BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20240331T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20241027T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20240520 DTEND;VALUE=DATE:20251110 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20240520T122252Z LAST-MODIFIED:20240520T122252Z UID:24591-1716163200-1762732799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Artyści Grupy Krakowskiej DESCRIPTION:Wystawa Artyści Grupy Krakowskiej\nW sali grafik i rysunków\, będącej częścią ekspozycji stałej Sztuka Polska XIX i XX wieku prezentowana jest długoterminowa wystawa przybliżająca twórczość wybranych artystów I i II Grupy Krakowskiej. \nI Grupa Krakowska była jedną z najważniejszych awangardowych grup artystyczny w dwudziestoleciu międzywojennym. Założona została przez młodych studentów krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, chcących zerwać z akademickim nauczaniem i wciąż panującym na uczelni tradycjonalizmem. Nie sformułowali wspólnego programu artystycznego\, nie dążyli do wypracowania konkretnego stylu – najważniejsze było dla nich podążanie za nowymi prądami w sztuce. Formacja istniała w latach 1933-1937\, kontynuując działalność po II wojnie światowej oraz po upadku artystycznej doktryny socrealizmu w 1956 roku. Oficjalnie nigdy nie została rozwiązana. \nII Grupa Krakowska tworzona była przez wielkie indywidualności artystyczne\, dla których twórczość wciąż pozostawała w kręgu inspiracji wielokierunkową sztuką zachodu – zarówno abstrakcyjną jak i figuratywną. Działali w piwnicach Pałacu Krzysztofory\, siedzibie Teatru Cricot 2\, gdzie organizowali liczne wystawy oraz wydarzenia artystyczne. \nNa ekspozycji prezentowane są akwarele\, rysunki i grafiki ze zbiorów Muzeum Częstochowskiego\, autorstwa takich artystów jak: Maria Jarema\, Janina Kraupe-Świderska\, Jonasz Stern\, Aleksandr (Sasza) Blonder\, Tadeusz Kantor\, Jan Tarasin\, Kazimierz Mikulski\, Adam Marczyński i Alfred Lenica. \nKuratorka: Olga Desperak URL:https://news.niezlasztuka.net/event/artysci-grupy-krakowskiej/ LOCATION:Muzeum Częstochowskie\, al. NMP 47\, Częstochowa \, Śląskie\, 42-217\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2024/05/GrupaKrakowska1-1.jpg GEO:50.811843;19.112097 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Częstochowskie al. NMP 47 Częstochowa Śląskie 42-217 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. NMP 47:geo:19.112097,50.811843 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20241025 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250312T151731Z LAST-MODIFIED:20251031T102615Z UID:26067-1729814400-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Atlas ptaków ceramicznych Iłży DESCRIPTION:Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\nMuzeum – Zamek Górków w Szamotułach kolejny już raz proponuje publiczności wystawę prezentującą dorobek artystów z innych regionów Polski. Tym razem w Szamotułach można zobaczyć wyroby ceramiczne powstałe w Iłży. Ekspozycję „Atlas ptaków ceramicznych Iłży” tworzy około dwustu pięćdziesięciu figurek ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Iłży\, Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu\, Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie\, Muzeum Narodowego w Krakowie oraz kolekcji prywatnej Łukasza Babuli. \nIłża to niewielkie\, niespełna pięciotysięczne miasteczko położone w pobliżu Radomia\, na północnych krańcach Wyżyny Kieleckiej (kiedyś w granicach województwa kieleckiego\, obecnie mazowieckiego). Słynęło z wyrobów ceramicznych produkowanych tu już od średniowiecza oraz z fabryki fajansu założonej w XIX wieku przez Lewi Zeliga Suterlanda (pradziadka poety Bolesława Leśmiana). Tradycje ceramiczne oraz bogate złoża gliny sprzyjały rozwojowi garncarstwa\, które miało wymiar użytkowy. Dopiero w XX wieku nabrało ono charakteru artystycznego. \nW Szamotułach wśród artystów reprezentowanych w ekspozycji znaleźli się: Stanisław Kosiarski i jego córka Jadwiga\, Wincenty Kitowski\, Konstanty Ciepielewski\, Stanisław Paluszkiewicz\, Franciszek Wilhem Godzisz i Helena Luba. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n\nWystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\nNajstarsze spośród pokazywanych na wystawie prac powstały w latach 30. XX wieku i są dziełem Stanisława Kosiarskiego (1894-1939). Większość z nich to obiekty stosunkowo niewielkie – filigranowe wręcz\, choć nie brakuje i bardziej „okazałych” w odniesieniu do rozmiaru. Figurki pojedyncze zestawiono ponadto z formami rozbudowanymi\, które w istocie składają się z kilku figurek. Uwagę przykuwają głównie detale\, w tym miniaturowe elementy tworzące pióra\, które w sposób niezwykły budują „przestrzenność” figurek. Ale „iłżeckie ptaszki” to też malarskie arcydzieła – tyle\, że w skali mikro – cechujące się subtelnym przenikaniem barw oraz ciekawą kolorystyką. \nWszystkie obiekty wyeksponowano w oświetlonych\, przeszklonych gablotach w otoczeniu archiwalnych zdjęć ich twórców oraz samej Iłży. Fotografie tylko z pozoru stanowią jedynie dodatek do wystawy – są bowiem ważnym elementem budującym zarówno klimat ekspozycji\, jak i jej historyczne tło. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Atlas ptaków ceramicznych Iłży\, fot. Magda Prętka\n \n \n\n\n„Atlas ptaków ceramicznych Iłży” \nMuzeum Zamek Górków w Szamotułach\nWystawa czynna do 31 października 2025 r. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/atlas-ptakow-ceramicznych-ilzy/ LOCATION:Muzeum Zamek Górków w Szamotułach\, ul. Wroniecka 30\, Szamotuły\, 64-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/03/atlas-ptakow-ceramicznych-ilzy-wystawa.jpg GEO:52.615235;16.577568 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Zamek Górków w Szamotułach ul. Wroniecka 30 Szamotuły 64-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wroniecka 30:geo:16.577568,52.615235 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250226 DTEND;VALUE=DATE:20251222 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250402T095255Z LAST-MODIFIED:20250507T151107Z UID:26154-1740528000-1766361599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:(Nie)Umarła klasa DESCRIPTION:Wystawa (Nie)Umarła klasa\nWystawa „(Nie)Umarła klasa” zainspirowana została przypadającą na 2025 rok 50. rocznicą premiery legendarnego spektaklu „Umarła klasa” Teatru Cricot 2 – sztuki\, która zrewolucjonizowała światowy teatr\, unaoczniła bezprecedensowy warsztat pracy Tadeusza Kantora oraz jego wpływ na kolejne generacje odbiorców i twórców. Grana kilkaset razy w dwudziestu krajach na pięciu kontynentach „Umarła klasa” to niezwykle osobista\, a zarazem bardzo uniwersalna opowieść o przemijaniu i niemożności powrotu do przeszłości. „Newsweek” uznał ten spektakl z komunistycznej Polski za światowe przedstawienie 1976 roku. \nSpektakl „Umarła klasa” miał swoją premierę 15 listopada 1975 roku w Galerii Krzysztofory w Krakowie. Wraz z tym spektaklem Kantor zainaugurował przełomowy\, a jednocześnie najbardziej rozpoznawalny etap swojej twórczości teatralnej\, Teatr Śmierci\, trwający do śmierci artysty w 1990 roku. W jego ramach powstały takie realizacje jak „Wielopole\, Wielopole” (1980)\, „Niech sczezną artyści” (1985)\, „Nigdy tu już nie powrócę” (1988) czy „Dziś są moje urodziny” (1991). \n„Umarła klasa”\, zakorzeniona mocno w tradycji polskiej\, a zarazem ściśle związana z najważniejszymi nurtami sztuki nowoczesnej\, fascynuje do dziś ludzi na całym świecie. W swoistym rozliczaniu krańców życia – dzieciństwa i śmierci – dominuje liryczny ton\, znajdujący wyraz w chłodnym na pozór dystansie\, kolorystyce czerni i bieli\, pulsacyjnym ocieraniu się o śmierć. Spektakl nie pozwala o sobie zapomnieć\, zadaje pytania poprzez gesty kuratorskie (obiekty ze spektaklu\, jako ikony sztuki Kantora\, prezentowane na licznych wystawach na całym świecie)\, czy narracje badawcze (publikacje\, teksty naukowe\, projekty naukowe inspirowane spektaklem). \nPunktem wyjścia wystawy „(Nie)Umarła klasa” jest myślenie o tym dlaczego spektakl był tak intensywnie odbierany przez odbiorców\, dlaczego niepokoił\, budził tak radykalne odczucia? Operując narzędziami odnoszącymi się do warstwy estetycznej oraz emocjonalnej spektaklu\, a także jego specyficznej i rozpoznawalnej aury – prezentujemy na wystawie spektakl w sposób\, który w pewnym sensie pozwoli ponownie zbudować emocjonalną relację między widzem i dziełem. Trzonem wystawy są wszystkie zachowane w kolekcji instytucji obiekty związane ze spektaklem „Umarła klasa”. Prócz zespołu rekwizytów teatralnych ze spektaklu\, prezentujemy także m.in. dwa obiekty stworzone przez Kantora w 2 połowie lat 80. z myślą o wystawianiu w przestrzeniach muzealnych idei spektaklu\, a także ikonicznego „Chłopca w ławce z Umarłej klasy”\, czyli makietę pomnika nagrobnego artysty i jego matki. Zaproponowany zestaw uwidacznia specyfikę dziedzictwa instytucji\, do którego należą pozostawione przez Kantora z myślą o kolekcji Cricoteki dzieła\, jak i zaprojektowana przez Kantora za życia koncepcja ich rytmicznego eksponowania po jego śmierci. \nUmarła klasa | 1975\, Galeria Krzysztofory Kraków\, autor nieznany\nDo wejścia w dialog ze spektaklem zaprosiliśmy twórcę teatralnego – Krzysztofa Garbaczewskiego\, który w swojej pracy reżyserskiej łączy metody z dziedziny współczesnych sztuk wizualnych i performance. Zainspirowana spektaklem „Umarła klasa” interaktywna instalacja „Ani żywa\, ani umarła” to cyfrowa interpretacja poetyki teatru Tadeusza Kantora\, łącząca estetykę transhumanistyczną z ideami sztuk cyfrowych. W przestrzeni instalacji widzowie stają się aktywnymi uczestnikami cyfrowego środowiska\, w którym awatary inspirowane postaciami z „Umarłej klasy” współtworzą nową\, dynamiczną rzeczywistość\, w której dominuje ulotność i kruchość zarówno biologicznego\, jak i cyfrowego istnienia. Instalacja osadzona jest w minimalistycznym\, niemal laboratoryjnym otoczeniu\, nawiązującym do swoistej „pustej klasy”\, w której pamięć o przeszłości splata się z teraźniejszością. \nWystawa zbudowana jest na kanwie „pozostałości po spektaklu” – obiektów\, archiwaliów i ich współczesnych opracowań w formie multimedialnej instalacji. To forma przekształcenia materialnej nieobecności samego spektaklu w możliwość jego pokazania za pomocą tego\, co „graniczne”. Podejmujemy tym samym bliskie Kantorowi wątki związane z możliwością zabezpieczania „kulturowej przeszłości” i badaniem synergii sztuk – tego\, co na styku teatru i sztuk wizualnych. \nObchody 50-lecia premiery „Umarłej klasy”\, 110–lecia urodzin Tadeusza Kantora\, 35–lecia jego śmierci. \n\n(Nie)Umarła klasa \nWernisaż: 26 lutego 2025 r.\, godz. 18:00\nOśrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA\nKuratorka: Małgorzata Paluch-Cybulska\nWspółpraca: Natalia Zarzecka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nieumarla-klasa/ LOCATION:Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka\, ul. Nadwiślańska 2/4\, Kraków\, 30-527\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/NieUmarla_klasa_strona-2048x1918-1.jpg GEO:50.047147202563;19.951081145435 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka ul. Nadwiślańska 2/4 Kraków 30-527 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Nadwiślańska 2/4:geo:19.951081145435,50.047147202563 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250307 DTEND;VALUE=DATE:20250916 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250226T102623Z LAST-MODIFIED:20250925T111458Z UID:26014-1741305600-1757980799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:1945. Nie koniec\, nie początek DESCRIPTION:„1945. Nie koniec\, nie początek”\nW związku z 80. rocznicą zakończenia II wojny światowej prezentujemy wystawę o polskich Żydach i Żydówkach ocalałych z Zagłady i ich powojennym doświadczeniu. To opowieść o ludziach\, którzy na zgliszczach starego świata próbowali zbudować swoje życie na nowo. Było ich już niewielu\, dziewięćdziesiąt procent polskiej społeczności żydowskiej zginęło. Pozbawieni niemal wszystkiego – bliskich\, wspólnoty\, domu\, stawali przed dramatycznym wyborem: zostać czy wyjechać? Na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” oglądamy powojenną rzeczywistość ich oczami. \nKoniec czy początek? \nW powszechnej świadomości II wojna światowa skończyła się w 1945 roku. Choć powinien być to czas euforii\, dla Żydów i Żydówek zmagających się ze stratą oraz osamotnieniem to przede wszystkim moment podejmowania decyzji – co dalej? \n1945. Nie koniec\, nie początek\, fot. Maciek Jaźwiecki\nIndywidualne historie \nO dylematach i życiowych drogach ocalałych opowiadamy na wystawie\, śledząc losy 14 bohaterów i bohaterek. W indywidualnych biografiach odnajdujemy strategie radzenia sobie w nowej rzeczywistości: powroty\, emigrację\, próby odbudowy społeczności żydowskiej\, aktywizm polityczny\, życie w ukryciu. Dowiadujemy się m.in.: jak potoczyło się życie kilkuletniej Dory Zoberman\, która straciła najbliższych jeszcze przed końcem wojny; jak poradził sobie kilkunastoletni Pinchas Bursztyn znaleziony po wyzwoleniu Auschwitz wśród zmarłych w dole z wapnem\, jak wyglądała podróż do kraju z ZSRR rodziny Pertmanów. \n\n \n \n \n \n \n Brytyjczycy zatrzymywali statki dopływające do Palestyny i odsyłali pasażerów z powrotem do Europy | 1947. fot. NN\, Muzeum Bojowników Getta w Izraelu\n\n \n \n \n \n \n \n \n Częstochowa. Obchody drugiej rocznicy likwidacji małego getta. Fot. J. Kusznir | 1945\, SŻIH\, depozyt ŻIH (Dział Dokumentacji Dziedzictwa)\n\n \n \n\nKto otworzy mi drzwi? \nJak czuli się ludzie powracający po traumatycznych doświadczeniach do swych miejscowości\, by odkryć\, że ich domy zostały już dawno zajęte\, rzeczy zabrane\, ślady po społeczności zatarte? W bruku ulicznym rozpoznawali macewy – żydowskie kamienie nagrobne\, a w przedmiotach codziennego użytku przerobione fragmenty zwojów Tory. Przez polskich sąsiadów Żydzi i Żydówki witani byli z niechętną obojętnością\, wrogością\, często z agresją. Mimo wszystko zostawali. Wierzyli\, że ich przyszłość w Polsce nie jest przesądzona i z determinacją podejmowali próby odbudowy swojej społeczności. \nNa wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” poznajemy również losy osób\, które wyjechały. Taką decyzję podjęła zdecydowana większość. W latach 1944–1946 Polskę opuściło ponad 200 tysięcy Żydów i Żydówek. Nie chcieli żyć na cmentarzu\, nie wytrzymali poczucia osamotnienia oraz wiszącego w powietrzu niebezpieczeństwa związanego z wszechobecnym po wojnie antysemityzmem. \n\n \n \n \n \n \n Alicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Wiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nŚwiadectwa historyczne i sztuka współczesna \nTrudną prawdę o rzeczywistości ocalałych po 1945 roku obrazuje ikonografia: zdjęcia\, dokumenty\, listy\, ulotki – we wszystkich językach\, którymi po wojnie posługiwała się polska społeczność żydowska (polskim\, jidysz\, hebrajskim\, angielskim\, rosyjskim)\, a także poruszające osobiste pamiątki. Otwarta\, horyzontalna aranżacja ekspozycji sprzyja skupieniu i pozwala wydobyć z prezentowanych materiałów to\, czego jej bohaterowie i bohaterki doświadczali na co dzień – świadomość pustki\, niepewności\, zagrożenia. \n\n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Zuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Fragment ekspozycji\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nIstotnym uzupełnieniem narracji historycznej oraz formą dialogu ze współczesnością na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek” są dzieła Marka Cecuły\, Alicji Bielawskiej\, Zuzanny Hertzberg\, Włodzimierza Zakrzewskiego\, Marii Ka\, Wiktora Freifelda. Artyści i artystki wykorzystują różnorodne środki wyrazu\, takie jak ceramika\, tkanina\, śpiew\, dźwięk. Większość prezentowanych prac powstała specjalnie na potrzeby ekspozycji. \n\n \n \n \n \n \n Marek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n \n \n \n \n \n Marek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\n \n \n\nInna perspektywa \nNa wystawie mierzymy się z tym\, co do tej pory pozostawało przemilczane\, na marginesie wielkich narracji – z żydowską perspektywą końca wojny. To nieopowiedziana dotąd historia\, ukazana przez pryzmat indywidualnych losów. \nWsłuchajmy się w ten głos\, a może znajdziemy się bliżej odpowiedzi na pytania: co by się zmieniło\, gdyby wyemigrowali wszyscy? Jak dziś wyglądałaby Polska\, gdyby Żydzi zostali? \n\n \n \n \n \n \n Zeew Szewach\, pochodzący z Białegostoku\, organizator nielegalnych wyjazdów Żydów z Polski do Palestyny\, na gruzach łódzkiego getta w przeddzień święta Jom Kipur | 17 września 1945. fot. NN\, Muzeum Bojowników Getta\n \n \n \n \n \n \n \n Chłopcy na ganku podczas gry w karty\, fot. Julia Pirotte | 1945 (1947)\, Żydowski Instytut Historyczny\n\n \n \n\n  \n1945. Nie koniec\, nie początek\nCzas trwania: 7 marca – 15 września 2025 r.\nMuzeum Historii Żydów Polskich. Polin\nKuratorki: Zuzanna Schnepf-Kołacz\, Zuzanna Benesz-Goldfinger\, Dr Justyna Majewska \n* Z uwagi na podejmowany temat wystawę rekomendujemy dla osób powyżej 14. roku życia. \nOrganizatorem wystawy „1945. Nie koniec\, nie początek” jest Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN\, we współpracy ze Stowarzyszeniem Żydowski Instytut Historyczny w Polsce oraz Żydowskim Instytutem Historycznym im. Emanuela Ringelbluma. \n\n \nSztuka współczesna na wystawie „1945. Nie koniec\, nie początek”  \nWystawa „1945. Nie koniec\, nie początek” opowiada o powojennych doświadczeniach Żydów i Żydówek ocalałych z Zagłady. Pokazuje ich losy obudowując je kontekstem historycznym\, który dopełnia głos współczesnych artystów i artystek. Na wystawie prezentujemy dzieła: Marka Cecuły\, Alicji Bielawskiej\, Zuzanny Hertzberg\, Włodzimierza Zakrzewskiego\, Marii Ka\, Wiktora Freifelda. Większość prac powstała specjalnie na potrzeby ekspozycji. \nMarek Cecuła\, „ZAAM”   \nJeszcze przed wejściem na wystawę\, uwagę przykuwa 40 białych ceramicznych głów z białej\, surowej porcelany ustawionych w holu muzeum. Są podzielone na dwie grupy\, jak dwa tłumy stojące naprzeciwko siebie. Żadna z tych grup nie jest w stanie w pełni wyrazić swoich emocji – część z nich ma otwarte w niemym krzyku usta\, część ma otwarte oczy\, lecz zamknięte usta.   \nMarek Cecuła\, ZAAM\, fot. Maciek Jaźwiecki\nKluczem do interpretacji jest tytuł. ZAAM to hebrajskie słowo oznaczające gniew Boga\, oburzenie. Wśród ocalałych gniew i lęk budziła nie tylko przemoc\, której doświadczali\, ale też obojętność świadków. Instalacja ZAAM powstała w latach 2021-2022 i była pokazana w Galerii BWA Kielce i BWA Ostrowiec Świętokrzyski w 2022 roku.  \nMarek Cecuła urodził się w czasie wojny jako syn uciekiniera z getta. Dzieciństwo spędził w Kielcach\, gdzie w 1946 r. miał miejsce pogrom\, w którym zginęło co najmniej 42 Żydów. Sztuka jest dla artysty swoistym mostem między przeszłością a teraźniejszością. Oddaje atmosferę tamtych czasów\, pozwala na aktywne przeżywanie historii. Jednocześnie poprzez jego prace Zagłada i powojenne doświadczenia ocalałych Żydów stają się częścią refleksji nad problemami współczesnego świata\, wzywając nas do odpowiedzialności i działania.   \nUwaga! Praca dotyczy treści wrażliwych\, rekomendowana jest dla osób powyżej 14 roku życia.  \nAlicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”  \nPraca stworzona przez Alicję Bielawską na wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek” to ręcznie tkana lniana tkanina zawieszona na metalowej konstrukcji. Przędzę lnianą artystka ręcznie barwiła naturalnymi roślinnymi barwnikami pozyskanymi z szyszek olszy czarnej\, aby uzyskać bogatą tonację szarości. Olsza czarna\, drzewo o leczniczych właściwościach\, jest zdolne do regeneracji: przywraca życie wyjałowionej ziemi. Natura wnika tu w samą tkankę dzieła\, przynosząc ze sobą swoją historię – pamięć o trwałości\, o zdolności do odradzania się w obliczu zniszczenia.  \nAlicja Bielawska\, „jesteś tam w tym”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nTkanina została utkana ręcznie na krośnie nicielnicowym przez Beatę Wietrzyńską\, mistrzynię tkacką.  Poruszając się wzdłuż instalacji odkrywamy niewielkie hafty przedstawiające przedmioty-artefakty prezentowane w dalszej części wystawy: walizkę\, lalkę\, ubranie. To osobiste pamiątki bohaterów niosące ich wspomnienia i historie.  \nZawieszona na metalowym stelażu tkanina wprowadza odbiorców do pierwszej przestrzeni wystawy tworząc jej prolog: jednocześnie wyciszając myśli i budząc emocje towarzyszące tematowi ekspozycji.  \nUdział Alicji Bielawskiej wzbogaca wystawę o unikalną perspektywę. Prace tej artystki operują subtelnością formy i znaczeń. Jej praktyka artystyczna opiera się na czułym geście – śladzie dotyku\, wrażliwości na materiały\, które noszą w sobie historię. W pracy „Jesteś tam    w tym” artystka kontynuuje swoje poszukiwania\, eksplorując związek między przemijaniem a trwaniem\, między ulotnością a zapisem\, oddając głos materii\, która pamięta.  \nZuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”  \nNa tkaninie bazuje również praca Zuzanny Hertzberg. Z szarej „szmaty” – wykorzystując wieloznaczność tego pojęcia (w języku jidysz słowo „szmate”\, tak jak w języku polskim jest rodzaju żeńskiego)\, stworzyła sztandar\, na wzór chorągwi maryjnych. Umieściła na niej jednak nie świętą\, lecz jedną z bohaterek wystawy.  \nZuzanna Hertzberg\, „Tribute to Hinda / Barbara Beatus”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nHinda Beatus\, znana również jako Basia lub Barbara\, była działaczką komunistyczną i ocalałą z Zagłady. Jej losy łączą się z symboliką pospolitej tkaniny – biedą\, brakiem przywilejów\, walką żydowskich robotnic przemysłu tekstylnego o prawa\, porządkami towarzyszącymi dbałości o wspólną przestrzeń\, otaczaniem innych opieką\, a także z doświadczeniem dyskryminacji.  \nPraca\, która powstała na wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek” należy do cyklu „Żydowskie szmaty”. Artystka tworzy efektowne sztandary\, stylizowane na maryjne i przedstawia na nich wizerunki polskich Żydówek o poglądach lewicowych i antyfaszystowskich. Przywraca tym samym pamięć o nich i należne im miejsce w historii (inną pracą z cyklu była chorągiew Pamięci Ruchli Lei „Ziuli” Pacanowskiej).  \nWłodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”  \nPraca \,\,Afterimages’’ nawiązuje do dużej instalacji artysty \,\,Po-widok’’ (\,\,After Image’’) odnoszącej się do historii Żydów w Polsce w okresie 1264-1939\, nad którą pracował w latach 2003-2005. Po przerwie powrócił do tego tematu wykorzystując istotny element wcześniejszej pracy – dźwięk odtwarzany wstecz.  \n\n \n \n \n \n \n Włodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”\, fot. Iwo Książek\n \n \n \n \n \n \n \n Włodzimierz Jan Zakrzewski\, „Powidoki / Afterimages”\, fot. Iwo Książek\n \n \n\nInstalacja składa się z 4 minimalistycznych obrazów. Jednobarwne płótna to symboliczne pejzaże –próby uchwycenia klimatu\, charakteru pejzażu polskiego widzianego oczami przedwojennych mieszkańców. Są „próbkami koloru” miejsc\, gdzie przed Zagładą mieszkali polscy Żydzi. I tak kolor ciemnozielony symbolizuje zacieniony ogródek w upalny letni dzień a szary – architekturę sztetli\, gdzie drewno po latach zmieniło kolor na srebrzysto-szary. Warstwa malarska jest abstrakcyjna i w założeniu utopijna\, nie poddająca się obiektywnej\, klasycznej weryfikacji.  \nPierwotnym tytułem tej instalacji było \,\,Polin’’\, jednak w Izraelu została zaprezentowana jako \,\,Afterimage’’ i ostatecznie artysta zdecydował się na taką nazwę. Warstwa dźwiękowa bazuje na znanych melodiach i piosenkach klezmerskich i jest cicho transmitowana przez systemy ukryte pod płótnem. Są to krótkie fragmenty (około 45 sek.) 4 utworów powiązanych z obrazami: obraz zielony – \,\,Bublichki’’\, wyk. Clara i Minnie Bagelman Barry\, lata 50. XX w.\, obraz piaskowy – \,\,Miasteczko Bełz’’\, wyk. Adam Aston\, 1935\, obraz szary – \,\,Der Heyzer Bulgar’’\, wyk. Trio Taklamakan\, 2012\, obraz jasnoniebieski – \,\,Trombonic Tanz’’\, wyk. Yale Klezmer Band\, ok. 2000.  \nMaria Ka\, „Pieśń żydowskiego górnika” דאָס ליד פֿונעם ייִדישן קוילן – גרעבּער  \nW części ekspozycji zatytułowanej „Zostać czy wyjechać” możemy usłyszeć unikalne nagranie „Pieśni żydowskiego górnika”. Artystka Maria Ka wykonuje w jidysz utwór\, którego słowa napisał Elchanan Indelman. Współproducentem i twórcą aranżacji jest Aleksander Golor-Baszun.  \n Pieśń wydana w 1946 roku przez Centralny Komitet Żydów Polskich symbolizuje wejście Żydów do fabryk państwowych. W interpretacji artystki\, utwór wyraża siłę\, determinację i wiarę w możliwość odbudowy. Na potrzeby wystawy „1945. Nie koniec\, nie początek” nagranie zostało zaaranżowana na orkiestrę górniczą\, co dodatkowo podkreśla dynamikę i zapał\, z jakimi zachęcano Żydów do podejmowania pracy w górnictwie – zawodzie\, który przed wojną był dla nich niemal niedostępny.  \nDla Marii Ka\, jako artystki tworzącej w jidysz w 2025 roku\, intrygującym wyzwaniem było zaśpiewanie tej typowo „męskiej” pieśni\, co dodatkowo rodzi pytanie o podział ról\, nie tylko w górnictwie\, ale i w muzyce.   \nWiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”  \nZwiedzając wystawę „1945. Nie koniec\, nie początek”\, jeśli staniemy w zaznaczonym miejscu\, na ścianach uruchomią się obrazy przedstawiające synagogę\, widok miasta\, sceny z budowy.  \nWiktor Freifeld\, „W cieniu pamięci”\, fot. Maciek Jaźwiecki\nInstalacja audiowizualna Wiktora Freifelda odnosi się do przywoływania cennych wspomnień i jednocześnie wymazywania z pamięci trudnych\, dramatycznych wydarzeń. Animacja\, podobnie jak w procesie wywoływania zdjęć w analogowej fotografii\, powoli ujawnia historyczne widoki\, jednak w momencie\, w którym jesteśmy w stanie je rozpoznać kształty zaczynają się rozmazywać i zanikać w ciemności.    \nWarstwa muzyczna zrealizowana była przy użyciu instrumentów i przedmiotów\, których akustyczna\, brzmieniowa charakterystyka jest podobna do materiałów wykorzystywanych w architekturze\, takich jak cegły\, metal\, drewno. Nasz miejski krajobraz zmienia się\, degraduje w wyniku upływu czasu czy działań wojennych lecz zaraz potem odbudowuje w wyniku naszej wewnętrznej siły i potrzeby kontynuacji mimo przeciwności losu. Podobnie jest z mapą naszej pamięci.   \nKompozycje muzyczne powstały we współpracy z instrumentalistą Miłoszem Pękalą.   \nWspółpraca redakcyjna:  \nNatalia Andrzejewska\nMałgorzata Bogdańska-Krzyżanek\nZofia Waślicka-Żmijewska  \n  URL:https://news.niezlasztuka.net/event/1945-nie-koniec-nie-poczatek/ LOCATION:Muzeum Historii Żydów Polskich Polin\, ul. Anielewicza 6\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-157\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/POLIN_1945_Plakat_Pion_bp.jpg GEO:52.249304;20.993161 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Historii Żydów Polskich Polin ul. Anielewicza 6 Warszawa Mazowieckie 00-157 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Anielewicza 6:geo:20.993161,52.249304 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250426 DTEND;VALUE=DATE:20251006 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250307T124248Z LAST-MODIFIED:20251031T102508Z UID:26055-1745625600-1759708799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:"Co babie do pędzla?!". Artystki polskie 1850–1950 DESCRIPTION:Wystawa Co babie do pędzla?! Artystki polskie 1850–1950\nOpracowania poświęcone historii sztuki\, a także większość galerii muzealnych prezentuje ustalony od dawna kanon „wielkich artystów”. Wśród polskich twórców XIX i pierwszej połowy XX wieku\, kobiety reprezentuje\, poza Olgą Boznańską\, zaledwie kilka malarek. Tymczasem działalnością artystyczną zajmowało się wówczas kilkaset wykształconych kobiet – malarek\, graficzek\, rzeźbiarek\, twórczyń rzemiosła\, designu i architektury. Ich spuścizna z różnych\, czasem nieoczywistych powodów została zapomniana\, a w powszechnej świadomości zapanowało nieprawdziwe przeświadczenie o jej banalności\, a nawet nieistnieniu. \nNaszą wystawą chcemy zmienić ten stan rzeczy! \nPrzełom XIX i XX wieku to czas najbardziej dynamicznych przemian kobiecej obecności w sferze sztuki. Pokolenie kobiet żyjących pod zaborami\, pozbawione było możliwości kształcenia akademickiego. Ich ambicje artystyczne uważano za niestosowne\, niemożliwe do zaakceptowania i zrealizowania. Dopiero na początku wieku XX sztuka kobiet zaczęła funkcjonować jako zjawisko samoistne. Twórczość artystek stawała się coraz bardziej samodzielna i zyskiwała coraz większe uznanie. \nCelem wystawy jest ukazanie znaczenia twórczości kobiet XIX i pierwszej połowy XX wieku w życiu artystycznym. Na Zamku Lubelskim zaprezentowanych zostanie kilkaset dzieł sztuki stworzonych przez 133 działające w kraju i za granicą artystki\, m.in.: Olgę Boznańską\, Zofię Stryjeńską\, Melę Muter\, Alicję Halicką\, Annę Bilińską\, Magdalenę Gross\, Annę Rajecką\, Katarzynę Kobro\, Anielę Pająkównę\, Ewę Łunkiewicz Rogoyska\, Małgorzatę Ładę-Maciągową\, Wandę Chełmońską\, Esterę Karp\, Dorę Biankę i Teresę Roszkowską. Zgromadzone na wystawie dzieła pochodzą z kolekcji prywatnych oraz ze zbiorów muzealnych\, z Polski\, Francji i Luksemburga. Znaczna część prac nie była dotychczas eksponowana. \nNadszedł czas\, by artystki wydobyć z zapomnienia! \n\n„Co babie do pędzla?!”. Artystki polskie 1850–1950 \nWernisaż: 25 kwietnia 2025 r.\, godz. 18:00\nMuzeum Narodowe w Lublinie | Zamek Lubelski\nKuratorka : Bożena Kasperowicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/co-babie-do-pedzla-artystki-polskie-1850-1950/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, ul. Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/03/plansza1.jpg GEO:51.2509674;22.5721382 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie ul. Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 9:geo:22.5721382,51.2509674 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250501 DTEND;VALUE=DATE:20260301 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250510T113944Z LAST-MODIFIED:20250707T112654Z UID:26240-1746057600-1772323199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy DESCRIPTION:Nie karć mnie Panie\, w Twoim gniewie\ni nie karz mnie w Twej zapalczywości!\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały\ni ręka Twoja zaciążyła nade mną.\nNie ma w mym ciele nic zdrowego na skutek Twego zagniewania\,\nnic nietkniętego w mych kościach na skutek mego grzechu.\nBo winy moje przerosły moją głowę\,\ngniotą mnie jak ciężkie brzemię.\n(Psalm 38\, 2-5) \nWystawa Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy\nZaraza towarzyszyła i towarzyszy wszystkim cywilizacjom i społeczeństwom\, kształtując ich historię\, zwyczaje i kulturę. Jej na przemian rosnący i malejący oddech powodował\, że stanowiła zarówno przekleństwo\, jak i codzienność\, była oczekiwanym doświadczeniem\, wywołującym zawsze ten sam rodzaj strachu i odrazy. Wydawało się\, że świat nie może bez niej istnieć. Przychodziła cicho\, z pokorą\, otulona w słońce\, porą późnego lata\, by po chwili przeobrazić się w furię\, która jesiennym oddechem zmiatała ludzki i zwierzęcy żywot. Zaprzyjaźniona ze Śmiercią\, jak jej bliźniacza siostra\, gasiła los\, wywracała porządek społeczny do góry nogami\, czyniła władcą strach i samotność\, przyprowadzała rozpacz\, biedę i głód. Zezwalała by człowiek padł na kolana i w pokorze uznał własną małość i grzeszność wobec bóstwa/wobec Boga/wobec Sacrum/wobec Natury… \nOd czasów starożytnych postrzegano zarazę jako karę zesłaną przez Sacrum na człowieka wskutek jego grzechów\, przy czym wyobrażano ją sobie jako deszcz strzał\, grotów\, pocisków zrzuconych z nieba (złowieszczy aspekt strzały objawia się już w samej nazwie\, w j. greckim oznaczał ją wyraz tokson\, od którego utworzono słowo toksikon – trucizna). \n\n \n \n \n \n \n Triumf Śmierci | XVIII w.\, Klasztor OO. Dominikanów\, Gidle\n \n \n \n \n \n \n \n Święty Sebastian i anioł wyciągający strzały z jego ciała | 1771\, kościół pw. Św. Michała Archanioła i Matki Bożej Szkaplerznej\, Postolin\n \n \n\nStarożytnych bogów plagi Apolla\, Artemidę i Herkulesa łączyła porażająca moc zsyłania gorączki i zarazy przy pomocy deszczu strzał. Motyw miecza/strzał/grotów/pocisków/błyskawic wymierzonych jako kara na grzeszną ludzkość pojawia się również wielokrotnie w Biblii (najczęściej w Psalmach i księgach profetycznych). \nW średniowieczu i czasach nowożytnych topos zarazy pojmowanej jako „boski bicz”\, „boska kara”\, „strzały boskiego gniewu” trwał nadal. Epidemia była wyrazem mściwości Boga\, Jego siły i gniewu\, obrazowała boską dezaprobatę\, odpowiedź na pogwałcenie praw moralnych.\nTak mocne zjawisko społeczne\, medyczne i kulturowe jakim były kolejne epidemie nie mogło -co wydaje się oczywiste-nie wpłynąć na sztukę\, stąd intensywna obecność tego tematu w literaturze\, malarstwie czy rzeźbie. \nDer Doctor Schnabel von Rom\, grafika satyryczna Paul Furst | ok. 1656\, przerys grafiki z publikacji L. Charewiczowa\, Klęski zaraz w dawnym Lwowie\nW trakcie trwania zarazy fundowano ołtarze i obrazy z wizerunkiem świętych leczących\, stawiano tzw. dżumowe kolumny – kamienne słupy z figurą morowego patrona oraz dżumowe krzyże. W kościołach umieszczano epitafia osób zmarłych na zarazę\, które w jakże ulotny sposób zachowywały na chwilę portret tych\, którzy odeszli nagle… Powstawały dzienniki czasów zarazy\, morowe kazania i pieśni. Ściśle związane z epidemicznym czasem były również ikonograficzne przedstawienia tzw. Triumfu Śmierci. \nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy – to wystawa czasowa\, która w oparciu o zachowane dokumenty i dzieła sztuki\, przybliża złożoność pojęcia zarazy\, ukazując szczególny sposób jej postrzegania przez ludzi żyjących w średniowieczu i czasach nowożytnych. \n\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały.\nAnatomia zarazy \n1 maja 2025 r. – 28 lutego 2026 r.\nWystawa w Szpitalu św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika)\nKurator: Jowita Jagla URL:https://news.niezlasztuka.net/event/utkwily-bowiem-we-mnie-twoje-strzaly-anatomia-zarazy/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny\, ul. Stara 6\, Frombork\, 14-530\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/anatomia-zarazy.png GEO:54.35805872798;19.68787595499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny ul. Stara 6 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stara 6:geo:19.68787595499,54.35805872798 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250509 DTEND;VALUE=DATE:20251027 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250630T131148Z LAST-MODIFIED:20250630T131148Z UID:26503-1746748800-1761523199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a DESCRIPTION:Wystawa Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a\nOd początku XX wieku w Polsce możemy zaobserwować niezwykłe zainteresowanie rzeźbiarstwem wśród młodych kobiet\, dyscypliną\, która\, z racji wymaganego wysiłku fizycznego\, brudu i kurzu\, uchodziła wciąż za typowo męską. Przyglądając się karierom wielu rzeźbiarek z początku XX wieku nie sposób nie przeanalizować kwestii związanej z ich wykształceniem. W Warszawie od 1904 roku kobiety mogły studiować w Szkole Sztuk Pięknych\, zaś w Krakowie dopiero od 1920. Wcześniej mogły się uczyć tylko w prywatnych szkołach oraz w pracowniach artystów. Fakt ten w dużej mierze przyczynił się do poszukiwania sposobów kształcenia zagranicą. Paryż\, od końca XIX wieku pełnił rolę artystycznej stolicy świata. Osobowością rzeźbiarską\, która przyciągała wiele polskich artystek\, był Antoine Bourdelle\, profesor Académie de la Grande Chaumière. \n\n \n \n \n \n \n Antoine Bourdelle\, Odpoczywająca rzeźbiarka – wersja duża (Femme sculpteur au repos – grande) | 1905–1908\, Musée Bourdelle\, Paryż\n \n \n \n \n \n \n \n Mika Mickun\, Kobieta siedząca na cokole | 1929\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n\nBourdelle dla Polaków był postacią mającą szczególne znaczenie\, jako aktywy orędownik dążeń Polski do niepodległości i twórca pomnika Adama Mickiewicza w Paryżu. Uczyło się u Bourdelle’a wiele wybitnych polskich artystek\, które swoją twórczością i sukcesami\, także na arenie międzynarodowej\, wpisały się na stałe w historię sztuki m.in.: Jadwiga Bohdanowicz\, Janina Broniewska\, Luna Drexler\, Helena Głogowska\, Maria Lednicka-Szczytt\, Kazimiera Małaczyńska-Pajzderska\, Olga Niewska\, Mika Mickun\, Zofia Trzcińska-Kamińska. Bourdelle był cenionym rzeźbiarzem i pedagogiem\, który starał się nie narzucać swojej wizji\, ale inspirować. \nZdzisław Marcinkowski\, Olga Niewska z mężem Henrykiem Maderem w pracowni przy ul. Zakroczymskiej w Warszawie | 1933\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nWystawa będzie ukazywać twórczość wybranych artystek\, nie tylko rzeźbiarek\, ich związki ze sztuką mistrza\, poszukiwania własnej\, indywidualnej drogi\, różnorodność form\, materiałów i tematów. Ekspozycję wzbogacą fotografie archiwalne i dokumenty. \nWystawa Kierunek Paryż. Polskie artystki z pracowni Bourdelle’a to druga wystawa z cyklu – po ekspozycji Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX wieku (zrealizowana w 2023 r. w MNW) – przygotowana w ramach projektu badawczego Polskie rzeźbiarki XIX–XX wieku\, realizowanego we współpracy z Musée Rodin w Paryżu\, Musée Camille Claudel w Nogent-sur-Seine i Musée Antoine Bourdelle w Paryżu. \n\n \n \n \n \n \n Helena Zielińska\, Popiersie kobiety | ok. 1930\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Wanda Jurgielewicz\, Matka Boska depcząca węża | lata 20. XX wieku (?)\, kolekcja Marii i Tobiasza Kowalczyków\, fot. Marek Gardulski\n \n \n\n\nKierunek Paryż.\nPolskie artystki z pracowni Bourdelle’a \n9 maja – 26 października 2025\nMuzeum Narodowe w Warszawie | Muzeum Rzeźby w Królikarni\nAutorka scenariusza i kuratorka wystawy: Ewa Ziembińska\nWspółpraca kuratorska: Alicja Gzowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kierunek-paryz-polskie-artystki-z-pracowni-bourdellea/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia\, Puławska 113a\, Warszawa\, 02-707\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Kierunek-Paryz.jpg GEO:52.1890265;21.0284122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia Puławska 113a Warszawa 02-707 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Puławska 113a:geo:21.0284122,52.1890265 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250510 DTEND;VALUE=DATE:20260126 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250508T052236Z LAST-MODIFIED:20260129T084321Z UID:26237-1746835200-1769385599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową DESCRIPTION:Wystawa Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową\nW Polsce wyróżnić możemy prawie setkę różnych typów strojów ludowych. Na samym Górnym Śląsku było ich kilka\, a w lokalnych odmianach – kilkanaście. Każdy miał wyjątkowy charakter i był swego rodzaju komunikatem pełnym symbolicznych znaczeń. Był wizytówką człowieka\, informował o pochodzeniu\, statusie społecznym\, cywilnym czy przynależności do konkretnej społeczności. Na Górnym Śląsku był też elementem patriotyzmu\, manifestacją przynależności do narodowości polskiej. \nNie ma już pokolenia\, które nosiło tradycyjny śląski strój od narodzin do śmierci. Są jego miłośnicy\, regionaliści\, którzy zakładają strój – oryginalny\, jeszcze po przodkach czy zrekonstruowany – na potrzeby występów. Kolekcje tradycyjnych ubiorów posiadają muzea\, które zachowują je dla potomności\, udostępniają do badań\, wystaw i publikacji. \nStrój ten jednak nie musi odejść w zapomnienie\, może być atrakcyjny również dla młodego pokolenia. Wystawa pokazuje\, że jest on nie tylko oryginalny i piękny\, ale ma ogromny potencjał\, by być niegasnącym źródłem inspiracji. Te elementy strojów\, które w sposób przemyślny modelują sylwetkę\, te\, które zachwycają krojem czy fakturą i bogactwem tkanin\, różnorodnym zdobnictwem\, wreszcie same ozdoby i biżuteria obecne w strojach śląskich\, mogą być natchnieniem dla projektantów mody\, artystów i dizajnerów. \nNa nasze zaproszenie inspiracji w bogatej muzealnej kolekcji śląskich strojów ludowych poszukała projektantka Beata Bojda ze Skoczowa\, znana z artystycznych\, niezwykle barwnych i energetycznych projektów mody nawiązujących do sztuki ludowej\, dziedzictwa regionu. Stworzona kolekcja może być alternatywą dla śląskiego stroju ludowego w tradycyjnej formie\, ale i ukłonem w stronę świadomej mody i ekologii. \nNa wystawie prezentujemy wybrane elementy śląskich strojów ludowych z różnych ziem Górnego Śląska\, które pochodzą najczęściej sprzed ponad wieku. Należały do kogoś\, kto wiedział\, jak je zestawiać i nosić\, by tradycji stawało się zadość. Ale też\, by wyglądać w nich dumnie\, elegancko i naturalnie\, co pokażą archiwalne fotografie. Obok nich zobaczymy projekty Beaty Bojdy inspirowane strojem śląskim i stylizowane z oryginalnymi ubiorami z muzealnej kolekcji. Dopełnią je artystyczne zdjęcia stworzonych kreacji zrealizowane w muzeum podczas specjalnej sesji fotograficznej. Kuratorki wystawy mają nadzieję\, że bogactwo i oryginalność śląskiego stroju ludowego zainspiruje także każdego z nas. ~ Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul \nNazwę kolekcji Etnoalternatywa zaczerpnęłam od tytułu wystawy\, do której zaprosiły mnie kuratorki. W śląskim stroju ludowym zachwyciły mnie tkaniny\, krój\, modelowanie sylwetki\, dziewczęcy wianek\, kwiaty na wstążkach\, kaftanach czy fartuchach. Te ostatnie zainspirowały mnie do zaprojektowania tkanin będących bazą kolekcji. \nCzęść kostiumów powstała poprzez dekonstrukcję już istniejących ubiorów w myśl filozofii świadomej mody\, niektóre połączono z oryginalnymi elementami z muzealnej kolekcji. Wszystko po to\, by pokazać alternatywę dla potencjału\, jaki tkwi w niejednej śląskiej szafie. \nW przygotowanej kolekcji są też\, charakterystyczne dla moich projektów\, korony i ozdoby z bibułowych kwiatów. Tworząc kreacje\, wykorzystałam także zakupione na pchlich targach dekoracyjne tkaniny\, haftowane makatki\, koronkowe serwetki. Powstały więc uzupełniające całość\, upcyklingowe bluzki\, spódnice\, płaszcze i nakrycia głowy. \nKolekcja Etnoalternatywa dobrze wpisuje się w obecny trend w modzie\, jakim jest wykorzystanie ubiorów do tworzenia zupełnie nowych kreacji oraz łączenie współczesnego wzornictwa z motywami regionalnymi. A w śląskim stroju ludowym tkwi ogromny potencjał dla projektantów i kreatorów mody. ~ Beata Bojda \n\nEtnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową \n10.05.2025 – 25.01.2026\nMuzeum Śląskie w Katowicach \nKuratorki: Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul URL:https://news.niezlasztuka.net/event/etnoalternatywa-nowe-spojrzenie-na-mode-ludowa/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/etno.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250517 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250430T072743Z LAST-MODIFIED:20251031T102621Z UID:26197-1747440000-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Magia portretu DESCRIPTION:Wystawa Magia portretu\nWystawa „Magia portretu” to niezwykła podróż przez blisko trzy stulecia europejskiego portretu od XVII do XIX wieku. W salach Muzeum Powiatowego w Nysie zaprezentowano niemal 150 dzieł. Wszystkie one pochodzą z bogatych zbiorów naszej instytucji i tworzą barwną opowieść o twarzach i osobowościach minionych epok. Jednym z zamierzeń twórców wystawy było ukazanie niezaprzeczalnego związku współczesnej\, obrazkowej cywilizacji europejskiej z jej historycznymi korzeniami. Warto podkreślić\, że przygotowana ekspozycja akcentuje także 80-lecie budowania nowej kolekcji Muzeum Powiatowego w Nysie. Obecne zasoby muzeum\, oparte na przedwojennych zbiorach (instytucja muzealna w Nysie funkcjonowała już od 1897 r.)\, zostały znacznie wzbogacone dzięki staraniom inż. Stanisława Kramarczyka\, który już w maju 1945 roku rozpoczął proces odtwarzania kolekcji muzealnej. \nWystawa zachęca do przemyśleń nad tym\, czym tak naprawdę jest „portret”. Czy zawsze pokazana na obrazie twarz należy do konkretnej osoby? Czy wizerunek postaci biblijnej\, mitologicznej lub legendarnej zawsze jest całkowicie fikcyjny? Czy autor portretu za każdym razem miał tylko jeden cel – wierne oddanie rysów twarzy? A co z problemem „upiększania”\, stylizacji i retuszu w sztuce portretowej? \nWytypowany na wystawę zbiór dzieł zawiera prace graficzne (miedzioryty\, drzeworyty\, staloryty\, litografie)\, w tym reprodukcję na porcelanie\, obrazy olejne\, pastele i rysunki\, przykłady wizerunków wykonanych na szkle\, kartonie czy pergaminie. Zaprezentowana jest również unikalna kolekcja wycinanek sylwetkowych (silhouette) oraz fotografii z 2. poł. XIX wieku. \n\n \n \n \n \n \n Luiza z Meklemburgii-Strelitz (Luiza Pruska)\, pastel\, pocz. XIX w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\n \n \n \n \n \n \n \n wg A. F. Callet\, Ludwik XVI\, miedzioryt\, 2. poł. XVIII w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\n \n \n\nWśród wybranych portretów znalazły się liczne wizerunki przedstawicieli śląskiej\, pruskiej i austriackiej arystokracji oraz koronowanych głów Europy (m.in. graficzne przedstawienia cesarzowej Marii Teresy\, królowej Francji – Mari Leszczyńskiej\, konsula i cesarza Napoleona I Bonaparte\, króla Francji – Ludwika XVI i jego żony\, Marii Antoniny). Zaprezentowano również portrety przedstawicieli inteligencji\, mieszczaństwa i burżuazji\, a także graficzne wizerunki osobistości znanych powszechnie ze świata sztuki\, literatury i nauki (m.in. włoskiego malarza Michelangelo da Caravaggio\, włoskiego poety Lodovico Ariosto\, hiszpańskiego poety Lope de Vega\, niemieckich poetów: Johanna Wolfganga von Goethe i Friedricha Schillera czy amerykańskiego męża stanu Benjamina Franklina). W kolekcji znajdują się wizerunki kobiet o nietuzinkowym\, bogatym życiorysie (np. podróżniczka Esthera Stanhope czy amerykańska pisarka\, autorka „Chaty wuja Toma” – Harriet Beecher Stowe) oraz portrety młodych księżniczek specjalnie przygotowane w taki sposób\, by zaprezentować je jako doskonałe partie małżeńskie. \nWażny kontrapunkt w stosunku do nyskiej kolekcji – zawierającej w przeważającej części wizerunki o charakterze oficjalnym – stanowi „Portret własny” Stanisława Wyspiańskiego\, namalowany w Paryżu ok. 1893 r. Specjalnie na tę wystawę wypożyczony ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie\, obraz zachwyca intymnością\, nutą tajemniczości i swobodą w wyborze środków artystycznego wyrazu. \nGłowa mężczyzny z brodą\, olej na płótnie\, 2. poł. XIX w.\, zbiory Muzeum Powiatowego w Nysie\nCo jeszcze czyni tę wystawę wyjątkową? \n– Większość obrazów\, grafik\, rysunków\, wycinanek sylwetkowych i fotografii nigdy dotąd nie była prezentowana muzealnej publiczności.\n– Wszystkie teksty umieszczone na tablicach informacyjnych\, w połączeniu z opisami audiodeskrypcyjnymi wybranych dzieł\, zostały udostępnione w wersji dźwiękowej.\n– Ciekawym uzupełnieniem wystawy są odwzorowania tyflograficzne wybranych portretów\, które umożliwiają odbiorcom odkrycie dzieł poprzez zmysł dotyku.\n– Dla najmłodszych (i tych nieco starszych) przygotowano wyjątkową przygodę ze sztuką – interaktywną aplikację pełną zabawy i nauki. Czekają w niej quizy\, puzzle oraz emocjonująca gra memory\, wszystkie o tematyce związanej z naszą wystawą.\n– Zwiedzający mają okazję obejrzeć fascynujący film\, który odkrywa tajniki prac konserwatorskich\, pokazując\, jak eksperci z niesamowitą precyzją i pasją przywracają blask mocno zniszczonym obrazom\, prezentowanym na wystawie.\n– Niepowtarzalną atrakcją jest możliwość wykonania własnego portretu fotograficznego\, który stanie się częścią wystawy. \nWystawie towarzyszy obszerny i pięknie wydany katalog oraz bogaty program edukacyjny i popularyzatorski. Wszystkie szczegółowe informacje dostępne są pod tym linkiem » \nWstęp na wystawę i na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny! \n\n \n \n \n \n \n Stanisław Wyspiański\, Autoportret | ok. 1892\, zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Magia portretu\, Muzeum Powiatowe w Nysie\n \n \n\n \n\nMagia portretu \nWernisaż: 17 maja 2025\, godz. 18:00 (w ramach Nocy Muzeów)\nMuzeum Powiatowe w Nysie\nKuratorki: Adriana Zalewska-Wąsowicz\, Ewelina Kucia URL:https://news.niezlasztuka.net/event/magia-portretu/ LOCATION:Muzeum Powiatowe w Nysie\, ul. Biskupa Jarosława 11\, Nysa\, 48-300\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/04/plakat_magia_portretu.jpg GEO:50.473894411714;17.337648578657 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Powiatowe w Nysie ul. Biskupa Jarosława 11 Nysa 48-300 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Biskupa Jarosława 11:geo:17.337648578657,50.473894411714 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250523 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250523T144838Z LAST-MODIFIED:20260504T080418Z UID:26317-1747958400-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Muminki: drzwi są zawsze otwarte DESCRIPTION:Wystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuzeum Kinematografii w Łodzi zaprasza od 23 maja na wystawę „Muminki: drzwi są zawsze otwarte”. Jej tytuł to jednocześnie hasło jubileuszu Moomin80. Bo Muminki mają już 80 lat\, jeśli liczyć od pierwszej opublikowanej historii\, której są bohaterami. \nMuzeum Kinematografii ma szczególnie dobry powód\, by świętować 80-lecie Muminków. Studio Małych Form Filmowych Se-Ma-For w Łodzi w latach 1977–1982 zrealizowało serial animowany Opowiadania Muminków na podstawie książek Tove Jansson. W kolekcji Muzeum znajdują się oryginalne lalki półpłaskie\, które zagrały w animacji. \nProdukcję serialu w Łodzi poprzedził sukces czytelniczy książek Tove Jansson w Polsce. Jako pierwsza została wydana część chronologicznie trzecia – W Dolinie Muminków w 1964 r. Książki wspaniale przetłumaczyły z języka szwedzkiego Irena Szuch-Wyszomirska i Teresa Chłapowska. \nW latach 70. i 80. XX wieku poszczególne tomy ukazywały się w fantastycznie wysokich nakładach 50 tys. egzemplarzy. \nOdcinek pilotażowy polskiej animowanej adaptacji Muminków\, Wiosna w Dolinie\, był gotowy w 1977 r. Tove Jansson zależało na wysokiej jakości artystycznej filmów. Scenariusze kolejnych epizodów serialu Opowiadania Muminków pisane w Se-Ma-Forze były wysyłane pocztą do Helsinek. Tove i Lars Jansson wprowadzali poprawki i odsyłali uwagi. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuminki i Tove Jansson \nMałe trolle i duża powódź ukazały się w Finlandii w 1945 r. Pierwsza\, niewielkich rozmiarów książka zapoczątkowała cykl złożony z dziewięciu części; ostatnia\, Dolina Muminków w listopadzie\, ukazała się w 1970 r. Znają je czytelnicy na całym świecie\, zostały przetłumaczone na ponad 60 języków. \nW Dolinie Muminków ceni się takie wartości jak przyjaźń\, rodzina\, miłość\, życzliwość\, wolność\, tolerancja i umiłowanie przygody. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte to pierwsza w Polsce duża ekspozycja przedstawiająca świat Doliny Muminków oraz obecność Muminków w polskiej kulturze – od pierwszych książek wydanych po polsku 60 lat temu przez unikalną polską serię filmów animowanych o Muminkach po kulturę fanowską i polski Moomin art. \n\nMuminki: drzwi są zawsze otwarte \n23 maja 2025 – 29 marca 2026 rok\nMuzeum Kinematografii w Łodzi\nKuratorki: Marzena Bomanowska\, Zuzanna Woźniak-Keppe\nProjekt i identyfikacja wizualna: Lotne Studio\nProdukcja wystawy: Rafał Andrzejczak\, Jędrzej Hejduk\, Grzegorz Steć\nWykonanie: Ferwor URL:https://news.niezlasztuka.net/event/muminki-drzwi-sa-zawsze-otwarte/ LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/MKL_Muminki_Grafiki.jpg GEO:51.7596813;19.4742118 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250531 DTEND;VALUE=DATE:20251201 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250618T112343Z LAST-MODIFIED:20250618T112918Z UID:26445-1748649600-1764547199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rubens na Śląsku DESCRIPTION:Wystawa Rubens na Śląsku\nPierwsza w historii wystawa prezentująca wyrazy fascynacji sztuką genialnego malarza flamandzkiego doby baroku Petera Paula Rubensa na ziemiach historycznego Śląska. \nBadania nad recepcją sztuki Rubensa prowadzone są od lat\, dotychczas nie udało się jednak w kompleksowy i koherentny sposób przeanalizować i zebrać wszystkich śladów popularności artysty\, którego nieposkromiona wyobraźnia odmieniła oblicze sztuki nie tylko w Europie\, ale i na innych kontynentach. \nLucas de Vorsterman I wg Rubensa\, Strącenie Lucyfera i zbuntowanych aniołów do piekła | 1621 r.\nPo trwających kilka lat badaniach i przeprowadzonych przez kuratorów kwerendach archiwalnych\, źródłowych i terenowych okazuje się\, że fascynacje sztuką tego najwybitniejszego malarza czasów baroku znaczyły na ziemiach Śląska setki\, jeśli nie tysiące dzieł sztuki i przedmiotów rzemiosła artystycznego. Od swoistej perły w koronie\, jaką był obraz samego mistrza znajdujący się w prywatnej kolekcji śląskiej\, poprzez rysunki\, ryciny tworzone w Antwerpii przez uczniów zatrudnionych w Szkole graficznej Rubensa\, kopie\, naśladownictwa malarskich oryginałów rozsiane w kolekcjach państwowych\, prywatnych\, bibliotekach i zbiorach kościelnych\, aż po tkaniny artystyczne\, kielichy\, patery etc. \nWraz z zachowaną dokumentacją dzieł zaginionych/utraconych/niezachowanych tworzą one niezwykle ciekawy i różnorodny krajobraz potwierdzający bezprecedensową siłę oddziaływania sztuki Rubensa na Śląsku. \n\n \n \n \n \n \n Peter Paul Rubens\, Święta rodzina z gołębicą | 1608-1609\, Los Angeles County Museum of Art © MUSEUM ASSOCIATES 2025\n \n \n \n \n \n \n \n \n Malarz nieokreślony wg Petera Paula Rubensa\, Portret Helene Fourment\, żony malarza | pocz. XX w. (?)\n \n \n\nWystawa złożona jest zarówno z eksponatów pochodzących ze zbiorów własnych wrocławskiego Muzeum Narodowego\, jak i równie reprezentacyjnych dzieł użyczonych z kolekcji innych muzeów oraz zasobów kościelnych. Znalazły się na niej również dzieła z kolekcji zagranicznych niepokazywane dotąd w kraju\, które dowodzą\, jak ogromny wpływ na artystów śląskich i na Śląsku działających miała spuścizna malarskiego i graficznego warsztatu antwerpskiego mistrza. \nWystawa przypada w 385. rocznicę śmierci Petera Paula Rubensa. Prezentacji towarzyszyć będzie katalog. \nWybrane wydarzenia towarzyszące wystawie >> \nFrans van der Hecke (wg. Rubensa)\, Tapiseria śmierć Decjusza Musa | ok. poł. XVII w.\, Zamek Królewski na Wawelu\,dawne zbiory Schlesisches Museum für Kunstgewerbe und Altertümer we Wrocławiu\n\nRubens na Śląsku \n31 maja – 30 listopada 2025\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorzy: dr hab. Piotr Oszczanowski\, dr Aurelia Zduńczyk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rubens-na-slasku/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, Pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/493872941_1105748701599624_8979312291492108708_n.jpg GEO:51.1108851;17.047705 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu Pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.047705,51.1108851 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250607 DTEND;VALUE=DATE:20250908 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250519T134008Z LAST-MODIFIED:20250925T111450Z UID:26289-1749254400-1757289599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu „Olimpii” Katarzyny Kozyry DESCRIPTION:Katarzyna Kozyra\, Olimpia (Niebieska) | 1996\, kolekcja prywatna\, depozyt w Muzeum Narodowym w Krakowie\, © Katarzyna Kozyra\nCzy potrafimy spojrzeć na siebie bez filtrów\, bez upiększeń\, bez ucieczki w iluzję wiecznej młodości i zdrowia? Muzeum Fotografii w Krakowie zaprasza na spotkanie z jednym z najważniejszych dzieł polskiej sztuki krytycznej. Wystawa „Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu Olimpii Katarzyny Kozyry” to nie tylko okazja do zetknięcia się z przełomową pracą artystki z 1996 roku\, ale także premiera jej kontynuacji. Ekspozycja\, wzbogacona o przestrzeń warsztatową i działania angażujące publiczność\, stanie się miejscem refleksji nad godnością\, cielesnością i przemijaniem\, a także próbą odnalezienia sensu w odcieniach człowieczeństwa\, których zwykle nie chcemy doświadczać. \nKatarzyna Kozyra\, dziś jedna z najbardziej wyrazistych postaci polskiej sztuki współczesnej\, będąc studentką warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych dowiedziała się\, że choruje na złośliwy nowotwór układu chłonnego. Miała wtedy 29 lat. W 1996 roku\, pod koniec kilkuletniego leczenia\, stworzyła jedno ze swoich najważniejszych dzieł – „Olimpię”. Rok później otrzymała Paszport „Polityki” w kategorii „Plastyka” (obecnie „Sztuki wizualne”) za „brak obłudy\, bezkompromisowość i odwagę mówienia o rzeczach najtrudniejszych w sposób otwarty i przenikliwy”. W 2026 roku minie trzydzieści lat od premiery tego ikonicznego dzieła\, a wystawa w Muzeum Fotografii w Krakowie stanie się okazją do refleksji nad tym\, co przez te lata się zmieniło – w postrzeganiu ciała i kobiecości\, przemijania\, a także w nas samych. \nWkrótce minie trzydzieści lat od powstania „Olimpii” Katarzyny Kozyry – pracy\, która wstrząsnęła światem sztuki. Porusza ona tematy choroby\, śmierci i społecznego postrzegania kobiecego ciała. Praca\, inspirowana słynnym obrazem Édouarda Maneta\, ukazuje artystkę w trakcie leczenia onkologicznego\, pozbawioną włosów\, bez makijażu. \n„Olimpia” składa się z trzech wielkoformatowych fotografii oraz kilkuminutowego wideo. Pierwsza fotografia przedstawia Kozyrę upozowaną na podobieństwo Olimpii z obrazu Maneta\, druga ukazuje ją na łóżku szpitalnym\, a trzecia – starszą\, samotną kobietę we współczesnym mieszkaniu. Wideo dokumentuje wizytę artystki w pokoju zabiegowym. Elementem wiążącym wszystkie wizerunki i pozwalającym zidentyfikować „Olimpię“ jest atłasowa wstążka przewiązana na szyi każdej z postaci. \nWystawa „Nie odwracaj wzroku. Refleksje wokół pokazu »Olimpii« Katarzyny Kozyry” to nie tylko przypomnienie dzieła z 1996 roku\, ale także premiera jego współczesnej kontynuacji. W 2024 roku Katarzyna Kozyra ponownie stanęła przed obiektywem\, podejmując dialog z własnym dziełem sprzed niemal trzech dekad. Efektem są nowe fotografie\, które prowokują do zadania pytań o to\, jak – i czy w ogóle – zmieniło się nasze postrzeganie kobiecego ciała\, starości\, choroby i śmierci. \nIstotnym elementem ekspozycji będzie przestrzeń warsztatowa\, współtworzona przez publiczność\, gdzie odwiedzający będą mogli podzielić się swoimi doświadczeniami\, stawiać pytania i wspólnie szukać sensu. Charakter tej części ekspozycji jest procesualny – będzie się rozwijać i zmieniać w rytmie toczących się wydarzeń. \nWchodząc tego lata do Muzeum Fotografii w Krakowie nie sposób będzie odwrócić wzroku – ani od „Olimpii”\, ani od tematów\, które ta praca porusza. Wystawa w MuFo to powrót do ikonicznego dzieła\, jednego z najważniejszych i najbardziej przełomowych projektów sztuki krytycznej\, ale też zaproszenie do refleksji nad godnością\, cielesnością i przemijaniem oraz do podjęcia próby odnalezienia sensu tam\, gdzie zwykle nie chcemy patrzeć. \n\nNie odwracaj wzroku.\nRefleksje wokół pokazu „Olimpii” Katarzyny Kozyry \nWernisaż: 6 czerwca 2025 r.\, o godz. 18:00\nMuzeum Fotografii w Krakowie\nKuratorka: Monika Kozień URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nie-odwracaj-wzroku-refleksje-wokol-pokazu-olimpii-katarzyny-kozyry/ LOCATION:Muzeum Fotografii w Krakowie\, ul. Rakowicka 22A\,\, Kraków\, 31-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/Katarzyna-Kozyra-„Olimpia-Manet-1996-dzieki-uprzejmosci-Artystki.jpg GEO:50.071018904987;19.956287013205 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fotografii w Krakowie ul. Rakowicka 22A Kraków 31-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rakowicka 22A\,:geo:19.956287013205,50.071018904987 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250612 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250519T134709Z LAST-MODIFIED:20251031T102628Z UID:26294-1749686400-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand DESCRIPTION:Wystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand\nWystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand to opowieść o sztuce i muzyce\, przyjaźni\, emocjach i pamięci. \nJej bohaterami są artyści\, którzy przez kilka lat mieszkali blisko siebie\, w paryskiej dzielnicy Nowe Ateny (Nouvelle Athènes)\, przyjaźniąc się i wzajemnie inspirując. Sercem tej wspólnoty była paryska pracownia słynnego romantycznego malarza Ary’ego Scheffera – dziś siedziba Muzeum Życia Romantycznego. W atelier przy ulicy Chaptal spotykali się wszyscy główni bohaterowie wystawy: Fryderyk Chopin\, George Sand\, Pauline Viardot i Eugeniusz Delacroix oraz wielu Polaków mieszkających wówczas w Paryżu\, między innymi poeta Zygmunt Krasiński z żoną Elżbietą. \nPierwsza część wystawy Pracownia Ary’ego Scheffera w Paryżu przybliża atmosferę tego niezwykłego miejsca. Druga zaś poświęcona jest Romantycznym tematom\, które odnajdujemy w sztuce całej Europy. Szczególne miejsce zajmuje tutaj gatunek ballady\, występujący zarówno w malarstwie\, literaturze jak i muzyce. Sercem tej przestrzeni jest wyjątkowy rękopis Ballady f-moll op. 52 Fryderyka Chopina. \nKrąg romantyczny opowiada zaś o najbliższych przyjaciołach słynnej artystycznej pary – George Sand i Fryderyka Chopina. Ich wspólne życie toczyło się w Paryżu\, ale również w Nohant\, rodzinnej posiadłości pisarki. Pobyty w domu na wsi były czasem odpoczynku wśród przyrody i zwierząt domowych\, ożywionych dyskusji o sztuce i muzyce\, ale także wytężonej pracy twórczej. \nPrzyjaźń i kultywowanie więzi międzyludzkich są ważnymi wyznacznikami tytułowego „życia romantycznego”. Na wystawie w części zatytułowanej Pamiątki obejrzeć można ówczesne sposoby podtrzymywania pamięci o bliskich lub sławnych osobach\, czego wyrazem są odlewy dłoni i stóp\, przyjacielskie albumy oraz biżuteria wykonana z włosów. \nWystawa Życie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand\nZapraszamy do zanurzenia się w tajemniczy świat romantyzmu\, do zachwytu nad pięknem sztuki i muzyki oraz refleksji nad przyjaźnią i pamięcią\, które łączą ludzi nierozerwalnymi więzami\, bez względu na upływający czas. \nPodziękowania dla dyrekcji Paris Musées za możliwość zaprezentowania wybranych obiektów ze zbiorów Muzeum Życia Romantycznego gościom Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie. \n\nŻycie romantyczne. Chopin\, Scheffer\, Delacroix\, Sand \n12 czerwca – 31 października 2025 r.\nMuzeum Fryderyka Chopina w Warszawie\nAutorzy wystawy: Seweryn Kuter i Urszula Król URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zycie-romantyczne-chopin-scheffer-delacroix-sand/ LOCATION:Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie\, ul. Okólnik 1\, Warszawa\, 00-368\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/983300_Zycie_romantyczne_pion_1080x1920px_na_duze_wyswietlacze.jpg GEO:52.236664516647;21.02293449767 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie ul. Okólnik 1 Warszawa 00-368 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Okólnik 1:geo:21.02293449767,52.236664516647 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250615 DTEND;VALUE=DATE:20251201 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250626T144901Z LAST-MODIFIED:20251211T132847Z UID:26484-1749945600-1764547199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Barbara - królowa z klejnotów DESCRIPTION:Wystawa Barbara – królowa z klejnotów\nW 475. rocznicę koronacji Barbary Radziwiłłówny mamy zaszczyt zaprosić Państwa na wyjątkową wystawę poświęconą jednej z najbardziej intrygujących kobiet w dziejach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Barbara Radziwiłłówna — wielka księżna litewska i królowa Polski to postać\, która od wieków fascynuje zarówno historyków\, jak i artystów\, a jej krótka\, lecz intensywna obecność na królewskim dworze pozostawiła po sobie niezatarty ślad. Jej burzliwa historia miłości z królem Zygmuntem II Augustem\, tragiczna śmierć oraz nieprzemijająca legenda sprawiają\, że po dziś dzień pozostaje postacią inspirującą i budzącą emocje. \nZorganizowana przez Muzeum w Nieborowie i Arkadii wystawa\, w partnerstwie z Maciejem Radziwiłłem i Fundacją Trzy Trąby oraz Fundacją Nomina Rosae\, wprowadzi w wyjątkowy świat renesansowej mody i dworskiego splendoru\, którego Barbara Radziwiłłówna była niezrównaną ikoną. \nZnana ze swojego wyrafinowanego gustu i dbałości o szczegóły\, królowa zachwycała współczesnych kunsztownymi strojami\, szytymi przez najlepszych krawców\, haftowanymi złotem sukniami\, koronkami oraz bogato zdobioną biżuterią. Jej garderoba stanowiła odbicie nie tylko osobistego stylu\, ale i pozycji\, jaką zajmowała na europejskim dworze. \nNa ekspozycji zaprezentujemy rekonstrukcje królewskich strojów Barbary\, wykonane na podstawie źródeł ikonograficznych i opisów archiwalnych. W tle\, toczyć się będzie romantyczna miłość Barbary i Zygmunta Augusta oraz opowieść o politycznych napięciach na królewskim dworze. \n\nBarbara – królowa z klejnotów \n15 czerwca – 30 listopada 2025 r.\nMuzeum w Nieborowie i Arkadii | Pałac Radziwiłłów w Nieborowie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/barbara-krolowa-z-klejnotow/ LOCATION:Muzeum w Nieborowie i Arkadii\, Nieborów 232\, Nieborów\, 99-416\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/1_barbara.jpg GEO:52.0662037;20.0711551 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Nieborowie i Arkadii Nieborów 232 Nieborów 99-416 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Nieborów 232:geo:20.0711551,52.0662037 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250620 DTEND;VALUE=DATE:20250915 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250613T150623Z LAST-MODIFIED:20250613T150623Z UID:26431-1750377600-1757894399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Życie królewskiego ogrodu DESCRIPTION:Wystawa Życie królewskiego ogrodu\nFascynujące dzieje ogrodów Łazienek Królewskich jako miejsca wpływającego na nasze zmysły i wyobraźnię przybliża wystawa czasowa „Życie królewskiego ogrodu”. To barwna opowieść o ich nieznanej dotąd historii\, społecznej i kulturowej roli\, codziennym życiu mieszkańców i pracowników. \nHistoria łazienkowskich ogrodów \nŁazienki Królewskie słyną z klasycystycznych zabytków otoczonych doskonale utrzymanymi historycznymi ogrodami. Znajdują się tu trzy główne ogrody – Królewski\, Romantyczny i Modernistyczny. Powstawały one w innych okresach historycznych i różnią się od siebie charakterem i stylistyką. Na wystawie poznamy ich nieopowiedzianą dotychczas historię. \nDzięki archiwalnym zdjęciom\, dziełom sztuki\, przedmiotom codziennego użytku i rzemiosła artystycznego zobaczymy\, jak zmieniały się ogrodowe przestrzenie i architektura. Przekonamy się\, jak ważne jest to miejsce dla mieszkańców Warszawy\, a także jak wpływało na wyobraźnię Polaków. Łazienkowskie ogrody pojawiały się w literaturze i sztukach teatralnych\, były tłem ważnych spotkań i wydarzeń\, także o charakterze państwowym. Na wystawie zobaczymy je również przez pryzmat kolaży Mirelli von Chrupek\, które stworzyła w ramach projektu „Eutopia. Miasto Niezwykłe”\, a także instalacji artystki jako elementu scenografii ekspozycji. \nLudzie Łazienek Królewskich \nŁazienki Królewskie to również ludzie i ich wielki wkład w rozwój i przemiany tego miejsca. Wystawa przybliża twórców i zarządców ogrodów\, jak też nieznane dotąd szerzej biografie dawnych łazienkowskich ogrodników i ogrodniczek. Cześć z nich zasmakowała nawet życia w królewskiej rezydencji\, a my będziemy mieli okazję podejrzeć\, jak wyglądała niegdyś łazienkowska codzienność. Przyjrzymy się archiwalnym projektom klasycystycznych obiektów\, autorstwa pierwszego architekta Łazienek Królewskich – Tylmana van Gameren. Dzięki m.in. ilustracjom z zabytkowego Herbarium oraz ksiąg wydatkowania i utrzymania łazienkowskich ogrodów z czasów carskich dowiemy się\, jakie rośliny hodowlane cieszyły się tu niegdyś uznaniem i jak pielęgnowano ogrody. Na podstawie obrazów i archiwalnych zdjęć specjaliści z Działu Ogrodu Muzeum Łazienki Królewskie odtworzą cztery historyczne rabaty\, które będzie można podziwiać – jako część wystawy – m.in. w okolicy Pałacu na Wyspie oraz Oberży. \nWśród eksponatów\, przybliżających dawną codzienność łazienkowskich ogrodów\, są m.in. zabytkowe sprzęty ogrodnicze\, w tym angielska kosiarka mechaniczna z I. poł. XX w\, a także ciekawostka: gnomonograf\, czyli urządzenie do rysowania zegarów słonecznych. W filmie prezentowanym na wystawie o swoich współczesnych doświadczeniach w pracy opowiadają dzisiejsi ogrodnicy MŁK. \nWystawa Życie królewskiego ogrodu\, fot. Fot. Paweł Czarnecki\nPrzyroda łazienkowskich ogrodów \nEkspozycja przybliża też łazienkowską przyrodę. To rośliny i zwierzęta\, których piękno docenili już artyści Stanisława Augusta. Motywy fauny i flory do dziś zdobią pałacowe wnętrza – ściany\, meble\, tkaniny – będąc nieodłącznym elementem królewskiego stylu i odzwierciedlając zamiłowanie do ogrodowej estetyki\, która harmonijnie łączy przestrzeń zewnętrzną z wnętrzami rezydencji. \nPrzyrodniczą część ekspozycji dopełnia wizualizacja sukni à la française w 3D\, na której będą wyświetlane kwiatowe wzory tkanin z XVII w.\, a także XVIII-wieczna biżuteria z motywami florystycznymi. \nUdogodnienia\, program do wystawy \nEkspozycja posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami\, takie jak: tłumaczenia na polski język migowy (PJM)\, teksty łatwe (ETR)\, audiodeskrypcje\, tyflografiki oraz inne pomoce przeznaczone do poznawania przez dotyk. Wystawie towarzyszy przestrzeń edukacyjna w Nowej Palmiarni\, zaaranżowana z myślą o Łazienkach Królewskich jako miejscu sprzyjającym wytchnieniu i rozwojowi poprzez kontakt ze sztuką w otoczeniu przyrody. Szeroki program wydarzeń obejmie warsztaty\, wykłady\, spacery i spotkania\, poświęcone m.in. łazienkowskiej faunie i florze\, architekturze krajobrazu oraz roli ogrodów i terenów zielonych we współczesnym mieście. \nProgram>> \n\nŻycie królewskiego ogrodu \n20 czerwca – 14 września 2025 r.\nMuzeum Łazienki Królewskie | Podchorążówka\, Ogrody\nKuratorki: dr Małgorzata Grąbczewska\, dr Izabela Kopania\, Magdalena Lewna\, Jolanta Żubrowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zycie-krolewskiego-ogrodu/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/zycie-krolewskiego-ogrodu-2.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250626 DTEND;VALUE=DATE:20251001 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250825T141525Z LAST-MODIFIED:20251031T102453Z UID:26716-1750896000-1759276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Oskar Zięta. Interferencje DESCRIPTION:Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\nPrzy współpracy z Miastem Wrocław oraz Muzeum Miejskim Wrocławia\, Oskar Zięta podsumuje 15 lat swojej artystycznej działalności. Odbędą się dwie równoległe ekspozycje. Wystawa kinetyczna Interferencje w Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego oraz nietuzinkowy koncept wystawienniczy Zieta Ilustrowany we wrocławskim Ratuszu. \nProjekt Zieta Ilustrowany jest wyrazem siły interdyscyplinarności w sztuce i hołdem dla rodzimych artystów. Na początku 2023 roku\, Oskar Zięta zaprosił do współpracy polskich ilustratorów\, by każdy z nich pod własną interpretację poddał metalowe obiekty Zięty. Przedpremierowo wrocławianie mogli oglądać wybrane prace w witrynach Domu Handlowego Renoma przy ul. Świdnickiej. Tam też rotacyjna ekspozycja uchylała rąbka ilustrowanych interpretacji. Premierę pełnowymiarowej ekspozycji gościł warszawski Instytut Wzornictwa Przemysłowego. Z założenia Zieta Ilustrowany to projekt podróżujący\, odwiedził już m.in. galerię Lumas w Toronto\, Fuzję podczas Łódź Design Festival\, niejednokrotnie targi Warsaw Home i niedawno dołączył do Targów Rzeczy Ładnych. Nadszedł czas na pełnowymiarową odsłonę projektu we Wrocławiu. Przekrojowe ilustracje zostaną zestawione z obiektami ilustrowanymi zabierając odwiedzających wrocławski Ratusz w podróż po liniach\, kolorach i emocjach. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\n \n \n\nRównolegle w Muzeum Teatru odbędzie się wystawa kinetyczna Interferencje. Przestrzeń zamieni się w doświadczalnię metalu\, dźwięku i form. Zięta zaprezentuje dedykowaną instalację\, która zabierze odwiedzających w równoległe światy\, które artysta łączy w ekspresję z metalu. Obiekty deformowane w stali przy pomocy innowacyjnej technologii FiDU staną się odbiciem dźwięku\, jego interpretacją i narzędziem jego wytwarzania. To będzie zupełnie nowe spotkanie z metalem. Immersyjna podróż w głąb materiału. Interferencje Zięty nie prowadzą do konkretnego miejsca. Nie mają końcowego punktu. To wystawa o procesie – o przemianie metalu w rzeźbę\, fali w kształt\, dźwięku w przestrzeń i deformacji w formę. \nWystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\nOba wydarzenia łączy celebracja 15-lecia twórczości Oskara Zięty. W roku 2025\, mija też 20 lat od pierwszego manifestu technologicznego\, kultowego dziś\, stołka Plopp (czyli Polskiego Ludowego Obiektu Pompowanego Powietrzem). Fundamentem interdyscyplinarnych działań Zięty jest jego autorska technologia swobodnej deformacji ciśnieniem wewnętrznym FiDU. To rewolucyjne podejście do stabilizacji metalu\, pozwala Zięcie artyście rzeźbić powietrzem\, Zięcie architektowi i inżynierowi tworzy stabilne\, ultralekkie i trwałe konstrukcje stalowe. Każdy jego projekt jest sumą bioniki\, inżynierii\, technologii i sztuki. Każdy obiekt jest unikatowy\, posiadający charakterystyczne krawędziowe deformacje\, które są swobodną odpowiedzią materiału na wtłaczane weń ciśnienie. Każdy obiekt to manifest\, wynik głębokiej fascynacji materiałem i pasji do ciągłego tworzenia. \nWystawa Oskar Zięta. Interferencje\, fot. Adam Rajczyba\nWrocław jest dla Oskara Zięty miastem wyjątkowym. To miasto\, w którym prowadzi swoje eksperymentalno-produkcyjno-artystyczne Zieta Studio. To miejsce jego kreacji rzeźbiarskich Nawa\, Koniczyna\, Żagiel i Hempel. Latem 2025 to miasto spotkań z jego interdyscyplinarną twórczością. \n\nOskar Zięta. Interferencje \n26 czerwca – 30 września 2025 r.\nMuzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oskar-zieta-interferencje/ LOCATION:Muzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego\, plac Wolności 7A\, Wrocław\, 50-071\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/zieta_Interferencje-pdf.jpg GEO:51.106931778017;17.027970695677 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Miejskie Wrocławia | Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego plac Wolności 7A Wrocław 50-071 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=plac Wolności 7A:geo:17.027970695677,51.106931778017 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20250921 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250613T144602Z LAST-MODIFIED:20250613T144602Z UID:26415-1750982400-1758412799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Opowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I) DESCRIPTION:Wystawa Opowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I)\nW przestrzeni Zielonej Bramy Muzeum Narodowego w Gdańsku zaprezentowana zostanie wystawa „Opowiem Wam o sobie / o nas”\, ukazująca w dwóch odsłonach niemal wszystkie dzieła z kolekcji młodego polskiego malarstwa\, powstałej w ramach programu „m jak malarstwo” i przekazanej muzeum przez mBank. Pierwszą odsłonę będzie można oglądać do 20 września\, a drugą od 12 października do 7 grudnia 2025 roku. \nOdsłona pierwsza wystawy „Opowiem Wam o sobie / o nas” skupia się na wątkach osobistych\, emocjonalnych i społecznych. Prezentowane prace opowiadają o indywidualnych doświadczeniach i pytaniach o tożsamość\, ale też o zbiorowych przeżyciach i napięciach współczesności. Artyści i artystki mierzą się z tematami pamięci\, relacji\, dorastania\, kobiecości\, wykluczenia czy intymności\, posługując się zarówno realistycznym językiem malarskim\, jak i bardziej symbolicznymi formami. \n\n \n \n \n \n \n Agnieszka Apoznańska\, Autoportret z widokiem na ścianę | 2020\n \n \n \n \n \n \n \n Emil Bucki\, Tak hartowała się stal | 2022\n \n \n\nWystawa nie tylko prezentuje aktualne zjawiska w polskim malarstwie\, ale także stanowi ważny dokument zbiorowej wyobraźni młodego pokolenia\, dla którego malarstwo wciąż pozostaje żywym medium opowiadania o świecie. \nMuzeum Narodowe w Gdańsku wzbogaciło swoje zbiory o tę unikalną kolekcję dzięki bezprecedensowemu darowi mBanku. To pierwsza w Polsce sytuacja\, w której korporacyjna kolekcja współczesnej sztuki została w całości przekazana publicznej instytucji muzealnej. Ten gest stanowi ważny krok w budowaniu trwałego pomostu między sektorem prywatnym a instytucjami publicznymi. \nKolekcja powstała w latach 2020–2024 w ramach programu „m jak malarstwo”\, zainicjowanego przez mBank. Selekcji dzieł dokonywała Komisja Zakupów pod przewodnictwem dziennikarza i krytyka sztuki Piotra Sarzyńskiego\, w składzie: Marta Antoniak\, Marek Bartelik\, Rafał Kamecki\, Julia Materna\, Karolina Nowak-Sarbińska i Wojciech Szymański. Pod uwagę brano dwa formalne kryteria: wiek artysty do 35. roku życia oraz medium malarskie – przy czym to drugie traktowane było elastycznie\, z uwzględnieniem działań interdyscyplinarnych i eksperymentalnych. \n\n \n \n \n \n \n Kinga Flasza\, Boże Narodzenie | 2021\n \n \n \n \n \n \n \n Monika Falkus\, Księżniczka głogu | 2022\n \n \n\nEfektem tych działań jest dynamiczna\, niejednorodna kolekcja\, która nie narzuca jednej interpretacji\, lecz ukazuje bogactwo wrażliwości i różnorodność języków młodej sztuki. Obejmuje zarówno prace artystek i artystów o już ugruntowanej pozycji\, jak i tych\, którzy dopiero wkraczają na scenę artystyczną\, a zostali dostrzeżeni m.in. podczas konkursów\, wystaw dyplomowych i przeglądów uczelnianych. \nWśród prezentowanych twórców znajdą się: Lena Achtelik\, Agnieszka Apoznańska\, Paweł Baśnik\, Emil Bucki\, Monika Chlebek\, Bolesław Chromry\, Bartosz Czarnecki\, Martyna Czech\, Jan Dąbrowski\, Monika Falkus\, Kinga Flasza\, Piotr Gromniak\, Ksenia Gryckiewicz\, Krzysztof Grzybacz\, Anna Grzymała\, Marcin Janusz\, Kamila Kamińska\, Filip Kampka\, Emilia Kina\, Karolina Konopka\, Adam Kozicki\, Alicja Kubicka\, Kamil Kukla\, Agata Kus\, Sasa Lubińska\, Daniel Mikulski\, Monika Misztal\, Małgorzata Mycek\, Marta Nadolle\, Aleksandra Nowicka\, Krzysztof Nowicki\, Michał Ostrowski\, Alicja Pakosz\, Karol Palczak\, Zafia Pałucha\, Grzegorz Pieniak\, Martyna Pinkowska\, Michał Prażmo\, Michał Rostkowski\, Patryk Różycki\, Filip Rybkowski\, Agata Słowak\, Jagoda Springer\, Helena Stiasny\, Anna Szczurek\, Radek Szlęzak\, Zuzanna Śmigielska\, Jan Eustachy Wolski\, Julia Woronowicz – reprezentujący różnorodne podejścia formalne i światopoglądowe\, a zarazem dzielący wrażliwość pokoleniową. \n\n \n \n \n \n \n Janusz Marcin\, Obecność tłumu była wyrazem solidarności | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Anna Grzymała\, Sami swoi\n \n \n\n\nOpowiem Wam o sobie / o nas (odsłona I) \nWernisaż: 27 czerwca 2025 r.\, godz. 18:00\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział „Zielona Brama” w Gdańsku\nKuratorzy : Maja Murawska\, Muzeum Narodowe w Gdańsku oraz Piotr Sarzyński URL:https://news.niezlasztuka.net/event/opowiem-wam-o-sobie-o-nas-odslona-i/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, ul. Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/opowiem-wam-o-sobie.jpg GEO:54.3479752;18.6556218 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama ul. Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długi Targ 24:geo:18.6556218,54.3479752 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20251103 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250623T142235Z LAST-MODIFIED:20250623T142235Z UID:26461-1750982400-1762127999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Figuracja – transformacje DESCRIPTION:Wystawa Figuracja – transformacje\nPrezentacja polskiej rzeźby współczesnej ze zbiorów Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. \nWystawa opiera się na wyborze prac związanych z szeroko pojmowaną figuracją.\nJest to tematyka charakteryzująca się pewną ponadczasowością. Figuracja rozumiana jest jako niewyczerpane źródło inspiracji\, której trudno wieszczyć koniec\, co znajduje potwierdzenie w praktyce artystycznej. Nawet w rytmie następstwa pokoleń podlega ona skrajnym transformacjom\, które dają się sprowadzić do wspólnego mianownika i wywieść z jednego genetycznego prawzorca. Konsekwentne rozwijanie tej narracji stanowi jedną z ważnych osi konstrukcyjnych kolekcji Muzeum Rzeźby Współczesnej CRP w Orońsku. \nNa wystawie w Galerii Sztuki Rzeczna w Rybniku prezentowane są dzieła wielu znakomitych polskich artystów\, między innymi: Barbary Zbrożyny\, Barbary Falender\, Ludmiły Stehnovej\, Marii Pinińskiej Bereś\, Wacława Szymanowskiego\, Konstantego Laszczki\, Xawerego Dunikowskiego\, Augusta Zamoyskiego\, Władysława Hasiora\, Stanisława Kulona\, Adama Prockiego\, Antoniego Rząsy\, Sławoja Ostrowskiego\, Adama Myjaka\, Gustawa Zemły czy Jacka Waltosia. \nCentrum Rzeźby Polskiej od ponad czterdziestu lat buduje reprezentatywny zbiór rzeźby polskiej\, ze szczególnym naciskiem na prace powstałe w drugiej połowie XX wieku i współcześnie. Powstanie tej instytucji wiąże się z działalnością warsztatów twórczych i plenerową ekspozycją prac artystów w 1965 r\, a następnie otwarciem Ośrodka Pracy Twórczej Rzeźbiarzy\, by od 1981 r. Centrum Rzeźby Polskiej zaczęło funkcjonować jako placówka państwowa podlegająca Ministerstwu Kultury i Sztuki. Obecnie zbiór składający się z rzeźb\, obiektów\, instalacji liczy ponad dwa tysiące prac\, a uzupełnia go prawie pięćset depozytów. Większość prac pochodzi z okresu powojennego\, chociaż w zbiorach są dzieła z początków XX stulecia\, jak chociażby prace Konstantego Laszczki czy Stanisława Ostrowskiego oraz z okresu międzywojnia\, np. Katarzyny Kobro\, Olgi Niewskiej\, Xawerego Dunikowskiego i Augusta Zamoyskiego. Ważną część kolekcji stanowią prace składające się na najnowszy rozdział historii rzeźby polskiej\, a szczególnie powstałe w ostatnich latach. Dotyczy to przede wszystkim prac młodego pokolenia\, które w ramach organizowanego przez Centrum Triennale Młodych ma możliwość artystycznego debiutu. W orońskim Parku Rzeźby prezentowane są dzieła światowej sławy artystów\, takich jak: Magdalena Abakanowicz\, Ursula von Rydingsvärd\, Wojciech Fangor\, Anthony Cragg czy Adolf Ryszka. Gromadzone od ponad czterech dekad dzieła służą do realizacji przez Centrum oraz inne muzea i galerie projektów wystawienniczych w kraju i za granicą. \nJanusz Tkaczuk\, Głowa mężczyzny\n\nFiguracja – transformacje \nCzas trwania: 27 czerwca 2025 r. — 2 listopada 2025 r.\nGaleria Sztuki Rzeczna w Rybniku URL:https://news.niezlasztuka.net/event/figuracja-transformacje/ LOCATION:Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku\, ul. Rzeczna 1\, Rybnik\, 44-200\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Figuracja-transformacje-plakat.png GEO:50.094387831217;18.540243686131 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Rzeczna w Rybniku ul. Rzeczna 1 Rybnik 44-200 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rzeczna 1:geo:18.540243686131,50.094387831217 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20260202 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250728T094731Z LAST-MODIFIED:20250728T094731Z UID:26581-1750982400-1769990399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie DESCRIPTION:Aleksandra Ekster\, Projekt kostiumu Bachantki do spektaklu Famira Kifaried\, Teatr Kameralny\, Moskwa | 1916\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy\nWystawa W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie przybliża polifonię artystycznych postaw i tożsamości\, które rozwinęły się w pierwszych dekadach XX wieku. Opowiada historię modernistycznych artystów i artystek oraz ich wizualnych eksperymentów\, poprzez które starali się oni odnowić kulturę i autonomię Ukrainy. Terytorium tego kraju było przez stulecia podzielone pomiędzy różne imperia\, jednak okresy suwerenności przyczyniły się do wykształcenia odrębnej tożsamości. A w XIX wieku ta narodowa świadomość znalazła swoją emanację w sztuce i literaturze. Skomplikowana historia wytworzyła szczególny profil kulturalny zrodzony z fuzji środowisk ukraińskich\, polskich\, rosyjskich i żydowskich. \n\n \n \n \n \n \n Ołeksandr Bohomazow\, Ostrzenie pił | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Iwan Padałka\, Fotograf | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\nModernizm w Ukrainie rozwijał się w wieloaspektowym kontekście społeczno-politycznym\, znaczonym I wojną światową\, rozpadem Imperium Rosyjskiego i Imperium Austro-Węgierskiego\, powstaniem niezależnej Ukraińskiej Republiki Ludowej (1918–1921) i wreszcie wchłonięciem ziem ukraińskich przez Związek Radziecki i II Rzeczpospolitą. Pomimo tego politycznego zamieszania był to okres prawdziwego rozkwitu kultury ukraińskiej. \nW oku cyklonu to jeden z najobszerniejszych dotąd przeglądów sztuki nowoczesnej z Ukrainy. Wędrującą po świecie wystawę prezentowano wcześniej w innych miastach europejskich\, między innymi w Madrycie\, Wiedniu i Londynie. Na obecną odsłonę składa się nowy wybór dzieł z trzech muzeów ukraińskich – Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy oraz Narodowego Muzeum Ukraińskiej Sztuki Dekoracyjnej – pokazywanych w dialogu z awangardowymi pracami ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi oraz z kilku kolekcji prywatnych. \n\n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Portret dziewczynki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Kaczki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\n\nW oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie \n27 czerwca 2025 r. – 01 lutego 2026 r.\nms2. Muzeum Sztuki w Łodzi\nZespół kuratorski: Konstantin Akinsha\, Katia Denysova URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-oku-cyklonu-modernizm-w-ukrainie/ LOCATION:MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi\, Ogrodowa 19\, Łódź\, 91-065\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/w-oku-cyklonu.png GEO:51.7784266;19.4497869 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi Ogrodowa 19 Łódź 91-065 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Ogrodowa 19:geo:19.4497869,51.7784266 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250628 DTEND;VALUE=DATE:20251007 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250609T093416Z LAST-MODIFIED:20250609T093416Z UID:26397-1751068800-1759795199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Terraforma DESCRIPTION:Wystawa Terraforma\n„I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się\, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim\, i nad wszelkimi zwierzętami\, które poruszają się po ziemi.”\nRodzaju 1:28 \nZa początki naszej cywilizacji uznaje się moment kiedy ludzie udomowili zwierzęta i na stałe osiedlili się w jednym miejscu. Tworząc miasta\, pola uprawne\, systemy irygacyjne\, karczując lasy i zalesiając pustynie wprowadzili w świat w epokę antropocenu\, czasu w którym ich działalność jest najistotniejszym czynnikiem kształtującym życie na naszej planecie. Relacja z ziemią jest nie tylko jednym z najistotniejszych elementów\, które definiują daną kulturę\, ale również przedmiotem fascynacji artystów. Ziemia może być rozumiana jako krajobraz\, teren\, kraj ale również jako gleba\, grunt\, źródło materiału\, medium samo w sobie. Można odnieść wrażenie\, że artyści podobnie jak wyniszczająca planetę cywilizacja testują granice boskiej prerogatywy czynienia sobie ziemi poddaną. Wystawa Terraforma eksploruje różne podejścia do tego problemu. Jest o przetwarzaniu ziemi\, formowaniu z niej nowych bytów\, czynieniu jej nie tyle poddaną co przestrzenią spekulacji. \nArtyści/Artystki: Anna Barlik\, Andris Eglītis\, Tomasz Kulka\, Nespoon\, Paweł Orłowski\, Maciej Pestka\, Mariusz Waras \n\nTerraforma \nWernisaż: 28 czerwca 2025 r.\, godz. 14:00\nVan Rij Gallery\nKurator: Jacek Sosnowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/terraforma/ LOCATION:Galeria van Rij\, ul. Sandomierska 243\, Ćmielów\, 27-440\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/terraforma.png GEO:50.886725;21.532455 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria van Rij ul. Sandomierska 243 Ćmielów 27-440 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Sandomierska 243:geo:21.532455,50.886725 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250628 DTEND;VALUE=DATE:20251031 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250630T101547Z LAST-MODIFIED:20250630T101547Z UID:26491-1751068800-1761868799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Składanie osobowości. Witkacy DESCRIPTION:Wystawa Składanie osobowości. Witkacy\nW rocznicę 140-lecia urodzin Stanisława Ignacego Witkiewicza Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem przedstawi zgromadzoną kolekcję prac artysty w ich zakopiańskim kontekście oraz w mozaice społecznych uwarunkowań. Wystawa przybliży Stanisława Ignacego Witkiewicza jako człowieka i artystę uwikłanego w gęstą sieć zależności i relacji. W myśl zasady mówiącej\, że jesteśmy sumą spotkanych osób i przeżytych wydarzeń\, w prezentowanych na wystawie portretach ujrzymy ludzi jako swoisty „produkt” ich relacji z artystą. Zakopane również stało się bohaterem wystawy jako miejsce\, które tak jak wymyślona przez Witkacego „Zakopianina” uzależnia\, frustruje\, ale też fascynuje. \nWystawa została podzielona na trzy główne części tematyczne odnoszące się do różnego rodzaju relacji i zażyłości oraz okresów życia artysty. W każdym z segmentów znajduje się autoportret Witkacego – to jego postać jest osią wystawy. W każdej z części artysta niczym mitologiczny Helios pozostaje punktem centralnym\, wokół którego krążą inne osoby. Niektóre z nich mają decydujący wpływ i silnie oddziałują na Witkacego. Relacje z innymi bywają bardzo intensywne\, lecz krótkotrwałe. Podczas gdy niektórzy starają się zachować bezpieczny dystans\, inni chłoną blask i energię zakopiańskiej gwiazdy. \n\nAutorytety i rozczarowania – w tej części przede wszystkim zostanie ukazana relacja Stanisława Ignacego Witkiewicza z ojcem. Charakteryzowała się ona silnymi emocjami i była bardzo skomplikowana. W cieniu tej dominującej relacji pozostawała matka – Maria z Pietrzkiewiczów Witkiewiczowa\, wiecznie zatroskana o byt materialny rodziny. Była najbliższą kobietą Witkacego. Ważnymi\, kształtującymi przyszłego artystę\, są również jego relacje z nauczycielami i mistrzami – począwszy od Mieczysława Limanowskiego po Władysława Ślewińskiego i Jana Stanisławskiego.\nNamiętności i fascynacje – zestawienie prezentuje wybrane kobiety\, które silnie oddziaływały na Witkacego. W tej części wystawy odnajdziemy takie postacie jak Nena (Jadwiga) Stachurska – ulubiona modelka\, Irena Solska – młodzieńcza fascynacja\, Jadwiga Janczewska – pierwsza poważna narzeczona\, Jadwiga Witkiewiczowa – żona i Czesława Oknińska – ostatnia wielka fascynacja.\nUwikłania – myślą przewodnią ostatniej części wystawy: pozostaje Witkacy jako artysta\, który pogubił się w relacjach. Z każdej z nich próbował pozyskać coś dla siebie. Jest to najbardziej złożona i rozbudowana część prezentująca otoczenie\, zależności i uwikłania towarzyskie. Bohaterami tego wątku oprócz samego artysty są zakopiańskie postacie\, z którymi Witkacy miał wyjątkowe i specyficzne relacje – dłuższe lub krótsze\, intensywne lub zdystansowane. Opowieść dotyczy m.in. rodziny Fedorowiczów\, Głogowskich\, Białynickich-Birulów czy też Olgi Wojakowej.\n\n\nSkładanie osobowości. Witkacy \n28 czerwca 2025 r. – 30 października 2025 r.\nMuzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki w willi Oksza\nKuratorka: Zofia Radwańska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/skladanie-osobowosci-witkacy/ LOCATION:Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza\, ul. Zamoyskiego 25\, Zakopane\, Małopolska\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/skladanie-osobowosci_-witkacy.jpg GEO:49.2886777;19.9663257 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza ul. Zamoyskiego 25 Zakopane Małopolska 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamoyskiego 25:geo:19.9663257,49.2886777 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250629 DTEND;VALUE=DATE:20251019 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250630T102455Z LAST-MODIFIED:20250630T102639Z UID:26495-1751155200-1760831999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stanisław Brach. Miodem płynące DESCRIPTION:Wystawa Stanisław Brach. Miodem płynące\nWystawa „Miodem płynące” autorstwa Stanisława Bracha to opowieść o świecie pszczół widzianym oczami artysty\, który łączy pasję do ceramiki z głęboką wrażliwością na problemy ekologiczne. Inspirowany doskonałością pszczelej architektury i funkcjonowaniem wspólnoty owadów\, Brach tworzy unikalne porcelanowe kompozycje będące hołdem dla harmonii natury. \nPszczoły – od wieków symbol pracowitości\, delikatności i równowagi – w twórczości artysty stają się metaforą współczesnych napięć między cywilizacją a środowiskiem. Brach\, wykorzystując kruchy i jednocześnie szlachetny materiał\, jakim jest porcelana\, odlewa struktury inspirowane plastrem miodu i uli\, w których zamyka niepokój o przyszłość planety i zachwyt nad precyzją przyrody. Idealne struktury pszczelich arcydzieł są spękane\, odkształcone\, zdeformowane\, w ten sposób metaforycznie odzwierciedlając relację pomiędzy naturą i cywilizacją. Łączenie szlachetnej złotej patyny z elementami\, które uległy deformacji\, wskazują na niszczycielski wpływ bezmyślnej działalności człowieka na środowisko. \nStanisław Brach\nWystawa „Miodem płynące” powstała z fascynacji życiem pasieki\, której tajemnice artysta poznał dzięki pracy w gospodarstwie swojego brata w Moszczenicy koło Gorlic. Brach – krakowski profesor warszawskiej ASP i uznany rzeźbiarz – stał się jednym z nielicznych twórców\, którzy pszczoły uczynili bohaterami nowoczesnego manifestu artystycznego\, międzygatunkowej solidarności. Jego prace\, doceniane również na arenie międzynarodowej (złoty medal Apimondia 2017 w Stambule) są nie tylko dziełami sztuki\, ale także głosem w ważnej społecznej dyskusji. To propozycja pełna czułości i troski\, a zarazem przestrzeń kontemplacji i edukacji – zarówno dla odbiorców dorosłych\, jak i najmłodszych uczestników warsztatów edukacyjnych organizowanych wokół wystawy. \n\nStanisław Brach. Miodem płynące \n29 czerwca 2025 r. – 18października 2025 r.\nGaleria Sztuki Współczesnej Akademii Lubrańskiego w Poznaniu \nKuratorzy: Krystyna Różańska-Gorgolewska\, Jerzy Stranz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-brach-miodem-plynace/ LOCATION:Galeria Sztuki Akademii Lubrańskiego\, ul. Lubrańskiego 1\, Poznań\, 61-108\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/Plakat-a3_DRUK-1.jpg GEO:52.412674598186;16.946973084817 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Sztuki Akademii Lubrańskiego ul. Lubrańskiego 1 Poznań 61-108 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Lubrańskiego 1:geo:16.946973084817,52.412674598186 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250708 DTEND;VALUE=DATE:20250921 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250618T115959Z LAST-MODIFIED:20250925T111509Z UID:26454-1751932800-1758412799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kuszenie Witkacego DESCRIPTION:Stanisław Ignacy Witkiewicz\, Tworzenie świata / Creation of the World | 1921-1922\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nPrace plastyczne jednego z najwybitniejszych artystów polskich 1. połowy XX wieku Stanisława Ignacego Witkiewicza (1885–1939) używającego od 1917 roku artystycznego pseudonimu Witkacy są nie tylko niezwykle efektowne wizualnie\, ale też odkrywają zasoby intelektualne. \nJednym z najważniejszych wątków jego twórczości są sprawy egzystencjalne\, także – stosunek do tradycji chrześcijańskiej. Wprawdzie Witkacy deklarował się jako człowiek niewierzący\, jednak często odwoływał się do motywów biblijnych\, choć na ogół przedstawiał je w sposób dość kontrowersyjny. \nNajważniejszym obiektem na wystawie będzie więc obraz Stworzenie świata (własność Muzeum Sztuki w Łodzi) de facto prezentujący akt twórczy Boga Ojca powołującego do życia kobietę jako źródło wszelkich pokus oraz grzechów będących ich następstwem – obżarstwa\, rozpasania seksualnego\, pijaństwa\, pychy\, narkomanii. \nOczywistym dopełnieniem tego wątku będą dwie malarskie wizje tematu Kuszenie św. Antoniego (własność Muzeum Narodowego w Krakowie)\, podejmowanego przed Witkacym przez wielu wybitnych artystów (Martin Schongauer\, Hieronimus Bosch\, Salvador Dali) przedstawiające św. Antoniego Pustelnika dręczonego przez demony. \nStanisław Ignacy Witkiewicz\, Kuszenie św. Antoniego II | 1921-1922\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nPozostałe prace (w większości wysokiej jakości reprodukcje pasteli) to wariacje na powyższe tematy – erotyki oraz nieumiarkowania w jedzeniu i piciu pokazane przy pomocy żartobliwych Cenników potraw oraz portretów wykonywanych pod wpływem alkoholu i eksperymentów z różnymi narkotykami (kokainą\, meskaliną\, peyotlem i haszyszem). \nNa podstawie całości można zaryzykować twierdzenie\, że Witkacy w swoich utworach wadził się głównie ze sobą i swoimi słabościami\, ale też i z Panem Bogiem oraz swoim\, często fałszywym i obłudnym otoczeniem. Ukazanie tego aspektu jego sztuki ma charakter zarówno edukacyjny\, jak i dyskusyjny może więc zachęcić do dalszych refleksji. ~ Anna Żakiewicz \n\nKuszenie Witkacego \n8 lipca – 21 września 2025 r. \nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKuratorka: Anna Żakiewicz\nKoordynatorka: Eliza Bernatowicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kuszenie-witkacego/ LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/tworzenieswiata.jpg GEO:52.248809;21.014001 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250715 DTEND;VALUE=DATE:20251001 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250728T104156Z LAST-MODIFIED:20250728T113001Z UID:26595-1752537600-1759276799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:32. Edycja Konkursu Dobry Wzór 2025 DESCRIPTION:32. EdycjaKonkursu Dobry Wzór 2025\n15 lipca 2025 rusza kolejna\, 32. edycja konkursu Dobry Wzór 2025. To najstarszy konkurs wzorniczy w Polsce skierowany do producentów polskich i zagranicznych obecnych na polskim rynku. Tegoroczna odsłona\, po wielu konsultacjach z ekspertami: projektantami\, akademikami i ekspertami ze świata biznesu przybiera nową formułę. \n„Odświeżyliśmy zasady i kryteria oceny\, wprowadziliśmy nowe kategorie oraz otworzyliśmy nowe możliwości promowania projektów wyróżnionych znakiem Dobrego Wzoru – wyjaśnia kurator konkursu projektant Daniel Kraszewski. – Chcemy\, by Dobry Wzór był kompasem w świecie projektowania. Nie szukamy jednej definicji designu\, ale wskazujemy kierunki\, za którymi warto podążać. Wiemy\, jak różnorodne potrafią być projekty – różnią się skalą\, funkcją\, kontekstem. Dlatego zamiast prostych porównań\, stawiamy na uważną ocenę jakości\, innowacyjności i odpowiedzialności”. \nKonkurs w nowej odsłonie ma promować produkty\, systemy komunikacji (zainteresowani mogą składać zgłoszenia w kategoriach: Wzornictwo produktowe i Wzornictwo systemów wizualnych) oraz badania i inicjatywy\, które realnie wpływają na poprawę jakości życia\, wspierają rozwój społeczny\, gospodarczy i środowiskowy oraz wyznaczają nowe standardy w polskim designie (Wzornictwo: rozwój i promocja). \nTa ostatnia kategoria to zupełna nowość w Dobrym Wzorze\, a jej celem jest podkreślenie przyszłościowego charakteru projektowania\, skupiającego się na promocji\, eksploracji i rozwoju wiedzy oraz kompetencji projektowych. Obejmuje działania\, takie jak: badania\, organizacja wydarzeń\, opracowywanie innowacyjnych procesów projektowych oraz koncepcji produktowych. Jej celem jest kształtowanie przyszłości projektowania jako zawodu i praktyki\, wspierając wymianę wiedzy\, budowanie społeczności oraz rozwój środowiska projektowego. Kategoria – Wzornictwo: rozwój i promocja – to przestrzeń dla inicjatyw\, które inspirują zmiany i wytyczają nowe kierunki w świecie designu. \nSzczegółowe opisy tej i innych kategorii wraz z przykładami\, a także inne informacje dla zgłaszających się do konkursu znajdują się na stronie internetowej (www.dobrywzor.com). \nZgłoszenia do konkursu Dobry Wzór 2025 przyjmowane są od 15 lipca do 30 września 2025 roku. W trakcie naboru obowiązują trzy okresy zgłoszeń – najtańszy\, tzw. Early Birds od 15 lipca do 15 sierpnia\, środkowy – Regular od 16 sierpnia do 15 września i ostatni\, najdroższy – Latecomer obowiązujący od 16 do 30 września 2025 roku. \nPo tym czasie nadesłane zgłoszenia zostaną ocenione przez jurorów\, którzy wytypują grupę finalistów. To spośród nich wybrani zostaną laureaci konkursu\, którzy otrzymają znak Dobrego Wzoru oraz tytuł Ikony. Gala finałowa podczas której ogłoszone zostaną wyniki konkursu planowana jest na początek listopada\, a wystawa pokonkursowa – na styczeń przyszłego roku. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/32-edycja-konkursu-dobry-wzor-2025/ LOCATION:Instytut Wzornictwa Przemysłowego\, ul. Świętojerska 5/7\, Warszawa\, 00-236\, Polska CATEGORIES:inne ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/dobry-wzor.jpg GEO:52.253405761503;21.031914512792 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Instytut Wzornictwa Przemysłowego ul. Świętojerska 5/7 Warszawa 00-236 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Świętojerska 5/7:geo:21.031914512792,52.253405761503 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250718 DTEND;VALUE=DATE:20250915 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250716T143854Z LAST-MODIFIED:20250716T143854Z UID:26573-1752796800-1757894399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Osiem i pół tygodnia. Najdawniejsze dzieła szkoły niemieckiej DESCRIPTION:Wystawa Osiem i pół tygodnia. Najdawniejsze dzieła szkoły niemieckiej\nSą kruche\, delikatne\, rzadko pokazywane. A jednak opowiadają historie sprzed pięciuset lat z niezwykłą precyzją i siłą wyrazu. Prawdziwe skarby dawnej sztuki niemieckiej – wśród nich dzieła Cranacha\, Holbeina i małych mistrzów – już wkrótce na wystawie w Gdańsku. Zanurz się w epokę\, w której każdy detal miał znaczenie! \nNajdawniejsze ryciny i rysunki z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku sięgają początków XVI w.\, a zatem okresu\, gdy sztuka niemiecka wkroczyła w fazę nowożytną. Artyści czerpali wtedy z wzorów renesansu włoskiego\, które znali z dzieł graficznych\, a nieliczni – z własnych podróży do Italii (Albrecht Dürer\, Hans Burgkmair\, Hans Holbein Mł.). Proces przyswajania nowych wzorców stylowych miał jednak złożony przebieg i przypadł na okres propagowania idei reformacji\, które w krajach niemieckich trafiły na podatny grunt. Rozdrobnienie polityczne Niemiec sprzyjało powstawaniu regionalnych ośrodków artystycznych. U progu XVI stulecia jednym z najważniejszych była Frankonia z Norymbergą\, gdzie poza Albrechtem Dürerem i jego nauczycielem Michaelem Wolgemutem wyróżniali się tzw. mali mistrzowie. Innym ważnym ośrodkiem był Augsburg – siedziba dworu cesarza Maksymiliana I\, a także Wittenberga\, gdzie swój warsztat prowadził Lucas Cranach St. Osobnym fenomenem stylowym stała się twórczość reprezentantów tzw. szkoły naddunajskiej. \nW początkach XVI stulecia niezwykle silne piętno na sztuce niemieckiej odcisnął rozkwit grafiki\, stanowiącej często środek propagandy religijnej\, ale przede wszystkim docierającej do szerokiego kręgu odbiorców. Ryciny cieszyły się tym większym wzięciem\, jeśli tworzone były przez niezrównanych mistrzów tej techniki – Dürera i jego uczniów\, czy Lucasa Cranacha St. Ilustracje książkowe tworzyli Hans Burgkmair i Hans Baldung Grien. Z kolei mali mistrzowie celowali w różnorodnych tematycznie miedziorytach\, ale też rozpowszechniali nowe formy z Italii i Niderlandów jako wzorzec dla rzemiosła artystycznego. Reprezentanci tzw. szkoły naddunajskiej przyczynili się za to do rozwoju pejzażu jako samodzielnego gatunku sztuki poprzez wnikliwą obserwację natury – w ich dziełach malarskich i graficznych stanowiła ona motyw równorzędny ukazanej scenie\, a często wręcz dominowała nad całą kompozycją. Osobnym zagadnieniem było podniesienie statusu rysunku z roli użytkowej do rangi samodzielnej dziedziny sztuki\, co poskutkowało tworzeniem tego rodzaju prac jako autonomicznych dzieł\, jak w przypadku Virgila Solisa czy Ursa Grafa. \nPrezentowane obiekty niemal w całości pochodzą z dziewiętnastowiecznej kolekcji gdańskiego kupca Jakoba Kabruna. Stanowią niewielki\, lecz reprezentatywny wycinek z całości zbioru najdawniejszych dzieł szkoły niemieckiej. Najcenniejszymi dziełami o międzynarodowej renomie są rysunki Wolfganga Beurera i Hansa Holbeina St.\, prezentowane gdańskiej publiczności po raz pierwszy od dziesięcioleci. \n➡︎ Osiem i pół tygodnia. Ryciny i rysunki z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku \nCykl wystaw czasowych\, poświęconych jednej z najcenniejszych\, a zarazem najmniej znanych części zbiorów muzeum – kolekcji rycin i rysunków. Inicjatywa ta ma na celu przybliżenie publiczności bogatej kolekcji dzieł\, które do tej pory prezentowane były jedynie okazjonalnie\, głównie ze względu na swoją kruchą i wymagającą naturę. \nWystawy trwać będą osiem tygodni\, zgodnie z rygorystycznymi wytycznymi konserwatorskimi dotyczącymi ekspozycji dzieł na papierze. Krótkie\, rotacyjne prezentacje pozwolą zadbać o bezpieczeństwo obiektów\, ale również stworzyć dynamiczny\, regularnie zmieniający się program. \nKażda odsłona cyklu będzie koncentrować się wokół określonego tematu\, epoki\, techniki graficznej lub twórcy – od mistrzów renesansowego miedziorytu\, przez barokowe akwaforty\, po rysunki klasyków nowożytnej sztuki europejskiej. Zwiedzający będą mieli okazję zobaczyć prace wybitnych twórców\, takich jak Hans Holbein\, Rembrandt van Rijn\, Giovanni Battista Tiepolo\, Pablo Picasso czy Emil Nolde\, a także dzieła mniej znanych\, lecz niezwykle utalentowanych artystów. \nWystawy będą również okazją do prezentacji wyników badań prowadzonych nad kolekcją\, a także do upowszechniania wiedzy w zakresie historii sztuki graficznej i rysunkowej\, technik warsztatowych i problemów konserwatorskich. \nCelem cyklu jest podkreślenie znaczenia rysunku i grafiki jako niezależnych form wyrazu artystycznego\, a cenne skarby Muzeum Narodowego w Gdańsku\, przez lata ukryte w magazynach\, zyskają należne im miejsce w świadomości odbiorców i w przestrzeni muzealnej. \n\nOsiem i pół tygodnia.\nNajdawniejsze dzieła szkoły niemieckiej \n18 lipca 2025 r. – 14 września 2025 r.\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej w Gdańsku\nKuratorka: Maja Mociewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/osiem-i-pol-tygodnia-najdawniejsze-dziela-szkoly-niemieckiej/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej\, Toruńska 1\, Gdańsk\, 80-822 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/MNG-OSIEM_I_POL-SZKOLA_NIEMIECKA-baner-801x345-1.jpg GEO:54.3454255;18.6468928 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej Toruńska 1 Gdańsk 80-822;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Toruńska 1:geo:18.6468928,54.3454255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250725 DTEND;VALUE=DATE:20260101 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250630T135547Z LAST-MODIFIED:20251211T133052Z UID:26520-1753401600-1767225599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Bill Viola. Visions of Time / Wizje Czasu DESCRIPTION:Wystawa Bill Viola: Visions of Time / Wizje Czasu\nBill Viola był jednym z pierwszych twórców sztuki współczesnej\, którzy sięgnęli po techniki video\, by używać je jako narzędzia do kreacji artystycznych. Wypracował swój własny styl tworzenia instalacji komponowanych przy pomocy ruchomych obrazów\, oparty na głębokich studiach filozoficznych i analizach dzieł dawnych mistrzów malarstwa (szczególnie XIII–XVII wieku). \nŚledził i badał możliwości rozwijających się elektronicznych technik rejestracji obrazów i dźwięków oraz ich projekcji\, aż do przełomu cyfrowego\, co pozwoliło mu odkryć i ukazać widzom fizjologiczne i psychologiczne aspekty percepcji wzrokowej\, wynikające z ludzkich emocji i na nie rzutujących. Podczas gdy większość twórców video-artu koncentrowała się głównie na konceptualnej stronie swych realizacji plastycznych\, Bill Viola z niezwykłym pietyzmem dopracowywał estetyczny kształt swoich dzieł\, aż z czasem stały się one kompozycjami więcej niż malarskimi\, wprowadzającymi widza w zachwyt\, a jednocześnie niepokojącymi\, zaskakującymi efektami plastycznymi i skojarzeniami\, jakie wywołują. \nJego obrazy\, wyrastające ideowo z tego\, co wspólne kulturom wschodu i zachodu\, wywołują czasem dziwne poczucie déjà vu\, czasem wprost nawiązują do znanych z historii malarstwa wątków ikonograficznych\, lub są imponującymi zapisami metamorfoz ludzkich stanów fizycznych i psychicznych. \nTo „obrazy bez opowieści”\, jak je sam określał Bill Viola. To ponadczasowe wizje. Nie ma w nich żadnej personalnej identyfikacji. Postaci i rzeczy rozpoznajemy na poziomie podstawowym\, a mimo to sami dopowiadamy sobie ich historię\, współtworzymy obraz dzięki emocjom\, jakie on w nas wywołuje. \nWystawa Bill Viola: Visions of Time / Wizje Czasu\nWedług Billa Violi ma to związek z niedocenianą przez historyków sztuki ideą „czasu” – najistotniejszym\, często nieuświadamianym jego zdaniem wyzwaniem artystycznym\, z którym zmagali się mistrzowie malarstwa minionych wieków. \nBill Viola powiedział: W 30-minutowym filmie wideo mam do dyspozycji 54 000 klatek; dawni mistrzowie mieli tylko jedną. Jak najlepiej zrozumieć czas? Jeśli chcesz pojąć\, jak działa wzrok\, zawiąż sobie oczy. Jeśli chcesz zrozumieć czas\, przestań się ruszać. Masz tylko jedno spojrzenie. Oko otworzy się tylko raz\, a cały świat – wszystko\, co w danej chwili jest do opowiedzenia – musi znaleźć się w tym jednym mrugnięciu powieki. \nTak wykreował dzieła\, które są emanacją różnych form energii życiowej. \nBill Viola jest bez wątpienia najważniejszym w historii sztuki twórcą wideo-artu\, kontynuatorem odkryć i osiągnięć malarskich Giotta\, Rogiera van der Weydena\, Roberta Campina\, Hansa Memlinga\, Gerarda Davida\, Massaccia\, Uccella\, Vermeera\, Velázqueza\, Zurbarána\, de Ribery\, Goyi i innych mistrzów\, których obrazy odzierał z treści\, by stały się „imago” boskiego dzieła na ziemi. Poświęcił całe życie rozmyślaniom na temat narodzin\, starzenia się\, duchowości i śmierci człowieka. \nWystawa prezentująca 32 instalacje jest efektem współpracy dwóch instytucji- prywatnej Fundacji Tumult\, współorganizatora festiwalu zdjęć filmowych i Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. Poprzednia współpraca obydwu instytucji zaowocowała powstaniem wielu projektów\, w tym wystaw takich artystów jak David Lynch\, Marina Abramović\, Helmut Newton\, Patricia Piccinini\, Saskia Boddeke\, Peter Greenaway czy Julian Rosefeldt. \nZorganizowana w pierwszą rocznicę odejścia artysty\, wystawa Billa Violi zostanie udostępniona do zwiedzania w dwóch lokalizacjach: Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” i przestrzeni wystawowej budynku Fundacji Tumult. \nWięcej informacji o programie wydarzeń towarzyszących stronie internetowej Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu oraz na stronie: www.camerimage.pl \n\nBill Viola:\nWizje Czasu / Visions of Time » \nWystawa będzie prezentowana w dwóch lokalizacjach:\n \n– 1 – \nCentrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\nwww.csw.torun.pl\nKuratorzy: Marek Żydowicz i Kira Perov \nDyrektorka CSW „Znaki Czasu”: Anna Kompanowska\nKoordynatorka: Agnieszka Swoińska\nProdukcja: Michał Prewysz-Kwinto \nRealizacja instalacji wystawy:\nUlrich Leistner\, Ludger Hennig (235 Media)\, Radosław Radecki (MaxBud)\,\nWojciech Ruminski (CoCA „Znaki Czasu”)\, Adam Żuchliński \nWystawa została zorganizowana przy współpracy z Bill Viola Studio\nDyrektorka: Kira Perov\nDyrektor techniczny i projektant ekspozycji: Bobby Jablonski\nWsparcie kuratorskie: Gene Zazzaro \n– 2 – \nFundacja Tumult\nRynek Nowomiejski 28\nwww.camerimage.pl \n\nPartnerem głównym wydarzenia jest\nSamorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego.\nWystawa dofinansowana ze środków\nMinisterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta Toruń. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bill-viola-visions-of-time-wizje-czasu/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/BILL-VIOLA.jpg GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250802 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250613T145701Z LAST-MODIFIED:20250716T143346Z UID:26428-1754092800-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku DESCRIPTION:Wystawa Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku\nMuzeum Narodowe w Gdańsku przegląda magazyny i wyciąga z nich dawno niewidziane przez naszą publiczność dzieła\, gromadzone w zbiorach przez dziesiątki lat. Pragniemy pokazywać je w ramach serii „Kolekcja” – szeregu wystaw czasowych organizowanych w naszych różnych oddziałach. Tym razem mamy ogromną przyjemność zaprezentować bezcenny zbiór malarstwa z przełomu XIX i XX wieku z kolekcji Oddziału Sztuki Nowoczesnej\, Pałacu Opatów w Oliwie. \nW zbiorach Muzeum znajduje się niewielki\, lecz niezwykły w swojej warstwie artystycznej zbiór malarstwa polskiego XIX i początku XX wieku\, który trafił tu wskutek zmian geopolitycznych. Dopiero po 1945 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku (wówczas jako Muzeum Pomorskie) zaczęło gromadzić obrazy artystów polskich. Pierwsze dzieła były darami Ministerstwa Kultury i Sztuki\, a działania te miały podłoże natury ideologicznej – chodziło o stworzenie wizerunku Gdańska jako miasta polskiego. W ten sposób budowano nową tożsamość miasta\, niejako wtórnie uzupełniając jego muzealne zasoby o dokonania rodzimych twórczyń i twórców. To\, co przede wszystkim łączy tę kolekcję\, to znane i chętnie oglądane dzieła najważniejszych narodowych malarek i malarzy. \nBezpośrednim impulsem do prezentacji tej kolekcji jest również fakt\, że Patronką roku 2025 jest Olga Boznańska. W naszych zbiorach nie mogło zabraknąć obrazów jednej z najważniejszych przedstawicielek sztuki portretu i modernizmu. To właśnie postać tej wybitnej artystki i jej twórczość stała się bezpośrednią inspiracją do naszej opowieści o malarstwie polskim przełomu wieków. \nWystawa Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku\nWystawa skupia się na dorobku artystów\, którzy trwale wpisali się w kanon sztuki narodowej. Prace zgromadzone w gdańskim Muzeum reprezentują szerokie spektrum stylów i nurtów: od romantyzmu\, poprzez realizm i symbolizm\, aż po Młodą Polskę\, ukazując bogactwo i różnorodność sztuki tego okresu. Każde z prezentowanych dzieł to nie tylko arcydzieło samo w sobie\, ale także świadectwo epoki\, która obfitowała w przemiany społeczne\, kulturowe i artystyczne. \nNa wystawie będzie można podziwiać dzieła takich twórczyń i twórców jak: wspomniana już Olga Boznańska\, której portrety do dziś fascynują psychologiczną głębią\, czy Piotr Michałowski\, którego sceny batalistyczne i dynamiczne portrety konne są kwintesencją malarstwa romantycznego. Mistrzowski symbolizm odnajdziemy w obrazach Jacka Malczewskiego. Na wystawie znajdą się też płótna Stanisława Wyspiańskiego z jego niezrównaną dynamiczną kreską\, oraz entuzjastów intensywnej plamy barwnej\, jak u Józefa Pankiewicza\, Juliana Fałata\, Władysława Ślewińskiego czy Wojciecha Weissa. \nEkspozycję wzbogacą unikatowe fotografie z początku XX wieku\, pochodzące ze zbiorów Gdańskiej Galerii Fotografii. Prace Jana Bułhaka\, jednego z pionierów polskiej fotografii artystycznej\, Stanisława Filiberta Fleury’ego oraz Tadeusza Rzący nie tylko dokumentują minioną epokę\, ale również same w sobie stanowią dzieła sztuki. Ich obecność pozwala na głębsze zrozumienie kontekstu wizualnego czasów\, w których powstawało prezentowane malarstwo. \nCałość ekspozycji zamknie klamra narracyjna w postaci wideoartu i obrazów Katarzyny Swinarskiej\, które świadomie wchodzą w dialog z postacią Olgi Boznańskiej. Tworzą one fascynującą perspektywę skłaniającą do refleksji nad ponadczasowością sztuki. \n\nOlga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku\nz kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku \nCzas trwania: 2 sierpnia 2025 r. – 29 marca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej w Gdańsku\nKuratorka: Małgorzata Paszylka-Glaza (Dział Kolekcja Sztuki Nowoczesnej\, Oddział Sztuki Nowoczesnej MNG)\nWspółpraca kuratorska: Marta Cyuńczyk (Dział Organizacji Wystaw)\, Kacper Nadolski (Dział Teatralny\, Oddział Sztuki Nowoczesnej) URL:https://news.niezlasztuka.net/event/olga-boznanska-i-malarstwo-polskie-xix-i-poczatku-xx-wieku-z-kolekcji-muzeum-narodowego-w-gdansku/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/olga-boznanska-gdansk.png GEO:54.4110081;18.5571058 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250808 DTEND;VALUE=DATE:20251201 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250728T131531Z LAST-MODIFIED:20251211T132852Z UID:26619-1754611200-1764547199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Chełmoński DESCRIPTION:Wystawa Chełmoński\nKrakowska ekspozycja wieńczy monumentalną serię trzech wystaw monograficznych Józefa Chełmońskiego (1849–1914). Dwie wcześniejsze odsłony miały miejsce w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Wystawa obejmuje szeroki wybór obrazów olejnych oraz akwarel i prac rysunkowych pochodzących z wielu kolekcji prywatnych oraz ze zbiorów muzealnych\, krajowych i zagranicznych. Niezwykłość talentu autora Babiego lata oraz sensualna uroda jego dzieł sprawiły\, że uzyskał on rangę twórcy narodowego\, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego realizmu. \nJózef Chełmoński\, Powrót z balu | 1873\, własność prywatna\nDzieła Chełmońskiego warto podziwiać jako wybitne przykłady XIX-wiecznego realizmu i zachwycać się ich opracowaniem malarskim. Twórczość ta otwiera również współczesnego odbiorcę na umiłowanie przyrody z całym bogactwem świata fauny i flory\, przypominając o potrzebie troski o kondycję natury oraz konieczności harmonijnego z nią współegzystowania. Fascynuje także wyrazista ikonografia prac artysty\, obejmująca przedstawienia bazujące na odtwarzaniu zaobserwowanej codzienności oraz krajobrazów w najróżniejszych wariacjach pogodowych i sytuacyjnych. W ich odbiorze można pójść m.in. tropem tzw. zwrotu ludowego\, podejmując próbę przewartościowania tego\, co kryje się pod naszymi wyobrażeniami swojskości i rodzimości. \n\n \n \n \n \n \n Józef Chełmoński\, Babie lato | 1875\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n \n \n \n \n \n \n \n Józef Chełmoński\, Sielanka | 1885\, Bowers Museum\n \n \n\nMimo wrażenia intuicyjności i spontaniczności postawę twórczą Chełmońskiego cechuje konsekwencja podejmowanych motywów. Utrwalał współczesny sobie świat\, który – choć realny i powszedni – był przefiltrowany przez jego emocjonalność. Rezonowało to w postawie artysty jako szczególna symbioza realizmu i romantyzmu. \nNiewiarygodny potencjał dzieł Chełmońskiego zachęca do wytyczenia własnego szlaku podczas ich poznawania. Staraliśmy się\, by zwiedzanie naszej ekspozycji umożliwiało indywidualny kontakt z twórczością artysty\, bez konieczności jej szufladkowania i kategoryzowania. Uwrażliwienie na wielość i równorzędność interpretacji najlepiej pozwoli każdemu i każdej z nas odpowiedzieć na pytanie: jaki jest mój Chełmoński? \nJózef Chełmoński\, Noc gwiaździsta | 1888\, własność prywatna\, depozyt MNK\n\nChełmoński \n8 sierpnia – 30 listopada 2025 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nKuratorka: Aleksandra Krypczyk-De Barra\nKoordynacja: Ewa Kalita-Garstka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/chelmonski/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/chelmonski-mnk.png GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250814 DTEND;VALUE=DATE:20250926 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250806T163420Z LAST-MODIFIED:20250806T163420Z UID:26647-1755129600-1758844799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Matisse & Szafran. Radość formy DESCRIPTION:Wystawa Matisse & Szafran. Radość formy\n„Radość formy” to wystawa obejmująca grafiki powstałe na podstawie wycinanek Henriego Matisse’a\, jednego z najważniejszych artystów XX wieku\, wraz z wchodzącymi z nimi w dialog współczesnymi pracami Karola Szafrana – linorytami\, obiektami\, rysunkami oraz fotografiami. \nPrezentowane grafiki obydwu artystów ukształtował twórczy gest cięcia\, wydobywający z pewnej całości budzący estetyczną przyjemność fragment. Matisse wykonywał go za pomocą nożyczek\, które pozostawiając ślad cięcia tworzyły w gotowym dziele odniesienie do procesu twórczego; Szafran posługuje się skalpelem\, pozwalającym na precyzyjne oddanie obłości biologicznych kształtów. \nDynamiczne prace Matisse’a i Szafrana są pełne witalnej energii\, przywodzącej na myśl bergsonowską élan vital – siłę\, która ożywiając naturę wpisuje ją w ciąg nieustannego stawania się i zmienności\, wzrostu i dezintegracji. Także samo medium grafiki\, pozwalające na stworzenie wielu odbitek obrazu z jednej matrycy\, jest w pewien sposób spowinowacone z biologicznymi procesami rozrostu i reprodukcji. \nHenri Matisse\, Smutek króla\nDostrzeżona w naturze forma\, przechowana w pamięci twórcy jako wrażenie\, przeniesiona ze świata zewnętrznego do pracowni\, ma szansę ponownie zmaterializować się pod postacią linii i barw. Odradzając się\, przechodzi metamorfozę\, staje się czymś nowym. W procesie syntetyzacji przybiera kształt noszący ślad intuicyjnej wrażliwości artysty. W ten sposób\, radość obcowania z formami naturalnymi splata się z radością tworzenia form artystycznych. \n\nHenri Matisse (1869 – 1954) – Francuski malarz\, grafik\, rzeźbiarz. Studiował w Académie Julian u akademickiego malarza Williama-Adolphe’a Bouguereau’a oraz w École des beaux-arts w Paryżu u symbolisty Gustave’a Moreau. Istotny wpływ na jego twórczość miało także spotkanie z australijskim impresjonistą Johnem Russellem. Jeden z twórców i głównych przedstawicieli grupy Fowistów\, artystów\, którzy w latach 1905-1908 tworzyli obrazy cechujące się intensywną kolorystyką\, syntetycznością form i odejściem od naturalizmu. Prezentowane na wystawie „Radość formy” grafiki powstały na podstawie wycinanek\, które Matisse tworzył w późnym okresie swojej twórczości\, w latach ’40 i ’50\, kiedy związane z chorobą ograniczenia ruchowe uniemożliwiły mu pracę malarską i rzeźbiarską. \n\n \n \n \n \n \n Henri Matisse\, Niebieska kobieta\n \n \n \n \n \n \n \n Karol Szafran\, Tightly II\n \n \n\nKarol Szafran (ur. 1988) – Zajmuję się grafiką\, tworzy obiekty oraz instalacje. swoich działaniach stara się znaleźć idealny kompromis pomiędzy tym co nowoczesne\, a tym co klasyczne. Mechanizmy przyrody\, jej złożoność i różnorodność są dla niego niewyczerpanym źródłem inspiracji. W swoich działaniach\, poszukuje związków pomiędzy konstrukcją a dekonstrukcją\, wahań pomiędzy detalem a całością\, scalaniem a rozpadem\, porządkiem a chaosem. Bazuje na problemach teorii koloru i zasadach percepcji. Absolwent Wydziału Grafiki ASP w Krakowie (dyplom w Pracowni Drzeworytu prof. B. Miga) obecnie adiunkt na macierzystej uczelni. Jest laureatem stypendium w Akademie der Bildenden Künste w Wiedniu (2012–2013). W swym dorobku ma kilka wystaw indywidualnych oraz wiele krajowych i międzynarodowych pokazów. Stypendysta programów ministerialnych „Kultura w sieci” i „Kultura odporna” (2020)\, Laureat ogólnopolskiego konkursu „Transgrafia 1.5” SMTG Kraków 2020. Zdobył wyróżnienie honorowe w 4. Międzynarodowym Biennale Grafiki w Erywaniu 2023. Uczestnik najważniejszych światowych przeglądów graficznych. Jego prace znajdują się w prestiżowych kolekcjach (m. in.China Printmaking Museum w Guanlan czy International Print Biennale w Erywaniu.) oraz prywatnych zbiorach. Mieszka i tworzy w Krakowie. \n\nMatisse & Szafran. Radość formy \nWernisaż: 14 sierpnia 2025 r.\, godz. 18:00\nIMO Galeria\nKuratorka: Weronika Pisarska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/matisse-szafran-radosc-formy/ LOCATION:IMO GALERIA\, Rynek 5/ Kopernika 1\, Stary Sącz\, 33-340\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/matisse-i-szfran.jpg GEO:49.563710219419;20.636949632666 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=IMO GALERIA Rynek 5/ Kopernika 1 Stary Sącz 33-340 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek 5/ Kopernika 1:geo:20.636949632666,49.563710219419 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250828 DTEND;VALUE=DATE:20251101 DTSTAMP:20260714T051858 CREATED:20250728T121431Z LAST-MODIFIED:20251031T102635Z UID:26600-1756339200-1761955199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Joanna Helander. Możność utrwalania DESCRIPTION:Wystawa Joanna Helander. Możność utrwalania\nJoanna Helander jest fotografką\, która nie tylko dokumentuje rzeczywistość\, ale przede wszystkim interpretuje ją\, rozpoznaje i przeżywa. Najnowsza wystawa „Możność utrwalania”\, prezentująca jej prace w Muzeum Literatury w Warszawie od 28 sierpnia do 31 października 2025\, to opowieść o tym\, jak fotografia staje się medium pamięci – tej zbiorowej oraz głęboko osobistej. \nW centrum zainteresowania Joanny Helander znajduje się człowiek: poeta\, pisarz\, aktor\, reżyser\, ale też świadek historii\, uczestnik protestów\, emigrant. Stworzone przez nią portrety polskich twórców drugiej połowy XX wieku\, m.in. Stanisława Barańczaka\, Mirona Białoszewskiego\, Ryszarda Krynickiego\, Juliana Kornhausera\, Adama Zagajewskiego\, Czesława Miłosza\, Wisławy Szymborskiej czy członków zespołu Teatru Ósmego Dnia\, nie są wyłącznie świadectwem jej artystycznego spojrzenia. Helander nie fotografowała „obiektów kultury”\, fotografowała przyjaciół\, ludzi bliskich jej światopoglądowo i emocjonalnie. \n\n \n \n \n \n \n Joanna Helander\, Szymborska w swoim mieszkaniu | 1983\, Kraków\n \n \n \n \n \n \n \n Joanna Helander\, Ryszard Krynicki | 1980\, Poznań\n \n \n\nFotografie zestawione na wystawie z listami\, dokumentami\, fragmentami wierszy i filmami tworzą wielowarstwową narrację o literackim Pokoleniu ’68. Formacyjnym momentem dla tych twórców były wydarzenia Marca ’68 – moment buntu i społecznego przebudzenia. Helander również brała udział w protestach\, które ogarnęły kraj. Sprzeciwiła się interwencji w Czechosłowacji\, za co została objęta inwigilacją i represjami\, ostatecznie trafiła do więzienia. Jej późniejsza emigracja do Szwecji nie była więc ucieczką\, lecz aktem politycznym. Fotografując Polskę\, fotografowała kraj sobie bliski i obcy jednocześnie. \nHelander tworzy obrazy\, które zatrzymują rzeczywistość w momencie wewnętrznego napięcia – między prywatnością a politycznością\, między jednostką a systemem\, między teraźniejszością a wspomnieniem. \nJoanna Helander\, Alicja i Julian Kornhauser | 1980\, Kraków\nWystawa „Możność utrwalania” – poprzez osobiste dokumenty i fotografie przekazane przez artystkę\, ale też rozmaite artefakty pochodzące ze zbiorów Muzeum Literatury – przybliży widzom postać Joanny Helander\, ukaże specyfikę PRL-u oraz pozwoli zanurzyć się w świecie literatury\, teatru\, filmu. \nW ramach ekspozycji zaprezentowane zostaną również diaporamy i filmy zrealizowane wspólnie z Bo Perssonem (m.in. „Walc z Miłoszem”). Nadadzą wystawie wymiar kontemplacyjny oraz będą zaproszeniem do uważnego odbioru – słuchania\, patrzenia\, przeżywania. \nFotografie Joanny Helander są dowodem na to\, że artysta nie przestaje być związany z krajem pochodzenia – nawet jeśli oddzielają go od niego kilometry czy granice. Ta „podwójna optyka” – emigrantki i uczestniczki wydarzeń – czyni z jej prac wyjątkowy dokument: intymny i historyczny jednocześnie. \nJoanna Helander\, Stanisław Barańczak | 1980\, Poznań\nJOANNA HELANDER \nUrodzona w 1948 roku w Rudzie Śląskiej. Fotografka\, reżyserka filmów dokumentalnych\, pisarka i tłumaczka. Znana dokumentalistka życia codziennego w PRL-u oraz autorka filmowych i fotograficznych portretów przedstawicieli polskiej i szwedzkiej kultury. Studiowała romanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim\, gdzie w 1968 roku uczestniczyła w działaniach opozycyjnych\, sprzeciwiając się inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Do Szwecji wyemigrowała w 1971 roku\, tam też ukończyła studia fotograficzne. Autorka wielu albumów fotograficznych\, m.in.: „Kobieta” (1978)\, „Gerard K. – listy z Polski” (1986)\, „Gdyby ta Polka była tutaj z nami” (1999)\, „Baby patrzą” (2019) czy „Nieznany dworzec” (2019). Współtwórczyni wielokrotnie nagradzanych autorskich filmów dokumentalnych\, m.in.: „Teatr Ósmego Dnia” (1992)\, „Powroty” (1994)\, „Walc z Miłoszem” (2011)\, „Watching the Moon at Night – o terroryzmie i antysemityzmie” (2016). Mieszka i pracuje w Göteborgu\, często przebywa w Krakowie. \nJoanna Helander\, Kornel Filipowicz | 1982\, Kraków\n\nJoanna Helander. Możność utrwalania \nWernisaż: 28 sierpnia 2025 r.\, godz. 19:00\nMuzeum Literatury im. Adama Mickiewicza\nKuratorki: Sonia Jaszczyńska\, Olga Wiktoria Wybodowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/joanna-helander-moznosc-utrwalania/ LOCATION:Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie\, Rynek Starego Miasta 20\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-272\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/ML_Helander_Plakat.jpg GEO:52.250281;21.01243 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie Rynek Starego Miasta 20 Warszawa Mazowieckie 00-272 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Starego Miasta 20:geo:21.01243,52.250281 END:VEVENT END:VCALENDAR