BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20230326T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20231029T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20230506 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240331T181837Z LAST-MODIFIED:20240331T181837Z UID:24277-1683331200-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku DESCRIPTION:Wystawa Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku\nMuzeum w Gliwicach posiada cenne zbiory rzemiosła artystycznego. Niemałą ich część stanowi kolekcja ceramiki – jedna z największych w Polsce – licząca kilka tysięcy obiektów. Wśród nich ważne miejsce zajmują wyroby fajansowe\, powstałe od XVII do połowy XIX wieku\, które od 6 maja 2023 r. będzie można oglądać w Willi Caro na najnowszej wystawie czasowej. Choć zaczęto je gromadzić już w okresie przedwojennym\, a od 1945 roku zbiór był systematycznie wzbogacany\, to jednak dopiero w tym roku\, po raz pierwszy\, owe cenne\, piękne i kruche przedmioty zostaną zaprezentowane szerokiej publiczności w tak imponującej liczbie. Ekspozycja „Fajanse ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. Od XVII do połowy XIX wieku” będzie dostępna od 6 maja 2023 (sobota) do 5 maja 2024. Kuratorem wystawy jest Patrycja Gwoździewicz\, kierownik Działu Sztuki i Rzemiosła Artystycznego gliwickiego Muzeum. Wystawa powstała we współpracy z prof. dr hab. Wojciechem Kowalskim – kolekcjonerem\, autorem katalogów oraz publikacji naukowych o fajansach z wytwórni europejskich\, prawnikiem\, profesorem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego\, wieloletnim pełnomocnikiem Ministra Spraw Zagranicznych do spraw restytucji dóbr kultury. \nNa wystawie zostaną pokazane unikatowe wyroby z manufaktur śląskich w Raciborzu\, Glinicy i Tułowicach\, z ośrodków na Słowacji\, Holicza oraz tzw. fajanse habańskie. Bogato reprezentowane będą także manufaktury angielskie (Wedgwood)\, holenderskie (Delft\, Haarlem)\, niemieckie (Ansbach\, Berlin\, Bayreuth\, Erfurt\, Hanau\, Magdeburg) oraz francuskie (Creil\, Montreaux) i włoskie. Zwiedzających z pewnością zachwycą naczynia o najróżniejszych formach (np. na pasztet – w kształcie kaczki i zająca lub maselniczki imitujące przepiórki)\, a przede wszystkim – bogato zdobione dzbanki\, dzbany\, dzbanuszki\, czarki\, talerze\, wazy\, półmiski\, kałamarze\, świeczniki\, czajniczki oraz… blisko 100 kufli (także z cennej kamionki böttgerowskiej). Wszystkie wymienione tworzą sztukę stołu i jednocześnie świadczą o upodobaniach ludzi sprzed 200-300 lat. Co jednak sprawia\, że nawet kolejne pokolenia zachwycają się biało – błękitnymi wzorami o dalekowschodnim rodowodzie? Czy porowatość może być przyjemna w dotyku? Jak rozróżnić fajans zwykły od delikatnego? Odpowiedzi na te pytania będzie można znaleźć na wystawie. \n„Ceramika towarzyszyła człowiekowi od najdawniejszych czasów. Potrzeba ozdabiania naczyń pojawiła się już w najstarszych kulturach. Nie sposób oprzeć się urokowi gliny barwnie ozdobionej i szkliwionej\, a następnie wypalonej w piecu. Jakże inne jest brzmienie czerepu naczynia fajansowego od porcelanowego! Bogactwo form\, dekoracji\, pokonywanie trudności technologicznych\, eksperymentowanie z masą\, szkliwem\, podążanie za modą na Daleki Wschód\, zachwyt nad rodzimą fauną i florą – to wszystko sprawia\, że twórca naczyń fajansowych był nie tylko technologiem\, ale i artystą\, a czasami bywał nawet… poetą” – mówi Patrycja Gwoździewicz\, kurator wystawy. \nKuratorka: Patrycja Gwoździewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/fajanse-ze-zbiorow-muzeum-w-gliwicach-od-xvii-do-polowy-xix-wieku/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/Fajanse.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231007 DTEND;VALUE=DATE:20240501 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20231009T133945Z LAST-MODIFIED:20231009T133945Z UID:23207-1696636800-1714521599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego DESCRIPTION:Wystawa Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego\nStowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza zaprasza na nową wystawę w Galerii obrazów Władysława Jarockiego\, zatytułowaną Modlitwa. Sacrum w twórczości Władysława Jarockiego. \nCytujemy\, co o wystawie mówi jej kuratorka Zofia Szot: \n„Wystawa otwierać będzie przed widzem drzwi wiodące do gorącej wiary Górali i Hucułów. Stłoczeni razem pomiędzy drewnianymi ścianami wpatrują się z poważną nabożnością w przedstawienia Chrystusa i Świętych. Jest to powaga pewna ufności i miłości\, Bóg i Maryja wraz ze Świętymi są wszak ich ostoją pośród trudów życia na srogich i pięknych górskich terenach. Zjednoczeni pomimo różnic wyznaniowych wskazują nam na równość wszystkich ludzi wobec Bożego Miłosierdzia. Wystawa prezentuje w głównej mierze prace Władysława Jarockiego\, wyeksponowane będą również pozostawione po nim pamiątki\, takie jak malowanki na szkle czy ceramika”. \nKuratorka: Zofia Szot \nWystawa jest częścią projektu pt. „Stulecie Harendy. Prowadzenie Muzeum Jana Kasprowicza i Galerii obrazów Władysława Jarockiego w roku 2023”\, realizowanego przy finansowym wsparciu Miasta Zakopane w wysokości 30.000 zł. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/modlitwa-sacrum-w-tworczosci-wladyslawa-jarockiego/ LOCATION:Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie\, Harenda 12A\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/wladyslaw-jarocki.jpg GEO:49.318049429765;19.980028462348 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie Harenda 12A Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Harenda 12A:geo:19.980028462348,49.318049429765 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231026 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240129T125944Z LAST-MODIFIED:20240129T125944Z UID:23773-1698278400-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Xawery Wolski. Sploty DESCRIPTION:Wystawa Xawery Wolski. Sploty\nWystawa prac artysty znanego na świecie z monumentalnych rzeźb już wkrótce w CMWŁ! Zaskakująca\, bo prezentująca nieznane szerzej dzieła nawiązujące do tkania\, splatania i innych technik włókienniczych. Zmysłowa\, bo pokazująca efekty eksperymentów z różnymi materiałami – od ziemi z Meksyku\, przez kamienie z Birmy po bawełnę z Indii czy jedwab z Tajlandii. Medytacyjna\, bo opowiada o kunszcie jako formie wyciszenia i podróży w głąb siebie. Zapraszamy do obejrzenia tej wyjątkowej wystawy\, dla której pofabryczne wnętrza dawnych zakładów bawełnianych stanowią idealne tło. \nXawery Wolski to artysta znany na świecie głównie dzięki swoim monumentalnym rzeźbom. Wystawa w CMWŁ zaprezentuje nieznane dotąd szerzej wątki twórczości artysty. Wybrane prace skupiają się wokół szeroko rozumianego tematu splatania i nawiązują do tradycyjnych technik włókienniczych\, takich jak wiązanie\, tkanie\, sznurowanie\, dzianie czy szydełkowanie. Ale ideę splotu\, na której koncentruje się ekspozycja\, można odczytywać także jako swobodne nawiązanie do tkaniny czy też metaforę przenikania się różnych kultur\, tradycji i ludzkich doświadczeń. \nXawery Wolski lubi eksperymentować z materiałami. Prace\, które będzie można oglądać na wystawie powstały przy użyciu papieru\, brązu\, terakoty\, drewna\, gumy czy drutu. Większość z nich artysta zgromadził podczas swoich licznych podróży zagranicznych. Są wśród nich nasiona i kamienie półszlachetne z Birmy\, czarna ziemia z Meksyku\, bawełna z Indii czy surowy jedwab z Tajlandii. Artysta wydobywa je z ich oryginalnej kultury i przy zachowaniu ich istoty tworzy dzieła\, które ukazują je w całkiem nowym kontekście. Na wystawie zobaczymy kilka realizacji rzeźbiarskich artysty\, ale też fotografie\, prace na papierze oraz instalacje\, które stanowią przykłady zaskakującego połączenia materiałów i technik: szydełkowanie z drutu\, wyplatanie ze źdźbeł trawy\, łączenie sznurów z koralikami terakotowymi czy wypalanie z gliny monumentalnych tunik. \nArtysta podkreśla istotę artystycznego kunsztu\, które jest unikalnym połączeniem pracy umysłu\, wyobraźni i ludzkich rąk. Kunsztu\, który jest formą medytacji\, poetyckiego wyrazu\, wyciszenia i intelektualnego zadania. Tak rozumiane rękodzieło jest odwrotnością procesu automatyzacji i mechanizacji pracy w wytwórstwie na skalę przemysłową. Jest ludzką odpowiedzią na sztywno określone reguły w procesie produkcyjnym. \nXawery Wolski urodził się w Warszawie w 1960 roku. Studiował w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych\, École nationale supérieure des beaux-arts i L’Institut des hautes études en arts plastiques w Paryżu oraz Studio School of Drawing\, Painting and Sculpture w Nowym Jorku. Uczestniczył w kilku rezydencjach artystycznych\, spędzając dużo czasu Indiach i Azji Południowo-Wschodniej. Artystyczne poszukiwania zaprowadziły go do Peru (1994 r.)\, a rok później do Meksyku\, gdzie pracował ponad 25 lat. Po tym czasie powrócił do Polski. Obecnie mieszka i tworzy w rodzinnym Dańkowie. \nKurator: Jarosław Lubiak \n—\nPartnerem wystawy „Xawery Wolski. Sploty” jest Fundacja Artystyczna Podróż Hestii oraz ERGO HESTIA S.A. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/xawery-wolski-sploty/ LOCATION:Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, Piotrkowska 282\, Łódź\, 93-034\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/Xawery-Wolski.-Sploty.png GEO:51.745208;19.461982 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Piotrkowska 282 Łódź 93-034 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piotrkowska 282:geo:19.461982,51.745208 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231110 DTEND;VALUE=DATE:20240617 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20231009T124435Z LAST-MODIFIED:20241121T104922Z UID:23186-1699574400-1718582399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Niewielkie resztki z Solnej. Izaak Celnikier wobec doświadczenia Zagłady DESCRIPTION:Niewielkie resztki z Solnej. Izaak Celnikier wobec doświadczenia Zagłady\nWystawa poświęcona powojennej\, powstającej na styku socrealizmu z estetyką Arsenału\, młodzieńczej twórczości Izaaka Celnikiera z lat 1946-1964\, wielkiego artysty żydowskiego urodzonego w Warszawie\, wychowanka Domu Sierot Janusza Korczaka\, ocalałego z Zagłady. Będzie to pierwsza ekspozycja jego wczesnych dzieł\, w szczególności licznych rysunków (m.in. ilustracji do opowiadań Abrahama Rejzena i wierszy Dawida Sfarda)\, które są zdeponowane w różnych instytucjach\, nigdy nie zostały zebrane w jedną całość i pokazane publicznie. \nNiedługo przed wyjazdem do Francji w 1957 r. Izaak Celnikier nawiązał współpracę z wydawnictwem „Idisz Buch”. Stworzył ilustracje do jidyszowych publikacji: Ojsgewełte werk (Dzieł wybranych) Abrahama Rejzena i Lider (Wierszy) Dawida Sfarda – publikacji jak dotąd nietłumaczonych na język polski. Ilustracje\, których Celnikier nigdy w ostatecznej publikacji nie widział\, ponieważ zostały wydane po jego wyjeździe z Polski\, zawierają zakodowane treści odnoszące widza do biografii artysty. Rysunki tworzą tym samym równoległą narrację względem tekstu\, który ilustrują. W swoim dziele Celnikier projektował osobiste doświadczenie Zagłady na historie Rejzena pochodzące z czasów wcześniejszych\, niektóre zaś opowiadania interpretował jako prefigurację Zagłady i dawał temu wyraz w tworzonych ilustracjach. \nIzaak Celnikier\, Głowa kobiety | ok. 1957\, nr inw. MŻIH A-1576/12\, zbiory ŻIH\nWystawa będzie próbą odczytania biografii Celnikiera w ilustracjach do jidyszowych opowiadań i wierszy. Prześledzimy w jaki sposób te tworzone przed wyjazdem z Polski rysunki można odczytywać jako szkice do wielkoformatowych obrazów tworzonych już we Francji\, a odwołujących się do jednego pierwowzoru – obrazów z getta utrwalonych w pamięci artysty. \nKuratorka: Zuzanna Benesz-Goldfinger. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/niewielkie-resztki-z-solnej-izaak-celnikier-wobec-doswiadczenia-zaglady/ LOCATION:Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma\, ul. Tłomackie 3/5\, Warszawa\, 00–090\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/10/ZIH_Wystawa_Celnikier-plakat-pion.jpg GEO:52.24446860235;21.002706782325 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma ul. Tłomackie 3/5 Warszawa 00–090 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Tłomackie 3/5:geo:21.002706782325,52.24446860235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231117 DTEND;VALUE=DATE:20240415 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20231127T153321Z LAST-MODIFIED:20241121T104847Z UID:23473-1700179200-1713139199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL DESCRIPTION:Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\nWystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL skupiona jest na determinantach i ograniczeniach procesów modernizacyjnych w Polsce po drugiej wojnie światowej. Miały one charakter zarówno ekonomiczny oraz organizacyjny\, jak i polityczny – związany z funkcjonowaniem niedemokratycznej\, narzucającej kulturze ograniczenia ideologiczne władzy. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n\nCo ważne jednak zagadnienie ograniczeń modernizmu w czasach PRL nie jest w ramach wystawy ujęte w kategoriach walki pomiędzy artystami a władzą polityczną o wolność sztuki. Reglamentacja oznacza bowiem w metaforycznym skrócie ograniczenia różnej natury: zubożony wybór możliwości działania\, wariantów aktywności\, inspiracji\, dróg realizacji. Wynikać może ona nie tylko z narzucanych z zewnątrz okoliczności i determinantów\, ale także z samoograniczeń włączającego się w modernizacyjne procesy podmiotu. W tym sensie wystawa abstrahuje od rozpowszechnionego mitu\, stawiającego znak równości pomiędzy funkcjonowaniem sztuki nowoczesnej w PRL a walką o duchową i polityczną wolność jednostki. Poddanie się temu mitowi odcina bowiem modernizm od jego historycznej podstawy i oddala nas od zrozumienia komplikacji peerelowskiej modernizacji i jej związków z artystyczną twórczością. Wystawa po pierwsze ukazuje zatem napięcie pomiędzy modernistycznymi językami wizualnymi a doświadczeniem wojennym; po drugie efekty wynikłe z presji ideologicznej na modernistyczny imperatyw społecznej funkcji sztuki; po trzecie fantomowy charakter peerelowskiej modernizacji i jej zależność od przejmowanych modernizacyjnych wzorców skontrastowane z deformacjami modernistycznych projektów charakteryzujących codzienne życie w czasach PRL. \n\n \n \n \n \n \n Karta na produkty mięsne PRL\, Muzeum Narodowe w Krakowie; www.zbiory.mnk.pl; fot. Paweł Czernicki\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowoczesność reglamentowana. Modernizm w PRL\n \n \n\nWszystko to czyni wystawę „Nowoczesność reglamentowana” jako trzeci pokaz z cyklu 4 x nowoczesność nie tyle próbą encyklopedycznie pomyślanej prezentacji osiągnięć artystycznych danego okresu\, ile wypowiedzią na temat kształtu i losów kolejnego po dwudziestoleciu międzywojennym etapu modernizmu w Polsce. \nZespół kuratorski pod kierownictwem prof. dr hab. Andrzeja Szczerskiego i prof. dr hab. Piotra Juszkiewicza w składzie: Anna Budzałek\, Magdalena Czubińska\, Alicja Kilijańska\, dr Bożena Kostuch\, Joanna Regina Kowalska\, dr hab. Mirosław Piotr Kruk\, prof. UG\, Agata Małodobry\, Monika Paś\, dr Joanna Sapeta\, Sabina Serafin\, dr Agnieszka Smołucha-Sładkowska\, Magdalena Święch\, dr Katarzyna Uchowicz \nKoordynator: Ewa Kalita-Garstka \nProjekt aranżacji wystawy: dr Paulina Zwolak – Nowak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowoczesnosc-reglamentowana-modernizm-w-prl/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/modernizm-mnk-1.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20231126 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20231106T144132Z LAST-MODIFIED:20241121T104907Z UID:23358-1700956800-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Hiroshige 2023 DESCRIPTION:Wystawa Hiroshige 2023\nMuzeum Manggha przygotowuje wystawę poświęconą jednemu z największych artystów ukiyo-e (obrazy przepływającego świata) – Utagawie Hiroshigemu (1797–1858)\, twórcy\, który zmienił język wizualny sztuki Zachodu w XIX i XX wieku\, współtworząc zjawisko japonizmu. W kolekcji Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego znajduje się blisko dwa tysiące jego drzeworytów. \nWystawa zbudowana jest wokół trzech toposów dominujących w sztuce artysty: Natura\, Droga\, Miejsca\, które wzajemnie się przenikają\, tworząc jedną\, ponadczasową wypowiedź. Towarzyszą im ważne wątki\, wyznaczające nowe ścieżki artystyczne w sztuce\, także popularnej: Deszcz i Cień\, Harimaze\, szkice różne i komiks. Obecny jest także wątek biograficzny\, odwołujący się do samurajskiego pochodzenia Hiroshigego\, wpisany w kontekst drzeworytów przedstawiających słynnych japońskich bohaterów\, między innymi 47 roninów ukazanych w serii Chūshingura (Skarbiec wiernych wasali). \nCo prawda Hiroshige pochodził z rodziny samurajskiej\, jednakże identyfikował się z mieszczańską kulturą Edo. Zasłynął przede wszystkim jako twórca serii krajobrazowych takich jak: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō (Tōkaidō gojūsan tsugi no uchi)\, Osiem widoków prowincji Ōmi (Ōmi hakkei)\, Sto widoków słynnych miejsc w Edo (Edo meisho hyakkei)\, Sześćdziesiąt dziewięć stacji na drodze Kisokaidō (Kisokaidō rokujūkyū tsugi no uchi). W mistrzowski sposób przedstawiał pejzaż w różnych porach roku i dnia\, w zmiennych efektach pogody. Stosował nowatorskie chwyty kompozycyjne\, niekonwencjonalne rozwiązania przestrzeni\, oryginalny sposób kadrowania fragmentów rzeczywistości. Niezwykła wręcz inwencja w ujęciach poszczególnych rycin sprawiła\, iż serie te decydująco wpłynęły na sztukę Zachodu\, współtworząc w drugiej połowie XIX wieku nowy język wizualny. Te naturalistyczne\, a zarazem nastrojowe grafiki tworzą niezwykłą i przejmującą wizję Japonii. Znanych jest około dziesięciu tysięcy jego dzieł. \nNa wystawie zostanie zaprezentowanych ponad 160 jego drzeworytów z kilkunastu słynnych serii\, wiele dzieł zostanie pokazanych po raz pierwszy. \nWystawę HIROSHIGE 2023 dopełnia przestrzeń ukazująca wpływ artysty na malarstwo krajobrazowe Młodej Polski – Hiroshige i japonizm polski\, z obrazami Ferdynanda Ruszczyca\, Jana Stanisławskiego i Juliana Fałata. \nWernisaż: 26 listopada 2023\, godz. 12:00 \nIdea\, scenariusz i aranżacja plastyczna: dr Anna Król\nPartner wystawy: Japan Foundation\nPatronat honorowy: Ambasada Japonii w Polsce\nDofinansowanie: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego URL:https://news.niezlasztuka.net/event/hiroshige-2023/ LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2023/11/HIROSHIGE-2023.jpg GEO:50.0506255;19.9312372 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240108 DTEND;VALUE=DATE:20240715 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240121T114322Z LAST-MODIFIED:20240121T114322Z UID:23700-1704672000-1721001599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba. DESCRIPTION:Wystawa Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba.\nWystawa – Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba – prezentuje ponad czterdzieści prac artysty.\nMieczysław Welter – wybitny polski rzeźbiarz – urodził się w Śremie w 1928 roku. Średnią szkołę plastyczną ukończył w Poznaniu\, gdzie studiował również w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Rzeźby. Dalsze studia i dyplom uzyskał na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1956 roku brał udział w wystawach ogólnopolskich oraz poza granicami kraju. Odbył liczne staże oraz podróże artystyczne po Europie\, był także w Meksyku\, Korei\, Mongolii oraz w Chinach. Od 1960 roku organizował wystawy indywidualne: w Warszawie (Zachęta)\, Szczecinie\, Wrocławiu\, Sopocie\, Krakowie\, Lublinie\, Opolu\, Poznaniu\, Gdańsku\, Moskwie i Tbilisi. \nW ciągu ostatniej dekady o dorobek artysty ponownie zaczęły upominać się muzea. Wystawa „Mieczysław Welter. Rzeźba” składać się będzie z ponad czterdziestu prac portretowych wykonanych w brązie i terrakocie\, kameralnych figur oraz projektów pomników. Na ekspozycji znajdą się portrety znanych postaci z kręgu filmu\, literatury oraz sztuk pięknych\, m.in. Jerzego Waldorffa\, Jana Papugi\, Zdzisława Mrożewskiego\, Ireny Molin Sowy\, Karola Tchorka\, którzy pozowali artyście w wielu sesjach. \nWystawa Mieczysław Welter. W pogoni za pięknem. Rzeźba.\nPopiersia i głowy przyciągają perfekcją w sposobie oddania charakteru i podobieństwa przedstawionej osoby\, uzewnętrzniają stosunek artysty do modela\, są portretami psychologicznymi. Bogata faktura i ciepło terrakoty\, ulubionego przez Mieczysława Weltera materiału\, jej niuanse i temperatura tworzą wrażenie substytutu ludzkiego ciała. Jej użycie wiąże się też ze świadomym nawiązaniem do tradycji kultury śródziemnomorskiej. Artysta czerpie z kultury antyku wybierając brąz patynowany i delikatną terrakotę\, która potrafi przetrwać parę tysięcy lat. Monumentalne pomniki Weltera podziwiać można w wielu miejscach historycznych w Polsce i za granicą – pomnik Mikołaja Kopernika we Fromborku i Meksyku\, Jana Kochanowskiego w Muzeum w Czarnolesie\, Zygmunta Krasińskiego w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze\, Pomnik Holokaustu w Muzeum Byłego Obozu Zagłady w Sobiborze\, w Policach\, Pomnik Jerzego Szajnowicza w Salonikach\, Fryderyka Chopina w Palma de Mallorca. W licznych pracach artysty ogromna pracowitość spotkała się z talentem. W dobie przytłaczającej świat brzydoty\, związanej z masową produkcją\, pośpiechem oraz bylejakością materiałów\, wystawa wprowadza widza w inny wymiar\, zaskakując bijącą z niej kulturą\, spokojem\, melancholią\, a przede wszystkim pięknem. \nW 2008 r. Mieczysław Welter odznaczony został złotym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis za całokształt twórczości. Rzeźby i pomniki Mieczysława Weltera stanowią realizacje\, bez których dorobek polskiej sztuki rzeźbiarskiej byłby nie tylko uboższy\, lecz przede wszystkim trudny do wyobrażenia. \nż: 27 stycznia 2024 r.\, godz. 14:00\nMuzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym | Oddział Muzeum Sztuki Złotniczej \nKuratorka: Natalia Sadlej URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mieczyslaw-welter-w-pogoni-za-pieknem-rzezba/ LOCATION:Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\, ul. Rynek 19\, Kazimierz Dolny\, 24-120\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/mieczyslaw-welter.jpg GEO:51.321891;21.946407 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym ul. Rynek 19 Kazimierz Dolny 24-120 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rynek 19:geo:21.946407,51.321891 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240116 DTEND;VALUE=DATE:20240617 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T112135Z LAST-MODIFIED:20240205T112135Z UID:23877-1705363200-1718582399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pójdź ze mną przez padół płaczu. Cykl "Wojna" Artura Grottgera DESCRIPTION:Artur Grottger\, Pójdź ze mną przez padół płaczu | 1866\nCykl rysunków Artura Grottgera zatytułowany Wojna jest – obok Pocztu królów polskich Jana Matejki i Panoramy Racławickiej – jednym ze skarbów narodowych znajdujących się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Jedenaście rysunków powstałych w latach 1866–1867 uzyskało status dzieła ponadczasowego\, ukazującego uniwersalną wizję okrucieństwa i konsekwencji wynikających z wojny. Prezentacją tych prac Muzeum Narodowe we Wrocławiu upamiętnia Rok Romualda Traugutta i wydarzenia powstania styczniowego. \nDantejska wizja wędrówki przez zaświaty odnalazła odbicie w ostatnim z rysunkowych cyklów Grottgera. Za pomocą jedenastu prac wykonanych na kartonach ciemną i jasną kredką artysta pragnął ukazać uniwersalną wizję okrucieństwa i konsekwencji wynikających z wojny. Proces realizacji cyklu\, skrupulatnie opisany w korespondencji do narzeczonej Grottgera – Wandy Monné\, był długotrwały i żmudny. Gorączkowe prace artysty trwały od czerwca 1866 do połowy lipca 1867\, by ich efekt mógł zostać zaprezentowany na Wystawie Powszechnej w Paryżu. \n\n \n \n \n \n \n Artur Grottger\, Kometa | 1866\n \n \n \n \n \n \n \n Artur Grottger\, Losowanie rekrutów | 1866\n \n \n\nStruktura cyklu została określona za pomocą Prologu i Epilogu pełniących funkcję klamry ujmującej pozostałe dziewięć rysunków\, uświadamiając odbiorcy\, że cała opowieść rozgrywa się w umyśle twórcy. Akcja pierwszego kartonu\, zatytułowanego Pójdź ze mną przez padół płaczu\, rozpoczyna się w pracowni pogrążonego w zadumie i melancholii artysty\, któremu ukazuje się postać Muzy-Beatrycze\, przywołującej go do powstania i podjęcia wędrówki. To właśnie z tą parą alegorycznych postaci widz rusza w przepełnioną napięciem i żalem podróż po kolejnych scenach wojennej rzeczywistości. \nNarracyjna funkcja dwójki wędrowców sprowadza się do ukazania ich jako uosobienia cnoty w opozycji do okrucieństw rozgrywających się wokół scen. Dydaktyczna tematyka rysunków współgrająca z intencjonalnymi zapożyczeniami z Boskiej komedii Dantego buduje uniwersalny i ponadczasowy charakter tego niezwykłego dzieła. \nKuratorka: Natalia Sienkiewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pojdz-ze-mna-przez-padol-placzu-cykl-wojna-artura-grottgera/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Grottger_pojdz-ze-mna-przez-padol-placzu.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240125 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T122623Z LAST-MODIFIED:20240205T122623Z UID:23903-1706140800-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Obrraz 2 [Gliszczyński\, Marzec\, Huculak\, Twardowski\, Zawadzki] DESCRIPTION:Wystawa Obrraz 2\nWystawa Obrraz 2 w Muzeum Narodowym w Szczecinie jest drugą\, po ekspozycji w Muzeum Narodowym w Lublinie\, wspólną prezentacją grupy Obrraz. \nW jej składzie znajdziemy: Krzysztofa Gliszczyńskiego\, Łukasza Huculaka\, Sławomira Marca\, Lecha Twardowskiego i Tomasza Zawadzkiego\, artystów\, dla których punktem wyjścia jest… obraz. \nTo pozornie oczywiste stwierdzenie ma podkreślić\, że obraz jest zwykle punktem dojścia\, a nie – jak w przypadku tej wystawy – raczej jego początkiem. Naturalnym nastawieniem wobec obrazu jest uznanie nadrzędności wykreowanego przez artystę świata\, gdzie obraz stanowi jego medium. Tymczasem malowidła prezentowane w Muzeum Narodowym w Szczecinie są obiektami utworzonymi z refleksji i manipulacji przedmiotem\, zwanym „obrazem”. Jako pewien byt materialny i trójwymiarowy\, pozornie jest on przedmiotem dobrze oswojonym w kulturze. Przez wieki stanowił środek przekazu czegoś innego\, był „oknem na świat”\, zasłoną czegoś niewyrażalnego\, symbolem nieujawnionego. Jednocześnie sam pozostaje zagadkowy jako przedmiot\, prowokuje do działań\, ukazujących go jako źródło artystycznego procesu. \nwięcej informacji >> \nArtyści: Krzysztof Gliszczyński\, Sławomir Marzec\, Łukasz Huculak\, Lech Twardowski\, Tomasz Zawadzki \nKurator: Lech Karwowski\nWspółpraca kuratorska: Magdalena Lewoc\, Natalia Sara Skorupa URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obrraz-2-gliszczynski-marzec-huculak-twardowski-zawadzki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej\, ul. Staromłyńska 1\, Szczecin\, 70-561\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/obrraz-2.jpg GEO:53.4280885;14.5547552 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Szczecinie | Muzeum Sztuki Współczesnej ul. Staromłyńska 1 Szczecin 70-561 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Staromłyńska 1:geo:14.5547552,53.4280885 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240127 DTEND;VALUE=DATE:20240520 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T115834Z LAST-MODIFIED:20240205T115834Z UID:23887-1706313600-1716163199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Władysław Hasior – Daniel Rycharski. „Mogę wam opowiedzieć o sobie o was” DESCRIPTION:Wystawa Władysław Hasior – Daniel Rycharski. „Mogę wam opowiedzieć o sobie o was”\nWystawa „Władysław Hasior – Daniel Rycharski „mogę wam opowiedzieć o sobie o was” koncentruje się wokół OSOBY i otaczającego ją/jego świata\, którego „dramatyczność” dostrzegał i komentował w swoich pracach Władysław Hasior\, oraz świata\, o którego kryzysie wartości mówi Daniel Rycharski. \nZ jednej strony mamy więc narratora\, pragnącego „budzić wrażliwość na zjawiska\, która spospolitowała nam codzienność” i opowiadającego\, że ból\, samotność\, wina\, to doświadczenia towarzyszące człowiekowi od wieków. Z drugiej artystę\, który porusza tematy związane z wykluczeniem człowieka\, z nieakceptowaniem jego odmienności\, mówiącego o kryzysie dotychczas obowiązujących norm i pojęć moralnych\, a także o konieczności zmian oraz zaktywizowania się w obliczu współczesnych problemów. Obaj artyści podkreślają również swoje pochodzenie\, a ich głosy łączą się w jedną opowieść o ludzkim doświadczeniu. \nWystawa jest okazją do spotkania dwóch ważnych dla polskiej sztuki artystów. Zaproszenie Daniela Rycharskiego do dialogu z Władysławem Hasiorem nie jest przypadkiem. Łukasz Gorczyca określa artystyczną działalność Hasiora jako „twórczość dotyczącą polskiej transformacji powojennej. Tego w jaki sposób następuje zderzenie modernizacji socjalistycznej z bardzo tradycyjną\, katolicką czy pofeudalną strukturą”. Podobne głosy pojawiają się w dyskusji na temat Rycharskiego\, tyle\, że jego rzeczywistość to nie Polska PRL-u\, a ta potransformacyjna – z rozrastającymi się miastami\, ale spychaną na margines wsią. Artysta podkreśla\, że zmiany zaczęły się już po 1989 roku\, ale większe znaczenie miał akces Polski do Unii Europejskiej i to tę datę można przyjmować jako definitywnie kończącą kulturę chłopską\, opartą na małych gospodarstwach\, pracujących na własne potrzeby. Hasior rejestrował pojawiające się w polskich domach nowe materiały\, zmieniające się estetyki\, Rycharski z kolei chce zwrócić uwagę na to\, jak przemiany społeczno-polityczne wpłynęły na życie ludzi na wsi. \nObaj artyści mają doskonale znają przestrzeń rytuałów\, symboli\, kodów językowych polskiej prowincji. Świadomość swojego pochodzenia to z pewnością cechy\, które ich łączą\, ale najważniejsze w ich sztuce jest skupienie na OSOBIE i na jego/jej lękach\, bólu\, słabościach\, ale też pamięci doświadczeń\, które gromadzi przez całe swoje życie. Obaj swoją sztukę tworzą z myślą o odbiorcy\, o kontakcie z nim i opowiedzeniu mu konkretnych treści\, ale też skłonieniu do namysłu nad tu i teraz. W podejściu obu artystów widać chęć wypracowania sposobu porozumiewania się z odbiorcą\, przekazywania mu swoich intencji i przypominania o ważnych kwestiach. \nPrezentowane na wystawie prace pochodzą z kolekcji prywatnych i instytucjonalnych. W przypadku Władysława Hasiora są to przede wszystkim asamblaże i materiały archiwalne pochodzące ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem oraz z kolekcji prywatnej. Poza pracami wypożyczonymi z galerii i od osób prywatnych\, na wystawie prezentujemy również nowe realizacje przygotowane przez artystę specjalnie na tę ekspozycję. \nKuratorka: Julita Dembowska \nWspółorganizator: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem \nWypożyczenia: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem\, Gunia Nowik Gallery\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Galeria Arsenał w Białymstoku\, Fundacja Sztuki Polskiej ING\, kolekcje prywatne URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wladyslaw-hasior-daniel-rycharski-moge-wam-opowiedziec-o-sobie-o-was/ LOCATION:Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie\, Plac Zdrojowy 2\, Sopot\, 81-720\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/hasior-rycharski.jpg GEO:54.4454612;18.5696073 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie Plac Zdrojowy 2 Sopot 81-720 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zdrojowy 2:geo:18.5696073,54.4454612 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240202 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240229T200304Z LAST-MODIFIED:20240229T200304Z UID:24088-1706832000-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem DESCRIPTION:Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\nPatryk Różycki w dużej mierze zaczął osiągać to\, o czym marzył: uznanie\, stabilność finansową\, awans społeczny i klasowy. Wychowany w biedzie na wsi w centralnej Polsce\, Patryk wspomina marzenia o byciu kimś – piłkarzem\, a może artystą. Marzenia o tym\, żeby zdobyć uznanie w rodzinnej wsi i zasłużyć\, niczym Rocky Balboa\, na własny pomnik. Gdy w końcu jego marzenia zaczęły się spełniać\, pojawiło się coś\, czego się nie spodziewał: samotność\, a wraz z nią pustka\, poczucie zdrady u najbliższych osób\, świadomość zachwiania rodzinnych i przyjacielskich relacji. \nNie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem to instalacja\, na którą składają się malowidła-murale i zestawione z nimi obrazy na płótnie\, za pomocą których Patryk opowiada o relacjach rodzinnych\, izolacji\, wstydzie\, klasie społecznej\, przywileju i społecznym awansie. Wystawa\, która prowadzi widzów przez wspomnienia Patryka odwzorowane na osi czasu i przestrzeni\, jest hołdem\, swoistym listem miłosnym\, a może i przeprosinami dla tych\, których zachował w swoim sercu pomimo upływu czasu i zmiany statusu. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n\nChoć znakiem rozpoznawczym twórczości Patryka jest konfesyjność jego prac – tworzone przez niego obrazy są zapisem momentów bólu\, zakłopotania\, bezradności\, intymności\, poświęcenia\, śmierci\, które sam przeżył lub których był świadkiem – wystawa prezentuje nowe podejście formalne. Obok wspomnień na obrazach pojawiają się marzenia\, wstyd odczuwany w prawdziwym życiu splata się z fantazją\, a sceny z życia i filmów zostały namalowane na nieco mniejszych płótnach niż te\, które Patryk tradycyjnie stosuje. Fotograficzne migawki nakładają się na wielkoformatowe malowidła ścienne pokrywające całe ściany galerii aż po sufit. W odróżnieniu od dotychczasowych formatów stosowanych przez artystę\, ta niemal immersyjna instalacja budzi skojarzenie z muralizmem meksykańskim i renesansem malarstwa freskowego w Ameryce Północnej w pierwszej połowie ubiegłego stulecia. Oba zjawiska były wykorzystywane jako narzędzia polityczne o charakterze dydaktycznym w celu wprowadzenia sztuki do przestrzeni publicznej oraz propagowania określonych postaw społecznych (popularnych lub nie) i historii narodowej w społeczeństwie masowym. Z kolei odniesieniem o mniej świeckim charakterze\, za to ściślej związanym z kontekstem regionalnym\, jest biblia pauperum – zarówno książka\, jak i fresk zwracają się do tych\, którzy raczej nie są kolekcjonerami ani koneserami sztuki i nie szukają kultury w muzeach ani galeriach\, lecz doświadczają jej i tworzą w bardziej prozaiczny sposób. Dla Patryka to istotne punkty odniesienia. Przechodząc od intymnych momentów do bardziej kontemplacyjnego i holistycznego doświadczenia\, zaprasza widzów do swojego świata\, jednocześnie poszerzając przestrzeń obserwacji w galerii. Nie chce przy tym nikogo alienować czy uprzedmiotawiać – ani bohaterów\, ani odbiorców swoich prac. Przede wszystkim zaś nie traktuje postaci na swoich obrazach jako obiektów artystycznych\, dumnie podkreślając\, że są nierozerwalnie związani z jego życiem. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Patryk Różycki. Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem\, fot. Tomasz Koszewnik\, Gdańska Galeria Miejska\n \n \n\nWystawa Nie czuję nostalgii za wstydem\, ale za naszym wspólnym czasem nie jest moralitetem ani opowieścią o tym\, że jedno życie jest dobre lub złe\, lepsze lub gorsze od drugiego. To raczej dar. To również przestrzeń do refleksji nad surową rzeczywistością ludzkiego przywiązania\, emocjonalną pustką i poczuciem surrealności\, które pojawia się\, gdy marzenia jednego człowieka stają się rzeczywistością tylko dla niego. To medytacja nad obcością\, którą nosi się w sobie\, i wynikającą z niej nadzieją na zadośćuczynienie krzywd\, jakie może wyrządzić życiowa zmiana. W swojej pracy Patryk wyraża pragnienie ocalenia zerwanych relacji\, konfrontując się jednocześnie ze statusem artysty i kwestionując pogląd\, że sztuka jest doświadczeniem uprzywilejowanym. Dokonuje tego przez pokazanie przeżytego wstydu i życiowych zmagań\, jednak w sposób daleki od dramatyzowania\, nie tworząc efektu obcości\, lecz nadając ludzki wymiar realnym i często niedocenianym trudnościom związanym z awansem klasowym i realizowaniem marzeń. \nKuratorka: Katie Zazenski\nIdentyfikacja wizualna: Maciej Bychowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/patryk-rozycki-nie-czuje-nostalgii/ LOCATION:Gdańska Galeria Miejska I\, ul. Piwna 27/29\, Gdańsk\, 80-831\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/patryk-rozycki.jpg GEO:54.349742815571;18.652616127485 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Gdańska Galeria Miejska I ul. Piwna 27/29 Gdańsk 80-831 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piwna 27/29:geo:18.652616127485,54.349742815571 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240203 DTEND;VALUE=DATE:20240601 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240514T152026Z LAST-MODIFIED:20240726T151640Z UID:24539-1706918400-1717199999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Krzycz\, Siostro\, krzycz! DESCRIPTION:Wystawa Krzycz\, Siostro\, krzycz!\nW projekcie „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” zadajemy trudne pytania o indywidualną i zbiorową odpowiedzialność oraz znaczenie aktywnej postawy obywatelskiej. \nTytuł projektu „Shout\, Sister\, Shout!”\, zaczerpnięty został z utworu nagranego w 1942 roku przez Siostrę Rosettę Tharpe. Urodzona w 1915 roku amerykańska piosenkarka\, córka zbieraczy bawełny z Arkansas\, była wykluczona ze społeczeństwa na wielu poziomach: jako osoba czarnoskóra\, biseksualna i jako kobieta\, w czasach\, gdy trudno było być którąkolwiek z nich. \nŚpiewane przez nią potężnym głosem: „Shout\, Sister\, Shout!” to coś więcej\, niż tylko piosenka. To hymn\, który wzywa do działania i stanowi pochwałę otwartego wypowiadania się\, nieskrępowanego wyrażania siebie i odważnego przełamywania społecznych barier; święto siły i indywidualności. Tharpe zachęca do używania kobiecego głosu jako narzędzia zmiany. \nOdnosząc się do tego przesłania\, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika realizuje projekt „Krzycz\, Siostro\, krzycz!”\, złożony z rezydencji artystycznych\, warsztatów i działań twórczych. Jego podsumowaniem jest wystawa prac artystycznych zaprojektowana jako narzędzie edukacyjne oraz publikacja. Wystawa w swym założeniu teoretycznym nawiązuje do historii bytomskich kobiet\, którym w czasach narodowego socjalizmu odebrano wszystko\, odarto je z godności i człowieczeństwa\, a w końcowym efekcie pozbawiono je również prawa do życia – ostatnich przedwojennych właścicielek kamienicy przy Rynku 26\, Kathe Cohn i Friederike Marianne Guttman. Dziś w ich dawnym domu mieści się CSW Kronika. \nLidija Mirković\, Dialogue with Carmen\, cykl zdjęć zrealizowany podczas rezydencji artystycznej w Bytomiu z kobietami z lokalnej społeczności romskiej\, fot. Lidija Mirković\nTropiąc ich dotąd nieznane losy\, oddajemy im głos\, który został odebrany. Przyglądamy się jednocześnie historiom współczesnych kobiet\, na różne sposoby wykluczanych ze społeczeństwa w XXI wieku. Pokazując mechanizmy i efekty systematycznego prześladowania\, motywowanego nienawiścią do różnorodności\, chcemy rozbudzić krytyczne myślenie i świadomość społeczną. Kilkadziesiąt lat po Zagładzie społeczeństwa przestają wyciągać wnioski z historii\, nie potrafią jej interpretować i powtarzają wciąż te same błędy. Poprzez odniesienie teraźniejszości do wydarzeń z przeszłości w projekcie „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” zadajemy trudne pytania o indywidualną i zbiorową odpowiedzialność oraz znaczenie aktywnej postawy obywatelskiej. Wskazujemy schematy działań\, które mogą stwarzać niebezpieczeństwo dla grup wykluczanych\, zwracamy uwagę na to\, jak przekładają się na kondycję całego społeczeństwa i dociekamy w jaki sposób czynniki historyczne\, społeczne\, religijne\, polityczne czy ekonomiczne mogą zniszczyć i zdezintegrować wartości demokratyczne i prawa człowieka. \nProjekt „Krzycz\, Siostro\, krzycz!” dofinansowano ze środków Fundacji Pamięć\, Odpowiedzialność i Przyszłość (Stiftung Erinnerung\, Verantwortung und Zukunft) w ramach programu „Historia lokalna”. \nArtystki: Maciej Cholewa\, Barbara Gryka\, Dorota Hadrian\, Irena Klepfisz\, Lidija Mirković\, Ewa Noras\, Anna Piotrowska\, Marta Romankiv\, Pragati Sethi\, Małgorzata Szandała\, Alla Zagaykevych \nKuratorki: Agata Cukierska\, Katarzyna Kalina URL:https://news.niezlasztuka.net/event/krzycz-siostro-krzycz/ LOCATION:CSW Kronika\, Rynek 26\, Bytom\, 41-902\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/05/krzycz-siostro-krzycz.jpg GEO:50.34668887441;18.923307911053 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=CSW Kronika Rynek 26 Bytom 41-902 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 26:geo:18.923307911053,50.34668887441 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240213 DTEND;VALUE=DATE:20241201 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T124737Z LAST-MODIFIED:20240205T124737Z UID:23913-1707782400-1733011199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament DESCRIPTION:Wystawa Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament \nJak wyglądało życie codzienne w późnośredniowiecznym mieście? Z jakimi problemami zmagali się jego mieszkańcy\, szczególnie ci z nizin społecznych? Jak wyglądała ich rzeczywistość? W barwny\, ale i dosadny sposób odpowiada na to pytanie François Villon\, opisując w Wielkim i Małym testamencie obyczajowość epoki\, sposób życia i zainteresowania mieszkańców stolicy Francji. \nVillon był dzieckiem Paryża. Tam się urodził\, wychowywał i zdobył wykształcenie. Tam też grzeszył i tworzył swoje dzieła. Tam wykreował własną postać — artysty i wyrzutka o burzliwym życiorysie\, wrażliwego obserwatora świata i skruszonego grzesznika. \nWystawa pt. Poza ramami. Literackie inspiracje w grafice. François Villon Wielki i Mały testament dzięki grafikom Stefana Mrożewskiego przybliży zarówno twórczość\, jak i postać samego autora. Postara się także ukazać wzajemne przenikanie się sfer sacrum i profanum w średniowiecznej codzienności. \nKurator: Paulina Bies\nKoordynator: Magdalena Del URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poza-ramami-literackie-inspiracje-w-grafice-francois-villon-wielki-i-maly-testament/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach | Muzeum Stefana Żeromskiego\, ul. Jana Pawła II 5\, Kielce\, 25-013\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Villon_.jpg GEO:50.867707303988;20.630089783095 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach | Muzeum Stefana Żeromskiego ul. Jana Pawła II 5 Kielce 25-013 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Jana Pawła II 5:geo:20.630089783095,50.867707303988 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240215 DTEND;VALUE=DATE:20240421 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240129T130352Z LAST-MODIFIED:20241121T104852Z UID:23776-1707955200-1713657599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stanisław Baj. To jedno miejsce DESCRIPTION:Wystawa Stanisław Baj. To jedno miejsce\nNa tę wyjątkową wystawę przygotowaną dla Państwa przez Galerię aTAK\, zaprasza i zapowiada ją\, Krzysztof Musiał: \n„To jedno miejsce” jest czwartą wystawą malarstwa Stanisława Baja w Galerii aTAK. Od pierwszej\, w 2011 roku\, minęło kilkanaście lat. Miałem w tym czasie możliwość dość dobrze poznać artystę. Profesor Baj zapraszał mnie do swojego domu nad Bugiem\, spędziliśmy też razem miesiąc na zorganizowanym przeze mnie dla jego studentów plenerze w Toskanii. We Włoszech z zaciekawieniem przyglądałem mu się przy pracy\, zwłaszcza kiedy malował\, sam z siebie\, dwa moje portrety\, które\, uważam\, są niezwykle trafione; rozpoznaję w nich siebie bardziej niż w lustrze. \nPragnę podkreślić\, że wszystkie dotychczasowe prezentacje obrazów Baja w Galerii aTAK cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. W przypadku pierwszej wystawy trzeba było zrobić dodruk katalogu\, a przy ostatniej musieliśmy dodać kilkanaście nowych prac ujętych w specjalnie wydanym aneksie! \nStanisław Baj\, Rzeka Bug. Fragment | 2023\, fot. Agata Ciołek\nDroga do takiej popularności nie była ani łatwa\, ani szybka. W przeciwieństwie do artystów\, których gwiazda rozbłyskuje nagle (i często szybko ciemnieje)\, Baj na swój obecny sukces pracował długie lata\, nie ulegając żadnym wpływom\, modom czy trendom. Nigdy nie szedł na skróty. Zawsze był wierny sobie\, swojej artystycznej wizji i taki pozostał do dzisiaj. (…) \nStanisław Baj\, Rzeka Bug | 2023\, fot. Agata Ciołek\nCzy obecnie\, będąc u szczytu popularności\, zmienił się? Czy osiadł na laurach? Absolutnie nie! Dalej każdą wolną chwilę spędza nad swoją rzeką\, dalej maluje to jedno miejsce\, które przecież nigdy nie jest takie samo; ono za każdym razem inaczej wygląda – w naturze\, a więc i na płótnie”. \nStanisław Baj\, Rzeka Bug. Fragment | 2022\, fot. Agata Ciołek URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-baj-to-jedno-miejsce/ LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11/38\, Warszawa\, 00-052\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/stanislaw-baj-to-jedno-miejsce.jpg GEO:52.248451414432;21.173821985761 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11/38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11/38:geo:21.173821985761,52.248451414432 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240216 DTEND;VALUE=DATE:20240506 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240123T105506Z LAST-MODIFIED:20240123T112341Z UID:23721-1708041600-1714953599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowa ekspresja DESCRIPTION:Nowa ekspresja\nNa wystawie „Nowa ekspresja” prezentujemy twórczość wybitnych artystów z kręgu niezależnej sztuki lat 80. XX w. Wśród pokazywanych prac znajdują się dzieła klasyczne dla tego kierunku\, niezwykle istotne dla rozwoju poszczególnych artystów. Ale są także obrazy\, rysunki i instalacje mniej lub prawie wcale nieznane\, bo prezentowane pierwszy raz od 40 lat\, wyciągnięte przez artystów ze strychów lub najdalszych zakamarków archiwum. \nW zamierzeniu kuratorskim wystawa jest niczym tymczasowe „Muzeum Nowej ekspresji”\, zawierające doskonale znane obiekty obok mniej znanych i grupujące gwiazdorów tej tendencji wraz z twórcami działającymi na uboczu. Wybory artystów i dzieł w wielu przypadkach są oczywiste\, ale czasem zupełnie nie – dokonywane były z troską o to\, czy te prace przeszły pozytywnie próbę czasu\, czy zachowały dawną żywotność i siłę oddziaływania. Tę kwestię oceni publiczność. \n\n \n \n \n \n \n Zbigniew Dowgiałło\, Jeźdźcy Litewscy | 1986\n \n \n \n \n \n \n \n Zbigniew Dowgiałło\, Jeźdźcy Litewscy | 1986\n \n \n\nZjawisko nazwane Nową ekspresją rozwijało się w Polsce od samego początku lat 80.\, od narodzin Solidarności i w czasach stanu wojennego\, osiągnęło szczyt w latach 1986–87 i do 1989 właściwie się wypaliło\, choć jeszcze do 1992 odbywały się ostatnie wystawy. Pod względem formalnym Nowa ekspresja była równorzędnym i równolegle funkcjonującym odłamem transawangardy (określanej we Włoszech nazwą Arte cifra lub La Transavanguardia\, w Niemczech Neue Wilde\, we Francji Figuration libre\, w USA New Image Painting)\, świętującej w latach 80. sukcesy artystyczne i komercyjne na całym świecie. \nJednak polscy „dzicy” malarze nie mogli funkcjonować w obiegu międzynarodowym z powodu izolacji kraju w czasie stanu wojennego. Dodatkowo\, w wyniku ogłoszonego przez środowisko niezależnych artystów bojkotu państwowych sal wystawowych\, młodzi dobrowolnie odcięli się od szerokiej publiczności krajowej. Szerzej pokazali swoje prace dopiero w drugiej połowie dekady\, stąd częste oskarżenia o wtórność wobec tendencji zachodnich\, wysuwane przez partyjnych publicystów. \nLeon Tarasewicz\, Bez tytułu\nW lecie 1986\, w państwowej galerii BWA w Sopocie\, doszło do pierwszej szerokiej manifestacji Nowej ekspresji w sztuce polskiej. Było to pewnego rodzaju podsumowanie działań artystów z pierwszej połowy lat 80.\, które odbywały się w mieszkaniach prywatnych\, kościołach i galeriach studenckich. Rok później\, w 1987\, odbyły się najważniejsze wystawy odnoszące się do tej tendencji – głównie w Warszawie. W niezależnej przestrzeni d. Zakładów Norblina pokazana została wystawa „Co słychać?” oraz seria indywidualnych prezentacji artystów Nowej ekspresji w innych miejscach. \n\n \n \n \n \n \n Wojciech Tracewski\, Tryptyk In caso di nebbia | 1986-2010\n \n \n \n \n \n \n \n Wojciech Tracewski\, Tryptyk In caso di nebbia | 1986-2010\n \n \n\nNa przełomie 1987/88 w warszawskim Muzeum Narodowym miała miejsce ekspozycja „Realizm radykalny. Abstrakcja konkretna”\, stanowiąca rodzaj podsumowania i nobilitująca cały nurt. Wystawę otwierał obraz „Zatopienie tratwy pełnej komunistów” Zbigniewa Macieja Dowgiałły – to samo dzieło otwiera również ekspozycję toruńską. Po pokazie w MNW odbyły się: II Biennale Sztuki Nowej w Zielonej Górze\, zdominowane przez Nową ekspresję\, II Krajowe Biennale Młodych w kościołach Wrocławia oraz wiele innych\, mniejszych lub większych wystaw. Na arenie międzynarodowej polscy „dzicy” również zaznaczyli swoją obecność – warszawska Gruppa wzięła udział w Documenta 8 w Kassel\, najważniejszym przeglądzie nowej sztuki w Europie. \nZdzisław Nitka\, Wieczorem idę przez miasto\nNa wystawie w toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej znalazły się prace najwcześniejsze\, prekursorskie dla rozwoju Nowej ekspresji: dyplomowe obrazy Jarosława Modzelewskiego z 1979–80\, wczesne płótna Ryszarda Grzyba sprzed 1980 i prace Włodzimierza Pawlaka z 1982. Większość prezentowanych dzieł pochodzi jednak z lat 1984–92. Na powierzchni 3000 m2 pokazujemy najbardziej charakterystyczne „dzikie” obrazy\, rysunki\, rzeźby i instalacje\, ale także wideo i filmy\, fotografie oraz dokumenty z epoki. To największa prezentacja Nowej ekspresji\, jaka kiedykolwiek miała miejsce w kraju i za granicą (nieznacznie\, ale jednak mniejsza była wystawa „Kunst der Freiheit” w Kuehl Haus w Berlinie w 2017). „Nowa ekspresja” to szeroka panorama\, ale również próba odtworzenia atmosfery lat 80.\, pokazania\, w jakich warunkach przyszło tworzyć młodym twórcom oraz jak świetne\, odważne i oryginalne dzieła powstawały w skrajnie nieprzyjaznych dla sztuki czasach. \nW sali kolumnowej i na całym pierwszym piętrze CSW umieściliśmy panoramę nurtu Nowej ekspresji i pokazy zestawów prac wybranych kilkudziesięciu artystów\, natomiast w salach drugiego piętra znalazły miejsce dwie obszerne wystawy indywidualne najciekawszych\, zdaniem kuratora\, indywidualności Nowej ekspresji: Ryszarda Grzyba i Zdzisława Nitki. Stanowią integralną część całej wystawy pt. „Nowa ekspresja”. \nPokazujemy też prace kilku prekursorów tej tendencji: Eugeniusza Markowskiego\, Edwarda Dwurnika i Wiesława Obrzydowskiego\, a także niezwykle uważnego i czułego filmowego kronikarza tamtej epoki\, Józefa Robakowskiego. Równolegle do przygotowań do wystawy\, trwają prace nad „Wielką księgą Nowej ekspresji” – monografią tego ważnego dla polskiej sztuki zjawiska. Przygotowany został również bogaty program edukacyjny i filmowy\, a w księgarni CSW bogaty wybór wydawnictw związanych z Nową ekspresją. \nArtyści: Sylwester Ambroziak\, Mirosław Bałka\, Krzysztof M. Bednarski\, Mirosław Filonik\, Zbigniew Maciej Dowgiałło\, Edward Dwurnik\, Waldemar Fydrych Major\, Anna Gruszczyńska\, Ryszard Grzyb\, Bożena Grzyb-Jarodzka\, Marek Kijewski i Kocur\, Grzegorz Klaman\, Leszek Knaflewski\, Paweł Kowalewski\, Mariusz Kruk\, Jacek Kryszkowski\, Łódź Kaliska\, Eugeniusz Markowski\, Eugeniusz Minciel\, Jarosław Modzelewski\, Zdzisław Nitka\, Wiesław Obrzydowski\, Włodzimierz Pawlak\, Pomarańczowa Alternatywa\, Sławomir Ratajski\, Józef Robakowski\, Krzysztof Skarbek\, Marek Sobczyk\, Jacek Staniszewski Dread\, Leon Tarasewicz\, Wojciech Tracewski\, Jerzy Truszkowski\, Sławomir Witkowski\, Ryszard Woźniak. \nWernisaż: 16.02.2024\, g. 18:00\nKurator: Krzysztof Stanisławski\nKoordynatorki: Renata Sargalska\, Ewa Jurkowska\, Anna Buller\nProdukcja: Wojciech Ruminski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowa-ekspresja-csw-torun/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/01/Nowa-Ekspresja.jpg GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240216 DTEND;VALUE=DATE:20240805 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T110838Z LAST-MODIFIED:20240331T170903Z UID:23870-1708041600-1722815999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Memento vitae. Malarstwo Józefa Czapskiego w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie DESCRIPTION:Józef Czapski\, Młody mężczyzna na czerwonym tle | 1980\n„Piątek. Napisałem na okładce tego nowego kajetu tylko: memento! Bo tu nie chodziło mi tylko o memento Mori\, ale o memento Vitae\, które jeszcze mnie czeka\, czy będzie trwało to życie dzień\, czy parę lat!” – zanotował w jednym z ostatnich swoich dzienników 91-letni Józef Czapski. \nWystawa Memento vitae to pierwsza prezentacja całej kolekcji malarstwa Czapskiego w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. \nKolekcja ta liczy obecnie (stan na koniec grudnia 2023 roku) 27 obrazów olejnych i 2 olejne szkice do obrazów. Powstała przeważnie dzięki darom\, a także pojedynczym zakupom. Już w roku 1958\, dzięki staraniom legendarnej kustoszki Muzeum\, Heleny Blum\, zakupiono bezpośrednio od autora Czerwoną kawiarnię (1956)\, w roku 1960 Ministrantów (1955)\, a w roku 1967 Starą kobietę – Femme Forte (1965). W roku 1991 dzięki Tadeuszowi Nyczkowi MNK zakupiło Kobietę w oknie (1977) ze zbiorów Katarzyny i Zbigniewa Herbertów\, a w latach 2021–2022 Parę (niedatowany) i Młodzieńców na plaży w Dinard (1970) od Renaty i Marka Szypulskich. \n\n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Nędza | 1971\, zbiory MNK\n \n \n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Ministranci | 1955\,\nzbiory MNK\n \n \n\nObrazy Czapskiego ze swoich zbiorów darowali MNK Elżbieta Colin-Łubieńska\, Barbara i Richard Aeschlimannowie\, Adela Maria z Bohomolców Żeleńska i Władysław Żeleński\, siostry Łubieńskie – Róża (pseudonim artystyczny Rula Lenska)\, Gabriela Łubieńska-Steele i Anna\, Lady Frances Phipps\, Krystyna Zachwatowicz-Wajdowa i Andrzej Wajda\, Renata i Marek Szypulscy oraz Polski Fundusz Humanitarny (Fonds Humanitaire Polonais) w Lailly-en-Val we Francji. \nNajwcześniejszy obraz w naszej kolekcji to Patrycja Newey w „Tosce” (1953); najpóźniejsze pochodzą z końca lat 80. i początku lat 90.\, gdy artysta był już – jak pisał w dziennikach – „prawie zupełnie ślepy”. \nJózef Czapski\, Pociąg podmiejski | 1967\, zbiory MNK\nJózef Czapski\, choć czerpał z malarstwa francuskiego i był zmuszony żyć i tworzyć na emigracji\, widział swoje malarstwo przede wszystkim w Polsce\, na tle malarstwa polskiego. Pod koniec życia rozmyślał nad sensem swojej pracy i tym\, co zostanie. \n„Więc co przyniosła nasza fala kapistowska i ja w szczególności. Umęczenie przez czyste malarstwo. Co to znaczy? […]Może mój testament to tylko wola malarska podniesienia choć o mały szczebel QUALITÉ MALARSKIEJ na gruncie polskim\, gdzie moje malarstwo jest zaledwie znane. […] Czy coś z tego zaistnieje\, czy będzie połknięte przez nowy koniec świata\, to już sprawa nie moja!”. \nKuratorka: Agnieszka Kosińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/memento-vitae-malarstwo-jozefa-czapskiego-mnk/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego\, Piłsudzkiego 12\, Kraków\, 30-062 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Jozef-Czapski-Mlody-mezczyzna-na-czerwonym-tle-1980.png GEO:50.0600312;19.9300036 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Pawilon Józefa Czapskiego Piłsudzkiego 12 Kraków 30-062;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piłsudzkiego 12:geo:19.9300036,50.0600312 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240223 DTEND;VALUE=DATE:20240831 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240201T151253Z LAST-MODIFIED:20241121T105004Z UID:23854-1708646400-1725062399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:„Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej DESCRIPTION:Wystawa czasowa prezentuje fotografie wykonane przez Jadwigę Nowak-Jeziorańską (pseudonim „Greta”)\, które powstawały na przestrzeni ponad dwudziestu lat i na czterech kontynentach. \nGreta. Zajęcia dodatkowe\n„Greta” nie była zawodową fotografką\, po wojnie zajmowała się głównie wspieraniem aktywności zawodowej męża\, Jana Nowaka-Jeziorańskiego i prowadzeniem domu. Stąd tytuł wystawy odnoszący się do tego\, co robiła tylko dla siebie i poza obowiązkami – „zajęcia dodatkowe”\, bo przez nią samą za takie uważane. \n„Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\nPierwsze zdjęcia Jadwigi powstały już w czasie pobytu w Londynie w latach 50. XX wieku\, gdzie należała do Stowarzyszenia Fotografików Polskich (The Polish Photographic Society) przy YMCA. Kolejne przede wszystkim w czasie wakacyjnych podróży po Europie\, Azji\, Afryce i Ameryce. Choć jej prace brały udział w kilku wystawach Polonii\, to nigdy nie miała możliwości pokazania ich na wystawie autorskiej. \n\n \n \n \n \n \n „Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\n \n \n \n \n \n \n \n „Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\n \n \n \n \n \n \n \n „Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\n \n \n\nNa ekspozycji prezentowany jest wybór fotografii ze zbioru ponad siedmiu tysięcy diapozytywów znajdujących się w Ossolineum. Wybrane kadry pozwalają spojrzeć na świat okiem „Grety”. \n\n \n \n \n \n \n „Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\n \n \n \n \n \n \n \n „Greta. Zajęcia dodatkowe” – wystawa fotografii Jadwigi Nowak-Jeziorańskiej\n \n \n\n\nwernisaż: 23 lutego 2024\, godzina 18.00 (wstęp wolny)\noprowadzania kuratorskie: 25 lutego 2024\, godzina 12.00 i 16.00\nwystawa dostępna dla publiczności od 24 lutego 2024\nwstęp w ramach biletu do muzeum\nzespół kuratorski: Adriana Myśliwiec\, Małgorzata Preisner-Stokłosa\, Marcin Szyjka\, Ewelina Wypchło\naranżacja i identyfikacja wizualna: Adriana Myśliwiec URL:https://news.niezlasztuka.net/event/greta-zajecia-dodatkowe-wystawa-fotografii-jadwigi-nowak-jezioranskiej/ LOCATION:Muzeum Pana Tadeusza\, Rynek 6\, Wrocław\, 50-106\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/Greta-1.jpg GEO:51.110366;17.0302839 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pana Tadeusza Rynek 6 Wrocław 50-106 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 6:geo:17.0302839,51.110366 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240223 DTEND;VALUE=DATE:20240520 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240319T193020Z LAST-MODIFIED:20240319T193020Z UID:24172-1708646400-1716163199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Henryk Lula. Ceramika. Sztuka materii DESCRIPTION:Henryk Lula\, Patera turkusowa | 2001\, fot. Jacek Zdybel\nWystawa prezentuje szeroki wybór prac Henryka Luli — artysty\, pedagoga i profesora Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Obejmuje ponad 100 obiektów i w najpełniejszy dotychczas sposób przybliża dokonania wybitnego twórcy aktywnego od lat 50. XX wieku do dzisiaj\, tworzącego w oparciu o warsztat i medium ceramiki. Akcentowany w tytule wątek materii koresponduje z ideowym przesłaniem prezentacji\, a także teoretycznym namysłem artysty nad jej rolą w sztuce. W ekspozycji wybrzmiewa również kwestia kształtowania się nowoczesnej tradycji ceramicznej w Polsce\, wymykającej się kryteriom sztuki użytkowej czy wzornictwa\, żywa na polskiej scenie artystycznej począwszy od lat 60. XX wieku. \nTworzone ręcznie unikatowe obiekty zależne od praw fizyki\, procesów cieplnych i chemicznych — wśród nich muszle\, butle\, patery\, baniaki\, formy płaskie\, okrągłe\, wklęsłe i wypukłe — to ulubiony zasób otwartych i zamkniętych brył oraz struktur Luli rozumianych jako autonomiczne dzieła\, których integralność współtworzą kolory i faktury wypracowane na etapie szkliwienia i wypalania. Autorskie szkliwa samodzielnie tworzone przez Henryka Lulę i precyzyjnie dobrane do kształtu form\, dopełniają dzieła w ten sposób\, że stają się nierozerwalną jednością ceramiki rozumianej jako sztuka materii. Na przykładzie prac komponowanych w zestawy na zasadzie harmonii bądź kontrastu form\, ukazane zostały złożoności i niuanse w kształtowaniu ceramiki rządzącej się warsztatowym i artystycznym wyrafinowaniem i charakteryzującej szerokim spektrum potencjalnych możliwości. \nEkspozycja przybliża również pracę i zaangażowanie Henryka Luli w rekonstrukcję renesansowego dzieła sztuki ceramicznej — Wielkiego Pieca z Dworu Artusa w Gdańsku\, obiektu tak ważnego dla europejskiego dziedzictwa kulturowego. \nKuratorka: Katarzyna Jóźwiak-Moskal\nProjekt ekspozycji: Robert Rumas URL:https://news.niezlasztuka.net/event/henryk-lula-ceramika-sztuka-materii/ LOCATION:Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki\, pl. Małachowskiego 3\, Warszawa\, 00-916\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/henryk-kula.jpg GEO:52.239433717186;21.011824912192 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki pl. Małachowskiego 3 Warszawa 00-916 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Małachowskiego 3:geo:21.011824912192,52.239433717186 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240301 DTEND;VALUE=DATE:20240902 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240222T122510Z LAST-MODIFIED:20240726T151743Z UID:24020-1709251200-1725235199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Daj mi wszystko. Wystawa daru Teresy i Andrzeja Starmach dla muzeów krakowskich DESCRIPTION:Jesienią 2023 roku Teresa i Andrzej Starmach przekazali na rzecz dwóch krakowskich instytucji znaczącą część swojej kolekcji dzieł sztuki. Ich dar dla MOCAK-u i MuFo\, a tak naprawdę dla Krakowa\, jest jednym z najbardziej spektakularnych przeniesień sztuki ze sfery prywatnej do sfery publicznej. \nJadwiga Sawicka\, Daj mi wszystko | 2006\, olej\, akryl / płótno\, 190 × 550 cm\, Kolekcja MOCAK-u\nMiejsce ekspozycji jest nieprzypadkowe. Wystawa w zmodernizowanej siedzibie Bunkra Sztuki uhonoruje niemal 60-letnią historię galerii\, będącej jedną z najważniejszych polskich instytucji prezentujących sztukę współczesną\, i zainauguruje powrót działalności wystawienniczej. \nNa ekspozycji zobaczyć będzie można m.in. Wszystko wisi na włosku Tadeusza Kantora\, Gry wojenne Magdaleny Abakanowicz czy projekty teatralne Jerzego Nowosielskiego. \nArtyści: Magdalena Abakanowicz\, Mirosław Bałka\, Tomasz Ciecierski\, Marek Chlanda\, Marta Deskur\, Stanisław Dróżdż\, Władysław Hasior\, Piotr Jaros\, Julian Jończyk\, Tadeusz Kantor\, Edward Krasiński\, Andrzej Lachowicz\, Piotr Lutyński\, Marzena Nowak\, Jerzy Nowosielski\, Marek Piasecki\, Przemysław Pokrycki\, Robert Rumas\, Jadwiga Sawicka\, Mikołaj Smoczyński\, Jacek Maria Stokłosa\, Grzegorz Sztwiertnia\, Jan Tarasin\, Andrzej Wełmiński\, Krzysztof Zieliński \nWernisaż: 29.02.2024\, g. 18:00 \n\nOrganizator: Galeria Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie\nWspółorganizatorzy: Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK\, Muzeum Fotografii\nw Krakowie MuFo\nKoordynacja: Renata Zawartka\nKoordynacja ze strony współorganizatorów: Dominika Mucha\, Weronika Poskrobko \nPatron wystawy:\nMagiczny Kraków \nPatroni medialni:\nTVP Kultura\, Szum\, Kraków Culture Karnet\, Wyborcza.pl\,\nNotes Na 6 Tygodni\, Lounge\, Niezła Sztuka\, Artinfo.pl \nPatron Galerii:\nBabyGo \nPrzy wsparciu:\nOknoplast URL:https://news.niezlasztuka.net/event/daj-mi-wszystko-wystawa-bunkier-sztuki/ LOCATION:Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki\, pl. Szczepański 3a\, Kraków\, Małopolskie\, 31-011\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/daj-mi-wszystko-bunkier-sztuki.png GEO:50.0637508;19.9344488 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki pl. Szczepański 3a Kraków Małopolskie 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 3a:geo:19.9344488,50.0637508 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240305 DTEND;VALUE=DATE:20240527 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240319T192520Z LAST-MODIFIED:20240319T192520Z UID:24169-1709596800-1716767999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Matejko nieznany. Dzieła z kolekcji prywatnych DESCRIPTION:Wystawa Matejko nieznany. Dzieła z kolekcji prywatnych\nO historii naszej ojczyzny myślimy obrazami stworzonymi przez Jana Matejkę\, często nawet o tym nie wiedząc. Nazywany niekiedy „wieszczem pędzla”\, geniusz polskiego malarstwa historycznego ma swoją stałą galerię w Zamku Królewskim w Warszawie. Teraz w tej samej przestrzeni\, obok ikonicznych dzieł wielkoformatowych\, można zobaczyć także prace mniej znane\, trudno dostępne\, odsłaniające nieco inne oblicze artysty. \nChoć w powszechnej pamięci zapisał się przede wszystkim jako twórca monumentalnych płócien\, kipiących dramatyczną ekspresją oraz bogactwem symbolicznych i historiozoficznych treści\, Jan Matejko spełniał się także w innych formach wyrazu\, m.in. jako wrażliwy portrecista i rysownik. \nWystawa łączy przeciwne bieguny twórczości artysty\, pozwalając docenić pełnię jego wszechstronnego kunsztu. Stanowi przy tym wyjątkową okazję\, by zobaczyć zebrane w jednym miejscu dzieła pochodzące z kolekcji prywatnych\, niezmiernie rzadko pokazywane publicznie. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Matejko nieznany. Dzieła z kolekcji prywatnych\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Matejko nieznany. Dzieła z kolekcji prywatnych\n \n \n\nSzczególnie liczną reprezentację wśród tych prac stanowią portrety. Mało kto jest świadom\, że stanowiły aż blisko jedną trzecią wszystkich obrazów namalowanych przez Jana Matejkę. Artysta tworzył portrety zarówno indywidualne\, jak i zbiorowe\, uwieczniał rodzinę i przyjaciół\, ale też – na zamówienie – przedstawicieli współczesnych mu elit społecznych. Zawsze jednak kierował się zasadą\, którą sformułował w następujący sposób: „Żebym ja namalował portret\, ta twarz musi coś wyrażać…”. \nNa wystawie można podziwiać m.in. jedno z najsłynniejszych Matejkowskich przedstawień portretowych Portret czworga dzieci artysty z Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego. Zgromadzone są także mniej znane obrazy historyczne oraz rysunki\, z których część stanowi szkice do przedstawień malarskich. \nIstotny kontekst dla wypożyczonych dzieł tworzą słynne obrazy mające swoje stałe miejsce na zamkowej ekspozycji: Batory pod Pskowem\, Kazanie Skargi\, Rejtan – Upadek Polski\, Konstyucja 3 maja 1791 roku oraz cykl Dzieje cywilizacji w Polsce. \nKurator: dr Mariusz Klarecki URL:https://news.niezlasztuka.net/event/matejko-nieznany-dziela-z-kolekcji-prywatnych/ LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Plac Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/matejko-nieznany.jpg GEO:52.2477251;21.0152873 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski w Warszawie Plac Zamkowy 4 Warszawa 00-277 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zamkowy 4:geo:21.0152873,52.2477251 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240308 DTEND;VALUE=DATE:20240819 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240331T174347Z LAST-MODIFIED:20240331T174347Z UID:24255-1709856000-1724025599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zofia Stryjeńska. Tajemnicze i radosne opowieści DESCRIPTION:Wystawa Zofia Stryjeńska. Tajemnicze i radosne opowieści\n„Ciągle widzę dwa światy: ten\, co mnie otacza\, to jakieś ubogie rupiecie\, marionetki zakurzone\, wszystko nikłe nieznośne\, użytkowe\, tymczasowe. Świat krzątających się rzemieślników. Ale gdzieś drugi jest świat poprzez szczeliny dostrzegalny – to kraje pasterskie o zielonym mchu\, gaje mirtowe z bukolików Wergiliusza. Tam żyją sceny z waz greckich\, szumią drzewa z gobelinów\, złote od słońca jedwabie wydymane wiatrem uplastyczniają postacie Endymionów. Perspektywy biblijnego ruchu pełnego palm\, miodu i błękitu. Lśnią barwy o żywotności niematerialnej\, a ludzi mało tam\, ale o niedostępnym nam poziomie poezji i pięknie. Tak – ten świat istnieje\, ale trzeba w wielu wodach się okąpać i w wielu ogniach spalić\, aby tam wejść\, a tymczasem życie jest krótkie i kończymy je na tym samym miejscu w naszym zakurzonym sklepiku”. \nZofia Stryjeńska\, „Chleb prawie że powszedni. Kronika jednego życia”\,\nw opracowaniu M. Budzińskiej i A. Kuźniak\, Wołowiec 2016\, s. 97. \nZofia Stryjeńska\, Postrzyżyny | ok. 1914\, kolekcja prywatna\nŚwiat twórczości Zofii Stryjeńskiej – pełen barw\, niebywałej ekspresji i witalności\, zrodzony z fascynacji polską kulturą ludową\, baśniami i mitologią słowiańską – od 8 marca 2024 stanie przed nami otworem. Kuratorami ekspozycji są Światosław Lenartowicz z Muzeum Narodowego w Krakowie oraz Patrycja Gwoździewicz z Muzeum w Gliwicach. „Ta wystawa\, przybliżająca dzieła jednej z najważniejszych – jeśli nie po prostu najważniejszej – artystki odrodzonej\, niepodległej Polski dwudziestolecia międzywojennego\, to kolejne przedsięwzięcie\, jakie podejmujemy wspólnie z krakowskim Muzeum Narodowym. Warto przypomnieć\, że tę niezwykle owocną współpracę\, która przyniosła szereg ekspozycji cieszących ogromnym zainteresowaniem publiczności\, rozpoczęliśmy w 2019 roku wystawą . I dzięki niej – znów na naszym muzealnym firmamencie rozbłyska niezwykle intensywnie twórczość\, na którą z wielką radością\, używając określenia samej Stryjeńskiej\, ” – mówi Grzegorz Krawczyk\, kierownik ds. programowych Muzeum w Gliwicach. \nZofia Stryjeńska\, Kąpiące się | ok. 1935\, w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie\, fot. K. Kowalik\n„Już w 1925 roku\, na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej i Przemysłu Artystycznego w Paryżu\, artystka odniosła bezprecedensowy sukces. Grand Prix otrzymała nie tylko za ogromne obrazy \, zdobiące wnętrza Pawilonu Polskiego\, ale w aż czterech działach (malarstwo\, plakat\, ilustracje\, tkaniny). W dziale zabawkarskim otrzymała diplôme d’honneur\, została też odznaczona Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej. Dzięki swym wyrazistym dziełom\, ale także otaczającej jej życie legendzie\, Stryjeńska intryguje i zachwyca również dziś. Nasza wystawa skupi się szczególnie na dwu wątkach\, fascynujących artystkę przez całe życie i łączących się w jej twórczości. To panteon słowiańskich bożków i bogactwo kultury ludowej”– mówi Światosław Lenartowicz. \n„Choć skupia się na dwu wątkach\, ekspozycja przybliża całe spektrum realizacji Stryjeńskiej – zobaczymy na niej zabawki\, projektowane przez nią tkaniny\, scenografie\, ilustracje książkowe\, fragmenty pociętych po paryskiej wystawie obrazów \, a obok panteonu bożków i twórczości z lat 30. i 40.– także wczesne prace Stryjeńskiej\, z lat 1911 – 1919\, dotąd nie prezentowane publiczności\, włącznie z odkrytym w tym roku (2024)\, przez krakowską DESĘ\, obrazem przedstawiającym Czepca – postać z Wyspiańskiego. Namalowany przez młodą artystkę\, w 1911 roku\, powstawał pod kierunkiem Włodzimierza Tetmajera” – mówi Patrycja Gwoździewicz. \n\n \n \n \n \n \n Zofia Stryjeńska\, Pogoda\, z teki Bożki słowiańskie | 1917 wydane w 1918 przez Warsztaty Krakowskie\, w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie\, fot. A. Olchawska\n \n \n \n \n \n \n \n Zofia Stryjeńska\, Boh\, z teki Bożki słowiańskie | 1917 wydane w 1918 przez Warsztaty Krakowskie\, w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie\, fot. A. Olchawska\n \n \n\nNa wystawie znajdziemy prace Zofii Stryjeńskiej znajdujące się nie tylko w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie\, ale także Muzeum Narodowego w Warszawie\, Muzeum Narodowego w Poznaniu\, Muzeum Narodowego w Kielcach oraz Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli w Krakowie. Zaprezentujemy również dzieła z kolekcji prywatnych – Agnieszki i Marka Kapuścińskich oraz Ingi i Artura Ludwinów. \nKuratorzy: Światosław Lenartowicz\, Patrycja Gwoździewicz \nwięcej informacji>> URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zofia-stryjenska-tajemnicze-i-radosne-opowiesci/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/stryjenska.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240309 DTEND;VALUE=DATE:20240701 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240429T105701Z LAST-MODIFIED:20240429T105701Z UID:24441-1709942400-1719791999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Historia nie/oczywista. 200 lat Muzeum Książąt Lubomirskich DESCRIPTION:Wystawa Historia nie/oczywista. 200 lat Muzeum Książąt Lubomirskich\nWyjątkowa opowieść o dwustu latach istnienia Muzeum Książąt Lubomirskich. Rembrandt\, Brueghel\, Dürer\, a także współcześni artyści polscy: Olaf Brzeski czy Paweł Baśnik i Jerzy Kosałka – poprowadzą nas przez losy niezwykłej instytucji – od jej początku do czasów współczesnych. \nSzukając pojęcia najtrafniej definiującego dwustuletnią historię muzeum\, kuratorki wystawy wybrały określenie nie/oczywista. Tak też można opisać eksponaty zaprezentowane na wystawie. Zaaranżowane w przestrzeni Sal pod Kopułą przez Olafa Brzeskiego zachęcają nas do poznania niezwykłej opowieści. Kuratorki i współpracujący z nimi artyści sprawiają\, że jest to opowieść pełna emocji\, zaskakująca i wielowymiarowa. Nieoczywiste są bowiem i dzieje Muzeum\, i losy ludzi\, którzy je tworzyli\, a także dzieła\, które znajdują się w jego zbiorach. \nPoznamy dzieje Muzeum Książąt Lubomirskich\, które były nierozerwalnie związane z dramatyczną historią Polski: ocalanie dziedzictwa kultury podczas zaborów\, budowa instytucji po odzyskaniu niepodległości czy grabież dzieł sztuki podczas II wojny światowej. Na wystawie zobaczymy także odzyskaną w lipcu 2023 roku stratę wojenną – obraz Madonna z dzieciątkiem. \nEkspozycji towarzyszyć będzie program edukacyjny oraz obszerny folder. \nKuratorzy: Alicja Przestalska\, Hanna Kuś-Joachimiak \nProjekt i aranżacja wystawy: Olaf Brzeski\nInstalacja filmowa: Sławomir Rumiak\nKompozycja malarska: Paweł Baśnik\nIdentyfikacja wizualna: Jakub Stępień\nInstytucje użyczające prace na wystawę: Biblioteka Narodowa w Warszawie\, Fundacja Książąt Lubomirskich\, Gabinet Rycin Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie\, Muzeum w Przeworsku Zespół Pałacowo-Parkowy URL:https://news.niezlasztuka.net/event/historia-nie-oczywista-200-lat-muzeum-ksiazat-lubomirskich/ LOCATION:Zakład Narodowy im. Ossolińskich\, ul. Szewska 37\, Wrocław\, 50–139\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/04/HISTORIA-NIEOCZYWISTA-OSSOLINEUM-.png GEO:51.113927710645;17.056439022926 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zakład Narodowy im. Ossolińskich ul. Szewska 37 Wrocław 50–139 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Szewska 37:geo:17.056439022926,51.113927710645 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240309 DTEND;VALUE=DATE:20240811 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240604T144139Z LAST-MODIFIED:20241121T104954Z UID:24736-1709942400-1723334399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Niedenthal DESCRIPTION:Chris Niedenthal to fotograf legenda. Jego zdjęcia od lat są prezentowane na wystawach i w publikacjach. Wielkim wyzwaniem było więc wybranie blisko 200 kadrów z liczącego setki tysięcy zdjęć archiwum. Miałyśmy pokusę\, by zrobić coś\, czego jeszcze nie było\, zaskoczyć publiczność. Jednak sam pomysł\, by przekrojowo zaprezentować dorobek fotoreporterski Chrisa Niedenthala z minionych 50 lat\, jest czymś\, czego wcześniej nikt nie zrealizował. \n© Chris Niedenthal\nDokumentował działalność dwóch przyszłych laureatów Pokojowej Nagrody Nobla: Lecha Wałęsy i Michaiła Gorbaczowa. Laureat World Press Photo\, współpracował z najważniejszymi światowymi magazynami – „Newsweek” i „Time”. Jego zdjęcia przedstawiające życie w krajach bloku wschodniego publikowane były m.in. w „Sternie”\, „Geo”\, „Der Spiegel” i „Paris Match”. Był jedynym zagranicznym fotoreporterem\, który utrwalił pierwsze dni strajku w Stoczni Gdańskiej. Odkąd zaczął fotografować\, najbardziej interesował go fotoreportaż. Nie chciał robić zdjęć studyjnych\, artystycznych. Wolał dokumentować\, a nie tworzyć nową rzeczywistość. \n\n \n \n \n \n \n © Chris Niedenthal\n \n \n \n \n \n \n \n © Chris Niedenthal\n \n \n\nZawsze profesjonalny i szczery\, znał swoje ograniczenia. Nie robił zdjęć ze środka demonstracji i zadym. Nie dokumentował konfliktów zbrojnych. W jednym z wywiadów powiedział: „Nie uwieczniam dyktatorów\, tylko skutki ich działań” (ironia losu – zdjęcie dyktatora\, Jánosa Kádára\, dało mu World Press Photo). Interesowało go przede wszystkim życie codzienne i zwykli ludzie. Tego rodzaju fotografie to wielka i fascynująca część jego archiwum. Być może dlatego\, że kraj\, w którym urodzili się jego rodzice\, był tak inny od tego\, w którym sam dorastał. Przemierzał Polskę z aparatem i fotografował sytuacje\, które dla Polaków w tym czasie były zwyczajne – on jednak widział w nich coś niezwykłego. \n\n \n \n \n \n \n © Chris Niedenthal\n \n \n \n \n \n \n \n © Chris Niedenthal\n \n \n \n \n \n \n \n © Chris Niedenthal\n \n \n\nLegitymacja korespondenta zagranicznego umożliwiała mu robienie zdjęć\, które niewielu mogło wówczas wykonać. Rozpoczęta w 1978 roku współpraca z „Newsweekiem”\, a potem z „Time”\, była wielkim krokiem w jego karierze\, dawała mu też nieograniczony dostęp do zachodnich kolorowych filmów wysokiej jakości. Znał język\, miał samochód\, brytyjski paszport i w każdej chwili mógł wyjechać z Polski\, jednak tego nie zrobił. Dzięki temu w jego archiwum znajduje się niepowtarzalny reporterski zapis z Polski i krajów Europy Wschodniej lat 70. i 80. \n© Chris Niedenthal\nUtrwalał go przede wszystkim na diapozytywach\, popularnie nazywanych slajdami. To właśnie z tego trudnego w pracy materiału\, który trzeba było starannie naświetlić\, drukowane były zdjęcia w kolorowych magazynach. Niewywołany materiał wysyłał do redakcji w dokładnie opisanych kopertach. Redakcyjny laborant wywoływał diapozytywy czy negatywy\, a fotoedytor wybierał klatki do druku. Efekty swojej pracy Niedenthal mógł zobaczyć dopiero w wydanym numerze magazynu\, który przesyłała mu redakcja\, a ze względu na opieszałość poczty czasami musiał czekać bardzo długo. \nChoć pracował dla prestiżowych światowych magazynów\, zawsze podkreśla\, że robienia profesjonalnych zdjęć nauczył się od polskich fotografów\, którzy stali się dla niego mistrzami w zawodzie. \nMamy nadzieję\, że zechcą Państwo poznać nie tylko fotografie Chrisa Niedenthala\, lecz także jego biografię. Konsekwentnie podążał własną drogą\, umiał wykorzystać szanse dane przez los\, stał się legendą fotoreportażu\, a jednocześnie pozostał ciepłym i otwartym\, skromnym człowiekiem.\n– Anna Brzezińska i Katarzyna Puchalska \n\n \n \n \n \n \n Otwarcie wystawy Niedenthal\n \n \n \n \n \n \n \n Otwarcie wystawy Niedenthal\n \n \n\n\n\nKuratorki:\nAnna Brzezińska i Katarzyna Puchalska \n\n\nKoordynacja projektu i produkcja wystawy”\nJulia Libera Dom Spotkań z Historią \n\n\nProjekt graficzny i aranżacja wystawy:\nLotne Studio \n\n\nRealizacja projektu wystawy:\nGaleria Sztuki Rzeczna | P.W TK-BUD Michael Tkocz | E-graficy.pl | Omega System | Vison.pl | Marcin Giba | Mateusz Szymura URL:https://news.niezlasztuka.net/event/chris-niedenthal/ LOCATION:Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku\, ul. Rzeczna 1\, Rybnik\, 44-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/niedethal-3.jpg GEO:50.094545790075;18.540316868995 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku ul. Rzeczna 1 Rybnik 44-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rzeczna 1:geo:18.540316868995,50.094545790075 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240309 DTEND;VALUE=DATE:20250310 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240604T152033Z LAST-MODIFIED:20240604T152938Z UID:24752-1709942400-1741564799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Adolf Ryszka. Wspomnienie mistrza DESCRIPTION:Adolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\nWystawa jest hołdem oddanym wybitnemu rzeźbiarzowi Adolfowi Ryszce\, który należy do grona niekwestionowanych autorytetów. \nTworzył dzieła monumentalne\, kameralne\, portrety i plakiety. Jego prace mają w sobie niezwykły ładunek emocjonalny\, są tajemnicze i poetyckie. Artysta posiadał wspaniałe umiejętności warsztatowe\, wyczucie formy oraz wyjątkowy szacunek dla materii\, w której tworzył. Ważnym aczkolwiek mało znanym fragmentem działalności artystycznej Ryszki są gwasze\, akwarele\, rysunki i grafiki\, wykonane z wielką wrażliwością. Wielu artystów pozostawało pod wpływem tego znakomitego twórcy. Niezależność i indywidualność Ryszki sprawiły\, że jego dorobek twórczy pozostaje wciąż odporny na upływ czasu. \n\n \n \n \n \n \n Adolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\n \n \n \n \n \n \n \n Adolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\n \n \n \n \n \n \n \n Adolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\n \n \n\nWystawa prezentowana w Galerii Sztuki Rzeczna została zaprojektowana w taki sposób\, aby widz mógł zanurzyć się w świecie twórczości Adolfa Ryszki\, poznać jego różnorodny dorobek artystyczny oraz docenić znaczenie rzeźbiarza dla sztuki polskiej i światowej. Na ekspozycji znajdują się prace przedstawiające różne etapy twórczości artysty oraz najważniejsze podejmowane tematy\, które możemy uporządkować w formie cykli. Każdy z cykli jest reprezentowany przez grupę wybranych rzeźb\, zróżnicowanych pod względem formy i materiału. \nAdolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\nEkspozycja ma na celu pokazać również kunszt rzeźbiarskiego rzemiosła\, nieprzeciętne zdolności\, wyobraźnię i wrażliwość twórcy\, a także aspekt związany z plenerowymi obiektami zrealizowanymi przez Adolfa Ryszkę podczas sympozjów rzeźbiarskich\, których efektem są monumentalne prace\, pozostające w symbiozie z naturą i wnoszące nową jakość w relacjach z krajobrazem. \nAdolf Ryszka. Wspomnienie mistrza\n\nProf. Adolf Ryszka urodził się 5.02.1935 roku w Popielowie koło Rybnika\, zmarł 28.04.1995 r. W latach 1953-1957 uczeń Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Następnie od 1957 do 1962 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza. Od 1965 roku był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków\, a od 1970 członkiem Europejskich Sympozjów Rzeźbiarskich\, będąc również w Zarządzie tego stowarzyszenia. W latach 1980-1982 prezes Rady Artystycznej Sekcji Rzeźby Zarządu Głównego ZPAP. Od 1983 kierował Zakładem Rzeźby na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w marcu 1995 roku. Uczestnik wystaw indywidualnych i zbiorowych\, sympozjów rzeźbiarskich\, autor pomników\, laureat wielu nagród. Jego prace znajdują się w galeriach\, kolekcjach muzealnych i prywatnych. \nTekst kuratorski: dr Jarosław Pajek\, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adolf-ryszka-wspomnienie-mistrza/ LOCATION:Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku\, ul. Rzeczna 1\, Rybnik\, 44-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/06/adolf-ryszka-9.jpg GEO:50.094545790075;18.540316868995 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku ul. Rzeczna 1 Rybnik 44-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rzeczna 1:geo:18.540316868995,50.094545790075 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240309 DTEND;VALUE=DATE:20240902 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240613T132658Z LAST-MODIFIED:20240613T132658Z UID:24848-1709942400-1725235199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stefan Gierowski. Niebo – Linia DESCRIPTION:Stefan Gierowski\, Obraz CCXXI |1968\n„Nieskończona przestrzeń została otwarta. Nastąpiła zmiana w powszechnym rozumieniu Wszechświata. Namalowana linia bez końca\, z wyobraźni przeszła w rzeczywistość. Od linii zamkniętej do dynamicznego otwarcia w nieskończoność. Zrodziła się wielka ciekawość podglądania aktywnej głębi przestrzeni. Im prościej działa linia tym większa energia w rzeczywistości poza obrazem. Zmiana szerokości linii buduje dodatkową przestrzeń i stwarza nowe właściwości i ciężar działania. To co się dzieje malarskiego w linii szerokiej odbiera siłę swobodnego ruchu – ale daje ciężar konkretnego przedmiotu i go oznacza”.~ Stefan Gierowski \nW 2019 roku włoskie wydawnictwo Skira zwróciło się do Stefana Gierowskiego z propozycją wydania pierwszej międzynarodowej monografii poświęconej jego twórczości. Artysta czynnie włączył się w opracowanie koncepcji tej książki. Zaproponował między innymi nietypowe rozwiązanie dla części katalogowej: nie jest ono oparte na chronologicznej aranżacji dzieł. Gierowski uporządkował swoje obrazy tematycznie\, co może stanowić podpowiedź\, trop naprowadzający odbiorców na konkretne problemy\, które inspirowały go do pracy. Jeden z zestawów obrazów w książce zatytułował „Niebo – Linia”. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stefan-gierowski-niebo-linia/ LOCATION:Fundacja Stefana Gierowskiego\, Pl. Dąbrowskiego 8/11\, Warszawa\, 00-055\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/06/stefan-gierowski-obraz-CCXXI-1968.jpg GEO:52.237702183999;21.009847582414 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Stefana Gierowskiego Pl. Dąbrowskiego 8/11 Warszawa 00-055 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Dąbrowskiego 8/11:geo:21.009847582414,52.237702183999 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240310 DTEND;VALUE=DATE:20240430 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240228T142749Z LAST-MODIFIED:20241121T104857Z UID:24048-1710028800-1714435199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Człowiek nieoczywisty DESCRIPTION:Wystawa malarstwa „Człowiek nieoczywisty” to wspólny projekt artystyczny Jana\, Michała i Krzysztofa Powałków\, Sylwestra Stabryły oraz Jana Szczepkowskiego. \nW twórczości Sylwestra Stabryły łączy się to\, co prawdziwe z tym\, co wyimaginowane. Posługując się realistycznym językiem wypowiedzi tworzy malarstwo na wskroś osobiste i intymne. Obrazy\, które oglądamy to symboliczne wizje wypowiadające alegoryczną treść\, wciągające widza w labirynt symboli i różnorodnych pokładów interpretacji. \n\n \n \n \n \n \n Sylwester Stabryła\, Cichość serca | 2023\n \n \n \n \n \n \n \n Jan Szczepkowski\, Zmierzch | 2023\n \n \n\nMalarstwo Jana Szczepkowskiego krytycy sztuki opisują jako rodzaj teatru\, w którym przenikają się różne kierunki – socrealizm\, figuracja\, naturalizm\, neoromantyzm czy surrealizm. \nMalarskie uniwersum artysty wypełnia atmosfera tajemniczości i niedopowiedzenia. „Lubię tajemnice. Zagadki pociągają mnie bardziej niż ich rozwiązania. Czasami wydaje mi się\, że prawdziwą przyjemność z malarstwa możemy czerpać tylko wtedy\, gdy oprzemy się pokusie rozszyfrowania każdej tajemnicy.” – mówi o swojej twórczości. \nKrzysztof Powałka\, Cravator | 2022\nPrace Jana\, Michała i Krzysztofa Powałków to spotkanie trzech autonomicznych\, indywidualnych wizji twórczych\, które łączy realistyczny język wypowiedzi i czytelna forma. \nDla Jana Powałki kolorystyczne malarstwo stanowi bazę do przedstawień całkowicie surrealistycznych kompozycji\, pejzażowych przestrzeni i malarskich rozważań na temat kondycji człowieka. Na wystawie prezentuje on obrazy oniryczne\, wyrastające z tradycji surrealizmu. \nKrzysztof i Michał Powałka definiują swoją sztukę jako psychorealizm związany z literaturą przełomu wieków XIX i XX (m.in. twórczość F. Dostojewskiego\, J. Joyce’a\, M. Prousta) i pozostający pod wpływem teorii psychoanalizy. Ich malarstwo nacechowane jest silnym indywidualizmem. Uderza odbiorcę swym ładunkiem emocjonalnym\, wciągając w meandry szyfrów języka złożonego z symboli i metafor. \nMichał Powałka\, Pomiędzy\n„Psychorealizm w centrum ideowych i artystycznych rozważań stawia człowieka. Jednostkę ludzką pełną sprzeczności – zalet\, ale i ułomności.” – pisze w „Manifeście Psychorealizmu” Krzysztof Powałka. Takie są właśnie prace braci Powałków\, które zobaczmy na wystawie. \nJan Powałka\, Sykariusze | 2023\nTo wystawa na wskroś humanistyczna. Zobaczymy na niej prace skupione wokół kondycji ludzkiej wraz z jej wielowymiarowością wyrażoną poprzez malarstwo oraz rozmaite – tytułowe „nieoczywiste” – perspektywy jej widzenia: psychorealizm\, neoromantyzm\, surrealizm\, czy oniryzm. Zawsze jednak w centrum artystycznego spojrzenia znajdziemy tutaj człowieka. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/czlowiek-nieoczywisty/ LOCATION:Galeria Sztuki Współczesnej Elektrownia w Czeladzi\, ul. Dehnelów 45\, Czeladź\, 41-250\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/krzysztof-powalka-cravator.jpg GEO:50.308325;19.061982 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Współczesnej Elektrownia w Czeladzi ul. Dehnelów 45 Czeladź 41-250 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dehnelów 45:geo:19.061982,50.308325 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240310 DTEND;VALUE=DATE:20240429 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240304T180047Z LAST-MODIFIED:20240726T151451Z UID:24094-1710028800-1714348799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Zaświaty DESCRIPTION:Wystawa Zaświaty\nCiemna Strona Sztuki i Muzeum Romantyzmu w Opinogórze zapraszają na wernisaż i początek wystawy „ZAŚWIATY”. \nTo piąta edycja wystaw pod szyldem Ciemnej Strony Sztuki. Wystawa opiera się na przewijającym się przez historie sztuki motywie Zaświatów\, który stał się jednym z głównych składowych i rozpoznawalnych założeń Romantyzmu i Symbolizmu\, podobnie jak sny\, marzenia otwierające drogę do kreowania innych\, nierealnych światów\, tak też wyrastające z nich wizje zaświatów\, stanowią wrota do innego wymiaru pozwalają przekraczać granice realnie nieprzekraczalne. bo tylko tak można sięgnąć do obszarów odległych i zwykle niedostępnych\, a za sprawą wolnej wyobraźni kojarzyć z sobą to\, co w empirycznym doznawaniu jest od siebie bardzo odległe\, czyli przestawienie świata za pomocą uczuć\, intuicji\, wyobraźni powiązanych z mistycyzmem. \nAnna Pietruś-Bral\, Tryptyk\nJest to też piąty cykl wystaw\, a liczba pięć jest liczbą człowieka\, bo wszystko\, co dotyczy człowieka oparte jest na niej – posługujemy się pięcioma zmysłami\, mamy po pięć palców u każdej ręki i nogi oraz odczuwamy pięć smaków; człowiek\, stojąc na rozstawionych nogach z rozłożonymi rękami tworzy zarys gwiazdy pięcioramiennej\, pentagram – symbolizujący doskonałość oraz ochronę przed złem. Zwracanie szczególnej uwagi na życie wewnętrzne człowieka – duchowość\, uczucia\, emocje\, a również na odrębność jednostki ludzkiej\, jej odmienność i indywidualność\, wtedy metodą poznania świata staj się nie empiryzm\, ale sztuka\, co jest też głównym wytycznym osób\, które będą prezentować swoje prace na wystawie. \n\n \n \n \n \n \n Arkadiusz Danovski\, Nameless\n \n \n \n \n \n \n \n Piotr Kiełbiński\, Wielkie forum Stworzycieli\n \n \n\nMalarstwo\, rzeźba\, rysunek i fotografia. Na wystawie przedstawionych będzie 60 prac autorstwa: Anna Pietruś-Bral\, Joanna Sztyrak\, Katarzyna Spychalska\, Katarzyna Wieczorek\, Diana Żarów\, Monika Krzymińska-Śluborska\, Pamela Jaworska\, Paulina Wiewióra\, Justyna Koziczak\, Paulina Nadia Weremczuk/ Dominik Kuryga\, Devinez\, Igor Panchuk\, Paweł Sadowski\, Łukasz Milak-Kalinowski\, Jacek Szleszyński\, Wojtek Malicki\, Grzegorz Rombel\, Piotr Małysz\, Arkadiusz Danovski\, Mateusz Tokarski\, Piotr Baćko\, Krzysztof Polaczenko\, Krzysztof Płonka\, Grzegorz Kochaniec\, Rafał Krzemiński\, Marcin Michalewicz\, Krzysztof Iwin\, Piotr Kiełbiński\, Rafał Hader\, Paweł Miksiewicz\, Michał Piotr Barfrog\, Tomasz Bartosik. \n\n \n \n \n \n \n Jacek Szleszyński\, Przeprawa |2022\n \n \n \n \n \n \n \n Łukasz Milak-Kalinowski\, Afterlife\n \n \n \n \n \n \n \n Pamela Jaworska\, Brama z zielonej miedzi\n \n \n\nKolejne wystawy odbędą się w Miejskim Ośrodku Kultury i Sztuki w Oleśnicy /maj-czerwiec/ i Galerii Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Czeladzi /czerwiec-lipiec/. \nWernisaż: 10 marca 2024 r.\, godz. 17:00 URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zaswiaty/ LOCATION:Muzeum Romantyzmu w Opinogórze\, ul. Zygmunta Krasińskiego 9\, Opinogóra Górna\, 06-406\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/zaswiaty.jpg ORGANIZER;CN="Ciemna%20Strona%20Sztuki":MAILTO:de.ar@interia.pl GEO:52.906806292501;20.716819808355 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Romantyzmu w Opinogórze ul. Zygmunta Krasińskiego 9 Opinogóra Górna 06-406 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zygmunta Krasińskiego 9:geo:20.716819808355,52.906806292501 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240316 DTEND;VALUE=DATE:20240819 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240506T153454Z LAST-MODIFIED:20240506T153454Z UID:24488-1710547200-1724025599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Bezwzględne wyeliminowanie rzeźby. Polska rzeźba pierwszej połowy lat 70. DESCRIPTION:Wystawa Bezwzględne wyeliminowanie rzeźby. Polska rzeźba pierwszej połowy lat 70.\nWystawa Bezwzględne wyeliminowanie rzeźby. Polska rzeźba pierwszej połowy lat 70. przedstawia ważny moment powojennej historii polskiej rzeźby\, kiedy pod wpływem nowych praktyk artystycznych\, występujących w tym czasie na świecie\, przeszła ona spektakularną przemianę. Tytuł ekspozycji nawiązuje do pracy Wandy Czełkowskiej Bezwzględne wyeliminowanie rzeźby jako pojęcia kształtu\, zaprojektowanej przez rzeźbiarkę na początku lat 70.\, zrealizowanej w Centrum Rzeźby Polskiej i zaprezentowanej po raz pierwszy właśnie w tym miejscu na wystawie w roku 1995. \nPierwsza połowa lat 70. to czas\, kiedy w sztuce pojawiają się takie nurty\, jak: minimal art\, object art\, conceptual art\, environment art\, land art\, body art/performance. Polska rzeźba nie pozostaje obojętna na nowe zjawiska – odchodzi od historycznego bagażu\, uwalnia się od dotychczasowych form i przekształca w zupełnie nową jakość. Ekspozycja ma za zadanie uchwycić ten właśnie moment. \nBiorąc pod uwagę fakt\, że wiele prac wciąż jeszcze przebija się do świadomości szerszego grona krytyków i dopiero zaczyna zajmować należne im miejsce w historii sztuki\, celem wystawy jest także ukazanie ówczesnego dorobku w światowym obiegu kultury oraz przygotowanie odpowiednio udokumentowanego materiału\, który będzie punktem wyjścia do nowych dyskusji i interpretacji dokonań polskich rzeźbiarek i rzeźbiarzy. \nNa ekspozycji prezentowane są prace ponad 30 artystek i artystów: Jana Berdyszaka\, Jerzego Beresia\, Karola Broniatowskiego\, Krystiana Burdy\, Elżbiety Cieślar\, Emila Cieślara\, Wandy Czełkowskiej\, Andrzeja Dłużniewskiego\, Barbary Falender\, Pawła Freislera\, Wiktora Gutta\, Oskara Hansena\, Władysława Hasiora\, Anny Jarnuszkiewicz\, Jerzego Jarnuszkiewicza\, Krystyna Jarnuszkiewicza\, Grzegorza Kowalskiego\, Jana Kucza\, Zofii Kulik\, KwieKulik (Zofii Kulik i Przemysława Kwieka)\, Przemysława Kwieka\, Zbigniewa Makarewicza\, Marii Pinińskiej-Bereś\, Waldemara Raniszewskiego\, Adolfa Ryszki\, Macieja Szańkowskiego\, Aliny Szapocznikow\, Olgierda Truszyńskiego\, Jana Stanisława Wojciechowskiego i Barbary Zbrożyny. Niektóre z nich pokazywane są po raz pierwszy od momentu ich powstania. Uporządkowane są w grupach problemowych\, podpowiadają widzowi kierunek myślenia\, ale nie narzucają interpretacji. \nKurator: dr Tamara Książek\, dr hab. Waldemar Baraniewski\, dr hab. Jan Stanisław Wojciechowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bezwzgledne-wyeliminowanie-rzezby-polska-rzezba-pierwszej-polowy-lat-70/ LOCATION:Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\, ul. Topolowa 1\, Orońsko\, 26-505\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/05/Rzezba-pn.-Mojzesz-autor-KwieKulik.-Zdjecie-jan-Gaworski-CRP.jpg GEO:51.312502030574;20.980835544955 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku ul. Topolowa 1 Orońsko 26-505 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Topolowa 1:geo:20.980835544955,51.312502030574 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240319 DTEND;VALUE=DATE:20240520 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240205T115416Z LAST-MODIFIED:20240205T115416Z UID:23885-1710806400-1716163199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Impresje. Młodzi o sztuce dawnej DESCRIPTION:Iwan Trusz\, Pejzaż o zachodzie słońca\nPierwsza w historii Muzeum Narodowego we Wrocławiu wystawa przygotowana przez młodych wrocławian i wrocławianki\, którzy wcielają się w rolę kuratorów i kuratorek. \nZ kolekcji Muzeum Narodowego wybrali blisko 70 dzieł sztuki\, do części z nich stworzyli teksty literackie\, które również zostaną zaprezentowane. Wystawa jest próbą odpowiedzi na pytania\, co myślą\, jak czują\, o czym marzą współcześni młodzi ludzie i czego poszukują w sztuce dawnej? \nWśród dzieł wybranych przez młodzież znajdą się m.in. obrazy Olgi Boznańskiej\, Aleksandra Gierymskiego\, Jacka Malczewskiego\, Jana Matejki\, Witolda Wojtkiewicza oraz w większym wyborze prace Wlastimila Hofmana i Marii Niedzielskiej. Współkuratorką wystawy jest Katarzyna Łaszkiewicz. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/impresje-mlodzi-o-sztuce-dawnej/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/02/MNWr_wystawy_2024_05_Iwan-Trusz-Pejzaz-o-zachodzie-slonca.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240320 DTEND;VALUE=DATE:20240422 DTSTAMP:20260510T140352 CREATED:20240331T182433Z LAST-MODIFIED:20240331T182433Z UID:24280-1710892800-1713743999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Andrzej Bembenek. Tryb Anonimowy DESCRIPTION:Wystawa Andrzej Bembenek. Tryb Anonimowy\nAndrzej Bembenek\, wszechstronny twórca\, rysuje\, zajmuje się grafiką\, ale przede wszystkim jest malarzem. W tym roku obchodzi 25-lecia pracy artystycznej. Wystawa prezentuje nowe dzieła\, powstałe w ciągu ostatnich co najmniej czterech lat\, tym samym ukazując poszukiwania artysty w ostatnim okresie. \nInspiracją dla twórczości Bembenka jest otaczający go świat\, a w przypadku omawianej wystawy – świat przemysłowy\, którego elementami są słupy trakcji elektrycznej\, pociągi\, wagony. Artysta w swojej twórczości odwołuje się m.in. do idei systemu korporacyjnego\, gdzie jednostki\, które przestają być produktywne\, zostają zastąpione przez nowe. Podobnie jak ze starymi słupami trakcyjnymi\, Bembenek próbuje odnaleźć duszę tych pozostawionych elementów\, nadając im nowy sens. Dyrektor Muzeum Ziemi Lubuskiej\, Leszek Kania\, otwierając wernisaż\, podkreślił\, że: \nNajistotniejszym aspektem tych prac jest nowa narracja\, która wyłania się na tle realistycznego kontekstu. Mówi ona o pewnych emocjach\, o przeżywaniu ekspresji. Obrazy powstają spontanicznie\, bez tradycyjnego\, warstwowego procesu malowania\, lecz techniką alla prima\, określana jako technika 'za pierwszym razem’. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/andrzej-bembenek-tryb-anonimowy/ LOCATION:Muzeum Ziemi Lubuskiej\, al. Niepodległości 15\, Zielona Góra\, 65-048\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/03/Andrzej-Bembenek.-„Tryb-Anonimowy.png GEO:51.9415598;15.5084518 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Ziemi Lubuskiej al. Niepodległości 15 Zielona Góra 65-048 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. Niepodległości 15:geo:15.5084518,51.9415598 END:VEVENT END:VCALENDAR