdzieś między nurtem nowej figuracji a hiperrealizmem. Człowiek ten malowany jest płaską plamą\, zdeformowaną figurą\, oszczędną paletą barwną z przewagą czerni\, bieli\, szarości\, urozmaiconych odcieniami zieleni lub błękitu. Kolorystyka\, upozowanie\, frontalne ujęcie i centralne kadrowanie nasuwają skojarzenia jego płócien z fotografiami\, z filmową stopklatką. Ludzie uchwyceni przez malarza\, zatrzymani w ramie obrazu wydają się częścią świata\, który nie zmieścił się w kadrze płótna\, ale którego tajemnicze istnienie nas wciąga. Później stare zdjęcia\, sentymentalne portrety powyciągane z albumów rodzinnych pamiątki obcych ludzi\, profesjonalne odbitki fotografów amatorów zastąpione zostały fotograficznymi rejestracjami scen aranżowanych przez artystę\, w których rolę modeli odgrywali znajomi\, a same zdjęcia rodzaj notatek do kompozycji malarskich. Fałat ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych\, był uczniem Aleksandra Kobzdeja\, sam w 1992 roku zainicjował powstanie prywatnej Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie i został jej rektorem. Nie jest autorem Portretu mężczyzny z fajką ani Powrotu z niedźwiedziem. To Julian\, przodek Antoniego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/antoni-falat/ LOCATION:Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa\, Pl. Teatralny 1\, Warszawa\, 00-950\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/ANTONI-FAlAT.jpg GEO:52.243632251422;21.01067960502 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Opera | Teatr Wielki Opera Narodowa Pl. Teatralny 1 Warszawa 00-950 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Teatralny 1:geo:21.01067960502,52.243632251422 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230329 DTEND;VALUE=DATE:20230925 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230429T143857Z LAST-MODIFIED:20230429T143857Z UID:22261-1680048000-1695599999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mistrzowski filigran. Biżuteria cieszyńska ze zbiorów Muzeum w Gliwicach DESCRIPTION:Wystawa Mistrzowski filigran. Biżuteria cieszyńska ze zbiorów Muzeum w Gliwicach\nHoczki\, orpanty\, szpyndliki i pasy – to najważniejsze\, wyróżniające elementy\, pojawiające się m.in. w odświętnym\, tradycyjnym stroju cieszyńskim. Biżuteryjne ozdoby\, wykonywane ze srebra lub imitujących go stopów metali\, były kosztownym dodatkiem\, przekazywanym z pokolenia na pokolenie\, świadczącym o zamożności i podkreślającym urodę noszącej go kobiety. Tworzono je poprzez odlewanie\, sztancowanie\, rytowanie\, ażurowanie\, złocenie\, czy wreszcie najbardziej misterną metodę – filigran\, dający efekt lekkości i delikatności nawet najcięższym pasom.\nWystawa prezentuje muzealną kolekcję biżuterii cieszyńskiej\, zarówno starszej (przełom XIX i XX w.)\, noszonej do tzw. stroju ludowego\, jak i nowszej (lata 60-70. XX w.) – inspirowanej dawnymi wzorami i technikami\, tworzonej przez rzemieślników na zamówienie dla Cepelii. Nie zabrakło na ekspozycji również miejsca na opowieść o twórcach tych kunsztownie wykonanych przedmiotów – cieszyńskich złotnikach\, mistrzach w swoim rzemieślniczym fachu\, którymi niewątpliwie byli bracia Haas\, Augustyn Kopieczek\, Franciszek Horak. \nKuratorka: Marta Paszko\, etnolog\nOrganizator: Muzeum w Gliwicach URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mistrzowski-filigran-bizuteria-cieszynska-ze-zbiorow-muzeum-w-gliwicach/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/bizuteria-gliwice.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230925 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230310T165842Z LAST-MODIFIED:20241121T104538Z UID:21861-1680134400-1695599999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Artyści z Krakowa. II Grupa Krakowska DESCRIPTION:Artyści z Krakowa. II Grupa Krakowska\nGrupa Krakowska – mit założycielski polskiej sztuki współczesnej \nMaria Stangret\, Gra w klasy | 1970\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nW 1957 roku powstała II Grupa Krakowska – stowarzyszenie niezależnych artystów\, myślących każdy inaczej\, ale tak samo oddanych sztuce. Byli indywidualistami\, jednak łączyło ich zainteresowanie nowoczesnością. Podstawowym warunkiem zaproszenia do Grupy była „nerwica” twórcza – wyczucie narkotyku związanego z uprawianiem sztuki. Takim podejściem II Grupa Krakowska o kilka lat wyprzedziła Fluxus. Stała się polską awangardą postmodernizmu. Wbrew nazwie członkami mogli być również artyści z innych miast. \nW 1958 roku Grupa wystąpiła do urzędu miejskiego z prośbą o przyznanie im lokalu na galerię. Kraków zawsze był odważny w takich sprawach. Otrzymała piwnicę w Pałacu Krzysztoforskim. Ta odważna decyzja urzędników była zarówno gestem politycznym\, jak i kulturowym. Na fali resztek odwilży ofiarowano artystom przestrzeń do uprawiania sztuki – a przy okazji i niechcący – miejsce do ćwiczenia niezależności artystycznej. Grupa Krakowska wykorzystała obie możliwości. Galeria Krzysztofory była pierwszym w historii Polski miejscem ekspozycyjnym ofiarowanym artystom. \nJerzy Nowosielski\, Dziewczyny na statku | 1981\, Kolekcja Galerii Starmach\, fot. M. Gardulski\nKażdy członek Grupy miał prawo do wystawiania w Krzysztoforach. To wynikało z jej demokratycznych założeń. Jednak w pewnym momencie pojawiła się dyktatura. Zasady krzysztoforskie uległy osobowości Tadeusza Kantora\, którego talent i ego były nie do przebicia i nie do przegadania. To był drapieżnik o ekspansywnej naturze\, który z łatwością zmieniał „skóry mentalne”. Malował ekspresyjne obrazy\, wymyślał dowcipne happeningi\, tworzył patetyczny teatr oraz pisał wnikliwe i prorocze manifesty. Zniewalał\, ale jeszcze bardziej fascynował i inspirował. \nDominacja Kantorowska skończyła się wraz z powstaniem Cricoteki. Galeria Krzysztofory powróciła do dawnej otwartości i demokracji. Oczywiście kontrolowanej jakością artystyczną. Przez 52 lata istnienia zorganizowano w Krzysztoforach kilkaset wystaw\, performansów\, spotkań\, wykładów i przedstawień teatralnych. Oprócz członków Grupy wystawiali artyści z całego świata. \nJan Tarasin\, Wylęgarnia przedmiotów | 1996\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nPo Stanisławie Balewiczu dyrektorem Krzysztoforów został Józef Chrobak. Ten detektyw kultury i demaskator jej ukrytych mechanizmów zebrał wszystkie dokumenty i plotki związane z funkcjonowaniem Galerii i Grupy\, po czym wydał je w wielotomowej serii Grupa Krakowska (dokumenty i materiały). Dzięki jego dociekliwości i pracy działanie tej najważniejszej formacji artystów w Polsce powojennej zyskało trwały i profesjonalny obraz w historii sztuki. \nW pewnym momencie – po połowie lat 90. – Grupa Krakowska „przestała się rozmnażać”. Najprawdopodobniej uznano\, że wyczerpał się sens tego typu inicjatyw. Na pewno tak uważał Józik Chrobak. W każdym razie Grupa Krakowska postanowiła popełnić indiańskie samobójstwo. Dzisiaj żyje jeszcze tylko kilku członków: Janusz Tarabuła\, Andrzej Kostołowski i Zbigniew Warpechowski.\nAle pamięć o tym imperium artystów wydaje się bezpieczna. \n– Maria Anna Potocka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/artysci-z-krakowa-ii-grupa-krakowska/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/2-grupa-krakowska-mocak.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230925 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230313T121353Z LAST-MODIFIED:20230327T123018Z UID:21872-1680134400-1695599999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jakub Julian Ziółkowski. Jesteście moi DESCRIPTION:Jakub Julian Ziółkowski. Jesteście moi\nJakub Julian Ziółkowski (1980) jest jednym z najważniejszych współczesnych polskich artystów. Wystawa w MOCAK-u to pierwsza tak obszerna prezentacja jego twórczości. Pokazujemy ponad 100 prac\, wśród nich wielkoformatowe obrazy\, rozbudowane instalacje\, precyzyjne rysunki oraz monotypie\, niewielkie rzeźby i obiekty ceramiczne. Specjalnie na wystawę powstały monumentalny obraz Sen o życiu oraz totemiczna rzeźba Duch naszego ludu\, eksponowana na zewnątrz. \nJakub Julian Ziółkowski\, Jaskinia Darwina | 2016\, Kolekcja MOCAK-u\, fot. R. Sosin\nJakub Julian Ziółkowski ukształtował własny język malarski\, za pomocą którego bada naturę człowieka. Swobodnie zestawia współczesny sposób obrazowania z archetypami i symboliką kultur plemiennych. Fizyczność organów oraz płynów ustrojowych łączy z duchową medytacją. Celem jest kontemplacja wszechświata oraz pogłębianie wglądu w niego; od mikrokosmosu – narodzin żywej komórki\, po makrokosmos – wybuchy gwiazd. Nierozerwalny związek ciała z umysłem\, będący od początku tematem prac Ziółkowskiego\, na wystawie w MOCAK-u staje się zmysłowo doświadczalny. Artysta działa skalą\, barwą i dźwiękiem. \nJesteście moi jest manifestem życia oraz nadrzędnych procesów\, rządzących wszystkim\, co istnieje. To refleksja o trwaniu\, zasadach funkcjonowania człowieka w świecie oraz o tym\, jak ten świat się zmienia. \nJakub Julian Ziółkowski\, Jesteście moi | 2021\, courtesy J. J. Ziółkowski\, fot. M. Torbus\nWystawie towarzyszy obszerna polsko-angielska publikacja z tekstami: Olgi Tokarczuk\, Cecilii Alemani\, Bartłomieja Dobroczyńskiego\, Kajetana Młynarskiego\, artysty oraz kuratorki wystawy\, wydana wspólnie przez MOCAK i wydawnictwo Hatje Cantz. \nJakub Julian Ziółkowski urodził się w Zamościu w roku 1980. W 2005 roku obronił dyplom w Pracowni Malarstwa pod kierunkiem prof. Leszka Misiaka na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Jego prace pokazywano na licznych wystawach indywidualnych\, między innymi: Święte Nic\, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (2018); Das Leben selbst\, Neues Museum Nürnberg\, Norymberga (2017); Imagorea\, Galeria BWA\, Zielona Góra oraz Fundacja Galerii Foksal\, Warszawa (2014); Hokaina\, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa (2010) oraz w galeriach Hauser & Wirth w Londynie\, Zurychu i Nowym Jorku; Parasol unit w Londynie i Centre d’Art Contemporain w Genewie. \nBrał udział w najważniejszych zbiorowych prezentacjach sztuki swojego pokolenia\, w tym: Co widać. Polska sztuka dzisiaj\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2014); Il Palazzo Enciclopedico\, 55. Międzynarodowe Biennale Sztuki w Wenecji (2013); The Generational: Younger Than Jesus\, The New Museum of Contemporary Art\, Nowy Jork (2009). Jego prace znajdują się między innymi w zbiorach Fundacji Sztuki Współczesnej DESTE\, Sandretto Re Rebaudengo\, Zabludowicz Collection oraz w kolekcjach MOCAK-u\, Muzeach Narodowych w Krakowie\, Warszawie i Wrocławiu. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jakub-julian-ziolkowski-jestescie-moi/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/jakub-ziolkowski-mocka-4.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230918 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230313T130531Z LAST-MODIFIED:20230426T151606Z UID:21879-1680134400-1694995199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Powrót do ceramiki DESCRIPTION:Powrót do ceramiki\nJustyna Smoleń\, Fall in love | 2022\, porcelana\, ceramika\, kolaż\, 45 × 29 × 20 cm\, courtesy J. Smoleń\, fot. Rafał Sosin\nPowrót do ceramiki to wystawa prac artystów współczesnych\, którzy w swojej praktyce sięgają po medium ceramiki. Rdzeniem ekspozycji są prace z Kolekcji MOCAK-u: Feika Beckersa\, Burçak Bingöl\, Nschotschi Haslinger\, Agaty Kus\, Justyny Smoleń i Jakuba Juliana Ziółkowskiego. Poza tym na wystawie znajdą się realizacje Wojciecha Ireneusza Sobczyka\, Aleksandry Liput\, Natalii Kopytko i Tomka Kulki. \nCeramika od wieków była wykorzystywana do celów użytkowych i dekoracyjnych. W Europie okres jej świetności przypada na XVII i XVIII wiek. W tym czasie Delft słynęło z fajansu\, a manufaktura w Miśni z porcelany. \nCeramika okazała się ciekawym medium również dla sztuki. Wykorzystywali ją twórcy awangardowi. Także artyści współcześni szukają w ceramice nowych znaczeń oraz zaskakujących możliwości formalnych. \nNa wystawie zobaczymy prace obejmujące niemal pełną skalę możliwości tego medium – od hiperrealistycznych przedstawień natury\, do obiektów przypominających destrukty. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Ireneusz Sobczyk\, Bruma | 2020\, courtesy Galeria LETO\, W. I. Sobczyk\n \n \n \n \n \n \n \n Feiko Beckers\, Rzeczy\, w które wierzyłem\, a w które potem przestałem wierzyć i w które teraz znowu wierzę | 2015\, Kolekcja MOCAK-u\n \n \n\nFeiko Beckers odwołuje się do tradycji holenderskich oraz do zwyczaju umieszczania na talerzach przysłów ludowych i cytatów z Biblii\, zamieniając je na własne sentencje przybierające formę prawd absolutnych. Natomiast Justyna Smoleń igra z tradycjami porcelany miśnieńskiej\, dekonstruując ją i tworząc rzeźbiarskie kolaże. Burçak Bingöl duży nacisk w swojej twórczości kładzie na warstwę dekoracyjną ceramiki. Jednak w swojej pracy świadomie niszczy estetyczną dekorację\, deformując obiekt chorobliwą naroślą. Tomek Kulka tworzy figurki i przedmioty odnoszące się do kultu religijnego. Postacie Agaty Kus\, balansujące na pograniczu świata fantazji i realności\, działają jednolitą czernią. Wazy Juliana Jakuba Ziółkowskiego oblepiają twarze skomentowane tekstem Sick of Love. Huby Aleksandry Liput tworzą instalację site-specific. Ich miejsce nawiązuje do roślinnego pierwowzoru. Wojciech Ireneusz Sobczyk buduje tajemnicze ogrody zakomponowane z misternie wykonanych roślin. Niby-kłącza\, pędy\, korzenie oplatają Korony Natalii Kopytko. Falliczno-roślinne stopy Nschotschi Haslinger\, mimo zastosowania szlachetnej techniki\, wyglądają jak zrobione z plasteliny. \nPowrót do ceramiki prezentuje bardzo różne koncepcje artystyczne. Pojawiają się w nich fragmenty natury\, obiekty przywołujące na myśl obrzędy\, przedmioty banalne oraz teksty. W tych pracach można znaleźć emocje\, ironię\, prześmiewczość\, nawet duchowość. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/powrot-do-ceramiki/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/powrot-do-ceramiki-mocak-4.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230619 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230313T132213Z LAST-MODIFIED:20230426T151603Z UID:21887-1680134400-1687132799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Krzysztof Maniak. Działania w naturze DESCRIPTION:Krzysztof Maniak. Działania w naturze\nKrzysztof Maniak\, bez tytułu\, z serii Spacery | 2021\, courtesy K. Maniak\nWystawa Działania w naturze wpisuje się w cykl prezentacji artystów\, których prace znajdują się w Kolekcji MOCAK-u. Pokażemy wybór z kilkudziesięciu posiadanych przez nas rysunków z lat 2016–2020 oraz nowe fotografie i wideo. \nManiak tworzy w rodzinnym mieście – Tuchowie. Częstym motywem w jego pracach jest wędrówka. Obserwacje z przechadzek artysta utrwala za pomocą różnych mediów. W serii fotograficznej Spacery bada rzeźbiarski potencjał sił natury\, ukazując ciekawie ukształtowane formy pochodzenia nie-ludzkiego. W innych projektach artysta fizycznie wchodzi w interakcje z przyrodą\, przeciskając się między korzeniami drzew lub wykonując rzeźby z ziemi. Między innymi stworzył w Tuchowie kopiec\, który stał się elementem krajobrazu. Praca nawiązuje do tradycyjnych dzieł land artu. \nKluczowy dla artysty jest proces tworzenia dzieła i czas temu poświęcony\, pozwalający na kontemplację oraz spojrzenie na świat z innej perspektywy. Intencje prac Maniaka pokrywają się z reakcjami odbiorców i skłaniają do przemyśleń dotyczących relacji człowieka z naturą oraz jego najbliższym otoczeniem. \n\n \n \n \n \n \n Krzysztof Maniak\, Kopiec | 2022 (stan z 16.10.2022)\, fotografia\, courtesy K. Maniak\n \n \n \n \n \n \n \n Krzysztof Maniak\, Wykopy | 2020 (stan z 11.4.2020)\, fotografia\, courtesy K. Maniak\n \n \n\nKrzysztof Maniak (1990) urodził się w Tuchowie. W 2015 roku uzyskał tytuł magistra sztuki na Wydziale Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (promotor dr hab. Bogdan Achimescu)\, a w 2018 roku uzyskał tytuł doktora sztuki na Wydziale Malarstwa tej samej uczelni (promotor prof. Grzegorz Sztwiertnia). Aktualnie pracuje jako adiunkt w Katedrze Zjawisk Sztuki Wydziału Intermediów ASP w Krakowie. Jest laureatem Talentów Trójki 2013\, 14. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii oraz 10. edycji Spojrzeń. Otrzymał także Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego\, wyróżnienie na Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 7\, stypendium Twórcze Miasta Krakowa i Stypendium Artystyczne Miasta Tarnowa oraz główną nagrodę V Salonu Wiosennego w BWA w Tarnowie. \nJego prace pokazywano na licznych wystawach indywidualnych\, między innymi: Bajka (w duecie z Mikołajem Szpaczyńskim) (2022) w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy\, Kamień i drzewo (w duecie z Joanną Przybyłą) (2021) w galerii BWA Warszawa\, Wybrane filmy\, fotografie\, spacery i obiekty Krzysztofa Maniak z lat 2016–2019 (2019) w BWA Tarnów i w Galerii Bielskiej BWA\, Przypomina mi się śnieg (2016) w BWA Warszawa\, 30 sekund wiszenia na gałęzi zanim pękła (2015) w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach oraz Zatrzymane (2014) w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku. Brał także udział w licznych wystawach zbiorowych\, w tym: Co widać. Polska sztuka dzisiaj (2014) w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Into the Country (2014) w SALT Ulus w Ankarze\, Mocne stąpanie po ziemi (2015) w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach i BWA w Tarnowie\, Polski Las (2017) w Galerii Biała w Lublinie\, Natura w sztuce (2019) w MOCAK-u\, Wiek półcienia. Sztuka w czasach planetarnej zmiany (2020) w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie czy Kongresie Postartystycznym (2021) w Sokołowsku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krzysztof-maniak-dzialania-w-naturze/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/krzysztof-maniak-dzialania-mocak-1.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230918 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230313T140616Z LAST-MODIFIED:20230327T123302Z UID:21897-1680134400-1694995199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Lukáš Houdek. Hidźra – pomiędzy płciami DESCRIPTION:Lukáš Houdek. Hidźra – pomiędzy płciami\nLukáš Houdek\, bez tytułu\, z serii Lilie | 2012-2022\, fotografia\, courtesy L. Houdek\nWystawa Lukáša Houdka\, artysty z Kolekcji MOCAK-u\, podejmuje temat społeczności Hijras w Indiach. „Hidźra” jest funkcjonującym w krajach Azji Południowej określeniem\, które odnosi się przede wszystkim do osób uznanych przy narodzinach za mężczyzn\, ale odrzucających tę identyfikację. Część z nich przeszła operację zmiany płci na kobiecą\, inne pozostają na etapie terapii hormonalnej lub nie dokonują żadnych trwałych zmian w swoim ciele. \nArtysta po raz pierwszy zetknął się z tym tematem podczas pobytu w Indiach w 2008 roku. Cztery lata później\, po przestudiowaniu dostępnej literatury\, postanowił bezpośrednio przyjrzeć się wspólnocie i doświadczyć jej rzeczywistości. Rezultatem tego zainteresowania stały się dwa projekty artystyczne\, które Houdek kontynuuje od 2012 roku. Powstały dwie serie fotograficzne dokumentujące codzienne życie hidźr. Te prace pokażemy w Galerii Beta. \nPierwsza\, zatytułowana Lilie\, to cykl blisko 130 czarno-białych zdjęć wykonanych na ulicach Delhi\, będących portretami osób należących do wspólnoty lub identyfikujących się z nią. Drugi\, noszący tytuł Ritika\, jest serią kolorowych fotografii dokumentujących życie jednej hidźry w ostatnich 10 latach. \n\n \n \n \n \n \n Lukáš Houdek\, bez tytułu\, z serii Ritika | 2012-2022\, fotografia\, courtesy L. Houdek\n \n \n \n \n \n \n \n Lukáš Houdek\, bez tytułu\, z serii Lilie | 2012-2022\, fotografia\, courtesy L. Houdek\n \n \n\nWystawa ukazuje wielowymiarowość i złożoność tej społeczności\, która przez wieki miała wysoką pozycję i uznanie na Półwyspie Indyjskim. Dziś jednak musi sobie poradzić z adaptacją do realiów współczesnego świata. \nWystawa przygląda się również historii i codziennym zmaganiom osoby z tej wspólnoty oraz jej próbom zrozumienia siebie i określenia\, kim naprawdę jest\, często wbrew rodzinie i społecznej akceptacji. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/lukas-houdek-hidzra-pomiedzy-plciami/ LOCATION:Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Lipowa 4\, Kraków\, 30-702\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/lukas-houdek-mocak-3.jpg GEO:50.047667;19.961596 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK Lipowa 4 Kraków 30-702 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Lipowa 4:geo:19.961596,50.047667 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230330 DTEND;VALUE=DATE:20230904 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230510T141826Z LAST-MODIFIED:20230510T141826Z UID:22361-1680134400-1693785599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zgruzowstanie Warszawy 1945–1949 DESCRIPTION:Wystawa Zgruzowstanie Warszawy 1945–1949\nJak wyglądała odbudowa stolicy? \nWarszawa powstała z gruzów. Dosłownie – gruz był podstawowym materiałem budowlanym\, a praca w ruinach codziennością. Odbudowa była procesem złożonym\, wymagającym ogromnych nakładów pracy i czasu. Wpłynęła nie tylko na architekturę miasta\, lecz także na jego krajobraz przestrzenny. Miała także wpływ na ożywiające się relacje społeczne i ekonomiczne. Wystawa „Zgruzowstanie Warszawy 1945–1949” jest nowym spojrzeniem na mit odradzającej się po wojnie stolicy i jedną z najciekawszych kart jej historii. \nFENOMEN ODBUDOWY \nWystawa ukazuje unikalny charakter miasta powstającego na nowo wspólnym wysiłkiem. Prowadzi przez proces przemiany ruin w gruzy\, a gruzów w materiały budowlane\, z których warszawianki i warszawiacy tworzyli przyszłość swoją i Warszawy. Pierwsze lata po wojnie mijały na odgruzowywaniu i wyburzaniu ruin. Odzyskiwano cegły i żelazo oraz produkowano gruzobeton. \nAlfred Funkiewicz\, Mężczyźni z organizacji żydowskiej przy odgruzowywaniu terenu getta warszawskiego | 1947\, Muzeum Warszawy\nPo raz pierwszy na wystawie o odbudowie Warszawy gruzy stały się centrum opowieści. Pokazujemy pochodzące z kolekcji Muzeum Warszawy elementy rzeźb i architektury\, kafle piecowe czy ceramikę\, a także materiały używane do odbudowy: cegły rozbiórkowe i gruzobeton. W kontekście historycznym osadzą je fotografie\, grafiki\, malarstwo\, dokumenty\, mapy i infografiki oraz kroniki filmowe i nagrania historii mówionej. We współczesności prace artystek i artystów\, takie jak przygotowana specjalnie na wystawę praca Diany Lelonek czy rzeźba Moniki Sosnowskiej\, stworzona z betonu i stali zbrojeniowej. \n22 MLN METRÓW SZEŚCIENNYCH GRUZU \nCo stało się z ok. 22 mln metrów sześciennych gruzu\, które po wojnie pokrywały niemal całą Warszawę? \nW pierwszych latach odbudowy status gruzu uległ ewolucji. Początkowo traktowany był jako odpad\, który należy usunąć i wywieźć. Później jako surowiec\, z którego można odzyskać lub zrobić nowe materiały budowlane. Wreszcie gruzy urosły do rangi symbolu – ciężkiej\, zbiorowej pracy oraz jasnej przyszłości Warszawy i całego kraju. Symbolu\, który tak chętnie wykorzystywany był przez komunistyczne władze\, a dziś może zostać odczytany na nowo. \nZofia Chomętowska\, Pracownicy brygad odgruzowujący ruiny kościoła św. Aleksandra na placu Trzech Krzyży | 1945\, Muzeum Warszawy\nPONAD 500 OBIEKTÓW W SIEDMIU SALACH \nWystawa prowadzi przez pierwsze cztery lata odbudowy stolicy. Artystyczne wizerunki ruin to efekt doświadczeń pierwszych powracających. Twórcy i twórczynie wykonywali obrazy\, rysunki czy fotografie. W kolejnych salach ruiny odżywają\, toczy się codzienne życie\, zaczynają się także pierwsze rozbiórki. Akcje sprzątania prowadziły w dużej mierze kobiety z Brygad Pracy. \nCegła staje się bezcennym skarbem. Przyjeżdża też do Warszawy z Wrocławia\, Szczecina i innych miast zachodnich części Polski w jej nowych granicach. Wynaleziony zostaje gruzobeton i szybko podejmowane są próby zastosowania go w praktyce. Użyto go przy budowie osiedla Koło II czy gmachu dzisiejszego Ministerstwa Rozwoju i Technologii przy placu Trzech Krzyży. \n\n \n \n \n \n \n Tymek Borowski\, Gruz nad Warszawą | 2015\, Muzeum Warszawy\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Fangor\, Murarze\, 1950\, Muzeum Warszawy\n \n \n\nWystawę zamyka szersze spojrzenie na krajobraz Warszawy\, który podczas odbudowy uległ zmianom\, które widać w zabudowie czy linii ulic. Usypane z gruzu Kopiec Powstania Warszawskiego\, Górka Moczydłowska czy Górka Szczęśliwicka to miejsca z jednej strony wrośnięte w miasto\, a z drugiej obiekty\, których zagospodarowanie nadal wywołuje dyskusje. \nNa wystawie obok oryginalnych gruzów i materiałów odbudowy znalazły się prace między innymi Zofii Chomętowskiej\, Jana Bułhaka\, Alfreda Funkiewicza\, Wojciecha Fangora\, Antoniego Suchanka\, a także współczesnych artystów i artystek: Moniki Sosnowskiej\, Tymka Borowskiego czy Diany Lelonek. Dopełniają je dokumenty archiwalne\, mapy\, fragmenty kronik filmowych i wspomnień. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zgruzowstanie-warszawy-1945-1949/ LOCATION:Muzeum Warszawy\, Rynek Starego Miasta 28–42\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-272\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/05/Zgruzowstanie.jpg GEO:52.250001;21.011403 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Warszawy Rynek Starego Miasta 28–42 Warszawa Mazowieckie 00-272 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Starego Miasta 28–42:geo:21.011403,52.250001 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230331 DTEND;VALUE=DATE:20230703 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230308T193208Z LAST-MODIFIED:20230801T080618Z UID:21843-1680220800-1688342399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie DESCRIPTION:Wystawa Jacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie\nOd 31 marca 2023 r. Muzeum Górnośląskie w Bytomiu zaprasza na wystawę monograficzną „Jacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie” poświęconą pracom warszawskiego artysty. Twórczy kunszt Jacka Sienickiego\, czyniący z niego znamienitego reprezentanta rodzimej sceny artystycznej drugiej połowy XX wieku\, decyduje o wyjątkowości owego wydarzenia. Wielkie znaczenie dla projektu ma również fakt\, iż jest to pierwszy w przestrzeni muzealnej pokaz twórczości artysty na Górnym Śląsku. \nJacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie\nJacek Sienicki (1928–2000) był twórcą\, który kreował swą artystyczną tożsamość głównie za pomocą malarstwa i rysunku. Urodził się w Warszawie. Tutaj spędził również okres II wojny światowej. Przez wiele lat pełnił funkcję profesora na Wydziale Malarstwa stołecznej Akademii Sztuk Pięknych. Działalność pedagogiczna stanowiła bowiem\, obok malarstwa i rysunku\, drugą wielką pasję profesora Sienickiego. Jacek Sienicki był również współpomysłodawcą wystawy „Przeciw wojnie\, przeciw faszyzmowi”\, zwanej „Arsenałem ’55”\, która po dziś dzień uznawana jest za jedno z ważniejszych XX-wiecznych wydarzeń kulturalnych w Polsce. W latach 80. artysta pozostawał aktywnym uczestnikiem Ruchu Kultury Niezależnej\, dając wyraz sprzeciwu wobec systemu. \nJacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie\nPotrzeba zgłębiania istoty opisywanych przedmiotów spowodowała\, iż Jacek Sienicki ujmował swoje prace najczęściej w formie cykli (m.in. „Ściany”\, „Wnętrza”\, „Ostrowik”). Ze względu na obdarzanie rzeczy zwykłych i prostych wielkim szacunkiem nazywany był portrecistą przedmiotów. Obok tworzenia pogłębionych wizerunków rzeczy Sienicki interesował się również naturą. W jego twórczości można odnaleźć wiele pejzaży\, a także znaczącą liczbę wyobrażeń drzew. Efekt szarości obrazu przy jednoczesnej polifonii barw\, fakturowe bogactwo przedstawień\, niebywała ich emocjonalność czy wreszcie sytuowanie form na granicy realności i abstrakcji to kwestie\, którymi Jacek Sienicki nacechował swą sztukę. \nJacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie\nWystawa stanowi niepowtarzalną okazję do zaznajomienia się z niezwykłą twórczością Jacka Sienickiego. Ekspozycja jest drogowskazem\, który ma poprowadzić widza w kierunku poznania opartego na bogactwie wrażeń\, wynikających z percepcji dzieł wyjątkowych pod względem jakości i znaczenia. \nJacek Sienicki. Wszystkie te rzeczy\, które muszę mieć obok siebie\nTo świetna okazja do tego\, by choć przez chwilę oderwać się od balastu codzienności\, zamieniając jej zgiełk na piękno i wyjątkowość doznań. \nKurator: Helena Kisielewska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jacek-sienicki-wszystkie-te-rzeczy-ktore-musze-miec-obok-siebie/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/jacek-sienicki-5.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230331 DTEND;VALUE=DATE:20231023 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230412T142329Z LAST-MODIFIED:20241121T104554Z UID:22010-1680220800-1698019199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa DESCRIPTION:Wystawa Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa\nOstro łamane szaty tworzące plątaninę geometrycznych brył. Majestatyczne postaci uchwycone w swobodnym\, ale pełnym dramaturgii ruchu. Linie ciała tanecznie wygięte. Twarze z wyostrzonymi rysami. Abraham\, Samson\, Matka Boska\, św. Jan\, aniołowie\, Chrystus. Przed nami rzeźbiarskie theatrum poruszających scen biblijnych autorstwa Johanna Georga Pinsla. Polichromowane i złocone dzieła sztuki\, pochodzące z kościoła w Hodowicy nieopodal Lwowa\, pokazywane były dotąd w paryskim Luwrze\, Pałacu Zimowym w Wiedniu czy Muzeum Narodowym – Pałacu Książąt Litewskich w Wilnie. Już od 30 marca te absolutne arcydzieła\, stanowiące prawdziwy fenomen w sztuce europejskiej XVIII wieku\, będziemy mogli podziwiać w Zamku Królewskim na Wawelu na wystawie Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa. \nWystawa Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa\nW obliczu wojny toczącej się w Ukrainie wystawa stanowi wyraz solidarności w sferze kultury nie tylko z walczącym na froncie narodem ukraińskim\, ale także z przebywającymi na terenie Rzeczypospolitej obywatelami Ukrainy. Pierwotnie prezentowane zabytki dekorowały kościół parafialny w Hodowicy pod Lwowem\, zaprojektowany i wybudowany w latach 1751–1758 przez Bernarda Meretyna. Architekt ten zaprosił do współpracy wybitnego rzeźbiarza\, Johanna Georga Pinsla\, do którego warsztatu należeli m.in. bracia Piotr i Maciej Polejowscy. Po II wojnie światowej Polacy zamieszkujący miejscowość zostali przesiedleni do Wrocławia. W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku dzięki pracownikom Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki (wówczas nazywanej jeszcze Lwowską Galerią Obrazów) wyposażenie kościoła zostało zabezpieczone. Sama budowla popadła jednak w ruinę. Od lat 90-tych ubiegłego wieku posągi są eksponowane w jednym z oddziałów Galerii – Muzeum Johanna Georga Pinsla\, znajdującym się w dawnym kościele klarysek we Lwowie. \nWystawa Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa\n– Udostępnione na wawelskiej wystawie zabytki stanowią o wyjątkowości sztuki kręgu lwowskiego w skali europejskiej\, a udzielenie im bezpiecznego schronienia przed wojną wywołaną przez Rosję było dla nas czymś oczywistym. Czujemy silny związek z Ukrainą zarówno emocjonalny\, jak i historyczny. Nie ma więc przypadku w tym\, że rzeźby Johanna Georga Pinsla pokazujemy właśnie na Wawelu – mówi prof. Andrzej Betlej\, dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu. \nPrócz rzeźb ze Lwowa\, Wrocławia oraz jednej pochodzącej ze zbiorów wawelskich\, wystawę uzupełniają plansze z archiwalnymi zdjęciami oraz współczesna fotografia ruin kościoła. Zwiedzający zapoznają się także z warsztatem rzeźbiarza epoki nowożytnej m.in. na podstawie ilustrującej ten proces grafiki oraz zobaczą przykładowe narzędzia pracy snycerza. Pokażemy również wydruki 3D powstałe na podstawie skanów oryginalnych bozzett (trójwymiarowych szkiców rzeźbiarskich) Pinsla\, znajdujących się obecnie w Bawarskim Muzeum Narodowym w Monachium. \n– Wystawa rzeźb Johanna Georga Pinsla – ten misteryjny spektakl – idealnie wpisuje się w refleksyjną atmosferę nadchodzących świąt Wielkiej Nocy. Jestem przekonany\, że dla wielu zwiedzających ekspozycja będzie wyjątkowym i niezapomnianym przeżyciem – nie tylko estetycznym\, ale i duchowym – dodaje prof. Andrzej Betlej. \nKuratorki: Joanna Pałka\, Agata Dworzak \nwięcej informacji » URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ekspresja-lwowska-rzezba-rokokowa/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/stopka-pinsel.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230401 DTEND;VALUE=DATE:20230619 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230413T153726Z LAST-MODIFIED:20230413T153726Z UID:22018-1680307200-1687132799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Miej oko. Teodor i Eryk Lipińscy DESCRIPTION:Wystawa Miej oko. Teodor i Eryk Lipińscy\nTeodora i Eryka Lipińskich\, ojca i syna\, poza więzami rodzinnymi łączyły zainteresowania artystyczne oraz pasja kolekcjonerska. Lipińscy byli nie tylko utalentowanymi twórcami karykatur i rysunków satyrycznych – obaj żywo interesowali się historią tej dziedziny twórczości. \nPunktów stycznych i powiązań w twórczości Lipińskich można odnaleźć znacznie więcej. Obaj rysowali do prasy\, projektowali plakaty\, okładki do czasopism i książek\, tworzyli scenografie teatralne\, a także byli organizatorami życia artystycznego. Z kolei pasja kolekcjonerska Teodora – zbieranie wycinków prasowych z karykaturami rozmaitych autorów – kontynuowana później przez Eryka stała się zaczątkiem powołanego w 1978 roku Muzeum Karykatury. \nDziałalność artystyczna Teodora stanowiła niewątpliwą inspirację dla Eryka. Dowodzą tego wykonane przez obu artystów poczty królów i książąt polskich\, portrety i karykatury polskich pisarzy. Celem wystawy Miej oko jest pokazanie punktów stycznych i momentów przenikania się twórczości obu Lipińskich. \nWażnym uzupełnieniem ekspozycji jest także część poświęcona pasji kolekcjonerskiej Teodora: fragmenty gromadzonej od końca XIX wieku kartoteki z portretami sławnych osób oraz rysowany w latach 1900–1915 album Stulecie 1815–1915 w maskach\, karykaturach\, portretach\, szarżach\, typach i szkicach. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/miej-oko-teodor-i-eryk-lipinscy/ LOCATION:Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego\, ul. Kozia 11\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-070\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/miej-oko_-teodor-i-eryk-lipinscy.jpeg GEO:52.245042;21.013111 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego ul. Kozia 11 Warszawa Mazowieckie 00-070 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kozia 11:geo:21.013111,52.245042 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230401 DTEND;VALUE=DATE:20230619 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230413T154004Z LAST-MODIFIED:20230413T154004Z UID:22022-1680307200-1687132799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zrobiłem projekt. Grafika użytkowa Eryka Lipińskiego DESCRIPTION:Wystawa Zrobiłem projekt. Grafika użytkowa Eryka Lipińskiego\nPrzez blisko sześć dekad aktywności Eryk Lipiński dbał\, by możliwie szerokie grono mogło „doświadczać” jego umiejętności dostrzegania zabawnych stron życia. Błyskotliwe poczucie humoru Eryka\, niekiedy zabarwione niewielką i zazwyczaj niegroźną dozą złośliwości\, przenikało całą jego twórczość – rysunkową\, projektową i satyryczną. \nNajważniejszą dziedziną\, w której objawiły się wyjątkowe zdolności Eryka\, był rysunek prasowy w swej humorystyczno-satyrycznej odmianie. Jednak oeuvre Lipińskiego\, jest znacznie bogatsze i zdecydowanie wykracza poza rysunek. Eryk był także wszechstronnym grafikiem użytkowym\, o czym świadczą zrealizowane przez niego liczne projekty plakatów\, ilustracji\, reklam\, okładek do książek i czasopism\, jak również filmy animowane wykonane na podstawie jego rysunków. \nTe nieco dziś zapomniane realizacje Lipińskiego\, sporadycznie dotychczas przypominane i prezentowane na wystawach\, stanowią wartościowy materiał pozwalający wskazać\, jak przez kolejne dziesięciolecia kształtował się język wypowiedzi artysty. To właśnie w projektach graficznych dostrzegalna jest wrażliwość Eryka na współczesność. Grafika użytkowa Lipińskiego zdecydowanie bardziej niż jego satyra rysunkowa – ujęta w sztywne i precyzyjne ramy konwencji\, podporządkowujące formę treści – jest polem łączenia autorskiego stylu z nowymi prądami i kierunkami pojawiającymi się w sztuce XX wieku. \nWystawa Zrobiłem projekt prezentuje wybrane realizacje Lipińskiego w dziedzinie grafiki użytkowej\, które tworzył od połowy lat 30. do końca lat 80. XX wieku. Na ekspozycji znalazły się między innymi pierwsze przedwojenne projekty okładek dla Instytutu Wydawniczego „Renaissance”\, reklamy dla firm: Pluton\, Bracia Jabłkowscy\, Pepeo\, a także zrealizowany wspólnie z Bohdanem Kosińskim plakat reklamujący Browar Tychy. \nPowojenną twórczość projektową Lipińskiego reprezentują plakaty filmowe\, teatralne i okolicznościowe\, okładki dla wydawnictwa Iskry i Czytelnik\, okładki do czasopism „Szpilki” i „Polska” oraz koperty na płyty gramofonowe. Ważną część ekspozycji stanowią także projekty ilustracji do książek dla dzieci i dorosłych\, wśród których znalazły się chociażby oryginały ilustracji do utworów Opowiedział dzięcioł sowie\, Kolorowe wagoniki\, Widzi mi się i O czym ćwierkają wróble. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zrobilem-projekt-grafika-uzytkowa-eryka-lipinskiego/ LOCATION:Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego\, ul. Kozia 11\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-070\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/zrobilem-projekt_-grafika-uzytkowa-lipinski.jpeg GEO:52.245042;21.013111 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego ul. Kozia 11 Warszawa Mazowieckie 00-070 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kozia 11:geo:21.013111,52.245042 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230414 DTEND;VALUE=DATE:20231016 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230416T115008Z LAST-MODIFIED:20230426T151630Z UID:22054-1681430400-1697414399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowosielski. W setną rocznicę urodzin DESCRIPTION:Jerzy Nowosielski\, Wschód słońca | 1965\nJerzy Nowosielski swą artystyczną podróż rozpoczął w 1940 roku\, studiując w okupacyjnej Staatliche Kunstgewerbeschule w Krakowie w pracowni Stanisława Kamockiego. Po wojnie w latach 1945–1947 kontynuował naukę w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u prof. Eugeniusza Eibischa. Dyplom uzyskał w 1961 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. W 1957 roku został członkiem założycielem reaktywowanej po wojnie II Grupy Krakowskiej. Był wykładowcą w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi\, a od 1962 roku związał się z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie. \nMuzeum Narodowe w Krakowie może poszczycić się znakomitą kolekcją prac Nowosielskiego\, w tym dzieł malarskich\, na papierze oraz ikonę\, która prezentowana jest w Pałacu Biskupa Erazma Ciołka w przestrzeni poświęconej sztuce cerkiewnej. Obrazy artysty można podziwiać również w stałej Galerii Sztuki Polskiej XX i XXI wieku w Gmachu Głównym. \nWystawa\, przygotowana z okazji setnej rocznicy urodzin Nowosielskiego\, przedstawia trzy wątki w jego twórczości: pejzaż\, ciało i abstrakcję. Pejzaże Mistrza przywodzą na myśl ujęcia filmowe\, a ich kompozycja w znacznej mierze opiera się na zestawianiu płaskich i geometrycznych form. W tym wyborze prac możemy oglądać krajobrazy miejskie i wiejskie\, przedstawione z różnych perspektyw – czasami frontalnie\, są też ujęcia z lotu ptaka. Drugi temat to ciało\, które nie jest tu jednak obiektem estetycznej kontemplacji\, ale staje się niemal geometryczną formą\, pozbawioną swej cielesności – jest uproszczone\, zrytmizowane i anonimowe. Artysta\, głęboko zanurzony w duchowości\, dążył do ukazania ciała uświęconego\, wyabstrahowanego z ziemskiej rzeczywistości. Trzeci wątek wystawy – abstrakcja w twórczości tego malarza odnosi się przede wszystkim do bytu najwyższego\, do transcendencji\, której emanację stanowi światło\, także światło wiedzy i olśnienie. \nKuratorka: Anna Budzałek\nKoordynatorka: Ewa Kalita\nProjektantka aranżacji: dr Paulina Zwolak-Nowak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowosielski-w-setna-rocznice-urodzin/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/Jerzy-Nowosielski-Wschod-slonca-1965.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230420 DTEND;VALUE=DATE:20231001 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230420T115853Z LAST-MODIFIED:20230420T115853Z UID:22123-1681948800-1696118399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Erich Buchholz. Historia sztuki to jedno wielkie fałszerstwo DESCRIPTION:Erich Buchholz\, Otwarta księga | 1922\, Galerie Berinson\, Berlin\nJego abstrakcyjne płaskorzeźby uważane są za ikony XX wieku\, jego projekty graficzne są awangardowe\, a projekty budynków wizjonerskie. \nDo Muzeum Narodowego w Szczecinie przyjechały kruche obiekty przestrzenne ze szkła i pleksi oraz złocone abstrakcyjne reliefy Ericha Buchholza. W gmachu na Wałach Chrobrego stanęła także rekonstrukcja jego atelier zaprojektowanego w 1922 roku. \nUrodzony w Bydgoszczy Erich Buchhholz należał do najciekawszych twórców niemieckiej awangardy. W Polsce niemal zupełnie nieznany\, nie tylko funkcjonował na międzynarodowej scenie artystycznej\, lecz był także przez nią ceniony od początku lat dwudziestych XX wieku. Wiążąc swoje losy z Berlinem\, tyglem kulturowym ówczesnej Europy\, miał możliwość zawarcia znajomości z przedstawicielami nowoczesnych kierunków w sztuce\, pochodzącymi ze wszystkich części kontynentu. W pracowni Buchholza bywał protagonista radzieckiego konstruktywizmu El Lisicki\, prekursorzy filmu eksperymentalnego – Węgier Lászlo Moholy-Nagy i Szwed Viking Eggeling\, pionier architektury funkcjonalistycznej w Holandii Jacobus J.P. Oud\, rumuński malarz dadaistyczny Arthur Segal\, a także czołowy polski reprezentant abstrakcji geometrycznej Henryk Berlewi. \n\n \n \n \n \n \n Erich Buchholz\, URL:https://news.niezlasztuka.net/event/erich-buchholz-historia-sztuki-to-jedno-wielkie-falszerstwo/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Szczecinie\, ul. Wały Chrobrego 3\, Szczecin\, 70-561\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/Erich-Buchholz-Otwarta-ksiega.jpg GEO:53.428190414824;14.555089802018 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Szczecinie ul. Wały Chrobrego 3 Szczecin 70-561 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały Chrobrego 3:geo:14.555089802018,53.428190414824 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230420 DTEND;VALUE=DATE:20230731 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230510T125248Z LAST-MODIFIED:20230801T080613Z UID:22353-1681948800-1690761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sacrum-ikona-abstrakcja. Wokół Jerzego Nowosielskiego DESCRIPTION:Wystawa Sacrum-ikona-abstrakcja. Wokół Jerzego Nowosielskiego\nWystawa „Sacrum – ikona – abstrakcja. Wokół Jerzego Nowosielskiego” zaplanowana została z myślą o 2023 roku\, którego patronem jest postać wybitnego polskiego malarza i teologa\, odnowiciela współczesnej sztuki sakralnej\, profesora krakowskiej ASP – Jerzego Nowosielskiego. \nWystawa zakłada ukazanie wyboru jego prac oraz twórczości kilkunastu innych artystów\, którzy kontynuują kierunek wyznaczony przez spuściznę twórczą i myślową Nowosielskiego. Wśród zaproszonych twórców znajdą się bezpośredni uczniowie Profesora: Paweł Dutkiewicz\, Krzysztof Klimek\, Władysław Podrazik\, wszyscy reprezentujący nurt abstrakcji metafizycznej. Ponadto udział w ekspozycji zaproponujemy malarzom\, dla których sztuka Nowosielskiego stanowi istotny punkt odniesienia. Są to: przedstawiciel starszego pokolenia: prof. Tadeusz G. Wiktor z jego abstrakcyjnym cyklem „Ikony” oraz reprezentanci młodszej generacji\, pochodzący z Polski i Ukrainy\, uprawiający sztukę ikony\, źródłowo czerpiącą z tradycji prawosławia: Greta Leśko\, Anna Kopeć-Gibas\, Danylo Movchan\, Paulina Krajewska. Ponadto chcemy pokazać abstrakcje Agnieszki Tes\, malarsko- rzeźbiarskie abstrakcyjne prace polsko-litewskiego twórcy Krzysztofa Sokolovskiego i pokrewną im twórczość Joanny Mazuś\, a także dwie prace Leona Tarasewicza. \nNadrzędną ideą wystawy jest ukazanie współczesnych inspiracji Nowosielskim\, pokazanie\, iż dorobek tego wybitnego krakowskiego twórcy wpłynął na szczególną świadomość sacrum w sztuce obecnej doby. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Sacrum-ikona-abstrakcja. Wokół Jerzego Nowosielskiego\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Sacrum-ikona-abstrakcja. Wokół Jerzego Nowosielskiego\n \n \n\nObok obrazów sztalugowych w technice oleju i akrylu\, zaprezentujemy ikony na desce \, akwarele oraz oryginalne prace w technice polichromii na rzeźbionej desce\, a także obiekty-instalacje. \nWystawa ma za zadanie uwidocznić żywotność recepcji dzieła i myśli Jerzego Nowosielskiego\, uwydatnić swoistą kontynuację jego sposobu myślenia o sztuce wśród przedstawicieli kilku pokoleń. Zamysł ekspozycji budowany jest wokół dwóch osi ikona – abstrakcja spiętych wspólną klamrą jaką jest sacrum. \nWystawę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sacrum-ikona-abstrakcja-wokol-jerzego-nowosielskiego/ LOCATION:IMO GALERIA\, Rynek 5/ Kopernika 1\, Stary Sącz\, 33-340\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/05/IMO_Nowosielski-e1686758409504.jpg GEO:49.563710219419;20.636949632666 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=IMO GALERIA Rynek 5/ Kopernika 1 Stary Sącz 33-340 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 5/ Kopernika 1:geo:20.636949632666,49.563710219419 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230421 DTEND;VALUE=DATE:20230731 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230308T190045Z LAST-MODIFIED:20230308T190045Z UID:21827-1682035200-1690761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jan Matejko. Prace ze zbiorów Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu DESCRIPTION:Wystawa Jan Matejko. Prace ze zbiorów Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu\nBogate i różnorodne zbiory Działu Sztuki Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu dają sposobność do organizowania ekspozycji poruszających zagadnienia z zakresu działalności artystycznych realizowanych na przestrzeni kilkuset lat. Wiodącą wystawą działu pozostaje ekspozycja stała – Galeria Malarstwa Polskiego\, na której prezentowane są wybrane dzieła najwybitniejszych polskich twórców\, powstałe w okresie XIX stulecia i pierwszej połowy XX wieku. Pozostałe obiekty z kolekcji sukcesywnie eksponowane są na wystawach czasowych – o charakterze mniej lub bardziej rozbudowanych pokazów. \nCykl „Mała galeria” tworzą wystawy zdecydowanie kameralne\, ale wyróżniające się pod względem ważkości prezentowanych prac\, posiadanych przez nie walorów artystycznych oraz odgrywania przez nie istotnej roli w twórczości konkretnych artystów czy w wybranych momentach historii sztuki. \nWydarzeniem inaugurującym niniejszy cykl jest pokaz prac Jana Matejki ze zbiorów bytomskiego muzeum. Oparty w zdecydowanej większości na obiektach wykonanych na podłożu papierowym\, wyróżnia się bogactwem poruszonych przez artystę motywów\, a także daje możliwość poznania warsztatu plastycznego Matejki na etapie szkiców kompozycyjnych. \nW 2023 roku obchodzimy dwie rocznice związane z postacią tego jednego z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystów. To 185. rocznica urodzin Jana Matejki i 130. rocznica jego śmierci. Obecny rok został więc ogłoszony rokiem tego twórcy. \nJan Matejko urodził się i zmarł w Krakowie\, w mieście tym spędził również większość swojego życia. Dość wcześnie\, bo już na etapie studiów artystycznych\, sprecyzował charakter własnej twórczości\, większość prac poświęcając istotnym postaciom i wydarzeniom historycznym. W zakresie tym miał zarówno swoich sprzymierzeńców\, jak i krytyków\, zarzucających artyście mijanie się z prawdą historyczną. Jako zagorzały dokumentalista pamiątek przeszłości\, obok najbardziej znanych realizacji malarskich\, stworzył pokaźną liczbę rysunków\, w których między innymi uwieczniał zabytki architektury ukochanego miasta. Jednocześnie wskazuje się na ogromne zasługi Matejki w zakresie prac konserwatorskich na rzecz ratowania zabytkowych budowli. \nWśród eksponowanych na wystawie prac pojawią się szkice kompozycyjne odwołujące się do istotnych wydarzeń historycznych\, takich jak zawarcie porozumienia pomiędzy Królestwem Polskim a Wielkim Księstwem Litewskim w 1569 roku w Lublinie\, szkice postaci króla Zygmunta Augusta i jego żony Barbary Radziwiłłówny\, akwarelowe studium portretowe oraz szkice do przedstawień związanych z postacią króla Jana Kazimierza. \nInteresującą grupę prac Jana Matejki stanowią również projekty realizowane na potrzeby dekoracji wnętrz obiektów sakralnych. Na wystawie zaprezentowana zostanie koncepcja fragmentu polichromii do prezbiterium kościoła Mariackiego w Krakowie z przedstawieniem anioła trzymającego wstęgę. W ostatecznych działaniach wewnątrz świątyni\, wymagających ogromnego nakładu pracy\, schorowany Matejko uzyskał wsparcie swoich uczniów\, między innymi Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego. W przestrzeni wystawy pojawi się także projekt do ikonostasu cerkwi św. Norberta w Krakowie ze sceną pokłonu Trzech Króli. \nWyjątkowym obiektem na ekspozycji będzie z pewnością szkicownik artysty zawierający krótkie notatki oraz zbiór rysunków – między innymi szkice architektoniczne oraz studia postaci. Dopełnieniem zaś serii prac rysunkowych będzie prezentowana realizacja malarska artysty z przedstawieniem Wita Stwosza w wieku dziecięcym. Obraz powstał w 1855 roku\, a więc w czasie\, kiedy Matejko jako siedemnastoletni student kontynuował jeszcze artystyczną edukację. \nKurator: Agnieszka Bartków URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-matejko-prace-ze-zbiorow-muzeum-gornoslaskiego-w-bytomiu/ LOCATION:Muzeum Górnośląskie w Bytomiu\, plac Jana III Sobieskiego 2 \, Bytom\, 41-902\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/03/jan-matejko.jpg GEO:50.348976;18.9251122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Górnośląskie w Bytomiu plac Jana III Sobieskiego 2 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Jana III Sobieskiego 2:geo:18.9251122,50.348976 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230421 DTEND;VALUE=DATE:20230821 DTSTAMP:20260419T124611 CREATED:20230416T113827Z LAST-MODIFIED:20241121T104433Z UID:22051-1682035200-1692575999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Olga Boznańska. Malarstwo DESCRIPTION:Wystawa Olga Boznańska. Malarstwo\nNa ekspozycję\, liczącą blisko 40 obrazów\, będą składać się nie tylko portrety znanych postaci (m.in. Henryka Sienkiewicza\, Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego czy malarza Józefa Czajkowskiego)\, ale także pejzaże\, martwe natury i szkice. Wystawę dopełnią osobiste pamiątki po wielkiej malarce\, wśród nich fotel z paryskiej pracowni\, sztalugi\, palety\, tubki farb czy książeczki do nabożeństwa. Obrazy oraz wspomniane artefakty pochodzą z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Jak wskazuje kuratorka wystawy – Urszula Kozakowska-Zaucha: \nObok portretów w dorobku artystycznym Olgi Boznańskiej ważne miejsce zajmowały martwe natury: niewielkie\, szkicowo malowane kompozycje\, które powstawały okazjonalnie\, czasem podczas braku modeli\, czasem jako prezenty dla gości. Nader piękne są wizerunki zawsze obecnych w jej pracowni ukochanych przez nią kwiatów malowane z zachowaniem ich subtelności i gry barw. \nW dorobku malarskim Boznańskiej pojawiają się również pejzaże. Tworzyła je dla siebie\, nie na zamówienie i nie na wystawy i dlatego też te niewielkie kompozycje są swobodnymi\, ekspresyjnymi i zaskakującymi nowoczesnością pracami\, w których artystka mogła sobie pozwolić na większą swobodę i odwagę twórczą. \nPrzypomnijmy\, że w 2016 roku w Muzeum Ziemi Lubuskiej miała miejsce prezentacja trzech obrazów Boznańskiej: „Mnich przy winie” pochodzący ze zbiorów Muzeum Śląska Opolskiego\, „Portret matki” z Muzeum Narodowego w Szczecinie\, a także „Dziewczynka ze słonecznikami” ze zbiorów MZL. Wówczas okolicznością sprzyjającą realizacji pokazu obrazów był cykl pt. „Arcydzieła Polskiego Malarstwa”. Tym razem jednak jest to pierwsza tak szeroka prezentacja dzieł tej wybitnej artystki w zielonogórskim muzeum. \nWernisażowi towarzyszyć będzie wykład poświęcony życiu i twórczości artystki w ramach „Studium Wiedzy o Sztuce i Historii”\, który poprowadzi Urszula Kozakowska-Zaucha. \nWernisaż: 21 kwietnia 2023 r.\, godz. 17:00 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/olga-boznanska-malarstwo/ LOCATION:Muzeum Ziemi Lubuskiej\, al. Niepodległości 15\, Zielona Góra\, 65-048\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/boznanska-malarstwo.jpg GEO:51.9415598;15.5084518 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Ziemi Lubuskiej al. Niepodległości 15 Zielona Góra 65-048 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. Niepodległości 15:geo:15.5084518,51.9415598 END:VEVENT END:VCALENDAR