BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240520 DTEND;VALUE=DATE:20251110 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20240520T122252Z LAST-MODIFIED:20240520T122252Z UID:24591-1716163200-1762732799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Artyści Grupy Krakowskiej DESCRIPTION:Wystawa Artyści Grupy Krakowskiej\nW sali grafik i rysunków\, będącej częścią ekspozycji stałej Sztuka Polska XIX i XX wieku prezentowana jest długoterminowa wystawa przybliżająca twórczość wybranych artystów I i II Grupy Krakowskiej. \nI Grupa Krakowska była jedną z najważniejszych awangardowych grup artystyczny w dwudziestoleciu międzywojennym. Założona została przez młodych studentów krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, chcących zerwać z akademickim nauczaniem i wciąż panującym na uczelni tradycjonalizmem. Nie sformułowali wspólnego programu artystycznego\, nie dążyli do wypracowania konkretnego stylu – najważniejsze było dla nich podążanie za nowymi prądami w sztuce. Formacja istniała w latach 1933-1937\, kontynuując działalność po II wojnie światowej oraz po upadku artystycznej doktryny socrealizmu w 1956 roku. Oficjalnie nigdy nie została rozwiązana. \nII Grupa Krakowska tworzona była przez wielkie indywidualności artystyczne\, dla których twórczość wciąż pozostawała w kręgu inspiracji wielokierunkową sztuką zachodu – zarówno abstrakcyjną jak i figuratywną. Działali w piwnicach Pałacu Krzysztofory\, siedzibie Teatru Cricot 2\, gdzie organizowali liczne wystawy oraz wydarzenia artystyczne. \nNa ekspozycji prezentowane są akwarele\, rysunki i grafiki ze zbiorów Muzeum Częstochowskiego\, autorstwa takich artystów jak: Maria Jarema\, Janina Kraupe-Świderska\, Jonasz Stern\, Aleksandr (Sasza) Blonder\, Tadeusz Kantor\, Jan Tarasin\, Kazimierz Mikulski\, Adam Marczyński i Alfred Lenica. \nKuratorka: Olga Desperak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/artysci-grupy-krakowskiej/ LOCATION:Muzeum Częstochowskie\, al. NMP 47\, Częstochowa \, Śląskie\, 42-217\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/05/GrupaKrakowska1-1.jpg GEO:50.811843;19.112097 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Częstochowskie al. NMP 47 Częstochowa Śląskie 42-217 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. NMP 47:geo:19.112097,50.811843 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20241025 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250312T151731Z LAST-MODIFIED:20251031T102615Z UID:26067-1729814400-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Atlas ptaków ceramicznych Iłży DESCRIPTION:Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\nMuzeum – Zamek Górków w Szamotułach kolejny już raz proponuje publiczności wystawę prezentującą dorobek artystów z innych regionów Polski. Tym razem w Szamotułach można zobaczyć wyroby ceramiczne powstałe w Iłży. Ekspozycję „Atlas ptaków ceramicznych Iłży” tworzy około dwustu pięćdziesięciu figurek ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Iłży\, Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu\, Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie\, Muzeum Narodowego w Krakowie oraz kolekcji prywatnej Łukasza Babuli. \nIłża to niewielkie\, niespełna pięciotysięczne miasteczko położone w pobliżu Radomia\, na północnych krańcach Wyżyny Kieleckiej (kiedyś w granicach województwa kieleckiego\, obecnie mazowieckiego). Słynęło z wyrobów ceramicznych produkowanych tu już od średniowiecza oraz z fabryki fajansu założonej w XIX wieku przez Lewi Zeliga Suterlanda (pradziadka poety Bolesława Leśmiana). Tradycje ceramiczne oraz bogate złoża gliny sprzyjały rozwojowi garncarstwa\, które miało wymiar użytkowy. Dopiero w XX wieku nabrało ono charakteru artystycznego. \nW Szamotułach wśród artystów reprezentowanych w ekspozycji znaleźli się: Stanisław Kosiarski i jego córka Jadwiga\, Wincenty Kitowski\, Konstanty Ciepielewski\, Stanisław Paluszkiewicz\, Franciszek Wilhem Godzisz i Helena Luba. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n\nWystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\nNajstarsze spośród pokazywanych na wystawie prac powstały w latach 30. XX wieku i są dziełem Stanisława Kosiarskiego (1894-1939). Większość z nich to obiekty stosunkowo niewielkie – filigranowe wręcz\, choć nie brakuje i bardziej „okazałych” w odniesieniu do rozmiaru. Figurki pojedyncze zestawiono ponadto z formami rozbudowanymi\, które w istocie składają się z kilku figurek. Uwagę przykuwają głównie detale\, w tym miniaturowe elementy tworzące pióra\, które w sposób niezwykły budują „przestrzenność” figurek. Ale „iłżeckie ptaszki” to też malarskie arcydzieła – tyle\, że w skali mikro – cechujące się subtelnym przenikaniem barw oraz ciekawą kolorystyką. \nWszystkie obiekty wyeksponowano w oświetlonych\, przeszklonych gablotach w otoczeniu archiwalnych zdjęć ich twórców oraz samej Iłży. Fotografie tylko z pozoru stanowią jedynie dodatek do wystawy – są bowiem ważnym elementem budującym zarówno klimat ekspozycji\, jak i jej historyczne tło. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n\n\n„Atlas ptaków ceramicznych Iłży” \nMuzeum Zamek Górków w Szamotułach\nWystawa czynna do 31 października 2025 r. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/atlas-ptakow-ceramicznych-ilzy/ LOCATION:Muzeum Zamek Górków w Szamotułach\, ul. Wroniecka 30\, Szamotuły\, 64-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/03/atlas-ptakow-ceramicznych-ilzy-wystawa.jpg GEO:52.615235;16.577568 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Zamek Górków w Szamotułach ul. Wroniecka 30 Szamotuły 64-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wroniecka 30:geo:16.577568,52.615235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20241115 DTEND;VALUE=DATE:20250804 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20241007T131754Z LAST-MODIFIED:20241023T100441Z UID:25598-1731628800-1754265599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Próba całości. Nagroda im. Katarzyny Kobro DESCRIPTION:Próba całości. Nagroda im. Katarzyny Kobro\nJuż 15 listopada 2024 roku w oddziale ms2 Muzeum Sztuki w Łodzi (ul. Ogrodowa 19) zostanie otwarta obszerna wystawa poświęcona dotychczasowym laureatom wyróżnionym nagrodą im. Katarzyny Kobro. Wystawa zapoczątkowuje serię wydarzeń związanych z nagrodą. \nPrzyznawana od ponad 20 lat nagroda im. Katarzyny Kobro to inicjatywa unikalna i niezwykle istotna dla polskiego środowiska artystycznego. Pomysłodawcą wyróżnienia jest prof. Józef Robakowski\, wspólnie z Niką Strzemińską\, córką Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego. Co roku jury złożone z artystek i artystów nagradza wybitne osiągnięcia z dziedziny sztuk wizualnych\, doceniając szczególnie postawy eksperymentalne i poszukujące. Idea tej społecznej\, powołanej oddolnie nagrody odwołuje się do tradycji solidarności artystów i artystek\, która jest fundamentem Muzeum Sztuki w Łodzi. Od 2011 do 2023 roku organizatorem wydarzenia było Muzeum Sztuki w Łodzi. W tym roku po rocznej przerwie nagroda powróci do instytucji. \nJadwiga Sawicka\, Było nie było / It Was\, It Was Not | 2010-2014\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nWystawa Nagroda im. Katarzyny Kobro: Próba całości zaprezentuje prace wszystkich dotychczasowych laureatów i laureatek tego wyróżnienia. Projekt wystawienniczy będzie okazją do przyjrzenia się pracom wszystkich nagrodzonych artystek i artystów: wybitnych twórców i twórczyń różnych pokoleń\, takich jak Jerzy Lewczyński\, Krzysztof Wodiczko\, Natalia LL\, Jadwiga Sawicka\, Koji Kamoji\, Elżbieta Jabłońska\, czy Cecylia Malik. Trwająca do sierpnia 2025 roku prezentacja będzie zarówno celebracją nagrodzonych dotychczas osób\, jak i zapowiedzią nowej wystawy stałej kolekcji muzeum. \n\n \n \n \n \n \n Koji Kamoji\, Miasto i dwa słońca | 1964 – 1965 r.\, Muzeum Sztuki w Łodzi\n \n \n \n \n \n \n \n Krzysztof M. Bednarski\, Moby Dick | 1986-1987\, Muzeum Sztuki w Łodzi \n \n \n\nWystawa pozwoli publiczności zapoznać się z najwybitniejszymi postawami i dziełami w polskiej sztuce od lat siedemdziesiątych do współczesności\, oddając – zgodnie z tradycją Muzeum – głos artystkom i artystom. Oprócz prezentacji niemal pięćdziesięciu dzieł laureatek i laureatów\, wystawa przybliży także postać patronki nagrody\, Katarzyny Kobro\, łącząc historię ze współczesnością. Kuratorką wystawy jest Maria Morzuch\, autorka wielu ikonicznych wystaw pracująca w Muzeum Sztuki w Łodzi w latach 1980-2021. \nJerzy Lewczyński\, Nasze powiększenie – Nysa 1945 | 1971 r.\, Muzeum Sztuki w Łodzi; (c) Kazimiera Lewczyńska and Muzeum Sztuki\, Łódź\nZakres organizowanego przez Muzeum Sztuki w Łodzi wydarzenia wykroczy poza mury Muzeum. Nagroda im. Katarzyny Kobro stanie się motywem przewodnim łączącym wiele łódzkich instytucji sztuki. W okresie otwarcia wystawy odbędą się związane z nagrodą wydarzenia towarzyszące\, takie jak wystawy indywidualne laureatów: Gerharda Bluma-Kwiatkowskiego w Galerii Wschodniej\, czy Elżbiety Jabłońskiej w inLodz21\, Kamienicy Hilarego Majewskiego. Ze względu na długi czas trwania wystawy zależy nam na bogatym programie towarzyszącym\, który przyciągnie do Łodzi odbiorców. Na przyszły rok zaplanowano także wydawnictwo poświęcone Nagrodzie im. Katarzyny Kobro. \n\nPróba całości. Nagroda im. Katarzyny Kobro \nWernisaż: 15 listopada 2024 r.\, godz. 18:00\nms2 Muzeum Sztuki w Łodzi\nKuratorka: Maria Morzuch\nWspółpraca: Jakub Gawkowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/proba-calosci-nagroda-im-katarzyny-kobro/ LOCATION:MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi\, Ogrodowa 19\, Łódź\, 91-065\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/10/proba-calosci-nagroda-im-katarzyny-kobro.jpg GEO:51.7784266;19.4497869 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi Ogrodowa 19 Łódź 91-065 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Ogrodowa 19:geo:19.4497869,51.7784266 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250209 DTEND;VALUE=DATE:20250901 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250609T100617Z LAST-MODIFIED:20250609T100617Z UID:26400-1739059200-1756684799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Festiwal Sztuki Trójmorza 2025 DESCRIPTION:Festiwal Sztuki Trójmorza 2025\nOd lutego 2025 rusza nowy cykliczny Festiwal Sztuki Trójmorza\, który odbywać się będzie w formule biennale. W wydarzeniach weźmie udział niemal niemal 100 osób artystycznych\, kuratorów i kuratorek z 14 krajów Inicjatywy Trójmorza i całego regionu\, a program obejmie wystawy\, panele dyskusyjne\, szereg warsztatów i spotkań trwających do sierpnia 2025. \nPunktem wyjścia Festiwalu będzie symultaniczna rezydencja artystyczna\, w ramach której do Krakowa przyjadą duety osób artystycznych\, kuratorów i kuratorek z Austrii\, Bułgarii\, Czech\, Danii\, Grecji\, Węgier\, Litwy\, Rumunii\, Słowacji\, Słowenii\, Ukrainy i Turcji\, a także zespół reprezentujący obywatelskie społeczeństwo Białorusi. Uczestnicy pracując wspólnie z zastosowaniem metod art based research\, podejmą refleksję nad różnymi modelami sprawiedliwego rozwoju. \nPrace zespołów rezydenckich będzie można oglądać od maja 2025 na wystawie głównej w Galeria Bunkier Sztuki w Krakowie. Dodatkowo wirtualizacja wystawy zapewni jej dostępność dla społeczeństw państw Trójmorza\, włączając publiczność międzynarodową w zainspirowany sztuką dialog o najważniejszych współczesnych problemach. \nProgram festiwalu znajduje się na stronie: https://3siartfestival.uken.krakow.pl/program/ \nProjekt realizowany przy wsparciu finansowym International Visegrad Fund w ramach projektu “Smart Power of Culture – Challenges of a Common V4 Identity vs. the Three Seas Perspective project” oraz Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie w ramach programu „Inicjatywa doskonałości-uczelnia badawcza”. \nCricoteka należy do Sieci Współpracy Kulturalnej Inicjatywy Trójmorza Cooperation Network (3SICCN): Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (Kraków\, Polska)\, MNAC Bucharest (Bukareszt\, Rumunia)\, SNG – Slovenská národná galéria (Bratysława\, Słowacja)\, Liptovská galéria Petra Michala Bohúňa (Liptowski Mikulasz\, Słowacja)\, Muzeum umění Olomouc (Ołomuniec\, Czechy)\, Muzeum Fotografii w Krakowie (Kraków\, Polska)\, Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka (Kraków\, Polska)\, Fundacja Sztuki Trójmorza (Kraków\, Polska)\, acb Gallery (Budapeszt\, Węgry)\, < rotor > association for contemporary art (Graz\, Austria)\, AICA International (Paryż\, Francja)\, VMU International (Wilno\, Litwa)\, Vilniaus dailės akademija (Wilno\, Litwa)\, Kyiv National University of Technologies and Design – KNUTD (Kijów\, Ukraina)\, Львівська національна академія мистецтв (Lwów\, Ukraina)\, MET (Ateny\, Grecja) \nSzczegółowe informacje o festiwalu można znaleźć na stronie: https://3siartfestival.uken.krakow.pl URL:https://news.niezlasztuka.net/event/festiwal-sztuki-trojmorza-2025/ LOCATION:Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, ul. Nadwiślańska 2/4\, Kraków\, 30-527\, Polska CATEGORIES:inne,teatr,wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Festiwal-Sztuki-Trojmorza-2025.png GEO:50.047147202563;19.951081145435 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka ul. Nadwiślańska 2/4 Kraków 30-527 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nadwiślańska 2/4:geo:19.951081145435,50.047147202563 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250226 DTEND;VALUE=DATE:20251222 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250402T095255Z LAST-MODIFIED:20250507T151107Z UID:26154-1740528000-1766361599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:(Nie)Umarła klasa DESCRIPTION:Wystawa (Nie)Umarła klasa\nWystawa „(Nie)Umarła klasa” zainspirowana została przypadającą na 2025 rok 50. rocznicą premiery legendarnego spektaklu „Umarła klasa” Teatru Cricot 2 – sztuki\, która zrewolucjonizowała światowy teatr\, unaoczniła bezprecedensowy warsztat pracy Tadeusza Kantora oraz jego wpływ na kolejne generacje odbiorców i twórców. Grana kilkaset razy w dwudziestu krajach na pięciu kontynentach „Umarła klasa” to niezwykle osobista\, a zarazem bardzo uniwersalna opowieść o przemijaniu i niemożności powrotu do przeszłości. „Newsweek” uznał ten spektakl z komunistycznej Polski za światowe przedstawienie 1976 roku. \nSpektakl „Umarła klasa” miał swoją premierę 15 listopada 1975 roku w Galerii Krzysztofory w Krakowie. Wraz z tym spektaklem Kantor zainaugurował przełomowy\, a jednocześnie najbardziej rozpoznawalny etap swojej twórczości teatralnej\, Teatr Śmierci\, trwający do śmierci artysty w 1990 roku. W jego ramach powstały takie realizacje jak „Wielopole\, Wielopole” (1980)\, „Niech sczezną artyści” (1985)\, „Nigdy tu już nie powrócę” (1988) czy „Dziś są moje urodziny” (1991). \n„Umarła klasa”\, zakorzeniona mocno w tradycji polskiej\, a zarazem ściśle związana z najważniejszymi nurtami sztuki nowoczesnej\, fascynuje do dziś ludzi na całym świecie. W swoistym rozliczaniu krańców życia – dzieciństwa i śmierci – dominuje liryczny ton\, znajdujący wyraz w chłodnym na pozór dystansie\, kolorystyce czerni i bieli\, pulsacyjnym ocieraniu się o śmierć. Spektakl nie pozwala o sobie zapomnieć\, zadaje pytania poprzez gesty kuratorskie (obiekty ze spektaklu\, jako ikony sztuki Kantora\, prezentowane na licznych wystawach na całym świecie)\, czy narracje badawcze (publikacje\, teksty naukowe\, projekty naukowe inspirowane spektaklem). \nPunktem wyjścia wystawy „(Nie)Umarła klasa” jest myślenie o tym dlaczego spektakl był tak intensywnie odbierany przez odbiorców\, dlaczego niepokoił\, budził tak radykalne odczucia? Operując narzędziami odnoszącymi się do warstwy estetycznej oraz emocjonalnej spektaklu\, a także jego specyficznej i rozpoznawalnej aury – prezentujemy na wystawie spektakl w sposób\, który w pewnym sensie pozwoli ponownie zbudować emocjonalną relację między widzem i dziełem. Trzonem wystawy są wszystkie zachowane w kolekcji instytucji obiekty związane ze spektaklem „Umarła klasa”. Prócz zespołu rekwizytów teatralnych ze spektaklu\, prezentujemy także m.in. dwa obiekty stworzone przez Kantora w 2 połowie lat 80. z myślą o wystawianiu w przestrzeniach muzealnych idei spektaklu\, a także ikonicznego „Chłopca w ławce z Umarłej klasy”\, czyli makietę pomnika nagrobnego artysty i jego matki. Zaproponowany zestaw uwidacznia specyfikę dziedzictwa instytucji\, do którego należą pozostawione przez Kantora z myślą o kolekcji Cricoteki dzieła\, jak i zaprojektowana przez Kantora za życia koncepcja ich rytmicznego eksponowania po jego śmierci. \nUmarła klasa | 1975\, Galeria Krzysztofory Kraków\, autor nieznany\nDo wejścia w dialog ze spektaklem zaprosiliśmy twórcę teatralnego – Krzysztofa Garbaczewskiego\, który w swojej pracy reżyserskiej łączy metody z dziedziny współczesnych sztuk wizualnych i performance. Zainspirowana spektaklem „Umarła klasa” interaktywna instalacja „Ani żywa\, ani umarła” to cyfrowa interpretacja poetyki teatru Tadeusza Kantora\, łącząca estetykę transhumanistyczną z ideami sztuk cyfrowych. W przestrzeni instalacji widzowie stają się aktywnymi uczestnikami cyfrowego środowiska\, w którym awatary inspirowane postaciami z „Umarłej klasy” współtworzą nową\, dynamiczną rzeczywistość\, w której dominuje ulotność i kruchość zarówno biologicznego\, jak i cyfrowego istnienia. Instalacja osadzona jest w minimalistycznym\, niemal laboratoryjnym otoczeniu\, nawiązującym do swoistej „pustej klasy”\, w której pamięć o przeszłości splata się z teraźniejszością. \nWystawa zbudowana jest na kanwie „pozostałości po spektaklu” – obiektów\, archiwaliów i ich współczesnych opracowań w formie multimedialnej instalacji. To forma przekształcenia materialnej nieobecności samego spektaklu w możliwość jego pokazania za pomocą tego\, co „graniczne”. Podejmujemy tym samym bliskie Kantorowi wątki związane z możliwością zabezpieczania „kulturowej przeszłości” i badaniem synergii sztuk – tego\, co na styku teatru i sztuk wizualnych. \nObchody 50-lecia premiery „Umarłej klasy”\, 110–lecia urodzin Tadeusza Kantora\, 35–lecia jego śmierci. \n\n(Nie)Umarła klasa \nWernisaż: 26 lutego 2025 r.\, godz. 18:00\nOśrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA\nKuratorka: Małgorzata Paluch-Cybulska\nWspółpraca: Natalia Zarzecka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nieumarla-klasa/ LOCATION:Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, ul. Nadwiślańska 2/4\, Kraków\, 30-527\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/NieUmarla_klasa_strona-2048x1918-1.jpg GEO:50.047147202563;19.951081145435 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka ul. Nadwiślańska 2/4 Kraków 30-527 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nadwiślańska 2/4:geo:19.951081145435,50.047147202563 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250307 DTEND;VALUE=DATE:20250916 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250226T102623Z LAST-MODIFIED:20250925T111458Z UID:26014-1741305600-1757980799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:1945. Nie koniec\, nie początek DESCRIPTION:„1945. Nie koniec\, nie początek”\nW związku z 80. rocznicą zakończenia II wojny światowej prezentujemy wystawę o polskich Żydach i Żydówkach ocalałych z Zagłady i ich powojennym doświadczeniu. To opowieść o ludziach\, którzy na zgliszczach starego świata próbowali zbudować swoje życie na nowo. Było ich już niewielu\, dziewięćdziesiąt procent polskiej społeczności żydowskiej zginęło. Pozbawieni niemal wszystkiego – bliskich\, wspólnoty\, domu\, stawali przed dramatycznym wyborem: zostać czy wyjechać? Na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” oglądamy powojenną rzeczywistość ich oczami. \nKoniec czy początek? \nW powszechnej świadomości II wojna światowa skończyła się w 1945 roku. Choć powinien być to czas euforii\, dla Żydów i Żydówek zmagających się ze stratą oraz osamotnieniem to przede wszystkim moment podejmowania decyzji – co dalej? \n1945. Nie koniec\, nie początek\, fot. Maciek Jaźwiecki\nIndywidualne historie \nO dylematach i życiowych drogach ocalałych opowiadamy na wystawie\, śledząc losy 14 bohaterów i bohaterek. W indywidualnych biografiach odnajdujemy strategie radzenia sobie w nowej rzeczywistości: powroty\, emigrację\, próby odbudowy społeczności żydowskiej\, aktywizm polityczny\, życie w ukryciu. Dowiadujemy się m.in.: jak potoczyło się życie kilkuletniej Dory Zoberman\, która straciła najbliższych jeszcze przed końcem wojny; jak poradził sobie kilkunastoletni Pinchas Bursztyn znaleziony po wyzwoleniu Auschwitz wśród zmarłych w dole z wapnem\, jak wyglądała podróż do kraju z ZSRR rodziny Pertmanów. \n\n \n \n \n \n \n Brytyjczycy zatrzymywali statki dopływające do Palestyny i odsyłali pasażerów z powrotem do Europy | 1947. fot. NN\, Muzeum Bojowników Getta w Izraelu\n\n \n \n \n \n \n \n \n Częstochowa. Obchody drugiej rocznicy likwidacji małego getta. Fot. J. Kusznir | 1945\, SŻIH\, depozyt ŻIH (Dział Dokumentacji Dziedzictwa)\n\n \n \n\nKto otworzy mi drzwi? \nJak czuli się ludzie powracający po traumatycznych doświadczeniach do swych miejscowości\, by odkryć\, że ich domy zostały już dawno zajęte\, rzeczy zabrane\, ślady po społeczności zatarte? W bruku ulicznym rozpoznawali macewy – żydowskie kamienie nagrobne\, a w przedmiotach codziennego użytku przerobione fragmenty zwojów Tory. Przez polskich sąsiadów Żydzi i Żydówki witani byli z niechętną obojętnością\, wrogością\, często z agresją. Mimo wszystko zostawali. Wierzyli\, że ich przyszłość w Polsce nie jest przesądzona i z determinacją podejmowali próby odbudowy swojej społeczności. \nNa wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” poznajemy również losy osób\, które wyjechały. Taką decyzję podjęła zdecydowana większość. W latach 1944–1946 Polskę opuściło ponad 200 tysięcy Żydów i Żydówek. Nie chcieli żyć na cmentarzu\, nie wytrzymali poczucia osamotnienia oraz wiszącego w powietrzu niebezpieczeństwa związanego z wszechobecnym po wojnie antysemityzmem. \n\n \n \n \n \n \n Alicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Wiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nŚwiadectwa historyczne i sztuka współczesna \nTrudną prawdę o rzeczywistości ocalałych po 1945 roku obrazuje ikonografia: zdjęcia\, dokumenty\, listy\, ulotki – we wszystkich językach\, którymi po wojnie posługiwała się polska społeczność żydowska (polskim\, jidysz\, hebrajskim\, angielskim\, rosyjskim)\, a także poruszające osobiste pamiątki. Otwarta\, horyzontalna aranżacja ekspozycji sprzyja skupieniu i pozwala wydobyć z prezentowanych materiałów to\, czego jej bohaterowie i bohaterki doświadczali na co dzień – świadomość pustki\, niepewności\, zagrożenia. \n\n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Zuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nIstotnym uzupełnieniem narracji historycznej oraz formą dialogu ze współczesnością na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” są dzieła Marka Cecuły\, Alicji Bielawskiej\, Zuzanny Hertzberg\, Włodzimierza Zakrzewskiego\, Marii Ka\, Wiktora Freifelda. Artyści i artystki wykorzystują różnorodne środki wyrazu\, takie jak ceramika\, tkanina\, śpiew\, dźwięk. Większość prezentowanych prac powstała specjalnie na potrzeby ekspozycji. \n\n \n \n \n \n \n Marek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Marek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nInna perspektywa \nNa wystawie mierzymy się z tym\, co do tej pory pozostawało przemilczane\, na marginesie wielkich narracji – z żydowską perspektywą końca wojny. To nieopowiedziana dotąd historia\, ukazana przez pryzmat indywidualnych losów. \nWsłuchajmy się w ten głos\, a może znajdziemy się bliżej odpowiedzi na pytania: co by się zmieniło\, gdyby wyemigrowali wszyscy? Jak dziś wyglądałaby Polska\, gdyby Żydzi zostali? \n\n \n \n \n \n \n Zeew Szewach\, pochodzący z Białegostoku\, organizator nielegalnych wyjazdów Żydów z Polski do Palestyny\, na gruzach łódzkiego getta w przeddzień święta Jom Kipur | 17 września 1945. fot. NN\, Muzeum Bojowników Getta\n \n \n \n \n \n \n \n Chłopcy na ganku podczas gry w karty\, fot. Julia Pirotte | 1945 (1947)\, Żydowski Instytut Historyczny\n\n \n \n\n  \n1945. Nie koniec\, nie początek\nCzas trwania: 7 marca – 15 września 2025 r.\nMuzeum Historii Żydów Polskich. Polin\nKuratorki: Zuzanna Schnepf-Kołacz\, Zuzanna Benesz-Goldfinger\, Dr Justyna Majewska \n* Z uwagi na podejmowany temat wystawę rekomendujemy dla osób powyżej 14. roku życia. \nOrganizatorem wystawy „1945. Nie koniec\, nie początek” jest Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN\, we współpracy ze Stowarzyszeniem Żydowski Instytut Historyczny w Polsce oraz Żydowskim Instytutem Historycznym im. Emanuela Ringelbluma. \n\n \nSztuka współczesna na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek”  \nWystawa „1945. Nie koniec\, nie początek” opowiada o powojennych doświadczeniach Żydów i Żydówek ocalałych z Zagłady. Pokazuje ich losy obudowując je kontekstem historycznym\, który dopełnia głos współczesnych artystów i artystek. Na wystawie prezentujemy dzieła: Marka Cecuły\, Alicji Bielawskiej\, Zuzanny Hertzberg\, Włodzimierza Zakrzewskiego\, Marii Ka\, Wiktora Freifelda. Większość prac powstała specjalnie na potrzeby ekspozycji. \nMarek Cecuła\, „ZAAM”   \nJeszcze przed wejściem na wystawę\, uwagę przykuwa 40 białych ceramicznych głów z białej\, surowej porcelany ustawionych w holu muzeum. Są podzielone na dwie grupy\, jak dwa tłumy stojące naprzeciwko siebie. Żadna z tych grup nie jest w stanie w pełni wyrazić swoich emocji – część z nich ma otwarte w niemym krzyku usta\, część ma otwarte oczy\, lecz zamknięte usta.   \nMarek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\nKluczem do interpretacji jest tytuł. ZAAM to hebrajskie słowo oznaczające gniew Boga\, oburzenie. Wśród ocalałych gniew i lęk budziła nie tylko przemoc\, której doświadczali\, ale też obojętność świadków. Instalacja ZAAM powstała w latach 2021-2022 i była pokazana w Galerii BWA Kielce i BWA Ostrowiec Świętokrzyski w 2022 roku.  \nMarek Cecuła urodził się w czasie wojny jako syn uciekiniera z getta. Dzieciństwo spędził w Kielcach\, gdzie w 1946 r. miał miejsce pogrom\, w którym zginęło co najmniej 42 Żydów. Sztuka jest dla artysty swoistym mostem między przeszłością a teraźniejszością. Oddaje atmosferę tamtych czasów\, pozwala na aktywne przeżywanie historii. Jednocześnie poprzez jego prace Zagłada i powojenne doświadczenia ocalałych Żydów stają się częścią refleksji nad problemami współczesnego świata\, wzywając nas do odpowiedzialności i działania.   \nUwaga! Praca dotyczy treści wrażliwych\, rekomendowana jest dla osób powyżej 14 roku życia.  \nAlicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”  \nPraca stworzona przez Alicję Bielawską na wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek” to ręcznie tkana lniana tkanina zawieszona na metalowej konstrukcji. Przędzę lnianą artystka ręcznie barwiła naturalnymi roślinnymi barwnikami pozyskanymi z szyszek olszy czarnej\, aby uzyskać bogatą tonację szarości. Olsza czarna\, drzewo o leczniczych właściwościach\, jest zdolne do regeneracji: przywraca życie wyjałowionej ziemi. Natura wnika tu w samą tkankę dzieła\, przynosząc ze sobą swoją historię – pamięć o trwałości\, o zdolności do odradzania się w obliczu zniszczenia.  \nAlicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nTkanina została utkana ręcznie na krośnie nicielnicowym przez Beatę Wietrzyńską\, mistrzynię tkacką.  Poruszając się wzdłuż instalacji odkrywamy niewielkie hafty przedstawiające przedmioty-artefakty prezentowane w dalszej części wystawy: walizkę\, lalkę\, ubranie. To osobiste pamiątki bohaterów niosące ich wspomnienia i historie.  \nZawieszona na metalowym stelażu tkanina wprowadza odbiorców do pierwszej przestrzeni wystawy tworząc jej prolog: jednocześnie wyciszając myśli i budząc emocje towarzyszące tematowi ekspozycji.  \nUdział Alicji Bielawskiej wzbogaca wystawę o unikalną perspektywę. Prace tej artystki operują subtelnością formy i znaczeń. Jej praktyka artystyczna opiera się na czułym geście – śladzie dotyku\, wrażliwości na materiały\, które noszą w sobie historię. W pracy „Jesteś tam    w tym” artystka kontynuuje swoje poszukiwania\, eksplorując związek między przemijaniem a trwaniem\, między ulotnością a zapisem\, oddając głos materii\, która pamięta.  \nZuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”  \nNa tkaninie bazuje również praca Zuzanny Hertzberg. Z szarej „szmaty” – wykorzystując wieloznaczność tego pojęcia (w języku jidysz słowo „szmate”\, tak jak w języku polskim jest rodzaju żeńskiego)\, stworzyła sztandar\, na wzór chorągwi maryjnych. Umieściła na niej jednak nie świętą\, lecz jedną z bohaterek wystawy.  \nZuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nHinda Beatus\, znana również jako Basia lub Barbara\, była działaczką komunistyczną i ocalałą z Zagłady. Jej losy łączą się z symboliką pospolitej tkaniny – biedą\, brakiem przywilejów\, walką żydowskich robotnic przemysłu tekstylnego o prawa\, porządkami towarzyszącymi dbałości o wspólną przestrzeń\, otaczaniem innych opieką\, a także z doświadczeniem dyskryminacji.  \nPraca\, która powstała na wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek” należy do cyklu „Żydowskie szmaty”. Artystka tworzy efektowne sztandary\, stylizowane na maryjne i przedstawia na nich wizerunki polskich Żydówek o poglądach lewicowych i antyfaszystowskich. Przywraca tym samym pamięć o nich i należne im miejsce w historii (inną pracą z cyklu była chorągiew Pamięci Ruchli Lei „Ziuli” Pacanowskiej).  \nWłodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”  \nPraca \,\,Afterimages’’ nawiązuje do dużej instalacji artysty \,\,Po-widok’’ (\,\,After Image’’) odnoszącej się do historii Żydów w Polsce w okresie 1264-1939\, nad którą pracował w latach 2003-2005. Po przerwie powrócił do tego tematu wykorzystując istotny element wcześniejszej pracy – dźwięk odtwarzany wstecz.  \n\n \n \n \n \n \n Włodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”\, fot. Iwo Książek\n \n \n \n \n \n \n \n Włodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”\, fot. Iwo Książek\n \n \n\nInstalacja składa się z 4 minimalistycznych obrazów. Jednobarwne płótna to symboliczne pejzaże –próby uchwycenia klimatu\, charakteru pejzażu polskiego widzianego oczami przedwojennych mieszkańców. Są „próbkami koloru” miejsc\, gdzie przed Zagładą mieszkali polscy Żydzi. I tak kolor ciemnozielony symbolizuje zacieniony ogródek w upalny letni dzień a szary – architekturę sztetli\, gdzie drewno po latach zmieniło kolor na srebrzysto-szary. Warstwa malarska jest abstrakcyjna i w założeniu utopijna\, nie poddająca się obiektywnej\, klasycznej weryfikacji.  \nPierwotnym tytułem tej instalacji było \,\,Polin’’\, jednak w Izraelu została zaprezentowana jako \,\,Afterimage’’ i ostatecznie artysta zdecydował się na taką nazwę. Warstwa dźwiękowa bazuje na znanych melodiach i piosenkach klezmerskich i jest cicho transmitowana przez systemy ukryte pod płótnem. Są to krótkie fragmenty (około 45 sek.) 4 utworów powiązanych z obrazami: obraz zielony – \,\,Bublichki’’\, wyk. Clara i Minnie Bagelman Barry\, lata 50. XX w.\, obraz piaskowy – \,\,Miasteczko Bełz’’\, wyk. Adam Aston\, 1935\, obraz szary – \,\,Der Heyzer Bulgar’’\, wyk. Trio Taklamakan\, 2012\, obraz jasnoniebieski – \,\,Trombonic Tanz’’\, wyk. Yale Klezmer Band\, ok. 2000.  \nMaria Ka\, „Pieśń żydowskiego górnika” דאָס ליד פֿונעם ייִדישן קוילן – גרעבּער  \nW części ekspozycji zatytułowanej „Zostać czy wyjechać” możemy usłyszeć unikalne nagranie „Pieśni żydowskiego górnika”. Artystka Maria Ka wykonuje w jidysz utwór\, którego słowa napisał Elchanan Indelman. Współproducentem i twórcą aranżacji jest Aleksander Golor-Baszun.  \n Pieśń wydana w 1946 roku przez Centralny Komitet Żydów Polskich symbolizuje wejście Żydów do fabryk państwowych. W interpretacji artystki\, utwór wyraża siłę\, determinację i wiarę w możliwość odbudowy. Na potrzeby wystawy „1945. Nie koniec\, nie początek” nagranie zostało zaaranżowana na orkiestrę górniczą\, co dodatkowo podkreśla dynamikę i zapał\, z jakimi zachęcano Żydów do podejmowania pracy w górnictwie – zawodzie\, który przed wojną był dla nich niemal niedostępny.  \nDla Marii Ka\, jako artystki tworzącej w jidysz w 2025 roku\, intrygującym wyzwaniem było zaśpiewanie tej typowo „męskiej” pieśni\, co dodatkowo rodzi pytanie o podział ról\, nie tylko w górnictwie\, ale i w muzyce.   \nWiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”  \nZwiedzając wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek”\, jeśli staniemy w zaznaczonym miejscu\, na ścianach uruchomią się obrazy przedstawiające synagogę\, widok miasta\, sceny z budowy.  \nWiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nInstalacja audiowizualna Wiktora Freifelda odnosi się do przywoływania cennych wspomnień i jednocześnie wymazywania z pamięci trudnych\, dramatycznych wydarzeń. Animacja\, podobnie jak w procesie wywoływania zdjęć w analogowej fotografii\, powoli ujawnia historyczne widoki\, jednak w momencie\, w którym jesteśmy w stanie je rozpoznać kształty zaczynają się rozmazywać i zanikać w ciemności.    \nWarstwa muzyczna zrealizowana była przy użyciu instrumentów i przedmiotów\, których akustyczna\, brzmieniowa charakterystyka jest podobna do materiałów wykorzystywanych w architekturze\, takich jak cegły\, metal\, drewno. Nasz miejski krajobraz zmienia się\, degraduje w wyniku upływu czasu czy działań wojennych lecz zaraz potem odbudowuje w wyniku naszej wewnętrznej siły i potrzeby kontynuacji mimo przeciwności losu. Podobnie jest z mapą naszej pamięci.   \nKompozycje muzyczne powstały we współpracy z instrumentalistą Miłoszem Pękalą.   \nWspółpraca redakcyjna:  \nNatalia Andrzejewska\nMałgorzata Bogdańska-Krzyżanek\nZofia Waślicka-Żmijewska  \n  URL:https://news.niezlasztuka.net/event/1945-nie-koniec-nie-poczatek/ LOCATION:Muzeum Historii Żydów Polskich Polin\, ul. Anielewicza 6\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-157\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/POLIN_1945_Plakat_Pion_bp.jpg GEO:52.249304;20.993161 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Historii Żydów Polskich Polin ul. Anielewicza 6 Warszawa Mazowieckie 00-157 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Anielewicza 6:geo:20.993161,52.249304 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250308 DTEND;VALUE=DATE:20250721 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250125T111710Z LAST-MODIFIED:20250731T075613Z UID:25939-1741392000-1753055999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Śmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora DESCRIPTION:Wystawa Śmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora\nMiędzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie zaprasza na niezwykłą wystawę prezentującą dzieła z kolekcji Ovidiu Şandora – jednego z najważniejszych prywatnych zbiorów sztuki w środkowej Europie. Wystawa wpisuje się w obchody Sezonu Kulturalnego Polska–Rumunia 2024–2025\, oferując rozległą i wielowymiarową panoramę kultury i sztuki rumuńskiej. \nEkspozycja\, sięgająca od klasyków awangardy początku XX wieku po współczesnych twórców\, to coś więcej niż tylko przegląd artystycznych dokonań. To przede wszystkim opowieść o ludzkich losach\, które ujawniają się poprzez sztukę. Razem tworzą one zbiorowy portret Rumunów w burzliwym XX wieku. \nSergiu Toma\, Wnętrze\, fot. materiały organizatora\nDavid Farcas\, Buntownik bez powodu\, fot. materiały organizatora\nWystawa ukazuje historię kraju i jego artystów\, zarówno tych\, którzy mieli możliwość eksperymentować\, tworzyć i zdobywać międzynarodowe uznanie\, jak i tych\, których drogi artystyczne przerwała opresja systemów politycznych. Niektórzy zachowali swobodę wyrazu jedynie w zaciszu pracowni\, inni decydowali się na emigrację\, osiągając sukces okupiony trudami życia na obczyźnie. \nEkspozycja przeplata motywy beztroski awangardy\, specyficznie rumuńskiego poczucia absurdu i groteski z tematami przemocy i opresji\, które często stawały się codziennym doświadczeniem. Od nadrealizmu\, będącego ucieczką od rzeczywistości\, po „râsu-plânsul” – charakterystyczny śmiech przez łzy – wystawa ukazuje\, jak sztuka pomagała mierzyć się z trudami codzienności i nadawać sens nawet najtragiczniejszym wydarzeniom. \nWystawa przybliży także współczesnych artystów rumuńskich\, którzy\, zdobywając międzynarodowe uznanie\, wciąż konfrontują się z cieniem XX wieku\, bo ten – wbrew przewidywaniom – nie okazał się krótki. \nDo pogłębienia narracji o historii i kulturze Rumunii przygotowana zostanie obszerna publikacja towarzysząca wystawie. Książka\, wydana w wersji polsko-angielskiej\, zawiera eseje wybitnych intelektualistów i badaczy. Pozwoli ona spojrzeć na prezentowane dzieła w kontekście szerokiego tła historycznego i kulturowego. \n\n \n \n \n \n \n Śmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora\n \n \n \n \n \n \n \n Śmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora\n \n \n\nWystawa „Śmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Sandora” to okazja\, by poznać sztukę Rumunii w jej najbardziej autentycznym\, wielowymiarowym wydaniu. \n\nŚmiejąc się jednym\, płacząc drugim okiem.\nSztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora \nWernisaż czynna do 20 lipca 2025 r.\nMiędzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/smiejac-sie-jednym-placzac-drugim-okiem-sztuka-rumunii-z-kolekcji-ovidiu-sandora/ LOCATION:Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie\, Rynek Główny 25\, Kraków\, 31-008\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/01/sztuka-rumuni.jpg GEO:50.06219;19.9360499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie Rynek Główny 25 Kraków 31-008 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 25:geo:19.9360499,50.06219 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250403 DTEND;VALUE=DATE:20250727 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250402T070348Z LAST-MODIFIED:20250402T070348Z UID:26143-1743638400-1753574399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Paweł Kowalewski. Oczy szeroko przymknięte DESCRIPTION:Wystawa Paweł Kowalewski. Oczy szeroko przymknięte\n„Oczy szeroko przymknięte” to tytuł wystawy malarstwa Pawła Kowalewskiego\, przygotowanej przez stołeczną Galerię aTAK. Na wystawie prezentowanych jest blisko dwadzieścia dużych obrazów artysty z lat 2019-2025\, wywodzących się z tradycji postkonceptualnej. Płótnom towarzyszą rozbudowane komentarze literackie\, których zapowiedzią są poetycko formułowane tytuły prac. \nPaweł Kowalewski już u progu kariery zyskał rozgłos i szybko zbudował swój status klasyka. Na początku lat osiemdziesiątych XX wieku jako dwudziestokilkulatek został współzałożycielem i jednym z intelektualnych liderów legendarnego kolektywu malarzy GRUPPA (1982–1992). Ich działania oraz wystawy\, zarówno przed\, jak i w stanie wojennym\, były wydarzeniami niecierpliwie wyczekiwanymi i żywo komentowanymi. Brutalne\, nieco topornie malowane\, były przełomowe dla polskiej sztuki. \n\n \n \n \n \n \n Paweł Kowalewski\nSycylijskie serce\, z cyklu Przedmioty: Samotność | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Paweł Kowalewski\nNierozwiązywalny problem subiektywności | 2021\n \n \n \n \n \n \n \n Paweł Kowalewski\nBiesy\, z cyklu Przedmioty: Samotność | 2019\n \n \n\nPaweł Kowalewski jest wiecznym buntownikiem. Nie zgadza się łatwo na rzeczywistość\, od ponad czterdziestu lat bacznie obserwuje i krytycznie komentuje otaczający go świat. Nie daje się omamić ulotnym wyobrażeniom\, przejściowym modom i obowiązującym interpretacjom. Jest głęboko przejęty przeszłością i teraźniejszością oraz tym\, jak wpływają one na naszą przyszłość. Jako artysta\, człowiek\, humanista\, a zarazem niekonwencjonalny przedsiębiorca\, mecenas i dobroczyńca podróżuje przez wiele kontynentów i kultur. Efektem są różnorodne\, interdyscyplinarne i uniwersalne dzieła. \nWystawie towarzyszy katalog w języku polskim\, angielskim i niemieckim. \n\n \n \n \n \n \n Paweł Kowalewski\nKult odwiecznych przesądów | 2024\n \n \n \n \n \n \n \n Paweł Kowalewski\n1822 | 2024\n \n \n\n\nPaweł Kowalewski. Oczy szeroko przymknięte \nWernisaż: 3 kwietnia 2025\, godz. 18:00\nGaleria aTAK\nKurator: Krzysztof Musiał;\nTeksty w katalogu: Joanna Kiliszek\, Sebastian Preuss URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pawel-kowalewski-oczy-szeroko-przymkniete/ LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11/38\, Warszawa\, 00-052\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/kowalewski-2025-zaproszenie.jpg GEO:52.248451414432;21.173821985761 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11/38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11/38:geo:21.173821985761,52.248451414432 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250425 DTEND;VALUE=DATE:20250901 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250326T150244Z LAST-MODIFIED:20250326T150244Z UID:26120-1745539200-1756684799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wolfgang Wirth. Geometrie zmiany DESCRIPTION:Wystawa Wolfgang Wirth. Geometrie zmiany\nW wielkoformatowych\, abstrakcyjnych obrazach olejnych Wolfgang Wirth bada możliwości współczesnego malarstwa. Jego prace krążą wokół szeroko rozumianych terytoriów i przestrzeni\, ich wewnętrznych i zewnętrznych granic oraz wariantów ich przekraczania. \nJego twórczość artystyczną można rozumieć jako działalność badawczą. Malarstwo Wirtha to nie tylko materia wizualna\, ale też obszar poznawczy\, w którym artysta kwestionuje status quo. \n\n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, OS 14 | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, OS 13 | 2019 \n \n \n\nSeria Ornamental Shift (Dekoracyjność Zmian)\, która stanowi główną część wystawy\, pokazuje malarskie przestrzenie wykraczające poza granice obrazu\, ukazując rozległą\, geometryczną strukturę wspomaganą gradientem kolorów. Obrazy tworzą skrzyżowania\, napięcia\, a niekiedy również puste przestrzenie\, które wzajemnie się uzupełniają. Białe obszary\, ukazujące zagruntowane płótno\, to jednocześnie otchłań i pole do kontemplacji. Ostre krawędzie form geometrycznych tworzą silny kontrast z delikatnym sfumatem tła i nawiązują do teoretycznych dyskursów na temat malarstwa\, sięgających XVI wieku. \nRozległa instalacja Ornamental Confrontation nawiązuje do gestów zaczerpniętych z politycznego populizmu. Poprzez zabiegi kompozycyjne dotyczące fragmentu dekoracji widocznej na zdjęciu prasowym ze szczytu Donalda Trumpa i Kim Dzong-una artysta stworzył zestaw obrazów o silnie ikonicznym charakterze. \n\n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, OO 9 | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, OO 8 | 2021\n \n \n\nInna część wystawy zatytułowana Oval Office (Gabinet Owalny) interpretuje „przestrzeń” polityczną. Wielkoformatowe prace odnoszą się do obszaru władzy. W kompozycjach Wirtha przestrzeń ta nie jest pozbawiona ideologicznych inskrypcji\, przedstawiona jest jednak jako otwarta platforma dialogu. Z jednej strony wyraziste pasy nawiązujące do układu desek na drewnianej podłodze w kolorze czerwonym\, niebieskim\, białym i czarnym wydają się dekonstrukcją symboli narodowych i popkulturowych\, z drugiej strony przykuwające uwagę przejścia tonalne w eliptycznych formach otwierają przestrzenie dla alternatywnych figur myślowych. \nObrazy z serii Territories (Terytoria) podejmują temat historycznych inskrypcji\, granic\, z liniami demarkacyjnymi i związanymi z nimi możliwymi odniesieniami do świata smaganego konfliktami. Twórca nawiązuje niekiedy do starej mapy Imperium Osmańskiego\, ukazując swoją bezsilność wobec kryzysu syryjskiego. Mapa została bowiem „unieczytelniona” poprzez naniesienie wielu warstw czerni. Sprowadzenie wszystkiego do punktu zero stało się gestem – jak mówi Wirth – silnie odwołującym się do konceptualnej teorii amerykańskiego artysty Ada Reinhardta. W innych pracach obserwujemy wzajemnie unicestwiające się wzory zaczerpnięte z dekoracji parlamentu w Damaszku\, tworzące złożone obrazy\, które poprzez swój opresyjny charakter wystawiają naszą percepcję na ciężką próbę. \n\n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, Territory VII | 2025 \n \n \n \n \n \n \n \n Wolfgang Wirth\, Territory V | 2025\n \n \n\nWystawa Geometrie zmiany w toruńskim CSW to\, jak do tej pory\, najobszerniejsza prezentacja twórczości Wolfganga Wirtha. Odnajdziemy na niej jego nieszablonowe podejście do interpretacji niestabilnej etycznie i politycznie rzeczywistości. Interesującym motywem w tym projekcie jest akcent polski. Artysta w 2006 roku przebywał na rezydencji artystycznej w warszawskiej galerii lokal_30. Powstała wówczas praca Loop\, którą na wystawie zaprezentowano w osobnej\, specjalnie dopasowanej do niej przestrzeni. \n\nWolfgang Wirth. Geometrie zmiany \nWernisaż: 25 kwietnia 2025 r.\, godz. 18:00\nCentrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\nKurator: Krzysztof Białowicz\nKoordynacja: Anna Buller\, Cezary Kruk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wolfgang-wirth-geometrie-zmiany/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/03/Projekt-bez-nazwy-96.png GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250426 DTEND;VALUE=DATE:20251006 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250307T124248Z LAST-MODIFIED:20251031T102508Z UID:26055-1745625600-1759708799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:"Co babie do pędzla?!". Artystki polskie 1850–1950 DESCRIPTION:Wystawa Co babie do pędzla?! Artystki polskie 1850–1950\nOpracowania poświęcone historii sztuki\, a także większość galerii muzealnych prezentuje ustalony od dawna kanon „wielkich artystów”. Wśród polskich twórców XIX i pierwszej połowy XX wieku\, kobiety reprezentuje\, poza Olgą Boznańską\, zaledwie kilka malarek. Tymczasem działalnością artystyczną zajmowało się wówczas kilkaset wykształconych kobiet – malarek\, graficzek\, rzeźbiarek\, twórczyń rzemiosła\, designu i architektury. Ich spuścizna z różnych\, czasem nieoczywistych powodów została zapomniana\, a w powszechnej świadomości zapanowało nieprawdziwe przeświadczenie o jej banalności\, a nawet nieistnieniu. \nNaszą wystawą chcemy zmienić ten stan rzeczy! \nPrzełom XIX i XX wieku to czas najbardziej dynamicznych przemian kobiecej obecności w sferze sztuki. Pokolenie kobiet żyjących pod zaborami\, pozbawione było możliwości kształcenia akademickiego. Ich ambicje artystyczne uważano za niestosowne\, niemożliwe do zaakceptowania i zrealizowania. Dopiero na początku wieku XX sztuka kobiet zaczęła funkcjonować jako zjawisko samoistne. Twórczość artystek stawała się coraz bardziej samodzielna i zyskiwała coraz większe uznanie. \nCelem wystawy jest ukazanie znaczenia twórczości kobiet XIX i pierwszej połowy XX wieku w życiu artystycznym. Na Zamku Lubelskim zaprezentowanych zostanie kilkaset dzieł sztuki stworzonych przez 133 działające w kraju i za granicą artystki\, m.in.: Olgę Boznańską\, Zofię Stryjeńską\, Melę Muter\, Alicję Halicką\, Annę Bilińską\, Magdalenę Gross\, Annę Rajecką\, Katarzynę Kobro\, Anielę Pająkównę\, Ewę Łunkiewicz Rogoyska\, Małgorzatę Ładę-Maciągową\, Wandę Chełmońską\, Esterę Karp\, Dorę Biankę i Teresę Roszkowską. Zgromadzone na wystawie dzieła pochodzą z kolekcji prywatnych oraz ze zbiorów muzealnych\, z Polski\, Francji i Luksemburga. Znaczna część prac nie była dotychczas eksponowana. \nNadszedł czas\, by artystki wydobyć z zapomnienia! \n\n„Co babie do pędzla?!”. Artystki polskie 1850–1950 \nWernisaż: 25 kwietnia 2025 r.\, godz. 18:00\nMuzeum Narodowe w Lublinie | Zamek Lubelski\nKuratorka : Bożena Kasperowicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/co-babie-do-pedzla-artystki-polskie-1850-1950/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, ul. Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/03/plansza1.jpg GEO:51.2509674;22.5721382 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie ul. Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 9:geo:22.5721382,51.2509674 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250501 DTEND;VALUE=DATE:20260301 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250510T113944Z LAST-MODIFIED:20250707T112654Z UID:26240-1746057600-1772323199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy DESCRIPTION:Nie karć mnie Panie\, w Twoim gniewie\ni nie karz mnie w Twej zapalczywości!\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały\ni ręka Twoja zaciążyła nade mną.\nNie ma w mym ciele nic zdrowego na skutek Twego zagniewania\,\nnic nietkniętego w mych kościach na skutek mego grzechu.\nBo winy moje przerosły moją głowę\,\ngniotą mnie jak ciężkie brzemię.\n(Psalm 38\, 2-5) \nWystawa Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy\nZaraza towarzyszyła i towarzyszy wszystkim cywilizacjom i społeczeństwom\, kształtując ich historię\, zwyczaje i kulturę. Jej na przemian rosnący i malejący oddech powodował\, że stanowiła zarówno przekleństwo\, jak i codzienność\, była oczekiwanym doświadczeniem\, wywołującym zawsze ten sam rodzaj strachu i odrazy. Wydawało się\, że świat nie może bez niej istnieć. Przychodziła cicho\, z pokorą\, otulona w słońce\, porą późnego lata\, by po chwili przeobrazić się w furię\, która jesiennym oddechem zmiatała ludzki i zwierzęcy żywot. Zaprzyjaźniona ze Śmiercią\, jak jej bliźniacza siostra\, gasiła los\, wywracała porządek społeczny do góry nogami\, czyniła władcą strach i samotność\, przyprowadzała rozpacz\, biedę i głód. Zezwalała by człowiek padł na kolana i w pokorze uznał własną małość i grzeszność wobec bóstwa/wobec Boga/wobec Sacrum/wobec Natury… \nOd czasów starożytnych postrzegano zarazę jako karę zesłaną przez Sacrum na człowieka wskutek jego grzechów\, przy czym wyobrażano ją sobie jako deszcz strzał\, grotów\, pocisków zrzuconych z nieba (złowieszczy aspekt strzały objawia się już w samej nazwie\, w j. greckim oznaczał ją wyraz tokson\, od którego utworzono słowo toksikon – trucizna). \n\n \n \n \n \n \n Triumf Śmierci | XVIII w.\, Klasztor OO. Dominikanów\, Gidle\n \n \n \n \n \n \n \n Święty Sebastian i anioł wyciągający strzały z jego ciała | 1771\, kościół pw. Św. Michała Archanioła i Matki Bożej Szkaplerznej\, Postolin\n \n \n\nStarożytnych bogów plagi Apolla\, Artemidę i Herkulesa łączyła porażająca moc zsyłania gorączki i zarazy przy pomocy deszczu strzał. Motyw miecza/strzał/grotów/pocisków/błyskawic wymierzonych jako kara na grzeszną ludzkość pojawia się również wielokrotnie w Biblii (najczęściej w Psalmach i księgach profetycznych). \nW średniowieczu i czasach nowożytnych topos zarazy pojmowanej jako „boski bicz”\, „boska kara”\, „strzały boskiego gniewu” trwał nadal. Epidemia była wyrazem mściwości Boga\, Jego siły i gniewu\, obrazowała boską dezaprobatę\, odpowiedź na pogwałcenie praw moralnych.\nTak mocne zjawisko społeczne\, medyczne i kulturowe jakim były kolejne epidemie nie mogło -co wydaje się oczywiste-nie wpłynąć na sztukę\, stąd intensywna obecność tego tematu w literaturze\, malarstwie czy rzeźbie. \nDer Doctor Schnabel von Rom\, grafika satyryczna Paul Furst | ok. 1656\, przerys grafiki z publikacji L. Charewiczowa\, Klęski zaraz w dawnym Lwowie\nW trakcie trwania zarazy fundowano ołtarze i obrazy z wizerunkiem świętych leczących\, stawiano tzw. dżumowe kolumny – kamienne słupy z figurą morowego patrona oraz dżumowe krzyże. W kościołach umieszczano epitafia osób zmarłych na zarazę\, które w jakże ulotny sposób zachowywały na chwilę portret tych\, którzy odeszli nagle… Powstawały dzienniki czasów zarazy\, morowe kazania i pieśni. Ściśle związane z epidemicznym czasem były również ikonograficzne przedstawienia tzw. Triumfu Śmierci. \nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy – to wystawa czasowa\, która w oparciu o zachowane dokumenty i dzieła sztuki\, przybliża złożoność pojęcia zarazy\, ukazując szczególny sposób jej postrzegania przez ludzi żyjących w średniowieczu i czasach nowożytnych. \n\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały.\nAnatomia zarazy \n1 maja 2025 r. – 28 lutego 2026 r.\nWystawa w Szpitalu św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika)\nKurator: Jowita Jagla URL:https://news.niezlasztuka.net/event/utkwily-bowiem-we-mnie-twoje-strzaly-anatomia-zarazy/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny\, ul. Stara 6\, Frombork\, 14-530\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/anatomia-zarazy.png GEO:54.35805872798;19.68787595499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny ul. Stara 6 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stara 6:geo:19.68787595499,54.35805872798 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250509 DTEND;VALUE=DATE:20251027 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250630T131148Z LAST-MODIFIED:20250630T131148Z UID:26503-1746748800-1761523199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a DESCRIPTION:Wystawa Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a\nOd początku XX wieku w Polsce możemy zaobserwować niezwykłe zainteresowanie rzeźbiarstwem wśród młodych kobiet\, dyscypliną\, która\, z racji wymaganego wysiłku fizycznego\, brudu i kurzu\, uchodziła wciąż za typowo męską. Przyglądając się karierom wielu rzeźbiarek z początku XX wieku nie sposób nie przeanalizować kwestii związanej z ich wykształceniem. W Warszawie od 1904 roku kobiety mogły studiować w Szkole Sztuk Pięknych\, zaś w Krakowie dopiero od 1920. Wcześniej mogły się uczyć tylko w prywatnych szkołach oraz w pracowniach artystów. Fakt ten w dużej mierze przyczynił się do poszukiwania sposobów kształcenia zagranicą. Paryż\, od końca XIX wieku pełnił rolę artystycznej stolicy świata. Osobowością rzeźbiarską\, która przyciągała wiele polskich artystek\, był Antoine Bourdelle\, profesor Académie de la Grande Chaumière. \n\n \n \n \n \n \n Antoine Bourdelle\, Odpoczywająca rzeźbiarka – wersja duża (Femme sculpteur au repos – grande) | 1905–1908\, Musée Bourdelle\, Paryż\n \n \n \n \n \n \n \n Mika Mickun\, Kobieta siedząca na cokole | 1929\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n\nBourdelle dla Polaków był postacią mającą szczególne znaczenie\, jako aktywy orędownik dążeń Polski do niepodległości i twórca pomnika Adama Mickiewicza w Paryżu. Uczyło się u Bourdelle’a wiele wybitnych polskich artystek\, które swoją twórczością i sukcesami\, także na arenie międzynarodowej\, wpisały się na stałe w historię sztuki m.in.: Jadwiga Bohdanowicz\, Janina Broniewska\, Luna Drexler\, Helena Głogowska\, Maria Lednicka-Szczytt\, Kazimiera Małaczyńska-Pajzderska\, Olga Niewska\, Mika Mickun\, Zofia Trzcińska-Kamińska. Bourdelle był cenionym rzeźbiarzem i pedagogiem\, który starał się nie narzucać swojej wizji\, ale inspirować. \nZdzisław Marcinkowski\, Olga Niewska z mężem Henrykiem Maderem w pracowni przy ul. Zakroczymskiej w Warszawie | 1933\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nWystawa będzie ukazywać twórczość wybranych artystek\, nie tylko rzeźbiarek\, ich związki ze sztuką mistrza\, poszukiwania własnej\, indywidualnej drogi\, różnorodność form\, materiałów i tematów. Ekspozycję wzbogacą fotografie archiwalne i dokumenty. \nWystawa Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a to druga wystawa z cyklu – po ekspozycji Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX wieku (zrealizowana w 2023 r. w MNW) – przygotowana w ramach projektu badawczego Polskie rzeźbiarki XIX–XX wieku\, realizowanego we współpracy z Musée Rodin w Paryżu\, Musée Camille Claudel w Nogent-sur-Seine i Musée Antoine Bourdelle w Paryżu. \n\n \n \n \n \n \n Helena Zielińska\, Popiersie kobiety | ok. 1930\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Wanda Jurgielewicz\, Matka Boska depcząca węża | lata 20. XX wieku (?)\, kolekcja Marii i Tobiasza Kowalczyków\, fot. Marek Gardulski\n \n \n\n\nKierunek Paryż.\nPolskie artystki z pracowni Bourdelle’a \n9 maja – 26 października 2025\nMuzeum Narodowe w Warszawie | Muzeum Rzeźby w Królikarni\nAutorka scenariusza i kuratorka wystawy: Ewa Ziembińska\nWspółpraca kuratorska: Alicja Gzowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kierunek-paryz-polskie-artystki-z-pracowni-bourdellea/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia\, Puławska 113a\, Warszawa\, 02-707\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Kierunek-Paryz.jpg GEO:52.1890265;21.0284122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia Puławska 113a Warszawa 02-707 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Puławska 113a:geo:21.0284122,52.1890265 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250510 DTEND;VALUE=DATE:20260126 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250508T052236Z LAST-MODIFIED:20260129T084321Z UID:26237-1746835200-1769385599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową DESCRIPTION:Wystawa Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową\nW Polsce wyróżnić możemy prawie setkę różnych typów strojów ludowych. Na samym Górnym Śląsku było ich kilka\, a w lokalnych odmianach – kilkanaście. Każdy miał wyjątkowy charakter i był swego rodzaju komunikatem pełnym symbolicznych znaczeń. Był wizytówką człowieka\, informował o pochodzeniu\, statusie społecznym\, cywilnym czy przynależności do konkretnej społeczności. Na Górnym Śląsku był też elementem patriotyzmu\, manifestacją przynależności do narodowości polskiej. \nNie ma już pokolenia\, które nosiło tradycyjny śląski strój od narodzin do śmierci. Są jego miłośnicy\, regionaliści\, którzy zakładają strój – oryginalny\, jeszcze po przodkach czy zrekonstruowany – na potrzeby występów. Kolekcje tradycyjnych ubiorów posiadają muzea\, które zachowują je dla potomności\, udostępniają do badań\, wystaw i publikacji. \nStrój ten jednak nie musi odejść w zapomnienie\, może być atrakcyjny również dla młodego pokolenia. Wystawa pokazuje\, że jest on nie tylko oryginalny i piękny\, ale ma ogromny potencjał\, by być niegasnącym źródłem inspiracji. Te elementy strojów\, które w sposób przemyślny modelują sylwetkę\, te\, które zachwycają krojem czy fakturą i bogactwem tkanin\, różnorodnym zdobnictwem\, wreszcie same ozdoby i biżuteria obecne w strojach śląskich\, mogą być natchnieniem dla projektantów mody\, artystów i dizajnerów. \nNa nasze zaproszenie inspiracji w bogatej muzealnej kolekcji śląskich strojów ludowych poszukała projektantka Beata Bojda ze Skoczowa\, znana z artystycznych\, niezwykle barwnych i energetycznych projektów mody nawiązujących do sztuki ludowej\, dziedzictwa regionu. Stworzona kolekcja może być alternatywą dla śląskiego stroju ludowego w tradycyjnej formie\, ale i ukłonem w stronę świadomej mody i ekologii. \nNa wystawie prezentujemy wybrane elementy śląskich strojów ludowych z różnych ziem Górnego Śląska\, które pochodzą najczęściej sprzed ponad wieku. Należały do kogoś\, kto wiedział\, jak je zestawiać i nosić\, by tradycji stawało się zadość. Ale też\, by wyglądać w nich dumnie\, elegancko i naturalnie\, co pokażą archiwalne fotografie. Obok nich zobaczymy projekty Beaty Bojdy inspirowane strojem śląskim i stylizowane z oryginalnymi ubiorami z muzealnej kolekcji. Dopełnią je artystyczne zdjęcia stworzonych kreacji zrealizowane w muzeum podczas specjalnej sesji fotograficznej. Kuratorki wystawy mają nadzieję\, że bogactwo i oryginalność śląskiego stroju ludowego zainspiruje także każdego z nas. ~ Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul \nNazwę kolekcji Etnoalternatywa zaczerpnęłam od tytułu wystawy\, do której zaprosiły mnie kuratorki. W śląskim stroju ludowym zachwyciły mnie tkaniny\, krój\, modelowanie sylwetki\, dziewczęcy wianek\, kwiaty na wstążkach\, kaftanach czy fartuchach. Te ostatnie zainspirowały mnie do zaprojektowania tkanin będących bazą kolekcji. \nCzęść kostiumów powstała poprzez dekonstrukcję już istniejących ubiorów w myśl filozofii świadomej mody\, niektóre połączono z oryginalnymi elementami z muzealnej kolekcji. Wszystko po to\, by pokazać alternatywę dla potencjału\, jaki tkwi w niejednej śląskiej szafie. \nW przygotowanej kolekcji są też\, charakterystyczne dla moich projektów\, korony i ozdoby z bibułowych kwiatów. Tworząc kreacje\, wykorzystałam także zakupione na pchlich targach dekoracyjne tkaniny\, haftowane makatki\, koronkowe serwetki. Powstały więc uzupełniające całość\, upcyklingowe bluzki\, spódnice\, płaszcze i nakrycia głowy. \nKolekcja Etnoalternatywa dobrze wpisuje się w obecny trend w modzie\, jakim jest wykorzystanie ubiorów do tworzenia zupełnie nowych kreacji oraz łączenie współczesnego wzornictwa z motywami regionalnymi. A w śląskim stroju ludowym tkwi ogromny potencjał dla projektantów i kreatorów mody. ~ Beata Bojda \n\nEtnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową \n10.05.2025 – 25.01.2026\nMuzeum Śląskie w Katowicach \nKuratorki: Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul URL:https://news.niezlasztuka.net/event/etnoalternatywa-nowe-spojrzenie-na-mode-ludowa/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/etno.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250517 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250430T072743Z LAST-MODIFIED:20251031T102621Z UID:26197-1747440000-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Magia portretu DESCRIPTION:Wystawa Magia portretu\nWystawa „Magia portretu” to niezwykła podróż przez blisko trzy stulecia europejskiego portretu od XVII do XIX wieku. W salach Muzeum Powiatowego w Nysie zaprezentowano niemal 150 dzieł. Wszystkie one pochodzą z bogatych zbiorów naszej instytucji i tworzą barwną opowieść o twarzach i osobowościach minionych epok. Jednym z zamierzeń twórców wystawy było ukazanie niezaprzeczalnego związku współczesnej\, obrazkowej cywilizacji europejskiej z jej historycznymi korzeniami. Warto podkreślić\, że przygotowana ekspozycja akcentuje także 80-lecie budowania nowej kolekcji Muzeum Powiatowego w Nysie. Obecne zasoby muzeum\, oparte na przedwojennych zbiorach (instytucja muzealna w Nysie funkcjonowała już od 1897 r.)\, zostały znacznie wzbogacone dzięki staraniom inż. Stanisława Kramarczyka\, który już w maju 1945 roku rozpoczął proces odtwarzania kolekcji muzealnej. \nWystawa zachęca do przemyśleń nad tym\, czym tak naprawdę jest „portret”. Czy zawsze pokazana na obrazie twarz należy do konkretnej osoby? Czy wizerunek postaci biblijnej\, mitologicznej lub legendarnej zawsze jest całkowicie fikcyjny? Czy autor portretu za każdym razem miał tylko jeden cel – wierne oddanie rysów twarzy? A co z problemem „upiększania”\, stylizacji i retuszu w sztuce portretowej? \nWytypowany na wystawę zbiór dzieł zawiera prace graficzne (miedzioryty\, drzeworyty\, staloryty\, litografie)\, w tym reprodukcję na porcelanie\, obrazy olejne\, pastele i rysunki\, przykłady wizerunków wykonanych na szkle\, kartonie czy pergaminie. Zaprezentowana jest również unikalna kolekcja wycinanek sylwetkowych (silhouette) oraz fotografii z 2. poł. XIX wieku. \n\n \n \n \n \n \n Luiza z Meklemburgii-Strelitz (Luiza Pruska)\, pastel\, pocz. XIX w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\n \n \n \n \n \n \n \n wg A. F. Callet\, Ludwik XVI\, miedzioryt\, 2. poł. XVIII w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\n \n \n\nWśród wybranych portretów znalazły się liczne wizerunki przedstawicieli śląskiej\, pruskiej i austriackiej arystokracji oraz koronowanych głów Europy (m.in. graficzne przedstawienia cesarzowej Marii Teresy\, królowej Francji – Mari Leszczyńskiej\, konsula i cesarza Napoleona I Bonaparte\, króla Francji – Ludwika XVI i jego żony\, Marii Antoniny). Zaprezentowano również portrety przedstawicieli inteligencji\, mieszczaństwa i burżuazji\, a także graficzne wizerunki osobistości znanych powszechnie ze świata sztuki\, literatury i nauki (m.in. włoskiego malarza Michelangelo da Caravaggio\, włoskiego poety Lodovico Ariosto\, hiszpańskiego poety Lope de Vega\, niemieckich poetów: Johanna Wolfganga von Goethe i Friedricha Schillera czy amerykańskiego męża stanu Benjamina Franklina). W kolekcji znajdują się wizerunki kobiet o nietuzinkowym\, bogatym życiorysie (np. podróżniczka Esthera Stanhope czy amerykańska pisarka\, autorka „Chaty wuja Toma” – Harriet Beecher Stowe) oraz portrety młodych księżniczek specjalnie przygotowane w taki sposób\, by zaprezentować je jako doskonałe partie małżeńskie. \nWażny kontrapunkt w stosunku do nyskiej kolekcji – zawierającej w przeważającej części wizerunki o charakterze oficjalnym – stanowi „Portret własny” Stanisława Wyspiańskiego\, namalowany w Paryżu ok. 1893 r. Specjalnie na tę wystawę wypożyczony ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie\, obraz zachwyca intymnością\, nutą tajemniczości i swobodą w wyborze środków artystycznego wyrazu. \nGłowa mężczyzny z brodą\, olej na płótnie\, 2. poł. XIX w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\nCo jeszcze czyni tę wystawę wyjątkową? \n– Większość obrazów\, grafik\, rysunków\, wycinanek sylwetkowych i fotografii nigdy dotąd nie była prezentowana muzealnej publiczności.\n– Wszystkie teksty umieszczone na tablicach informacyjnych\, w połączeniu z opisami audiodeskrypcyjnymi wybranych dzieł\, zostały udostępnione w wersji dźwiękowej.\n– Ciekawym uzupełnieniem wystawy są odwzorowania tyflograficzne wybranych portretów\, które umożliwiają odbiorcom odkrycie dzieł poprzez zmysł dotyku.\n– Dla najmłodszych (i tych nieco starszych) przygotowano wyjątkową przygodę ze sztuką – interaktywną aplikację pełną zabawy i nauki. Czekają w niej quizy\, puzzle oraz emocjonująca gra memory\, wszystkie o tematyce związanej z naszą wystawą.\n– Zwiedzający mają okazję obejrzeć fascynujący film\, który odkrywa tajniki prac konserwatorskich\, pokazując\, jak eksperci z niesamowitą precyzją i pasją przywracają blask mocno zniszczonym obrazom\, prezentowanym na wystawie.\n– Niepowtarzalną atrakcją jest możliwość wykonania własnego portretu fotograficznego\, który stanie się częścią wystawy. \nWystawie towarzyszy obszerny i pięknie wydany katalog oraz bogaty program edukacyjny i popularyzatorski. Wszystkie szczegółowe informacje dostępne są pod tym linkiem » \nWstęp na wystawę i na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny! \n\n \n \n \n \n \n Stanisław Wyspiański\, Autoportret | ok. 1892\, zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Magia portretu\, Muzeum Powiatowe w Nysie\n \n \n\n \n\nMagia portretu \nWernisaż: 17 maja 2025\, godz. 18:00 (w ramach Nocy Muzeów)\nMuzeum Powiatowe w Nysie\nKuratorki: Adriana Zalewska-Wąsowicz\, Ewelina Kucia URL:https://news.niezlasztuka.net/event/magia-portretu/ LOCATION:Muzeum Powiatowe w Nysie\, ul. Biskupa Jarosława 11\, Nysa\, 48-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/plakat_magia_portretu.jpg GEO:50.473894411714;17.337648578657 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Powiatowe w Nysie ul. Biskupa Jarosława 11 Nysa 48-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Biskupa Jarosława 11:geo:17.337648578657,50.473894411714 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250523 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250523T144838Z LAST-MODIFIED:20260504T080418Z UID:26317-1747958400-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Muminki: drzwi są zawsze otwarte DESCRIPTION:Wystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuzeum Kinematografii w Łodzi zaprasza od 23 maja na wystawę „Muminki: drzwi są zawsze otwarte”. Jej tytuł to jednocześnie hasło jubileuszu Moomin80. Bo Muminki mają już 80 lat\, jeśli liczyć od pierwszej opublikowanej historii\, której są bohaterami. \nMuzeum Kinematografii ma szczególnie dobry powód\, by świętować 80-lecie Muminków. Studio Małych Form Filmowych Se-Ma-For w Łodzi w latach 1977–1982 zrealizowało serial animowany Opowiadania Muminków na podstawie książek Tove Jansson. W kolekcji Muzeum znajdują się oryginalne lalki półpłaskie\, które zagrały w animacji. \nProdukcję serialu w Łodzi poprzedził sukces czytelniczy książek Tove Jansson w Polsce. Jako pierwsza została wydana część chronologicznie trzecia – W Dolinie Muminków w 1964 r. Książki wspaniale przetłumaczyły z języka szwedzkiego Irena Szuch-Wyszomirska i Teresa Chłapowska. \nW latach 70. i 80. XX wieku poszczególne tomy ukazywały się w fantastycznie wysokich nakładach 50 tys. egzemplarzy. \nOdcinek pilotażowy polskiej animowanej adaptacji Muminków\, Wiosna w Dolinie\, był gotowy w 1977 r. Tove Jansson zależało na wysokiej jakości artystycznej filmów. Scenariusze kolejnych epizodów serialu Opowiadania Muminków pisane w Se-Ma-Forze były wysyłane pocztą do Helsinek. Tove i Lars Jansson wprowadzali poprawki i odsyłali uwagi. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuminki i Tove Jansson \nMałe trolle i duża powódź ukazały się w Finlandii w 1945 r. Pierwsza\, niewielkich rozmiarów książka zapoczątkowała cykl złożony z dziewięciu części; ostatnia\, Dolina Muminków w listopadzie\, ukazała się w 1970 r. Znają je czytelnicy na całym świecie\, zostały przetłumaczone na ponad 60 języków. \nW Dolinie Muminków ceni się takie wartości jak przyjaźń\, rodzina\, miłość\, życzliwość\, wolność\, tolerancja i umiłowanie przygody. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte to pierwsza w Polsce duża ekspozycja przedstawiająca świat Doliny Muminków oraz obecność Muminków w polskiej kulturze – od pierwszych książek wydanych po polsku 60 lat temu przez unikalną polską serię filmów animowanych o Muminkach po kulturę fanowską i polski Moomin art. \n\nMuminki: drzwi są zawsze otwarte \n23 maja 2025 – 29 marca 2026 rok\nMuzeum Kinematografii w Łodzi\nKuratorki: Marzena Bomanowska\, Zuzanna Woźniak-Keppe\nProjekt i identyfikacja wizualna: Lotne Studio\nProdukcja wystawy: Rafał Andrzejczak\, Jędrzej Hejduk\, Grzegorz Steć\nWykonanie: Ferwor URL:https://news.niezlasztuka.net/event/muminki-drzwi-sa-zawsze-otwarte/ LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/MKL_Muminki_Grafiki.jpg GEO:51.7596813;19.4742118 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250530 DTEND;VALUE=DATE:20250825 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250528T125233Z LAST-MODIFIED:20250701T100146Z UID:26348-1748563200-1756079999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jacek Malczewski w Anatolii – archeologiczna ekspedycja Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii DESCRIPTION:Wystawa Jacek Malczewski w Anatolii – archeologiczna ekspedycja Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii\nW pierwszych dniach września 1884 roku Jacek Malczewski (1854–1929) wyruszył z Wiednia koleją do Triestu. Towarzyszyli mu dwaj uczeni: profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego\, historyk sztuki Marian Sokołowski (1839–1911) oraz filolog klasyczny\, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego\, Wilhelm Hartel (1839–1907). \n9 września na pokładzie parowca „Argo” trzej podróżni wypłynęli do Smyrny (dzisiejszy Izmir)\, gdzie przesiedli się na statek „Venus” i w początkach października dotarli do Adalii (dzisiejsza Antalya). Tak rozpoczęła się anatolijska przygoda Jacka Malczewskiego. Malarz wziął udział w ekspedycji archeologicznej na tereny Pamfilii i Pizydii\, zorganizowanej i sfinansowanej przez Karola Lanckorońskiego. Jej celem było zinwentaryzowanie pozostałych na tym terenie zabytków starożytnych. \nGdy Jacek Malczewski oraz dwaj uczeni zwiedzali wyspę Rodos\, Lanckoroński bawił w Konstantynopolu\, załatwiając u władz stosowne pozwolenia\, niezbędne do prowadzenia prac. W pierwszych dniach października wszyscy członkowie wyprawy byli już w Adalii. Lanckoroński zgromadził znamienite grono uczonych\, którzy nie tylko znali teren\, obyczaje i język mieszkańców\, lecz mieli już doświadczenie w podobnych pracach badawczych na terenach Azji Mniejszej\, uczestniczyli bowiem w ekspedycjach austriackiego archeologa Ottona Benndorfa (1838–1907) na tereny Licji i Karii w latach 1881 i 1882. Felix von Luschan (1854–1924)\, archeolog i etnograf\, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego\, był również lekarzem\, a jako fotograf-amator wykonywał zdjęcia antycznych ruin\, krajobrazów\, architektury\, a także portrety mieszkańców. Zadaniem George Niemanna (1841–1912)\, architekta\, profesora wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych było wykonywanie planów i rysunków architektonicznych. Archeolog Eugen Petersen (1836–1919) zajmował się m.in. odczytywaniem inskrypcji. W ekspedycji wzięli udział także: fotograf Johann Georg Wassmuth (daty życia nieznane)\, Maurycy Hartel (1859–1905)\, wówczas student Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu\, porucznik korpusu inżynierii Knesche (imię i daty życia nieznane)\, którego zadaniem było rysowanie map. Prace prowadzono w Sillyonie\, Perge\, Aspendos i Side w Pamfilii oraz Termessos\, Sagalassos\, Kremnie i Selge w Pizydii. Wyprawa na północ\, do Isparty i Konyi\, nie miała już zapewne charakteru badawczego\, a jedynie poznawczy. \nEkspedycja była ogromnym przedsięwzięciem logistycznym\, którego zorganizowanie nie należało do łatwych\, mimo że Karol Lanckoroński dysponował odpowiednimi funduszami. Na miejscu należało zakupić konie\, wynająć zwierzęta juczne (muły)\, zatrudnić przewodników\, kucharzy i służących. Ekspedycja wciąż napotykała na liczne przeszkody\, trudności w pokonaniu terenu\, opór służących i tragarzy\, którzy nie chcieli podejmować się mozolnych prac. Mimo przychylności władz lokalnych nie zawsze udawało się znaleźć odpowiednią kwaterę. Rozbijano zatem namioty\, a pod prowizorycznym dachem urządzano kuchnię. \nDla Jacka Malczewskiego\, któremu przypadła rola kronikarza wyprawy\, było to pierwsze spotkanie ze światem starożytnym. Większość jego prac ma charakter rodzajowy – są to kawalkady jeźdźców\, spotkania z mieszkańcami. Artysta portretował członków ekspedycji przy pracy\, w tureckiej kafanie\, z wizytą u szejcha mewlewitów\, podczas podróży i odpoczynku. Dwa autoportrety ukazują malarza przy pracy. Architektura czy pejzaż stanowią zwykle tło. \nCzęść prac – zwłaszcza tych o charakterze szkicowym – powstała zapewne w czasie trwania wyprawy. Liczne noszą datę o rok późniejszą – artysta wykonywał je na podstawie szkiców\, kończył rozpoczęte prace lub wykorzystywał fotografie i na ich podstawie odtwarzał miejsca i sytuacje sprzed kilku miesięcy. Często opatrywał je komentarzem na odwrocie – jego notatki odnoszą się do przedstawianych miejsc\, identyfikacji osób. Czasem jednak pamięć zawodziła i malarz notował na odwrocie: „w drodze – gdzie?”. Data 1885\, która widnieje na wielu pracach nie jest przypadkowa – w tym roku Karol Lanckoroński pokazał przywiezione z wyprawy anatolijskiej „trofea artystyczne” na wystawie w Österreichisches Museum für Kunst und Industrie w Wiedniu. Wśród eksponatów były także liczne prace Jacka Malczewskiego. Przechowywane w wiedeńskim pałacu Lanckorońskich\, skonfiskowane wraz z całą kolekcją w czasie II wojny światowej\, odzyskane w 1947 roku i przechowywane w Instytucie Sikorskiego w Londynie\, w 1994 roku zostały przez Karolinę Lanckorońską podarowane do zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu. \n\nJacek Malczewski w Anatolii –\narcheologiczna ekspedycja Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii \n30 maja – 24 sierpnia 2025 r.\nZamek Królewski na Wawelu URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jacek-malczewski-w-anatolii/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/malczewski.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250531 DTEND;VALUE=DATE:20251201 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250618T112343Z LAST-MODIFIED:20250618T112918Z UID:26445-1748649600-1764547199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rubens na Śląsku DESCRIPTION:Wystawa Rubens na Śląsku\nPierwsza w historii wystawa prezentująca wyrazy fascynacji sztuką genialnego malarza flamandzkiego doby baroku Petera Paula Rubensa na ziemiach historycznego Śląska. \nBadania nad recepcją sztuki Rubensa prowadzone są od lat\, dotychczas nie udało się jednak w kompleksowy i koherentny sposób przeanalizować i zebrać wszystkich śladów popularności artysty\, którego nieposkromiona wyobraźnia odmieniła oblicze sztuki nie tylko w Europie\, ale i na innych kontynentach. \nLucas de Vorsterman I wg Rubensa\, Strącenie Lucyfera i zbuntowanych aniołów do piekła | 1621 r.\nPo trwających kilka lat badaniach i przeprowadzonych przez kuratorów kwerendach archiwalnych\, źródłowych i terenowych okazuje się\, że fascynacje sztuką tego najwybitniejszego malarza czasów baroku znaczyły na ziemiach Śląska setki\, jeśli nie tysiące dzieł sztuki i przedmiotów rzemiosła artystycznego. Od swoistej perły w koronie\, jaką był obraz samego mistrza znajdujący się w prywatnej kolekcji śląskiej\, poprzez rysunki\, ryciny tworzone w Antwerpii przez uczniów zatrudnionych w Szkole graficznej Rubensa\, kopie\, naśladownictwa malarskich oryginałów rozsiane w kolekcjach państwowych\, prywatnych\, bibliotekach i zbiorach kościelnych\, aż po tkaniny artystyczne\, kielichy\, patery etc. \nWraz z zachowaną dokumentacją dzieł zaginionych/utraconych/niezachowanych tworzą one niezwykle ciekawy i różnorodny krajobraz potwierdzający bezprecedensową siłę oddziaływania sztuki Rubensa na Śląsku. \n\n \n \n \n \n \n Peter Paul Rubens\, Święta rodzina z gołębicą | 1608-1609\, Los Angeles County Museum of Art © MUSEUM ASSOCIATES 2025\n \n \n \n \n \n \n \n \n Malarz nieokreślony wg Petera Paula Rubensa\, Portret Helene Fourment\, żony malarza | pocz. XX w. (?)\n \n \n\nWystawa złożona jest zarówno z eksponatów pochodzących ze zbiorów własnych wrocławskiego Muzeum Narodowego\, jak i równie reprezentacyjnych dzieł użyczonych z kolekcji innych muzeów oraz zasobów kościelnych. Znalazły się na niej również dzieła z kolekcji zagranicznych niepokazywane dotąd w kraju\, które dowodzą\, jak ogromny wpływ na artystów śląskich i na Śląsku działających miała spuścizna malarskiego i graficznego warsztatu antwerpskiego mistrza. \nWystawa przypada w 385. rocznicę śmierci Petera Paula Rubensa. Prezentacji towarzyszyć będzie katalog. \nWybrane wydarzenia towarzyszące wystawie >> \nFrans van der Hecke (wg. Rubensa)\, Tapiseria śmierć Decjusza Musa | ok. poł. XVII w.\, Zamek Królewski na Wawelu\,dawne zbiory Schlesisches Museum für Kunstgewerbe und Altertümer we Wrocławiu\n\nRubens na Śląsku \n31 maja – 30 listopada 2025\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorzy: dr hab. Piotr Oszczanowski\, dr Aurelia Zduńczyk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rubens-na-slasku/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/493872941_1105748701599624_8979312291492108708_n.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250601 DTEND;VALUE=DATE:20250901 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250603T104803Z LAST-MODIFIED:20250925T111442Z UID:26370-1748736000-1756684799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Sto nocnych zjaw. Duchy\, demony i upiory w sztuce Japonii i Zachodu DESCRIPTION:Wystawa Sto nocnych zjaw\nW sztuce i kulturze Japonii yōkai – czyli różnego rodzaju istoty demoniczne: potwory\, postaci fantastyczne\, chochliki\, diabły\, upiory i zjawy\, zjawiska ponadnaturalne – są wszechobecne\, przybierają wiele form i kształtów\, przenikając do różnych aspektów życia Japończyków. Zazwyczaj są ściśle związane z lokalnymi społecznościami\, z ich legendami i opowieściami o duchach. Zjawiają się w malowidłach i w drzeworytach\, a współcześnie także w mangach\, anime czy w grach komputerowych. „W Japonii – jak pisze Anna Zalewska – cały czas powstają nowe opowieści o yōkaiach\, duchach\, odmieńcach\, nawiedzonych miejscach\, nowe legendy miejskie\, filmy\, wykorzystujące współczesną scenerię do pokazania\, że wieżowce i współczesne mieszkania też mogą być nawiedzane przez istoty nadnaturalne. A jednocześnie stara gwardia demonów dalej przechadza się w swoim nocnym pochodzie”. \nFujiwara MitsushigeNocna parada stu demonów (fragment) | 1824\,Muzeum Narodowe w Krakowie (kolekcja Feliksa Jasieńskiego)\nSto nocnych zjaw. Duchy\, demony i upiory w sztuce Japonii i Zachodu są pierwszą w Polsce wystawą prezentującą przenikanie zjaw i duchów (zgodnie z ich naturą)\, a ma ona miejsce w Muzeum Manggha\, najwłaściwszym dla niej\, usytuowanym nad Wisłą\, na wprost Wawelu\, Smoczej Jamy – w przestrzeni\, gdzie legenda o Smoku Wawelskim i królewnie Wandzie jest ciągle żywa\, podobnie jak świat yōkai. \nW japońskiej kolekcji Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego stanowią niewielką\, lecz ważną jej część. To wokół niej zbudowana jest kolejna duża problemowa ekspozycja Sto nocnych zjaw. Duchy\, demony i upiory w sztuce Japonii i Zachodu. Wpisuje się ona w serię pokazów unaoczniających styk kultur i estetyk\, poruszających aktualne problemy międzykulturowości i transkulturowości\, a przede wszystkim ukazuje „niepokojące podobieństwa” pomiędzy tymi właśnie pozornie tylko odrębnymi światami. \n\n \n \n \n \n \n Kawanabe Kyōsai\, \nWróble\, album: Sto obrazów Kyōsaia / Kyōsai hyaku zu | lata 80. XIX w.\nMuzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\n\n \n \n \n \n \n \n \n Kawanabe Kyōsai\, \nTańczące jaskółki\, album: Sto obrazów Kyōsaia | lata 80. XIX w.\, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\n\n \n \n\nI tak w czterech tematycznych przestrzeniach ekspozycji – W Japonii\, Świat słowiańskich mitów i wierzeń\, We śnie oraz Ja\, demon? – po raz pierwszy „sto nocnych zjaw” spotyka się z postaciami z baśni\, legend i mitologii słowiańskiej (bogami\, rusałkami\, wodnikami\, wilkołakami)\, z wizjami z sennych koszmarów\, a przede wszystkim z wyobrażeniami współczesnych demonów. W XX i XXI wieku to postaci artystów i intelektualistów ukąszonych przez nazizm\, to także nasze wyobrażenia Innego. \nNa wystawie pokazujemy ponad 70 drzeworytów japońskich z kolekcji Feliksa Jasieńskiego (wiele z nich nie było dotychczas pokazywanych) oraz ze zbioru Muzeum Manggha (z daru Raymonda Milewskiego)\, a także dzieła obce i polskie od XVIII do XXI wieku\, wykonane w rozmaitych technikach – drzeworyty barwne\, obrazy olejne\, pastele\, kolaże\, rzeźby\, instalacje przestrzenne\, grafiki – między innymi Witolda Pruszkowskiego\, Ferdynanda Ruszczyca\, Zofii Stryjeńskiej\, Stanisława Wyspiańskiego\, Francisca Goi\, Odilona Redona\, Konstantego Laszczki oraz współczesnych polskich artystów: Natalii Buchty Stochel\, Doroty Ćwieluch-Brincken\, Krzysztofa Gila\, Marcina Janusza\, Michała Kastorego\, Kamila Kuzki\, Kai Muchy\, Kingi Nowak\, Mikołaja Rejsa\, Witolda Stelmachniewicza\, Wojciecha Ireneusza Sobczyka\, Grzegorza Wnęka\, Michała Zawady i Jakuba Juliana Ziółkowskiego. Wiele z tych prac powstało specjalnie tę wystawę. \n\n \n \n \n \n \n Utagawa Kuniyoshi\, \nOkabe. Dziewczyna w domu wiedźmy i zjawa kota\, \nseria: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō w porównaniach | ok. 1845–1846\nMuzeum Narodowe w Krakowie\n\n \n \n \n \n \n \n \n Tsukioka Yoshitoshi\, \nW pałacu nocą Sadanobu odpędza demona\, \nseria: Trzydzieści sześć nowych form zjaw | 1889\, \nMuzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\n\n \n \n\nWystawie towarzyszy publikacja pod redakcją Anny Król\, z esejami Pawła Dybały\, Renaty Iwickiej\, Łukasza Kozaka\, Anny Król\, Światosława Lenartowicza\, Marii Poprzęckiej\, Anny Zalewskiej. \nNa wystawie wykorzystano utwory muzyczne Michała „Nihila” Kuźniaka i Dominika Gaca: Kołysz\, Zjawy japońskie I\, Zjawy japońskie II\, Kołowrót I\, Kołowrót II i Salto. \nW kompozycjach Kołysz\, Zjawy japońskie I i Zjawy japońskie II posłużono się nagraniami magnetofonowymi Jadwigi Rodowicz-Czechowskiej z japońskiej wsi Kurokawa z 1978 roku. Utwory Kołowrót I i Kołowrót II powstały przy współpracy z Ishbel Szatrawską (tekst) i Beatą Paluch (głos). \nUtagawa Kuniyoshi\,Poemat Dainagona Tsunenobu\,seria: Ze stu poetów po jednej strofie | ok. 1840–1842\,Muzeum Narodowe w Krakowie (kolekcja Feliksa Jasieńskiego)\nARTYŚCI:\nNatalia Buchta Stochel\, Sławomir Celiński\, Dorota Ćwieluch-Brincken\, Krzysztof Gil\, Francisco José de Goya y Lucientes\, Gyokuen Bonpō\, Marcin Janusz\, Michał Kastory\, Katsukawa Shunshō\, Katsukawa Shuntei\, Kawanabe Kyōsai\, Kitao Masayoshi\, Kitao Shigemasa\, Henryk Kunzek\, Antoni Kurzawa\, Kamil Kuzko\, Konstanty Laszczka\, Jacek Malczewski\, Kaja Mucha\, Nabeta Gyokuei\, Kinga Nowak\, Witold Pruszkowski\, Jan Raszka\, Odilon Redon\, Mikołaj Rejs\, Ferdynand Ruszczyc\, Wojciech Ireneusz Sobczyk\, Witold Stelmachniewicz\, Zofia Stryjeńska\, Totoya Hokkei\, Tsukioka Yoshitoshi\, Utagawa Hirokage\, Utagawa Hiroshige\, Utagawa Hiroshige II\, Utagawa Kunisada (Toyokuni III)\,Utagawa Kuniyoshi\, Utagawa Sadahide\, Utagawa Toyokuni I\, Utagawa Yoshikazu\, Utagawa Yoshimori\, Utagawa Yoshitsuya\, Marian Wawrzeniecki\, Wojciech Weiss\, Grzegorz Wnęk\, Witold Wojtkiewicz\, Jan Woydyga\, Andrzej Wróblewski\, Leon Wyczółkowski\, Stanisław Wyspiański\, Yamamoto Shōun\, Yashima Gakutei\, Michał Zawada\, Jakub Julian Ziółkowski. \n\nSto nocnych zjaw.\nDuchy\, demony i upiory w sztuce Japonii i Zachodu \nWernisaż: 31.05.2025\, 18.00\nMuzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\nIdea\, scenariusz i aranżacja plastyczna: dr hab. Anna Król\, prof. ASP\nUdźwiękowienie wystawy: Dominik Gac\, Nihil\, lider zespołu Furia URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sto-nocnych-zjaw-duchy-demony-i-upiory-w-sztuce-japonii-i-zachodu/ LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, Marii Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Zjawy_1200x628.jpg GEO:50.0506255;19.9312372 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha Marii Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Marii Konopnickiej 26:geo:19.9312372,50.0506255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250603 DTEND;VALUE=DATE:20250831 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250811T125153Z LAST-MODIFIED:20250820T140032Z UID:26680-1748908800-1756598399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:16 x Kobieta w Zakopanem DESCRIPTION:Wystawa 16 x Kobieta w Zakopanem\nKolejna edycja projektu wystawienniczego „16 x Kobieta w Zakopanem” ponownie oddaje głos kobietom\, które przez dziesięciolecia budowały tożsamość i wizerunek miasta. Artystki\, kolekcjonerki\, lekarki\, społeczniczki\, sportsmenki. To one – twórcze\, odważne\, niezależne – kształtowały społeczny i kulturalny krajobraz pod Giewontem. Swoją obecnością\, swoim życiem\, pisały historię Zakopanego. Wystawa jest nie tylko opowieścią o przeszłości\, lecz przede wszystkim zaproszeniem do odkrywania kobiecego dziedzictwa\, do refleksji nad rolą kobiet w tworzeniu wspólnej przestrzeni: sztuki\, kultury\, zdrowia\, edukacji. \nMaria Budziszewska\, Maria Dembowska\, Bronisława Dłuska\, Ewa Fajkosz\, Bronisława Giżycka\, Anna Gramatyka-Ostrowska\, Klara Jelska\, Halina Kenarowa\, Urszula Kołaczkowska\, Janina Korolewicz-Waydowa\, Wanda Kossecka\, Janina Loteczkowa\, Katarzyna Łaniewska\, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska\, Jadwiga Sienkiewicz-Korniłowiczowa\, Monika Żeromska. \nPrezentowane na wystawie dzieła sztuki\, archiwa i fotografie pochodzą ze zbiorów: Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem\, Muzeum Mazowieckiego w Płocku\, Muzeum Narodowego w Kielcach\, Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu\, Muzeum Literatury w Warszawie\, Pałacu Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej\, Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem\, Galerii Pegaz Urzędu Miasta Zakopane\, Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem\, Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zakopanem\, Grand Hotel Stamary w Zakopanem\, Zespołu Szkół Artystycznych w Zakopanem\, Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem oraz ze zbiorów prywatnych. \n\n16 x Kobieta w Zakopanem \n3 czerwca – 30 sierpnia 2025r.\nMiejska Galeria Sztuki im. Wł. hr. Zamoyskiego\nKuratorka: Lidia Rosińska-Podleśny URL:https://news.niezlasztuka.net/event/16-x-kobieta-w-zakopanem/ LOCATION:Miejska Galeria Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem\, ul. Krupówki 41\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/16xkobieta-zakopane.jpg GEO:49.2936406;19.954935 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Miejska Galeria Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem ul. Krupówki 41 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Krupówki 41:geo:19.954935,49.2936406 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250606 DTEND;VALUE=DATE:20250831 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250613T134528Z LAST-MODIFIED:20250613T134528Z UID:26413-1749168000-1756598399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej DESCRIPTION:Wystawa Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej\nWystawa Marty Klonowskiej „Szklana menażeria” w Ursynowskim Centrum Kultury „Alternatywy” jest pierwszym pokazem prac rzeźbiarki w Warszawie. Analogia z tytułem sztuki autorstwa Tennessee Williamsa jest nieprzypadkowa. Nie chodzi w niej tylko o nazwę i materiał\, z którego zrobione są figury\, ale i o relacje\, które wytwarzają się pomiędzy bohaterami. Menażerią można określić zarówno osobliwe szklane zwierzęta\, które kolekcjonuje Laura (bohaterka sztuki)\, jak i równie kruche i niedostępne dla siebie\, raniące się nawzajem postaci dramatu. To zbiór osób\, które tak jak prace rzeźbiarki mamią swoimi barwami\, wspomnieniami\, ale potrafią również skaleczyć i zranić. Jedne i drugie nie dają się oswoić; są jednocześnie tajemnicze\, budzą zachwyt\, ale zarazem są niebezpieczne i lodowate. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej\n \n \n\nMarta Klonowska tworzy swoje obiekty z kawałków szklanych „odpadów”. Z setek pociętych fragmentów „maluje” misterne i precyzyjne rzeźby zainspirowana malarstwem m.in. Rubensa\, Snydersa\, Wegenera. Nie są to jednak realistyczne odtworzenia motywów zwierząt. Z dwuwymiarowych malarskich oryginałów tworzy spektakularne obiekty\, które dzięki wyobraźni artystki i właściwościom materiału\, z którego zostały zrobione\, nabierają dodatkowych znaczeń i skojarzeń. Z artystów drugiego planu stają się klejnotem\, solistą\, przekształcają się w osobne indywidualne byty. Oprócz prac\, które były już prezentowane za granicą\, możemy zobaczyć na wystawie jej najnowszą rzeźbę „Kuropatwa”\, zainspirowaną obrazem Józefa Chełmońskiego „Kuropatwy” (1891). \nWystawa Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej\nMarta Klonowska urodziła się w Warszawie w 1964 roku. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (1987–1989) i Düsseldorfie. \nAutorką tytułu i wystawy rzeźb Marty Klonowskiej w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku jest Marta Smolińska.\nSpecjalne podziękowania za pomoc przy organizacji dla Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i lorch + seidel contemporary. \nWystawa Szklana menażeria. Wystawa rzeźb Marty Klonowskiej\n\nSzklana menażeria.\nWystawa rzeźb Marty Klonowskiej \nWernisaż: 6 czerwca 2025 r.\, godz. 20:00\nUrsynowskie Centrum Kultury „Alternatywy”\nKurator: Marek Kałużyński URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szklana-menazeria-wystawa-rzezb-marty-klonowskiej/ LOCATION:Ursynowskie Centrum Kultury „Alternatywy”\, ul. Indiry Gandhi 9\, Warszawa\, 02-776\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/szklana-menazeria.jpg GEO:52.148410483888;21.044607191845 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ursynowskie Centrum Kultury „Alternatywy” ul. Indiry Gandhi 9 Warszawa 02-776 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Indiry Gandhi 9:geo:21.044607191845,52.148410483888 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250607 DTEND;VALUE=DATE:20250908 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250519T134008Z LAST-MODIFIED:20250925T111450Z UID:26289-1749254400-1757289599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu „Olimpii” Katarzyny Kozyry DESCRIPTION:Katarzyna Kozyra\, Olimpia (Niebieska) | 1996\, kolekcja prywatna\, depozyt w Muzeum Narodowym w Krakowie\, © Katarzyna Kozyra\nCzy potrafimy spojrzeć na siebie bez filtrów\, bez upiększeń\, bez ucieczki w iluzję wiecznej młodości i zdrowia? Muzeum Fotografii w Krakowie zaprasza na spotkanie z jednym z najważniejszych dzieł polskiej sztuki krytycznej. Wystawa „Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu Olimpii Katarzyny Kozyry” to nie tylko okazja do zetknięcia się z przełomową pracą artystki z 1996 roku\, ale także premiera jej kontynuacji. Ekspozycja\, wzbogacona o przestrzeń warsztatową i działania angażujące publiczność\, stanie się miejscem refleksji nad godnością\, cielesnością i przemijaniem\, a także próbą odnalezienia sensu w odcieniach człowieczeństwa\, których zwykle nie chcemy doświadczać. \nKatarzyna Kozyra\, dziś jedna z najbardziej wyrazistych postaci polskiej sztuki współczesnej\, będąc studentką warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych dowiedziała się\, że choruje na złośliwy nowotwór układu chłonnego. Miała wtedy 29 lat. W 1996 roku\, pod koniec kilkuletniego leczenia\, stworzyła jedno ze swoich najważniejszych dzieł – „Olimpię”. Rok później otrzymała Paszport „Polityki” w kategorii „Plastyka” (obecnie „Sztuki wizualne”) za „brak obłudy\, bezkompromisowość i odwagę mówienia o rzeczach najtrudniejszych w sposób otwarty i przenikliwy”. W 2026 roku minie trzydzieści lat od premiery tego ikonicznego dzieła\, a wystawa w Muzeum Fotografii w Krakowie stanie się okazją do refleksji nad tym\, co przez te lata się zmieniło – w postrzeganiu ciała i kobiecości\, przemijania\, a także w nas samych. \nWkrótce minie trzydzieści lat od powstania „Olimpii” Katarzyny Kozyry – pracy\, która wstrząsnęła światem sztuki. Porusza ona tematy choroby\, śmierci i społecznego postrzegania kobiecego ciała. Praca\, inspirowana słynnym obrazem Édouarda Maneta\, ukazuje artystkę w trakcie leczenia onkologicznego\, pozbawioną włosów\, bez makijażu. \n„Olimpia” składa się z trzech wielkoformatowych fotografii oraz kilkuminutowego wideo. Pierwsza fotografia przedstawia Kozyrę upozowaną na podobieństwo Olimpii z obrazu Maneta\, druga ukazuje ją na łóżku szpitalnym\, a trzecia – starszą\, samotną kobietę we współczesnym mieszkaniu. Wideo dokumentuje wizytę artystki w pokoju zabiegowym. Elementem wiążącym wszystkie wizerunki i pozwalającym zidentyfikować „Olimpię“ jest atłasowa wstążka przewiązana na szyi każdej z postaci. \nWystawa „Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu »Olimpii« Katarzyny Kozyry” to nie tylko przypomnienie dzieła z 1996 roku\, ale także premiera jego współczesnej kontynuacji. W 2024 roku Katarzyna Kozyra ponownie stanęła przed obiektywem\, podejmując dialog z własnym dziełem sprzed niemal trzech dekad. Efektem są nowe fotografie\, które prowokują do zadania pytań o to\, jak – i czy w ogóle – zmieniło się nasze postrzeganie kobiecego ciała\, starości\, choroby i śmierci. \nIstotnym elementem ekspozycji będzie przestrzeń warsztatowa\, współtworzona przez publiczność\, gdzie odwiedzający będą mogli podzielić się swoimi doświadczeniami\, stawiać pytania i wspólnie szukać sensu. Charakter tej części ekspozycji jest procesualny – będzie się rozwijać i zmieniać w rytmie toczących się wydarzeń. \nWchodząc tego lata do Muzeum Fotografii w Krakowie nie sposób będzie odwrócić wzroku – ani od „Olimpii”\, ani od tematów\, które ta praca porusza. Wystawa w MuFo to powrót do ikonicznego dzieła\, jednego z najważniejszych i najbardziej przełomowych projektów sztuki krytycznej\, ale też zaproszenie do refleksji nad godnością\, cielesnością i przemijaniem oraz do podjęcia próby odnalezienia sensu tam\, gdzie zwykle nie chcemy patrzeć. \n\nNie odwracaj wzroku.\nRefleksje wokół pokazu „Olimpii” Katarzyny Kozyry \nWernisaż: 6 czerwca 2025 r.\, o godz. 18:00\nMuzeum Fotografii w Krakowie\nKuratorka: Monika Kozień URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nie-odwracaj-wzroku-refleksje-wokol-pokazu-olimpii-katarzyny-kozyry/ LOCATION:Muzeum Fotografii w Krakowie\, ul. Rakowicka 22A\,\, Kraków\, 31-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/Katarzyna-Kozyra-„Olimpia-Manet-1996-dzieki-uprzejmosci-Artystki.jpg GEO:50.071018904987;19.956287013205 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fotografii w Krakowie ul. Rakowicka 22A Kraków 31-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rakowicka 22A\,:geo:19.956287013205,50.071018904987 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250612 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250519T134709Z LAST-MODIFIED:20251031T102628Z UID:26294-1749686400-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand DESCRIPTION:Wystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand\nWystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand to opowieść o sztuce i muzyce\, przyjaźni\, emocjach i pamięci. \nJej bohaterami są artyści\, którzy przez kilka lat mieszkali blisko siebie\, w paryskiej dzielnicy Nowe Ateny (Nouvelle Athènes)\, przyjaźniąc się i wzajemnie inspirując. Sercem tej wspólnoty była paryska pracownia słynnego romantycznego malarza Ary’ego Scheffera – dziś siedziba Muzeum Życia Romantycznego. W atelier przy ulicy Chaptal spotykali się wszyscy główni bohaterowie wystawy: Fryderyk Chopin\, George Sand\, Pauline Viardot i Eugeniusz Delacroix oraz wielu Polaków mieszkających wówczas w Paryżu\, między innymi poeta Zygmunt Krasiński z żoną Elżbietą. \nPierwsza część wystawy Pracownia Ary’ego Scheffera w Paryżu przybliża atmosferę tego niezwykłego miejsca. Druga zaś poświęcona jest Romantycznym tematom\, które odnajdujemy w sztuce całej Europy. Szczególne miejsce zajmuje tutaj gatunek ballady\, występujący zarówno w malarstwie\, literaturze jak i muzyce. Sercem tej przestrzeni jest wyjątkowy rękopis Ballady f-moll op. 52 Fryderyka Chopina. \nKrąg romantyczny opowiada zaś o najbliższych przyjaciołach słynnej artystycznej pary – George Sand i Fryderyka Chopina. Ich wspólne życie toczyło się w Paryżu\, ale również w Nohant\, rodzinnej posiadłości pisarki. Pobyty w domu na wsi były czasem odpoczynku wśród przyrody i zwierząt domowych\, ożywionych dyskusji o sztuce i muzyce\, ale także wytężonej pracy twórczej. \nPrzyjaźń i kultywowanie więzi międzyludzkich są ważnymi wyznacznikami tytułowego „życia romantycznego”. Na wystawie w części zatytułowanej Pamiątki obejrzeć można ówczesne sposoby podtrzymywania pamięci o bliskich lub sławnych osobach\, czego wyrazem są odlewy dłoni i stóp\, przyjacielskie albumy oraz biżuteria wykonana z włosów. \nWystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand\nZapraszamy do zanurzenia się w tajemniczy świat romantyzmu\, do zachwytu nad pięknem sztuki i muzyki oraz refleksji nad przyjaźnią i pamięcią\, które łączą ludzi nierozerwalnymi więzami\, bez względu na upływający czas. \nPodziękowania dla dyrekcji Paris Musées za możliwość zaprezentowania wybranych obiektów ze zbiorów Muzeum Życia Romantycznego gościom Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie. \n\nŻycie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand \n12 czerwca – 31 października 2025 r.\nMuzeum Fryderyka Chopina w Warszawie\nAutorzy wystawy: Seweryn Kuter i Urszula Król URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zycie-romantyczne-chopin-scheffer-delacroix-sand/ LOCATION:Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie\, ul. Okólnik 1\, Warszawa\, 00-368\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/983300_Zycie_romantyczne_pion_1080x1920px_na_duze_wyswietlacze.jpg GEO:52.236664516647;21.02293449767 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie ul. Okólnik 1 Warszawa 00-368 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Okólnik 1:geo:21.02293449767,52.236664516647 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250615 DTEND;VALUE=DATE:20251201 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250626T144901Z LAST-MODIFIED:20251211T132847Z UID:26484-1749945600-1764547199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Barbara - królowa z klejnotów DESCRIPTION:Wystawa Barbara – królowa z klejnotów\nW 475. rocznicę koronacji Barbary Radziwiłłówny mamy zaszczyt zaprosić Państwa na wyjątkową wystawę poświęconą jednej z najbardziej intrygujących kobiet w dziejach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Barbara Radziwiłłówna — wielka księżna litewska i królowa Polski to postać\, która od wieków fascynuje zarówno historyków\, jak i artystów\, a jej krótka\, lecz intensywna obecność na królewskim dworze pozostawiła po sobie niezatarty ślad. Jej burzliwa historia miłości z królem Zygmuntem II Augustem\, tragiczna śmierć oraz nieprzemijająca legenda sprawiają\, że po dziś dzień pozostaje postacią inspirującą i budzącą emocje. \nZorganizowana przez Muzeum w Nieborowie i Arkadii wystawa\, w partnerstwie z Maciejem Radziwiłłem i Fundacją Trzy Trąby oraz Fundacją Nomina Rosae\, wprowadzi w wyjątkowy świat renesansowej mody i dworskiego splendoru\, którego Barbara Radziwiłłówna była niezrównaną ikoną. \nZnana ze swojego wyrafinowanego gustu i dbałości o szczegóły\, królowa zachwycała współczesnych kunsztownymi strojami\, szytymi przez najlepszych krawców\, haftowanymi złotem sukniami\, koronkami oraz bogato zdobioną biżuterią. Jej garderoba stanowiła odbicie nie tylko osobistego stylu\, ale i pozycji\, jaką zajmowała na europejskim dworze. \nNa ekspozycji zaprezentujemy rekonstrukcje królewskich strojów Barbary\, wykonane na podstawie źródeł ikonograficznych i opisów archiwalnych. W tle\, toczyć się będzie romantyczna miłość Barbary i Zygmunta Augusta oraz opowieść o politycznych napięciach na królewskim dworze. \n\nBarbara – królowa z klejnotów \n15 czerwca – 30 listopada 2025 r.\nMuzeum w Nieborowie i Arkadii | Pałac Radziwiłłów w Nieborowie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/barbara-krolowa-z-klejnotow/ LOCATION:Muzeum w Nieborowie i Arkadii\, Nieborów 232\, Nieborów\, 99-416\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/1_barbara.jpg GEO:52.0662037;20.0711551 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Nieborowie i Arkadii Nieborów 232 Nieborów 99-416 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Nieborów 232:geo:20.0711551,52.0662037 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250620 DTEND;VALUE=DATE:20250915 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250613T150623Z LAST-MODIFIED:20250613T150623Z UID:26431-1750377600-1757894399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Życie królewskiego ogrodu DESCRIPTION:Wystawa Życie królewskiego ogrodu\nFascynujące dzieje ogrodów Łazienek Królewskich jako miejsca wpływającego na nasze zmysły i wyobraźnię przybliża wystawa czasowa „Życie królewskiego ogrodu”. To barwna opowieść o ich nieznanej dotąd historii\, społecznej i kulturowej roli\, codziennym życiu mieszkańców i pracowników. \nHistoria łazienkowskich ogrodów \nŁazienki Królewskie słyną z klasycystycznych zabytków otoczonych doskonale utrzymanymi historycznymi ogrodami. Znajdują się tu trzy główne ogrody – Królewski\, Romantyczny i Modernistyczny. Powstawały one w innych okresach historycznych i różnią się od siebie charakterem i stylistyką. Na wystawie poznamy ich nieopowiedzianą dotychczas historię. \nDzięki archiwalnym zdjęciom\, dziełom sztuki\, przedmiotom codziennego użytku i rzemiosła artystycznego zobaczymy\, jak zmieniały się ogrodowe przestrzenie i architektura. Przekonamy się\, jak ważne jest to miejsce dla mieszkańców Warszawy\, a także jak wpływało na wyobraźnię Polaków. Łazienkowskie ogrody pojawiały się w literaturze i sztukach teatralnych\, były tłem ważnych spotkań i wydarzeń\, także o charakterze państwowym. Na wystawie zobaczymy je również przez pryzmat kolaży Mirelli von Chrupek\, które stworzyła w ramach projektu „Eutopia. Miasto Niezwykłe”\, a także instalacji artystki jako elementu scenografii ekspozycji. \nLudzie Łazienek Królewskich \nŁazienki Królewskie to również ludzie i ich wielki wkład w rozwój i przemiany tego miejsca. Wystawa przybliża twórców i zarządców ogrodów\, jak też nieznane dotąd szerzej biografie dawnych łazienkowskich ogrodników i ogrodniczek. Cześć z nich zasmakowała nawet życia w królewskiej rezydencji\, a my będziemy mieli okazję podejrzeć\, jak wyglądała niegdyś łazienkowska codzienność. Przyjrzymy się archiwalnym projektom klasycystycznych obiektów\, autorstwa pierwszego architekta Łazienek Królewskich – Tylmana van Gameren. Dzięki m.in. ilustracjom z zabytkowego Herbarium oraz ksiąg wydatkowania i utrzymania łazienkowskich ogrodów z czasów carskich dowiemy się\, jakie rośliny hodowlane cieszyły się tu niegdyś uznaniem i jak pielęgnowano ogrody. Na podstawie obrazów i archiwalnych zdjęć specjaliści z Działu Ogrodu Muzeum Łazienki Królewskie odtworzą cztery historyczne rabaty\, które będzie można podziwiać – jako część wystawy – m.in. w okolicy Pałacu na Wyspie oraz Oberży. \nWśród eksponatów\, przybliżających dawną codzienność łazienkowskich ogrodów\, są m.in. zabytkowe sprzęty ogrodnicze\, w tym angielska kosiarka mechaniczna z I. poł. XX w\, a także ciekawostka: gnomonograf\, czyli urządzenie do rysowania zegarów słonecznych. W filmie prezentowanym na wystawie o swoich współczesnych doświadczeniach w pracy opowiadają dzisiejsi ogrodnicy MŁK. \nWystawa Życie królewskiego ogrodu\, fot. Fot. Paweł Czarnecki\nPrzyroda łazienkowskich ogrodów \nEkspozycja przybliża też łazienkowską przyrodę. To rośliny i zwierzęta\, których piękno docenili już artyści Stanisława Augusta. Motywy fauny i flory do dziś zdobią pałacowe wnętrza – ściany\, meble\, tkaniny – będąc nieodłącznym elementem królewskiego stylu i odzwierciedlając zamiłowanie do ogrodowej estetyki\, która harmonijnie łączy przestrzeń zewnętrzną z wnętrzami rezydencji. \nPrzyrodniczą część ekspozycji dopełnia wizualizacja sukni à la française w 3D\, na której będą wyświetlane kwiatowe wzory tkanin z XVII w.\, a także XVIII-wieczna biżuteria z motywami florystycznymi. \nUdogodnienia\, program do wystawy \nEkspozycja posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami\, takie jak: tłumaczenia na polski język migowy (PJM)\, teksty łatwe (ETR)\, audiodeskrypcje\, tyflografiki oraz inne pomoce przeznaczone do poznawania przez dotyk. Wystawie towarzyszy przestrzeń edukacyjna w Nowej Palmiarni\, zaaranżowana z myślą o Łazienkach Królewskich jako miejscu sprzyjającym wytchnieniu i rozwojowi poprzez kontakt ze sztuką w otoczeniu przyrody. Szeroki program wydarzeń obejmie warsztaty\, wykłady\, spacery i spotkania\, poświęcone m.in. łazienkowskiej faunie i florze\, architekturze krajobrazu oraz roli ogrodów i terenów zielonych we współczesnym mieście. \nProgram>> \n\nŻycie królewskiego ogrodu \n20 czerwca – 14 września 2025 r.\nMuzeum Łazienki Królewskie | Podchorążówka\, Ogrody\nKuratorki: dr Małgorzata Grąbczewska\, dr Izabela Kopania\, Magdalena Lewna\, Jolanta Żubrowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zycie-krolewskiego-ogrodu/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/zycie-krolewskiego-ogrodu-2.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250621 DTEND;VALUE=DATE:20250901 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250609T083503Z LAST-MODIFIED:20250609T083503Z UID:26383-1750464000-1756684799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kostium / Rzeźba / Ciało. Obiekty teatralne Kantora – Muzeum Brukenthala\, Sybin DESCRIPTION:Wystawa Kostium / Rzeźba / Ciało. Obiekty teatralne Kantora\nWizjoner. Artysta totalny. Rewolucjonista teatru. Najbardziej światowy z polskich artystów i najbardziej polski z artystów światowych. Tadeusz Kantor (1915—1990)\, jeden z najważniejszych twórców XX wieku\, był rewolucjonistą w każdym sensie tego słowa. Założony przez niego Teatr Cricot 2\, nieustannie wykraczał poza tradycyjne ramy sceny. Wystawa z kolekcji Cricoteki\, prezentowana w Muzeum Brukenthala w Sybinie\, ukazuje fenomen Tadeusza Kantora poprzez jego obiekty teatralne — kostiumy\, przedmioty\, rzeźby. To one niosą w sobie nie tylko ślad spektakli\, lecz także ideę i zapis procesu twórczego. \n„Dzieła te nie powstały z doraźnej i przemijającej potrzeby danego spektaklu. Lecz związane są ściśle z ideami\, które definiują moją twórczość. […] Posiadają wystarczającą ilość napięcia wewnętrznego i samodzielnego sensu\, aby być autonomicznymi dziełami sztuki.” – Tadeusz Kantor \nPunktem wyjścia wystawy jest spojrzenie na kostiumy jako autonomiczne dzieła sztuki\, posiadające wystarczającą ilość napięcia\, własną biografię i materialność będąc jednocześnie przedłużeniem przestrzeni\, jak i ciała aktora. Waga materialności u Kantora jest szczególna. Przedmioty na scenie to nie tylko „resztki” czy „strzępy”\, jak sam często mówił\, ale także opowieść o ludzkiej kondycji\, przemijaniu i obecności. Obiekty teatralne i kostiumy stawały się formami rzeźbiarskimi\, balansującymi na granicy między ciałem a przestrzenią\, między ideą a fizycznością\, między pamięcią zbiorową a indywidualnością. Kostiumy\, tracące formę ludzką lub te\, które ją imitują\, przekształcają się w pełnoprawne dzieła. To swoiste ciało-rzeźby\, które zasługują na status rzeźb\, będąc jednocześnie nierozerwalnie złączonymi z cielesnością aktora. Materia sceniczna\, złożona z intensywnych obrazów\, metaforycznych obiektów i żywego ciała\, stawała się polem eksperymentu\, ale i namysłu nad przemijaniem\, pamięcią\, śmiercią. \nWystawa Kostium / Rzeźba / Ciało. Obiekty teatralne Kantora\nObiekty prezentowane na wystawie obrazują wyjątkową zdolność artysty do tworzenia własnego teatralnego języka: niepodrabialnego\, głęboko zakorzenionego w polskiej historii i doświadczeniu XX wieku. Pokazują również wrażliwość Kantora na światowe nurty artystyczne — dadaizm\, informel czy konstruktywizm. Swoista rewizja materialności dokonywana przez artystę wprost odnosi się też do rumuńskiej kultury poprzez cztery kostiumy zaprojektowane przez Kantora do spektaklu „Nosorożec” (1961) na podstawie sztuki Eugène’a Ionesco w reżyserii Piotra Pawłowskiego w Starym Teatrze w Krakowie. Tym wielobarwnym\, bogatym plastycznie kostiumom towarzyszą inne\, bardziej osobiste realizacje – od obiektów inspirowanych Witkacym\, przez papierowe kostiumy z crioctage`u „Gdzie są niegdysiejsze śniegi”\, aż po instalacje pochodzące z ostatnich przedstawień Kantora zaliczanych do okresu Teatru Śmierci: „Umarłej klasy” i „Dziś są moje urodziny”. Częścią prezentacji stają się obiekty\, które zrywają z tradycyjną formą kostiumu – autorska rekonstrukcja Goplany z „Balladyny” czy „Nieletnia” na stelażu. \nWystawa jest zaproszeniem do odkrywania historii teatru Tadeusza Kantora\, a także prześledzenia idei\, wpływów\, fascynacji\, które za nim stały. Ekspozycja to także przestrzeń do refleksji nad tym\, jak artysta budował napięcia\, jak traktował materię i formę oraz jak jego teatr przekształcał się w coś\, co istnieje poza czasem – jako zbiór artystycznych przedmiotów\, który do dziś pulsuje i nie przestaje oddziaływać. To właśnie tam — między żywą wyobraźnią a ciałem — rodzi się Kantorowski teatr: wizjonerska synteza formy\, emocji i przestrzeni. Teatr\, który nie kończy się w chwili zejścia ze sceny\, lecz trwa — w materii\, w pamięci\, w wyobraźni następnych pokoleń. \nWymowne jest miejsce\, które Muzeum Brukenthala wyznaczyło polskiemu artyście. Widz mija arcydzieła van Eycka\, Veronese’a\, Cranacha\, Rubensa\, Lotta\, da Messinę\, Brueghela Młodszego\, Memlinga. W ten sposób dociera do wystawy „Kostium / Rzeźba / Ciało”. Ta droga stawia polskiego malarza i reżysera w jednym szeregu z mistrzami malarstwa i wchodzi z nimi w dialog. Obiekty teatralne Kantora jednak zupełnie odcinają się od wcześniejszych obrazów\, proponują zmysłowe\, teatralne doświadczenie w postaci wielkoformatowej\, przestrzennej instalacji kolekcji. \nWystawa Kostium / Rzeźba / Ciało. Obiekty teatralne Kantora\nNieprzypadkowy jest wreszcie kontekst czasowy otwarcia wystawy w Sybinie. W dniach 20-29 czerwca 2025 odbywa się w tym saskim miasteczku jeden z największych europejskich festiwali teatralnych Międzynarodowy Festiwal Teatralny (FITS). Dziesięć dni\, podczas których prezentowane są najbardziej wartościowe produkcje teatralne i wydarzenia artystyczne z całego świata\, przywołuje wędrówkę trupy Cricot 2 nie tylko przez podobne temu festiwale\, ale w ogóle przez tygle języków i kultur\, dziesiątki miejsc na całej kuli ziemskiej\, w których odbywały się spektakle Tadeusza Kantora. A wśród tych światowych scen na tej jednej – rumuńskiej – za życia Kantora jego aktorzy nie stanęli. Wracając do Sybina z wystawą po 16 latach (w 2009 prezentowana była scenografia spektaklu „Nigdy tu już nie powrócę”)\, tym razem zostanie ona obudowana kontekstami – projekcją unikatowych materiałów archiwalnych oraz wielogłosem polskich i rumuńskich teatrologów: Katarzyny Fazan\, Anny Róży Burzyńskiej\, Marty Bryś\, Natalii Zarzeckiej\, Tomasza Pietruchy oraz Octaviana Saiu. \n\n1 Krystyna Czerni\, „Tadeusz Kantor. Spacer po linie”\, Wyd. Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, 2015 \n\nKostium / Rzeźba / Ciało. Obiekty teatralne Kantora \n21 czerwca – 31 sierpnia 2025 r.\nMuzeum Brukenthala\, Sybin\nKuratorzy: Justyna Droń\, Bogdan Renczyński\nKoordynacja: Justyna Droń\, Aldona Mikulska\, Alexandra Runcan URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kostium-rzezba-cialo-obiekty-teatralne-kantora/ LOCATION:Śląskie CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/kostium-rzexba.png END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250625 DTEND;VALUE=DATE:20250801 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250623T143519Z LAST-MODIFIED:20250801T092410Z UID:26470-1750809600-1754006399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Young at Art: Polish Emerging Artists in Brussels DESCRIPTION:Wystawa Young at Art: Polish Emerging Artists in Brussels\nWystawa prezentuje cztery młode artystki wywodzące się z czołowych polskich uczelni artystycznych. Obejmuje twórczość Hanny Ilczyszyn (Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu)\, Klaudii Laty (Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach)\, Marty Rynkiewicz ( Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) i Joanny Woydy (Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie). \nWystawa prezentuje twórczość czterech młodych artystek\, wywodzących się z czołowych polskich uczelni artystycznych: Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu\, Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach\, Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Każda z autorek reprezentuje odmienny język wizualny\, a ich indywidualne poszukiwania formalne i tematyczne tworzą wielogłosową opowieść o współczesnej sztuce w Polsce. Ekspozycja stanowi dzięki temu mini-przegląd aktualnych kierunków i strategii twórczych\, ujawniając zarówno różnorodność postaw\, jak i wspólne wątki\, takie jak eksploracja tożsamości\, pamięci\, relacje z otoczeniem czy intymność. Wspólna prezentacja pozwala na dialog między dziełami\, a zarazem podkreśla indywidualność każdej z autorek. \nHanna Ilczyszyn\, Chłopiec z kotem\,Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu\nHanna Ilczyszyn | Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu \nHanna Ilczyszyn (ur. 1984) jest absolwentką malarstwa na ASP im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz KASK w Gandawie. Jej prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Europie\, Azji i USA\, Twórczość Hanny Ilczyszyn charakteryzuje się subtelną grą pomiędzy motywami zaczerpniętymi z rzeczywistości a wyobraźnią. Ilczyszyn eksploruje tematy związane z dzieciństwem\, pamięcią oraz procesem dorastania\, nadając im uniwersalny wymiar. Jej malarstwo wymyka się jednoznacznym interpretacjom\, pozostawiając przestrzeń do osobistych odczytań wątków związanych z tożsamością i dojrzewaniem. \nKlaudia Lata\nKlaudia Lata | Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach \nKlaudia Lata (ur. 1993) jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach\, gdzie w 2017 roku obroniła z wyróżnieniem dyplom w pracowni malarstwa prof. Ireneusza Walczaka oraz uzyskała dyplom dodatkowy z rysunku w pracowni prof. Janusza Karbowniczka. Uzyskała tytuł doktora sztuk na macierzystej uczelni. Artystka była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Jej bogaty dorobek obejmuje wystawy indywidualne – m.in. „Niekobieta”\, „Bezwład” i „Re_sublimacja” – oraz udział w ponad dwudziestu wystawach zbiorowych w Polsce\, Mołdawii i Rosji\, a także liczne nagrody w konkursach artystycznych. Klaudia Lata w swojej praktyce artystycznej skupia się na analizie relacji człowieka z otoczeniem – zarówno społecznym\, jak i przyrodniczym. Jej prace często balansują na granicy malarstwa i instalacji\, bowiem wielkoformatowe płótna składają się na przestrzenne układy. Lata interesuje się efemerycznością różnych zjawisk\, a jej malarstwo uważnie oddaje spektakularne zmiany światła. \nMarta Rynkiewicz\, Z piasku i cieni\, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku\nMarta Rynkiewicz | Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku \nMarta Rynkiewicz (ur. 1983 w Gdańsku) ukończyła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w 2009 roku\, uzyskując dyplom pod kierunkiem prof. Jerzego Krechowicza oraz aneks z malarstwa u prof. Henryka Cześnika. W latach 2007/2008 odbyła studia na Accademia di Belle Arti di Brera w Mediolanie. Jej prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą\, m.in. w Brukseli\, Warszawie\, Sopocie\, Olsztynie i Krakowie\, a jej obrazy znajdują się m.in. w kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku. Marta Rynkiewicz eksploruje w swojej twórczości senne wizje\, tworząc fantastyczne przestrzenie o tajemniczej aurze. Jej prace cechuje dbałość o detal. Rynkiewicz często wykorzystuje rozpoznawalne motywy architektoniczne i krajobrazowe\, które stają się pretekstem do rozważań o miejscach\, i przemianach\, tkance marzeń i wspomnień. Artystka buduje narracje oscylujące wokół osobistych przeżyć i uniwersalnych tematów egzystencjalnych. \nJoanna Woyda\, Plaża\,Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie\nJoanna Woyda | Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie \nJoanna Woyda (ur. 1981 w Warszawie) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, gdzie w 2005 roku obroniła dyplom z wyróżnieniem dziekańskim w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego oraz z grafiki warsztatowej u prof. Rafała Strenta. Była stypendystką Ministra Kultury. Jest laureatką znaczących nagród\, w tym Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch\, a jej prace prezentowane były na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Joanna Woyda tworzy prace w dwóch głównych cyklach- „Plaża” i „Warszawa”. Pozbawiając kompozycje zbędnych elementów\, sprowadza przedstawioną przestrzeń niemal do abstrakcji. Odrealnia pejzaż\, okazując jednocześnie uwagę i czułość wobec bohaterek i bohaterów swoich prac. Jej malarstwo wyróżnia się poetyckością i skupieniem na emocjonalnym wymiarze codzienności. \nZorganizowana przez Galerię Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej wystawa „Young at Art: Polish Emerging Artists in Brussels” ma na celu promocję talentów na arenie międzynarodowej\, ale także wzmocnienie pozycji Polski w kontekście europejskiej współpracy kulturalnej podczas polskiej prezydencji w Radzie UE. \nWystawa wpisuje się w program Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Brukseli\, która od 2011 roku promuje twórczość polskich artystek i artystów w Belgii. Wśród artystów prezentowanych dotychczas w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Brukseli w przeszłości znaleźli się m.in. Antoni Fałat\, Józef Szajna\, Magdalena Abakanowicz oraz twórcy młodego pokolenia\, finaliści konkursu Najlepsze Dyplomy z polskich uczelni artystycznych. W Galerii miały miejsce także wystawy laureatów Fundacji im. Franciszki Eibisch. \nWystawa objęta honorowym patronatem Prezydencji polskiej przy Radzie UE. \n\nYoung at Art: Polish Emerging Artists in Brussels \nWernisaż: 25 czerwca 2025 r.\, w godzinach 15:00 – 20:00\nGaleria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej | Mont des Arts 8 | Bruksela URL:https://news.niezlasztuka.net/event/young-at-art-polish-emerging-artists-in-brussels/ LOCATION:Galerie de Katarzyna Napiorkowska- Mont des Arts\, Mont des Arts\, 8\, Bruksela\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Young-at-Art-Polish-Emerging-Artists-in-Brussels.jpg GEO:50.844311901857;4.357566337902 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galerie de Katarzyna Napiorkowska- Mont des Arts Mont des Arts 8 Bruksela Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Mont des Arts\, 8:geo:4.357566337902,50.844311901857 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250626 DTEND;VALUE=DATE:20251001 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250825T141525Z LAST-MODIFIED:20251031T102453Z UID:26716-1750896000-1759276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Oskar Zięta. Interferencje DESCRIPTION:Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\nPrzy współpracy z Miastem Wrocław oraz Muzeum Miejskim Wrocławia\, Oskar Zięta podsumuje 15 lat swojej artystycznej działalności. Odbędą się dwie równoległe ekspozycje. Wystawa kinetyczna Interferencje w Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego oraz nietuzinkowy koncept wystawienniczy Zieta Ilustrowany we wrocławskim Ratuszu. \nProjekt Zieta Ilustrowany jest wyrazem siły interdyscyplinarności w sztuce i hołdem dla rodzimych artystów. Na początku 2023 roku\, Oskar Zięta zaprosił do współpracy polskich ilustratorów\, by każdy z nich pod własną interpretację poddał metalowe obiekty Zięty. Przedpremierowo wrocławianie mogli oglądać wybrane prace w witrynach Domu Handlowego Renoma przy ul. Świdnickiej. Tam też rotacyjna ekspozycja uchylała rąbka ilustrowanych interpretacji. Premierę pełnowymiarowej ekspozycji gościł warszawski Instytut Wzornictwa Przemysłowego. Z założenia Zieta Ilustrowany to projekt podróżujący\, odwiedził już m.in. galerię Lumas w Toronto\, Fuzję podczas Łódź Design Festival\, niejednokrotnie targi Warsaw Home i niedawno dołączył do Targów Rzeczy Ładnych. Nadszedł czas na pełnowymiarową odsłonę projektu we Wrocławiu. Przekrojowe ilustracje zostaną zestawione z obiektami ilustrowanymi zabierając odwiedzających wrocławski Ratusz w podróż po liniach\, kolorach i emocjach. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\n \n \n\nRównolegle w Muzeum Teatru odbędzie się wystawa kinetyczna Interferencje. Przestrzeń zamieni się w doświadczalnię metalu\, dźwięku i form. Zięta zaprezentuje dedykowaną instalację\, która zabierze odwiedzających w równoległe światy\, które artysta łączy w ekspresję z metalu. Obiekty deformowane w stali przy pomocy innowacyjnej technologii FiDU staną się odbiciem dźwięku\, jego interpretacją i narzędziem jego wytwarzania. To będzie zupełnie nowe spotkanie z metalem. Immersyjna podróż w głąb materiału. Interferencje Zięty nie prowadzą do konkretnego miejsca. Nie mają końcowego punktu. To wystawa o procesie – o przemianie metalu w rzeźbę\, fali w kształt\, dźwięku w przestrzeń i deformacji w formę. \nWystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\nOba wydarzenia łączy celebracja 15-lecia twórczości Oskara Zięty. W roku 2025\, mija też 20 lat od pierwszego manifestu technologicznego\, kultowego dziś\, stołka Plopp (czyli Polskiego Ludowego Obiektu Pompowanego Powietrzem). Fundamentem interdyscyplinarnych działań Zięty jest jego autorska technologia swobodnej deformacji ciśnieniem wewnętrznym FiDU. To rewolucyjne podejście do stabilizacji metalu\, pozwala Zięcie artyście rzeźbić powietrzem\, Zięcie architektowi i inżynierowi tworzy stabilne\, ultralekkie i trwałe konstrukcje stalowe. Każdy jego projekt jest sumą bioniki\, inżynierii\, technologii i sztuki. Każdy obiekt jest unikatowy\, posiadający charakterystyczne krawędziowe deformacje\, które są swobodną odpowiedzią materiału na wtłaczane weń ciśnienie. Każdy obiekt to manifest\, wynik głębokiej fascynacji materiałem i pasji do ciągłego tworzenia. \nWystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\nWrocław jest dla Oskara Zięty miastem wyjątkowym. To miasto\, w którym prowadzi swoje eksperymentalno-produkcyjno-artystyczne Zieta Studio. To miejsce jego kreacji rzeźbiarskich Nawa\, Koniczyna\, Żagiel i Hempel. Latem 2025 to miasto spotkań z jego interdyscyplinarną twórczością. \n\nOskar Zięta. Interferencje \n26 czerwca – 30 września 2025 r.\nMuzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oskar-zieta-interferencje/ LOCATION:Muzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego\, plac Wolności 7A\, Wrocław\, 50-071\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/zieta_Interferencje-pdf.jpg GEO:51.106931778017;17.027970695677 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego plac Wolności 7A Wrocław 50-071 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Wolności 7A:geo:17.027970695677,51.106931778017 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20250921 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250613T144602Z LAST-MODIFIED:20250613T144602Z UID:26415-1750982400-1758412799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Opowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I) DESCRIPTION:Wystawa Opowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I)\nW przestrzeni Zielonej Bramy Muzeum Narodowego w Gdańsku zaprezentowana zostanie wystawa „Opowiem Wam o sobie / o nas”\, ukazująca w dwóch odsłonach niemal wszystkie dzieła z kolekcji młodego polskiego malarstwa\, powstałej w ramach programu „m jak malarstwo” i przekazanej muzeum przez mBank. Pierwszą odsłonę będzie można oglądać do 20 września\, a drugą od 12 października do 7 grudnia 2025 roku. \nOdsłona pierwsza wystawy „Opowiem Wam o sobie / o nas” skupia się na wątkach osobistych\, emocjonalnych i społecznych. Prezentowane prace opowiadają o indywidualnych doświadczeniach i pytaniach o tożsamość\, ale też o zbiorowych przeżyciach i napięciach współczesności. Artyści i artystki mierzą się z tematami pamięci\, relacji\, dorastania\, kobiecości\, wykluczenia czy intymności\, posługując się zarówno realistycznym językiem malarskim\, jak i bardziej symbolicznymi formami. \n\n \n \n \n \n \n Agnieszka Apoznańska\, Autoportret z widokiem na ścianę | 2020\n \n \n \n \n \n \n \n Emil Bucki\, Tak hartowała się stal | 2022\n \n \n\nWystawa nie tylko prezentuje aktualne zjawiska w polskim malarstwie\, ale także stanowi ważny dokument zbiorowej wyobraźni młodego pokolenia\, dla którego malarstwo wciąż pozostaje żywym medium opowiadania o świecie. \nMuzeum Narodowe w Gdańsku wzbogaciło swoje zbiory o tę unikalną kolekcję dzięki bezprecedensowemu darowi mBanku. To pierwsza w Polsce sytuacja\, w której korporacyjna kolekcja współczesnej sztuki została w całości przekazana publicznej instytucji muzealnej. Ten gest stanowi ważny krok w budowaniu trwałego pomostu między sektorem prywatnym a instytucjami publicznymi. \nKolekcja powstała w latach 2020–2024 w ramach programu „m jak malarstwo”\, zainicjowanego przez mBank. Selekcji dzieł dokonywała Komisja Zakupów pod przewodnictwem dziennikarza i krytyka sztuki Piotra Sarzyńskiego\, w składzie: Marta Antoniak\, Marek Bartelik\, Rafał Kamecki\, Julia Materna\, Karolina Nowak-Sarbińska i Wojciech Szymański. Pod uwagę brano dwa formalne kryteria: wiek artysty do 35. roku życia oraz medium malarskie – przy czym to drugie traktowane było elastycznie\, z uwzględnieniem działań interdyscyplinarnych i eksperymentalnych. \n\n \n \n \n \n \n Kinga Flasza\, Boże Narodzenie | 2021\n \n \n \n \n \n \n \n Monika Falkus\, Księżniczka głogu | 2022\n \n \n\nEfektem tych działań jest dynamiczna\, niejednorodna kolekcja\, która nie narzuca jednej interpretacji\, lecz ukazuje bogactwo wrażliwości i różnorodność języków młodej sztuki. Obejmuje zarówno prace artystek i artystów o już ugruntowanej pozycji\, jak i tych\, którzy dopiero wkraczają na scenę artystyczną\, a zostali dostrzeżeni m.in. podczas konkursów\, wystaw dyplomowych i przeglądów uczelnianych. \nWśród prezentowanych twórców znajdą się: Lena Achtelik\, Agnieszka Apoznańska\, Paweł Baśnik\, Emil Bucki\, Monika Chlebek\, Bolesław Chromry\, Bartosz Czarnecki\, Martyna Czech\, Jan Dąbrowski\, Monika Falkus\, Kinga Flasza\, Piotr Gromniak\, Ksenia Gryckiewicz\, Krzysztof Grzybacz\, Anna Grzymała\, Marcin Janusz\, Kamila Kamińska\, Filip Kampka\, Emilia Kina\, Karolina Konopka\, Adam Kozicki\, Alicja Kubicka\, Kamil Kukla\, Agata Kus\, Sasa Lubińska\, Daniel Mikulski\, Monika Misztal\, Małgorzata Mycek\, Marta Nadolle\, Aleksandra Nowicka\, Krzysztof Nowicki\, Michał Ostrowski\, Alicja Pakosz\, Karol Palczak\, Zafia Pałucha\, Grzegorz Pieniak\, Martyna Pinkowska\, Michał Prażmo\, Michał Rostkowski\, Patryk Różycki\, Filip Rybkowski\, Agata Słowak\, Jagoda Springer\, Helena Stiasny\, Anna Szczurek\, Radek Szlęzak\, Zuzanna Śmigielska\, Jan Eustachy Wolski\, Julia Woronowicz – reprezentujący różnorodne podejścia formalne i światopoglądowe\, a zarazem dzielący wrażliwość pokoleniową. \n\n \n \n \n \n \n Janusz Marcin\, Obecność tłumu była wyrazem solidarności | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Anna Grzymała\, Sami swoi\n \n \n\n\nOpowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I) \nWernisaż: 27 czerwca 2025 r.\, godz. 18:00\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział „Zielona Brama” w Gdańsku\nKuratorzy : Maja Murawska\, Muzeum Narodowe w Gdańsku oraz Piotr Sarzyński URL:https://news.niezlasztuka.net/event/opowiem-wam-o-sobie-o-nas-odslona-i/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, ul. Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/opowiem-wam-o-sobie.jpg GEO:54.3479752;18.6556218 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama ul. Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długi Targ 24:geo:18.6556218,54.3479752 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20251103 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250623T142235Z LAST-MODIFIED:20250623T142235Z UID:26461-1750982400-1762127999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Figuracja – transformacje DESCRIPTION:Wystawa Figuracja – transformacje\nPrezentacja polskiej rzeźby współczesnej ze zbiorów Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. \nWystawa opiera się na wyborze prac związanych z szeroko pojmowaną figuracją.\nJest to tematyka charakteryzująca się pewną ponadczasowością. Figuracja rozumiana jest jako niewyczerpane źródło inspiracji\, której trudno wieszczyć koniec\, co znajduje potwierdzenie w praktyce artystycznej. Nawet w rytmie następstwa pokoleń podlega ona skrajnym transformacjom\, które dają się sprowadzić do wspólnego mianownika i wywieść z jednego genetycznego prawzorca. Konsekwentne rozwijanie tej narracji stanowi jedną z ważnych osi konstrukcyjnych kolekcji Muzeum Rzeźby Współczesnej CRP w Orońsku. \nNa wystawie w Galerii Sztuki Rzeczna w Rybniku prezentowane są dzieła wielu znakomitych polskich artystów\, między innymi: Barbary Zbrożyny\, Barbary Falender\, Ludmiły Stehnovej\, Marii Pinińskiej Bereś\, Wacława Szymanowskiego\, Konstantego Laszczki\, Xawerego Dunikowskiego\, Augusta Zamoyskiego\, Władysława Hasiora\, Stanisława Kulona\, Adama Prockiego\, Antoniego Rząsy\, Sławoja Ostrowskiego\, Adama Myjaka\, Gustawa Zemły czy Jacka Waltosia. \nCentrum Rzeźby Polskiej od ponad czterdziestu lat buduje reprezentatywny zbiór rzeźby polskiej\, ze szczególnym naciskiem na prace powstałe w drugiej połowie XX wieku i współcześnie. Powstanie tej instytucji wiąże się z działalnością warsztatów twórczych i plenerową ekspozycją prac artystów w 1965 r\, a następnie otwarciem Ośrodka Pracy Twórczej Rzeźbiarzy\, by od 1981 r. Centrum Rzeźby Polskiej zaczęło funkcjonować jako placówka państwowa podlegająca Ministerstwu Kultury i Sztuki. Obecnie zbiór składający się z rzeźb\, obiektów\, instalacji liczy ponad dwa tysiące prac\, a uzupełnia go prawie pięćset depozytów. Większość prac pochodzi z okresu powojennego\, chociaż w zbiorach są dzieła z początków XX stulecia\, jak chociażby prace Konstantego Laszczki czy Stanisława Ostrowskiego oraz z okresu międzywojnia\, np. Katarzyny Kobro\, Olgi Niewskiej\, Xawerego Dunikowskiego i Augusta Zamoyskiego. Ważną część kolekcji stanowią prace składające się na najnowszy rozdział historii rzeźby polskiej\, a szczególnie powstałe w ostatnich latach. Dotyczy to przede wszystkim prac młodego pokolenia\, które w ramach organizowanego przez Centrum Triennale Młodych ma możliwość artystycznego debiutu. W orońskim Parku Rzeźby prezentowane są dzieła światowej sławy artystów\, takich jak: Magdalena Abakanowicz\, Ursula von Rydingsvärd\, Wojciech Fangor\, Anthony Cragg czy Adolf Ryszka. Gromadzone od ponad czterech dekad dzieła służą do realizacji przez Centrum oraz inne muzea i galerie projektów wystawienniczych w kraju i za granicą. \nJanusz Tkaczuk\, Głowa mężczyzny\n\nFiguracja – transformacje \nCzas trwania: 27 czerwca 2025 r. — 2 listopada 2025 r.\nGaleria Sztuki Rzeczna w Rybniku URL:https://news.niezlasztuka.net/event/figuracja-transformacje/ LOCATION:Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku\, ul. Rzeczna 1\, Rybnik\, 44-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Figuracja-transformacje-plakat.png GEO:50.094387831217;18.540243686131 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku ul. Rzeczna 1 Rybnik 44-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rzeczna 1:geo:18.540243686131,50.094387831217 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20260202 DTSTAMP:20260710T214441 CREATED:20250728T094731Z LAST-MODIFIED:20250728T094731Z UID:26581-1750982400-1769990399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie DESCRIPTION:Aleksandra Ekster\, Projekt kostiumu Bachantki do spektaklu Famira Kifaried\, Teatr Kameralny\, Moskwa | 1916\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy\nWystawa W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie przybliża polifonię artystycznych postaw i tożsamości\, które rozwinęły się w pierwszych dekadach XX wieku. Opowiada historię modernistycznych artystów i artystek oraz ich wizualnych eksperymentów\, poprzez które starali się oni odnowić kulturę i autonomię Ukrainy. Terytorium tego kraju było przez stulecia podzielone pomiędzy różne imperia\, jednak okresy suwerenności przyczyniły się do wykształcenia odrębnej tożsamości. A w XIX wieku ta narodowa świadomość znalazła swoją emanację w sztuce i literaturze. Skomplikowana historia wytworzyła szczególny profil kulturalny zrodzony z fuzji środowisk ukraińskich\, polskich\, rosyjskich i żydowskich. \n\n \n \n \n \n \n Ołeksandr Bohomazow\, Ostrzenie pił | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Iwan Padałka\, Fotograf | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\nModernizm w Ukrainie rozwijał się w wieloaspektowym kontekście społeczno-politycznym\, znaczonym I wojną światową\, rozpadem Imperium Rosyjskiego i Imperium Austro-Węgierskiego\, powstaniem niezależnej Ukraińskiej Republiki Ludowej (1918–1921) i wreszcie wchłonięciem ziem ukraińskich przez Związek Radziecki i II Rzeczpospolitą. Pomimo tego politycznego zamieszania był to okres prawdziwego rozkwitu kultury ukraińskiej. \nW oku cyklonu to jeden z najobszerniejszych dotąd przeglądów sztuki nowoczesnej z Ukrainy. Wędrującą po świecie wystawę prezentowano wcześniej w innych miastach europejskich\, między innymi w Madrycie\, Wiedniu i Londynie. Na obecną odsłonę składa się nowy wybór dzieł z trzech muzeów ukraińskich – Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy oraz Narodowego Muzeum Ukraińskiej Sztuki Dekoracyjnej – pokazywanych w dialogu z awangardowymi pracami ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi oraz z kilku kolekcji prywatnych. \n\n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Portret dziewczynki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Kaczki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\n\nW oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie \n27 czerwca 2025 r. – 01 lutego 2026 r.\nms2. Muzeum Sztuki w Łodzi\nZespół kuratorski: Konstantin Akinsha\, Katia Denysova URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-oku-cyklonu-modernizm-w-ukrainie/ LOCATION:MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi\, Ogrodowa 19\, Łódź\, 91-065\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/w-oku-cyklonu.png GEO:51.7784266;19.4497869 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi Ogrodowa 19 Łódź 91-065 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Ogrodowa 19:geo:19.4497869,51.7784266 END:VEVENT END:VCALENDAR