BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230506 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240331T181837Z LAST-MODIFIED:20240331T181837Z UID:24277-1683331200-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku DESCRIPTION:Wystawa Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku\nMuzeum w Gliwicach posiada cenne zbiory rzemiosła artystycznego. Niemałą ich część stanowi kolekcja ceramiki – jedna z największych w Polsce – licząca kilka tysięcy obiektów. Wśród nich ważne miejsce zajmują wyroby fajansowe\, powstałe od XVII do połowy XIX wieku\, które od 6 maja 2023 r. będzie można oglądać w Willi Caro na najnowszej wystawie czasowej. Choć zaczęto je gromadzić już w okresie przedwojennym\, a od 1945 roku zbiór był systematycznie wzbogacany\, to jednak dopiero w tym roku\, po raz pierwszy\, owe cenne\, piękne i kruche przedmioty zostaną zaprezentowane szerokiej publiczności w tak imponującej liczbie. Ekspozycja „Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku” będzie dostępna od 6 maja 2023 (sobota) do 5 maja 2024. Kuratorem wystawy jest Patrycja Gwoździewicz\, kierownik Działu Sztuki i Rzemiosła Artystycznego gliwickiego Muzeum. Wystawa powstała we współpracy z prof. dr hab. Wojciechem Kowalskim – kolekcjonerem\, autorem katalogów oraz publikacji naukowych o fajansach z wytwórni europejskich\, prawnikiem\, profesorem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego\, wieloletnim pełnomocnikiem Ministra Spraw Zagranicznych do spraw restytucji dóbr kultury. \nNa wystawie zostaną pokazane unikatowe wyroby z manufaktur śląskich w Raciborzu\, Glinicy i Tułowicach\, z ośrodków na Słowacji\, Holicza oraz tzw. fajanse habańskie. Bogato reprezentowane będą także manufaktury angielskie (Wedgwood)\, holenderskie (Delft\, Haarlem)\, niemieckie (Ansbach\, Berlin\, Bayreuth\, Erfurt\, Hanau\, Magdeburg) oraz francuskie (Creil\, Montreaux) i włoskie. Zwiedzających z pewnością zachwycą naczynia o najróżniejszych formach (np. na pasztet – w kształcie kaczki i zająca lub maselniczki imitujące przepiórki)\, a przede wszystkim – bogato zdobione dzbanki\, dzbany\, dzbanuszki\, czarki\, talerze\, wazy\, półmiski\, kałamarze\, świeczniki\, czajniczki oraz… blisko 100 kufli (także z cennej kamionki böttgerowskiej). Wszystkie wymienione tworzą sztukę stołu i jednocześnie świadczą o upodobaniach ludzi sprzed 200-300 lat. Co jednak sprawia\, że nawet kolejne pokolenia zachwycają się biało – błękitnymi wzorami o dalekowschodnim rodowodzie? Czy porowatość może być przyjemna w dotyku? Jak rozróżnić fajans zwykły od delikatnego? Odpowiedzi na te pytania będzie można znaleźć na wystawie. \n„Ceramika towarzyszyła człowiekowi od najdawniejszych czasów. Potrzeba ozdabiania naczyń pojawiła się już w najstarszych kulturach. Nie sposób oprzeć się urokowi gliny barwnie ozdobionej i szkliwionej\, a następnie wypalonej w piecu. Jakże inne jest brzmienie czerepu naczynia fajansowego od porcelanowego! Bogactwo form\, dekoracji\, pokonywanie trudności technologicznych\, eksperymentowanie z masą\, szkliwem\, podążanie za modą na Daleki Wschód\, zachwyt nad rodzimą fauną i florą – to wszystko sprawia\, że twórca naczyń fajansowych był nie tylko technologiem\, ale i artystą\, a czasami bywał nawet… poetą” – mówi Patrycja Gwoździewicz\, kurator wystawy. \nKuratorka: Patrycja Gwoździewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fajanse-ze-zbiorow-muzeum-w-gliwicach-od-xvii-do-polowy-xix-wieku/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/Fajanse.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230921 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20230926T165745Z LAST-MODIFIED:20230926T165745Z UID:23104-1695254400-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Teraźniejszość czasu przyszłego DESCRIPTION:Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\nNa początku sierpnia 1923 roku powstało dzisiejsze Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy\, wówczas jak Muzeum Miejskie. Mieściło się w budynku byłej Miejskiej Kasy Oszczędnościowej przy Starym Rynku 2. Specjalna jubileuszowa wystawa opowie o 100 latach dzielenia się kulturą i nie tylko wyłącznie w kronikarskim porządku. \n100 lat dzielenia się kulturą – na trzech piętrach \nDokładnie sto lat temu\, 5 sierpnia 1923 roku\, otwarto w naszym mieście nową placówkę kulturalną\, która działa do dziś. Pierwszym dyrektorem magistrat mianował ks. Jana Kleina\, który uporządkował zbiory gromadzone dotąd przez Towarzystwo Historyczne Obwodu Noteckiego\, przechowywane na chórze poklasztornego kościoła Klarysek. \nTen historyczny fakt MOB świętował 21 września br.\, wystawą czasową na trzech piętrach Galerii Sztuki Nowoczesnej\, ekspozycją podzieloną na dziesięć odsłon\, ukazujących kolejne dekady funkcjonowania bydgoskiej instytucji oraz następujących w niej zmian. A wszystko to przedstawione na tle społeczno-historycznym regionu\, Polski i świata. \n– Układ wystawy nie będzie tylko chronologiczną narracją\, nawiązującą w do historii muzeum\, choć nie pominiemy wielu lat istnienia pewnych elementów – powiedział dr Wacław Kuczma dyrektor muzeum. – Koncentrujemy się raczej na emocjonalnym i wrażeniowym obrazie wartości\, którą posiada w sobie ta stuletnia\, bydgoska instytucja. Artefakty\, nasze zbiory opowiedzą ciekawą i pełną zdarzeń przestrzeń stu lat. Odniesiemy się do jej znaczenia i rangi w historii Regionu Kujawsko-Pomorskiego\, naszego kraju\, a może i Europy. Badania prowadzone przez pracowników muzeum dotykają poza regionalnej przestrzeni. Nie istniejemy przecież w próżni. Zanurzamy się w otchłani wielokulturowości\, przenikania i kształtowania intelektualnej. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Teraźniejszość czasu przyszłego\n \n \n\nDyrektor Kuczma zapowiada też w ramach wystawy „zestawienie siły odziaływania sztuki współczesnej\, dawnej ze zjawiskami urodzonymi w prehistorii”. Prezentacja kolejnych dziesięcioleci jest utrzymana w podobnej konwencji\, zmienne są tylko proporcje ukazanych zagadnień\, zgodnie z procesem rozwoju instytucji. W aranżacji plastycznej uwzględniono problematykę i estetykę każdej dekady. \nCelem ekspozycji jest zaprezentowanie stuletniej historii Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz różnorodności i wielowymiarowości zbiorów tworzonych przez specjalistów z wielu dziedzin. Nasza strategia rozwoju opiera się na misji gromadzenia\, badania\, chronienia i przybliżania przeszłości dla dalszego budowania tożsamości mieszkańców Bydgoszczy\, Kujaw i Pomorza czy Wielkopolski\, a w szerszym kontekście – Polski\, Europy i świata. Dzisiejsze Muzeum jest wielodziałową instytucją kultury\, jedną z największych i najważniejszych placówek muzealnych w województwie kujawsko-pomorskim. Kontekst regionalny na wystawie podkreśla prezentacja działań prowadzonych przez muzeum na rzecz dziedzictwa kulturowego\, m.in. regionów etnograficznych: Kujaw\, Pałuk\, Krajny\, Kociewia\, Borów Tucholskich i Kaszub. Znajduje to odzwierciedlenie także w aranżacji plastycznej”. \n– Obecnie nasze muzeum staje się instytucją wielokontekstową\, a skoro tak\, to siłą rzeczy wystawę przygotowali kuratorzy z różnymi doświadczeniami zawodowymi; począwszy od nestorów\, poprzez kustoszy tworzących instytucję w ostatnich kilku dekadach\, aż do młodych asystentów i adiunktów – podkreśla dyrektor Kuczma. – Serdecznie zapraszam od obejrzenia naszej niezwykłej historii będącej częścią bydgoskich dziejów. \nKurator: dr Wacław Kuczma URL:https://news.niezlasztuka.net/event/terazniejszosc-czasu-przyszlego/ LOCATION:Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej\, ul. Mennica 8\, Bydgoszcz\, Kujawsko-pomorskie\, 85-112\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/Terazniejszosc-czasu-przyszlego.jpg GEO:53.1220822;17.9972951 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy | Galeria Sztuki Nowoczesnej ul. Mennica 8 Bydgoszcz Kujawsko-pomorskie 85-112 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mennica 8:geo:17.9972951,53.1220822 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231009T132149Z LAST-MODIFIED:20231009T132334Z UID:23189-1696636800-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane DESCRIPTION:Wystawa Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane\nWystawa „Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane” przybliża losy współtworzonej przez miejscowych i przyjezdnych osady pod Tatrami\, która u schyłku XIX w. ze szczególną mocą zaczęła przyciągać elity artystyczne i intelektualne. Miejscowość wkrótce okrzyknięto „duchową stolicą Polski”\, „polskimi Atenami”. Kilka dekad później Rafał Malczewski uznał Zakopane za „pępek świata”\, a Witkacy dostrzegł w nim wytwórnię specyficznego polskiego narkotyku zwanego „zakopianiną”. Dowodów na artystyczny ferment w Zakopanem odnajdziemy wiele. To nie tylko teksty literackie\, ale także obrazy i rzeźby. \nTrzon zorganizowanej przez Muzeum Villa La Fleur wystawy stanowią międzywojenne rzeźby powstałe w środowisku zakopiańskiej Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego. W ich kubizujących formach poszukujemy śladów mitu niesamowitej góralszczyzny\, opowieści o tatrzańskiej przyrodzie i ludziach gór. Ale też fascynacji nowoczesnością\, sportem i ruchem. \nWystawa ukazuje\, że chociaż Zakopane z uwagi na swoje położenie było enklawą\, to jednak sposób myślenia artystów z nim związanych\, którzy w swych pracach chętnie łączyli tradycje regionalne z nowoczesnymi formami\, bliski był doświadczeniom awangardy paryskiej. Przekonuje o tym zestawienie rzeźb twórców inspirujących się i związanych z Podhalem\, w tym ołtarza Bożego Narodzenia Jana Szczepkowskiego\, z pracami artystów reprezentujących Francję na Międzynarodowej Wystawie Nowoczesnych Sztuk Dekoracyjnych i Wzornictwa Przemysłowego z 1925 r. Kwestię tę obrazują także „zako-paryskie” poszukiwania Augusta Zamoyskiego. \nWystawa Zakopane. Wyrzeźbione. Namalowane\nOpowieść o zakopiańskim genius loci współtworzy\, obok wspomnianych rzeźb\, blisko setka obrazów autorstwa najważniejszych przedstawicieli polskiej sceny artystycznej końca XIX i 1. poł. XX w.\, w tym m.in.: Władysława Ślewińskiego\, Leona Wyczółkowskiego\, Stanisława Witkiewicza\, Zofii Stryjeńskiej\, Leona Chwistka czy Witkacego. Szczególne miejsce wśród wystawianych obiektów zajmują szeroko reprezentowane prace Rafała Malczewskiego – w tym jego najważniejsze kompozycje\, takie jak „Deszcz” czy „Auto na tle zimowego pejzażu”. Całość dopełniają fotografie\, rzemiosło i historyczne publikacje. \nPokaz prac ze zbiorów Marka Roeflera\, wzbogacony został o dzieła z wiodących państwowych kolekcji muzealnych oraz kolekcji prywatnych. W efekcie w Muzeum Villa la Fleur można podziwiać ponad 300 związanych z Zakopanem obiektów. \nWystawa czynna w czwartki\, soboty i niedziele w godzinach 10:00-18:00. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zakopane-wyrzezbione-namalowane/ LOCATION:Villa la Fleur\, Szpitalna 14/16\, Konstancin-Jeziorna\, 05-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/zakopane-wyrzezbione-namalowane.jpg GEO:52.083696429973;21.11013950794 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Villa la Fleur Szpitalna 14/16 Konstancin-Jeziorna 05-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Szpitalna 14/16:geo:21.11013950794,52.083696429973 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240501 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231009T133945Z LAST-MODIFIED:20231009T133945Z UID:23207-1696636800-1714521599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego DESCRIPTION:Wystawa Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego\nStowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza zaprasza na nową wystawę w Galerii obrazów Władysława Jarockiego\, zatytułowaną Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego. \nCytujemy\, co o wystawie mówi jej kuratorka Zofia Szot: \n„Wystawa otwierać będzie przed widzem drzwi wiodące do gorącej wiary Górali i Hucułów. Stłoczeni razem pomiędzy drewnianymi ścianami wpatrują się z poważną nabożnością w przedstawienia Chrystusa i Świętych. Jest to powaga pewna ufności i miłości\, Bóg i Maryja wraz ze Świętymi są wszak ich ostoją pośród trudów życia na srogich i pięknych górskich terenach. Zjednoczeni pomimo różnic wyznaniowych wskazują nam na równość wszystkich ludzi wobec Bożego Miłosierdzia. Wystawa prezentuje w głównej mierze prace Władysława Jarockiego\, wyeksponowane będą również pozostawione po nim pamiątki\, takie jak malowanki na szkle czy ceramika”. \nKuratorka: Zofia Szot \nWystawa jest częścią projektu pt. „Stulecie Harendy. Prowadzenie Muzeum Jana Kasprowicza i Galerii obrazów Władysława Jarockiego w roku 2023”\, realizowanego przy finansowym wsparciu Miasta Zakopane w wysokości 30.000 zł. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/modlitwa-sacrum-w-tworczosci-wladyslawa-jarockiego/ LOCATION:Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie\, Harenda 12A\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/wladyslaw-jarocki.jpg GEO:49.318049429765;19.980028462348 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie Harenda 12A Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Harenda 12A:geo:19.980028462348,49.318049429765 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231014 DTEND;VALUE=DATE:20240401 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20230925T155256Z LAST-MODIFIED:20241121T104832Z UID:23090-1697241600-1711929599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Siudmak. Kosmogonie DESCRIPTION:Wystawa Siudmak. Kosmogonie\nCzy ludzka wyobraźnia posiada granice? Podobnie jak kosmos zdaje się być bezkresna. Kosmogonie wyobraźni inspirują wszystkie dziedziny. Wpływają na rozwój zarówno nauki\, jak i kultury. Wojciech Siudmak jest artystą w pełni im oddany. Niezwykle wrażliwy na piękno\, pod jego wpływem tworzy malarstwo pełne symboliki i emocji. Jego surrealne brzmienie jest niezwykle harmonijne. \nArtysta podkreśla\, że szczególnie dla pokolenia powojennego\, które reprezentuje\, dużo bliższe było realizowanie sztuki przetwarzającej traumę i trudne aspekty realiów Polski tamtego okresu. On jednak na przekór szarej codzienności\, zwrócił wzrok w odwrotnym kierunku. Inspiruje czerpie z różnorodnych źródeł – sztuki dawnych mistrzów\, przyrody\, fotografii kosmosu\, literatury\, muzyki poważnej oraz architektury. Wrażliwy społecznie\, w pełni oddany sztuce\, wytwarza projekcje\, w których przede wszystkim stawia na humanizm i maestrię warsztatu. W swym dorobku ma spektakularne inicjatywy i wystawy. Jest inspiracją dla innych twórców sztuk wizualnych\, wpływa także na świat literatury\, kina\, teatru i opery. Dzięki mistrzowskiemu kunsztowi swego malarstwa i rysunku artysta ma licznych fanów swej twórczości na całym świecie. Wystawą „Siudmak. Kosmogonie” otwieramy cykl wydarzeń poświęconych temu fascynującemu artyście. To doskonała okazja\, by wspólnie poszybować do gwiazd\, skorzystajmy z niej\, przekraczając granice wyobraźni! \nWernisaż: 20 październik 2023 r. godz. 18:00 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/siudmak-kosmogonie/ LOCATION:Tichauer Art Gallery\, ul. Browarowa 21\, Tychy\, 43-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/09/siudmak-tichauer.jpg GEO:50.134111828944;18.961698555811 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Tichauer Art Gallery ul. Browarowa 21 Tychy 43-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Browarowa 21:geo:18.961698555811,50.134111828944 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231020 DTEND;VALUE=DATE:20240408 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231031T191836Z LAST-MODIFIED:20240930T154553Z UID:23341-1697760000-1712534399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną DESCRIPTION:Wystawa Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną\nWspółczesność w kontekście średniowiecznej galerii \nWystawa Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną od 20 października wkracza w przestrzeń Galerii Sztuki Średniowiecznej MNP\, by tymczasowo odmienić jej jednolitą strukturę. Przedstawia ona wybrane zagadnienia z dziedziny sztuki\, które łączą prace artystek i artystów współczesnych z zabytkami średniowiecznymi. Dzieła odległe od siebie czasowo w przestrzeni wystawy inicjują dialog\, który sprawia\, że dystans między nimi się zaciera. \n\n \n \n \n \n \n Beata Ewa Białecka\, Samotrzeć II | 2011\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\n \n \n \n \n \n \n \n Św. Anna Samotrzecia\, pocz. XVI w.\, MNP\n \n \n\nUnikalne relacje tematyczne i techniczne \nEkspozycja dzieł sztuki współczesnej w kontekście Galerii Sztuki Średniowiecznej nie stanowi prezentacji praktyk artystycznych odnoszących się bezpośrednio do kultury wieków średnich. Przeciwnie\, prace te zanurzone są w teraźniejszości\, opowiadają o aktualnych problemach\, które wszystkich nas dotyczą i przejmują\, jak postępująca degradacja planety\, trwające wojny\, przebodźcowanie technologiczne i informacyjne. Część prac to swoiste manifesty feministycznej siły. Wprawić w konsternację mogą natomiast dzieła zwracające uwagę na zjawisko będące domeną współczesności\, jak usunięcie ze sfery społecznej widzialności ciał pozbawionych życia. Powiadaczami zostały również prace dotykające uniwersalnych prawd i dylematów towarzyszących ludzkiej egzystencji\, jak przemijanie\, żal po starcie bliskiej osoby. Inne natomiast przywołują czasy lub historie biblijne\, które w wiekach średnich kształtowały zbiorową wyobraźnię\, stawiając przed ówczesnymi twórcami wyzwanie dobitnego oddania słów przekazanych przez święte księgi chrześcijaństwa w medium rzeźby czy obrazu. \nArtystyczny recykling i nowe życie dzieł \nCzęść prac wykorzystuje tematy ikonograficzne o średniowiecznym rodowodzie\, dekonstruuje je lub twórczo przetwarza\, czyniąc na nowo użytecznymi i przedłuża ich żywotność. Swoisty artystyczny recykling obserwować można także w obszarze technik\, które spopularyzowały się w wiekach średnich\, jako sposoby ozdoby precjozów tworzonych ku chwale Kościoła\, jak złocenia i hafty. \n\n \n \n \n \n \n Natalia LL\, Caput mortuum | 1990\, MNP\n \n \n \n \n \n \n \n Głowa św. Jana Chrzciciela na misie | 1476\, MNP\n \n \n\nWśród eksponowanych dzieł sztuki współczesnej znalazły się również takie\, które przemawiają wspólnym językiem form z zabytkami średniowiecznymi\, tworząc nieoczywiste relacje\, możliwe tylko do odczytania na tej wystawie. Zaprezentowane zostaną dzieła współczesnych artystek i artystów: Roberta Bartela\, Beaty Ewy Białeckiej\, Agnieszki Brzeżańskiej\, Marty Deskur\, Agi Gabary\, Kai Koster\, Ewy Kuryluk\, Natalii Lach Lachowicz\, Dawida Marszewskiego\, Pauliny Misiak\, Magdy Moskwy\, Aleksandry Ska. Pochodzą one zarówno ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu\, ale i są jego depozytami\, stanowią własność artystek i artystów lub też zostały wypożyczone na wystawę dzięki uprzejmości innych instytucji kultury: Muzeum Narodowego w Krakowie\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu oraz Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu im. Magdaleny Abakanowicz. \nInterwencja i nowa rzeczywistość muzealna \nWystawa w Galerii Sztuki Średniowiecznej ma charakter interwencji\, a do jej założeń należy również zwrócenie uwagi na przestrzeń wystawy stałej\, ukazanie rozmaitych wartości zabytków i uczynienie ich na nowo zrozumiałymi dla muzealnej publiczności. Średniowiecze cieszy się dzisiaj dwoistym emploi. Z jednej strony nazwa epoki funkcjonuje dziś jako synonim zacofania\, przestarzałości. Z drugiej jednak strony współczesna kultura popularna interesuje się jej atmosferą\, co dowodzą powstające obecnie liczne seriale\, filmy\, czy gry nią inspirowane. \n\n \n \n \n \n \n Dawid Marszewski Bez tytułu | 2017 z cyklu Security/\, Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu \n \n \n \n \n \n \n \n Pokłon Trzech Króli | ok. 1470–1490 \, MNP\n \n \n\nKuratorki Powiadaczy\, świadome dualizmu w obszarze odbioru wieków średnich i trudności w rozumieniu dzieł sztuki religijnej\, w dobie powszechnej laicyzacji\, uznają za zasadne szukanie nowych sposobów opowiadania o zabytkach tego czasu. Jak się wydaje\, zwłaszcza dla młodszych odbiorców rzeźby i obrazy twórców średniowiecznych przestają być zrozumiałe. Dzieła sztuki współczesnej pokazane w kontekście zabytków\, proponują publiczności pewnego rodzaju grę poznawczą. Jej zasady zachęcają widza\, by w nowy sposób przyjrzał się obiektom\, odkrył ich wartości podpowiedziane przez partnerujące im prace. Wystawa może zatem prowadzić do dostrzeżenia detali obiektów\, które wcześniej omiatane były zaledwie wzrokiem\, czy też do zwrócenia uwagi publiczności na dawne ich role i do obudzenia nadanej im zdolności poruszania emocji. Wystawa czyni muzealia na nowo aktywnymi. Relacje przyczyniają się zatem do konstruowania nowych interpretacji w warunkach stawianych przez czasoprzestrzeń wystawy. Zapowiedzią swoistego dialogu jest tytuł pokazu. \nKuratorki: Katarzyna Sinoracka i dr Patrycja Łobodzińska\,\nArtyści i artystki: Robert Bartel\, Beata Ewa Białecka\, Agnieszka Brzeżańska\, Marta Deskur\, Aga Gabara\, Kaja Koster\, Ewa Kuryluk\, Natalia Lach Lachowicz\, Dawid Marszewski\, Paulina Misiak\, Magda Moskwa\, Aleksandra Ska.\nIdentyfikacja wizualna: Agata Kulczyk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/powiadacze-dialog-miedzy-sztuka-wspolczesna-a-sredniowieczna/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu\, Aleje Marcinkowskiego 9\, Poznań\, 61-745\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/MN_Powiadacze.png GEO:52.4081612;16.9295319 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu Aleje Marcinkowskiego 9 Poznań 61-745 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Aleje Marcinkowskiego 9:geo:16.9295319,52.4081612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231026 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240129T125944Z LAST-MODIFIED:20240129T125944Z UID:23773-1698278400-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Xawery Wolski. Sploty DESCRIPTION:Wystawa Xawery Wolski. Sploty\nWystawa prac artysty znanego na świecie z monumentalnych rzeźb już wkrótce w CMWŁ! Zaskakująca\, bo prezentująca nieznane szerzej dzieła nawiązujące do tkania\, splatania i innych technik włókienniczych. Zmysłowa\, bo pokazująca efekty eksperymentów z różnymi materiałami – od ziemi z Meksyku\, przez kamienie z Birmy po bawełnę z Indii czy jedwab z Tajlandii. Medytacyjna\, bo opowiada o kunszcie jako formie wyciszenia i podróży w głąb siebie. Zapraszamy do obejrzenia tej wyjątkowej wystawy\, dla której pofabryczne wnętrza dawnych zakładów bawełnianych stanowią idealne tło. \nXawery Wolski to artysta znany na świecie głównie dzięki swoim monumentalnym rzeźbom. Wystawa w CMWŁ zaprezentuje nieznane dotąd szerzej wątki twórczości artysty. Wybrane prace skupiają się wokół szeroko rozumianego tematu splatania i nawiązują do tradycyjnych technik włókienniczych\, takich jak wiązanie\, tkanie\, sznurowanie\, dzianie czy szydełkowanie. Ale ideę splotu\, na której koncentruje się ekspozycja\, można odczytywać także jako swobodne nawiązanie do tkaniny czy też metaforę przenikania się różnych kultur\, tradycji i ludzkich doświadczeń. \nXawery Wolski lubi eksperymentować z materiałami. Prace\, które będzie można oglądać na wystawie powstały przy użyciu papieru\, brązu\, terakoty\, drewna\, gumy czy drutu. Większość z nich artysta zgromadził podczas swoich licznych podróży zagranicznych. Są wśród nich nasiona i kamienie półszlachetne z Birmy\, czarna ziemia z Meksyku\, bawełna z Indii czy surowy jedwab z Tajlandii. Artysta wydobywa je z ich oryginalnej kultury i przy zachowaniu ich istoty tworzy dzieła\, które ukazują je w całkiem nowym kontekście. Na wystawie zobaczymy kilka realizacji rzeźbiarskich artysty\, ale też fotografie\, prace na papierze oraz instalacje\, które stanowią przykłady zaskakującego połączenia materiałów i technik: szydełkowanie z drutu\, wyplatanie ze źdźbeł trawy\, łączenie sznurów z koralikami terakotowymi czy wypalanie z gliny monumentalnych tunik. \nArtysta podkreśla istotę artystycznego kunsztu\, które jest unikalnym połączeniem pracy umysłu\, wyobraźni i ludzkich rąk. Kunsztu\, który jest formą medytacji\, poetyckiego wyrazu\, wyciszenia i intelektualnego zadania. Tak rozumiane rękodzieło jest odwrotnością procesu automatyzacji i mechanizacji pracy w wytwórstwie na skalę przemysłową. Jest ludzką odpowiedzią na sztywno określone reguły w procesie produkcyjnym. \nXawery Wolski urodził się w Warszawie w 1960 roku. Studiował w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych\, École nationale supérieure des beaux-arts i L’Institut des hautes études en arts plastiques w Paryżu oraz Studio School of Drawing\, Painting and Sculpture w Nowym Jorku. Uczestniczył w kilku rezydencjach artystycznych\, spędzając dużo czasu Indiach i Azji Południowo-Wschodniej. Artystyczne poszukiwania zaprowadziły go do Peru (1994 r.)\, a rok później do Meksyku\, gdzie pracował ponad 25 lat. Po tym czasie powrócił do Polski. Obecnie mieszka i tworzy w rodzinnym Dańkowie. \nKurator: Jarosław Lubiak \n—\nPartnerem wystawy „Xawery Wolski. Sploty” jest Fundacja Artystyczna Podróż Hestii oraz ERGO HESTIA S.A. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/xawery-wolski-sploty/ LOCATION:Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, Piotrkowska 282\, Łódź\, 93-034\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/Xawery-Wolski.-Sploty.png GEO:51.745208;19.461982 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Piotrkowska 282 Łódź 93-034 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piotrkowska 282:geo:19.461982,51.745208 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231103 DTEND;VALUE=DATE:20240408 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231113T161619Z LAST-MODIFIED:20231113T161619Z UID:23410-1698969600-1712534399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Fajans włocławski. Biennale 1973–1991 DESCRIPTION:Wystawa Fajans włocławski. Biennale 1973–1991\nMuzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku zaprasza 3 listopada 2023 r. o godz. 12.00 do Muzeum Etnograficznego\, przy ul. Bulwary im. Marszałka Józefa Piłsudskiego 6 we Włocławku na wernisaż wystawy „Fajans włocławski. Biennale 1973–1991”. \nW 2023 r. mija 50. rocznica organizacji I Biennale Fajansu Włocławskiego. Wydarzenie to wpisuje się również w przypadający jubileusz 150-lecia powstania przemysłu ceramicznego we Włocławku. Jest to okazja do zaprezentowania przekroju autorskich prac malarek fajansu włocławskiego\, ukazania rangi konkursów\, które przyczyniły się do popularności fajansu z Włocławka w Polsce i na świecie. \nWystawa czasowa „Fajans włocławski. Biennale 1973–1991” ukazuje ideę organizacji konkursów na malowany fajans włocławski od okresu powojennego (od 1949 r.) poprzez wszystkie 10. edycji konkursów biennale fajansu. \nNa ekspozycji zaprezentowano wybrane\, nagrodzone prace konkursowe oraz pokazano autorskie prace malarek fajansu ukazujące rozwój malowanych dekoracji na fajansie od 1949 r. do 1991 r. Ekspozycję uzupełniają wybrane archiwalia\, fotografie\, zapisy filmowe oraz aranżacja warsztatu pracy malarek włocławskich. Dodatkowo na wystawie zaprezentowane zostały fotografie pokazujące popularność organizowanych wystaw fajansu włocławskiego — eksponowanych w kraju i za granicą. \nScenariusz i komisariat: Karolina Bandziak-Kwiatkowska\nOprawa plastyczna: Magdalena Kolanowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fajans-wloclawski-biennale-1973-1991/ LOCATION:Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku | Muzeum Etnograficzne\, Bulwary im. Marszałka J. Piłsudskiego 6\, Włocławek\, 87-800\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/11/biennale_fajansu_2023.jpg GEO:52.659950150347;19.07667992522 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku | Muzeum Etnograficzne Bulwary im. Marszałka J. Piłsudskiego 6 Włocławek 87-800 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Bulwary im. Marszałka J. Piłsudskiego 6:geo:19.07667992522,52.659950150347 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231110 DTEND;VALUE=DATE:20240617 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231009T124435Z LAST-MODIFIED:20241121T104922Z UID:23186-1699574400-1718582399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Niewielkie resztki z Solnej. Izaak Celnikier wobec doświadczenia Zagłady DESCRIPTION:Niewielkie resztki z Solnej. Izaak Celnikier wobec doświadczenia Zagłady\nWystawa poświęcona powojennej\, powstającej na styku socrealizmu z estetyką Arsenału\, młodzieńczej twórczości Izaaka Celnikiera z lat 1946-1964\, wielkiego artysty żydowskiego urodzonego w Warszawie\, wychowanka Domu Sierot Janusza Korczaka\, ocalałego z Zagłady. Będzie to pierwsza ekspozycja jego wczesnych dzieł\, w szczególności licznych rysunków (m.in. ilustracji do opowiadań Abrahama Rejzena i wierszy Dawida Sfarda)\, które są zdeponowane w różnych instytucjach\, nigdy nie zostały zebrane w jedną całość i pokazane publicznie. \nNiedługo przed wyjazdem do Francji w 1957 r. Izaak Celnikier nawiązał współpracę z wydawnictwem „Idisz Buch”. Stworzył ilustracje do jidyszowych publikacji: Ojsgewełte werk (Dzieł wybranych) Abrahama Rejzena i Lider (Wierszy) Dawida Sfarda – publikacji jak dotąd nietłumaczonych na język polski. Ilustracje\, których Celnikier nigdy w ostatecznej publikacji nie widział\, ponieważ zostały wydane po jego wyjeździe z Polski\, zawierają zakodowane treści odnoszące widza do biografii artysty. Rysunki tworzą tym samym równoległą narrację względem tekstu\, który ilustrują. W swoim dziele Celnikier projektował osobiste doświadczenie Zagłady na historie Rejzena pochodzące z czasów wcześniejszych\, niektóre zaś opowiadania interpretował jako prefigurację Zagłady i dawał temu wyraz w tworzonych ilustracjach. \nIzaak Celnikier\, Głowa kobiety | ok. 1957\, nr inw. MŻIH A-1576/12\, zbiory ŻIH\nWystawa będzie próbą odczytania biografii Celnikiera w ilustracjach do jidyszowych opowiadań i wierszy. Prześledzimy w jaki sposób te tworzone przed wyjazdem z Polski rysunki można odczytywać jako szkice do wielkoformatowych obrazów tworzonych już we Francji\, a odwołujących się do jednego pierwowzoru – obrazów z getta utrwalonych w pamięci artysty. \nKuratorka: Zuzanna Benesz-Goldfinger. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/niewielkie-resztki-z-solnej-izaak-celnikier-wobec-doswiadczenia-zaglady/ LOCATION:Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma\, ul. Tłomackie 3/5\, Warszawa\, 00–090\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/ZIH_Wystawa_Celnikier-plakat-pion.jpg GEO:52.24446860235;21.002706782325 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma ul. Tłomackie 3/5 Warszawa 00–090 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Tłomackie 3/5:geo:21.002706782325,52.24446860235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231117 DTEND;VALUE=DATE:20240318 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20230508T141652Z LAST-MODIFIED:20230801T080254Z UID:21171-1700179200-1710719999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Arkadia DESCRIPTION:Na wystawie „Arkadia” zaprezentowane zostaną różne redakcje tego kulturowego mitu: utopii ładu\, błogiego szczęścia\, wiecznej młodości\, wolności\, swobodnej erotyki. Topos Arkadii\, zakorzeniony m.in. w Eklogach Wergiliusza\, to idealny pejzaż kultury śródziemnomorskiej\, który w czasach nowożytnych przeobraził się w dworski ogród\, miejsce ucieczki przed cywilizacją\, przestrzeń harmonijnego zespolenia przyrody z człowiekiem. \nRoelant Savery\, Arka Noego | lata dwudzieste XVII w.\nArkadia to także znana z mitologii greckiej kraina pasterek i pasterzy\, nimf\, satyrów i faunów umiejscawiana na Peloponezie. Ale Arkadią nazywane były również ogrody arystokratów (m.in. Arkadia koło Nieborowa – romantyczne założenie księżnej Heleny z Przeździeckich Radziwiłłowej) i artystów\, ziemiańskie siedziby\, egzotyczne krainy i malownicze regiony. \nNa ekspozycji będzie można podziwiać dzieła sztuki od wczesnego renesansu do współczesności: obrazy\, rysunki i ryciny\, rzeźby\, a także znakomite przykłady rzemiosła artystycznego (majoliki\, tapiserie\, kostiumy). Będą to przede wszystkim obiekty ze zbiorów MNW\, wzbogacone obrazami z muzeów francuskich i niemieckich (m.in. Musée du Louvre; Musée d’Orsay; Schloss Charlottenburg\, Berlin; Staatliche Museen zu Berlin) a także kolekcji polskich (m.in. Muzeum Łazienki Królewskie oraz Zamek Królewski na Wawelu – Państwowe Zbiory Sztuki). Nicolas Poussin\, François Boucher\, Claude Lorrain\, Rembrandt\, Antoine Watteau\, Henryk Siemiradzki\, Józef Mehoffer\, Jacek Malczewski\, Pablo Picasso to mistrzowie\, których prace będzie można obejrzeć na wystawie. Uczestniczyć w niej będą także wybitni artyści współcześni: Jarosław Kozakiewicz\, rzeźbiarz i projektant architektury oraz Mirosław Bałka – światowej sławy twórca rzeźb i video-artu. Tym samym wprowadzamy na nią prace najmłodszego pokolenia artystów i kolektywów artystyczno-społecznych\, którzy podejmują działania na rzecz Natury w celu odtworzenia utraconej równowagi ekologicznej. \nPrzedstawiamy zatem interpretację klasycznego mitu Arkadii w ramie sztuki najnowszej\, która eksponuje świadomość zagrożeń cywilizacyjnych\, refleksję o stanie Ziemi\, degradacji przyrody wskutek postępu technologicznego i zaburzonej równowagi między ekonomią i ekologią\, człowiekiem i naturą. Kryzys klimatyczny i eksploatacja zasobów naturalnych planety każą skonfrontować starożytne marzenie o idealnym miejscu ze współczesnym stanem środowiska. \nKuratorzy wystawy: dr hab. Agnieszka Rosales Rodríguez (Muzeum Narodowe w Warszawie) i prof. Antoni Ziemba (Uniwersytet Warszawski). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/arkadia-wystawa-mnw/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/roelant-savery-arka-noego-mnw-arkadia.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231117 DTEND;VALUE=DATE:20240415 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231127T153321Z LAST-MODIFIED:20241121T104847Z UID:23473-1700179200-1713139199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL DESCRIPTION:Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\nWystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL skupiona jest na determinantach i ograniczeniach procesów modernizacyjnych w Polsce po drugiej wojnie światowej. Miały one charakter zarówno ekonomiczny oraz organizacyjny\, jak i polityczny – związany z funkcjonowaniem niedemokratycznej\, narzucającej kulturze ograniczenia ideologiczne władzy. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n\nCo ważne jednak zagadnienie ograniczeń modernizmu w czasach PRL nie jest w ramach wystawy ujęte w kategoriach walki pomiędzy artystami a władzą polityczną o wolność sztuki. Reglamentacja oznacza bowiem w metaforycznym skrócie ograniczenia różnej natury: zubożony wybór możliwości działania\, wariantów aktywności\, inspiracji\, dróg realizacji. Wynikać może ona nie tylko z narzucanych z zewnątrz okoliczności i determinantów\, ale także z samoograniczeń włączającego się w modernizacyjne procesy podmiotu. W tym sensie wystawa abstrahuje od rozpowszechnionego mitu\, stawiającego znak równości pomiędzy funkcjonowaniem sztuki nowoczesnej w PRL a walką o duchową i polityczną wolność jednostki. Poddanie się temu mitowi odcina bowiem modernizm od jego historycznej podstawy i oddala nas od zrozumienia komplikacji peerelowskiej modernizacji i jej związków z artystyczną twórczością. Wystawa po pierwsze ukazuje zatem napięcie pomiędzy modernistycznymi językami wizualnymi a doświadczeniem wojennym; po drugie efekty wynikłe z presji ideologicznej na modernistyczny imperatyw społecznej funkcji sztuki; po trzecie fantomowy charakter peerelowskiej modernizacji i jej zależność od przejmowanych modernizacyjnych wzorców skontrastowane z deformacjami modernistycznych projektów charakteryzujących codzienne życie w czasach PRL. \n\n \n \n \n \n \n Karta na produkty mięsne PRL\, Muzeum Narodowe w Krakowie; www.zbiory.mnk.pl; fot. Paweł Czernicki\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n\nWszystko to czyni wystawę „Nowoczesność reglamentowana” jako trzeci pokaz z cyklu 4 x nowoczesność nie tyle próbą encyklopedycznie pomyślanej prezentacji osiągnięć artystycznych danego okresu\, ile wypowiedzią na temat kształtu i losów kolejnego po dwudziestoleciu międzywojennym etapu modernizmu w Polsce. \nZespół kuratorski pod kierownictwem prof. dr hab. Andrzeja Szczerskiego i prof. dr hab. Piotra Juszkiewicza w składzie: Anna Budzałek\, Magdalena Czubińska\, Alicja Kilijańska\, dr Bożena Kostuch\, Joanna Regina Kowalska\, dr hab. Mirosław Piotr Kruk\, prof. UG\, Agata Małodobry\, Monika Paś\, dr Joanna Sapeta\, Sabina Serafin\, dr Agnieszka Smołucha-Sładkowska\, Magdalena Święch\, dr Katarzyna Uchowicz \nKoordynator: Ewa Kalita-Garstka \nProjekt aranżacji wystawy: dr Paulina Zwolak – Nowak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowoczesnosc-reglamentowana-modernizm-w-prl/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/modernizm-mnk-1.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231121 DTEND;VALUE=DATE:20240318 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231031T185238Z LAST-MODIFIED:20231031T185238Z UID:23335-1700524800-1710719999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zderzenia. Sztuka Józefa Krzysztofa Oraczewskiego DESCRIPTION:Józef Krzysztof Oraczewski\, 1989\, ze zbiorów prywatnych\nWystawa „Zderzenia” to eksploracja napięcia powstającego z przecięcia duchowości i materialności\, czasu i przestrzeni oraz dualizmu życia. Nieuchronne sprzeczności\, które okazują się dźwignią transcendencji\, są ukazane w wielu aspektach i wymiarach. Niemniej jednak oś wystawy koncentruje się wokół napięcia związanego z pojęciami wolności i zasad społecznych. Ten właśnie konflikt wpisany w drogę osobistych przeżyć artysty oraz perspektywa rozwoju\, jaka się wiąże z jego przezwyciężeniem\, są ukazane w największym przybliżeniu. Poprzez serię obrazów i instalacji Józef Krzysztof Oraczewski stawia widza przed wyzwaniem ponownego rozważenia swoich wcześniejszych przekonań o rzeczywistości i odkrycia głębszych\, często ukrytych znaczeń naszego istnienia. Wystawa\, która ma na celu zgłębienie idei kolizji\, zarówno dosłownych\, jak i metaforycznych\, ma właśnie prowadzić do odkrycia nowych perspektyw\, rozbudzenia woli przezwyciężenia dualizmu i ograniczeń\, realizacji marzeń i zrywania się do lotu po porażkach\, które są nieodłączną częścią życia. \nKurator: Monika Turczyńska\nKoordynator: Agnieszka Dziwoń URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zderzenia-sztuka-jozefa-krzysztofa-oraczewskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/zderzenia.png GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231126 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231106T144132Z LAST-MODIFIED:20241121T104907Z UID:23358-1700956800-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Hiroshige 2023 DESCRIPTION:Wystawa Hiroshige 2023\nMuzeum Manggha przygotowuje wystawę poświęconą jednemu z największych artystów ukiyo-e (obrazy przepływającego świata) – Utagawie Hiroshigemu (1797–1858)\, twórcy\, który zmienił język wizualny sztuki Zachodu w XIX i XX wieku\, współtworząc zjawisko japonizmu. W kolekcji Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego znajduje się blisko dwa tysiące jego drzeworytów. \nWystawa zbudowana jest wokół trzech toposów dominujących w sztuce artysty: Natura\, Droga\, Miejsca\, które wzajemnie się przenikają\, tworząc jedną\, ponadczasową wypowiedź. Towarzyszą im ważne wątki\, wyznaczające nowe ścieżki artystyczne w sztuce\, także popularnej: Deszcz i Cień\, Harimaze\, szkice różne i komiks. Obecny jest także wątek biograficzny\, odwołujący się do samurajskiego pochodzenia Hiroshigego\, wpisany w kontekst drzeworytów przedstawiających słynnych japońskich bohaterów\, między innymi 47 roninów ukazanych w serii Chūshingura (Skarbiec wiernych wasali). \nCo prawda Hiroshige pochodził z rodziny samurajskiej\, jednakże identyfikował się z mieszczańską kulturą Edo. Zasłynął przede wszystkim jako twórca serii krajobrazowych takich jak: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō (Tōkaidō gojūsan tsugi no uchi)\, Osiem widoków prowincji Ōmi (Ōmi hakkei)\, Sto widoków słynnych miejsc w Edo (Edo meisho hyakkei)\, Sześćdziesiąt dziewięć stacji na drodze Kisokaidō (Kisokaidō rokujūkyū tsugi no uchi). W mistrzowski sposób przedstawiał pejzaż w różnych porach roku i dnia\, w zmiennych efektach pogody. Stosował nowatorskie chwyty kompozycyjne\, niekonwencjonalne rozwiązania przestrzeni\, oryginalny sposób kadrowania fragmentów rzeczywistości. Niezwykła wręcz inwencja w ujęciach poszczególnych rycin sprawiła\, iż serie te decydująco wpłynęły na sztukę Zachodu\, współtworząc w drugiej połowie XIX wieku nowy język wizualny. Te naturalistyczne\, a zarazem nastrojowe grafiki tworzą niezwykłą i przejmującą wizję Japonii. Znanych jest około dziesięciu tysięcy jego dzieł. \nNa wystawie zostanie zaprezentowanych ponad 160 jego drzeworytów z kilkunastu słynnych serii\, wiele dzieł zostanie pokazanych po raz pierwszy. \nWystawę HIROSHIGE 2023 dopełnia przestrzeń ukazująca wpływ artysty na malarstwo krajobrazowe Młodej Polski – Hiroshige i japonizm polski\, z obrazami Ferdynanda Ruszczyca\, Jana Stanisławskiego i Juliana Fałata. \nWernisaż: 26 listopada 2023\, godz. 12:00 \nIdea\, scenariusz i aranżacja plastyczna: dr Anna Król\nPartner wystawy: Japan Foundation\nPatronat honorowy: Ambasada Japonii w Polsce\nDofinansowanie: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego URL:https://news.niezlasztuka.net/event/hiroshige-2023/ LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/11/HIROSHIGE-2023.jpg GEO:50.0506255;19.9312372 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240108 DTEND;VALUE=DATE:20240715 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240121T114322Z LAST-MODIFIED:20240121T114322Z UID:23700-1704672000-1721001599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba. DESCRIPTION:Wystawa Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba.\nWystawa – Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba – prezentuje ponad czterdzieści prac artysty.\nMieczysław Welter – wybitny polski rzeźbiarz – urodził się w Śremie w 1928 roku. Średnią szkołę plastyczną ukończył w Poznaniu\, gdzie studiował również w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Rzeźby. Dalsze studia i dyplom uzyskał na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1956 roku brał udział w wystawach ogólnopolskich oraz poza granicami kraju. Odbył liczne staże oraz podróże artystyczne po Europie\, był także w Meksyku\, Korei\, Mongolii oraz w Chinach. Od 1960 roku organizował wystawy indywidualne: w Warszawie (Zachęta)\, Szczecinie\, Wrocławiu\, Sopocie\, Krakowie\, Lublinie\, Opolu\, Poznaniu\, Gdańsku\, Moskwie i Tbilisi. \nW ciągu ostatniej dekady o dorobek artysty ponownie zaczęły upominać się muzea. Wystawa „Mieczysław Welter. Rzeźba” składać się będzie z ponad czterdziestu prac portretowych wykonanych w brązie i terrakocie\, kameralnych figur oraz projektów pomników. Na ekspozycji znajdą się portrety znanych postaci z kręgu filmu\, literatury oraz sztuk pięknych\, m.in. Jerzego Waldorffa\, Jana Papugi\, Zdzisława Mrożewskiego\, Ireny Molin Sowy\, Karola Tchorka\, którzy pozowali artyście w wielu sesjach. \nWystawa Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba.\nPopiersia i głowy przyciągają perfekcją w sposobie oddania charakteru i podobieństwa przedstawionej osoby\, uzewnętrzniają stosunek artysty do modela\, są portretami psychologicznymi. Bogata faktura i ciepło terrakoty\, ulubionego przez Mieczysława Weltera materiału\, jej niuanse i temperatura tworzą wrażenie substytutu ludzkiego ciała. Jej użycie wiąże się też ze świadomym nawiązaniem do tradycji kultury śródziemnomorskiej. Artysta czerpie z kultury antyku wybierając brąz patynowany i delikatną terrakotę\, która potrafi przetrwać parę tysięcy lat. Monumentalne pomniki Weltera podziwiać można w wielu miejscach historycznych w Polsce i za granicą – pomnik Mikołaja Kopernika we Fromborku i Meksyku\, Jana Kochanowskiego w Muzeum w Czarnolesie\, Zygmunta Krasińskiego w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze\, Pomnik Holokaustu w Muzeum Byłego Obozu Zagłady w Sobiborze\, w Policach\, Pomnik Jerzego Szajnowicza w Salonikach\, Fryderyka Chopina w Palma de Mallorca. W licznych pracach artysty ogromna pracowitość spotkała się z talentem. W dobie przytłaczającej świat brzydoty\, związanej z masową produkcją\, pośpiechem oraz bylejakością materiałów\, wystawa wprowadza widza w inny wymiar\, zaskakując bijącą z niej kulturą\, spokojem\, melancholią\, a przede wszystkim pięknem. \nW 2008 r. Mieczysław Welter odznaczony został złotym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis za całokształt twórczości. Rzeźby i pomniki Mieczysława Weltera stanowią realizacje\, bez których dorobek polskiej sztuki rzeźbiarskiej byłby nie tylko uboższy\, lecz przede wszystkim trudny do wyobrażenia. \nż: 27 stycznia 2024 r.\, godz. 14:00\nMuzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym | Oddział Muzeum Sztuki Złotniczej \nKuratorka: Natalia Sadlej URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mieczyslaw-welter-w-pogoni-za-pieknem-rzezba/ LOCATION:Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\, ul. Rynek 19\, Kazimierz Dolny\, 24-120\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/mieczyslaw-welter.jpg GEO:51.321891;21.946407 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym ul. Rynek 19 Kazimierz Dolny 24-120 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rynek 19:geo:21.946407,51.321891 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240116 DTEND;VALUE=DATE:20240617 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T112135Z LAST-MODIFIED:20240205T112135Z UID:23877-1705363200-1718582399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pójdź ze mną przez padół płaczu. Cykl "Wojna" Artura Grottgera DESCRIPTION:Artur Grottger\, Pójdź ze mną przez padół płaczu | 1866\nCykl rysunków Artura Grottgera zatytułowany Wojna jest – obok Pocztu królów polskich Jana Matejki i Panoramy Racławickiej – jednym ze skarbów narodowych znajdujących się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Jedenaście rysunków powstałych w latach 1866–1867 uzyskało status dzieła ponadczasowego\, ukazującego uniwersalną wizję okrucieństwa i konsekwencji wynikających z wojny. Prezentacją tych prac Muzeum Narodowe we Wrocławiu upamiętnia Rok Romualda Traugutta i wydarzenia powstania styczniowego. \nDantejska wizja wędrówki przez zaświaty odnalazła odbicie w ostatnim z rysunkowych cyklów Grottgera. Za pomocą jedenastu prac wykonanych na kartonach ciemną i jasną kredką artysta pragnął ukazać uniwersalną wizję okrucieństwa i konsekwencji wynikających z wojny. Proces realizacji cyklu\, skrupulatnie opisany w korespondencji do narzeczonej Grottgera – Wandy Monné\, był długotrwały i żmudny. Gorączkowe prace artysty trwały od czerwca 1866 do połowy lipca 1867\, by ich efekt mógł zostać zaprezentowany na Wystawie Powszechnej w Paryżu. \n\n \n \n \n \n \n Artur Grottger\, Kometa | 1866\n \n \n \n \n \n \n \n Artur Grottger\, Losowanie rekrutów | 1866\n \n \n\nStruktura cyklu została określona za pomocą Prologu i Epilogu pełniących funkcję klamry ujmującej pozostałe dziewięć rysunków\, uświadamiając odbiorcy\, że cała opowieść rozgrywa się w umyśle twórcy. Akcja pierwszego kartonu\, zatytułowanego Pójdź ze mną przez padół płaczu\, rozpoczyna się w pracowni pogrążonego w zadumie i melancholii artysty\, któremu ukazuje się postać Muzy-Beatrycze\, przywołującej go do powstania i podjęcia wędrówki. To właśnie z tą parą alegorycznych postaci widz rusza w przepełnioną napięciem i żalem podróż po kolejnych scenach wojennej rzeczywistości. \nNarracyjna funkcja dwójki wędrowców sprowadza się do ukazania ich jako uosobienia cnoty w opozycji do okrucieństw rozgrywających się wokół scen. Dydaktyczna tematyka rysunków współgrająca z intencjonalnymi zapożyczeniami z Boskiej komedii Dantego buduje uniwersalny i ponadczasowy charakter tego niezwykłego dzieła. \nKuratorka: Natalia Sienkiewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pojdz-ze-mna-przez-padol-placzu-cykl-wojna-artura-grottgera/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Grottger_pojdz-ze-mna-przez-padol-placzu.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240117 DTEND;VALUE=DATE:20240413 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240121T113401Z LAST-MODIFIED:20241121T104842Z UID:23695-1705449600-1712966399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:École de Paris. Artyści polsko-żydowscy DESCRIPTION:Wystawa École de Paris. Artyści polsko-żydowscy\nÉcole de Paris – jest fenomenem\, który wymyka się prostym definicjom. Nie mamy bowiem do czynienia z żadną szkołą\, modelem kształcenia\, relacją mistrz – uczeń\, ani nawet z jednolitą tendencją artystyczną\, stylem czy manierą. Chodzi o środowisko twórców aktywnych we Francji pierwszych dekad XX wieku. Liczni przybysze z ziem polskich chłonęli zarówno impulsy nowoczesności\, jak i tradycji w paryskich muzeach i kolekcjach. \nWśród nich sporą grupę stanowili artyści żydowskiego pochodzenia – „żydowska École de Paris”. Współtworzyli między innymi fowizm czy kubizm (Halicka\, Hayden\, Marcoussis)\, reagowali na ekspresjonizm wczesny – spod znaku szkoły wiedeńskiej (L. Gottlieb)\, ale i na jego późną wersję (Aberdam\, Epstein\, Menkes\, Weingart). \n\n \n \n \n \n \n Alicja Halicka\, Autoportret | ok. 1914\, kolekcja Bolesława i Liny Nawrockich\n \n \n \n \n \n \n \n Mela Muter\, Błękitne macierzyństwo | 1909\, kolekcja Bolesława i Liny Nawrockich\n \n \n\nInspiracje czerpali także z obrazów postimpresjonistów: syntetystów spod znaku Paula Gauguina i szkoły z Pont-Aven\, Vincenta van Gogha\, nabistów. \nArtystyczni emigranci z ziem polskich najczęściej nie przekraczali w swych pracach granic figuratywności\, jedynie wyjątkowo zbliżając się do abstrakcji. Tematem ich dzieł były martwe natury\, pejzaże\, sceny wielopostaciowe i portrety. Pochodzili zarówno z rodzin ortodoksyjnych (Menkes\, Mondzain)\, jak i asymilujących się lub już zasymilowanych (Halicka\, Kramsztyk\, Muter\, Zak). \nEugeniusz Żak\, Marionetki | ok. 1924\,Kolekcja Villa La Fleur\nW scenach wielopostaciowych\, niekiedy rodzajowych\, artyści polsko-żydowscy nierzadko sięgali do narracji nowotestamentowej. W metaforyczny albo też bezpośredni sposób godzili to\, co świeckie\, z tym\, co święte\, nie odżegnując się od nowoczesnej formy. Przebywając w nieżydowskim otoczeniu\, nie zapominali o swoim pochodzeniu. \nMela Muter\, Martwa natura z krabami | 1918\, kolekcja Krzysztofa Musiała\nNiejednokrotnie przedstawiali sceny związane z żydowską religią\, mistyką\, obyczajowością i symboliką. Jednocześnie nie unikali tematyki świeckiej\, penetrując nocne życie nadsekwańskiej metropolii (np. Epstein\, Kisling\, Weingart). Tworzyli przebogaty melanż osobowości i artystycznych postaw\, dla których Paryż był tyleż domem i szkołą\, co sceną. \nkurator: Artur Tanikowski \nWystawa trwa do 12 kwietnia\nGaleria Sztuki Współczesnej Akademii Lubrańskiego – Muzeum Archidiecezjalne URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ecole-de-paris-artysci-polsko-zydowscy/ LOCATION:Galeria Sztuki Akademii Lubrańskiego\, ul. Lubrańskiego 1\, Poznań\, 61-108\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/ecole-de-paris.png GEO:52.412674598186;16.946973084817 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Akademii Lubrańskiego ul. Lubrańskiego 1 Poznań 61-108 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lubrańskiego 1:geo:16.946973084817,52.412674598186 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240119 DTEND;VALUE=DATE:20240330 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240121T115845Z LAST-MODIFIED:20240121T115845Z UID:23710-1705622400-1711756799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Japonia u progu nowoczesności utrwalona w fotografii DESCRIPTION:Aranżowana scena teatralna na tle ekranu z górą Fudżi | 1880-1900\n„Japonia u progu nowoczesności utrwalona w fotografii” to trzecia z cyklu wystaw „Japonia u progu nowoczesności. Design i wzornictwo ubiorów od około 1900 roku do lat 60. XX wieku na przykładzie darów współczesnych w Muzeum Narodowym w Krakowie”\, a zarazem jego finalna odsłona. Ekspozycja kontynuuje myśl przewodnią poprzednich wystaw\, których celem było przybliżenie historii\, specyfiki i symboliki tradycyjnych japońskich strojów\, a także ukazanie rozwoju japońskiej myśli projektowej i procesów modernizacyjnych\, którym ona podlegała. \nTym razem zobaczyć będzie można oryginalne kimona\, narzutki haori\, jak i akcesoria je uzupełniające\, ponadto japońskie stroje zostaną zaprezentowane na fotograficznych kadrach\, stając się jednocześnie przyczynkiem do opowieści o rozwoju fotografii w Japonii na przełomie XIX i XX wieku. \n\n \n \n \n \n \n Portret kobiety w lektyce niesionej przez dwóch mężczyzn | 1885-1900\n\n \n \n \n \n \n \n \n Portret czterech kobiet ukazujących typ uczesania i wiązań pasów obi |1880-1900\n\n \n \n\nFotografia zawitała do Japonii jako techniczna nowinka w latach 50. XIX wieku\, jednak jej zdecydowany rozwój nastąpił wraz z przybyciem cudzoziemców zajmujących się nią profesjonalnie. Japończycy zainteresowani nowym rzemiosłem\, zaznajamiali się z procesami fotograficznymi pod kierunkiem obcokrajowców. \nJapońscy fotografowie przejmowali również od swoich nauczycieli zewnętrzną perspektywę postrzegania rodzimego kraju. W efekcie ich fotografie często powstawały – na styku romantycznych\, lecz jednowymiarowych wyobrażeń. Ujęcia te znacząco mitologizowały tradycyjną kulturę kraju\, zaś w mniejszym stopniu -skupiały się na transformacji i modernizacji czyli na czynnikach kształtujących dynamiczne zmiany\, którym podlegała Japonia z przełomu wieków. Jednoaspektowość fotograficznych kadrów wynikała też z potrzeb dyktowanych przez rynki zbytu tego typu fotografii\, które zebrane w albumach trafiały do Europy i Ameryki. Funkcjonowały tam jako pamiątki z dalekiego\, odmiennego kulturowo kraju\, wpisując się w obowiązujące o nim wyobrażenia i trafiając w ówczesne gusta tamtejszych odbiorców. \nKrótka kobieca narzuta haori z motywami stylizowanych chryzantem | ok. 1960\nWystawa zwraca uwagę także na kwestie towarzyszące ówczesnej fotografii: sposoby jej przechowywania\, dystrybuowania i sygnowania oraz nadawania koloru monochromatycznym obrazom. \nOpracowanie: Agnieszka Gach\, Beata Romanowicz\, Magdalena Święch URL:https://news.niezlasztuka.net/event/japonia-u-progu-nowoczesnosci-utrwalona-w-fotografii/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/Aranzowana-scena-teatralna.jpg GEO:50.06346;19.936106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240120 DTEND;VALUE=DATE:20240408 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T124057Z LAST-MODIFIED:20240205T124057Z UID:23910-1705708800-1712534399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pasjonują mnie ludzkie losy. Rzeźba Stanisława Strzyżyńskiego DESCRIPTION:Wystawa Pasjonują mnie ludzkie losy. Rzeźba Stanisława Strzyżyńskiego\nW krótkim stwierdzeniu „pasjonują mnie ludzkie losy” zawiera się credo twórczości Stanisława Strzyżyńskiego. Artystę interesował człowiek\, jego trudny los często zdeterminowany zewnętrznie. Ale też szerzej pojęte człowieczeństwo. Temat sprowadzał do symbolu czy znaku. Takim znakiem były też tworzone przez artystę głowy. Nie były to portrety\, ale uproszczone\, zwarte bryły z zaznaczonymi jedynie ustami\, nosem i oczami. Bardzo często eksperymentował. Głowy malował na zielono czy niebiesko. Strzyżyński tworzył także rzeźby abstrakcyjne. Świadomy tego\, co dzieje się ówczesnej rzeźbie nie tylko polskiej nawiązywał do różnych rozwiązań formalnych. Dominowała zwarta brył poddana ekspresyjnej deformacji. Artysta odwoływał się także do Alberto Giacomettiego. A w formie abstrakcyjnej\, która podpiera wejście do Akademickiego Centrum Kultury Chatka Żaka widzimy nawiązanie do rzeźb Henry Moore’a. \nWystawa „Pasjonują mnie ludzkie losy”… rzeźba Stanisława Strzyżyńskiego nie jest wystawą monograficzną. To raczej próba pokazania artysty świadomego nowoczesnych trendów\, eksperymentującego oraz wpisującego się w historię rzeźby polskiej. \n\n \n \n \n \n \n Stanisław Strzyżyński\, Forma abstrakcyjna\n \n \n \n \n \n \n \n Stanisław Strzyżyński\, Pomnik Pamięci Rozstrzelanych Rodzin | 1981\, Zbędowice\n \n \n\nStanisław Strzyżyński (1923-2015) rzeźbiarz\, pedagog\, twórca licznych realizacji pomnikowych\, rzeźb plenerowych oraz kameralnych. Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany. Autor nieistniejącego już pomnika Ku Czci Ofiar Faszyzmu w Bełżcu (1964)\, pomników: Bohaterom Lotnikom Dęblińskiej Szkoły Orląt w Dęblinie (1966\, współpraca Juliusz Kłeczek)\, Pamięci Rozstrzelanych Rodzin w Zbędowicach koło Kazimierza Dolnego (1981) czy Ku Czci Pomordowanych Przez UB w Puławach (1995\, współpraca z synem Zbigniewem Strzyżyńskim). Należy też wspomnieć projekty niezrealizowane\, ale wysoko oceniane przez jury konkursowe: II nagroda (I nie przyznano) i  wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na Pomnik Ofiar Majdanka czy wyróżnienie w międzynarodowym konkursie na pomnik Chana Asparuchowa w Sofii. Artysta brał udział w ważnych spotkaniach plenerowych\, m.in. w Szydłowcu (1965)\, w I Ogólnopolskim Biennale Rzeźby Plenerowej w Bytom (1969) czy w Sympozjum i wystawa Rzeźby Plenerowej w Zamościu (1978). \nStanisław Strzyżyński\nStanisław Strzyżyński ukończył Państwową Wyższą Szkolę Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Bazylego Wojtowicza. Dyplom uzyskał w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 1955 roku w pracowni prof. Mariana Wnuka. Pracował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W 1953 roku przeprowadził się do Nałęczowa. Decyzja ta wynikała z problemów jakie miał z Urzędem Bezpieczeństwa. W Nałęczowie mieszkał przez resztę swojego życia\, tworząc i pracując jako nauczyciel w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych (1953-1983). URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pasjonuja-mnie-ludzkie-losy-rzezba-stanislawa-strzyzynskiego/ LOCATION:Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\, ul. Rynek 19\, Kazimierz Dolny\, 24-120\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/rzezba-stanislawa-strzyzynskiego.jpg GEO:51.321891;21.946407 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym ul. Rynek 19 Kazimierz Dolny 24-120 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rynek 19:geo:21.946407,51.321891 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240121 DTEND;VALUE=DATE:20240408 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20231227T155025Z LAST-MODIFIED:20241121T104837Z UID:23557-1705795200-1712534399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Estera Karp DESCRIPTION:Estera Karp\n„Estera Karp” to projekt wystawy twórczości polskiej artystki żydowskiego pochodzenia\, urodzonej w 1897 roku w Skierniewicach\, która wpisała się w historię École de Paris – wielonarodowego środowiska twórczego funkcjonującego w stolicy Francji w okresie międzywojennym i w latach następujących po II wojnie światowej. \nW latach 20. związana z awangardą łódzką\, skupioną wokół grupy „Jung Jidysz”. Wyjechała następnie do Paryża\, by czerpać z bogactwa ówczesnej światowej stolicy sztuki. Zmarła samotnie we Francji w 1970 roku (w Créteil pod Paryżem)\, a jej twórczość uległa zapomnieniu. Dziś jest odkrywana na nowo\, dzięki pasji kolekcjonerów i stopniowemu zainteresowaniu historyków sztuki i muzeów. \nEstera Karp\, Scena w ogrodzie\nW 2017 roku\, po raz pierwszy od śmierci malarki\, jej prace zostały zaprezentowane w Polsce\, w Skierniewicach\, na wystawie w Izbie Historii Skierniewic. Od marca 2022 roku do grudnia 2023 trwał pokaz jej malarstwa w Musée d’Art et d’Histoire du Judaïsme (Muzeum Sztuki i Historii Judaizmu w Paryżu). \nPlanowana wystawa\, od 21 stycznia do 7 kwietnia 2024 roku w Muzeum Historycznym Skierniewic\, to symboliczny powrót artystki do rodzinnego gniazda\, do źródeł. Skierniewickie Muzeum będzie gościć w swoich progach niemal 80 jej prac\, stanowiących przekrój jej malarstwa. Tak obszerna wystawa była możliwa dzięki uprzejmości kolekcjonerów\, galerii i muzeów z Polski i Francji. Część pokazanych prac pochodzi również ze zbiorów Muzeum Historycznego Skierniewic. \n„Estera Karp” w Muzeum Historycznym w Skierniewicach\nWystawie towarzyszyć będzie publikacja\, w dużej mierze dwujęzyczna\, polsko-francuska\, zawierająca teksty na temat życia i dzieła Estery Karp oraz katalog wszystkich pokazanych na wystawie prac\, reprodukowanych w kolorze. \nW opisany powyżej sposób\, realizowany projekt spełnia założone przez nas cele\, którymi były i są: badania\, dokumentacja\, popularyzacja i upowszechnienie wiedzy na temat artystki – zarówno we Francji\, jak i w Polsce\, dzięki połączeniu wysiłków przedstawicieli obu środowisk. \nKuratorzy:\ndr Ewa Bobrowska\, prof. Sławomir Górzyński\, Marzena Rafińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/estera-karp/ LOCATION:Muzeum Historyczne Skierniewic\, ul. Stefana Batorego 64 J\, Skierniewice\, 96-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/12/estera-karp.jpg GEO:51.951119;20.142406 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Historyczne Skierniewic ul. Stefana Batorego 64 J Skierniewice 96-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stefana Batorego 64 J:geo:20.142406,51.951119 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240125 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T122623Z LAST-MODIFIED:20240205T122623Z UID:23903-1706140800-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Obrraz 2 [Gliszczyński\, Marzec\, Huculak\, Twardowski\, Zawadzki] DESCRIPTION:Wystawa Obrraz 2\nWystawa Obrraz 2 w Muzeum Narodowym w Szczecinie jest drugą\, po ekspozycji w Muzeum Narodowym w Lublinie\, wspólną prezentacją grupy Obrraz. \nW jej składzie znajdziemy: Krzysztofa Gliszczyńskiego\, Łukasza Huculaka\, Sławomira Marca\, Lecha Twardowskiego i Tomasza Zawadzkiego\, artystów\, dla których punktem wyjścia jest… obraz. \nTo pozornie oczywiste stwierdzenie ma podkreślić\, że obraz jest zwykle punktem dojścia\, a nie – jak w przypadku tej wystawy – raczej jego początkiem. Naturalnym nastawieniem wobec obrazu jest uznanie nadrzędności wykreowanego przez artystę świata\, gdzie obraz stanowi jego medium. Tymczasem malowidła prezentowane w Muzeum Narodowym w Szczecinie są obiektami utworzonymi z refleksji i manipulacji przedmiotem\, zwanym „obrazem”. Jako pewien byt materialny i trójwymiarowy\, pozornie jest on przedmiotem dobrze oswojonym w kulturze. Przez wieki stanowił środek przekazu czegoś innego\, był „oknem na świat”\, zasłoną czegoś niewyrażalnego\, symbolem nieujawnionego. Jednocześnie sam pozostaje zagadkowy jako przedmiot\, prowokuje do działań\, ukazujących go jako źródło artystycznego procesu. \nwięcej informacji >> \nArtyści: Krzysztof Gliszczyński\, Sławomir Marzec\, Łukasz Huculak\, Lech Twardowski\, Tomasz Zawadzki \nKurator: Lech Karwowski\nWspółpraca kuratorska: Magdalena Lewoc\, Natalia Sara Skorupa URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obrraz-2-gliszczynski-marzec-huculak-twardowski-zawadzki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej\, ul. Staromłyńska 1\, Szczecin\, 70-561\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/obrraz-2.jpg GEO:53.4280885;14.5547552 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej ul. Staromłyńska 1 Szczecin 70-561 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Staromłyńska 1:geo:14.5547552,53.4280885 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240127 DTEND;VALUE=DATE:20240520 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T115834Z LAST-MODIFIED:20240205T115834Z UID:23887-1706313600-1716163199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Władysław Hasior – Daniel Rycharski. „Mogę wam opowiedzieć o sobie o was” DESCRIPTION:Wystawa Władysław Hasior – Daniel Rycharski. „Mogę wam opowiedzieć o sobie o was”\nWystawa „Władysław Hasior – Daniel Rycharski „mogę wam opowiedzieć o sobie o was” koncentruje się wokół OSOBY i otaczającego ją/jego świata\, którego „dramatyczność” dostrzegał i komentował w swoich pracach Władysław Hasior\, oraz świata\, o którego kryzysie wartości mówi Daniel Rycharski. \nZ jednej strony mamy więc narratora\, pragnącego „budzić wrażliwość na zjawiska\, która spospolitowała nam codzienność” i opowiadającego\, że ból\, samotność\, wina\, to doświadczenia towarzyszące człowiekowi od wieków. Z drugiej artystę\, który porusza tematy związane z wykluczeniem człowieka\, z nieakceptowaniem jego odmienności\, mówiącego o kryzysie dotychczas obowiązujących norm i pojęć moralnych\, a także o konieczności zmian oraz zaktywizowania się w obliczu współczesnych problemów. Obaj artyści podkreślają również swoje pochodzenie\, a ich głosy łączą się w jedną opowieść o ludzkim doświadczeniu. \nWystawa jest okazją do spotkania dwóch ważnych dla polskiej sztuki artystów. Zaproszenie Daniela Rycharskiego do dialogu z Władysławem Hasiorem nie jest przypadkiem. Łukasz Gorczyca określa artystyczną działalność Hasiora jako „twórczość dotyczącą polskiej transformacji powojennej. Tego w jaki sposób następuje zderzenie modernizacji socjalistycznej z bardzo tradycyjną\, katolicką czy pofeudalną strukturą”. Podobne głosy pojawiają się w dyskusji na temat Rycharskiego\, tyle\, że jego rzeczywistość to nie Polska PRL-u\, a ta potransformacyjna – z rozrastającymi się miastami\, ale spychaną na margines wsią. Artysta podkreśla\, że zmiany zaczęły się już po 1989 roku\, ale większe znaczenie miał akces Polski do Unii Europejskiej i to tę datę można przyjmować jako definitywnie kończącą kulturę chłopską\, opartą na małych gospodarstwach\, pracujących na własne potrzeby. Hasior rejestrował pojawiające się w polskich domach nowe materiały\, zmieniające się estetyki\, Rycharski z kolei chce zwrócić uwagę na to\, jak przemiany społeczno-polityczne wpłynęły na życie ludzi na wsi. \nObaj artyści mają doskonale znają przestrzeń rytuałów\, symboli\, kodów językowych polskiej prowincji. Świadomość swojego pochodzenia to z pewnością cechy\, które ich łączą\, ale najważniejsze w ich sztuce jest skupienie na OSOBIE i na jego/jej lękach\, bólu\, słabościach\, ale też pamięci doświadczeń\, które gromadzi przez całe swoje życie. Obaj swoją sztukę tworzą z myślą o odbiorcy\, o kontakcie z nim i opowiedzeniu mu konkretnych treści\, ale też skłonieniu do namysłu nad tu i teraz. W podejściu obu artystów widać chęć wypracowania sposobu porozumiewania się z odbiorcą\, przekazywania mu swoich intencji i przypominania o ważnych kwestiach. \nPrezentowane na wystawie prace pochodzą z kolekcji prywatnych i instytucjonalnych. W przypadku Władysława Hasiora są to przede wszystkim asamblaże i materiały archiwalne pochodzące ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem oraz z kolekcji prywatnej. Poza pracami wypożyczonymi z galerii i od osób prywatnych\, na wystawie prezentujemy również nowe realizacje przygotowane przez artystę specjalnie na tę ekspozycję. \nKuratorka: Julita Dembowska \nWspółorganizator: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem \nWypożyczenia: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem\, Gunia Nowik Gallery\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Galeria Arsenał w Białymstoku\, Fundacja Sztuki Polskiej ING\, kolekcje prywatne URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wladyslaw-hasior-daniel-rycharski-moge-wam-opowiedziec-o-sobie-o-was/ LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/hasior-rycharski.jpg GEO:54.4454612;18.5696073 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240202 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240229T200304Z LAST-MODIFIED:20240229T200304Z UID:24088-1706832000-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem DESCRIPTION:Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\nPatryk Różycki w dużej mierze zaczął osiągać to\, o czym marzył: uznanie\, stabilność finansową\, awans społeczny i klasowy. Wychowany w biedzie na wsi w centralnej Polsce\, Patryk wspomina marzenia o byciu kimś – piłkarzem\, a może artystą. Marzenia o tym\, żeby zdobyć uznanie w rodzinnej wsi i zasłużyć\, niczym Rocky Balboa\, na własny pomnik. Gdy w końcu jego marzenia zaczęły się spełniać\, pojawiło się coś\, czego się nie spodziewał: samotność\, a wraz z nią pustka\, poczucie zdrady u najbliższych osób\, świadomość zachwiania rodzinnych i przyjacielskich relacji. \nNie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem to instalacja\, na którą składają się malowidła-murale i zestawione z nimi obrazy na płótnie\, za pomocą których Patryk opowiada o relacjach rodzinnych\, izolacji\, wstydzie\, klasie społecznej\, przywileju i społecznym awansie. Wystawa\, która prowadzi widzów przez wspomnienia Patryka odwzorowane na osi czasu i przestrzeni\, jest hołdem\, swoistym listem miłosnym\, a może i przeprosinami dla tych\, których zachował w swoim sercu pomimo upływu czasu i zmiany statusu. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n\nChoć znakiem rozpoznawczym twórczości Patryka jest konfesyjność jego prac – tworzone przez niego obrazy są zapisem momentów bólu\, zakłopotania\, bezradności\, intymności\, poświęcenia\, śmierci\, które sam przeżył lub których był świadkiem – wystawa prezentuje nowe podejście formalne. Obok wspomnień na obrazach pojawiają się marzenia\, wstyd odczuwany w prawdziwym życiu splata się z fantazją\, a sceny z życia i filmów zostały namalowane na nieco mniejszych płótnach niż te\, które Patryk tradycyjnie stosuje. Fotograficzne migawki nakładają się na wielkoformatowe malowidła ścienne pokrywające całe ściany galerii aż po sufit. W odróżnieniu od dotychczasowych formatów stosowanych przez artystę\, ta niemal immersyjna instalacja budzi skojarzenie z muralizmem meksykańskim i renesansem malarstwa freskowego w Ameryce Północnej w pierwszej połowie ubiegłego stulecia. Oba zjawiska były wykorzystywane jako narzędzia polityczne o charakterze dydaktycznym w celu wprowadzenia sztuki do przestrzeni publicznej oraz propagowania określonych postaw społecznych (popularnych lub nie) i historii narodowej w społeczeństwie masowym. Z kolei odniesieniem o mniej świeckim charakterze\, za to ściślej związanym z kontekstem regionalnym\, jest biblia pauperum – zarówno książka\, jak i fresk zwracają się do tych\, którzy raczej nie są kolekcjonerami ani koneserami sztuki i nie szukają kultury w muzeach ani galeriach\, lecz doświadczają jej i tworzą w bardziej prozaiczny sposób. Dla Patryka to istotne punkty odniesienia. Przechodząc od intymnych momentów do bardziej kontemplacyjnego i holistycznego doświadczenia\, zaprasza widzów do swojego świata\, jednocześnie poszerzając przestrzeń obserwacji w galerii. Nie chce przy tym nikogo alienować czy uprzedmiotawiać – ani bohaterów\, ani odbiorców swoich prac. Przede wszystkim zaś nie traktuje postaci na swoich obrazach jako obiektów artystycznych\, dumnie podkreślając\, że są nierozerwalnie związani z jego życiem. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n\nWystawa Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem nie jest moralitetem ani opowieścią o tym\, że jedno życie jest dobre lub złe\, lepsze lub gorsze od drugiego. To raczej dar. To również przestrzeń do refleksji nad surową rzeczywistością ludzkiego przywiązania\, emocjonalną pustką i poczuciem surrealności\, które pojawia się\, gdy marzenia jednego człowieka stają się rzeczywistością tylko dla niego. To medytacja nad obcością\, którą nosi się w sobie\, i wynikającą z niej nadzieją na zadośćuczynienie krzywd\, jakie może wyrządzić życiowa zmiana. W swojej pracy Patryk wyraża pragnienie ocalenia zerwanych relacji\, konfrontując się jednocześnie ze statusem artysty i kwestionując pogląd\, że sztuka jest doświadczeniem uprzywilejowanym. Dokonuje tego przez pokazanie przeżytego wstydu i życiowych zmagań\, jednak w sposób daleki od dramatyzowania\, nie tworząc efektu obcości\, lecz nadając ludzki wymiar realnym i często niedocenianym trudnościom związanym z awansem klasowym i realizowaniem marzeń. \nKuratorka: Katie Zazenski\nIdentyfikacja wizualna: Maciej Bychowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/patryk-rozycki-nie-czuje-nostalgii/ LOCATION:Gdańska Galeria Miejska I\, ul. Piwna 27/29\, Gdańsk\, 80-831\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/patryk-rozycki.jpg GEO:54.349742815571;18.652616127485 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Gdańska Galeria Miejska I ul. Piwna 27/29 Gdańsk 80-831 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piwna 27/29:geo:18.652616127485,54.349742815571 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240203 DTEND;VALUE=DATE:20240601 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240514T152026Z LAST-MODIFIED:20240726T151640Z UID:24539-1706918400-1717199999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Krzycz\, Siostro\, krzycz! DESCRIPTION:Wystawa Krzycz\, Siostro\, krzycz!\nW projekcie „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” zadajemy trudne pytania o indywidualną i zbiorową odpowiedzialność oraz znaczenie aktywnej postawy obywatelskiej. \nTytuł projektu „Shout\, Sister\, Shout!”\, zaczerpnięty został z utworu nagranego w 1942 roku przez Siostrę Rosettę Tharpe. Urodzona w 1915 roku amerykańska piosenkarka\, córka zbieraczy bawełny z Arkansas\, była wykluczona ze społeczeństwa na wielu poziomach: jako osoba czarnoskóra\, biseksualna i jako kobieta\, w czasach\, gdy trudno było być którąkolwiek z nich. \nŚpiewane przez nią potężnym głosem: „Shout\, Sister\, Shout!” to coś więcej\, niż tylko piosenka. To hymn\, który wzywa do działania i stanowi pochwałę otwartego wypowiadania się\, nieskrępowanego wyrażania siebie i odważnego przełamywania społecznych barier; święto siły i indywidualności. Tharpe zachęca do używania kobiecego głosu jako narzędzia zmiany. \nOdnosząc się do tego przesłania\, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika realizuje projekt „Krzycz\, Siostro\, krzycz!”\, złożony z rezydencji artystycznych\, warsztatów i działań twórczych. Jego podsumowaniem jest wystawa prac artystycznych zaprojektowana jako narzędzie edukacyjne oraz publikacja. Wystawa w swym założeniu teoretycznym nawiązuje do historii bytomskich kobiet\, którym w czasach narodowego socjalizmu odebrano wszystko\, odarto je z godności i człowieczeństwa\, a w końcowym efekcie pozbawiono je również prawa do życia – ostatnich przedwojennych właścicielek kamienicy przy Rynku 26\, Kathe Cohn i Friederike Marianne Guttman. Dziś w ich dawnym domu mieści się CSW Kronika. \nLidija Mirković\, Dialogue with Carmen\, cykl zdjęć zrealizowany podczas rezydencji artystycznej w Bytomiu z kobietami z lokalnej społeczności romskiej\, fot. Lidija Mirković\nTropiąc ich dotąd nieznane losy\, oddajemy im głos\, który został odebrany. Przyglądamy się jednocześnie historiom współczesnych kobiet\, na różne sposoby wykluczanych ze społeczeństwa w XXI wieku. Pokazując mechanizmy i efekty systematycznego prześladowania\, motywowanego nienawiścią do różnorodności\, chcemy rozbudzić krytyczne myślenie i świadomość społeczną. Kilkadziesiąt lat po Zagładzie społeczeństwa przestają wyciągać wnioski z historii\, nie potrafią jej interpretować i powtarzają wciąż te same błędy. Poprzez odniesienie teraźniejszości do wydarzeń z przeszłości w projekcie „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” zadajemy trudne pytania o indywidualną i zbiorową odpowiedzialność oraz znaczenie aktywnej postawy obywatelskiej. Wskazujemy schematy działań\, które mogą stwarzać niebezpieczeństwo dla grup wykluczanych\, zwracamy uwagę na to\, jak przekładają się na kondycję całego społeczeństwa i dociekamy w jaki sposób czynniki historyczne\, społeczne\, religijne\, polityczne czy ekonomiczne mogą zniszczyć i zdezintegrować wartości demokratyczne i prawa człowieka. \nProjekt „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” dofinansowano ze środków Fundacji Pamięć\, Odpowiedzialność i Przyszłość (Stiftung Erinnerung\, Verantwortung und Zukunft) w ramach programu „Historia lokalna”. \nArtystki: Maciej Cholewa\, Barbara Gryka\, Dorota Hadrian\, Irena Klepfisz\, Lidija Mirković\, Ewa Noras\, Anna Piotrowska\, Marta Romankiv\, Pragati Sethi\, Małgorzata Szandała\, Alla Zagaykevych \nKuratorki: Agata Cukierska\, Katarzyna Kalina URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krzycz-siostro-krzycz/ LOCATION:CSW Kronika\, Rynek 26\, Bytom\, 41-902\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/05/krzycz-siostro-krzycz.jpg GEO:50.34668887441;18.923307911053 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=CSW Kronika Rynek 26 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 26:geo:18.923307911053,50.34668887441 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240210 DTEND;VALUE=DATE:20240413 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240429T111446Z LAST-MODIFIED:20240429T111446Z UID:24453-1707523200-1712966399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jak przyjemnie się bawimy DESCRIPTION:Wystawa Jak przyjemnie się bawimy\nNierzeczywiste\, pełne niepowściągliwych wizji malarstwo. Odwołania do podświadomych lęków\, snów\, halucynacji\, baśni i mitów oraz inspiracja twórczością dzieci i rekonstrukcje nieoczywistych i niejednoznacznych stanów psychicznych człowieka. To znana nam wszystkim klasyczna definicja surrealizmu\, fundamentalnego kierunku który pojawił się w Europie na początku ubiegłego wieku\, zmieniając spojrzenie na sztukę. Współcześnie nadal fascynuje zarówno artystów\, jak i odbiorców. Naszą wyobraźnię pobudza imaginarium Salvadora Dalí\, mrok i tajemnica Maxa Ernsta\, surowość i mistyka René Magritte. W polskiej sztuce najsłynniejszą surrealistką była Erna Rosenstein\, malarka i poetka\, twórczyni wysublimowanych i aluzyjnych niewielkich obrazów – precjozów. \nNajnowsza wystawa w Spectra Art Space „Jak przyjemnie się bawimy” powstała w kontekście okrągłej rocznicy 100-lecia ogłoszenia przez André Bretona „Manifestu surrealizmu” i założenie Biura Poszukiwań Surrealistycznych w 1924 roku\, skupia się jednak na innej czołowej postaci nurtu. Powracamy bowiem do twórczości poety i krytyka sztuki Guillaume’a Apollinaire’a\, aby bliżej przyjrzeć się refleksji samego twórcy terminu „surrealizm”. Apollinaire użył po raz pierwszy nowego słowa prywatnie\, w liście do przyjaciela w marcu 1917 roku\, ponownie kilka miesięcy później w opisie własnego przedstawienia teatralnego „Les Mamelles de Tirésias”: \nChcąc nacechować mój dramat\, posłużyłem się neologizmem\, który można mi chyba wybaczyć\, gdyż rzadko je wymyślam; ukułem przymiotnik nadrealistyczny [fr. sur- réaliste]\, który wcale nie oznacza symboliczny (…). Kiedy człowiek chciał naśladować chód\, stworzył koło\, które wcale nie przypomina nogi. Tak też ów człowiek wymyślił surrealizm\, wtedy jednak sam jeszcze o tym nie wiedział (…) Wolałem jednak dać upust owej fantazji\, która jest moim sposobem interpretowania natury\, fantazji\, która – zależnie od dnia – ujawnia się z większą lub mniejszą dozą melancholii\, satyry czy liryzmu\, lecz zawsze – na ile mnie stać – ze zdrowym rozsądkiem\, w którym zawiera się niekiedy dość nowatorstwa\, by szokować i oburzać\, lecz który odsłoni się ludziom uczciwym. ~ Guillime Apollinaire\nprzedmowa do Cycków Tyrezjasza\, [w:] Teatr Apollinaire’a\, tłum. A. Włoczewska\, Kraków 2015\, s. 241 \nWystawę „Jak przyjemnie się bawimy” tworzą dzieła\, które nie kwalifikują się wprost jako surrealistyczne\, choć wyrastają z jego tradycji\, energii i estetyki. Cechują je nietypowe zestawienia przedmiotów\, deformacje i metamorfozy. Łączą elementy nowej figuracji i naturalizmu z umownością wykorzystanych podtekstów. Prowokują i zaskakują. Zawieszają tajemnicę\, wyzwolone z konieczności naśladowania natury. Jednak nie wynikają z podświadomych decyzji ich twórców\, przeciwnie są efektem intencjonalnych wyborów. Artystki i artyści z determinacją czerpią z niezrównanego bogactwa motywów i technik nadrealizmu\, jego nieoczywistości\, w jednym celu – zbudowaniu uwierającej atmosfery „ciszy przed burzą”. Podobnie jak słynny\, prezentowany na wystawie kaligram Apollinaire’a z 1914 roku „Krawat i Zegarek”\, powstały u progu nadchodzących światowych zmian\, których nie wszyscy jego współcześni byli świadomi. Gdy rzeczywistość staje się nieprzewidywalna\, a przyszłość niejasna\, bywa że pragniemy uciec w iluzję. Zatrzymać na moment czas i poddać się ulotnym wrażeniom nierealnych światów\, pobudzając wyobraźnię\, wystawiając na próbę granice własnej percepcji. Czy jednak nie warto\, za Apollinairem\, pozostać wytrwale świadomym. Przecież zawsze ”Jest już za 5 wreszcie”. \nWystawa prezentuje dzieła wyłącznie z kolekcji Anny i Jerzego Staraków. \nArtystki i artyści: Maria Anto\, Ewa Ciepielewska\, Ryszard Grzyb\, Izabella Gustowska\, Władysław Hasior\, Tadeusz Kantor\, Paweł Kowalewski\, Ewa Kuryluk\, Alfred Lenica\, Marcin Maciejowski\, Kazimierz Mikulski\, Jarosław Modzelewski\, Zdzisław Nitka\, Teresa Pągowska\, Marek Sobczyk\, Jerzy Tchórzewski\, Ryszard Woźniak\, Andrzej Wróblewski \nKuratorka: Ania Muszyńska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jak-przyjemnie-sie-bawimy/ LOCATION:Fundacja Rodziny Staraków\, ul. Bobrowiecka 6\, Warszawa\, 00-728\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/04/jak-przyjemnie-sie-bawimy.jpeg GEO:52.197808502017;21.048149897846 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Rodziny Staraków ul. Bobrowiecka 6 Warszawa 00-728 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Bobrowiecka 6:geo:21.048149897846,52.197808502017 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240213 DTEND;VALUE=DATE:20241201 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T124737Z LAST-MODIFIED:20240205T124737Z UID:23913-1707782400-1733011199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament DESCRIPTION:Wystawa Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament \nJak wyglądało życie codzienne w późnośredniowiecznym mieście? Z jakimi problemami zmagali się jego mieszkańcy\, szczególnie ci z nizin społecznych? Jak wyglądała ich rzeczywistość? W barwny\, ale i dosadny sposób odpowiada na to pytanie François Villon\, opisując w Wielkim i Małym testamencie obyczajowość epoki\, sposób życia i zainteresowania mieszkańców stolicy Francji. \nVillon był dzieckiem Paryża. Tam się urodził\, wychowywał i zdobył wykształcenie. Tam też grzeszył i tworzył swoje dzieła. Tam wykreował własną postać — artysty i wyrzutka o burzliwym życiorysie\, wrażliwego obserwatora świata i skruszonego grzesznika. \nWystawa pt. Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament dzięki grafikom Stefana Mrożewskiego przybliży zarówno twórczość\, jak i postać samego autora. Postara się także ukazać wzajemne przenikanie się sfer sacrum i profanum w średniowiecznej codzienności. \nKurator: Paulina Bies\nKoordynator: Magdalena Del URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-ramami-literackie-inspiracje-w-grafice-francois-villon-wielki-i-maly-testament/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach | Muzeum Stefana Żeromskiego\, ul. Jana Pawła II 5\, Kielce\, 25-013\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Villon_.jpg GEO:50.867707303988;20.630089783095 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach | Muzeum Stefana Żeromskiego ul. Jana Pawła II 5 Kielce 25-013 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Jana Pawła II 5:geo:20.630089783095,50.867707303988 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240215 DTEND;VALUE=DATE:20240421 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240129T130352Z LAST-MODIFIED:20241121T104852Z UID:23776-1707955200-1713657599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stanisław Baj. To jedno miejsce DESCRIPTION:Wystawa Stanisław Baj. To jedno miejsce\nNa tę wyjątkową wystawę przygotowaną dla Państwa przez Galerię aTAK\, zaprasza i zapowiada ją\, Krzysztof Musiał: \n„To jedno miejsce” jest czwartą wystawą malarstwa Stanisława Baja w Galerii aTAK. Od pierwszej\, w 2011 roku\, minęło kilkanaście lat. Miałem w tym czasie możliwość dość dobrze poznać artystę. Profesor Baj zapraszał mnie do swojego domu nad Bugiem\, spędziliśmy też razem miesiąc na zorganizowanym przeze mnie dla jego studentów plenerze w Toskanii. We Włoszech z zaciekawieniem przyglądałem mu się przy pracy\, zwłaszcza kiedy malował\, sam z siebie\, dwa moje portrety\, które\, uważam\, są niezwykle trafione; rozpoznaję w nich siebie bardziej niż w lustrze. \nPragnę podkreślić\, że wszystkie dotychczasowe prezentacje obrazów Baja w Galerii aTAK cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. W przypadku pierwszej wystawy trzeba było zrobić dodruk katalogu\, a przy ostatniej musieliśmy dodać kilkanaście nowych prac ujętych w specjalnie wydanym aneksie! \nStanisław Baj\, Rzeka Bug. Fragment | 2023\, fot. Agata Ciołek\nDroga do takiej popularności nie była ani łatwa\, ani szybka. W przeciwieństwie do artystów\, których gwiazda rozbłyskuje nagle (i często szybko ciemnieje)\, Baj na swój obecny sukces pracował długie lata\, nie ulegając żadnym wpływom\, modom czy trendom. Nigdy nie szedł na skróty. Zawsze był wierny sobie\, swojej artystycznej wizji i taki pozostał do dzisiaj. (…) \nStanisław Baj\, Rzeka Bug | 2023\, fot. Agata Ciołek\nCzy obecnie\, będąc u szczytu popularności\, zmienił się? Czy osiadł na laurach? Absolutnie nie! Dalej każdą wolną chwilę spędza nad swoją rzeką\, dalej maluje to jedno miejsce\, które przecież nigdy nie jest takie samo; ono za każdym razem inaczej wygląda – w naturze\, a więc i na płótnie”. \nStanisław Baj\, Rzeka Bug. Fragment | 2022\, fot. Agata Ciołek URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-baj-to-jedno-miejsce/ LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11/38\, Warszawa\, 00-052\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/stanislaw-baj-to-jedno-miejsce.jpg GEO:52.248451414432;21.173821985761 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11/38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11/38:geo:21.173821985761,52.248451414432 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240216 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240123T105506Z LAST-MODIFIED:20240123T112341Z UID:23721-1708041600-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowa ekspresja DESCRIPTION:Nowa ekspresja\nNa wystawie „Nowa ekspresja” prezentujemy twórczość wybitnych artystów z kręgu niezależnej sztuki lat 80. XX w. Wśród pokazywanych prac znajdują się dzieła klasyczne dla tego kierunku\, niezwykle istotne dla rozwoju poszczególnych artystów. Ale są także obrazy\, rysunki i instalacje mniej lub prawie wcale nieznane\, bo prezentowane pierwszy raz od 40 lat\, wyciągnięte przez artystów ze strychów lub najdalszych zakamarków archiwum. \nW zamierzeniu kuratorskim wystawa jest niczym tymczasowe „Muzeum Nowej ekspresji”\, zawierające doskonale znane obiekty obok mniej znanych i grupujące gwiazdorów tej tendencji wraz z twórcami działającymi na uboczu. Wybory artystów i dzieł w wielu przypadkach są oczywiste\, ale czasem zupełnie nie – dokonywane były z troską o to\, czy te prace przeszły pozytywnie próbę czasu\, czy zachowały dawną żywotność i siłę oddziaływania. Tę kwestię oceni publiczność. \n\n \n \n \n \n \n Zbigniew Dowgiałło\, Jeźdźcy Litewscy | 1986\n \n \n \n \n \n \n \n Zbigniew Dowgiałło\, Jeźdźcy Litewscy | 1986\n \n \n\nZjawisko nazwane Nową ekspresją rozwijało się w Polsce od samego początku lat 80.\, od narodzin Solidarności i w czasach stanu wojennego\, osiągnęło szczyt w latach 1986–87 i do 1989 właściwie się wypaliło\, choć jeszcze do 1992 odbywały się ostatnie wystawy. Pod względem formalnym Nowa ekspresja była równorzędnym i równolegle funkcjonującym odłamem transawangardy (określanej we Włoszech nazwą Arte cifra lub La Transavanguardia\, w Niemczech Neue Wilde\, we Francji Figuration libre\, w USA New Image Painting)\, świętującej w latach 80. sukcesy artystyczne i komercyjne na całym świecie. \nJednak polscy „dzicy” malarze nie mogli funkcjonować w obiegu międzynarodowym z powodu izolacji kraju w czasie stanu wojennego. Dodatkowo\, w wyniku ogłoszonego przez środowisko niezależnych artystów bojkotu państwowych sal wystawowych\, młodzi dobrowolnie odcięli się od szerokiej publiczności krajowej. Szerzej pokazali swoje prace dopiero w drugiej połowie dekady\, stąd częste oskarżenia o wtórność wobec tendencji zachodnich\, wysuwane przez partyjnych publicystów. \nLeon Tarasewicz\, Bez tytułu\nW lecie 1986\, w państwowej galerii BWA w Sopocie\, doszło do pierwszej szerokiej manifestacji Nowej ekspresji w sztuce polskiej. Było to pewnego rodzaju podsumowanie działań artystów z pierwszej połowy lat 80.\, które odbywały się w mieszkaniach prywatnych\, kościołach i galeriach studenckich. Rok później\, w 1987\, odbyły się najważniejsze wystawy odnoszące się do tej tendencji – głównie w Warszawie. W niezależnej przestrzeni d. Zakładów Norblina pokazana została wystawa „Co słychać?” oraz seria indywidualnych prezentacji artystów Nowej ekspresji w innych miejscach. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Tracewski\, Tryptyk In caso di nebbia | 1986-2010\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Tracewski\, Tryptyk In caso di nebbia | 1986-2010\n \n \n\nNa przełomie 1987/88 w warszawskim Muzeum Narodowym miała miejsce ekspozycja „Realizm radykalny. Abstrakcja konkretna”\, stanowiąca rodzaj podsumowania i nobilitująca cały nurt. Wystawę otwierał obraz „Zatopienie tratwy pełnej komunistów” Zbigniewa Macieja Dowgiałły – to samo dzieło otwiera również ekspozycję toruńską. Po pokazie w MNW odbyły się: II Biennale Sztuki Nowej w Zielonej Górze\, zdominowane przez Nową ekspresję\, II Krajowe Biennale Młodych w kościołach Wrocławia oraz wiele innych\, mniejszych lub większych wystaw. Na arenie międzynarodowej polscy „dzicy” również zaznaczyli swoją obecność – warszawska Gruppa wzięła udział w Documenta 8 w Kassel\, najważniejszym przeglądzie nowej sztuki w Europie. \nZdzisław Nitka\, Wieczorem idę przez miasto\nNa wystawie w toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej znalazły się prace najwcześniejsze\, prekursorskie dla rozwoju Nowej ekspresji: dyplomowe obrazy Jarosława Modzelewskiego z 1979–80\, wczesne płótna Ryszarda Grzyba sprzed 1980 i prace Włodzimierza Pawlaka z 1982. Większość prezentowanych dzieł pochodzi jednak z lat 1984–92. Na powierzchni 3000 m2 pokazujemy najbardziej charakterystyczne „dzikie” obrazy\, rysunki\, rzeźby i instalacje\, ale także wideo i filmy\, fotografie oraz dokumenty z epoki. To największa prezentacja Nowej ekspresji\, jaka kiedykolwiek miała miejsce w kraju i za granicą (nieznacznie\, ale jednak mniejsza była wystawa „Kunst der Freiheit” w Kuehl Haus w Berlinie w 2017). „Nowa ekspresja” to szeroka panorama\, ale również próba odtworzenia atmosfery lat 80.\, pokazania\, w jakich warunkach przyszło tworzyć młodym twórcom oraz jak świetne\, odważne i oryginalne dzieła powstawały w skrajnie nieprzyjaznych dla sztuki czasach. \nW sali kolumnowej i na całym pierwszym piętrze CSW umieściliśmy panoramę nurtu Nowej ekspresji i pokazy zestawów prac wybranych kilkudziesięciu artystów\, natomiast w salach drugiego piętra znalazły miejsce dwie obszerne wystawy indywidualne najciekawszych\, zdaniem kuratora\, indywidualności Nowej ekspresji: Ryszarda Grzyba i Zdzisława Nitki. Stanowią integralną część całej wystawy pt. „Nowa ekspresja”. \nPokazujemy też prace kilku prekursorów tej tendencji: Eugeniusza Markowskiego\, Edwarda Dwurnika i Wiesława Obrzydowskiego\, a także niezwykle uważnego i czułego filmowego kronikarza tamtej epoki\, Józefa Robakowskiego. Równolegle do przygotowań do wystawy\, trwają prace nad „Wielką księgą Nowej ekspresji” – monografią tego ważnego dla polskiej sztuki zjawiska. Przygotowany został również bogaty program edukacyjny i filmowy\, a w księgarni CSW bogaty wybór wydawnictw związanych z Nową ekspresją. \nArtyści: Sylwester Ambroziak\, Mirosław Bałka\, Krzysztof M. Bednarski\, Mirosław Filonik\, Zbigniew Maciej Dowgiałło\, Edward Dwurnik\, Waldemar Fydrych Major\, Anna Gruszczyńska\, Ryszard Grzyb\, Bożena Grzyb-Jarodzka\, Marek Kijewski i Kocur\, Grzegorz Klaman\, Leszek Knaflewski\, Paweł Kowalewski\, Mariusz Kruk\, Jacek Kryszkowski\, Łódź Kaliska\, Eugeniusz Markowski\, Eugeniusz Minciel\, Jarosław Modzelewski\, Zdzisław Nitka\, Wiesław Obrzydowski\, Włodzimierz Pawlak\, Pomarańczowa Alternatywa\, Sławomir Ratajski\, Józef Robakowski\, Krzysztof Skarbek\, Marek Sobczyk\, Jacek Staniszewski Dread\, Leon Tarasewicz\, Wojciech Tracewski\, Jerzy Truszkowski\, Sławomir Witkowski\, Ryszard Woźniak. \nWernisaż: 16.02.2024\, g. 18:00\nKurator: Krzysztof Stanisławski\nKoordynatorki: Renata Sargalska\, Ewa Jurkowska\, Anna Buller\nProdukcja: Wojciech Ruminski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowa-ekspresja-csw-torun/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/Nowa-Ekspresja.jpg GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240216 DTEND;VALUE=DATE:20240805 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240205T110838Z LAST-MODIFIED:20240331T170903Z UID:23870-1708041600-1722815999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Memento vitae. Malarstwo Józefa Czapskiego w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie DESCRIPTION:Józef Czapski\, Młody mężczyzna na czerwonym tle | 1980\n„Piątek. Napisałem na okładce tego nowego kajetu tylko: memento! Bo tu nie chodziło mi tylko o memento Mori\, ale o memento Vitae\, które jeszcze mnie czeka\, czy będzie trwało to życie dzień\, czy parę lat!” – zanotował w jednym z ostatnich swoich dzienników 91-letni Józef Czapski. \nWystawa Memento vitae to pierwsza prezentacja całej kolekcji malarstwa Czapskiego w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. \nKolekcja ta liczy obecnie (stan na koniec grudnia 2023 roku) 27 obrazów olejnych i 2 olejne szkice do obrazów. Powstała przeważnie dzięki darom\, a także pojedynczym zakupom. Już w roku 1958\, dzięki staraniom legendarnej kustoszki Muzeum\, Heleny Blum\, zakupiono bezpośrednio od autora Czerwoną kawiarnię (1956)\, w roku 1960 Ministrantów (1955)\, a w roku 1967 Starą kobietę – Femme Forte (1965). W roku 1991 dzięki Tadeuszowi Nyczkowi MNK zakupiło Kobietę w oknie (1977) ze zbiorów Katarzyny i Zbigniewa Herbertów\, a w latach 2021–2022 Parę (niedatowany) i Młodzieńców na plaży w Dinard (1970) od Renaty i Marka Szypulskich. \n\n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Nędza | 1971\, zbiory MNK\n \n \n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Ministranci | 1955\,\nzbiory MNK\n \n \n\nObrazy Czapskiego ze swoich zbiorów darowali MNK Elżbieta Colin-Łubieńska\, Barbara i Richard Aeschlimannowie\, Adela Maria z Bohomolców Żeleńska i Władysław Żeleński\, siostry Łubieńskie – Róża (pseudonim artystyczny Rula Lenska)\, Gabriela Łubieńska-Steele i Anna\, Lady Frances Phipps\, Krystyna Zachwatowicz-Wajdowa i Andrzej Wajda\, Renata i Marek Szypulscy oraz Polski Fundusz Humanitarny (Fonds Humanitaire Polonais) w Lailly-en-Val we Francji. \nNajwcześniejszy obraz w naszej kolekcji to Patrycja Newey w „Tosce” (1953); najpóźniejsze pochodzą z końca lat 80. i początku lat 90.\, gdy artysta był już – jak pisał w dziennikach – „prawie zupełnie ślepy”. \nJózef Czapski\, Pociąg podmiejski | 1967\, zbiory MNK\nJózef Czapski\, choć czerpał z malarstwa francuskiego i był zmuszony żyć i tworzyć na emigracji\, widział swoje malarstwo przede wszystkim w Polsce\, na tle malarstwa polskiego. Pod koniec życia rozmyślał nad sensem swojej pracy i tym\, co zostanie. \n„Więc co przyniosła nasza fala kapistowska i ja w szczególności. Umęczenie przez czyste malarstwo. Co to znaczy? […]Może mój testament to tylko wola malarska podniesienia choć o mały szczebel QUALITÉ MALARSKIEJ na gruncie polskim\, gdzie moje malarstwo jest zaledwie znane. […] Czy coś z tego zaistnieje\, czy będzie połknięte przez nowy koniec świata\, to już sprawa nie moja!”. \nKuratorka: Agnieszka Kosińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/memento-vitae-malarstwo-jozefa-czapskiego-mnk/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Jozef-Czapski-Mlody-mezczyzna-na-czerwonym-tle-1980.png GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240220 DTEND;VALUE=DATE:20240330 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240117T163513Z LAST-MODIFIED:20241121T104827Z UID:23682-1708387200-1711756799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kolory życia. Hanna i Jacek Żuławscy DESCRIPTION:Wystawa przybliży oeuvre artystycznego małżeństwa Hanny i Jacka Żuławskich – wszechstronnych twórców i charyzmatycznych pedagogów. Jacek pochodził z jednego z najpłodniejszych artystycznie polskich rodów\, którego przedstawiciele byli i są aktywni na polu literackim\, plastycznym\, muzycznym i filmowym\, do dziś zadziwiając skalą i różnorodnością dokonań. Z kolei ojciec Hanny był rzeźbiarzem\, a stryj Zdzisław Piotr Jasiński – malarzem\, współzałożycielem grupy Pro Arte. \nHanna Żuławska\, Wykopy | l. 70. XX w.\, olej\, płótno\, 80\,0 x 100\,0 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\nKolory życia Hanna i Jacek Żuławscy\nEkspozycja oparta jest o kolekcję prywatną z Bydgoszczy\, powstałą poprzez pozyskanie spuścizny znajdującej się w zbiorach rodzinnych spadkobierców Żuławskich. Obszerny zespół dzieł obejmujący zróżnicowane dziedziny oraz szerokie ramy chronologiczne ich powstania (niemal 350 obiektów – obrazy olejne\, akwarele/gwasze/tempery\, rysunki\, grafiki\, rzeźba ceramiczna z lat 30.–80. XX w.) pozwalają na reprezentatywne przedstawienie dorobku artystów oraz prześledzenie założeń formalnych\, treściowych i stylistycznych w ich twórczości. \nKonwencja budowy obrazów oraz ich tony barwne wyraźnie wpisują malarstwo Żuławskich w tzw. szkołę sopocką z jej charakterystycznym koloryzmem\, spajającym różnorodną tematykę. Zarówno portrety\, jak i martwe natury\, sceny rodzajowe (często groteskowe sytuacje opisujące rzeczywistość powojenną)\, pejzaże\, a nawet kompozycje abstrakcyjne\, utrzymane są w duchu postimpresjonizmu. To wynik doświadczenia wyniesionego z nauk w pracowniach paryskich\, zwłaszcza Józefa Pankiewicza. Z kolei kadrowanie i budowanie planów obrazów wskazują wyraźnie na inspirację myślą Józefa Czapskiego. Charakterystyczny dla obojga artystów jest zwrot ku klasycyzmowi – czerpanie z tradycji starożytności poprzez sięganie po motywy z mitologii greckiej. \nCeramiczne rzeźby Hanny Żuławskiej są przykładem nowatorskiego podejścia do materii – ich masa kształtowana jest z zachowaniem walorów malarskich\, wyrażającym się m.in. w wielokrotnym powlekaniu i nawarstwianiu szkliwa oraz starannym doborze kolorystyki. Rozwiązania formalne jej wyrobów wykazują inspiracje twórczością Pabla Picassa. \n\n \n \n \n \n \n Hanna Żuławska\, Ludzie | 1969\, olej\, płótno\, 80\,0 × 100\,0 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\n \n \n \n \n \n \n \n Hanna Żuławska\, Autobus | l. 70. XX w.\, olej\, płótno\, 80\,0 x 64\,5 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\n \n \n \n \n \n \n \n Hanna Żuławska\, Martwa natura | l. 80. XX w.\, olej\, płótno\, 48\,0 × 54\,0 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\n \n \n \n \n \n \n \n Hanna Żuławska \, Zebranie\, olej\, płótno\, 86\,0 × 100\,0 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\n \n \n\nZaprezentowanie na wystawie licznych szkiców malarskich i rysunkowych\, wcześniej nie prezentowanych szerokiej publiczności\, wzbogaci wiedzę o warsztacie artystów i koncepcji tworzenia przez nich dzieła. Odnajdziemy wśród nich m.in. projekty mozaik i tapiserii. Nieznane dotąd grafiki z wczesnego okresu twórczości\, w różnych odmianach warsztatowych\, uzupełnią szerokie spektrum działalności artystycznej Żuławskich. \nEkspozycji towarzyszyć będzie drukowany katalog wszystkich dzieł Hanny i Jacka Żuławskich wchodzących w skład bydgoskiej kolekcji\, z barwnymi reprodukcjami nadającymi wydawnictwu charakter albumowy. \nHanna Żuławska\, Bez tytułu | l. 70. XX w.\, olej\, płótno\,100 x 140 cm\, praca z kolekcji prywatnej\, fot. Zofia Seyda – NCP.ART\nHanna i Jacek Żuławscy to artyści wyjątkowo zasłużeni dla Trójmiasta jako współtwórcy wyższego szkolnictwa artystycznego na Wybrzeżu\, aktywni działacze regionalnego Związku Polskich Artystów Plastyków\, czy autorzy koncepcji i wykonawcy pracujący przy wystroju powojennej rekonstrukcji gdańskiej Starówki. Są laureatami licznych nagród\, swoje prace prezentowali na wielu wystawach indywidualnych\, zbiorowych i problemowych w Polsce i za granicą. \n \nHanna Żuławska (1908 Warszawa – 1988 Warszawa)\nW latach 1930–1934 studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Kowarskiego (malarstwo dekoracyjne i monumentalne)\, następnie w paryskiej filii ASP w Krakowie kierowanej przez Józefa Pankiewicza. Była współzałożycielką Państwowego Instytutu Sztuk Plastycznych w Sopocie w 1945 r. – późniejszej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku\, a obecnie Akademii Sztuk Pięknych\, z którymi związała całe swoje zawodowe życie (kierowała Pracownią Ceramiki\, w latach 1964–1966 była dziekanem Wydziału Rzeźby). Jest autorką malarstwa monumentalnego oraz ceramiki użytkowo-dekoracyjnej\, m.in. mozaik w podcieniach domów na placu Konstytucji w Warszawie i na dworcu kolejowym w Gdyni\, polichromii\, sgraffitów i fresków kilkunastu kamienic Głównego Miasta w Gdańsku oraz na Starym i Nowym Mieście w Warszawie. Należała do „Grupy Ceramików Kadyny”. \nJacek Żuławski (1907 Kraków – 1976 Warszawa)\nW 1927 r. rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Władysława Jarockiego i Wojciecha Weissa. Dwa lata później przeniósł się do warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych\, gdzie studiował u Felicjana Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego (malarstwo dekoracyjne i monumentalne)\, następnie wyjechał do paryskiej pracowni Józefa Pankiewicza. W 1945 r. był współorganizatorem gdańskiej uczelni plastycznej\, gdzie prowadził Pracownię Rysunku Wieczornego\, Malarstwa Architektonicznego\, a w 1965 r. objął Pracownię Dyplomową Malarstwa. W 1952 r. został powołany na głównego projektanta malarstwa podczas rekonstrukcji ulic Długiej i Długi Targ w Gdańsku.\nopracowanie Inga Kopciewicz \nW dniu 21.03.2024 (czwartek)\, o godz. 18.00 zapraszamy na oprowadzanie kuratorskie po wystawie\, które poprowadzi jej kuratorka – Inga Kopciewicz. \nkuratorka: Inga Kopciewicz\nkoordynacja: Danuta Pałys \nPoczątek 20.02.2024\, godz. 18.00\nul. Gdańska 20\nKoniec 29.03.2024 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kolory-zycia-hanna-i-jacek-zulawscy/ LOCATION:Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy\, ul. Gdańska 20\, Bydgoszcz\, 85-006\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/BCS_BWA_KOLORY_ZYCIA_facebook_instagram_stories_v1.jpg GEO:53.126384699607;18.005315254664 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy ul. Gdańska 20 Bydgoszcz 85-006 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Gdańska 20:geo:18.005315254664,53.126384699607 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240222 DTEND;VALUE=DATE:20240320 DTSTAMP:20260509T071807 CREATED:20240226T122227Z LAST-MODIFIED:20240726T151548Z UID:24042-1708560000-1710892799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Przegląd sztuki współczesnej "Młode Zakopane" DESCRIPTION:Przegląd sztuki współczesnej „Młode Zakopane”\nProjekt „Młode Zakopane” to nie tylko projekt wystawienniczy\, to próba identyfikacji młodych artystów\, ich aktywizacji i podjęcia z nimi stałej współpracy. Przestrzeń Stacji Kultura stanie się profesjonalnym miejscem ich obecności twórczej w Zakopanem. Celem projektu jest odnalezienie tożsamości i treści w sztuce nowoczesnej\, która tworzy się dziś obok nas. To także projekt społeczny zagospodarowujący to\, co już nas otacza\, różne formy ekspresji artystycznej i kulturowej wywodzące się ze społeczności Zakopanego. \nZakopiańskie Centrum Kultury jako Organizator pragnie zbudować społeczną wrażliwość\, wspólnotę i zrozumienie wokół Twórców\, czyli Młodego Zakopanego. \nZapraszamy Twórców młodego pokolenia\, do zgłaszania swoich prac (plik: jpg\, tif) do dnia 19 marca 2024 na adres mailowy: mlodezakopane@zck.com.pl. Wyłonione przez profesjonalne jury prace będą prezentowane\, w ramach projektu wystawienniczego: Młode Zakopane\, w okresie kwiecień – październik 2024 roku w Stacji Kultura Zakopane. Wystawa pokonkursowa będzie efektem naszej współpracy z młodym pokoleniem Artystów – malarzy\, grafików\, rzeźbiarzy\, fotografików. Do przeglądu zapraszamy artystów z powiatu tatrzańskiego\, którzy ukończyli 18 rok życia\, a nie przekroczyli 35 roku życia. W konkursie mogą brać udział uczniowie liceów plastycznych oraz studenci i absolwenci uczelni artystycznych. \nW drugiej kolejności wybrane prace będą prezentowane w oryginalnych i nowoczesnych aranżacjach wnętrz przedwojennego budynku. Jako wydarzenia towarzyszące zaplanowano: spotkania dot. warsztatu graficzno – malarskiego\, nowych technik plastycznych\, promocji dzieł sztuki\, oraz spotkania z krytykami sztuki. Zakopiańskie Centrum Kultury zaplanowało produkcję 30 minutowego filmu dokumentalnego oraz wydanie katalogu w formie teczki z pracami młodych artystów. Chcemy weprzeć ich promocyjnie\, pozostawiając jednocześnie dokumentację projektu. Na specjalnej stronie internetowej zaprezentujemy sylwetki twórców. \nUdzielamy informacji na temat przeglądu także telefonicznie: 18 20 66 950. \nStacja Kultura to miejsce dotarcia do celu\, do Zakopanego w poszukiwaniu emocji\, wrażeń czasem tylko odpoczynku. Stacja to także początek podróży dla oferty z Zakopanego: muzycy\, plastycy\, młodzi Twórcy tutaj mają szansę\, dzięki naszemu wsparciu wyruszyć w podróż z bagażem swoich talentów. W budynku już dziś świadczymy bogate usługi o charakterze kulturalnym i informacyjnym nawiązując do historii dworca i klimatu przedwojennego Zakopanego\, w szczególności do dorobku wielkich postaci i artystów związanych z Zakopanem. Mamy nadzieję\, iż współpraca z nami\, stanie się dla artystów młodego pokolenia\, symbolicznym początkiem artystycznej podróży\, dzięki wsparciu organizacyjnemu i promocyjnemu ZCK. \nwięcej informacji >> \nOrganizator: Zakopiańskie Centrum Kultury – Instytucja Kultury Miasta Zakopane URL:https://news.niezlasztuka.net/event/przeglad-sztuki-wspolczesnej-mlode-zakopane/ LOCATION:Zakopiańskie Centrum Kultury\, Chramcówki 35\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:inne ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/mlode-zakopane-konkurs.jpg GEO:49.300758904155;19.962875311839 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zakopiańskie Centrum Kultury Chramcówki 35 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Chramcówki 35:geo:19.962875311839,49.300758904155 END:VEVENT END:VCALENDAR