BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230317 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230416T123756Z LAST-MODIFIED:20230416T123756Z UID:22086-1679011200-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Japonia u progu nowoczesności DESCRIPTION:Wystawa Japonia u progu nowoczesności\nDesign i wzornictwo ubiorów od około 1900 roku do lat 60. XX wieku na przykładzie darów współczesnych w Muzeum Narodowym w Krakowie. \nWystawa „Tradycja japońskiego ubioru. Formy i przemiany od około 1900 roku do lat 60.”(17.03.2023 – 2.07.2023)\, to pierwsza z trzech odsłon cyklu „Japonia u progu nowoczesności. Design i wzornictwo ubiorów od około 1900 roku do lat 60. XX wieku na przykładzie darów współczesnych w Muzeum Narodowym w Krakowie”\, przybliżającego klasyczne japońskie stroje oraz motywy charakterystyczne dla tej niezwykłej wschodniej tradycji. Wystawa opowiada o historii i kroju kimon oraz pasów obi\, którymi się je przewiązuje\, a także o niezwykle atrakcyjnych krótkich narzutach haori i płaszczach podróżnych michiyuki. W drugiej odsłonie cyklu\, zatytułowanej „Motywy jako fenomen japońskiej myśli projektowej” (5.07.2023 – 8.10.2023) rozwijamy wątek tradycyjnych motywów zdobniczych z wyjaśnieniem ich pochodzenia i symboliki. Trzecia ekspozycja – „Japonia u progu nowoczesności utrwalona w fotografii” (13.10.2023-31.12.2023) – przedstawia japońskie ubiory utrwalone na starych fotografiach\, odbitkach albuminowych przechowywanych w kolekcji MNK. \nObi – pas do kimona\, biały tkany w geometryczny wzór w kolorze czerwonym | między 1965-1969\, Japonia\nIdeą towarzyszącą cyklowi jest zamysł pokazania darów\, jakie Muzeum Narodowe w Krakowie otrzymało w ostatnich latach. Podkreślając rolę darczyńców\, opowiadamy o strategii kolekcjonerskiej MNK\, pokazujemy również przykłady drzeworytów zakupionych z kolekcji Józefa Mehoffera oraz pochodzących z daru\, który ofiarował nam dr Jens Wiebel. \nWe wnętrzach Kamienicy Szołayskich prezentujemy około stu szat i elementów japońskiego stroju\, w tym stuletnie kimona\, a także niezwykły przykładowy bryt tkaniny tanmono\, z której były szyte\, o długości ponad dziesięciu metrów. \nWystawa jest adresowana do szerokiego kręgu odbiorców. Każda z kolejnych odsłon cyklu została pomyślana w taki sposób\, by wartość szczególną odnaleźli w niej ludzie o różnym stopniu zainteresowania japońskim strojem i designem\, o różnym poziomie wykształcenia i w różnym wieku. \nKurator: Beata Romanowicz\nAsystent kuratora: Agnieszka Gach URL:https://news.niezlasztuka.net/event/japonia-u-progu-nowoczesnosci/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/japonia_wystawa_detail.jpg GEO:50.06346;19.936106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230506 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20240331T181837Z LAST-MODIFIED:20240331T181837Z UID:24277-1683331200-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku DESCRIPTION:Wystawa Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku\nMuzeum w Gliwicach posiada cenne zbiory rzemiosła artystycznego. Niemałą ich część stanowi kolekcja ceramiki – jedna z największych w Polsce – licząca kilka tysięcy obiektów. Wśród nich ważne miejsce zajmują wyroby fajansowe\, powstałe od XVII do połowy XIX wieku\, które od 6 maja 2023 r. będzie można oglądać w Willi Caro na najnowszej wystawie czasowej. Choć zaczęto je gromadzić już w okresie przedwojennym\, a od 1945 roku zbiór był systematycznie wzbogacany\, to jednak dopiero w tym roku\, po raz pierwszy\, owe cenne\, piękne i kruche przedmioty zostaną zaprezentowane szerokiej publiczności w tak imponującej liczbie. Ekspozycja „Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku” będzie dostępna od 6 maja 2023 (sobota) do 5 maja 2024. Kuratorem wystawy jest Patrycja Gwoździewicz\, kierownik Działu Sztuki i Rzemiosła Artystycznego gliwickiego Muzeum. Wystawa powstała we współpracy z prof. dr hab. Wojciechem Kowalskim – kolekcjonerem\, autorem katalogów oraz publikacji naukowych o fajansach z wytwórni europejskich\, prawnikiem\, profesorem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego\, wieloletnim pełnomocnikiem Ministra Spraw Zagranicznych do spraw restytucji dóbr kultury. \nNa wystawie zostaną pokazane unikatowe wyroby z manufaktur śląskich w Raciborzu\, Glinicy i Tułowicach\, z ośrodków na Słowacji\, Holicza oraz tzw. fajanse habańskie. Bogato reprezentowane będą także manufaktury angielskie (Wedgwood)\, holenderskie (Delft\, Haarlem)\, niemieckie (Ansbach\, Berlin\, Bayreuth\, Erfurt\, Hanau\, Magdeburg) oraz francuskie (Creil\, Montreaux) i włoskie. Zwiedzających z pewnością zachwycą naczynia o najróżniejszych formach (np. na pasztet – w kształcie kaczki i zająca lub maselniczki imitujące przepiórki)\, a przede wszystkim – bogato zdobione dzbanki\, dzbany\, dzbanuszki\, czarki\, talerze\, wazy\, półmiski\, kałamarze\, świeczniki\, czajniczki oraz… blisko 100 kufli (także z cennej kamionki böttgerowskiej). Wszystkie wymienione tworzą sztukę stołu i jednocześnie świadczą o upodobaniach ludzi sprzed 200-300 lat. Co jednak sprawia\, że nawet kolejne pokolenia zachwycają się biało – błękitnymi wzorami o dalekowschodnim rodowodzie? Czy porowatość może być przyjemna w dotyku? Jak rozróżnić fajans zwykły od delikatnego? Odpowiedzi na te pytania będzie można znaleźć na wystawie. \n„Ceramika towarzyszyła człowiekowi od najdawniejszych czasów. Potrzeba ozdabiania naczyń pojawiła się już w najstarszych kulturach. Nie sposób oprzeć się urokowi gliny barwnie ozdobionej i szkliwionej\, a następnie wypalonej w piecu. Jakże inne jest brzmienie czerepu naczynia fajansowego od porcelanowego! Bogactwo form\, dekoracji\, pokonywanie trudności technologicznych\, eksperymentowanie z masą\, szkliwem\, podążanie za modą na Daleki Wschód\, zachwyt nad rodzimą fauną i florą – to wszystko sprawia\, że twórca naczyń fajansowych był nie tylko technologiem\, ale i artystą\, a czasami bywał nawet… poetą” – mówi Patrycja Gwoździewicz\, kurator wystawy. \nKuratorka: Patrycja Gwoździewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fajanse-ze-zbiorow-muzeum-w-gliwicach-od-xvii-do-polowy-xix-wieku/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/Fajanse.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230527 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230711T182630Z LAST-MODIFIED:20230904T142818Z UID:22708-1685145600-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sztuka przemijania. Chopinowi - Duda-Gracz DESCRIPTION:Wystawa Sztuka przemijania. Chopinowi – Duda-Gracz\nNiezwykłe zespolenie malarstwa oraz muzyki. \nJednym z istotniejszych akcentów tegorocznej Nocy Muzeów będzie inauguracja nowego\, na kulturalnej mapie naszego miasta\, miejsca służącego w głównej mierze promocji sztuk wizualnych\, ale również popularyzacji kultury w szerokim rozumieniu. Mowa o Galerii Pałacyk\, która mieścić się będzie w zabytkowej willi przy ulicy M. Skłodowskiej 6. Jeszcze do niedawna budynek ten znany był z odbywających się tam ceremonii ślubów cywilnych\, zwany Pałacem Ślubów. Po zakończonym niedawno remoncie na parterze tego budynku powstała galeria sztuki. Ofertę programową Galerii Pałacyk przygotowywać oraz realizować będzie zespół Muzeum Historycznego w Lubinie. \nPropozycją otwierającą działalność Galerii Pałacyk będzie wystawa malarstwa Jerzego Dudy-Gracza – jednego z bardziej rozpoznawalnych twórców polskiej areny plastycznej drugiej połowy XX w. Od soboty 27 maja br. w dwóch salach zobaczyć będzie można ekspozycję pt. „Sztuka przemijania. Chopinowi – Duda-Gracz”. Wystawa jest częścią niezwykłego projektu\, artystycznego\, którego zamysłem było zilustrowanie wszystkich kompozycji muzycznych Fryderyka Chopina. Temu monumentalnemu cyklowi artysta poświęcił cztery ostatnie lata swojego życia – obrazy powstawały w latach 1999–2003. W tym czasie namalował niespełna prawie trzysta kompozycji inspirowanych muzyką niezaprzeczalnie najwybitniejszego polskiego kompozytora i pianisty. Jerzy Duda-Gracz tworzył obrazy odwiedzając dziesiątki polskich miejscowości\, w ten sposób poszukując pejzaży najbliższych jego rozumieniu muzyki Chopina. Malując kolejne dzieła studiował też korespondencję\, rękopisy i literaturę poświęconą kompozytorowi oraz słuchał jego utworów. Motywem scalającym wszystkie obrazy cyklu jest pejzaż – potraktowany często symbolicznie\, przy użyciu barw ograniczonych do odcieni szarości\, brązu\, błękitu\, skłaniający do zadumy – nostalgiczny. \nWystawa Sztuka przemijania. Chopinowi – Duda-Gracz\nOtwarciu wystawy towarzyszyć będzie koncert – utwory Fryderyka Chopina wykona duet muzyków – Piotr Gładki (skrzypce) i Joanna Steczek (fortepian). Dzięki temu interpretacja „namalowanych” przez Dudę-Gracza Mazurków\, Polonezów\, Walców\, Sonat niewątpliwie nabierze wielowymiarowego znaczenia. Zapraszamy! \nMuzeum Historyczne w Lubinie | Galeria Pałacyk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-przemijania-chopinowi-duda-gracz/ LOCATION:Muzeum Historyczne w Lubinie | Galeria Pałacyk\, Marii Skłodowskiej - Curie 6\, Lubin\, 59-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/07/chopin-gracz.png GEO:51.400831586287;16.201353779672 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Historyczne w Lubinie | Galeria Pałacyk Marii Skłodowskiej - Curie 6 Lubin 59-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Skłodowskiej - Curie 6:geo:16.201353779672,51.400831586287 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230617 DTEND;VALUE=DATE:20240304 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230619T123329Z LAST-MODIFIED:20230904T142751Z UID:22635-1686960000-1709510399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Chopinowi Duda-Gracz DESCRIPTION:Wystawa Chopinowi Duda-Gracz\n(…) wesoły jestem zewnątrz\, szczególniej między swoimi (…)\, ale w środku coś mnie morduje – jakieś przeczucia\, niepokoje\, sny albo bezsenność – tęsknota – obojętność – chęć życia\, a w moment chęć śmierci – jakiś słodki pokój\, jakieś odrętwienie\, nieprzytomność umysłu\, a czasem dokładna pamięć mnie dręczy. Kwaśno mi\, gorzko\, słono\, jakaś szkaradna mieszanina uczuć mną miota! \n[fragment listu Fryderyka Chopina do Tytusa Woyciechowskiego\, 25 XII 1825\, cyt. za: Korespondencja Fryderyka Chopina\, tom 1\, oprac. B.E. Sydow\, Państwowy Instytut Wydawniczy\, Warszawa 1955\, s. 210] \nJerzy Duda-Gracz często rozmyślał nad ideami\, historiami\, tradycjami i epokami\, które dobiegają końca. Trwał w zadumie nad światem\, który się zmienia i który nieuchronnie odchodzi. Tego samego doświadczał\, słuchając muzyki Fryderyka Chopina. Wrażenie wspólnoty odczuć i wzajemnego oddziaływania do dzisiaj jest bardzo czytelne w pracach z cyklu Chopinowi Duda-Gracz. W swoistym dialogu\, który trwa poza czasem. \nCykl dedykowany Fryderykowi Chopinowi jest dziełem wyjątkowym – jedynym na świecie przykładem tak monumentalnego malarskiego myślenia\, niespotykanego w skali nie tylko sztuki polskiej\, ale i światowej. To również wybitny przykład synestezji\, czyli „równoczesnego postrzegania”\, w wyniku którego odbieranie wrażeń jednym zmysłem automatycznie wywołuje odczucie poprzez inny zmysł. Ten rozbudowany cykl obrazów to jedyna plastyczna interpretacja zarówno utworów znanych\, jak i tych zaginionych. To ponad 300 prac – pełnych rytmu\, kolorów\, dynamizmu\, światła\, czułości i szczególnej wrażliwości na naturę – obrazujących 295 utworów jednego z najbardziej cenionych polskich kompozytorów. Wśród nich znajduje się kilkadziesiąt prac (dokładnie 41) nawiązujących do utworów utraconych\, znanych tylko ze wzmianek w korespondencji czy z enigmatycznych opisów. Są one niczym półprzezroczyste sztandary\, tworzone techniką eksperymentalną na bawełnie\, płótnie\, lnie\, muślinie i innych dostępnych artyście materiałach. Były one przez artystę przypalane\, polewane kwasem\, celowo destruowane i brudzone\, czego efektem jest poczucie nierealności przedstawienia oraz wrażenie zanikania. Sztandary tracą materialność i niemal się rozpadają\, a jednak na wietrze mogą falować i tańczyć. Na niektórych można rozpoznać postacie lub kształty\, na innych – zaledwie powidoki\, cienie\, pojedyncze dźwięki lub abstrakcyjne kompozycje. Nieprzypadkowa jest ich forma\, nawiązująca do elementów występujących w dziełach z wcześniejszego cyklu Obrazy jurajskie\, przy tworzeniu którego Jerzy Duda-Gracz po raz pierwszy zetknął się z tematem przemijania. \nwięcej informacji>> \nKurator: Agata Duda-Gracz\, Andrzej Holeczko-Kiehl \nMuzyka Fryderyka Chopina towarzysząca wystawie w wykonaniu Janusza Olejniczaka pochodzi z płyt Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina\, wydanych w serii światowej premiery dzieł wszystkich Chopina na instrumentach historycznych The Real Chopin oraz serii Koncertów zatrzymanych w czasie\, będących rejestracją wydarzeń artystycznych festiwali Chopin i jego Europa. www.nifc.pl URL:https://news.niezlasztuka.net/event/chopinowi-duda-gracz/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/06/Chopin.png GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230623 DTEND;VALUE=DATE:20240108 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230416T122310Z LAST-MODIFIED:20241121T104719Z UID:22079-1687478400-1704671999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Matejko. Malarz i historia DESCRIPTION:Wystawa Matejko. Malarz i historia\nWśród malarzy polskich nie ma chyba powszechniej znanego artysty niż Jan Matejko. Jego obrazy towarzyszą kolejnym pokoleniom Polek i Polaków\, przynajmniej od rozpoczęcia przez nich edukacji historycznej\, choć wtedy jedynie w postaci reprodukcji. \nNie będzie przesady w stwierdzeniu\, że twórczość Matejki ukształtowała wyobrażenia o najsłynniejszych wydarzeniach z historii narodu polskiego. „Bitwa pod Grunwaldem” tego artysty jest najmocniej wpisanym we wspólną świadomość polskim obrazem. \n\n \n \n \n \n \n Jan Matejko\, Rejtan – upadek Polski | 1866\, własność Zamku Królewskiego w Warszawie\, fot. materiały prasowe\n \n \n \n \n \n \n \n Jan Matejko\, Kazanie Skargi | 1864\, własność Zamku Królewskiego w Warszawie\, fot. materiały prasowe\n \n \n\nJan Matejko\, Bolesław Chrobry przy Złotej Bramie w Kijowie | 1884\, fot. materiały prasowe\nJan Matejko jednak nie tylko opowiadał o polskich\, w większości\, dziejach\, ale czynił to w sposób\, który zdumiewał widzów zarówno w Krakowie czy Warszawie\, jak i w Wiedniu czy Paryżu. „Skarga” i „Rejtan” witane były w stolicy Francji jako znak odrodzenia wielkiego malarstwa historycznego\, które w drugiej połowie XIX w. przechodziło niewątpliwy kryzys. Ale twórczość Matejki bynajmniej nie była jedynie odnowieniem dawnych\, choćby najświetniejszych formuł\, lecz propozycją nowej\, autorskiej koncepcji obrazowana „dziejowego wypadku”\, tworzącej opowieść\, w której także i dzisiaj możemy się przeglądać\, kiedy pytamy „skąd nasz ród”\, dlaczego trwamy jako wspólnota już ponad tysiąc lat\, a także dostrzegając i starając się zrozumieć zjawiska dla tego trwania niebezpieczne. \nWystawa „Matejko. Malarz i historia” przybliży to fascynujące oblicze sztuki krakowskiego artysty\, prezentując zarówno wspomniane obrazy wielkiego cyklu historycznego\, jak i dziesiątki prac mniejszych formatem\, ale doniosłych treścią (w tym pochodzących ze zbiorów prywatnych oraz zagranicznych)\, a także szkice i rekwizyty wykorzystywane w procesie twórczym – w sumie ponad trzysta dzieł ukazujących bogactwo tych dokonań. Przypomni także o społecznych zasługach Matejki\, gromadząc liczne świadectwa wdzięczności i uznania kierowane na jego ręce. \nKurator: Prof. UAM dr. hab. Michał Haake\nAranżacja wystawy: Magdalena Paleczny\nKoordynator: Olga Pawlak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/matejko-malarz-i-historia/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/04/Matejko.-Malarz-i-historia.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230707 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230703T141211Z LAST-MODIFIED:20241121T104712Z UID:22660-1688688000-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Oblicza plakatu. Kolekcja Ireny Hochman i Tadeusza Mysłowskiego DESCRIPTION:Oblicza plakatu wystawa w Muzeum Narodowym w Lublinie\nPlakat\, jako komunikat odwołujący się do współistnienia słowa i obrazu\, jest narzędziem opartym na grze znaczeń\, które uruchamia wyobraźnię\, zmuszając do odczytywania znaków-symboli i poszukiwania nowych sensów. Mimo transformacji formalnych medium\, przemian społecznych i ekonomicznych\, zmian w estetyce przestrzeni publicznej i rozwoju mediów elektronicznych nie stracił swojej mocy\, ekspresji i siły publicznego oddziaływania. Odnosząca się do istoty plakatu definicja sformułowana przez wybitnego plakacistę i teoretyka sztuki Adolfa Mouron Cassandra\, określająca go jako wizualny telegram\, pozostaje ciągle aktualna. Bez względu na charakter i odmienność środków graficznych\, rozpiętych między oszczędnym znakiem i lapidarnością przekazu a bogactwem pikturalnej materii i anegdotą\, „sztuka ulicy” jest wciąż jedną z ważnych form komunikacji wizualnej. \nPrezentowane na wystawie plakaty stanowią część kolekcji sztuki współczesnej zebranej przez Irenę Hochman i Tadeusza Mysłowskiego – wywodzących się z Lublina marszandki i artysty\, którzy swoje życie związali z Nowym Jorkiem. Obiekty\, nazywane przez Tadeusza Mysłowskiego kwiatami ulicy\, pochodzą przede wszystkim z przypadających na lata 60. ubiegłego wieku czasów studiów artysty w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Stanowią interesujący dokument epoki\, w który wpisuje się fenomen tak zwanej polskiej szkoły plakatu. Kolejny etap budowania zbioru zainicjował wyjazd do Nowego Jorku w 1970 roku. Ulice polskich miast\, zapamiętane jako „galeria” zapewniająca stałą obecność sztuki w codziennym życiu niezależnie od statusu społecznego\, zastąpiły wizyty w galeriach sztuki i muzeach\, do dziś pozostające jednym z rytuałów osobistego doświadczania miasta przez Kolekcjonerów. \nWystawa Oblicza plakatu. Kolekcja Ireny Hochman i Tadeusza Mysłowskiego\nStrukturę wystawy tworzy sześć stref odwołujących się do wątków tematycznych. Prezentowane w nich plakaty dają szeroki przegląd tendencji obecnych w tej dyscyplinie sztuki. Ekspozycja sygnalizuje różnorodność medium\, rysujące się analogie formalne i wzajemne zależności\, a także cechy odrębne\, które budują ten niejednolity\, wielowymiarowy konglomerat. \nWystawę dedykujemy Szymonowi Bojce – wybitnemu historykowi i krytykowi sztuki\, znawcy plakatu\, badaczowi twórczości artystów polskich w USA\, wykładowcy Rhode Island School of Design w Providence. Prywatnie – dobremu duchowi i przyjacielowi Tadeusza Mysłowskiego\, z którym przez długie lata pozostawał w symbiotycznym układzie wspólnych idei i myślenia o sztuce. \nWystawa czynna 7 lipca – 31 grudnia 2023 r. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oblicza-plakatu-kolekcja-ireny-hochman-i-tadeusza-myslowskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, ul. Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/08/oblicza-plakatu.jpg GEO:51.2509674;22.5721382 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie ul. Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 9:geo:22.5721382,51.2509674 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230714 DTEND;VALUE=DATE:20240115 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230724T134927Z LAST-MODIFIED:20230724T134927Z UID:22741-1689292800-1705276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szaleństwo rokoka! Fascynacja rokokiem na Śląsku (XVIII–XXI w.) DESCRIPTION:Volker Hermes\, Hidden Anonymous (Silesian I) | 2023\n \n \n \n \n \n \n \n Volker Hermes\, Hidden Anonymous (Silesian II) | 2023\n \n \n\nPonad 500 dzieł sztuki – od malarstwa\, rzeźby i grafiki\, poprzez złotnictwo\, meble\, porcelanę\, ubiory i akcesoria mody aż po fotografie i instalacje wideo – zaprezentowanych zostało na pierwszej w historii muzealnictwa wystawie poświęconej sztuce rokokowej i neorokokowej na Śląsku. Ekspozycję uzupełniają prace współczesnych artystów\, dla których rokoko jest źródłem inspiracji. Jest to wielka afirmacja stylu\, który w dalszym ciągu fascynuje i zaskakuje. \nSztuka rokoka na Śląsku – na jego historycznym obszarze obejmującym także tereny znajdujące się dzisiaj w Czechach – była pochodną zmian politycznych\, jakie nastąpiły w tej części Europy w połowie XVIII w. Skutki trzech wojen śląskich (1740–1763) doprowadziły do przejścia Śląska pod panowanie pruskie. \nRokoko wyrażało się bogactwem nowej\, oryginalnej ornamentyki idącej w parze z usubtelnieniem wyrobów\, nadawaniu im mniejszych rozmiarów\, bardziej intymnych\, wyrafinowanych\, przytulnych i gabinetowych. Wyobraźnię artystów wypełniają fantazyjne rocaille\, mające jakoby swoim kształtem przypominać muszle\, ale zbudowane także z elementów tzw. kogucich grzebieni\, postrzępionych i rozchwianych morskich fal\, ślimaków\, korali „skrzydeł nietoperza”\, pierzastych wici roślinnych\, subtelnych dekoracji kwiatowych i kratki regencyjnej. \nW sztuce rokoka dawano upust fantazji i imaginacji\, idącym w parze z finezją\, lekkością i delikatną kruchością. Tematy antyheroiczne\, idylli\, sztucznych fête galante (wytworna zabawa)\, wątki pastoralne i orientalne\, przedstawienia karnawałowej teatralności\, reprezentacyjności konkurującej z intymnością życia prywatnego – zapełniły wyobraźnie artystów. \nJohann Georg Platzer\, Alegoria muzyki | ok. 1730 r.\nOzdobą wystawy są dzieła malarzy i rzeźbiarzy śląskiego rokoka: F. A. Schefflera\, Canutusa\, J. G. Ernsta\, F. A. Sebastiniego\, A. Dorazila\, J. A. Lachela i J. G. Lehnerta. Wiele z tych prac na co dzień zdobi wnętrza śląskich kościołów\, zaprezentowanie ich obok siebie w przestrzeni muzealnej jest okazją do porównań\, analiz i odkrycia tej wspaniałej\, a ciągle mało znanej twórczości. \nNie zabrakło dzieł wybitnych artystów europejskiego rokoka\, m.in. Pesne’a\, Platzera i Coccorante’a\, pochodzących z dawnych śląskich kolekcji. A dla podkreślenia europejskiego kontekstu rokoka na Śląsku dopełniają tę prezentację obrazy Tiepola\, Watteau\, Maulbertscha i Tisch­beina. \nŻyrandol pałacowy\, ok. 1760 r.\, Niemcy\, Poczdam-Berlin\nWśród pokazywanych zabytków znajdują się też bezcenne relikty z dawnego wyposażenia wrocławskiego Pałacu Królewskiego: meble\, obrazy i przykłady słynnego fryderycjańskiego serwisu porcelanowego zwanego Breslauer Stadtschloss. Największą jednak atrakcją są rokokowe zwierciadło z XVIII w. i żyrandol\, który do końca wojny zdobił jedną z komnat pałacu\, a które odzyskały swój blask dzięki gruntownej konserwacji przeprowadzonej przez MNWr specjalnie na potrzeby tej wystawy. \n\n \n \n \n \n \n Suknia typu robe a la francaise | ok. 1748 r.\, Śląsk / Francja; Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Suknia trzyczęściowa\, Śląsk (Oleśnica) | ok. 1730\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n\nZ Muzeum Narodowego w Warszawie wypożyczone zostały m.in. XVIII-wieczne stroje pochodzące ze Śląska\, wśród nich niezwykle cenny haftowany komplet kobiecy z zamku w Oleśnicy – jeden z dwóch na świecie tej klasy zabytków. \nWyborne przykłady rokokowego rzemiosła artystycznego w postaci złotnictwa\, metaloplastyki\, medalierstwa\, meblarstwa\, szkła i ceramiki pokazują\, jak powszechne było zauroczenie na Śląsku nową stylistyką. Wystawa odkrywa też oryginalne wnętrze neorokokowej kaplicy z pałacu w Konarach k. Strzelina\, która na czas wystawy w całości została zdemontowana ze stałego miejsca i przeniesiona do sali muzealnej. \nCelem wystawy jest pokazanie do tej pory niedostrzeganego\, niedocenianego i pomijanego zjawiska w sztuce regionu\, demonstracja zmian stylistycznych\, które miały miejsce na Śląsku od lat 30. po schyłek XVIII w.\, oraz przypomnienie ponownej fascynacji w XIX w. i początków następnego stulecia\, a wreszcie szukanie odpowiedzi na pytanie\, czy ta stylistyka interesuje i fascynuje współczesnych. \nAnna Orbaczewska\, Untitled\, after The Happy Accidents by Jean-Honore Fragonard | 2021\, Galeria lokal_30\nDwie instalacje przygotowane specjalnie na tę ekspozycję przez współczesnych artystów Roberta Sochackiego i Olafa Brzeskiego rozpoczynają i kończą rokokową opowieść. Dzieła innych współczesnych twórców reinterpretują sztukę rokokową i wchodzą z nią w dialog. Autorzy prac: AES+F\, Paweł Althamer\, Olaf Brzeski\, Tadeusz Brzozowski\, Volker Hermes\, Krzysztof Leon Dziemaszkiewicz / Thierre Mugler\, Łukasz Karolkiewicz\, Valery Katsuba / Vladik Monroe\, Katarzyna Kozyra\, Anna Orbaczewska\, Maria Pinińska-Bereś\, Yvonne Roeb\, Robert Sochacki\, Łukasz Stokłosa\, Alina Szapocznikow. \nPokazywane dzieła wypożyczono z ponad 30 muzeów (m.in. z Muzeum Narodowego w Warszawie i Krakowie\, Zamku Królewskiego na Wawelu\, Muzeum Pałacu Króla Jana II w Wilanowie\, Muzeum Zamkowego w Pszczynie)\, instytucji kościelnych (m.in. kościołów w Głogówku i Krzeszowie) i kolekcji prywatnych. \nWystawa jest dostępna dla różnych grup odbiorców. Przy wybranych obiektach umieszczone zostały informacje w PJM oraz kody QR do ściągania nagrań audiodeskrypcji. Do kilkunastu dzieł stworzone zostały pomoce dotykowe dla osób z niepełnosprawnością wzroku. \nEkspozycji będzie towarzyszył katalog. \nKuratorzy wystawy: zespół MNWr (koordynator: Piotr Oszczanowski) URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szalenstwo-rokoka-fascynacja-rokokiem-na-slasku-xviii-xxi-w/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/07/Rokoko_VH_Hidden_Anonymous_Silesian_kobieta.jpg GEO:51.1082478;17.0758624 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230722 DTEND;VALUE=DATE:20240226 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230807T122150Z LAST-MODIFIED:20231016T133333Z UID:22804-1689984000-1708905599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sainer. Kol∞r DESCRIPTION:Wystawa Sainer. Kol∞r\nInspirują go dokonania polskich kolorystów i mistrzów pejzażu\, wyznacza jednak własną drogę formalnych poszukiwań. Przetwarza je twórczo\, uwzględniając to\, w jaki sposób współcześnie konsumujemy treści wizualne – szybko\, w dużym natłoku bodźców i obrazów. Zestawia ze sobą różne języki formalne\, buduje wielostopniowe kompozycje\, eksperymentuje z kolorem\, poszukuje relacji między malarstwem a muzyką. \nSainer\nSainer\, czyli Przemysław Blejzyk (1988)\, zyskał międzynarodowy rozgłos jeszcze przed ukończeniem studiów na Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Wraz z Mateuszem Gapskim\, Beztem\, jako Etam Cru\, zrealizował kilkadziesiąt murali na całym świecie. Jego wielkoformatowe obrazy ulokowane w przestrzeniach miast cechują się oryginalnym stylem\, czerpiącym z estetyki komiksu\, ilustracji\, filmów anime i klasycznego malarstwa. Opracowane z dużą szczegółowością postacie\, zanurzone w barwnym świecie realizmu magicznego\, zyskały popularność i stały się wzorem chętnie naśladowanym w muralizmie. \nOd 2016 roku artysta\, znużony tworzeniem drobiazgowych portretów\, w poszukiwaniu nowych wyzwań zwraca się w stronę pejzażu i malarstwa plenerowego. Czerpiąc inspirację z otaczającego go widzialnego świata\, koncentruje się na kompozycji oraz stosunku form i koloru. Stopniowo portret i detal wypierane są przez coraz bardziej syntetycznie ujęte pejzaż i plamę barwną. Gdy osiągnie zamierzony efekt swoich formalnych eksperymentów\, wychodzi ze strefy komfortu i rusza dalej. I zabiera nas w tę podróż ze sobą. \nKuratorka: Agata Abramowicz\nKoordynacja: Agata Abramowicz\nIdentyfikacja wizualna i opracowanie graficzne: Patryk Hardziej\nAranżacja: Dorota Terlecka\, Denis Durtsev / Biuro Kreacja\nWykonanie aranżacji: Agencja Reklamowa Pixella \nObiekty prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów Przemysława Blejzyka\, kolekcji Dictador Art Masters\, kolekcji Pawła Kita\, kolekcji prywatnej oraz ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sainer-kol%e2%88%9er/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/08/SAINER.png GEO:54.4110081;18.5571058 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230801 DTEND;VALUE=DATE:20240122 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230724T130453Z LAST-MODIFIED:20230724T130453Z UID:22730-1690848000-1705881599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sześć dni stworzenia DESCRIPTION:Wyobrażenie Boga stwarzającego Kosmos – system planetarny znany z obserwacji astronomicznych. Miedzioryt z wielotomowego dzieła o wszelkich aspektach przyrody świata.Georges Louis Leclerc de Buffon\, Histoire Naturelle […] T. 1. A Paris\, Chez Pankoucke\, et á Liege\, chez C. Plompteux\, 1769.Biblijny opis stworzenia Nieba i Ziemi zajmuje 31 wersetów pierwszego rozdziału pierwszej księgi – Bereszit\, po łacinie: Genesis\, w polskim tłumaczeniu: Księga Rodzaju. Lakoniczność tego opisu pobudzała literacką wyobraźnię ludzi już w starożytności\, a od średniowiecza stała się kanwą dla wizualizacji etapów początków Świata. \nWe wczesnych edycjach Biblii znajdujemy wyobrażenia Boga w akcie tworzenia: wskazującego palcem na materializującą się Ziemię\, Słońce i gwiazdy oraz rośliny\, zwierzęta i pierwszego człowieka. Plastyczne przedstawienia początku Świata osadzone były w krajobrazie znanym i twórcom\, i odbiorcom. Świat\, znany Europejczykom\, rozszerzał się w powszechnym odczuciu od czasu wielkich odkryć geograficznych\, od końca XV wieku. Poznawano wówczas rozległość mórz\, nowe lądy oraz odmienną od europejskiej szatę roślinną i egzotyczną faunę. Sporządzono szereg opisów i map nowych lądów i udokumentowano graficznie ich florę i faunę oraz cuda natury. Wyobrażenia etapów stworzenia Świata zamieszczane w różnych edycjach Biblii zostały na wystawie skonfrontowane z wizualną dokumentacją realnego Świata z zamieszkującymi go roślinami\, zwierzętami i ludźmi. \nKurator: Agnieszka Perzanowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szesc-dni-stworzenia/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/07/6_dni_stworzenia.jpg GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230915 DTEND;VALUE=DATE:20240129 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230830T113913Z LAST-MODIFIED:20241121T104733Z UID:22885-1694736000-1706486399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność DESCRIPTION:Wystawa „Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność” poświęcona jest roli kobiet w największym zrywie narodowym XIX wieku – Powstaniu Styczniowym\, którego 160. rocznicę obchodzimy w 2023. \nCzarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\nEkspozycja przygotowana w Muzeum Pana Tadeusza (Oddziale Zakładu Narodowego im. Ossolińskich) składa się z dwóch części: pierwszą poświęcono udziałowi kobiet polskich w Powstaniu Styczniowym\, druga odnosi się do czasów nam bliższych – rewolucyjnych zrywów kobiet okresu „Solidarności” w Polsce. Wystawa przypomina o znaczącym zaangażowaniu Polek – tytułowych patriotek\, które masowo i z zapałem walczyły o wolność. \nOpozycjonistki „Solidarności” były spadkobierczyniami uczestniczek Powstania Styczniowego i wiele się od nich nauczyły. Pomimo różnicy epok dzielącej wydarzenia lat 1863 i 1981 postawy kobiet w walce o suwerenność kraju pozostały niezmienne. Za wszelką cenę\, często z narażeniem życia i zdrowia\, sprzeciwiały się panującej władzy. Były prześladowane\, bite\, więzione\, szantażowane i zastraszane. Ukrywały spiskowców\, organizowały zbiórki jedzenia – były kurierkami\, łączniczkami\, sanitariuszkami. \nCzarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. Adriana Myśliwiec\nKobiety Powstania Styczniowego w ramach masowego protestu politycznego przywdziały żałobne stroje\, nosiły tak zwaną „czarną biżuterię”: broszki\, naszyjniki\, bransolety\, kolczyki. Biżuterię wykorzystywano do celów propagandowych i wykonywano z tanich\, ogólnie dostępnych materiałów. Na ekspozycji pokazano proces wejścia czarnej biżuterii do kanonu symboliki patriotycznej\, ukształtowanej w latach 1861–1864\, wznowionej w czasie I wojny światowej\, stanowiącej symbolikę Odrodzonej Polski\, noszonej podczas II wojny\, a także w okresie „Solidarności”. \n\n \n \n \n \n \n Montaż ekspozycji Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Myśliwiec\n \n \n \n \n \n \n \n Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Niedźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Montaż ekspozycji Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Myśliwiec\n \n \n \n \n \n \n \n Montaż ekspozycji Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Myśliwiec\n \n \n\nW latach 80. XX wieku internowane kobiety w geście sprzeciwu haftowały lub wyszywały na swetrach\, koszulach\, skarpetach czy szalikach symbole „Solidarności”. Powstawały ręcznie wyrabiane krzyżyki z orzełkami w koronie\, medaliony\, pierścionki\, bransolety\, różańce. \n\n \n \n \n \n \n Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. Adriana Myśliwiec\n \n \n \n \n \n \n \n Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Niedźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. Adriana Myśliwiec\n \n \n\nW narrację ekspozycji wpleciono krótkie życiorysy i dokonania tak barwnych postaci jak autorki pamiętników Emilia ze Szwarców Heurichowa oraz jej córka Teodora z Heurichów Kiślańska\, powieściopisarka Eliza Orzeszkowa\, uczestniczka wielu manifestacji patriotycznych Anna Henryka Pustowójtówna\, działaczka społeczna Zofia Romanowiczówna\, a także autorka opracowania „Ciche bohaterki” Maria Bruchnalska. Nie sposób nie wspomnieć również o kobietach takich jak Joanna Lenartowicz\, Jadwiga Kryńska\, Janina Drabowska\, Wanda Kołodziejczyk czy Grażyna Kuroń\, które straciły życie lub zdrowie w wyniku działań służb PRL. \nNa wystawie oprócz eksponatów ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich zobaczymy obiekty wypożyczone z prywatnej kolekcji Wojciecha Postuły – antykwariusza\, pasjonata historii Polski\, miłośnika pamiątek historycznych – oraz ze zbiorów Jacka Dehnela – pisarza\, kolekcjonera fotografii\, tłumacza. Na ekspozycji znajdą się również: rekonstrukcja sukni żałobnej wykonana przez Elżbietę Dunin-Wąsowicz oraz kopie chorągwi z okresu Powstania Styczniowego wykorzystywane przez oddziały powstańcze lub niesione na czele procesji i demonstracji – przedmioty te prezentujemy dzięki uprzejmości Zamku Królewskiego w Warszawie – Muzeum. \n\n \n \n \n \n \n Montaż ekspozycji Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Myśliwiec\n \n \n \n \n \n \n \n Montaż ekspozycji Czarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. A. Myśliwiec\n \n \n\nNa wystawie będzie można przyjrzeć się nie tylko czarnej biżuterii (pierścienie\, naszyjniki\, bransolety\, broszki)\, ale i elementom stroju żałobnego\, biżuterii patriotycznej z przełomu XIX i XX wieku\, modlitewnikom\, drukom ulotnym\, rękopisom\, fotografiom\, drzeworytom\, akwarelom. Zaprezentujemy również dokumenty filmowe z udziałem więźniarek politycznych z okresu „Solidarności”; unikalne zdjęcia z demonstracji; odzież i biżuterię patriotyczną oraz piosenki w wykonaniu internowanych „gołdapianek”. Materiały zostały pozyskane między innymi z Europejskiego Centrum Solidarności\, Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”\, z Ośrodka KARTA oraz od prywatnych właścicieli: Apolonii Dwurnik\, Bogny Janiec. \nCzarna sukienka. Patriotki w walce o wolność\, fot. Adriana Myśliwiec\nKuratorkami wystawy są Małgorzata Orzeł\, Magdalena Sozańska\, Magdalena Sudoł. Kuratorką części wystawy poświęconej czasom „Solidarności” jest Marta Dzido. \nW programie wydarzeń towarzyszącym wystawie znajdą się między innymi oprowadzania\, warsztaty haftu zaangażowanego\, warsztaty graficzne oraz warsztaty tworzenia biżuterii dla dzieci i młodzieży\, pokazy filmowe\, wykład popularyzatorski pt. „Piątki”\, „Entuzjastki”\, „Kumy” „Klaudynki”\, „Komitety niewiast” – Polki w Powstaniu Styczniowym oraz debata poświęcona patriotkom. \n15 września 2023–28 stycznia 2024\nwernisaż: 15 września 2023\, godzina 17.00 (wstęp wolny)\nwystawa dostępna dla publiczności od 16 września 2023 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/czarna-sukienka-patriotki-w-walce-o-wolnosc/ LOCATION:Muzeum Pana Tadeusza\, Rynek 6\, Wrocław\, 50-106\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/08/czarna-sukienka-patriotki-w-walce-o-wolnosc.jpg GEO:51.110366;17.0302839 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pana Tadeusza Rynek 6 Wrocław 50-106 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 6:geo:17.0302839,51.110366 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230915 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230908T154007Z LAST-MODIFIED:20230921T110411Z UID:22975-1694736000-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Marek Żuławski. Malarstwo z kolekcji Muzeum Uniwersyteckiego DESCRIPTION:Wystawa Marek Żuławski. Malarstwo z kolekcji Muzeum Uniwersyteckiego\nMalarz\, krytyk sztuki i pisarz – był malowniczą postacią londyńskiego emigracyjnego środowiska artystycznego i obok Józefa Hermana\, Stanisława Frenkla i Feliksa Topolskiego\, najbardziej znanym polskim malarzem w Wielkiej Brytanii. Umierając w 1985 roku w Londynie\, gdzie przebywał od roku 1937\, miał za sobą życie pełne wystaw\, odkryć i sukcesów niemal niedostępnych emigrantom. Gdy zjawił się nad Tamizą\, Anglia była artystyczną prowincją\, a cudzoziemscy artyści uważani byli za niewychowanych natrętów. W czasie wojny Żuławski dał się poznać jako speaker i autor audycji o sztuce w polskiej sekcji BBC\, zaprojektował wówczas najsłynniejszy plakat wojenny „Poland First to Fight”. Marek odszukał swoją drogę w malarstwie w czasach\, kiedy Anglia podnosiła się z ruin\, a ludzie byli pełni optymizmu wobec zadań czekających człowieka powojennego. Jego pozycja artystyczna w Londynie umocniła się gdy zrealizował fresk dla pawilonu wystawowego Festival of Britain (1951). Inne zamówienia publiczne oraz kilkaset wystaw w renomowanych galeriach londyńskich\, największych muzeach i galeriach w Polsce tylko potwierdziły to uznanie. \nDoceniany i kupowany – nie cierpiał na brak pracy. Jego obrazy znajdują się we wszystkich większych zbiorach sztuki współczesnej w Polsce i w wielu kolekcjach europejskich. Był postacią niezwykłą i kontrowersyjną; z wyglądu przypominał bohaterów sienkiewiczowskich: wysoki\, postawny\, o pięknych rysach\, nacechowanych powagą i charakterem. Traktował życie z nonszalancją; sztukę i pisarstwo ze śmiertelną powagą. Od urodzenia w rodzinie pisarzy\, reżyserów\, podróżników\, taterników\, polityków i malarzy\, poniekąd skazany był na wielkość. \n\n \n \n \n \n \n Marek Żuławski\, fot. materiały prasowe organizatora\n \n \n \n \n \n \n \n Marek Żuławski\, fot. materiały prasowe organizatora\n \n \n\nUrodzony w Rzymie – syn znanego pisarza i dramaturga\, po maturze w Toruniu\, gdzie matka prowadziła pensjonat „Zofijówka” na Bydgoskim Przedmieściu\, wstąpił na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie i został uczniem Felicjana Kowarskiego. Po studiach przebywał za granicą\, podróżując po Włoszech i Francji\, gdzie zetknął się z dziełami wczesnej fazy postimpresjonizmu. Od akademickiego dramatycznego realizmu\, zmierzał ku ekspresji kolorystycznej i wyrazistym formom o mocnym konturze. Zachwyciło go malarstwo religijne formami monumentalnymi i hieratycznymi\, i uwiodły ściany kościołów i przestronnych budynków\, lecz malując Chrystusa zachował nie tylko posągowość i spokój postaci\, bliskie mozaikom bizantyjskich kościołów\, ale potrafił z surowej gry barw wydobyć ciszę i modlitwę. \nW malarstwie pozostał wierny sztuce figuratywnej\, etycznie zaangażowanej\, której centralnym tematem był człowiek. Humanizm Żuławskiego głosił godność człowieka jako istoty społecznej\, człowieka walczącego i kochającego\, człowieka uciśnionego i prześladowanego. Często czerpał natchnienie ze źródeł biblijnych i mitów; cykle graficzne o Gilgameszu głosiły godność kondycji człowieka w zmaganiach z przeciwnościami losu. Pod względem stylu był niezależny i samodzielny; malował z rozmachem\, lecz powściągliwie – poświęcając większą uwagę ogólnemu zarysowi kompozycji niż układowi kolorystycznemu. \nCzłowiek w ujęciu Żuławskiego\, z przedwojennego postimpresjonistycznego delikatnego punktu światła\, ewoluował w stronę homo vitruviano\, form geometrycznych\, aż do mięsistego antropoida o imponującym wyposażeniu. W końcu na jego miejsce pojawił się mężczyzna dojrzały\, obdarzony nie tylko kośćcem i mięśniami\, ale bogato wypełniony trzewiami\, przebity światłem emanującym z wnętrza. Dawniejszy powściągliwy\, raczej suchy w smaku koloryt\, podkreślający społeczny i emocjonalny charakter płócien\, nabrał soczystości i werwy\, zmysłowej siły i uproszczonego do granic nadmiaru. \nW ostatnich latach życia wzmogła się w nim wiara religijna\, a myśli wybiegały poza granice bytu doczesnego. Znalazło to także swoje odbicie w malarstwie\, które stało się spełnione i pogodzone ze Stwórcą. Przyczyniło się do tego szczęśliwe małżeństwo i narodziny syna\, osieroconego w trzecim roku życia. \nZbyt rzadko wystawiał w Toruniu\, z którego wyszedł w świat sztuki. Żuławscy od dawna mieszkali w Zakopanem\, lecz po śmierci ojca\, na fali patriotycznego zrywu ku północnym odzyskanym rubieżom kraju\, Kazimiera Żuławska\, matka Marka\, zadecydowała o przeprowadzce i podróży do Torunia. Latem 1921 r. zakupiła posiadłość przy ulicy Bydgoskiej 26 i założyła pensjonat na wzór zakopiański\, tworząc w nim klimat sprzyjający zabawie i intelektualnej dyskusji. Na cześć babki willa na Bydgoskim Przedmieściu została nazwana „Zofijówką”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/marek-zulawski-malarstwo-z-kolekcji-muzeum-uniwersyteckiego/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/zulawski-malarstwo.jpg GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230921 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230926T165745Z LAST-MODIFIED:20230926T165745Z UID:23104-1695254400-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Teraźniejszość czasu przyszłego DESCRIPTION:Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\nNa początku sierpnia 1923 roku powstało dzisiejsze Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, wówczas jak Muzeum Miejskie. Mieściło się w budynku byłej Miejskiej Kasy Oszczędnościowej przy Starym Rynku 2. Specjalna jubileuszowa wystawa opowie o 100 latach dzielenia się kulturą i nie tylko wyłącznie w kronikarskim porządku. \n100 lat dzielenia się kulturą – na trzech piętrach \nDokładnie sto lat temu\, 5 sierpnia 1923 roku\, otwarto w naszym mieście nową placówkę kulturalną\, która działa do dziś. Pierwszym dyrektorem magistrat mianował ks. Jana Kleina\, który uporządkował zbiory gromadzone dotąd przez Towarzystwo Historyczne Obwodu Noteckiego\, przechowywane na chórze poklasztornego kościoła Klarysek. \nTen historyczny fakt MOB świętował 21 września br.\, wystawą czasową na trzech piętrach Galerii Sztuki Nowoczesnej\, ekspozycją podzieloną na dziesięć odsłon\, ukazujących kolejne dekady funkcjonowania bydgoskiej instytucji oraz następujących w niej zmian. A wszystko to przedstawione na tle społeczno-historycznym regionu\, Polski i świata. \n– Układ wystawy nie będzie tylko chronologiczną narracją\, nawiązującą w do historii muzeum\, choć nie pominiemy wielu lat istnienia pewnych elementów – powiedział dr Wacław Kuczma dyrektor muzeum. – Koncentrujemy się raczej na emocjonalnym i wrażeniowym obrazie wartości\, którą posiada w sobie ta stuletnia\, bydgoska instytucja. Artefakty\, nasze zbiory opowiedzą ciekawą i pełną zdarzeń przestrzeń stu lat. Odniesiemy się do jej znaczenia i rangi w historii Regionu Kujawsko-Pomorskiego\, naszego kraju\, a może i Europy. Badania prowadzone przez pracowników muzeum dotykają poza regionalnej przestrzeni. Nie istniejemy przecież w próżni. Zanurzamy się w otchłani wielokulturowości\, przenikania i kształtowania intelektualnej. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\n \n \n\nDyrektor Kuczma zapowiada też w ramach wystawy „zestawienie siły odziaływania sztuki współczesnej\, dawnej ze zjawiskami urodzonymi w prehistorii”. Prezentacja kolejnych dziesięcioleci jest utrzymana w podobnej konwencji\, zmienne są tylko proporcje ukazanych zagadnień\, zgodnie z procesem rozwoju instytucji. W aranżacji plastycznej uwzględniono problematykę i estetykę każdej dekady. \nCelem ekspozycji jest zaprezentowanie stuletniej historii Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz różnorodności i wielowymiarowości zbiorów tworzonych przez specjalistów z wielu dziedzin. Nasza strategia rozwoju opiera się na misji gromadzenia\, badania\, chronienia i przybliżania przeszłości dla dalszego budowania tożsamości mieszkańców Bydgoszczy\, Kujaw i Pomorza czy Wielkopolski\, a w szerszym kontekście – Polski\, Europy i świata. Dzisiejsze Muzeum jest wielodziałową instytucją kultury\, jedną z największych i najważniejszych placówek muzealnych w województwie kujawsko-pomorskim. Kontekst regionalny na wystawie podkreśla prezentacja działań prowadzonych przez muzeum na rzecz dziedzictwa kulturowego\, m.in. regionów etnograficznych: Kujaw\, Pałuk\, Krajny\, Kociewia\, Borów Tucholskich i Kaszub. Znajduje to odzwierciedlenie także w aranżacji plastycznej”. \n– Obecnie nasze muzeum staje się instytucją wielokontekstową\, a skoro tak\, to siłą rzeczy wystawę przygotowali kuratorzy z różnymi doświadczeniami zawodowymi; począwszy od nestorów\, poprzez kustoszy tworzących instytucję w ostatnich kilku dekadach\, aż do młodych asystentów i adiunktów – podkreśla dyrektor Kuczma. – Serdecznie zapraszam od obejrzenia naszej niezwykłej historii będącej częścią bydgoskich dziejów. \nKurator: dr Wacław Kuczma URL:https://news.niezlasztuka.net/event/terazniejszosc-czasu-przyszlego/ LOCATION:Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej\, ul. Mennica 8\, Bydgoszcz\, Kujawsko-pomorskie\, 85-112\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/Terazniejszosc-czasu-przyszlego.jpg GEO:53.1220822;17.9972951 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej ul. Mennica 8 Bydgoszcz Kujawsko-pomorskie 85-112 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mennica 8:geo:17.9972951,53.1220822 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230922 DTEND;VALUE=DATE:20240108 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T133213Z LAST-MODIFIED:20231009T133213Z UID:23200-1695340800-1704671999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Chigiri-e\, czyli jak po japońsku kunsztownie drzeć papier. Prace Ogawa Yumi – czar i magia papieru washi DESCRIPTION:Wystawa Chigiri-e\, czyli jak po japońsku kunsztownie drzeć papier. Prace Ogawa Yumi – czar i magia papieru washi\nMuzeum Sztuki Dalekiego Wschodu w Kamienicy pod Gwiazdą\, oddział Muzeum Okręgowego w Toruniu\, ma zaszczyt zaprosić Państwa na nową wystawę pt. \,\,Chigiri-e\, czyli jak po japońsku kunsztownie drzeć papier. Prace Ogawa Yumi – czar i magia papieru washi”\, której wernisaż odbędzie się 22 września 2023 r. o godz. 17.00. Wystawa będzie udostępniona dla zwiedzających od 23 września br do 7 stycznia 2024 roku. \nChigiri-e (ちぎり絵) jest rękodziełem typowo japońskim. Technika ta wykorzystuje kolorowy papier\, który drze się w taki sposób\, by kawałki tworzyły obrazy. Efekt finalny przypomina akwarelę. Technika ta powstała w okresie Heian (794 – 1185). Wtedy łączono ją z kaligrafią. Papier\, który się wykorzystuje przy tworzeniu prac to japoński washi. Chigiri-e jest popularną formą rękodzieła. Technikę tę wykorzystuje się do tworzenia zarówno abstrakcyjnych\, jak i realistycznych prac. Tematami realistycznych przedstawień są kacho-ga (ptaki i kwiaty)\, ale i sceny rodzajowe oraz pejzaże. Najczęściej używanym w tej technice papierem jest ręcznie robiony\, wysokiej jakości tengujoshi. Ze względu na to\, że jest wytrzymały\, niemal przezroczysty i cienki\, znajduje również zastosowanie do napraw i renowacji obrazów i innych dzieł sztuki. Do tej pory sztuki chigiri-e nie prezentowano na wystawach w Polsce. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Chigiri-e\, czyli jak po japońsku kunsztownie drzeć papier. Prace Ogawa Yumi – czar i magia papieru washi\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Chigiri-e\, czyli jak po japońsku kunsztownie drzeć papier. Prace Ogawa Yumi – czar i magia papieru washi\n \n \n\nNa wystawie w Kamienicy pod Gwiazdą zaprezentowane zostaną prace Yumiko Ogawa\, ps.art. Yumi (1942-2003)\, urodzonej w Sebato (obecna cześć miasta Himeji)\, w prowincji Hyogo. Swoje prace prezentowała na wielu wystawach w Japonii. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/chigiri-e-czyli-jak-po-japonsku-kunsztownie-drzec-papier-prace-ogawa-yumi-czar-i-magia-papieru-washi/ LOCATION:Muzeum Okręgowe w Toruniu\, Rynek Staromiejski 1\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/Chigiri-e.jpg GEO:53.0105252;18.6043705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Toruniu Rynek Staromiejski 1 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Staromiejski 1:geo:18.6043705,53.0105252 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230923 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T132642Z LAST-MODIFIED:20231113T175126Z UID:23195-1695427200-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szczeliny istnienia. Teresa Rudowicz | Alina Szapocznikow DESCRIPTION:Wystawa Szczeliny istnienia. Teresa Rudowicz | Alina Szapocznikow\nNajnowsza wystawa w Spectra Art Space zwraca nasz radar w stronę sztuki wrażliwego spojrzenia i uważnego odczuwania – w stronę twórczości dwóch wyjątkowych artystek – Teresy Rudowicz i Aliny Szapocznikow. Kobiet jednego pokolenia\, mistrzyń formy przestrzennej\, rysunku i kolażu. W tym dialogu towarzyszy im Jolanta Brach – Czaina – filozofka\, feministka\, autorka kultowego zbioru esejów „Szczeliny istnienia” z 1992 roku\, uważanych za jedne z najważniejszych tekstów filozoficznych XX wieku. Autorka wytycza ścieżkę refleksji towarzyszącej wystawie. Jej rozważania prowadzą nas przez powszechne aktywności\, takie jak codzienne „krzątactwo”. Zagląda w zakamarki i prześwietla szczeliny odsłaniając najgłębsze sensy istnienia. Nadrzędnym przekazem filozofki jest przekonanie\, że bez względu na naszą świadomość\, wartość życia ujawnia się w drobiazgach. Chwile\, które wydają się być pozbawione głębszego znaczenia\, okazują się nieodzowne dla budowania indywidualnej refleksji\, dla stwarzania własnego „Ja”. \nPodobnie sztuka assamblażu Teresy Rudowicz\, podnosi do rangi podmiotu drobiazgi codzienności\, przedmioty\, skrawki listów\, precjoza\, fragmenty dawnych pism\, kostiumy\, kobiecą bieliznę. Nadaje im wymiar egzystencjalny i metafizyczny. W swoich dziełach artystka łączyła elementy malarskie i kolaż\, wykorzystując różnorodne faktury i nieoczywiste zestawienia. Jej prace emanują harmonią\, tajemnicą i osobistą mitologią\, która przekształca znaczenie użytych przedmiotów tworząc nowe sensy. \nW pokrewny sposób Alina Szapocznikow eksperymentowała z nietypowymi materiałami\, jak poliuretan\, czy poliester\, zatapiając w nich na przykład fotografie\, czy bliskie przedmioty codziennego użytku. Stworzyła mocną\, osobistą i odważną opowieść o kobiecym ciele. Zarówno tym w pełni dojrzałego piękna\, jak i tym niszczonym nieuleczalną chorobą. Nigdy nie afirmując deklaratywnie feminizmu\, tak silnie odczytywana w dziełach artystki perspektywa przyniosła jej międzynarodowe rozpoznanie. Jej prace znajdują się w najważniejszych kolekcjach sztuki współczesnej na świecie\, między innymi w Paryżu\, Londynie\, Nowym Jorku\, czy Los Angeles. Szczególną rolę odegrała tu wystawa „Sculpture Undone” w Museum of Modern Art w Nowym Jorku\, na przełomie 2012/2013 roku. Co warte podkreślenia\, Teresa Rudowicz debiutowała w nowojorskim muzeum znacznie wcześniej – podczas słynnej wystawy „Fifteen Polish Painters” w 1961 roku. W tym samym roku\, także w MoMie\, jej prace pokazano na znaczącej i definiującej nową formę artystyczną prezentacji „The Art of Assemblage”\, zestawione z dziełami najważniejszych przedstawicieli i przedstawicielek tego nurtu. \nKuratorka wystawy Ania Muszyńska świadomie wybrała ikoniczną postać Aliny Szapocznikow jako punkt wyjścia\, aby w sposób sugestywny przyciągnąć uwagę publiczności i skupić ją na dziełach Teresy Rudowicz. Jej twórczość\, bogata w kontekst historyczny i intelektualny\, stanowi integralny element dziedzictwa awangardowej sztuki polskiej i wymaga uważnej i współczesnej reinterpretacji. \nAlina Szapocznikow i Teresa Rudowicz były nie tylko wybitnymi artystkami swojej epoki\, ale także odważnymi pionierkami. Ich twórczość stanowiła rewolucję w sposobie wyrażania doświadczeń kobiet poprzez sztukę – eksploracji cielesności i erotyki. W ten sposób stały się symbolami i ikonami swojego pokolenia i czasu gwałtownych przemian lat 60-tych i 70-tych XX wieku\, które wyznaczyły feministyczną perspektywę\, nie tylko w sztuce. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szczeliny-istnienia-teresa-rudowicz-alina-szapocznikow/ LOCATION:Fundacja Rodziny Staraków\, ul. Bobrowiecka 6\, Warszawa\, 00-728\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/szczeliny-isnienia.jpg GEO:52.197808502017;21.048149897846 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Rodziny Staraków ul. Bobrowiecka 6 Warszawa 00-728 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Bobrowiecka 6:geo:21.048149897846,52.197808502017 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230927 DTEND;VALUE=DATE:20240219 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230912T160945Z LAST-MODIFIED:20241121T104757Z UID:23010-1695772800-1708300799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Artur Nacht-Samborski. Maski czasu DESCRIPTION:Wystawa Artur Nacht-Samborski. Maski czasu prowadzi uwagę widza ku późnemu okresowi twórczości malarza\, rozpiętemu między latami 60. a połową lat 70. XX wieku. Liczne powstałe wówczas prace artysty wyzbyte są znamion konwencjonalnej portretowości i dają się ująć terminem głowy lub maski. Wyjątkowość tych dzieł pozwala na ich wyodrębnienie z całego œuvre artysty i skonfrontowanie z jego doświadczeniem egzystencjalnym. Każdy portret – jak pisze Hans Belting – nosi maskę czasu\, który go wydał. \nWystawa Artur Nacht-Samborski. Maski czasu\nNacht-Samborski był w jednej osobie świadkiem i niedoszłą ofiarą Zagłady\, ocalonym i ocalającym innych. Dzisiejsza socjologia umieszcza go w grupie żydowskich Polaków. Wystawa – nie zawężając możliwości interpretacyjnych jego dzieła – ma za zadanie podsunąć jedną z wielu odpowiedzi na pytanie\, w jaki sposób malarz spłacał\, wedle słów jego przyjaciela Adolfa Rudnickiego\, dług wyobraźni i pamięci wobec historii. \nNacht-Samborski ukrywał i zacierał rozmaite wątki swojej biografii. Z wyjątkiem najbliższych niemal nikomu nie wspominał o swych przeżyciach z okresu Holokaustu\, a podobną dyskrecję zachowywał w odniesieniu do swych obrazów – niezbyt chętnie je pokazywał i nieczęsto wystawiał. Nie datował ich\, bardzo rzadko je sygnował i tytułował. \nPóźne obrazy pozycjonują artystę na uboczu kapistowskiego koloryzmu. Dużo częściej bywał wtedy ekspresjonistą. Tym samym obecna wystawa skupia się na wyjątkowej sile ekspresji malarza w nawiązaniu do jego niezwykłego życia (Ryszard Stanisławski). Jej linia narracyjna prowadzi od wczesnych przykładów dialogu malarza z awangardami lat 20.\, przez lata tuż powojenne i krótki epizod socrealistyczny\, po ewolucję zarysowującą zagadnienie portret przekształca się w głowę-maskę i jego apogeum – idiom całkowicie wyemancypowanej z cech indywidualnych głowy czy popiersia. To właśnie wtedy Nacht dochodzi do szczytów cierpkiej\, aforystycznej prostoty (Joanna Pollakówna). \nObecna prezentacja nawiązuje do wystawy Artur Nacht-Samborski. Z pracowni artysty. Obrazy\, rysunki\, szkice\, fotografie\, dokumenty\, zorganizowanej w Muzeum Sztuki w Łodzi w październiku i listopadzie 1989 roku z inicjatywy ówczesnego dyrektora tej instytucji Ryszarda Stanisławskiego. We wstępie do katalogu pisał on wówczas o mocno nieortodoksyjnym – w odniesieniu do dotychczasowych prezentacji twórczości malarza – zestawie prac i dokumentów archiwalnych pokazywanych w MSŁ. Miały one umożliwiać widzowi poznanie materii jego twórczości od strony olśnień\, definiujących się rozwiązań najbardziej radykalnych\, wizjonerskich\, porywających\, gdy pomyślimy o sile ekspresji i skupienia wyjątkowych w jego [Nachta] generacji decyzji plastycznych. \nZgromadzone na wystawie dzieła sztuki\, w wielu przypadkach rzadko eksponowane publicznie\, pochodzą z muzeów i kolekcji prywatnych. Prezentowane archiwalia i utensylia malarskie\, będące niegdyś własnością artysty\, znalazły się po jego śmierci w rękach spadkobierców\, przyjaciół i instytucji państwowych. \nWernisaż: 27 września 2023 r.\, godz. 18:00\nKurator: Artur Tanikowski\nKoordynacja wystawy: Magdalena Milewska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/artur-nacht-samborski-maski-czasu/ LOCATION:MS1 – Muzeum Sztuki w Łodzi\, ul. Więckowskiego 36\, Łódź\, 90-734\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/NACHT-SAMBORSKI.jpg GEO:51.7718702;19.4482877 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=MS1 – Muzeum Sztuki w Łodzi ul. Więckowskiego 36 Łódź 90-734 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Więckowskiego 36:geo:19.4482877,51.7718702 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230929 DTEND;VALUE=DATE:20240101 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230724T143107Z LAST-MODIFIED:20230724T143107Z UID:22768-1695945600-1704067199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Adam Marczyński. Liryka i forma DESCRIPTION:Adam Marczyński\, Wiosna | 1956\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nPrezentacja ponad sześćdziesięciu prac z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie i Muzeum Sztuki w Łodzi\, chce przybliżyć moment krystalizowania się artystycznego credo Adama Marczyńskiego\, gdzie cezurę stanowią lata 40. do połowy lat 60. XX wieku. Wystawa przygląda się twórczości powojennej artysty\, która w kolejnych latach doprowadziła go do abstrakcji geometrycznej. To doskonała okazja skonfrontowania prac malarskich artysty z subtelnymi\, wręcz poetyckimi rysunkami i znakomitymi monotypiami. Opowieść ta zamyka się na pracach przynależnych do nurtu abstrakcji geometrycznej. \nSztukę Marczyńskiego z tego okresu\, w głównej mierze determinuje kolor i forma – jej dwa główne filary. To one w znacznej mierze wyznaczały myślenie artysty o sztuce i kosmiczno-botanicznym świecie. Natura\, która w wielu pracach z tego okresu przybiera niezwykłe kształty\, pokazuje się w różnych zależnościach i relacjach. Widać ich wzajemne oddziaływania i napięcia. Artysta nieustannie się nią „bawił”\, zagłębiał się w nią\, powtarzał motywy\, nasycał je barwą bądź ograniczał do zarysu konturem. \nWystawa dobitnie pokazuje\, iż warto powracać do wielowątkowej i fascynującej twórczości Adama Marczyńskiego\, jest to też wyjątkowa okazja\, by przypomnieć najlepsze lata polskiej awangardy\, która przy immanentnej potrzebie eksperymentu i estetycznym wyrafinowaniu\, zabiegała o kreatywny kontakt z widzem\, włączanym niejednokrotnie w proces funkcjonowania dzieła sztuki. \nAdam Marczyński\, malarz i grafik urodzony 24 grudnia w 1908 roku w Krakowie\, zmarł w rodzinnym mieście w 1985 roku. W latach 1930–1936 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, w pracowni prof. Władysława Jarockiego i Ignacego Pieńkowskiego. Przez kilka dziesięcioleci (1945–1979) pracował jako pedagog w macierzystej Akademii\, kształcąc kolejne pokolenia artystów. \nJeszcze przed wojną związał się z awangardową i zaangażowaną społecznie I Grupą Krakowską. Po wojnie\, wraz z Marią Jaremą i Jonaszem Sternem\, był współzałożycielem reaktywowanej w roku 1957 Grupy Krakowskiej (II). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adam-marczynski-liryka-i-forma/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/07/marczynski.jpg GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230929 DTEND;VALUE=DATE:20231224 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230925T085334Z LAST-MODIFIED:20241121T104702Z UID:23056-1695945600-1703375999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kōji Kamoji. Obym stał się tym kamieniem DESCRIPTION:Obym stał się tym kamieniem\, pod takim tytułem Galeria aTAK otwiera wystawę obrazów Kōjiego Kamojiego. Jej lejtmotywem jest kamień przyklejany przez artystę do obrazów\, pojedynczo lub w małych konstelacjach. \n\n \n \n \n \n \n Kōji Kamoji\, Bez tytułu\, z serii Średniowiecze | czas powstania nieznany\, fot. Bartosz Górka\n \n \n \n \n \n \n \n Kōji Kamoji\, Niebo | 1983\, fot. Bartosz Górka\n \n \n \n \n \n \n \n Kōji Kamoji\, z cyklu Projekty ogrodu | 2005\, fot. Bartosz Górka\n \n \n\nKiedyś\, odwiedzając obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau Kōji Kamoji zobaczył na stopniach stojącego tam kolejowego wagonu właśnie kamyki\, które upamiętniały ofiary niemieckiego ludobójstwa. Ich widok był dla niego wielkim przeżyciem. Ale kamienie na obrazach Kamojiego odwołują się też do szerszego spektrum osadzenia ich w kulturze\, japońskiej przede wszystkim\, gdzie współtworzyły one między innymi ogrody. Znalezienie dla kamieni odpowiedniego miejsca w nich było wyzwaniem dla twórców ogrodów. Kamoji podobnie jak japońscy ogrodnicy szuka więc dla kamyków właściwego miejsca na swoich obrazach. Kiedy wydaje mu się\, że je odnajduje\, czuje się szczęśliwy. \nKōji Kamoji\, Po Tsunami – Księżyc | 2011\, fot. Bartosz Górka\nNa wystawie w Galerii aTAK pokazywane są obrazy z lat 1970-2023. Zobaczyć można między innymi cykle Średniowiecze\, Tsunami\, Projekty ogrodu\, Pokazywanie owadów\, Haiku. W sumie prezentowanych jest pięćdziesiąt prac\, wiele z nich nie było dotąd pokazywanych.\n/Jerzy Wojciechowski \nWystawa od 29 września do 23 grudnia 2023\nGaleria aTAK\nWarszawa\, Mazowiecka 11\, lok. 38 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/koji-kamoji-obym-stal-sie-tym-kamieniem/ LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11/38\, Warszawa\, 00-052\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/koji-kamoji-6.jpg GEO:52.248451414432;21.173821985761 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11/38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11/38:geo:21.173821985761,52.248451414432 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230929 DTEND;VALUE=DATE:20240226 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231031T183222Z LAST-MODIFIED:20231031T183222Z UID:23324-1695945600-1708905599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Obrazy i rysunki Edmunda Strążyskiego – zakopiańskiego przyjaciela Witkacego DESCRIPTION:Wystawa Obrazy i rysunki Edmunda Strążyskiego – zakopiańskiego przyjaciela Witkacego\nNa wystawie zaprezentowane zostaną prace zakopiańskiego przyjaciela Witkacego – Edmunda Strążyskiego (1889-1973)\, który sztuką zajmował się w czasie wytchnienia od pracy pedagogicznej w ówczesnym Państwowym Liceum Technik Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Był doktorem filozofii\, polonistą\, studiował także chemię. \nZaprezentowane zostaną 83 obrazy i rysunki z lat 1942-1964\, wykonane na papierze. Okres powojenny był niezwykle owocnym artystyczne czasem dla Edmunda Strążyskiego. Prace te pochodzą z prywatnej kolekcji należącej do wnuka artysty\, Piotra Strążewskiego – profesora chemii na Uniwersytecie w Lyonie\, zamieszkałego we Francji. \nEdmund Strążyski rysował także w okresie międzywojennym\, kiedy razem z Witkacym mieli przyjemność wspólnie spędzać czas na wędrówkach górskich i sąsiedzkich odwiedzinach. Nie brak zachwytów Witkacego nad twórczością przyjaciela. Fascynacja była wzajemna\, gdyż w wielu pracach Edmunda Strążyskiego widoczne są odniesienia do teorii Czystej Formy\, stworzonej przez Witkacego. Z tego okresu na wystawie znajdą się cztery rysunki w formie kartek pocztowych\, wypożyczone z Galerie Berinson w Berlinie. \nWystawie towarzyszy katalog oraz film „Litymbrjon” w reżyserii Grzegorza Dubowskiego z 1988 roku poświęcony Edmundowi Strążyskiemu a nakręcony w Edmarowie – jego zakopiańskiej willi. \nKuratorka: Anna Baruk-Bejda. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obrazy-i-rysunki-edmunda-strazyskiego-zakopianskiego-przyjaciela-witkacego/ LOCATION:Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku\, ul. Dominikańska 5-9\, Słupsk\, 76-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/plakat_strazyski.jpg GEO:54.464407;17.0351913 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku ul. Dominikańska 5-9 Słupsk 76-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dominikańska 5-9:geo:17.0351913,54.464407 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231003 DTEND;VALUE=DATE:20240115 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230525T152347Z LAST-MODIFIED:20241121T104723Z UID:22489-1696291200-1705276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szklane życiorysy. Polskie projektantki szkła (1945–2020) DESCRIPTION:Wystawa Szklane życiorysy. Polskie projektantki szkła (1945–2020)\nWielka wystawa prezentująca twórczość polskich designerek szkła tworzących w ciągu ostatnich 75 lat. \nIch aktywność zawodowa – niezwykle bogata\, ale niemal nieznana – świadczy o niebagatelnej roli\, jaką odegrały w historii wzornictwa ostatnich dekad. Kobiety-projektantki pozostawały na ogół w cieniu swoich kolegów\, rzadko pełniły funkcje kierownicze w ośrodkach wzorcujących. \nWśród bohaterek wystawy znajdą się pionierki powojennego projektowania szkła: Halina Jastrzębowska-Sigmund i Wanda Zawidzka-Manteuffel. Kolejne pokolenie to pierwsze absolwentki Katedry Szkła PWSSP we Wrocławiu\, m.in. Regina Włodarczyk-Puchała\, Eryka Trzewik-Drost\, Barbara Urbańska-Miszczyk i Stanisława Paczos. \n\n \n \n \n \n \n Aleksandra Kujawska\, wazony z serii Smoki | 2018\n \n \n \n \n \n \n \n Barbara Górska-Kaczmarek\, Wazony | 1980\n \n \n \n \n \n \n \n Halina Jastrzębowska-Sigmund\, karafka Żeńskość ze szklaneczkami | 1965\n \n \n\nZ pokolenia rozpoczynającego swą aktywność zawodową w latach 60. i 70. XX w. na wystawie przedstawione zostaną prace Janiny Węcewicz-Macek\, Marii Słaboń-Kapy\, Barbary Kaczmarek-Górskiej\, Ewy Gerczuk-Moskaluk i Lucyny Pijaczewskiej. Prezentację zamykają prace projektantek działających po transformacji 1989 r.\, m.in. Małgorzaty Dajewskiej\, Katarzyny Hałas\, Agnieszki Leśniak\, Agnieszki Bar i Aleksandry Kujawskiej. \n\n \n \n \n \n \n Barbara Kaczmarek Górska\, wazony Kanna | 1973\n \n \n \n \n \n \n \n Aleksandra Kujawska\, zestaw Kieliszków księżycowych | 2019-2020\n \n \n \n \n \n \n \n Wanda Zawidzka-Manteuffel\, Wazonik | lata 60. XX w.\n \n \n\n„Szklane życiorysy” będą też opowieścią i zapisem historii zmieniających się oczekiwań odbiorców\, podlegającej nieustannym transformacjom sferze życia domowego i społecznego\, która wraz z reorientacją potrzeb i rytuałów wpływa na ikonosferę wnętrz prywatnych i publicznych i na ostateczny kształt przedmiotów. \nWystawie będzie towarzyszył katalog. \nKuratorka: Barbara Banaś URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szklane-zyciorysy-polskie-projektantki-szkla-1945-2020/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/szklane-zyciorysy.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231006 DTEND;VALUE=DATE:20240115 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T134725Z LAST-MODIFIED:20231009T134725Z UID:23213-1696550400-1705276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Geniusz Lwowa. Lwów jako ośrodek sztuki i jego kolekcje artystyczne DESCRIPTION:Wystawa Geniusz Lwowa.Lwów jako ośrodek sztuki i jego kolekcje artystyczne\nBo szkoda gadania\, bo co chcesz\, to mów. Nie ma jak Lwów! – głosił przedwojenny szlagier. Wystawa Geniusz Lwowa\, zamiast gadania\, przedstawia więc niezbite materialne dowody na legendarną wyjątkowość tego miasta. Zapraszamy w fascynującą podróż przez świat artystycznych skarbów stolicy Galicji\, obejmujących malarstwo i rzeźbę od XVII wieku po wiek XX.\, wśród nich dzieła mistrzów tej miary co Grottger\, Malczewski\, Matejko czy Siemiradzki\, a także mniej znane perły sztuki zachodnioeuropejskiej. \nO wyjątkowości Lwowa jako ośrodka życia artystycznego i kulturalnego na przestrzeni wieków przesądzał fakt\, że znajdował się na jednym z głównych szlaków handlowych łączących Europę ze Wschodem. Siłą rzeczy miasto stanowiło więc tygiel kulturowy\, w którym mieszały się wpływy różnych narodów i wyznań. Zamieszkiwali je Polacy\, Rusini/Ukraińcy\, Żydzi\, Ormianie\, Tatarzy\, Niemcy\, Czesi i inni. To właśnie na styku wielu tradycji mógł rozwinąć się niepowtarzalny synkretyzm form i środków wyrazu charakteryzujący sztukę powstałą w orbicie wpływów Lwowa\, zwłaszcza w dobie manieryzmu i rokoka. \nSzczególnie wyrazistą reprezentację owej specyfiki stanowią rokokowe rzeźby – kipiące wprost ekspresją\, przejawiającą się w odważnej deformacji\, dzięki której przedstawienia figuralne zyskiwały dramatyczny rys nieznajdujący odpowiednika we współczesnej sobie rzeźbie europejskiej. \nGeniusz Lwowa przejawiał się jednak także w atmosferze sprzyjającej powstawaniu wybitnych kolekcji. Część z nich tworzona była przez pasjonatów sztuki wywodzących się z rodzin arystokratycznych rezydujących w sferze oddziaływania kulturalnego Lwowa: Rzewuskich\, Ossolińskich\, Lubomirskich\, Mniszchów czy Lanckorońskich. W ich zbiorach znalazły się zarówno tworzone na zamówienie portrety\, jak i wybitne okazy malarstwa europejskiego\, jak choćby obecne na ekspozycji Adoracja magów Petera Coecke van Aelsta czy Łowcy pereł i korali Jacopo Zuchciego. \nNie mniej imponująco przedstawiają się zbiory gromadzone przed 1939 r. przez lwowskie instytucje publiczne\, przede wszystkim przez Lwowską Galerię Miejską\, która z czasem zyskała miano Narodowej Galerii Miasta Lwowa. Jest to największy znajdujący się na stałe poza Polską zbiór malarstwa polskiego XIX i XX w.\, w którego skład wchodzą dzieła takich tuzów jak Artur Grottger\, Jacek Malczewski\, Jan Matejko czy Henryk Siemiradzki\, które również można podziwiać na wystawie. \nPrezentowane obiekty pochodzą z dwóch najważniejszych muzeów tego miasta – Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego i Lwowskiego Muzeum Historycznego. \nKurator: Przemysław Mrozowski\nKoordynator wystawy: Paweł Martosz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/geniusz-lwowa-lwow-jako-osrodek-sztuki-i-jego-kolekcje-artystyczne/ LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Plac Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/geniusz-lwowa.jpg GEO:52.2477251;21.0152873 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski w Warszawie Plac Zamkowy 4 Warszawa 00-277 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zamkowy 4:geo:21.0152873,52.2477251 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231006 DTEND;VALUE=DATE:20240304 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231031T184701Z LAST-MODIFIED:20231031T184701Z UID:23333-1696550400-1709510399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Melting Pott. Wystawa fotografii Tilla Brönnera DESCRIPTION:Wystawa Melting Pott. Wystawa fotografii Tilla Brönnera\nBy zrozumieć dane miejsce\, konieczna jest obserwacja trzech wypadkowych: człowieka\, który je zamieszkuje\, otoczenia oraz tego\, co dla lokalnej społeczności jest szczególnie ważne i ją spaja. W przypadku regionu przemysłowego trzecim kluczowym elementem w tej analizie jest industria. Till Brönner\, przemierzając teren Zagłębia Ruhry\, stworzył reportaż\, który jest zapisem wszystkich powyższych elementów. Artysta daje widzowi możliwość kompletnego zapoznania się z fotografowanym miejscem. Przyglądając się prezentowanym na wystawie wizerunkom\, otrzymamy klucz do zrozumienia eksplorowanego terenu – mechanizm\, który ma znamiona uniwersalizmu i może posłużyć do interpretacji wybranego miejsca\, bez względu na jego lokalizację. Podglądanie okiem artysty ludzi w określonym otoczeniu\, często zdefiniowanym przez architekturę lub konkretne zdarzenia i okoliczności\, pozwala na zrozumienie silnego poczucia tożsamości człowieka w odniesieniu do miejsca. Odkrywamy właśnie to miejsce\, które tożsamość i przywiązanie w człowieku generuje. Aby zrozumieć daną społeczność\, konieczne jest poznanie jej sposobu interpretacji świata i tego\, co stanowi dla niej prywatną ojczyznę\, z którą jest emocjonalnie związana – tzw. heimat. Często to\, co dla ludzi spoza danej społeczności wydawać się może groźne\, brzydkie\, uciążliwe\, składa się na czyjeś pojęcie heimatu – daje poczucie bezpieczeństwa\, czegoś znajomego\, pewnego. Till Brönner w swoim zapisie fotograficznym nie stroni od emocjonujących i poruszających ujęć. Przed nami cała gama kadrów oddających koloryt tego miejsca i budzących różnorodne emocje – to wszystko składa się na jedność tej wielowątkowości\, którą jest „Melting Pott“. \nKurator: Ewelina Niewiadomska \nWystawa powstała we współpracy z Fundacją Brost. Zgodnie z wolą jej założycielki\, Anneliese Brost\, wspiera ona projekty w dziedzinie sztuki i kultury\, opieki nad młodzieżą i osobami starszymi\, edukacji i szkolenia zawodowego\, a także działalność charytatywną ze szczególnym uwzględnieniem Zagłębia Ruhry. W ten sposób z domu Anneliese i Ericha Brostów wychodzą cenne impulsy\, które wzmacniają tożsamość Zagłębia Ruhry i niosą ich charyzmę daleko poza jego granice. \nFotografie prezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji Fundacji Brost. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/melting-pott-wystawa-fotografii-tilla-bronnera/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/melting-pott.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T132149Z LAST-MODIFIED:20231009T132334Z UID:23189-1696636800-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane DESCRIPTION:Wystawa Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane\nWystawa „Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane” przybliża losy współtworzonej przez miejscowych i przyjezdnych osady pod Tatrami\, która u schyłku XIX w. ze szczególną mocą zaczęła przyciągać elity artystyczne i intelektualne. Miejscowość wkrótce okrzyknięto „duchową stolicą Polski”\, „polskimi Atenami”. Kilka dekad później Rafał Malczewski uznał Zakopane za „pępek świata”\, a Witkacy dostrzegł w nim wytwórnię specyficznego polskiego narkotyku zwanego „zakopianiną”. Dowodów na artystyczny ferment w Zakopanem odnajdziemy wiele. To nie tylko teksty literackie\, ale także obrazy i rzeźby. \nTrzon zorganizowanej przez Muzeum Villa La Fleur wystawy stanowią międzywojenne rzeźby powstałe w środowisku zakopiańskiej Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego. W ich kubizujących formach poszukujemy śladów mitu niesamowitej góralszczyzny\, opowieści o tatrzańskiej przyrodzie i ludziach gór. Ale też fascynacji nowoczesnością\, sportem i ruchem. \nWystawa ukazuje\, że chociaż Zakopane z uwagi na swoje położenie było enklawą\, to jednak sposób myślenia artystów z nim związanych\, którzy w swych pracach chętnie łączyli tradycje regionalne z nowoczesnymi formami\, bliski był doświadczeniom awangardy paryskiej. Przekonuje o tym zestawienie rzeźb twórców inspirujących się i związanych z Podhalem\, w tym ołtarza Bożego Narodzenia Jana Szczepkowskiego\, z pracami artystów reprezentujących Francję na Międzynarodowej Wystawie Nowoczesnych Sztuk Dekoracyjnych i Wzornictwa Przemysłowego z 1925 r. Kwestię tę obrazują także „zako-paryskie” poszukiwania Augusta Zamoyskiego. \nWystawa Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane\nOpowieść o zakopiańskim genius loci współtworzy\, obok wspomnianych rzeźb\, blisko setka obrazów autorstwa najważniejszych przedstawicieli polskiej sceny artystycznej końca XIX i 1. poł. XX w.\, w tym m.in.: Władysława Ślewińskiego\, Leona Wyczółkowskiego\, Stanisława Witkiewicza\, Zofii Stryjeńskiej\, Leona Chwistka czy Witkacego. Szczególne miejsce wśród wystawianych obiektów zajmują szeroko reprezentowane prace Rafała Malczewskiego – w tym jego najważniejsze kompozycje\, takie jak „Deszcz” czy „Auto na tle zimowego pejzażu”. Całość dopełniają fotografie\, rzemiosło i historyczne publikacje. \nPokaz prac ze zbiorów Marka Roeflera\, wzbogacony został o dzieła z wiodących państwowych kolekcji muzealnych oraz kolekcji prywatnych. W efekcie w Muzeum Villa la Fleur można podziwiać ponad 300 związanych z Zakopanem obiektów. \nWystawa czynna w czwartki\, soboty i niedziele w godzinach 10:00-18:00. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zakopane-wyrzezbione-namalowane/ LOCATION:Villa la Fleur\, Szpitalna 14/16\, Konstancin-Jeziorna\, 05-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/zakopane-wyrzezbione-namalowane.jpg GEO:52.083696429973;21.11013950794 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Villa la Fleur Szpitalna 14/16 Konstancin-Jeziorna 05-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Szpitalna 14/16:geo:21.11013950794,52.083696429973 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240501 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T133945Z LAST-MODIFIED:20231009T133945Z UID:23207-1696636800-1714521599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego DESCRIPTION:Wystawa Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego\nStowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza zaprasza na nową wystawę w Galerii obrazów Władysława Jarockiego\, zatytułowaną Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego. \nCytujemy\, co o wystawie mówi jej kuratorka Zofia Szot: \n„Wystawa otwierać będzie przed widzem drzwi wiodące do gorącej wiary Górali i Hucułów. Stłoczeni razem pomiędzy drewnianymi ścianami wpatrują się z poważną nabożnością w przedstawienia Chrystusa i Świętych. Jest to powaga pewna ufności i miłości\, Bóg i Maryja wraz ze Świętymi są wszak ich ostoją pośród trudów życia na srogich i pięknych górskich terenach. Zjednoczeni pomimo różnic wyznaniowych wskazują nam na równość wszystkich ludzi wobec Bożego Miłosierdzia. Wystawa prezentuje w głównej mierze prace Władysława Jarockiego\, wyeksponowane będą również pozostawione po nim pamiątki\, takie jak malowanki na szkle czy ceramika”. \nKuratorka: Zofia Szot \nWystawa jest częścią projektu pt. „Stulecie Harendy. Prowadzenie Muzeum Jana Kasprowicza i Galerii obrazów Władysława Jarockiego w roku 2023”\, realizowanego przy finansowym wsparciu Miasta Zakopane w wysokości 30.000 zł. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/modlitwa-sacrum-w-tworczosci-wladyslawa-jarockiego/ LOCATION:Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie\, Harenda 12A\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/wladyslaw-jarocki.jpg GEO:49.318049429765;19.980028462348 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie Harenda 12A Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Harenda 12A:geo:19.980028462348,49.318049429765 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240129 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231031T174955Z LAST-MODIFIED:20231031T174955Z UID:23301-1696636800-1706486399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zofia Rydet. Zapis socjologiczny DESCRIPTION:Wystawa Zofia Rydet. Zapis socjologiczny\nWystawa fotografii Zofii Rydet to niezwykła okazja do przyjrzenia się z bliska efektom pracy jednej z najbardziej znaczących postaci polskiej fotografii. Rydet była autorką licznych cykli fotograficznych\, spośród których „Zapis socjologiczny”\, rozpoczęty w 1978 r. i kontynuowany aż do jej śmierci\, zyskał szczególne uznanie odbiorców. \nPodróżowała po Polsce\, fotografując różne grupy społeczne. Wchodząc\nz aparatem do wiejskich chat i mieszkań w blokach wykonała tysiące zdjęć pojedynczych osób i rodzin\, tworząc obraz prywatnego\, codziennego życia Polaków. Założeniem Artystki było pokazanie człowieka w jego najbardziej autentycznym otoczeniu\, wśród przedmiotów\, którymi się otaczał\, które opowiadały jego historię. Zdjęcia wykonywała według jednego schematu – usadawiała fotografowanych na tle „najładniejszej” ściany wypełnionej przedmiotami\, prosząc\, aby patrzyli prosto w obiektyw bez „żadnych uśmiechów”. Fotografie ukazywały status materialny\, upodobania estetyczne i zainteresowania bohaterów reportażu\, niejednokrotnie dawały pojęcie o ich poglądach i religijności. Z jednej strony zdjęcia te są intymnym i szczerym portretem Polaków\, z drugiej – dokumentacją zmian społecznych zachodzących w powojennej Polsce. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Zofia Rydet. Zapis socjologiczny\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Zofia Rydet. Zapis socjologiczny\n \n \n\nWystawa prezentowana w Gmachu Głównym Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu obejmuje ok. 100 fotografii\, pochodzących z najbardziej znanego dokumentu fotograficznego Zofii Rydet\, jakim jest „Zapis socjologiczny”. Wystawie będzie towarzyszył katalog\, w którym znajdą się zdjęcia Nowego Sącza i okolic\, wykonane głównie w latach 60. XX w.\, wchodzące w skład większego zbioru pod tytułem Dokumentacje (1950-1978). W ramach wystawy prezentowany będzie film pt. „Nieskończoność dalekich dróg. Podsłuchana i podpatrzona Zofia Rydet.”\,wyreżyserowany przez Andrzeja Różyckiego w 1989 r. Dokument jest bardzo osobistym i ujmującym autokomentarzem Artystki do swojej pracy twórczej. \nWystawa Zofia Rydet. Zapis socjologiczny\nWystawa zorganizowana dzięki uprzejmości Fundacji im. Zofii Rydet w ramach projektu „Muzea domowe\, Ożywianie tożsamości w społecznościach lokalnych Małopolski”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zofia-rydet-zapis-socjologiczny/ LOCATION:Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\, ul. Lwowska 3\, Nowy Sącz\, 33-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/rydet.jpg GEO:49.6247263;20.6936366 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu ul. Lwowska 3 Nowy Sącz 33-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lwowska 3:geo:20.6936366,49.6247263 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231008 DTEND;VALUE=DATE:20240304 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230921T111224Z LAST-MODIFIED:20241121T104802Z UID:23050-1696723200-1709510399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Peinture – Peinture! Niech żyje kolor! Komitet Paryski 1923-2023 DESCRIPTION:Muzeum Ziemi Kępińskiej zaprasza na wystawę zorganizowaną w ramach obchodów 100. rocznicy utworzenia jednego z najbardziej znanych polskich ugrupowań malarskich międzywojnia. \nPeinture – Peinture! Niech żyje kolor! Komitet Paryski 1923-2023\nNa wystawie zaprezentowana zostaną prace artystów wywodzących się ze środowiska krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, którzy jesienią 1924 r.\, udali się w podróż do ówczesnej stolicy sztuki – Paryża\, by zdobyć tam warsztat malarski\, odkryć znaczenie koloru i przede wszystkim poddać się bezkompromisowej walce o malarską qualité obrazu – stanowiącej grupowe credo. Prace kolorystów m. in. T. P. Potworowskiego\, Józefa Czapskiego\, Jana Cybisa\, Hanny Rudzkiej\, Zygmunta Waliszewskiego czy Artura Nachta-Samborskiego\, pochodzące ze zbiorów Muzeów Narodowych w Warszawie oraz w Poznaniu skonfrontowane zostały z materiałami źródłowymi\, wchodzącymi w skład kępińskiego Centrum Dokumentacji T. P. Potworowskiego – największego w kraju archiwum poświęconego życiu oraz twórczości malarza. Archiwalia pełniące rolę dygresji staną się punktem wyjścia do dyskusji o znaczenie oraz rolę ugrupowania w kontekście kreowania powojennej sztuki polskiej. W ramach ekspozycji czasowej przygotowane zostaną wydarzenia towarzyszące: spotkania\, warsztaty\, prelekcje poświęcone artystom oraz koncert muzyczny. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/peinture-peinture-niech-zyje-kolor-komitet-paryski-1923-2023/ LOCATION:Muzeum Ziemi Kępińskiej im. T. P. Potworowskiego\, ul. Ratuszowa 2\, Kępno\, 63-600\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/niech-zyje-kolor.jpg GEO:51.279553510968;17.987644410285 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Ziemi Kępińskiej im. T. P. Potworowskiego ul. Ratuszowa 2 Kępno 63-600 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Ratuszowa 2:geo:17.987644410285,51.279553510968 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231011 DTEND;VALUE=DATE:20240108 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231031T192820Z LAST-MODIFIED:20231031T192820Z UID:23350-1696982400-1704671999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Talleyrandowie – powrót DESCRIPTION:Wystawa Talleyrandowie – powrót\nWystawa „Talleyrandowie – powrót” to próba odkrycia zaledwie fragmentu dziedzictwa\, które księżna Dino pozostawiła w Polsce. Wokół postaci księżnej Dino\, jej rodziców i potomków snujemy na wystawie opowieść o rodzinie\, która w Żaganiu\, Zatoniu i Otyniu pozostawiła swoje piętno jako wyjątkowi właściciele i dobrzy gospodarze. \nKsiężna żagańska Dorota Talleyrand-Périgord\, dzięki swojemu urodzeniu i umiejętnościom dyplomatycznym\, zdobyła uznanie wielu władców. Była nie tylko kobietą wielkiego serca i filantropką\, ale także miłośniczką kultury i sztuki\, co zaowocowało przyjaźniami z pisarzami\, malarzami i kompozytorami. \nW trakcie wystawy poznacie zarówno życie księżnej Dino\, jak i epokę\, w której żyła\, poprzez rzeźby\, obrazy\, dokumenty archiwalne\, wyroby złotnicze\, meble\, makietę otyńskiego klasztoru oraz filiżankę z widokiem pałacu w Zatoniu. \nWystawa „Talleyrandowie – powrót” to wspólne dzieło Fundacji Ogrody Kultury im. księżnej Dino i Muzeum Ziemi Lubuskiej\, upamiętniające księżną żagańską\, jej rodzinę oraz 745-letnią historię księstwa żagańskiego. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/talleyrandowie-powrot/ LOCATION:Muzeum Ziemi Lubuskiej\, al. Niepodległości 15\, Zielona Góra\, 65-048\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/talleyrandowie.jpg GEO:51.9415598;15.5084518 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Ziemi Lubuskiej al. Niepodległości 15 Zielona Góra 65-048 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. Niepodległości 15:geo:15.5084518,51.9415598 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231012 DTEND;VALUE=DATE:20240115 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230904T135523Z LAST-MODIFIED:20241121T104729Z UID:22933-1697068800-1705276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Picasso DESCRIPTION:Pablo Picasso\, Kobieta w fotelu nr 4 | 1949\, Muzeum Narodowe w Warszawie\, © Succession Picasso 2023\nWystawa będzie opowieścią o półwieczu twórczości Pabla Picassa – od eleganckiego klasycyzmu w latach 20. XX wieku po swobodną i surową ekspresję w ostatnich latach życia artysty. Publiczność będzie miała niepowtarzalną szansę obejrzenia ponad 120 jego prac: grafik\, ceramiki i ilustracji książkowych. \nWiększość będzie prezentowana w Warszawie po raz pierwszy i pochodzi z kolekcji Museo Casa Natal Picasso (dosł. Muzeum Dom Narodzin Picassa) w Maladze. Towarzyszyć im będą wybrane dzieła artysty ze zbiorów MNW. \nOdnalezione piękno \nIdeał piękna to motyw przewodni pierwszej części wystawy. Picasso poszukiwał go w świecie antyku – odnalazł tam dzieła\, które posłużyły mu jako punkt odniesienia dla rozwinięcia własnych idei twórczych. Uwagę publiczności zwróci bogactwo witalnych przedstawień nagich postaci i poszanowanie proporcji\, widoczne już w pierwszym okresie artystycznej działalności Picassa. Ten klimat klasycznej harmonii jest widoczny także w późniejszych pracach artysty\, powstałych po hiszpańskiej wojnie domowej (1936–1939) i II wojnie. Antyczne i renesansowe inspiracje będzie można odkrywać m.in. na rycinach z przedstawieniami kameralnych\, intymnych scen rodzajowych oraz wizerunkach partnerki artysty\, Françoise Gilot. \nPablo Picasso\, Jeździec | 7 marca 1921\, Museo Casa Natal Picasso\, Málaga © Succession Picasso 2023\nDziedzictwo mitów \nMalaga\, miejsce narodzin i pierwszych lat Picassa\, to miasto o historii liczącej blisko 3000 lat. Założyli je feniccy żeglarze w VIII wieku przed Chr.\, potem ten ośrodek handlowy nad brzegiem Morza Śródziemnego stał się miastem Cesarstwa Rzymskiego\, a mity greckie i rzymskie zostały włączone do lokalnej kultury. Były też naturalną częścią artystycznej edukacji młodego Picassa\, który kształcił się w tamtejszej Szkole Sztuk Pięknych\, kopiując dzieła antyczne. Trzy postacie mitologiczne – Minotaur\, centaur i faun – szybko i na trwałe zawładnęły jego wyobraźnią. Na wystawie znajdą się ich liczne przedstawienia. \n\n \n \n \n \n \n Pablo Picasso\,\nBrodaty mężczyzna w koronie z winorośli |\n1962\, Museo Casa Natal Picasso\, Málaga\n© Succession Picasso 2023\n\n \n \n \n \n \n \n \n Pablo Picasso\,\nCentaur i bachantka |\n2 lutego 1947\,\nMuseo Casa Natal Picasso\, Málaga\,\n© Succession Picasso 2023\n\n \n \n\nCeramiczne oblicza \nPo II wojnie światowej\, podczas pobytu na Lazurowym Wybrzeżu\, Picasso z pasją zajął się ceramiką. Z ogromnym zaangażowaniem eksperymentował z różnymi technikami zdobienia naczyń i w ciągu około 20 lat wymodelował\, ukształtował\, zaprojektował\, ozdobił\, wyrył i wyrzeźbił ponad 3500 przedmiotów z gliny. Efektem tych artystyczno-rzemieślniczych poszukiwań są prezentowane na wystawie ceramiczne półmiski oraz dzbany z wizerunkami postaci mitologicznych\, zwierząt\, roślin i pokarmów. \n\n \n \n \n \n \n Pablo Picasso\, Sowa |\n1948\, Muzeum Narodowe w Warszawie\,\n© Succession Picasso 2023\n\n \n \n \n \n \n \n \n Pablo Picasso\, Corrida na białym tle | 1948\, Muzeum Narodowe w Warszawie\, © Succession Picasso 2023\n \n \n\nPolskie akcenty \nW 1948 roku Pablo Picasso odwiedził Polskę – we Wrocławiu uczestniczył w stalinowskim Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju. Przyjazd stworzył też okazję do odwiedzenia innych polskich miast. Na szlaku artysty znalazły się m.in. Warszawa i Kraków. Pamiątką po wizycie w krakowskich Sukiennicach były zakupione przez Picassa haftowane kożuszki. Okrycie to pojawia się w późniejszych pracach artysty\, m.in. w słynnej serii litografii „Kobieta w fotelu”. W stolicy artysta odwiedził Muzeum Narodowe\, któremu podarował kolekcję ceramicznych półmisków oraz grafiki. Wszystkie te wątki są obecne na wystawie. \nKuratorzy: Mario Virgilio Montañez Arroyo (Museo Casa Natal Picasso)\, Anna Manicka (Muzeum Narodowe w Warszawie) \nWystawa powstaje we współpracy z Museo Casa Natal Picasso w Maladze.\nEkspozycja jest realizowana z okazji 50. rocznicy śmierci artysty oraz objęcia przez Hiszpanię Prezydencji Rady Unii Europejskiej.\nWystawa odbywa się pod patronatem Ambasady Hiszpanii w Polsce. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/picasso/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/picasso-kobieta-w-fotelu.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231013 DTEND;VALUE=DATE:20240212 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231113T162824Z LAST-MODIFIED:20231113T162824Z UID:23423-1697155200-1707695999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:„Prymityw” z Powiśla. Leon Kudła 1879-1964 DESCRIPTION:Wystawa „Prymityw” z Powiśla. Leon Kudła 1879-1964\nWystawa przybliża twórczość Leona Kudły – rzeźbiarza uznanego za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli sztuki nieprofesjonalnej w powojennej Polsce. \nPrace Leona Kudły stanowią zapis kulturowego fenomenu\, którym był rozkwit sztuki nieprofesjonalnej w powojennej Polsce. Zjawisko to przedstawiano zazwyczaj jako samorodne i niezapośredniczone\, w rzeczywistości zrodziło się i trwało pod wpływem aktywności\, mecenatu kolekcjonerów i miejskich mód kulturowych. \nPrace artysty\, które zostaną zaprezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji PME\, na uwagę zasługuje część obiektów należąca do depozytu MMW. Prace stanowiły część kolekcji z pracowni rzeźbiarza Karola Tchorka – wieloletniego przyjaciela Leona Kudły. Artysta w powojennej Polsce był uznawany za wpływowego marszanda i animatora życia artystycznego. Krytycy przedstawiali go jako „odkrywcę”\, „opiekuna”\, „dobrodzieja” i propagatora twórczości Kudły. Karol Tchorek był silnie związany z pracami przechowywanymi na Smolnej\, należały do jego ulubionych i za życia nie chciał ich przekazać ani sprzedać Muzeum. \nO artyście\nUrodzony we wsi Świerże Górne koło Kozienic\, Leon Kudła\, zaczął rzeźbić na warszawskim Powiślu\, gdzie pracował na poczcie i prowadził rodzinny sklep. Pomimo sukcesu pierwszych wystaw wrócił w rodzinne strony. Tam\, z topolowego drewna\, tworzył figury świętych i przeskalowane ptaki o monumentalnych bryłach. Postać Kudły była często zestawiana przez krytyków z Nikiforem – duet przedstawiano jako „najwybitniejszych” wśród polskich artystów naiwnych. \nMamy nadzieję\, że nasza wystawa przypomni postać tego niezwykłego artysty i zachęci do ponownego odczytania zarówno jego sztuki\, jak i poświęconych mu opowieści. Wierzymy\, że ta ekspozycja stanie się przyczynkiem do refleksji nad zmianą\, jaka zaszła w podejściu do postaci artysty ludowego na gruncie etnologii\, jak również punktem wyjścia dla tej nauki do swoistego somorozpoznania jako dyscypliny mitotwórczej\, nie tylko badającej\, ale też tworzącej portret „Innego”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/prymityw-z-powisla-leon-kudla-1879-1964/ LOCATION:Państwowe Muzeum Etnograficzne\, Kredytowa 1\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-056\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/11/prymityw-z-powisla.png GEO:52.2382155;21.0116582 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowe Muzeum Etnograficzne Kredytowa 1 Warszawa mazowieckie 00-056 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Kredytowa 1:geo:21.0116582,52.2382155 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231014 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20230925T155256Z LAST-MODIFIED:20241121T104832Z UID:23090-1697241600-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Siudmak. Kosmogonie DESCRIPTION:Wystawa Siudmak. Kosmogonie\nCzy ludzka wyobraźnia posiada granice? Podobnie jak kosmos zdaje się być bezkresna. Kosmogonie wyobraźni inspirują wszystkie dziedziny. Wpływają na rozwój zarówno nauki\, jak i kultury. Wojciech Siudmak jest artystą w pełni im oddany. Niezwykle wrażliwy na piękno\, pod jego wpływem tworzy malarstwo pełne symboliki i emocji. Jego surrealne brzmienie jest niezwykle harmonijne. \nArtysta podkreśla\, że szczególnie dla pokolenia powojennego\, które reprezentuje\, dużo bliższe było realizowanie sztuki przetwarzającej traumę i trudne aspekty realiów Polski tamtego okresu. On jednak na przekór szarej codzienności\, zwrócił wzrok w odwrotnym kierunku. Inspiruje czerpie z różnorodnych źródeł – sztuki dawnych mistrzów\, przyrody\, fotografii kosmosu\, literatury\, muzyki poważnej oraz architektury. Wrażliwy społecznie\, w pełni oddany sztuce\, wytwarza projekcje\, w których przede wszystkim stawia na humanizm i maestrię warsztatu. W swym dorobku ma spektakularne inicjatywy i wystawy. Jest inspiracją dla innych twórców sztuk wizualnych\, wpływa także na świat literatury\, kina\, teatru i opery. Dzięki mistrzowskiemu kunsztowi swego malarstwa i rysunku artysta ma licznych fanów swej twórczości na całym świecie. Wystawą „Siudmak. Kosmogonie” otwieramy cykl wydarzeń poświęconych temu fascynującemu artyście. To doskonała okazja\, by wspólnie poszybować do gwiazd\, skorzystajmy z niej\, przekraczając granice wyobraźni! \nWernisaż: 20 październik 2023 r. godz. 18:00 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/siudmak-kosmogonie/ LOCATION:Tichauer Art Gallery\, ul. Browarowa 21\, Tychy\, 43-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/siudmak-tichauer.jpg GEO:50.134111828944;18.961698555811 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Tichauer Art Gallery ul. Browarowa 21 Tychy 43-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Browarowa 21:geo:18.961698555811,50.134111828944 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231014 DTEND;VALUE=DATE:20240129 DTSTAMP:20260505T234500 CREATED:20231009T122606Z LAST-MODIFIED:20241121T104738Z UID:23177-1697241600-1706486399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Edward Steichen (1879–1973). Wybrane fotografie z kolekcji MNAHA w Luksemburgu DESCRIPTION:Edward Steichen\, Autoportret z aparatem | 1917\, Copyright © 2023 The Estate of Edward Steichen / Artists Rights Society (ARS)\, New York\nEdward Steichen jest jednym z ojców współczesnej fotografii. Sławę zdobył pracując jako portrecista\, był mistrzem fotografii modowej i reklamowej. Jako kurator Działu Fotografii w nowojorskim Museum of Modern Art był odpowiedzialny za stworzenie wystawy „Rodzina człowiecza” [„Family of Man”]. Po raz pierwszy w Polsce prezentujemy retrospektywę twórczości tego wyjątkowego artysty złożoną w całości z autorskich odbitek z kolekcji luksemburskiego Musée national d’archéologie\, d’histoire et d’art. \nNa wystawie w MuFo Rakowicka można obejrzeć wybór prac artysty z różnych okresów – od wczesnych piktorialistycznych krajobrazów\, przez portrety tworzone na początku XX wieku w Nowym Jorku i Paryżu\, zdjęcia modowe i reklamowe z dwudziestolecia międzywojennego\, powstałe w czasie\, kiedy Steichen odpowiadał za linię fotograficzną magazynów „Vogue” i „Vanity Fair”\, aż po najpóźniejsze prace fotografa. Przyglądając się kolejnym etapom twórczości niezwykle wszechstronnego artysty\, można przekonać się\, jak ogromny wpływ Edward Steichen wywarł na współczesną fotografię. \nOdbitki\, które prezentujemy na krakowskiej wystawie pochodzą z wyjątkowego daru\, który trafił do muzeum w Luksemburgu w 1985 roku na życzenie Edwarda Steichena. Zgodnie z wolą fotografa część jego spuścizny fotograficznej – ponad 800 autorskich odbitek\, trafiła do muzeów kolekcjonujących fotografię na całym świecie. Wśród instytucji takich jak Museum of Modern Art\, brytyjskie Royal Photographic Society\, paryska Bibliothèque nationale czy Art Institute of Chicago znalazło się również Musée national d’histoire et d’art w Luksemburgu (dziś muzeum nosi już nową nazwę – Musée national d’archéologie\, d’histoire et d’art). Chociaż w tamtym okresie muzeum w Luksemburgu nie posiadało zbiorów fotografii\, trafiło do niego aż 178 odbitek. \nKurator: Dominik Kuryłek \nWystawa pod Honorowym Patronatem Jej Królewskiej Wysokości Dziedzicznej Wielkiej Księżnej Luksemburga\, zrealizowana we współpracy z Musée national d’archéologie\, d’histoire et d’art. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/edward-steichen-1879-1973-wybrane-fotografie-z-kolekcji-mnaha-w-luksemburgu/ LOCATION:Muzeum Fotografii w Krakowie\, ul. Rakowicka 22A\,\, Kraków\, 31-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/edward-steichen_autoportret.jpg GEO:50.071018904987;19.956287013205 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fotografii w Krakowie ul. Rakowicka 22A Kraków 31-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rakowicka 22A\,:geo:19.956287013205,50.071018904987 END:VEVENT END:VCALENDAR