BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250501 DTEND;VALUE=DATE:20260301 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250510T113944Z LAST-MODIFIED:20250707T112654Z UID:26240-1746057600-1772323199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy DESCRIPTION:Nie karć mnie Panie\, w Twoim gniewie\ni nie karz mnie w Twej zapalczywości!\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały\ni ręka Twoja zaciążyła nade mną.\nNie ma w mym ciele nic zdrowego na skutek Twego zagniewania\,\nnic nietkniętego w mych kościach na skutek mego grzechu.\nBo winy moje przerosły moją głowę\,\ngniotą mnie jak ciężkie brzemię.\n(Psalm 38\, 2-5) \nWystawa Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy\nZaraza towarzyszyła i towarzyszy wszystkim cywilizacjom i społeczeństwom\, kształtując ich historię\, zwyczaje i kulturę. Jej na przemian rosnący i malejący oddech powodował\, że stanowiła zarówno przekleństwo\, jak i codzienność\, była oczekiwanym doświadczeniem\, wywołującym zawsze ten sam rodzaj strachu i odrazy. Wydawało się\, że świat nie może bez niej istnieć. Przychodziła cicho\, z pokorą\, otulona w słońce\, porą późnego lata\, by po chwili przeobrazić się w furię\, która jesiennym oddechem zmiatała ludzki i zwierzęcy żywot. Zaprzyjaźniona ze Śmiercią\, jak jej bliźniacza siostra\, gasiła los\, wywracała porządek społeczny do góry nogami\, czyniła władcą strach i samotność\, przyprowadzała rozpacz\, biedę i głód. Zezwalała by człowiek padł na kolana i w pokorze uznał własną małość i grzeszność wobec bóstwa/wobec Boga/wobec Sacrum/wobec Natury… \nOd czasów starożytnych postrzegano zarazę jako karę zesłaną przez Sacrum na człowieka wskutek jego grzechów\, przy czym wyobrażano ją sobie jako deszcz strzał\, grotów\, pocisków zrzuconych z nieba (złowieszczy aspekt strzały objawia się już w samej nazwie\, w j. greckim oznaczał ją wyraz tokson\, od którego utworzono słowo toksikon – trucizna). \n\n \n \n \n \n \n Triumf Śmierci | XVIII w.\, Klasztor OO. Dominikanów\, Gidle\n \n \n \n \n \n \n \n Święty Sebastian i anioł wyciągający strzały z jego ciała | 1771\, kościół pw. Św. Michała Archanioła i Matki Bożej Szkaplerznej\, Postolin\n \n \n\nStarożytnych bogów plagi Apolla\, Artemidę i Herkulesa łączyła porażająca moc zsyłania gorączki i zarazy przy pomocy deszczu strzał. Motyw miecza/strzał/grotów/pocisków/błyskawic wymierzonych jako kara na grzeszną ludzkość pojawia się również wielokrotnie w Biblii (najczęściej w Psalmach i księgach profetycznych). \nW średniowieczu i czasach nowożytnych topos zarazy pojmowanej jako „boski bicz”\, „boska kara”\, „strzały boskiego gniewu” trwał nadal. Epidemia była wyrazem mściwości Boga\, Jego siły i gniewu\, obrazowała boską dezaprobatę\, odpowiedź na pogwałcenie praw moralnych.\nTak mocne zjawisko społeczne\, medyczne i kulturowe jakim były kolejne epidemie nie mogło -co wydaje się oczywiste-nie wpłynąć na sztukę\, stąd intensywna obecność tego tematu w literaturze\, malarstwie czy rzeźbie. \nDer Doctor Schnabel von Rom\, grafika satyryczna Paul Furst | ok. 1656\, przerys grafiki z publikacji L. Charewiczowa\, Klęski zaraz w dawnym Lwowie\nW trakcie trwania zarazy fundowano ołtarze i obrazy z wizerunkiem świętych leczących\, stawiano tzw. dżumowe kolumny – kamienne słupy z figurą morowego patrona oraz dżumowe krzyże. W kościołach umieszczano epitafia osób zmarłych na zarazę\, które w jakże ulotny sposób zachowywały na chwilę portret tych\, którzy odeszli nagle… Powstawały dzienniki czasów zarazy\, morowe kazania i pieśni. Ściśle związane z epidemicznym czasem były również ikonograficzne przedstawienia tzw. Triumfu Śmierci. \nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały. Anatomia zarazy – to wystawa czasowa\, która w oparciu o zachowane dokumenty i dzieła sztuki\, przybliża złożoność pojęcia zarazy\, ukazując szczególny sposób jej postrzegania przez ludzi żyjących w średniowieczu i czasach nowożytnych. \n\nUtkwiły bowiem we mnie Twoje strzały.\nAnatomia zarazy \n1 maja 2025 r. – 28 lutego 2026 r.\nWystawa w Szpitalu św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika)\nKurator: Jowita Jagla URL:https://news.niezlasztuka.net/event/utkwily-bowiem-we-mnie-twoje-strzaly-anatomia-zarazy/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny\, ul. Stara 6\, Frombork\, 14-530\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/anatomia-zarazy.png GEO:54.35805872798;19.68787595499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny ul. Stara 6 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stara 6:geo:19.68787595499,54.35805872798 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250510 DTEND;VALUE=DATE:20260126 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250508T052236Z LAST-MODIFIED:20260129T084321Z UID:26237-1746835200-1769385599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową DESCRIPTION:Wystawa Etnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową\nW Polsce wyróżnić możemy prawie setkę różnych typów strojów ludowych. Na samym Górnym Śląsku było ich kilka\, a w lokalnych odmianach – kilkanaście. Każdy miał wyjątkowy charakter i był swego rodzaju komunikatem pełnym symbolicznych znaczeń. Był wizytówką człowieka\, informował o pochodzeniu\, statusie społecznym\, cywilnym czy przynależności do konkretnej społeczności. Na Górnym Śląsku był też elementem patriotyzmu\, manifestacją przynależności do narodowości polskiej. \nNie ma już pokolenia\, które nosiło tradycyjny śląski strój od narodzin do śmierci. Są jego miłośnicy\, regionaliści\, którzy zakładają strój – oryginalny\, jeszcze po przodkach czy zrekonstruowany – na potrzeby występów. Kolekcje tradycyjnych ubiorów posiadają muzea\, które zachowują je dla potomności\, udostępniają do badań\, wystaw i publikacji. \nStrój ten jednak nie musi odejść w zapomnienie\, może być atrakcyjny również dla młodego pokolenia. Wystawa pokazuje\, że jest on nie tylko oryginalny i piękny\, ale ma ogromny potencjał\, by być niegasnącym źródłem inspiracji. Te elementy strojów\, które w sposób przemyślny modelują sylwetkę\, te\, które zachwycają krojem czy fakturą i bogactwem tkanin\, różnorodnym zdobnictwem\, wreszcie same ozdoby i biżuteria obecne w strojach śląskich\, mogą być natchnieniem dla projektantów mody\, artystów i dizajnerów. \nNa nasze zaproszenie inspiracji w bogatej muzealnej kolekcji śląskich strojów ludowych poszukała projektantka Beata Bojda ze Skoczowa\, znana z artystycznych\, niezwykle barwnych i energetycznych projektów mody nawiązujących do sztuki ludowej\, dziedzictwa regionu. Stworzona kolekcja może być alternatywą dla śląskiego stroju ludowego w tradycyjnej formie\, ale i ukłonem w stronę świadomej mody i ekologii. \nNa wystawie prezentujemy wybrane elementy śląskich strojów ludowych z różnych ziem Górnego Śląska\, które pochodzą najczęściej sprzed ponad wieku. Należały do kogoś\, kto wiedział\, jak je zestawiać i nosić\, by tradycji stawało się zadość. Ale też\, by wyglądać w nich dumnie\, elegancko i naturalnie\, co pokażą archiwalne fotografie. Obok nich zobaczymy projekty Beaty Bojdy inspirowane strojem śląskim i stylizowane z oryginalnymi ubiorami z muzealnej kolekcji. Dopełnią je artystyczne zdjęcia stworzonych kreacji zrealizowane w muzeum podczas specjalnej sesji fotograficznej. Kuratorki wystawy mają nadzieję\, że bogactwo i oryginalność śląskiego stroju ludowego zainspiruje także każdego z nas. ~ Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul \nNazwę kolekcji Etnoalternatywa zaczerpnęłam od tytułu wystawy\, do której zaprosiły mnie kuratorki. W śląskim stroju ludowym zachwyciły mnie tkaniny\, krój\, modelowanie sylwetki\, dziewczęcy wianek\, kwiaty na wstążkach\, kaftanach czy fartuchach. Te ostatnie zainspirowały mnie do zaprojektowania tkanin będących bazą kolekcji. \nCzęść kostiumów powstała poprzez dekonstrukcję już istniejących ubiorów w myśl filozofii świadomej mody\, niektóre połączono z oryginalnymi elementami z muzealnej kolekcji. Wszystko po to\, by pokazać alternatywę dla potencjału\, jaki tkwi w niejednej śląskiej szafie. \nW przygotowanej kolekcji są też\, charakterystyczne dla moich projektów\, korony i ozdoby z bibułowych kwiatów. Tworząc kreacje\, wykorzystałam także zakupione na pchlich targach dekoracyjne tkaniny\, haftowane makatki\, koronkowe serwetki. Powstały więc uzupełniające całość\, upcyklingowe bluzki\, spódnice\, płaszcze i nakrycia głowy. \nKolekcja Etnoalternatywa dobrze wpisuje się w obecny trend w modzie\, jakim jest wykorzystanie ubiorów do tworzenia zupełnie nowych kreacji oraz łączenie współczesnego wzornictwa z motywami regionalnymi. A w śląskim stroju ludowym tkwi ogromny potencjał dla projektantów i kreatorów mody. ~ Beata Bojda \n\nEtnoalternatywa. Nowe spojrzenie na modę ludową \n10.05.2025 – 25.01.2026\nMuzeum Śląskie w Katowicach \nKuratorki: Krystyna Pieronkiewicz-Pieczko\, Małgorzata Paul URL:https://news.niezlasztuka.net/event/etnoalternatywa-nowe-spojrzenie-na-mode-ludowa/ LOCATION:Muzeum Śląskie w Katowicach\, ul. T. Dobrowolskiego 1\, Katowice\, 40-205\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/etno.jpg GEO:50.263513;19.034888 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Śląskie w Katowicach ul. T. Dobrowolskiego 1 Katowice 40-205 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. T. Dobrowolskiego 1:geo:19.034888,50.263513 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250523 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250523T144838Z LAST-MODIFIED:20260504T080418Z UID:26317-1747958400-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Muminki: drzwi są zawsze otwarte DESCRIPTION:Wystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuzeum Kinematografii w Łodzi zaprasza od 23 maja na wystawę „Muminki: drzwi są zawsze otwarte”. Jej tytuł to jednocześnie hasło jubileuszu Moomin80. Bo Muminki mają już 80 lat\, jeśli liczyć od pierwszej opublikowanej historii\, której są bohaterami. \nMuzeum Kinematografii ma szczególnie dobry powód\, by świętować 80-lecie Muminków. Studio Małych Form Filmowych Se-Ma-For w Łodzi w latach 1977–1982 zrealizowało serial animowany Opowiadania Muminków na podstawie książek Tove Jansson. W kolekcji Muzeum znajdują się oryginalne lalki półpłaskie\, które zagrały w animacji. \nProdukcję serialu w Łodzi poprzedził sukces czytelniczy książek Tove Jansson w Polsce. Jako pierwsza została wydana część chronologicznie trzecia – W Dolinie Muminków w 1964 r. Książki wspaniale przetłumaczyły z języka szwedzkiego Irena Szuch-Wyszomirska i Teresa Chłapowska. \nW latach 70. i 80. XX wieku poszczególne tomy ukazywały się w fantastycznie wysokich nakładach 50 tys. egzemplarzy. \nOdcinek pilotażowy polskiej animowanej adaptacji Muminków\, Wiosna w Dolinie\, był gotowy w 1977 r. Tove Jansson zależało na wysokiej jakości artystycznej filmów. Scenariusze kolejnych epizodów serialu Opowiadania Muminków pisane w Se-Ma-Forze były wysyłane pocztą do Helsinek. Tove i Lars Jansson wprowadzali poprawki i odsyłali uwagi. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte\nMuminki i Tove Jansson \nMałe trolle i duża powódź ukazały się w Finlandii w 1945 r. Pierwsza\, niewielkich rozmiarów książka zapoczątkowała cykl złożony z dziewięciu części; ostatnia\, Dolina Muminków w listopadzie\, ukazała się w 1970 r. Znają je czytelnicy na całym świecie\, zostały przetłumaczone na ponad 60 języków. \nW Dolinie Muminków ceni się takie wartości jak przyjaźń\, rodzina\, miłość\, życzliwość\, wolność\, tolerancja i umiłowanie przygody. \nWystawa Muminki: drzwi są zawsze otwarte to pierwsza w Polsce duża ekspozycja przedstawiająca świat Doliny Muminków oraz obecność Muminków w polskiej kulturze – od pierwszych książek wydanych po polsku 60 lat temu przez unikalną polską serię filmów animowanych o Muminkach po kulturę fanowską i polski Moomin art. \n\nMuminki: drzwi są zawsze otwarte \n23 maja 2025 – 29 marca 2026 rok\nMuzeum Kinematografii w Łodzi\nKuratorki: Marzena Bomanowska\, Zuzanna Woźniak-Keppe\nProjekt i identyfikacja wizualna: Lotne Studio\nProdukcja wystawy: Rafał Andrzejczak\, Jędrzej Hejduk\, Grzegorz Steć\nWykonanie: Ferwor URL:https://news.niezlasztuka.net/event/muminki-drzwi-sa-zawsze-otwarte/ LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/05/MKL_Muminki_Grafiki.jpg GEO:51.7596813;19.4742118 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250627 DTEND;VALUE=DATE:20260202 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250728T094731Z LAST-MODIFIED:20250728T094731Z UID:26581-1750982400-1769990399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie DESCRIPTION:Aleksandra Ekster\, Projekt kostiumu Bachantki do spektaklu Famira Kifaried\, Teatr Kameralny\, Moskwa | 1916\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy\nWystawa W oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie przybliża polifonię artystycznych postaw i tożsamości\, które rozwinęły się w pierwszych dekadach XX wieku. Opowiada historię modernistycznych artystów i artystek oraz ich wizualnych eksperymentów\, poprzez które starali się oni odnowić kulturę i autonomię Ukrainy. Terytorium tego kraju było przez stulecia podzielone pomiędzy różne imperia\, jednak okresy suwerenności przyczyniły się do wykształcenia odrębnej tożsamości. A w XIX wieku ta narodowa świadomość znalazła swoją emanację w sztuce i literaturze. Skomplikowana historia wytworzyła szczególny profil kulturalny zrodzony z fuzji środowisk ukraińskich\, polskich\, rosyjskich i żydowskich. \n\n \n \n \n \n \n Ołeksandr Bohomazow\, Ostrzenie pił | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Iwan Padałka\, Fotograf | 1927\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\nModernizm w Ukrainie rozwijał się w wieloaspektowym kontekście społeczno-politycznym\, znaczonym I wojną światową\, rozpadem Imperium Rosyjskiego i Imperium Austro-Węgierskiego\, powstaniem niezależnej Ukraińskiej Republiki Ludowej (1918–1921) i wreszcie wchłonięciem ziem ukraińskich przez Związek Radziecki i II Rzeczpospolitą. Pomimo tego politycznego zamieszania był to okres prawdziwego rozkwitu kultury ukraińskiej. \nW oku cyklonu to jeden z najobszerniejszych dotąd przeglądów sztuki nowoczesnej z Ukrainy. Wędrującą po świecie wystawę prezentowano wcześniej w innych miastach europejskich\, między innymi w Madrycie\, Wiedniu i Londynie. Na obecną odsłonę składa się nowy wybór dzieł z trzech muzeów ukraińskich – Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\, Muzeum Sztuki Teatralnej\, Muzycznej i Filmowej Ukrainy oraz Narodowego Muzeum Ukraińskiej Sztuki Dekoracyjnej – pokazywanych w dialogu z awangardowymi pracami ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi oraz z kilku kolekcji prywatnych. \n\n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Portret dziewczynki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n \n \n \n \n \n Mykoła Kasperowycz\, Kaczki | lata 20\, Narodowe Muzeum Sztuki Ukrainy\n \n \n\n\nW oku cyklonu. Modernizm w Ukrainie \n27 czerwca 2025 r. – 01 lutego 2026 r.\nms2. Muzeum Sztuki w Łodzi\nZespół kuratorski: Konstantin Akinsha\, Katia Denysova URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-oku-cyklonu-modernizm-w-ukrainie/ LOCATION:MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi\, Ogrodowa 19\, Łódź\, 91-065\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/w-oku-cyklonu.png GEO:51.7784266;19.4497869 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=MS2 – Muzeum Sztuki w Łodzi Ogrodowa 19 Łódź 91-065 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Ogrodowa 19:geo:19.4497869,51.7784266 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250802 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250613T145701Z LAST-MODIFIED:20250716T143346Z UID:26428-1754092800-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku DESCRIPTION:Wystawa Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku\nMuzeum Narodowe w Gdańsku przegląda magazyny i wyciąga z nich dawno niewidziane przez naszą publiczność dzieła\, gromadzone w zbiorach przez dziesiątki lat. Pragniemy pokazywać je w ramach serii „Kolekcja” – szeregu wystaw czasowych organizowanych w naszych różnych oddziałach. Tym razem mamy ogromną przyjemność zaprezentować bezcenny zbiór malarstwa z przełomu XIX i XX wieku z kolekcji Oddziału Sztuki Nowoczesnej\, Pałacu Opatów w Oliwie. \nW zbiorach Muzeum znajduje się niewielki\, lecz niezwykły w swojej warstwie artystycznej zbiór malarstwa polskiego XIX i początku XX wieku\, który trafił tu wskutek zmian geopolitycznych. Dopiero po 1945 roku Muzeum Narodowe w Gdańsku (wówczas jako Muzeum Pomorskie) zaczęło gromadzić obrazy artystów polskich. Pierwsze dzieła były darami Ministerstwa Kultury i Sztuki\, a działania te miały podłoże natury ideologicznej – chodziło o stworzenie wizerunku Gdańska jako miasta polskiego. W ten sposób budowano nową tożsamość miasta\, niejako wtórnie uzupełniając jego muzealne zasoby o dokonania rodzimych twórczyń i twórców. To\, co przede wszystkim łączy tę kolekcję\, to znane i chętnie oglądane dzieła najważniejszych narodowych malarek i malarzy. \nBezpośrednim impulsem do prezentacji tej kolekcji jest również fakt\, że Patronką roku 2025 jest Olga Boznańska. W naszych zbiorach nie mogło zabraknąć obrazów jednej z najważniejszych przedstawicielek sztuki portretu i modernizmu. To właśnie postać tej wybitnej artystki i jej twórczość stała się bezpośrednią inspiracją do naszej opowieści o malarstwie polskim przełomu wieków. \nWystawa Olga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku\nWystawa skupia się na dorobku artystów\, którzy trwale wpisali się w kanon sztuki narodowej. Prace zgromadzone w gdańskim Muzeum reprezentują szerokie spektrum stylów i nurtów: od romantyzmu\, poprzez realizm i symbolizm\, aż po Młodą Polskę\, ukazując bogactwo i różnorodność sztuki tego okresu. Każde z prezentowanych dzieł to nie tylko arcydzieło samo w sobie\, ale także świadectwo epoki\, która obfitowała w przemiany społeczne\, kulturowe i artystyczne. \nNa wystawie będzie można podziwiać dzieła takich twórczyń i twórców jak: wspomniana już Olga Boznańska\, której portrety do dziś fascynują psychologiczną głębią\, czy Piotr Michałowski\, którego sceny batalistyczne i dynamiczne portrety konne są kwintesencją malarstwa romantycznego. Mistrzowski symbolizm odnajdziemy w obrazach Jacka Malczewskiego. Na wystawie znajdą się też płótna Stanisława Wyspiańskiego z jego niezrównaną dynamiczną kreską\, oraz entuzjastów intensywnej plamy barwnej\, jak u Józefa Pankiewicza\, Juliana Fałata\, Władysława Ślewińskiego czy Wojciecha Weissa. \nEkspozycję wzbogacą unikatowe fotografie z początku XX wieku\, pochodzące ze zbiorów Gdańskiej Galerii Fotografii. Prace Jana Bułhaka\, jednego z pionierów polskiej fotografii artystycznej\, Stanisława Filiberta Fleury’ego oraz Tadeusza Rzący nie tylko dokumentują minioną epokę\, ale również same w sobie stanowią dzieła sztuki. Ich obecność pozwala na głębsze zrozumienie kontekstu wizualnego czasów\, w których powstawało prezentowane malarstwo. \nCałość ekspozycji zamknie klamra narracyjna w postaci wideoartu i obrazów Katarzyny Swinarskiej\, które świadomie wchodzą w dialog z postacią Olgi Boznańskiej. Tworzą one fascynującą perspektywę skłaniającą do refleksji nad ponadczasowością sztuki. \n\nOlga Boznańska i… malarstwo polskie XIX i początku XX wieku\nz kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku \nCzas trwania: 2 sierpnia 2025 r. – 29 marca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej w Gdańsku\nKuratorka: Małgorzata Paszylka-Glaza (Dział Kolekcja Sztuki Nowoczesnej\, Oddział Sztuki Nowoczesnej MNG)\nWspółpraca kuratorska: Marta Cyuńczyk (Dział Organizacji Wystaw)\, Kacper Nadolski (Dział Teatralny\, Oddział Sztuki Nowoczesnej) URL:https://news.niezlasztuka.net/event/olga-boznanska-i-malarstwo-polskie-xix-i-poczatku-xx-wieku-z-kolekcji-muzeum-narodowego-w-gdansku/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/07/olga-boznanska-gdansk.png GEO:54.4110081;18.5571058 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250910 DTEND;VALUE=DATE:20260706 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250630T131752Z LAST-MODIFIED:20250630T131752Z UID:26511-1757462400-1783295999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Pokaz w Galerii Sztuki XX wieku. Olga Boznańska DESCRIPTION:Olga Boznańska\, Autoportret | 1906\nW tym roku przypada 160-lecie urodzin i 85-lecie śmierci Olgi Boznańskiej (1865–1940) – obie rocznice Muzeum Narodowe w Warszawie zdecydowało się uczcić pokazem blisko trzydziestu prac malarki z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. \nOlga Boznańska zaliczana jest do grona najwybitniejszych artystek europejskich. Córka Francuzki i Polaka\, urodziła się w Krakowie. Edukację artystyczną rozpoczęła w 1884 roku w rodzinnym mieście\, na Wydziale Artystycznym Wyższych Kursów dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego. W 1885 roku wyjechała do Monachium\, gdzie zapisała się do prywatnej pracowni Carla Kricheldorfa\, uczęszczała również na zajęcia do Wilhelma Dürra. W Monachium prowadziła bogate życie towarzyskie\, skupione wokół pracowni Józefa Brandta oraz artystów niemieckich. Od 1889 roku miała własne atelier. W 1898 roku została członkinią prestiżowego Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Zachęcona powodzeniem\, w tym samym roku osiadła w Paryżu\, gdzie bez reszty oddała się sztuce. W czasach\, gdy kobiet nie przyjmowano na wyższe uczelnie artystyczne\, Boznańska do perfekcji opanowała malarskie rzemiosło\, wypracowała własny styl\, aktywnie uczestniczyła w życiu wystawienniczym. Zdobyła powszechne uznanie jako portrecistka\, z upodobaniem podejmowała także temat martwej natury. Boznańska nie malowała w plenerze\, całe jej życie koncentrowało się wokół pracowni. Letnie miesiące spędzała w Krakowie\, gdzie tworzyła w jej rodzinnym domu przy ulicy Wolskiej 21. \nPracownie Boznańskiej obrosły legendą – tam odbywały się spotkania towarzyskie w międzynarodowym gronie\, tam powstawały charakterystyczne\, ekspresyjne w formie portrety psychologiczne\, które przyniosły jej światową sławę. W Paryżu artystka prowadziła również działalność dydaktyczną: od 1908 roku uczyła w prywatnej Académie de la Grande Chaumière\, udzielała także korekt malarskich w swej pracowni. Regularnie uczestniczyła w życiu wystawienniczym. Przez 32 lata brała udział w paryskim Salonie Société nationale des beaux-arts. Została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Trzy zakupione przez rząd francuski obrazy Boznańskiej należą dziś do zbiorów Musée d’Orsay w Paryżu i – przy okazji ogłoszenia przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Boznańską patronką roku 2025 – do końca roku jubileuszowego będą eksponowane w tym muzeum. \nPrezentacja wybranych prac artystki w ramach ekspozycji stałej Muzeum w Galerii Sztuki XIX Wieku. \n\nPokaz w Galerii Sztuki XX wieku.\nOlga Boznańska \n10 września 2025 r. – 5 lipca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Warszawie | Galeria Sztuki XIX Wieku\nKuratorka: Renata Higersberger URL:https://news.niezlasztuka.net/event/pokaz-w-galerii-sztuki-xx-wieku-olga-boznanska/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/06/boznanska_-_glowne_-_olga_boznanska_autoportretmXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250912 DTEND;VALUE=DATE:20260831 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250905T093702Z LAST-MODIFIED:20260115T114149Z UID:26812-1757635200-1788134399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Heliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła. Nicolas Grospierre DESCRIPTION:Heliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła. Nicolas Grospierre\nHeliogramy autorstwa Nicolasa Grospierre’a zostaną zaprezentowane na wystawie czasowej w Sali Salomona w Pałacu na Wyspie. Powstałe z siły światła\, koloru i materii prace wypełnią puste pola po zniszczonych w czasie II wojny światowej obrazach Marcello Bacciarellego. \nWielkoformatowe malowidła w Sali Salomona zostały wykonane przez Marcello Bacciarellego w latach 1788-1793 jako część ikonograficznego programu króla Stanisława Augusta. Na ścianach i sklepieniu nadworny malarz przedstawił sceny z historii biblijnego króla Salomona. To właśnie od niego pochodzi nazwa majestatycznego wnętrza. \nPrzedstawienia z życia słynącego z mądrości starotestamentowego władcy miały wymiar symboliczny – były manifestem królewskich reform i dążeń. Dobry władca\, jak wówczas uważano\, podobnie jak Salomon\, powinien kierować się w swych rządach nie tylko cnotą mądrości i wynikającą z niej sprawiedliwością\, lecz także dbać o dobrobyt kraju i utrzymanie pokoju. Stanisław August\, stawiając sobie za wzór biblijnego władcę\, pragnął osiągnąć podobne cele. Ukazanie Świątyni Jerozolimskiej\, do której Salomon zmierza z orszakiem niosącym Arkę\, symbolizowało Konstytucję 3 maja – największe dokonanie rządów Stanisława Augusta. W obrazach Marcello Bacciarellego przewijała się też gorzka autorefleksja dotyczącą losów reformy i sytuacji politycznej w przededniu ostatniego rozbioru Polski. \nZarówno plafon\, jak i naścienne malowidła w Sali Salomona zostały całkowicie zniszczone wskutek pożaru\, który Niemcy wzniecili w Pałacu na Wyspie\, opuszczający Łazienki Królewskie w 1944 r. Od lat 60. XX w.\, gdy odnowiony po wojennych zniszczeniach zabytek otwarto dla publiczności\, dwie wielkie złocone ramy\, plafon i pola faset pozostawały puste. \nHeliogramy w Sali Salomona \nHeliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła. Nicolas Grospierre\nPo licznych debatach w gronie ekspertów m.in. z zakresu historii sztuki i konserwacji\, poświęconych rekonstrukcji dekoracji malarskich w Sali Salomona\, Muzeum Łazienki Królewskie postanowiło zaprosić współczesnych twórców\, by podjęli próbę odkrywania na nowo artystycznych oraz ideowych wizji Stanisława Augusta. \nProjekt inicjują prace autorstwa Nicolasa Grospierre’a. Zmieniające się pod wpływem słońca heliogramy\, które wypełnią puste pola po zniszczonych przez ogień obrazach Marcello Bacciarellego\, odzwierciedlają\, jak podkreśla artysta\, „zarówno obecność\, jak i nieobecność\, trwałość i nietrwałość (…)\, stanowią pomost między tym co fizyczne\, a tym\, co metafizyczne\, między tym\, co widzimy\, a tym\, co pozostaje poza granicami naszej percepcji”. \nHeliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła. Nicolas Grospierre\nSą to prace na wielu płaszczyznach pełne symboli\, począwszy od siły słońca\, które kreowało na nich wzory\, gdy były wystawione na jego działanie w łazienkowskich ogrodach. Heliogramy to również efekt dialogu między licznymi społecznościami\, zarówno wokół\, jak i w Muzeum. Połączyły zaangażowanie wielu osób z genialnymi wizjami artysty. \n\nNicolas Grospierre (ur. 1975) – fotograf architektury\, artysta posługujący się fotografią jako narzędziem twórczym. Dorastał we Francji\, w Polsce mieszka od 1999 r. Zanim zajął się fotografią\, studiował nauki polityczne i socjologię w Paryżu i Londynie. Jako fotograf koncentruje się na projektach dokumentalnych; interesuje go również problematyka konceptualna. W pracach dokumentalnych często podejmuje wątek pamięci zbiorowej i nadziei związanych z modernistyczną architekturą\, gdy towarzyszące jej utopie straciły na sile i znaczeniu. W pracach konceptualnych buduje sytuację gry prowadzonej z widzem\, do której jest on wciągany za pomocą atrakcyjnych\, wręcz zmysłowych obrazów oraz instalacji. \n\nHeliogramy w Sali Salomona.\nW poszukiwaniu światła. Nicolas Grospierre \n12 września 2025 – 30 sierpnia 2026\nŁazienki Królewskie w Warszawie | Pałac na Wyspie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/heliogramy-w-sali-salomona-w-poszukiwaniu-swiatla-nicolas-grospierre/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/09/heliogramy-w-sali-salomona.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250919 DTEND;VALUE=DATE:20260223 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20260203T135505Z LAST-MODIFIED:20260203T135505Z UID:27389-1758240000-1771804799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:W stronę ducha i mitu. Malczewski w Gliwicach DESCRIPTION:Jacek Malczewski\, Autoportret w białym stroju | 1914\, zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie\nW przestrzeni zabytkowej Willi Caro\, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej\, a ściany pamiętają historie minionych epok\, już wkrótce spotkamy się z malarstwem Jacka Malczewskiego — jednego z najwybitniejszych twórców polskiego symbolizmu. Wystawa „W stronę ducha i mitu” to artystyczna podróż przez świat wyobraźni\, mitów i duchowości\, splecionych z historią naszego narodu i wewnętrznym światem artysty. Kuratorką ekspozycji jest Urszula Kozakowska-Zaucha z Muzeum Narodowego w Krakowie która podczas wernisażu – w piątek\, 19 września br. w Willi Caro\, o godz. 17.00 – wygłosi wykład poświęcony Malczewskiemu „Moje wizje to moje życie” – Jacek Malczewski – jego życie i twórczość\, a następnie zaprosi publiczność na oprowadzanie po wystawie. \nJacek Malczewski – mistrz symbolizmu i malarz duszy polskiej \nJacek Malczewski (1854–1929) to jeden z najwybitniejszych polskich malarzy przełomu XIX i XX wieku\, uznawany za czołowego przedstawiciela symbolizmu. Jego twórczość to niezwykłe połączenie realizmu\, mitologii\, narodowych motywów i głębokiej refleksji filozoficznej. Malczewski potrafił przekształcać osobiste przeżycia i losy narodu w uniwersalne symbole – jego obrazy są pełne tajemniczych postaci\, aniołów\, faunów\, personifikacji Polski i egzystencjalnych pytań. \nJacek Malczewski\, Tobiasz z Harpią | 1909\, zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie\nNa ekspozycji ukazane zostaną najważniejsze wątki malarskiej opowieści Malczewskiego — od romantycznych uniesień inspirowanych twórczością Juliusza Słowackiego (w tym poruszająca wersja „Śmierci Ellenai”)\, przez obrazy martyrologiczne oraz te zaczerpnięte z legend i ludowych podań\, aż po symboliczne sceny ukazujące samotność artysty\, jego zmagania z twórczym przeznaczeniem oraz poszukiwania sensu i natchnienia. \nZobaczymy tu ikoniczne dzieła\, takie jak „Wytchnienie”\, „Moje modele”\, liczne autoportrety czy subtelne\, pełne emocji portrety Marii Balowej — muzy\, powierniczki i źródła niejednej inspiracji. Wystawa ukaże także mniej oczywiste oblicze Malczewskiego — pejzaże\, które\, choć pozbawione figur\, tchną niepokojącą symboliką i atmosferą niedopowiedzianych historii. Dopełnieniem całości będą portrety bliskich — dzieci\, żony\, przyjaciół i wybitnych artystów epoki\, takich jak Leon Wyczółkowski czy Stanisław Witkiewicz. Wśród prezentowanych dzieł znajdzie się również wyjątkowy olejny szkic z kolekcji Muzeum w Gliwicach — cichy świadek geniuszu Malczewskiego. \nJacek Malczewski\, Pejzaż wiejski z drogą | między 1917-1921\, zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie\nTo wystawa o duszy i micie. O tęsknocie\, pragnieniu i nadziei. O artyście\, który malował nie tylko obrazy\, ale i pytania — najważniejsze z tych\, które wciąż pozostają bez odpowiedzi. \n\nW stronę ducha i mitu.\nMalczewski w Gliwicach \n19 września 2025 – 22 lutego 2026 r.\nMuzeum w Gliwicach | Willa Caro\nKuratorka: Urszula Kozakowska-Zaucha URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-strone-ducha-i-mitu-malczewski-w-gliwicach/ LOCATION:Muzeum w Gliwicach | Willa Caro\, ul. Dolnych Wałów 8a\, Gliwice\, 44-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/Jacek-Malczewski-Autoportret-w-bialym-stroju-1914-zbiory-Muzeum-Narodowego-w-Krakowie.jpg GEO:50.2954693;18.6673232 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum w Gliwicach | Willa Caro ul. Dolnych Wałów 8a Gliwice 44-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dolnych Wałów 8a:geo:18.6673232,50.2954693 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20250921 DTEND;VALUE=DATE:20260701 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250903T120147Z LAST-MODIFIED:20260630T150148Z UID:26766-1758412800-1782863999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szukalski. The Selfborn / Samorodny DESCRIPTION:Wystawa Szukalski: The Selfborn / Samorodny\nPrawie niemożliwym jest nie zbłądzić wśród meandrów wyobraźni Szukalskiego\, gdy historia jego życia i twórczości narzuca widzowi swe szalone tempo. \nStanisław Szukalski sam siebie nazwał SAMORODNYM\, zatem prezentowana wystawa stała nie mogła przyjąć innego tytułu niż „Szukalski: The Selfborn / Samorodny”. Szukalski nie zdawał się na przypadek. W niepojęty wręcz sposób kierował swym losem\, uparcie trzymając się prawd\, które rodził jego umysł. Z wrodzoną swadą przewidział również\, że\, dopiero po swojej śmierci zostanie doceniona jego sztuka i osoba. \n\n \n \n \n \n \n Szukalski with Imploration | 1914\, fot. https://szukalski-museum.org/\n \n \n \n \n \n \n \n Monument to a Miner with helper | 1939\, fot. https://szukalski-museum.org/\n \n \n\nChcąc opowiedzieć Jego historię należy pozostać otwartym i pozwolić płynąć narracji Stacha z Warty. Wystawa ma na celu uwrażliwić zarówno na geniusz jego rzemiosła\, jak i należycie zaprezentować jego wręcz nieograniczoną wyobraźnię. By Szukalski nie zawieruszył się wśród licznych kart historii\, chcemy do piedestału na jaki zasługuje\, dobudować schody. Chcemy sprawić by sztuka stała się realnie dostępna i poszerzała horyzonty postrzeganej przez nas wszystkich rzeczywistości. \nStanisław Szukalski\, Popiersie gen. Tadeusza Bora-Komorowskiego | 1955\, fot. https://szukalski-museum.org/\nW tym celu udało nam się zgromadzić bogatą kolekcję dzieł sztuki oraz zabytków będących świadectwem życia i twórczości Stanisława Szukalskiego\, pochodzących zarówno z czasów jego buntowniczej młodości\, jak i nieustępliwego schyłku życia. \nW muzeum zwiedzający ma okazję podziwiać m.in. ponad 50 rzeźb różnorodnego formatu\, liczne medale i monety projektu Szukalskiego\, ponad 300 obrazów – będących nie tylko reprodukcjami\, ale i oryginałami prac Stanisława Szukalskiego\, czołowych członków Szczepu Rogate Serce oraz pierwszej małżonki Mistrza\, Helen Walker. \nPonadto\, prezentujemy zabytkowe zdjęcia i listy\, unikatowe publikacje\, wyjątkową kolekcję narzędzi rzeźbiarskich\, którymi posługiwał się Stach z Warty oraz oryginalne insygnia Szczepu „Rogate Serce”. \nOwocem zręcznych dłoni i wnikliwego umysłu Szukalskiego było blisko 1000 dzieł stworzonych przez 94 lata życia – w tym około 80 lat oficjalnej aktywności artystycznej\, a ich Twórca niezaprzeczalnie był świadkiem ogromnych transformacji jakie przechodziła otaczająca go rzeczywistość. ~ Emilia Kochanowska \n\n \n \n \n \n \n Stanisław Szukalski\, Atlantea a.k.a.. Man and tought/ Atlantea a.k.a. Człowiek i Myśl | 1919\, fot. https://szukalski-museum.org/\n \n \n \n \n \n \n \n Stanisław Szukalski\, Prorok | 1919\, fot. https://szukalski-museum.org/\n \n \n\n\nSzukalski: The Selfborn / Samorodny\nWYSTAWA STAŁA \nOtwarcie Muzeum: 21 września 2025 r.\nMuzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni\nDyrektor muzeum: Krzysztof Ziemann\nKuratorka: Emilia Kochanowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szukalski-the-selfborn-samorodny/ LOCATION:Muzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni\, Orłowska 53\, Gdynia\, 81-522\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/09/Plakat_Otwarcie-Muzeum-Szukalskiego1.jpg GEO:54.479348037333;18.553030830418 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni Orłowska 53 Gdynia 81-522 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Orłowska 53:geo:18.553030830418,54.479348037333 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251009 DTEND;VALUE=DATE:20260302 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250924T133908Z LAST-MODIFIED:20260115T105728Z UID:26915-1759968000-1772409599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Adam Kossowski (1905-1986). Sztuka i obietnica DESCRIPTION:„Adam Kossowski (1905-1986). Sztuka i obietnica”\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej otwiera wielką retrospektywę Adama Kossowskiego\, pierwszą w Polsce wystawę poświęconą zapomnianemu mistrzowi. \n9 października 2025 roku Muzeum Archidiecezji Warszawskiej otwiera retrospektywną wystawę „Adam Kossowski (1905-1986). Sztuka i obietnica”\, poświęconą jednemu z najwybitniejszych\, choć niestety zapomnianych polskich artystów XX wieku. Wystawa została zorganizowana z okazji 120. rocznicy urodzin artysty i prezentuje najcenniejsze z liczącej blisko 750 prac kolekcji Adama Kossowskiego – obrazów\, rysunków\, rzeźb ceramicznych i projektów do wnętrz sakralnych. \nKolekcja prac Kossowskiego w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej powstała dzięki niezwykłej hojności Stefanii Kossowskiej\, wdowy po artyście\, która przekazała instytucji bezcenny zbiór prac męża. To największa na świecie kolekcja dzieł Adama Kossowskiego\, obejmująca różnorodne formy artystyczne – od malarstwa sztalugowego po monumentalne projekty sakralne. \n\n \n \n \n \n \n Adam Kossowski\, Portret Stefanii Kossowskiej\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\n \n \n \n \n \n \n \n Adam Kossowski\, Pejzaż z drzewami\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\n \n \n \n \n \n \n \n Adam Kossowski\, Portret babci\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\n \n \n\nAdam Kossowski (1905-1986) urodził się w Nowym Sączu. Kształcił się na Politechnice Warszawskiej (1923)\, w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1925) oraz w warszawskiej ASP\, którą ukończył w 1931 roku. Los artysty radykalnie zmienił się we wrześniu 1939 roku\, kiedy został pojmany przez Armię Czerwoną i osadzony w łagrze nad Peczorą. \nDramatyczne doświadczenie więzienia stało się przełomowym momentem w życiu Kossowskiego – przeszedł głęboką przemianę duchową\, stając się gorliwym katolikiem. Po zwolnieniu w 1942 roku na mocy amnestii wstąpił do Armii Polskiej gen. Andersa. Poprzez Iran dotarł do Palestyny\, skąd ze względu na stan zdrowia został przetransportowany do Wielkiej Brytanii. \nPo przybyciu do Londynu Kossowski namalował przejmujący cykl obrazów ukazujących realistyczne sceny z życia w łagrze sowieckim. Od 1943 roku pracował w polskim Ministerstwie Informacji w Londynie. W 1944 roku otrzymał II nagrodę na konkursie sztuki sakralnej w Londynie i został członkiem Związku Artystów Katolickich. Przełomem w karierze artysty była propozycja stworzenia wystroju wnętrza kościoła Karmelitów w Aylesford w południowej Anglii (1950). Kossowski wykonał tam przeszło sto obiektów: ceramicznych rzeźb\, mozaik\, witraży i elementów z kutego żelaza. To monumentalne dzieło\, uznawane za największe osiągnięcie artystyczne Kossowskiego\, przyniosło mu międzynarodowe uznanie. \nAdam Kossowski\, Chrystus w Ogrójcu\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nOd tego momentu Kossowski specjalizował się w sztuce sakralnej\, wykonując całe wystroje kościołów oraz instytucji katolickich w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Styl artysty charakteryzowała unikalna synteza różnych technik – łączył malarstwo z mozaiką i rzeźbą ceramiczną\, stosując stylizację przeplatającą się z monumentalizmem\, wizjonerstwem i symbolizmem\, nawiązując jednocześnie do sztuki wczesnochrześcijańskiej i renesansowej. \nAdam Kossowski zmarł w Londynie w 1986 roku. Został pochowany na cmentarzu przyklasztornym w Aylesford\, w miejscu\, które stało się świadkiem jego największego artystycznego triumfu. Wystawa „Adam Kossowski (1905-1986). Sztuka i obietnica” prezentuje pełne spektrum twórczości artysty – od wczesnych prac studenckich\, poprzez dramatyczne obrazy z okresu łagrowego\, aż po monumentalne projekty sakralne. Ekspozycja umożliwia odkrycie na nowo dorobku jednego z najważniejszych polskich artystów emigracyjnych XX wieku. \n\n„Adam Kossowski (1905-1986). Sztuka i obietnica”\n9.10.2025 -1.03.2026\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKuratorka: Ewa Korpysz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adam-kossowski-1905-1986-sztuka-i-obietnica/ LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/Adam-Kossowski_Portret-Stefanii-Kossowskiej_kolekcja-MAW.jpeg GEO:52.248809;21.014001 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251010 DTEND;VALUE=DATE:20260209 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250922T071941Z LAST-MODIFIED:20250922T075822Z UID:26884-1760054400-1770595199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Niech nas widzą! Wizerunek\, strój\, ciało DESCRIPTION:Wystawa Niech nas widzą! Wizerunek\, strój\, ciało\nUbiór to język. Od szat królewskich po ekstrawaganckie kreacje współczesnych wizjonerów mody – nieustannie sygnalizuje tożsamość\, władzę\, status społeczny\, gust i poglądy. Potrafi mówić wprost\, ale i zdradzać więcej\, niż byśmy chcieli. Bywa zarówno narzędziem ucisku\, jak i symbolem wyzwolenia. Odzwierciedla zmiany społeczne i jednocześnie łączy z tradycją\, którą niekiedy przetwarza w sposób ironiczny. Zobacz wystawę\, która na przykładzie znakomitych dzieł malarstwa\, rzeźby i sztuki użytkowej śledzi znaki ukryte w stroju\, pozwalając czytać go jak książkę. \nStrój jako komunikat \nOdkąd tylko nagość stała się dla naszych odległych przodków problematyczna\, strój pełni funkcję nie tylko praktyczną\, ale też symboliczną. Królewskie gronostaje na ramionach\, myśliwskie trofea u stóp\, kwiaty na XVIII-wiecznych sukniach… – każdy z tych motywów odsyła do idei\, mitów i archetypów\, a przekaz ten odbieramy zarówno świadomie\, jak i podświadomie. \nCo zobaczysz? \nNa ekspozycji znajdzie się około 250 cennych i różnorodnych obiektów pochodzących z różnych epok – od XVI stulecia po współczesność. Wśród nich cenne dzieła wypożyczone z muzeów krajowych i zagranicznych\, w tym Luwru\, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu czy Galerii Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie\, a także ze zbiorów prywatnych. \nOpowieść wystawy \nOdnosząc się kolejno do historycznych figur: władcy\, rycerza\, myśliwego\, strojnej kobiety czy filozofa\, wystawa odsłania bogactwo znaczeń zawarte w ubiorach na przestrzeni wieków. Unaocznia też\, w jaki sposób poszczególne motywy powracają po stuleciach\, uzbrojone w nowe\, często biegunowo odmienne znaczenia. Czy wiesz\, że gorset\, dawne narzędzie patriarchalnego ucisku\, dziś jest symbolem kobiecej siły? \nWystawa ukazuje modę jako wielką społeczną grę\, w której narzędziem jest siła perswazji\, a stawką – prestiż\, atrakcyjność i władza. Prowokuje przy tym do zadania sobie pytania: czy gram w tę grę świadomie\, czy tylko odgrywam narzuconą mi rolę? \nTwórczynie i twórcy prac prezentowanych na wystawie: \nMagdalena Abakanowicz (1930-2017)\, Agata Agatowska (ur. 1976)\, Marcello Bacciarelli (1736-1816)\, Władysław Bakałowicz (1833-1903)\, Cristóbal Balenciaga (1895-1972)\, Johann Friedrich Bause (1801-1850)\, Coco Chanel (1883-1971)\, Jean Duplessi-Bertaux (1747-1819)\, Michalina Bigaj (ur. 1991)\, Agnolo Bronzino (1503-1572)\, André Le Brun (1737-1811)\, Agnieszka Brzeżańska (ur. 1972)\, Jacques Callot (wg) (1592-1635)\, Giovanni Jacopo Caraglio (ok. 1500-1565)\, Collette Cathay (czynna 1950-1970)\, Sebastiano Ceccarini (1703-1783)\, Jan Ciągliński (1858-1913)\, Lovis Corinth (1858-1925)\, Charles-Antoin Coypel (wg) (1694-1752)\, Peeter Danckers de Rij (1605-1661)\, Jean Daulle (1703-1763)\, Michael John Davidson (XX w.)\, Iwona Demko (ur. 1974)\, Alexandre-François Desportes (1661-1743)\, Odo Dobrowolski (1883-1917)\, Jan Dobkowski (ur.1942)\, Aleksandra Domańska-Bortowska (ur. 1939)\, Norman Durand (czynny ok. 1940-1970)\, Martina Drozd Smutna (ur.1989)\, Christoph Dreischarf (1770-1783)\, Edward Dwurnik (1943-2018)\, Antoon van Dyck (1599-1641)\, Johann Friedrich Eberlein (1695-1749)\, Etienne-Maurice Falconet (1716-1791)\, Filippo Falciatore (1718-1768)\, Stefan (Stephan) Föger (Feger) (1702-1750)\, Heinrich Friedrich Füger (1751-1818)\, John Galliano (ur. 1960)\, Arent de Gelder (1645-1727)\, Andrzej Gilman (Andy) (1942-2004)\,Viola Głowacka (ur. 1985)\, Wiktoria Goryńska (1902-1945)\, Jean-Ignace-Isidore Gérard Grandville (1803-1847)\, Josef Grassi (1757-1838)\, François Guérin (1717-1801)\, Aneta Grzeszykowska (ur. 1974)\, Rafał Hadziewicz (1803-1886)\, Veronika Hapchenko (ur. 1995)\, Władysława Hasior (1928-1999)\, Willem Hondius (1597-1652)\, Jean-Antoine’a Houdona (wg) (1741-1828)\, Karolina Jabłońska (ur. 1991)\, Joachim Friedrich Jacobson I (1714-1776)\, Christophe Josse (ur. 1961)\, Ewa Juszkiewicz (ur. 1984)\, Douwe Juwes de Dowe (1608-1662)\, Ida Karkoszka (ur. 1985)\, Tomek Kawiak (ur. 1943)\, Johann Joachim Kändler (1706-1775)\, Jan van Kessel (mł.) (1654-1708)\, Bartek Kiełbowicz (ur. 1985)\, Kasia Kmita (ur.1972)\, Aleksander Kucharski (wg) (1741-1819)\, Zofia Kulik (ur. 1947)\, Agata Kus (ur. 1987)\, Łukasz Korolkiewicz (ur.1948)\, Jan Kowal (ur.1997)\, Paweł Kowalewski (ur.1958)\, Dominika Kowynia (ur. 1978)\, Per Krafft st. (1724-1793)\, Helena Krajewska (1919-1998)\, Edward Krasiński (1925-2004)\, Natalia LL / Natalia Lach-Lachowicz (1937-2022)\, Zbigniew Libera (ur. 1959)\, Maria Loboda (ur.1979)\, Marianne Loir (1705-1783)\, Louis-Michel van Loo (1707-1771)\, Krzysztof Lubieniecki (1659-1729)\, Marcin Maciejowski (ur. 1974)\, Jan Matejko (1838-1893)\, Jacek Malczewski (1854-1929)\, Monika Mamzeta (ur. 1972)\, Małgorzata Markiewicz (ur.1975)\, Jan Matejko (1838-1893)\, Juan Bautista Martínez del Mazo (1611-1667)\, Alexander McQueen (1969-2010)\, Claude Michel zw. Clodion (1738-1814)\, Bartłomiej Milwitz (1590-1656)\, Nicolas Mignard (wg) (1606-1668)\, Monika Misztal (ur. 1986)\, Piotr Mlącki (ur. 1996)\, Johann Samuel Mock (1687-1737)\, Rafael Santi (1483-1520)\, Olga Mokrzycka (ur.1976)\, Paulus Moreelse (1571-1638)\, Magdalena Moskwa (ur. 1967)\, Andreas Møller (1684-ok. 1762)\, Thierry Mugler (1948-2022)\, Teresa Murak (ur.1949)\, Jean-Marca Nattiera (wg) (1685-1776)\, Filippo Negroli (XVI w.)\, Marzena Nowak (ur. 1977)\, Edward Okuń (1872-1945)\, Aleksander Orłowski (1777-1832)\, Teresa Pągowska (1926-2007)\, Natalia Pershina-Yakimanaskaya (Gluklya) (ur. 1969)\, Maria Pinińska-Bereś (1931-1999)\, Paulina Poczęta (ur. 1980)\, Mariola Przyjemska (ur. 1963)\, Tadeusz Przypkowski (1905-1977)\, Paco Rabanne (1934–2023)\, Karol Radziszewski (ur. 1980)\, Peter Reinicke (1715-1768)\, Hans Ringler (XVI w.)\, Stephane Rolland (ur. 1966)\, Barthélemy Joseph Roger (1767-1841)\, Daniel Rosebury (ur. 1985)\, Agnieszka Rożnowska (ur.1973)\, Teresa Rudowicz (1928-1994)\, Yves Saint Laurent (1936-2008)\, Jadwiga Sawicka (ur. 1959)\, Ala Savashevich (ur.1989)\, Jean-Louis Scherrer (1935–2013)\, Elsa Schiaparelli (1890-1973)\, Efraim Schreger (1727-1784)\, Louis de Silvestre (1675-1760)\, Justyna Smoleń (ur. 1988)\, Franck Sorbier (ur. 1961)\, Andreas Stech (1635-1697)\, Łukasz Stokłosa (ur. 1986)\, Bartłomiej Strobel (1591-1647)\, Henryk Sylwestrowicz\, Suzanne Talbot (czynna ok. 1900-1945)\, Stefano Antonio Torelli (1704-1780)\, Pietro della Vecchia (1602-1678)\, Philippe Venet (1929-2021)\, Emmanuel Villanis (1858-1914)\, Roger Vivier (1907-1998)\, Frans Floris de Vriendt (1516-1570)\, Krzysztof Wachowiak (ur. 1949)\, Aleksandra Waliszewska (ur.1976)\, Wacław Wąsowicz (1891-1942)\, Czesław Wdowiszewski (1904-1982)\, Wojciech Weiss (1875-1950)\, Jacob Wessel (1710-1780)\, Vivienne Westwood (1941-2022)\, Stanisław Witkiewicz (1851 -1915)\, Ryszard Woźniak (ur. 1956)\, Michał Zawada (ur.1985)\, Agata Zbylut (ur. 1974)\, Jerzy Ryszard Zieliński (Jurry) (1943-1980)\, Lorenzo Zucchi (1704-1779) \n\nNiech nas widzą!\nWizerunek\, strój\, ciało \n10 października 2025 r. – 8 lutego 2026 r.\nZamek Królewski w Warszawie\nKuratorka: Monika Przypkowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/niech-nas-widza-wizerunek-stroj-cialo/ LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Plac Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/09/niech-nas-widza.png GEO:52.2477251;21.0152873 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski w Warszawie Plac Zamkowy 4 Warszawa 00-277 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Plac Zamkowy 4:geo:21.0152873,52.2477251 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251010 DTEND;VALUE=DATE:20260323 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251013T153738Z LAST-MODIFIED:20251013T153738Z UID:26979-1760054400-1774223999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Opowiem Wam o półsnach (odsłona II) DESCRIPTION:Wystawa Opowiem Wam o półsnach (odsłona II)\nJak komentują współczesny świat młode artystki i artyści? Od 10 października w oddziale Zielona Brama Muzeum Narodowego w Gdańsku kolejna okazja\, żeby poznać ich punkt widzenia. Druga odsłona wystawy z kolekcji przekazanej muzeum przez mBank skupi się na rzeczywistości emocji\, mitu\, intuicji\, wyobrażeń i pamięci. To głos pokolenia\, które w sztuce poszukuje nie tylko formy\, ale i sensu. \n„Opowiem Wam o półsnach” to druga odsłona wystawy z kolekcji mBanku przekazanej Muzeum Narodowemu w Gdańsku. To pierwsza w Polsce sytuacja\, w której korporacyjna kolekcja współczesnej sztuki została w całości przekazana publicznej instytucji muzealnej. \n\n \n \n \n \n \n Gil Krzysztof\, Trzecie życzenie | 2022\n \n \n \n \n \n \n \n Dobrosława Borkała\, Eclipse | 2026\n \n \n\nKolekcja powstała w latach 2020–2024 w ramach programu „m jak malarstwo”\, zainicjowanego przez mBank. Selekcji dzieł dokonywała Komisja Zakupów pod przewodnictwem dziennikarza i krytyka sztuki Piotra Sarzyńskiego\, w składzie: Piotr Bazylko\, Marta Antoniak\, Marek Bartelik\, Rafał Kamecki\, Julia Materna\, Karolina Nowak-Sarbińska i Wojciech Szymański. Pod uwagę brano dwa formalne kryteria: wiek artysty do 35. roku życia oraz medium malarskie – przy czym to drugie traktowane było elastycznie\, z uwzględnieniem działań interdyscyplinarnych i eksperymentalnych. Efektem tych działań jest dynamiczna\, niejednorodna kolekcja\, która nie narzuca jednej interpretacji\, lecz ukazuje bogactwo wrażliwości i różnorodność języków młodej sztuki. Obejmuje zarówno prace artystek i artystów o już ugruntowanej pozycji\, jak i tych\, którzy dopiero wkraczają na scenę artystyczną\, a zostali dostrzeżeni m.in. podczas konkursów\, wystaw dyplomowych i przeglądów uczelnianych. \nKuratorzy wystawy – Piotr Sarzyński i Maja Murawska – zdecydowali się podzielić prezentację kolekcji na dwie odsłony. Pierwsza „Opowiem Wam o sobie/o nas” skupiała się na wątkach osobistych\, emocjonalnych i społecznych. Druga odsłona kontynuuje i pogłębia opowieść rozpoczętą w pierwszej odsłonie\, ukazując różnorodność formalną i tematyczną jednej z najciekawszych kolekcji młodego polskiego malarstwa ostatnich lat. Prezentowane prace tworzą portret pokolenia\, które dojrzewało artystycznie w świecie zdominowanym przez kryzysy klimatyczne\, społeczne i emocjonalne\, a jednocześnie starało się odnaleźć w nim własny język i wrażliwość. Wernisaż wystawy odbędzie się 10 października o godz. 18.00\, a wystawa potrwa do 22 marca 2026 roku. \n\n \n \n \n \n \n Edna Baud\, Hands up | 2019\n \n \n \n \n \n \n \n Konrad Krzyżanowski\, Ścigany | 2023\n \n \n\n„Opowiem Wam o półsnach” prezentuje wybór dzieł\, które dotykają rzeczywistości poprzez emocję\, mit\, intuicję\, wyobrażenie i pamięć. Malarstwo\, traktowane tu jako medium otwarte\, chłonne i wieloznaczne\, staje się sposobem obrazowania tego\, co trudno uchwytne\, ale jednocześnie dobrze znane – stanów przejściowych i napięć między światem wewnętrznym i zewnętrznym. W tej odsłonie wystawy szczególnie widoczne są postawy eksperymentalne: abstrakcja przeplata się z opowieścią\, malarskie gesty z narracją\, a obraz z obiektem. Niektóre prace czerpią z języka mitycznych przypowieści\, współczesnych baśni i emocjonalnych autoopowieści; inne wykorzystują ironię i estetykę kultury masowej\, przetwarzając jej kody wizualne w osobiste komentarze. Nie brakuje także dzieł nawiązujących do krajobrazu\, ekologii czy relacji człowieka z przyrodą – ukazanych z różnych perspektyw: kontemplacyjnej\, krytycznej\, poetyckiej. Szczególną uwagę przyciągają prace wykraczające poza ramy klasycznego obrazu\, tworzone z użyciem tekstyliów\, przedmiotów codziennego użytku\, ceramiki czy materiałów nietrwałych\, które podważają granice między malarstwem\, rzeźbą a instalacją. Ta różnorodność nie oznacza jednak przypadkowości. Wspólnym mianownikiem pozostaje introspektywne podejście do świata\, skupienie na jednostkowym doświadczeniu\, relacyjności i potrzebie zakorzenienia. To głos pokolenia\, które w sztuce poszukuje nie tylko formy\, ale i sensu. \nPatryk Staruch\, Peryferia\, śnieżyca | 2023\nPółsen to moment\, w którym świat jeszcze nie zbudził się do końca\, ale już nie śni. To stan rozmycia i zawieszenia\, w którym rzeczy znane przybierają nowe kształty\, a wspomnienia i wyobrażenia przenikają się z codziennością. Taka właśnie w swoim założeniu jest wystawa „Opowiem Wam o półsnach” – intymna i osobista\, a zarazem otwarta na wspólne doświadczenie\, zawieszona gdzieś pomiędzy jawą a snem\, emocją a obrazem. \nOsoby artystyczne\, których prace można zobaczyć na wystawie\, to: Marta Antoniak\, Karolina Balcer\, Edna Baud\, Tomek Baran\, Jędrzej Bieńko\, Dobrosława Borkała\, Martyna Borowiecka\, Bolesław Chromry\, Jakub Gliński\, Krzysztof Gil\, Maria Gil\, Karolina Jabłońska\, Marcin Janusz\, Marcin Jasik\, Karolina Jarzębak\, Emilia Jechna\, Katarzyna Jarząb\, Natalia Karczewska\, Alicja Kubicka\, Kamil Kukla\, Katarzyna Kukuła\, Agata Kus\, Radim Koros\, Julia Kowalska\, Tomasz Kręcicki\, Nikita Krzyżanowska\, Konrad Krzyżanowski\, Linda Lach\, Ula Madera\, Krzysztof Mętel\, Jan Możdżyński\, Katarzyna Olma\, Karol Palczak\, Małgorzata Pawlak\, Szaweł Płóciennik\, Grzegorz Pieniak\, Mateusz Piestrak\, Cezary Poniatowski\, Cyryl Polaczek\, Zuza Romańska\, Mateusz Sarzyński\, Mikołaj Sobczak\, Paulina Sosińska\, Patryk Staruch\, Paulina Stasik\, Łukasz Stokłosa\, Zuzanna Szary\, Szymon Szewczyk\, Stach Szumski\, Małgorzata Werla\, Sebastian Winkler\, Joanna Woś\, Natalia Załuska\, Konrad Żukowski. \n\nOpowiem Wam o półsnach (odsłona II) \n10 października 2025 r. – 22 marca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\nKuratorzy: Piotr Sarzyński\, Maja Murawska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/opowiem-wam-o-polsnach-odslona-ii/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, ul. Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/opowiem-wam-o-polsnach.jpg GEO:54.3479752;18.6556218 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama ul. Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długi Targ 24:geo:18.6556218,54.3479752 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251017 DTEND;VALUE=DATE:20260216 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250806T165922Z LAST-MODIFIED:20260305T145433Z UID:26653-1760659200-1771199999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:École de Paris. Kolekcja Marka Roeflera DESCRIPTION:Tamara Łempicka\, Rosyjska tancerka\, kolekcja Marka Roeflera (Villa La Fleur)\nTermin „École de Paris” został po raz pierwszy użyty w 1925 roku przez francuskiego krytyka sztuki André Warnoda. Odnosi się on do szerszego zjawiska: napływu zagranicznych artystów\, którzy osiedlili się najpierw na Montmartre\, a następnie na Montparnasse przed I wojną światową i uczynili Paryż swoją szkołą sztuki i życia. \nWielu z tych artystów\, głównie z Europy Środkowej i Wschodniej\, było pochodzenia żydowskiego\, ale byli też artyści z Hiszpanii (Picasso)\, Włoch (Modigliani)\, Japonii (Foujita)\, Meksyku (Rivera)\, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Ten artystyczny tygiel sprawił\, że Montmartre i Montparnasse stały się kolebką awangardy pierwszej połowy XX wieku. Pod wpływem wielu międzynarodowych artystów kubizm\, fowizm\, ekspresjonizm i postimpresjonizm stykały się i rozwijały w płodnym środowisku. \nPodążając osią Północ-Południe – od Montmartre’u do Montparnasse’u – wystawa „École de Paris\, kolekcja Marka Roeflera” prezentuje owoc wieloletniej pasji i pracy kolekcjonera\, przybliżając publiczności zaskakującą twórczość kilku polskich mistrzów. Nazwiska uznanych artystów\, takich jak Ossip Zadkine\, Tamara de Lempicka i Mojżesz Kisling\, towarzyszą artystom pokolenia często nieznanego szerszej publiczności: Henri Haydenowi\, Eugène’owi Zakowi\, Henriemu Epsteinowi\, Meli Muter\, Maurice’owi Mendjizky’emu\, Simonowi Mondzainowi\, Władysławowi Ślewińskiemu\, Józefowi Pankiewiczowi\, Louisowi Marcoussisowi\, Alicji Halickiej oraz rzeźbiarzom Augustowi Zamoyskiemu\, Bolesławowi Biegasowi i Józefowi Csaky’emu. \nHenryk Hayden\, Szachiści | 1913\, kolekcja Marka Roeflera (Villa La Fleur)\nWystawa ilustruje skalę twórczego rozkwitu École de Paris\, a także wielość stylów charakteryzujących ten nurt. Wpływ Cézanne’a\, Gauguina i Van Gogha styka się z autonomicznym rozwojem kilku artystów\, którzy pod egidą wolnej myśli zbudowali własną estetykę w latach\, gdy Guillaume Apollinaire\, Max Jacob\, Ambroise Vollard i wielu innych przyczyniło się do intelektualnego i komercyjnego wpływu awangardy. \nWystawa jest częścią stałego programu Muzeum Montmartre\, który od kilku lat zaprasza zwiedzających do refleksji nad wielością dróg artystycznych i podkreśla symboliczną rolę Butte w historii sztuki\, a także jego twórczą energię. \n\nÉcole de Paris. Kolekcja Marka Roeflera \n17 października 2025 r. – 15 lutego 2026 r.\nMuzeum Montmartre\nKuratorzy: Artur Winiarski\, Alice S. Legé URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ecole-de-paris-kolekcja-marka-roeflera/ LOCATION:Musée de Montmartre\, 12\, rue Cortot\, Paris\, 75018\, France CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/08/tamara-1.jpg GEO:48.886624492146;2.338627448865 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Musée de Montmartre 12 rue Cortot Paris 75018 France;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=12\, rue Cortot:geo:2.338627448865,48.886624492146 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251017 DTEND;VALUE=DATE:20260316 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251015T074122Z LAST-MODIFIED:20251015T074122Z UID:27021-1760659200-1773619199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:A może coś innego? Współczesność na Wawelu DESCRIPTION:Wystawa A może coś innego? Współczesność na Wawelu\nZamek Królewski na Wawelu zaprasza na wyjątkową podróż przez mało znany\, a niezwykle intrygujący rozdział własnej historii. Wystawa „A może coś innego? Współczesność na Wawelu” odkrywa przed publicznością kolekcję polskiego malarstwa współczesnego – dzieł twórców\, którzy na trwałe zapisali się w historii sztuki XX i XXI wieku. \nChoć wawelski zbiór obrazów powstałych po 1945 roku jest stosunkowo niewielki\, kryje w sobie prace wybitnych artystów – m.in. Jerzego Nowosielskiego\, Jonasza Sterna\, Tadeusza Brzozowskiego\, Edwarda Dwurnika czy Marcina Maciejowskiego. To kolekcja niemal nieznana – zarówno specjalistom\, jak i szerokiej publiczności – a jej prezentacja staje się pretekstem do postawienia pytania: czy współczesna sztuka powinna znaleźć stałe miejsce w królewskiej rezydencji\, której największym skarbem jest przeszłość? \nWystawa ukazuje\, że otwartość na nowe idee była obecna na Wawelu już w latach 60. i 70. XX wieku – poprzez współpracę z projektantami\, architektami wnętrz czy organizację wystaw z udziałem żyjących artystów. To właśnie wtedy zaczęto budować kolekcję malarstwa współczesnego\, sięgając po dzieła różnorodne stylistycznie\, w różnorodny sposób łączące się z królewską rezydencją i dziełami sztuki obecnymi w zbiorach Muzeum. \nNarracja ekspozycji prowadzi zwiedzających od pierwszych powojennych inicjatyw muzeum\, poprzez zakupy i wystawy lat 70. i 80.\, aż po XXI wiek\, kiedy do zbiorów trafiły prace Edwarda Dwurnika\, Marcina Maciejowskiego czy Łukasza Stokłosy. \nPrologiem wystawy będzie „Wizyta na Wawelu” – obraz Marcina Maciejowskiego\, w którym autor stawia pytanie: „Może jakiś arras byłoby miło zobaczyć na żywo\, nie sądzisz?”. Odpowiadamy na nie przewrotnym pytaniem tytułowym: „A może coś innego?” – zachęcając odbiorców do spojrzenia na Wawel z perspektywy nowoczesności\, dostrzegając też\, że sztuka współczesna na Wawelu wcale nie jest nowym konceptem. Epilogiem stanie się dzieło Magdaleny Miłoś\, inspirowane wawelskimi arrasami\, które symbolicznie łączy przeszłość z teraźniejszością. Ostatnia część ekspozycji stanie się także przestrzenią dialogu – miejscem\, w którym każdy zwiedzający będzie mógł wyrazić swoją opinię o obecności współczesnej sztuki na Wawelu. \nWystawie towarzyszyć będzie katalog zbiorów „Polskie malarstwo olejne po 1945 roku w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu”. \nWydarzenia towarzyszące>> \n\nA może coś innego? Współczesność na Wawelu \n17 października 2025 r. – 15 marca2026 r.\nZamek Królewski na Wawelu\nKuratorka: Lidia Brzyska. URL:https://news.niezlasztuka.net/event/a-moze-cos-innego-wspolczesnosc-na-wawelu/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/a-moze-cos-innego-wawel.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251018 DTEND;VALUE=DATE:20260209 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20250919T134948Z LAST-MODIFIED:20260305T145426Z UID:26852-1760745600-1770595199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Monochrom. Wszystkie kolory tęczy DESCRIPTION:Monochrom. Wszystkie kolory tęczy\nWystawa „Monochrom. Wszystkie kolory tęczy“ burzy stereotypowe wyobrażenie na temat dawnej fotografii i odsłania jej prawdziwe\, barwne oblicze. To podróż przez historię medium\, w której przewodnikiem staje się… kolor. \nSrebrzyste\, połyskujące dagerotypy; intensywne niebieskości cyjanotypii; brązowawe i szarawe obrazy odbijane na papierze solnym; sepiowe brązy kolodionowych odbitek; pomarańcz i seledyn przetłoków bromolejowych; czarna tkanina czy brązowawa blacha\, które tworzą tło dla negatywów w technikach ambrotypii oraz ferrotypii\, czy wreszcie najbliższe powszechnemu wyobrażeniu o fotografii mononochromatycznej odbitki żelatynowo-srebrowe. Zdjęcia\, które bywają opisywane jako „czarno-białe”\, często nie mają wiele wspólnego z wyrazistą bielą\, ani z głęboką czernią. \n\n \n \n \n \n \n Portret dziecka | 1850–1860\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Portret mężczyzny | 1900-1915\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n\nWystawa w MuFo to przewodnik po świecie historycznej fotografii\, w którym kolor staje się punktem wyjścia do odkrywania różnorodnych efektów\, jakie przy pomocy coraz to nowych technik osiągali fotografowie. Ta wizualna uczta\, która zaskakuje i zachwyca\, stwarza wyjątkową okazję\, by w jednym miejscu zobaczyć niemal 300 cennych fotografii – rzadko prezentowanych\, delikatnych i unikatowych. Na ekspozycji można obejrzeć obiekty z czterech kolekcji: Muzeum Fotografii w Krakowie\, Muzeum Narodowego we Wrocławiu\, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz prywatnej kolekcji kuratora Wojciecha Nowickiego. \n\n \n \n \n \n \n Chłopiec w mundurku | 1900–1910\, kolekcja Wojciecha Nowickiego\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Siedząca kobieta | ok. 1918\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n\nWśród prezentowanych prac znalazły się zdjęcia pionierów i klasyków polskiej fotografii: Karola Beyera\, Jana Bułhaka\, Ignacego Kriegera i Witolda Romera\, a także twórców awangardowych\, którzy zrewolucjonizowali podejście do fotografii: Zbigniewa Dłubaka\, Karola Hillera\, Jerzego Lewczyńskiego\, Fortunaty Obrąpalskiej i Marka Piaseckiego. Obok nich można zobaczyć też całkiem współczesną fotografię Anety Grzeszykowskiej. Dla kuratora wystawy od nazwisk ważniejsze są jednak same obrazy\, dlatego nie zabraknie również zdjęć twórców mniej rozpoznawalnych czy całkiem anonimowych. \n\n \n \n \n \n \n Zbigniew Dłubak\, Nocami straszy męka głodu | 1948\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Fortunata Obrąpalska\, Nowa droga | 1950\, źródło: Muzeum Fotografii w Krakowie\n \n \n\n„Monochrom” rozbudza wizualną wrażliwość\, pozwalając zanurzyć się w świecie fotograficznych wynalazków i na własne oczy przekonać\, że pod obco brzmiącymi nazwami dawnych technik kryją się fascynujące przemiany samego medium. Fotografia monochromatyczna nie jest więc czarno-białym monolitem\, lecz wielobarwnym światem\, pełnym subtelnych odcieni i niuansów\, który warto zobaczyć. \n\nMonochrom. Wszystkie kolory tęczy \n18 października 2025 r. – 8 lutego 2026 r.\nMuzeum Fotografii w Krakowie\nKurator: Wojciech Nowicki URL:https://news.niezlasztuka.net/event/monochrom-wszystkie-kolory-teczy/ LOCATION:Muzeum Fotografii w Krakowie\, ul. Rakowicka 22A\,\, Kraków\, 31-510\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/chlopczyk-mufo.jpg GEO:50.071018904987;19.956287013205 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Fotografii w Krakowie ul. Rakowicka 22A Kraków 31-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rakowicka 22A\,:geo:19.956287013205,50.071018904987 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251025 DTEND;VALUE=DATE:20260330 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251013T150838Z LAST-MODIFIED:20251013T150838Z UID:26971-1761350400-1774828799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Ha-Ga. Życie towarzysko-rysunkowe DESCRIPTION:Wystawa Ha-Ga. Życie towarzysko-rysunkowe\nWystawa „Ha-Ga. Życie towarzysko-rysunkowe” to prezentacja twórczości Anny Gosławskiej-Lipińskiej pseud. Ha-Ga\, jednej z najbardziej utalentowanych rysowniczek XX wieku\, której prace\, publikowane przez prawie czterdzieści lat w tygodniku „Szpilki”\, bawiły kolejne pokolenia czytelników. \nWystawa składa się z dwóch części. Pierwsza skierowana jest do dorosłych odbiorców\, a jej tematem są złożone relacje między kobietami i mężczyznami\, które artystka chętnie przedstawiała w swych humorystycznych rysunkach zwanych zwyczajowo hagami. Druga\, stanowiąca pomost między światem dorosłych i dzieci\, ma charakter familijny i poświęcona jest Hadze jako ilustratorce literatury dziecięcej. \nNa ekspozycji znajdzie się ponad 200 prac pochodzących z prywatnej kolekcji córki Ha-Gi Zuzanny Lipińskiej oraz ze zbiorów Muzeum Karykatury. \nKuratorami wystawy są: Agata Napiórska i Piotr Kułak. Warstwę graficzną oraz towarzyszący wystawie katalog przygotowuje Zuzanna Lipińska. \nPod koniec trwania ekspozycji planowana jest interwencja artystyczna. Przestrzeń wystawy zostanie przearanżowana\, a rysunki Ha-Gi zestawione z dziełami artystek młodego pokolenia nominowanych w dwóch dotychczasowych edycjach konkursu o nagrodę Ha-Gi\, m.in. Martyny Bolanowskiej\, Zosi Dzierżawskiej\, paplaLali czy Potato Face. Kuratorką interwencji będzie Eliza Kącka. \n\nAnna Gosławska-Lipińska (1915–1975)\, pseud. Ha-Ga – polska rysowniczka\, ilustratorka i projektantka plakatów. W latach 1935–1939 studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jako rysowniczka debiutowała w „Szpilkach” w 1936 roku. Od tego czasu\, przez blisko czterdzieści lat\, prawie co tydzień publikowała w tym piśmie dwa rysunki\, z których każdy przedstawiał dialog dwóch osób ubranych zgodnie z najnowszymi trendami. \nRysunki ukazujące się w „Szpilkach” przyniosły jej ogromną popularność wśród czytelników\, o czym najlepiej świadczą jej zwycięstwa w plebiscytach na ulubionych rysowników tygodnika. Współpracowała z wieloma polskimi i zagranicznymi czasopismami\, m.in.: „Przekrój”\, „Świat”\, „Stolica”\, „L’Humanité Dimanche”\, „Eulenspiegel”\, „Krokodił”. Ilustrowała książki dla dzieci i dorosłych. Była autorką ilustracji\, m.in.: do „Świerszczyka”\, wierszy Juliana Tuwima Zosia Samosia (1947)\, Cuda i dziwy (1954)\, utworu Jana Brzechwy Opowiedział dzięcioł sowie (wspólnie z mężem Erykiem Lipińskim w 1946\, samodzielnie w 1968)\, Janiny Porazińskiej Smyku-smyku na patyku (1953)\, La Fontaine’a Bajki (1959)\, Stefanii Grodzieńskiej Rozmówki (1949)\, Władysława Boruńskiego Nie umiem grać na gitarze (1969). \nTworzyła także plakaty filmowe i okolicznościowe\, karty pocztowe\, okładki płyt i opakowań\, a ponadto projektowała kampanie reklamowe publikowane w prasie codziennej. Brała udział w licznych wystawach zbiorowych karykatury i rysunku satyryczno-humorystycznego w kraju i za granicą. Otrzymała m.in. III nagrodę na II Międzynarodowym Salonie Karykatury w Montrealu (1965) oraz Złotą Szpilkę z Wawrzynem za całokształt twórczości (1971). W 1966 roku uhonorowana została Orderem Polonia Restituta. W 2008 roku w Muzeum Karykatury odbyła się jej pierwsza wystawa indywidualna zatytułowana Uwaga! Ha-Ga. W 2025 roku\, w Legnickim Centrum Kultury\, prezentowane były jej kolorowe rysunki na indywidualnej wystawie Ha-Ga w kolorze. \n\nHa-Ga. Życie towarzysko-rysunkowe \nWernisaż: 24 października 2025 r.\, godz. 18:00\nMuzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie\nKuratorzy: Piotr Kułak\, Agata Napiórska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ha-ga-zycie-towarzysko-rysunkowe/ LOCATION:Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego\, ul. Kozia 11\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-070\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/Ha-Ga.-zycie-towarzysko-rysunkowe.png GEO:52.245042;21.013111 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego ul. Kozia 11 Warszawa Mazowieckie 00-070 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kozia 11:geo:21.013111,52.245042 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251025 DTEND;VALUE=DATE:20260302 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251013T151518Z LAST-MODIFIED:20251013T151518Z UID:26973-1761350400-1772409599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Basil Alkazzi: artysta i filantrop DESCRIPTION:Wystawa Basil Alkazzi: artysta i filantrop\nPrzez 10 lat malarz Basil Alkazzi wspierał Muzeum Narodowe w Gdańsku\, przekazując do kolekcji dzieła swoje i innych artystów zagranicznych oraz fundując zakup prac młodych polskich artystów i artystek. Od 25 października w Pałacu Opatów można zobaczyć poświęconą mu wystawę\, która potrwa do 1 marca przyszłego roku. \nDzięki hojności artysty muzeum otrzymało 149 dzieł 43 artystów ze Stanów Zjednoczonych\, Wielkiej Brytanii\, Japonii\, Korei Południowej i Łotwy. Są to zarówno klasycy współczesności jak John Hedgecoe\, David Hockney\, Joe Tilson\, Paul Huxley czy Keith Vaugham\, jak i młodsi artyści\, często laureaci powołanych przez Alkazziego nagród\, m.in. nagrody stypendialnej Royal College of Art w Londynie (od 1986 roku) czy The Basil H. Alkazzi Award w USA (od 1987 roku). Roczne stypendia Royal College of Art otrzymało ponad 90 młodych artystów i artystek. \nW jednym z ostatnich darów Basila Alkazziego znalazła się również niezwykła praca Davida Hockneya Tower of Set\, Study for a Closer Grand Canyon – olejny pastel z 1998 roku – jeden ze szkiców z natury\, jakie Hockney wykonał do dużej kompozycji znajdującej się obecnie w Louisiana Museum of Modern Art w Humlebaek (Dania). Obok wcześniej podarowanych akwafort Sunflower I–II to jedyne prace Hockneya w polskich zbiorach muzealnych. \nZ kolei dzięki przekazanym przez Alkazziego funduszom muzeum zakupiło 220 prac\, co pozwoliło na zgromadzenie największej w polskich zbiorach muzealnych kolekcji malarstwa twórców i twórczyń debiutujących po 2000 roku. \n– Wystawa jest hołdem dla Basila Alkazziego\, który stał się prawdziwym przyjacielem i patronem muzeum – opowiada Piotr Stasiowski\, dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku. – Dzięki takim osobom jak on muzea mogą pełnić swoją rolę\, poszerzając kolekcje i upowszechniając dzieła sztuki jak najszerszemu gronu odbiorców. Nie ma wiele takich osób\, tym bardziej ich rola jako partnerów publicznych instytucji jest nie do przecenienia. Jestem ogromnie wdzięczny\, że Basil Alkazzi wybrał akurat gdańskie muzeum. \n– Alkazzi powołał fundusz na cześć Halimy Nałęcz\, malarki i właścicielki Drian Galleries w Londynie\, która wspierała jego karierę. To ona pierwsza obdarowała nasze muzeum\, w 1983 roku przekazując ponad 360 prac artystów i artystek wystawianych w jej londyńskiej galerii – dodaje Wojciech Zmorzyński\, kurator wystawy wraz z Marią Szymańską-Korejwo. \nBasil Alkazzi urodził się w 1938 roku na statku płynącym z Kuwejtu do Wielkiej Brytanii. Studiował w londyńskiej Central School of Art. Jego kariera artystyczna nabrała rozpędu\, gdy został zaproszony do udziału w prestiżowej wystawie Chelsea Arts Society w Chenil Galleries w Londynie w 1973 roku. Kilka lat później odbyła się jego pierwsza wystawa indywidualna Recent Works 1974‒76 w Drian Galleries\, prowadzonej przez Halimę Nałęcz\, gdzie w sumie miał pięć wystaw indywidualnych. To właśnie współpraca i przyjaźń z Halimą stały się dla Basila Alkazziego jednym z kamieni milowych na artystycznej drodze. Artysta zmarł w czerwcu 2025 roku. \nW przekazanej muzeum kolekcji znajduje się 26 prac artysty z ostatnich dekad twórczości\, które po raz pierwszy zostaną pokazane wszystkie razem. Alkazzi preferował rysunek\, akwarelę i gwasz – trudne i wymagające techniki. Zawsze był outsiderem\, tworzył poza głównym nurtem sztuki. Był malarzem afirmującym świat\, wnikliwym\, uważnym obserwatorem umiejącym sprowadzić rzeczywistość do esencji. Jego sztuka jest głęboką medytacją nad pięknem i doświadczeniem natury. W czasach ciągłych zmian\, przewartościowań\, niestałości proponował malarstwo wyciszone\, uduchowione\, pozostając wierny swojej wizji i motywacjom twórczym. \nNa wystawie będzie można zobaczyć także wybrane dzieła z kolekcji podarowanej muzeum\, których autorkami i autorami są: Matthew Burrows\, Graham Crowley\, John Hedgecoe\, David Hockney\, Paul Huxley\, Nana Shiomi\, Paul Storey\, Renny Tait\, Joe Tilson\, Isabel Young\, oraz prace młodych polskich malarzy i malarek zakupione do zbiorów w ostatnich trzech latach\, m.in. Sławomira Elsnera\, Doroty Borowej\, Dobrawy Borkały czy Anety Kajzer. Całość kolekcji pozyskanej do zbiorów muzeum dzięki Basilowi Alkazziemu będzie dostępna w wersji multimedialnej. \nWystawie będzie towarzyszył rozbudowany program edukacyjny i oprowadzenia kuratorskie. \n\nBasil Alkazzi: artysta i filantrop \nWernisaż: 25października 2025 r.\, godz. 17:00\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, Pałac Opatów\nKuratorzy: Maria Szymańska-Korejwo\, Wojciech Zmorzyński URL:https://news.niezlasztuka.net/event/basil-alkazzi-artysta-i-filantrop/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej\, ul. Cystersów 18\, Gdańsk\, Pomorskie\, 80-330 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/basil-alkazzi.jpg GEO:54.4110081;18.5571058 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Nowoczesnej ul. Cystersów 18 Gdańsk Pomorskie 80-330 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Cystersów 18:geo:18.5571058,54.4110081 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251031 DTEND;VALUE=DATE:20260202 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T105419Z LAST-MODIFIED:20260224T154125Z UID:27120-1761868800-1769990399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Dürer i Holbein na Wawelu DESCRIPTION:Wystawa Dürer i Holbein na Wawelu\nAlbrecht Dürer  (1471–1528) \nUrodzony w Norymberdze\, uczył się u ojca\, który parał się złotnictwem. Uznany za najwybitniejszego malarza niemieckiego renesansu. W jego artystycznym dorobku dominują dzieła graficzne – rozsławiły go głównie cykle grafik: Apokalipsa\, Wielka Pasja\, Życie Marii czy tzw. ryciny mistrzowskie: Melancholia\, Rycerz\, śmierć i diabeł oraz Św. Hieronim. Artysta tworzył obrazy o tematyce religijnej\, ale sławę przyniosły mu przede wszystkim portrety\, w których potrafił oddać nie tylko cechy fizjonomiczne\, lecz również psychologiczną charakterystykę modela – umiał „namalować duszę”. Dwukrotnie odwiedził Italię\, podróżował do Niderlandów. Zajmował się również teorią sztuki – interesowały go zwłaszcza kwestie proporcji i perspektywy. \n„Tak! On potrafi wyczarować na płótnie także to\, co nieprzedstawialne\, wszystkie namiętności\, całą ludzką duszę promieniującą z ciała\, nawet mowę”. ~ Erazm z Rotterdamu o portretach Albrechta Dürera. \nPortret Jakoba Muffela (1471–1526) \nAlbrecht Dürer\, Portret Jakoba Muffela | 1526\nObraz\, namalowany pierwotnie na płótnie\, został przeniesiony na podłoże drewniane\, a następnie ponownie na płótno. Przedstawia burmistrza Norymbergi Jakoba Muffela (1471–1526)\, członka rady miejskiej\, jednego z siedmiu starszych (Septemviri). Powstał w 1526 roku\, kiedy Dürer malował przedstawienia czterech apostołów\, przeznaczone do jednej z sal (Regimentstube) norymberskiego ratusza – jedno ze swoich najbardziej rozpoznawalnych dzieł malarskich (obecnie w Alte Pinakothek w Monachium). W tym samym roku malarz wykonał podobiznę innego członka rady miejskiej Norymbergi – senatora Hieronymusa Holzschuhera. Niewykluczone\, że oba jednakowych rozmiarów i podobnie kadrowane portrety powstały w ramach jednego zamówienia. Reprezentują ten sam styl: model ukazany jest w popiersiu wypełniającym całą płaszczyznę obrazu\, na gładkim tle. Malarz zrezygnował z ujęcia w półpostaci\, uwzględniającego zwykle także ręce. Uwaga widza skupia się na twarzy\, oddanej z wyjątkowym realizmem i psychologiczną głębią. Wąskie usta i głęboko osadzone oczy wpatrzone w dal\, poza kadr obrazu\, nadają fizjonomii starszego mężczyzny wyraz zamyślenia\, powagi i pewnej surowości. \nHans Holbein Młodszy (1497–1543) \nWybitny portrecista\, syn niemieckiego malarza Hansa Holbeina starszego\, urodził się w Augsburgu\, a około 1516 roku osiadł w Bazylei. Zajmował się ilustracją książkową\, projektował witraże\, ale największą sławę przyniosły mu portrety\, których realizm budził podziw i uznanie współczesnych\, m.in. francuskiego poety Nicolasa Bourbona. W 1526 roku Holbein wyjechał do Londynu\, gdzie jako protegowany Erazma z Rotterdamu znalazł patrona w osobie wpływowego Tomasza Morusa\, a potem jego mecenasem został arcybiskup William Warham. Lata 1528–1532 artysta spędził ponownie w Bazylei\, po czym powrócił do Londynu. Zasłynął jako portrecista angielskiej elity\, namalował znane portrety króla Henryka VIII i jego żon oraz księcia Walii Edwarda. W odróżnieniu od Albrechta Dürera nie pozostawił spuścizny teoretycznej. \n„Czy chcesz\, gościu\, ujrzeć portrety jak żywe? Spójrz na to szlachetne dzieło ręki Holbeina”. ~ Nicolas Bourbon\, francuski poeta z XVI wieku o swoim portrecie pędzla Hansa Holbeina. \nPortret Hermanna Hillebrandta (?) de Wedigh (ur. 1494) \nHans Holbein Młodszy\, Portret Hermanna Hillebrandta (?) de Wedigh | 1533\nIdentyfikacja modela nie została definitywnie rozstrzygnięta. Na podstawie widniejącego na złotym sygnecie herbu kupieckiej rodziny Wedigh z Kolonii (w polu srebrnym trzy zielone liście między dwiema czarnymi belkami ułożonymi w literę V) przyjęto hipotetycznie\, że obraz przedstawia jednego z jej członków\, być może brata lub kuzyna Hermanna III von Wedigh (ok. 1503–1560)\, sportretowanego przez Holbeina w 1532 roku (obraz w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku). \nW 1532 roku po czteroletnim pobycie w Bazylei Holbein powrócił do Londynu. Znalazł tam nową klientelę wśród członków Stalhof – wpływowej organizacji kupców zrzeszonych w Lidze Hanzeatyckiej. Czy portret faktycznie przedstawia członka Stalhof – nie wiadomo. Wątpliwości budzą jego wymiary – obraz jest mniejszy niż wizerunki członków niemieckiej korporacji i niewykluczone\, że został namalowany dla prywatnego zleceniodawcy. Styl portretu jest charakterystyczny dla późnych obrazów Holbeina\, w których malarz rezygnował z dodatkowych elementów\, ukazując modeli na gładkim\, neutralnym tle. Jedynym rekwizytem pozostają rękawiczki – symbol wysokiego statusu społecznego osoby portretowanej. Asymetryczna\, wyrazista twarz ukazanego na wprost modela uderza wyjątkowym realizmem. Lewe oko\, nieco mniejsze\, jakby przymrużone\, starannie przycięta broda oraz długie\, lekko opadające wąsy i wąskie usta nadają tej fizjonomii szczególny wyraz. \n\nDürer i Holbein na Wawelu.\nSpecjalny pokaz obrazów z Gemäldegalerie w Berlinie \n31 października 2025 r. – 1 lutego 2026 r.\nZamek Królewski na Wawelu URL:https://news.niezlasztuka.net/event/durer-i-holbein-na-wawelu/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/durer-holbein.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251107 DTEND;VALUE=DATE:20260131 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T110805Z LAST-MODIFIED:20260115T105154Z UID:27130-1762473600-1769817599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Andrzej Pawłowski zaprasza na urodziny DESCRIPTION:Andrzej Pawłowski\, fot. Jacek Maria Stokłosa\nGaleria Starmach w Krakowie wraz z Open Eyes Art Festival 2025 organizują wystawę Andrzej Pawłowski zaprasza na urodziny. Wydarzenie to przypomni sylwetkę artysty w stulecie urodzin. Trzonem wystawy będzie przekrojowa prezentacja dzieł Andrzeja Pawłowskiego – pochodzących od spadkobierców twórcy oraz z kolekcji Teresy i Andrzeja Starmachów – która zajmie większość przestrzeni galeryjnej. Uzupełnieniem ekspozycji będzie ściana zaproszonych na urodziny „gości”. \nNa ekspozycję trafią dzieła z najważniejszych malarskich\, rzeźbiarskich i fotograficznych cyklów Andrzeja Pawłowskiego: Manekin uszkodzony (1964/1995)\, Gady (1950–1952)\, Luxogramy (1954–1956)\, Mutacja (1959)\, Somnamy (1959)\, Relikwie (Historie; 1962)\, Formy naturalnie ukształtowane (1963\, 1965–1966)\, Manekiny (1964)\, Genesis (1967)\, Szkielety (1971). Warto podkreślić\, że na specjalnie wzniesionej ścianie zostanie zaprezentowana praca Memorandum (Fikcje\, Krzyż Walecznych; 1973)\, której renowację w 2025 roku przeprowadziła Pracownia Konserwacji Sztuki Współczesnej ASP w Krakowie. \nWystawa Andrzej Pawłowski zaprasza na urodziny\, fot. Galeria Starmach\nNa ścianie urodzinowych „gości” znajdą się dzieła artystów nie tylko ważnych dla dziejów sztuki\, ale także bliskich emocjonalnie Jubilatowi. Zestawienie będzie stanowiło rozbudowaną kompozycję złożoną z prac: Jerzego Beresia\, Tadeusza Brzozowskiego\, Marka Chlandy\, Stanisława Fijałkowskiego\, Władysława Hasiora\, Marii Jaremy\, Tadeusza Kantora\, Stanisława Kolowca\, Adama Marczyńskiego\, Daniela Mroza\, Wacława Nowaka\, Jerzego Nowosielskiego\, Tadeusza Ostaszewskiego\, Jerzego Panka\, Karola Pustelnika\, Teresy Rudowicz\, Jonasza Sterna\, Mariana Warzechy\, Ryszarda Winiarskiego\, Jerzego Wrońskiego i Andrzeja Wróblewskiego. \nAndrzej Pawłowski był jednym z najważniejszych artystów Grupy Krakowskiej. W kontekście OEES\, wystawa będzie przypomnieniem nie tylko zasług artysty dla projektowania\, rzeźby i fotografii\, ale także jego zaangażowania w rozwój ASP w Krakowie. Od 1956 roku Pawłowski był wykładowcą na Wydziale Architektury Wnętrz\, przy którym\, od 1961 roku\, współtworzył pionierskie Studium Form Przemysłowych. W latach 1981–1986 był dziekanem Wydziału Form Przemysłowych. \nWystawa Andrzej Pawłowski zaprasza na urodziny\, fot. Galeria Starmach\nWystawa potrwa od 7 listopada 2025 do 30 stycznia 2026 roku. Będzie jej towarzyszyć katalog\, którego premiera jest przewidziana na wernisaż. Kuratorem wystawy Andrzej Pawłowski zaprasza na urodziny jest Robert Domżalski. Przedsięwzięcie zostało objęte honorowym patronatem Jego Magnificencji Rektora ASP w Krakowie prof. Andrzeja Bednarczyka. \n\nAndrzej Pawłowski zaprasza na urodziny \n7 listopada 2025 r. – 30 stycznia 2026 r.\nGaleria Starmach\nKurator: Robert Domżalski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/andrzej-pawlowski-zaprasza-na-urodziny/ LOCATION:Galeria Starmach\, ul. Węgierska 5\, Kraków\, 30-535\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/Andrzej-Pawlowski-25-photo-©-Jacek-Maria-Stoklosa_.jpg GEO:50.044138;19.951107 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Starmach ul. Węgierska 5 Kraków 30-535 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Węgierska 5:geo:19.951107,50.044138 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251107 DTEND;VALUE=DATE:20260202 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T115515Z LAST-MODIFIED:20251106T115515Z UID:27144-1762473600-1769990399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Moda na papierze. Plakaty ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu DESCRIPTION:Wystawa Moda na papierze. Plakaty ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu\n7 listopada 2025 roku w Muzeum Sztuk Użytkowych w Zamku Królewskim w Poznaniu rozpocznie się najmodniejsze wydarzenie sezonu jesień-zima! W ramach wystawy „Moda na papierze” zostaną zaprezentowane wyjątkowe zbiory Galerii Plakatu i Projektowania Graficznego Muzeum Narodowego w Poznaniu. To niepowtarzalna okazja\, by zanurzyć się w opowieści o przenikaniu się mody ze światem grafiki. \nZwierciadło przemian \nPrzyjrzymy się projektom graficznym powstałym w drugiej połowie XX wieku w Polsce i Japonii. Z dzisiejszej perspektywy\, ich szeroko pojęty styl\, był zwierciadłem przemian społecznych\, politycznych\, historycznych czy ekonomicznych. \nRoman Cieślewicz\, Quelque chose peut faire bouger le monde\, c’est la qualité. Klopman | 1970\, MNP\nJak kreowana była moda w krajach\, które dzieli ponad dziewięć tysięcy kilometrów? Co łączy „Modę Polską\, „Telimenę”\, „Wólczankę” z „Shiseido” i „Parco”? Co nosi się w Warszawie oraz na tokijskich ulicach Harajuku? \nPolska i Japonia \nPokażemy blisko osiemdziesiąt prac artystek oraz artystów. Wśród nich wyjątkowe projekty plakatów związanych z tematyką mody\, charakterystycznych dla dwóch różnych kręgów kulturowych – Polski i Japonii. \nObok siebie znajdą się dzieła ikon projektowania\, takich jak Roman Cieślewicz\, Waldemar Świerzy\, Eiko Ishioka\, Makoto Nakamura czy też – ostatni laureat Nagrody im. Jana Lenicy – Kenya Hara. \nWystawa „Moda na papierze” jest kolejną ekspozycją z cyklu „Graphic Concept”\, którego drugą część stanowi coroczny cykl wykładów. \n\n \n \n \n \n \n Ikko Tanaka\, Issey Miyake Making Things | 2000\, MNP\n \n \n \n \n \n \n \n Eiko Ishioka\, Parco. Zmysły | 1972\, MNP\n \n \n \n \n \n \n \n Eiko Ishioka\, Fly with Issey Miyake | 1977\, MNP \n \n \n\nPROGRAM WYDARZEŃ>> \n\nModa na papierze.\nPlakaty ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu \n7 listopada 2025 r. – 1 lutego 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Poznaniu | Muzeum Sztuk Użytkowych z Zamku Królewskim w Poznaniu\nKuratorka: Anna Grabowska-Konwent URL:https://news.niezlasztuka.net/event/moda-na-papierze-plakaty-ze-zbiorow-muzeum-narodowego-w-poznaniu/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Poznaniu | Muzeum Sztuk Użytkowych w Zamku Królewskim w Poznaniu\, Góra Przemysła 1\, Poznań\, 61-768\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/moda-na-papierze.png GEO:52.409255195705;16.931118297926 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Poznaniu | Muzeum Sztuk Użytkowych w Zamku Królewskim w Poznaniu Góra Przemysła 1 Poznań 61-768 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Góra Przemysła 1:geo:16.931118297926,52.409255195705 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251107 DTEND;VALUE=DATE:20260309 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T120256Z LAST-MODIFIED:20251106T120256Z UID:27152-1762473600-1773014399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Projekt: biżuteria artystyczna DESCRIPTION:Wystawa Projekt: biżuteria artystyczna\nWystawa Projekt: biżuteria artystyczna wpisuje się w cykl prezentacji polskiego powojennego wzornictwa Czym uwodzi dizajn?\, realizowanego w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. Tym razem uwagę skupiamy na biżuterii – dziedzinie\, która w sposób wyjątkowy łączy sztukę użytkową z indywidualną ekspresją artystyczną i społecznym kontekstem. \nTo opowieść o polskiej biżuterii artystycznej\, rozwijającej się od lat 40. XX wieku po współczesność\, widziana zarówno przez pryzmat materiału\, jak i idei. Ekspozycja obejmuje prace z drewna\, skóry\, ceramiki\, miedzi i srebra\, ale też tworzyw sztucznych\, gotowych przedmiotów czy naturalnych „znalezisk”. Od biżuterii „ubogiej” lat powojennych\, przez nowoczesne formy rzeźbiarskie i eksperymenty z techniką\, aż po obiekty z pogranicza krytyki społecznej i dizajnu koncepcyjnego – każda z tych form mówi o czasie\, w którym powstała. \nWspólnym mianownikiem dla prezentowanych dzieł jest poszukiwanie: nowego języka formy\, znaczenia i materiału. Z jednej strony wystawa ukazuje\, jak biżuteria oddziaływała na zmysły i emocje\, z drugiej – jak pełniła rolę nośnika idei: od etnoinspiracji i archeologicznych cytatów\, po sztukę zaangażowaną i biżuterię protestu. Prezentuje zarówno broszki inspirowane ludowością\, jak i oporniki noszone w stanie wojennym czy współczesne prace komentujące ważne społeczne zjawiska. \nNie sposób mówić o polskiej biżuterii bez ukazania sylwetek jej twórców – często pracujących w duetach lub w ramach rodzinnych tradycji (Zaremscy\, Rohnowie\, Kozubscy). Wystawa prezentuje pionierów (Józefa Fajngolda\, Mamerta Celmińskiego\, Jadwigę i Jerzego Zaremskich)\, a także artystów związanych z ważnymi środowiskami i grupami (jak UFO\, Grupa Sześć\, Au+). Pojawiają się również twórcy\, dla których biżuteria była formą poboczną – okazjonalnym „projektem” realizowanym na marginesie malarstwa\, grafiki czy rzeźby. \nWażnym elementem opowieści o polskiej biżuterii artystycznej są osoby\, które ją kupowały i nosiły: artystki\, działaczki społeczne\, polityczki. W ten sposób ozdoby wykonane przez polskich projektantów stały się świadkiem ważnych historycznych i osobistych wydarzeń. Przykładem jest naszyjnik wykonany w pracowni gdańskiego artysty Giedymina Jabłońskiego\, w którym Danuta Wałęsowa w imieniu męża odbierała Pokojową Nagrodę Nobla. Oryginał zaginął\, na wystawie prezentowana jest autorska replika. \nWśród eksponatów znajdą się nie tylko same obiekty biżuteryjne\, ale też przedmioty budujące ich kontekst: fotografie\, plakaty\, prasa kobieca i poradniki. Te z pozoru marginalne źródła pokazują\, jak biżuteria funkcjonowała w codzienności – jako ozdoba\, manifest\, pamiątka czy gest oporu. \nWystawa Projekt: biżuteria artystyczna to nie tylko przegląd form\, materiałów i twórców. To także refleksja nad tym\, czym biżuteria była i czym może być: artefaktem\, świadectwem czasu\, znakiem osobistym i społecznym. To opowieść o wolności twórczej\, o wartościach\, które można zamknąć w obiekcie noszonym przy ciele\, i o tym\, jak „mała forma” może mówić wielkie rzeczy. \nProjektantki / Projektanci: Andrzej Bandkowski\, Karolina Bik\, Marcin Bogusław\, Daniela Bukowska\, Jacek Byczewski\, Bogumił Bytomski\, Grzegorz Błażko\, Mamert Celmiński\, Bartosz M. Chmielewski\, Andrzej Ciechomski\, Hanna Czajkowska\, Danuta Czapnik\, Ewa Czarnota-Zaremska\, Józef Czerwosz\, Magdalena Czerwosz\, Danuta Duszniak\, Józef Fajngold\, Michał Fatyga\, Henryk Grunwald\, Lucyna Hubert-Nieniewska\, Marek Huculak\, Giedymin Jabłoński\, Filip Jackowski\, Tomasz Jagiełło\, Anna Januszkiewicz-Bandkowska\, Joanna Jaworska\, Tadeusz Jaworski\, Paweł Kaczyński\, Małgorzata Kalińska\, Stanisław Kędzierski\, Danuta Kobielska\, Julia Kotarbińska\, Jakub Kozik\, Aleksandra Kozłowska\, Zofia Kozubska\, Witold Kozubski\, Karina Królak\, Bolesław Książek\, Jadwiga Kucharska\, Zdzisław Lenart\, Weronika Majewska\, Aleksandra Mamoń\, Magdalena Maślerz\, Piotr Małysz\, Maja Mrozińska\, Andrzej Mroziński\, Marek Nałęcz-Nieniewski\, Marta Noszka\, Marek Nowaczyk\, Jacek Ostrowski\, Mariusz Pajączkowski\, Karolina Palczuk\, Urszula Podbielska-Kowalska\, Paweł Podbielski-Kowalski\, Pracownia Brokat\, Jacek A. Rochacki\, Kamilla Rohn\, Ludmiła Rohn\, Ryszard Rohn\, Józef Różycki\, Ewa Rudowska\, Jolanta Ryba-Ołdachowska\, Wojciech Rygało\, Jerzy Sendłak\, Stanisław Sikora\, Michał Smyka\, Joachim Sokólski\, Magdalena Stajszczak\, Tomasz Stajszczak\, Jerzy Stolarski\, Jan Suchodolski\, Andrzej Szadkowski\, Jerzy Szkrabko\, Kazimiera Szymańska\, Michał Ślusarczyk\, Sława Tchórzewska\, Iwona Trela-Mroziuk\, Marcin Tymiński\, Olgierd Vetesco\, Leszek Weiss\, Tomasz Wichrowski\, Arek Wolski\, Alicja Wyganowska\, Jakub Wyganowski\, Michał Wysocki\, Jadwiga Zaremska\, Antek Zaremski\, Jerzy Zaremski\, Łukasz Zaremski\, Marcin Zaremski\, Tomasz Zaremski\, Hanna Zdanowska\, Jacek Zdanowski\, Ella Żubrowska. \nArtystki / Artyści: Izabela Chamczyk\, Marcelina Jarnuszkiewicz\, Kajetan Karkuciński\, Jakub Kozik\, Marta Noszka\, Magdalena Lazar\, Adriana Lisowska\, Paweł Olszczyński. \nWYDARZENIA TOWARZYSZĄCE>> \n\nProjekt: biżuteria artystyczna \nWernisaż: 07 listopada 2025 r.\, godz. 18:00\nCentrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu\nKuratorka: Anna Wiszniewska\nKoordynacja: Natalia Cieślak\, Aleksandra Wantuch URL:https://news.niezlasztuka.net/event/projekt-bizuteria-artystyczna/ LOCATION:Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu\, ul. Wały gen. Sikorskiego 13\, Toruń\, 87-100\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/projekt-bizuteria-artystyczna.png GEO:53.012110406862;18.600875615647 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu ul. Wały gen. Sikorskiego 13 Toruń 87-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wały gen. Sikorskiego 13:geo:18.600875615647,53.012110406862 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251109 DTEND;VALUE=DATE:20260309 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T121200Z LAST-MODIFIED:20251106T121200Z UID:27158-1762646400-1773014399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jak maki mieniące. Kobiety w malarstwie Włodzimierza Tetmajera DESCRIPTION:Wystawa Jak maki mieniące. Kobiety w malarstwie Włodzimierza Tetmajera\nMuzeum Regionalne w Stalowej Woli jesienią bieżącego roku udostępni wystawę prezentującą twórczość Włodzimierza Tetmajera (1861–1923)\, artysty malarza jednego z czołowych przedstawicieli Młodej Polski\, polityka i działacza niepodległościowego. Tetmajer znany ze wspaniałych scen rodzajowych\, osadzonych w realiach wsi ostatniej dekady XIX w.\, w sposób niezwykły potrafił skupić uwagę na kobietach\, które bardzo często czynił bohaterkami swoich obrazów. Na wystawie pt. Jak maki mieniące. Kobiety w malarstwie Włodzimierza Tetmajera wizerunki kobiet – w tym żony artysty Anny – pojawią się w licznych kompozycjach i scenach\, obrazując i przybliżając życie codzienne\, uroczystości świąteczne\, ważne wydarzenia podkrakowskiej wsi. Postacie kobiece odgrywają w obrazach mistrza niejednokrotnie ważne symboliczne role jako uosobienie wartości i szczytnych ideałów\, ale także źródło zmysłowej pokusy. Na ekspozycji zostanie pokazanych kilkadziesiąt znakomitych prac artysty ze zbiorów polskich muzeów i kolekcji prywatnych. \n\nJak maki mieniące.\nKobiety w malarstwie Włodzimierza Tetmajera \n9 listopada 2025 r. – 8 marca 2026 r.\nMuzeum Regionalne w Stalowej Woli | Galeria Malarstwa Alfonsa Karpińskiego\nKuratorka wystawy: Marta Marek\nKoordynatorka wystawy: Elżbieta Skromak\nAranżacja plastyczna: Wioletta Nawrocka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jak-maki-mieniace-kobiety-w-malarstwie-wlodzimierza-tetmajera/ LOCATION:Muzeum Regionalne w Stalowej Woli | Galeria Malarstwa Alfonsa Karpińskiego\, ul. Rozwadowska 12\, Stalowa Wola\, 37-450\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/jak-maki-mieniace-.jpg GEO:50.589026173361;22.046587765115 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Regionalne w Stalowej Woli | Galeria Malarstwa Alfonsa Karpińskiego ul. Rozwadowska 12 Stalowa Wola 37-450 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Rozwadowska 12:geo:22.046587765115,50.589026173361 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251114 DTEND;VALUE=DATE:20260601 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T091017Z LAST-MODIFIED:20251106T091017Z UID:27104-1763078400-1780271999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Hans Memling. Ultimum iudicium. Lech Majewski DESCRIPTION:Wystawa Hans Memling. Ultimum iudicium. Lech Majewski\nJak ceniony artysta może przetworzyć słynne dzieło innego artysty? A jeśli ten artysta to Lech Majewski\, a dzieło to „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga? 14 listopada o 18.00 Muzeum Narodowe w Gdańsku w dawnym kapitularzu klasztoru franciszkanów rozpoczyna prezentację tryptyku wideofresków\, który pozwala spojrzeć na nowo na dobrze znany obraz. \nTo\, że „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga inspiruje\, nikogo nie dziwi. Nawet jeśli chwilowo nie można go oglądać ze względu na szereg badań\, którym jest poddawany w przygotowaniu do ponownej ekspozycji w grudniu 2026 roku\, na różny sposób można z nim obcować poprzez twórczość innych artystów. Niedawno w Teatrze Wybrzeże mieliśmy premierę „Memling\, czyli historia końca świata” w reżyserii znanej z wizualnej wyobraźni Agaty Dudy-Gracz\, a w wyjątkowej scenerii Oddziału Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego mogliśmy oglądać kolekcję mody „Psychostatis” Magdaleny Arłukiewicz i Jadwigi Możdżer w oprawie muzycznej Leszka Możdżera\, Igora Korejwo i Łukasza Staniszewskiego. \n– Wielokrotnie usiłowałem przyjrzeć się tryptykowi\, ale zawsze był w pancernej skrzyni. Pamiętam moją frustrację kilkanaście lat temu\, gdy przyjechałem z kamerą nakręcić na swój użytek zbliżenia potępionych i ułaskawionych postaci\, które Memling tak fenomenalnie namalował. Odbiłem się wtedy od ściany\, owej szklanej ściany ochronnej gabloty\, rodzaju lustra\, w którym przeglądały się twarze zwiedzających oraz lampy pomieszczenia. Usiadłem na ławce i zastanawiałem się\, jak mogę przebić się przez szklaną barierę – być może jest taki moment\, w którym ogromna gablota zostaje zdjęta dla renowacji obrazu – opowiada Lech Majewski\, ceniony międzynarodowy artysta o ogromnym dorobku twórczym\, poeta\, malarz\, pisarz i reżyser filmowy\, teatralny i operowy. \nTaki moment przyszedł podczas pandemii Covid19\, kiedy tryptyk został wyjęty z gabloty\, aby sprawdzić jego stan. Artysta mógł wreszcie przyjrzeć się za pośrednictwem obiektywu kamery szczegółom obrazu. Korzystając przez kolejne lata z zarejestrowanych materiałów\, Lech Majewski stworzył narrację o przejmującej wizji Sądu Ostatecznego\, uzupełnioną o efekty animacji i dźwięku. \n– Powstała w ten sposób współczesna Biblia Pauperum\, której ożywiona forma jeszcze dobitniej przybliża historie zawarte w obrazie ponad 550 lat temu. Wodząc oczami po detalach tryptyku w ślad za ruchem kamery\, widz odkrywa na nowo tajniki skomplikowanej i wielowątkowej historii w nim zawartej – komentuje dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Piotr Stasiowski. \nWideofresk będzie prezentowany w kapitularzu w Oddziale Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego. Ta szczególna przestrzeń dawnego klasztoru franciszkańskiego pełni ważną rolę w odbiorze dzieła\, które ma formę tryptyku\, zgodnie z układem oryginalnego obrazu. W centralnym planie przedstawiony jest Chrystus ukazany na złotym tle\, zasiadający na tęczy\, ze stopami spoczywającymi na złotej sferze. Poniżej Archanioł Michał stoi pośród rozległej równiny\, oddzielając dusze błogosławione od potępionych. Po lewej stronie błogosławieni wstępują do Królestwa Niebieskiego\, a po prawej demony porywają potępionych do piekła. „Sąd Ostateczny”\, który przez wieki doczekał się wielu opracowań i analiz naukowych\, tym razem przedstawiony w formie wideofresku staje się przystępny dla każdego odbiorcy\, odkrywając swoje piękno i grozę. \n– W 2001 roku we współpracy z Biennale w Palagraziussi w Wenecji otwarta została wystawa moich prac wideo La Camera dei Caprioli. Krytyka włoska\, pisząc o „ulotnych ruchomych obrazach płynących na ścianach Oratorio Palagraziussi” nazwała je „videofresco” i tak już zostało\, tworząc łuk pomiędzy starą techniką malarską\, a technologią współczesną – wyjaśnia pochodzenie pojęcia wideofresk Lech Majewski. \nOtwarciu prezentacji będzie towarzyszyło spotkanie z Lechem Majewskim\, które odbędzie się w sobotę 15 listopada o godz. 12.00. Artysta opowie m.in. o swoich motywacjach i inspiracjach do stworzenia filmowej adaptacji najważniejszego obrazu z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku. Na pewno podzieli się też swoją wiedzą\, korzystając z wieloletniego doświadczenia prowadzenia wykładów na temat ukrytego języka symboli. \n\nHans Memling. Ultimum iudicium. Lech Majewski \nWernisaż: 14 listopada 2025 r.\, godz. 18:00\nSpotkanie z Lechem Majewskim: 15 listopada 2025 r.\, godz. 12:00\nMuzeum Narodowe w Gdański | Oddział Sztuki Dawnej URL:https://news.niezlasztuka.net/event/hans-memling-ultimum-iudicium-lech-majewski/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej\, Toruńska 1\, Gdańsk\, 80-822 CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/MNG_MAJEWSKI_memling.jpg GEO:54.3454255;18.6468928 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Sztuki Dawnej Toruńska 1 Gdańsk 80-822;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Toruńska 1:geo:18.6468928,54.3454255 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251114 DTEND;VALUE=DATE:20260316 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T095626Z LAST-MODIFIED:20251106T095626Z UID:27118-1763078400-1773619199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Łazienki w zachwycie DESCRIPTION:Wystawa Łazienki w zachwycie\nZa co kochamy Łazienki Królewskie? Nowa wystawa w Podchorążówce pokazuje\, co najbardziej porusza tysiące gości odwiedzających to miejsce. Motywem przewodnim jest zachwyt – emocja\, która pojawia się w spotkaniu z tym\, co piękne i nieoczekiwane. Ekspozycję można poznawać wieloma zmysłami: wzrokiem\, słuchem\, dotykiem i węchem. \n„Łazienki w zachwycie” powstały we współpracy zespołu kuratorskiego z badaczami\, edukatorami i wolontariuszami oraz publicznością\, zaangażowaną w inicjatywy\, których efekty można zobaczyć na wystawie. \nEkspozycja została podzielona na dziesięć przestrzeni tematycznych: zapach\, sztuki wizualne\, literatura\, teatr\, muzyka\, relacje\, sen\, jedzenie\, natura oraz ruch. Odzwierciedlają one to\, co zachwyca tysiące gości odwiedzających Łazienki Królewskie. Poszczególne przestrzenie wypełniają dzieła głównie z muzealnej kolekcji oraz obiekty przygotowane specjalnie na wystawę\, m.in. instalacje współczesnych artystów. Niektóre eksponaty może już dobrze znasz\, inne zobaczysz po raz pierwszy. \nZAPACH \nŁazienki Królewskie to miejsce\, które działa na wiele zmysłów – zachwyca obrazem\, dźwiękiem\, światłem\, a także trudniej uchwytnym zapachem. Wystawa to okazja\, by go poczuć. Przyjrzyj się kadzielnicy – fontannie zapachowej w formie miniaturowej świątyni antycznej\, prezentowanej na co dzień w eleganckim buduarze w Pałacu Myślewickim. Otwórz jedną z klapek w ścianie obok eksponatu. Wydobywająca się stamtąd kompozycja zapachowa to efekt pracy twórczyni perfum\, Michaliny Samborskiej\, oraz ponad dwustu osób – gości i pracowników\, którzy opowiadali o tym\, z jakim zapachem kojarzą się im Łazienki Królewskie. Powstała niezwykła woń\, złożona m.in. z naturalnych olejków i żywic. \nSZTUKI WIZUALNE \nObrazy\, rzeźby i dekoracje tworzą tożsamość Łazienek Królewskich\, wzbudzając jednocześnie zachwyt. W tej części wystawy obejrzysz m.in. rysunki wyposażenia królewskiej rezydencji\, w tym szkic balustrady balkonu Pałacu na Wyspie\, zaprojektowanej przez króla Stanisława Augusta. Są tu również rysunki stanowiące zapis osobistych zachwytów współczesnych artystów amatorów i profesjonalistów\, którzy tworzyli w łazienkowskich wnętrzach i ogrodach. \nPrzestrzeń uzupełnia instalacja artystki wizualnej\, Alicji Bielawskiej. Dzieło składa się z dwóch części. Pierwsza\, zatytułowana „Miękkie odsłony”\, umożliwia kontakt ze sztuką za pomocą wielu zmysłów. Autorka zainspirowała się materialnością tkanin dekoracyjnych z Pałacu na Wyspie. Udrapowane materiały skrywają ceramiczne dzieło „Pomiędzy fałdami”. \nLITERATURA \nŁazienki Królewskie od wieków fascynują pisarzy i poetów\, podziwiających tutejszą przyrodę\, sztukę i architekturę. Współcześni artyści\, których Muzeum zaprosiło do współpracy\, stworzyli inspirowane królewską rezydencją utwory. Swój zachwyt wyrazili w wierszach\, odnoszących się do wybranych eksponatów: sekretarzyka Stanisława Augusta\, obrazu Gabriela Metsu „Praczka” i zegara kominkowego z sypialni królewskiego kamerdynera\, Franciszka Ryxa. Wszystkie te utwory przeczytasz na wystawie. \nTEATR \nMotywem przewodnim tej części wystawy są metamorfozy\, będące nieodłączną częścią Łazienek Królewskich. Zobaczysz reprodukcje sześciu grafik z kolekcji króla Stanisława Augusta. Są to ryciny z francuskiego wydania „Metamorfoz” Owidiusza\, opowiadające o mitologicznych bohaterach i ich przemianach. \nObejrzysz tu również 20-minutową etiudę „Metamorfozy”. Spektakl ukazuje przemianę człowieka na granicy życia i śmierci. Przedstawienie powstało z udziałem młodzieży licealnej ze Społecznego Liceum Ogólnokształcącego z Maturą Międzynarodową IB World School 1531 przy Raszyńskiej oraz dorosłych z Centrum Aktywności Międzypokoleniowej „Nowolipie”. \nMUZYKA \nTa część wystawy jest poświęcona Koncertom Chopinowskim\, dzięki którym od kilkudziesięciu lat w Łazienkach Królewskich rozbrzmiewa muzyka Fryderyka Chopina. W kilkunastominutowym filmie o wyjątkowych wspomnieniach z letnich recitali pod Pomnikiem Chopina opowiadają ich słuchacze. \nRzeźba „Nokturn” autorstwa Janiny Barcickiej to przykład tego\, jak w abstrakcyjnej formie z brązu można przełożyć na język plastyki doznania towarzyszące słuchaniu muzyki. Dzieło\, będące częścią muzealnej kolekcji\, jest prezentowane publiczności po raz pierwszy. \nW centralnej części przestrzeni stoi jeden z najcenniejszych instrumentów muzycznych w łazienkowskiej kolekcji – fortepian czworoboczny\, zwany także piano carré\, wykonany w 1790 r. przez mistrza lutnictwa\, Adama Beyera. Niegdyś był to nie tylko instrument muzyczny\, lecz także oznaka statusu i dobrego gustu. Dziś jest cennym świadectwem historii muzyki\, rzemiosła i życia towarzyskiego czasów oświecenia. \nRELACJE \nSłowo to w kontekście wystawy odnosi się do szeroko rozumianego otoczenia Muzeum – gości\, przyjaciół\, sympatyków\, wolontariuszy oraz darczyńców Archiwum Społecznego. To osoby\, w których życiu Łazienki Królewskie odegrały szczególną rolę i które chciały podzielić się swoimi wspomnieniami. Posłuchasz m.in. opowieści absolwentów Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych\, mieszczącego się w Podchorążówce w latach 1957-1977. Zobaczysz też fotografie i karty kronik\, pokazujące\, jak wyglądały wnętrza budynku w czasie\, gdy działała tu szkoła artystyczna. \nSEN \nW tej przestrzeni\, na suficie\, zobaczysz wydruk z rekonstrukcją malowidła Marcella Bacciarellego „Sen Salomona”\, które niegdyś zdobiło Salę Salomona w Pałacu na Wyspie. Oryginał\, stworzony przez królewskiego malarza\, został zniszczony podczas II wojny światowej. Dzisiejsza wersja to cyfrowa rekonstrukcja kolorystyczna\, opracowana przez konserwatorów na podstawie archiwalnych zdjęć. Malowidło ilustrowało biblijną opowieść. Według niej król Salomon złożył ofiarę Bogu\, który objawił mu się we śnie i zapytał\, jaki dar chciałby otrzymać. Biblijny władca poprosił o mądrość. Jego prośba spodobała się Bogu. Otrzymał nie tylko mądrość\, lecz także bogactwo\, sławę i obietnicę długiego życia pod warunkiem dochowania wierności bożym przykazaniom. \nJEDZENIE \nKuchnia to uczta dla zmysłów. W tej części wystawy poznasz niektóre przepisy nadwornego kucharza Stanisława Augusta. Paul Tremo\, choć na co dzień przygotowywał wykwintne potrawy\, interesował się kuchnią pozwalającą przetrwać okresy głodu i wyżywić armię. W oparciu o jego przepisy powstały słoiki z pasteryzowanym szczawiem\, zupą pokrzywową i syropem z czarnego bzu. Podejdź i powąchaj sól z czosnkiem niedźwiedzim oraz kwiatowe konfetti. Przyjrzyj się miedzianemu naczyniu do smażenia konfitur\, wazie do lodów i imbrykowi do gorącej czekolady. Znajdziesz tu też kartki z przepisami\, inspirowanymi kuchnią Paula Tremo\, które zabierzesz ze sobą do domu. \nNATURA \nW strefie sensorycznej poznasz łazienkowską przyrodę wszystkimi zmysłami. Dotknij modeli zwierząt\, by odkryć szczegóły ich anatomii. Przyjrzyj się krzyżakowi zielonemu\, by przełamać lęk przed pająkami. Zajrzyj przez mikroskop\, by poznać mikroświat łazienkowskiej natury. Zwróć uwagę na niszę\, włóż rękę w ciemność i odgadnij\, jakie stworzenie się w niej kryje. Machnij piórem\, by usłyszeć\, jak tnie powietrze. \nPrezentowane są tu również wyniki projektu „BioBlitz”\, czyli badań organizmów\, które przeprowadzili m.in. ornitolodzy i arachnolodzy przy aktywnym udziale publiczności. Dowiesz się\, jaką liczbę gatunków ptaków\, motyli nocnych\, porostów i grzybów udało się zarejestrować w łazienkowskich ogrodach. \nPrzy wyjściu z przestrzeni znajduje się instalacja artystyczna przedstawiająca porosty\, którą możesz dowolnie zmodyfikować. \nRUCH \nDowiesz się\, jakie aktywności fizyczne dominowały w Łazienkach Królewskich w przeszłości\, a które są popularne obecnie. Zobaczysz tu eksponaty nawiązujące do eleganckich bali i wieczorów tanecznych w pałacowych wnętrzach\, m.in. rzeźbę „Tancerka” autorstwa Frigyesa Janzera. \nTa część wystawy to również konie\, niegdyś charakterystyczny element łazienkowskiego krajobrazu. Obejrzysz: model pokoju jeźdźca\, wyposażony w unikatowy komplet miniatur stylowych mebli z motywem końskiego łba i akcesoriów jeździeckich\, a także miniaturową stajnię z konikiem – replikę zabawki z XIX w. Dodatkowo zobaczysz dwie latarnie powozowe z XX w. oraz współczesne siodło\, w którym możesz usiąść. \nJednym z elementów tej przestrzeni tematycznej jest też rzeźba przedstawiającą klacz arabską – dzieło Anny Dębskiej (1929-2014)\, znanej polskiej rzeźbiarki i właścicielki stadniny w Łazach. \nCałość uzupełniają archiwalne zdjęcia\, m.in. z międzynarodowych zawodów hippicznych\, które odbywały się w Łazienkach Królewskich w dwudziestoleciu międzywojennym. \nPROGRAM WYSTAWY>> \n\nŁazienki w zachwycie \n14 listopada 2025 r. – 15 marca 2026 r.\nMuzeum Łazienki Królewskie w Warszawie | Podchorążówka URL:https://news.niezlasztuka.net/event/lazienki-w-zachwycie/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/lazienki-w-zazchwycie.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251120 DTEND;VALUE=DATE:20260126 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251027T104643Z LAST-MODIFIED:20260129T084329Z UID:27078-1763596800-1769385599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Bartłomiej Flis. W warstwach gleby leżymy płytko DESCRIPTION:Bartłomiej Flis\, Maki | 2025\nMiejska Galeria Sztuki w Łodzi zaprasza na wystawę Bartłomieja Flisa zatytułowaną „W warstwach gleby leżymy płytko”\, która będzie prezentowana od 20 listopada 2025 roku do 25 stycznia 2026 roku w Galerii Willa. \nW swoim najnowszym cyklu artysta podejmuje malarską refleksję nad archeologią wyobraźni i pamięcią kulturową terenów Polesia. Inspirując się etnografią oraz osobistymi\, rodzinnymi wątkami\, Flis tworzy obrazy\, które stają się opowieścią o symbolicznym trwaniu\, pamięci i przyszłości ukrytej pod powierzchnią ziemi. \n\n \n \n \n \n \n Bartłomiej Flis\, Jagody | 2025\n \n \n \n \n \n \n \n Bartłomiej Flis\, Lipiec | 2025\n \n \n \n \n \n \n \n Bartłomiej Flis\, Kielich | 2025\n \n \n\nTwórca porusza się na pograniczu dokumentu\, mitu i fantazji\, kreując prace przypominające wykopaliska z alternatywnych cywilizacji. W odróżnieniu od wcześniejszych\, monumentalnych realizacji rzeźbiarskich\, tym razem artysta skupia się na detalu i śladzie – na codziennych rytuałach\, reliktach uważności wobec natury oraz sposobach istnienia pozbawionych hierarchii. Każdy obraz funkcjonuje tu jako relikt przeszłości i zapowiedź przyszłości. \nWystawa „W warstwach gleby leżymy płytko” jest refleksją nad tym\, jak odmienne sposoby życia\, symbolizowane przez kulturę Poleszuków\, mogą inspirować do ponownego przemyślenia relacji człowieka z naturą i wyobrażenia przyszłości – pełnej kolejnych warstw naszego człowieczeństwa. \n\n \n \n \n \n \n Bartłomiej Flis\, Pierwsze spotkanie | 2024\n \n \n \n \n \n \n \n Bartłomiej Flis\, Taniec | 2024\n \n \n\n\nBartłomiej Flis.\nW warstwach gleby leżymy płytko \nWernisaż: 20 listopada 2025 r.\, godz. 18:00\nMiejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Willa\nKuratorka: Adriana Usarek\nKoordynatorka: Dominika Pawełczyk URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bartlomiej-flis-w-warstwach-gleby-lezymy-plytko/ LOCATION:Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Willa\, ul. Wólczańska 31\, Łódź\, 90-607\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/10/Lipiec-olej-w-sztyfcie-na-plótnie-60-x-46-cm-2025.jpg GEO:51.769278;19.451567 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Miejska Galeria Sztuki w Łodzi | Galeria Willa ul. Wólczańska 31 Łódź 90-607 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wólczańska 31:geo:19.451567,51.769278 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251120 DTEND;VALUE=DATE:20260309 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20260224T141704Z LAST-MODIFIED:20260224T141704Z UID:27408-1763596800-1773014399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wieloświat. Anna Szpakowska-Kujawska DESCRIPTION:Anna Szpakowska-Kujawska\, Kochankowie | 1957 © Fot.S. Mucha\, dzięki uprzejmości FOLTA Collect\nWieloświat to hipotetyczny zbiór wszystkich możliwych wszechświatów\, obejmujący ogół istnienia\, niezależnie od czasoprzestrzeni czy wymiarów. Jako pojęcie i wyobrażenie stanowi ramę dla retrospektywnej opowieści o wielowymiarowej praktyce artystycznej Anny Szpakowskiej-Kujawskiej\, która może być odczytywana jako organiczny proces przemian. Struktura\, która nieustannie się rozrasta\, namnaża\, rozgałęzia i przeobraża\, obejmując różnorodne idee\, media i techniki\, zachowuje jednocześnie wewnętrzną spójność i charakterystyczny rytm. \nAnna Szpakowska-Kujawska\, Atomy I | 1968\, wł. Muzeum Narodowe we Wrocławiu\nTwórczość Anny Szpakowskiej-Kujawskiej od ponad siedmiu dekad skutecznie wymyka się jednoznacznym interpretacjom i prostym kategoryzacjom. Absolwentka wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (dyplom w 1956 roku w pracowni malarstwa architektonicznego) i członkini Grupy Wrocławskiej od 1961 roku\, pozostaje wobec otaczającego ją środowiska artystką niezależną\, konsekwentnie realizującą własną wizję sztuki\, sytuującą się na pograniczu figuracji i abstrakcji\, awangardy i klasyki\, realizmu i niesamowitości. Identyfikowana przede wszystkim jako malarka\, od dziesięcioleci tworzy prace nie tylko z zakresu malarstwa\, w tym architektonicznego\, ale też formy przestrzenne\, ceramikę\, rysunki oraz asamblaże i kolaże z wykorzystaniem nietypowych\, autorskich technik i materiałów. Ważną rolę w jej twórczości odgrywa także słowo pisane – zarówno jako niezależna forma literacka i autorski komentarz\, jak i jako tworzywo warstw wizualnych wykonywanych obiektów. \nAnna Szpakowska-Kujawska\, projekt dla Instytutu Matematyki | 1972\, wł. artystki\nWystawa prezentuje wybrane prace i projekty powstałe od połowy lat 50. XX wieku po czasy współczesne i podąża tropem wyborów i intuicji\, którymi kierowała się artystka przez kolejne dekady twórczości. Od niewielkich szkiców codzienności po monumentalne realizacje przestrzenne — Anna Szpakowska-Kujawska wciąż kreuje nowe opowieści\, śledzi i zapisuje rytmy i relacje bytów ludzkich i innych niż ludzkie. Tworzy nieustannie. Najnowsze prace prezentowane na wystawie powstały latem 2025 roku podczas pobytu artystki w jej letnim domu w dolnośląskiej Lasówce. Cykl nosi tytuł „Przemiany”. \n\nWieloświat. Anna Szpakowska-Kujawska \n20 listopada 2025 r. – 8 marca 2026 r.\nMuzeum Architektury we Wrocławiu\nKuratorka: Małgorzata Devosges-Cuber URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wieloswiat-anna-szpakowska-kujawska/ LOCATION:Muzeum Architektury we Wrocławiu\, Bernardyńska 7\, Wrocław\, 50-156\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/Anna-Szpakowska-Kujawska-Kochankowie-olej-plotno-1957-©-Fot.S.-Mucha-dzieki-uprzejmosci-FOLTA-Collection.jpg GEO:51.109550732683;17.042149431921 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Architektury we Wrocławiu Bernardyńska 7 Wrocław 50-156 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Bernardyńska 7:geo:17.042149431921,51.109550732683 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251121 DTEND;VALUE=DATE:20260309 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T092338Z LAST-MODIFIED:20251211T104215Z UID:27108-1763683200-1773014399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Monachijczycy. Gierymscy\, Stryjeńska\, Wierusz-Kowalski\, Chełmoński i inni DESCRIPTION:Władysław Malecki\, Wnętrze pracowni | 1883\, Muzeum Narodowe w Warszawie\nMonachium\, uznawane za artystyczną ziemię obiecaną\, było miejscem narodzin największej polskiej kolonii artystycznej. To właśnie tam swoje talenty rozwijali twórcy\, którzy na trwałe zapisali się w historii sztuki. \nWystawa przybliżać będzie dorobek malarzy polskich pobierających naukę w Monachium. Jej celem jest przedstawienie złożonego środowiska monachijskiego i jego znaczenia dla kształtowania nie tylko nowych nurtów w sztuce europejskiej II poł. XIX i początku XX w.\, ale też relacji pomiędzy różnymi środowiskami artystycznymi tego czasu. \nEkspozycja obejmie ponad 250 dzieł malarskich autorstwa 67 wybitnych artystów\, w tym m.in.: Teodora Axentowicza\, Adama Chmielowskiego\, Ludomira Benedyktowicza\, Olgi Boznańskiej\, Józefa Brandta\, Maurycego Gottlieba czy braci Gierymskich. Szczególną część ekspozycji stanowić będą obrazy wypożyczone z Muzeum Polskiego w Rapperswilu. Udostępnione dzieła sztuki po raz pierwszy zostaną zaprezentowane w Polsce w tak licznej i zwartej grupie\, tworząc unikalną możliwość poznania bogactwa twórczości polskich artystów związanych ze środowiskiem monachijskim. \nCałość przedsięwzięcia nie tylko unaoczni fenomen polskich monachijczyków\, lecz także stworzy szerokie możliwości refleksji nad rolą polskich twórców w europejskim pejzażu artystycznym. \n\nMonachijczycy.\nGierymscy\, Stryjeńska\, Wierusz-Kowalski\, Chełmoński i inni \n21 listopada 2025 r. – 8 marca 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Lublinie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/monachijczycy-gierymscy-stryjenska-wierusz-kowalski-chelmonski-i-inni/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, ul. Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/Wladyslaw-Malecki-Wnetrze-pracowni-1883-olej-plotno-Muzeum-Narodowe-w-Warszawie.jpg GEO:51.2509674;22.5721382 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie ul. Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Zamkowa 9:geo:22.5721382,51.2509674 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251121 DTEND;VALUE=DATE:20260504 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251229T173736Z LAST-MODIFIED:20260504T080442Z UID:27230-1763683200-1777852799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kwestia kobieca. 1550–2025 DESCRIPTION:Betty Tompkins\, Women Words Painting (Artemisia Gentileschi #2) | 2024. Dzięki uprzejmości artystki i P·P·O·W\, Nowy Jork. © Betty Tompkins. Fot. Ian Edquist\nPrzygotowana przez kuratorkę i historyczkę sztuki Alison M. Gingeras wystawa polemizuje z mitem nieobecności artystek w sztuce. Składająca się z dziewięciu części opowieść wizualna stanowi świadectwo trwałej i dynamicznej działalności twórczej kobiet przez ostatnie 500 lat. Wyłaniający się zbiór blisko 200 prac – zarówno dzieła najnowsze\, jak i obrazy artystek renesansowych\, barokowych i dziewiętnastowiecznych – to propozycja wielowiekowej wizualnej historii kobiecego „uwłasnowolnienia”. \nEkspozycja podważa przyjęty pogląd\, że kobiety-artystki przed XX wiekiem były rzadkimi wyjątkami. Pokazuje\, że choć często niedoceniane i działające wbrew różnym zakazom społecznym\, kobiety nieustannie realizowały swoją twórczą misję: zdeterminowane wykorzystywały artystyczne działania\, by potwierdzić i utrwalić swoją obecność oraz ważkość swoich indywidualnych przeżyć. Celem wystawy\, obok prezentacji zróżnicowanej twórczości kobiet\, jest pokazanie siły tkwiącej w nowym podejściu do historii sztuki – takim\, które domaga się sprawiedliwości\, oddania głosu „niewidzialnym” i prowadzi do rewizji tak zwanego kanonu. \nZanim nastał nowoczesny feminizm\, była tak zwana kwestia kobieca. „La querelle des femmes” – tym sformułowaniem posługiwały się pisarki takie jak Christine de Pizan (1364–ok. 1430)\, autorka Księgi o mieście pań (Le Livre de la cité des dames\, 1405). De Pizan wyobraziła sobie alegoryczne miasto\, które przechowuje i upamiętnia historie ważnych kobiet. Jako jedna z pierwszych spisała argumenty dające odpór przekonaniom\, na których zasadzała się systemowa niechęć do kobiet\, która stanowiła normę w ówczesnych społeczeństwach europejskich. Podjęcie „kwestii kobiecej” stanowiło więc radykalny gest – pojawienie się nierozpoznanej kategorii wcześniej społeczno-politycznej\, a mianowicie kategorii „kobiety”. De Pizan i inne wczesnonowożytne filozofki kobiece wydobyły na światło dzienne związek między płcią a władzą\, kładąc podwaliny pod powstanie ruchów\, które później nazwano feministycznymi. „Kwestia kobieca” zaczęła oznaczać intelektualną i polityczną kontestację poddaństwa kobiet i stała się okrzykiem bojowym ruchów rewolucjonistek i sufrażystek. Wystawa zapożycza to sformułowanie\, określając nim prawie pięćset lat twórczości kobiet. \nMaria Baszkircewa\, W pracowni | 1881\, Dnipropetrovsk Art Museum\, Dnipro\, Ukraina\nNiejednoznaczność tytułowej „kwestii” zwraca uwagę na niejednoznaczność kategorii „kobiety”\, której przyglądają się rozmaite artystki\, a także artyści – zwłaszcza identyfikujący się jako transkobiety\, osoby nieutożsamiające się ze skryptami płci albo niebinarne. Wystawa definiuje kobiecość najpojemniej jak to możliwe\, udowadniając\, że ta wczesnofeministyczna querelle pozostaje wciąż żywa. \nWystawa ukazuje alegoryczne przedstawienia władzy\, oporu i przemocy seksualnej; przygląda się kwestii kształcenia artystycznego i dostępu do edukacji; reprezentacjom ciała i erotycznych pragnień kobiet; ikonografii macierzyństwa i wyboru reprodukcyjnego; sprawczości kobiet w okresie wojny; oraz temu\, w jaki sposób w momentach wywrotowych zmienia się rola kobiet w społeczeństwie. Kwestia kobieca 1550–2025 gromadzi prace niemal 150 artystek\, podzielone na dziewięć działów tematycznych: Niezłomne kobiety\, Moc palety\, Edukacja i kanon\, Jej własna muza\, Nadrealna jaźń\, mistyczne ja\, Artysta nieznany był kobietą\, Nie ma takiej bramy\, takiego zamka\, ani takiego rygla\, Zrodzone z kobiety\, Kobiety na wojnie. \nWystawa prezentuje przede wszystkim figuratywne prace malarskie i rzeźbiarskie\, tak\, by najlepiej zachować czytelność ciągłości kobiecego autorstwa. Jej kuratorka\, Alison M. Gingeras przyjmuje założenie\, że obraz to władza. Skupiamy się więc na narracjach wizualnych\, unaoczniających różne formy sprawczości i deklaracji tożsamości. W tej ikonograficznej podróży spotkają się dzieła podejmujące wspólne tematy z różnych epok i dyscyplin\, w tym jedne z najwcześniejszych przykładów pracy artystycznej kobiet. \nKwestia kobieca 1550–2025 to więcej niż przegląd historyczny czy bogata mozaika twórczej aktywności kobiet – to wezwanie do opracowania nowych ram historii\, widzianej z perspektywy feministycznego kontinuum i oporu. Jak pisze historyczka Mary Garrard\, „feminizm istniał zanim wiedziałyśmy\, jak go nazwać”. Dzięki wystawie jego rodowód staje się wyraźnie widoczny. \nArtystki i artyści: Ayo Akingbade\, Sofonisba Anguissola\, Maria Anto\, Evelyne Axell\, Rachel Baes\, Macena Barton\, Marie Bashkirtseff\, Marie-Guilhemine Benoist\, Anna Berent\, Maja Berezowska\, Henryka Bezler Czyżewska\, Gina Birch\, Marie Tekla Bittnerová\, Agata Bogacka\, Louise Bourgeois\, Sonia Boyce\, Olga Boznańska\, Dasha Brian & Art Project Revolution\, Lisa Brice\, Janina Broniewska\, Dominika Bujnowska\, Miriam Cahn\, Seyni Awa Camara\, Jordan Casteel\, Teofila Certowicz\, Ithell Colquhoun\, Madame du Coudray\, Somaya Critchlow\, Felicja Curyło\, Wanda Czełkowska\, Julie Dash\, Kate Diehn-Bitt\, Marlene Dumas\, Inji Efflatoun\, Tracey Emin\, Barbara Falender\, Leonor Fini\, Lavinia Fontana\, Chiara Fumai\, Katarzyna Gawłowa\, Willem Geets\, Artemisia Gentileschi\, vanessa german\, Françoise Gilot\, Alla Gorska\, Katarzyna Górna\, Jane Graverol\, Aneta Grzeszykowska\, Guerrilla Girls\, Anna Güntner\, Barbara Hammer\, Clarity Haynes\, Zuzanna Hertzberg\, Anna Hillermann\, Lubaina Himid\, Hannah Höch\, Karolina Jabłońska\, Maria Jarema\, Claudette Johnson\, Frida Kahlo\, Angelika Kauffman\, Dana Kavelina\, Mary Kelly\, Lesia Khomenko\, Kinder Album\, Stefania Konopka\, Maria Korsak\, Malga Kubiak\, Ewa Kuryluk\, Lotte Laserstein\, Maria Lassnig\, Kateryna Lysovenko\, Tamara Łempicka\, Dorothea Maetzel-Johannsen\, Genowefa Magiera\, Justyna Matysiak\, Dindga McCannon\, Łucja Mickiewicz\, Paula Modersohn-Becker\, Magdalena Moskwa\, Maina-Miriam Munsky\, Mela Muter\, Małgorzata Mycek\, Everlyn Nicodemus\, Maria Nicz-Borowiakowa\, Maria Nostitz-Wasilkowska\, Halina Ołomucka\, Paulina Ołowska\, Henry Nelson O’Neil\, Yoko Ono\, Catherine Opie\, Frida Orupabo\, Hanna Orzechowska\, Celia Paul\, Maria Pinińska-Bereś\, Leokadia Płonkowa\, Marharyta Polovinko\, Aniela Poraj-Biernacka\, Puppies Puppies (Jade Guanaro Kuriki-Olivo)\, Vlada Ralko\, Anita Rée\, Faith Ringgold\, Erna Rosenstein\, Hannah Ryggen\, Anna Sacha\, Niki de Saint Phalle\, Gela Seksztajn\, Joan Semmel\, Irena Serda-Zbigniewiczowa\, Sana Shahmuradova Tanska\, Cindy Sherman\, Agata Siemaszko\, Monica Sjöö\, Linder Sterling\, Ceija Stojka\, Iiu Susiraja\, Eva Švankmajerová\, Karina Synytsia\, Wanda Ślędzińska\, Betty Tompkins\, Charley Toorop\, Teresa Tyszkiewicz\, Andra Ursuța\, Mayken Verhulst\, Marie-Nicole Vestier-Dumont\, Élisabeth Vigée-Lebrun\, Ambera Wellmann\, Yvonne Wells\, Magdalena Więcek\, Bronisława Wilimowska\, Maria Wnęk\, Francesca Woodman\, Maria Tarnawska-Wójtowicz\, Tetiana Yablonska\, Arisa Yoshioka\, Lisa Yuskavage\, Elisabetta Zangrandi\, Fahrelnissa Zeid\, Teresa Żarnower\, anonimowe artystki i artyści. \nWięcej informacji » \n\nKwestia kobieca 1550–2025 \n21 listopada 2025 – 3 maja 2026\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nKuratorka: Alison M. Gingeras\nWspółpraca: Ewa Klekot\, Beata Purc URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kwestia-kobieca-1550-2025/ LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/12/kwestia-kobieca.jpg GEO:52.232655;21.002087 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251126 DTEND;VALUE=DATE:20260301 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20251106T093239Z LAST-MODIFIED:20251106T093239Z UID:27113-1764115200-1772323199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Warszawa – zapomniane widoki. XIV odsłona Gabinetu Fotografii DESCRIPTION:fotograf nieznany\, Warszawa. Gmach Towarzystwa Ubezpieczeń „Rosja” na rogu ulic Marszałkowskiej i Sienkiewicza | 1900\nWarszawa po raz pierwszy będzie tematem wystawy w Gabinecie Fotografii. Przedstawione zostaną fotografie miasta rozbudowywanego w latach 40. i 50. XIX wieku oraz jego metamorfoza w wyniku kolejnych inwestycji z lat 80. XIX wieku. Szata architektoniczna ulic i placów\, a także pojedynczych gmachów ukazywanych z rozmaitych perspektyw\, przypomni dziewiętnastowieczne dzieje naszej stolicy. Wnikliwe oglądanie prezentowanych widoków pozwoli dostrzec codzienność: zajęcia mieszkańców\, ich wygląd i obyczaje\, rozwój środków transportu\, a nawet rodzaje bruku układanego na ulicach. Przyjrzymy się widokom z lat 1858–1914 wykonanym przez właścicieli warszawskich zakładów fotograficznych: Karola Beyera\, Maksymiliana Fajansa\, Konrada Brandla\, Maurycego Puscha czy Leonarda Kowalskiego. \n\nWarszawa – zapomniane widoki.\nXIV odsłona Gabinetu Fotografii \n26 listopada 2025 r. – 28 lutego 2026 r.\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKuratorka: Danuta Jackiewicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/warszawa-zapomniane-widoki-xiv-odslona-gabinetu-fotografii/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/11/fotograf-nieznany-Warszawa.-Gmach-Towarzystwa-Ubezpieczen-Rosja-na-rogu-ulic-Marszalkowskiej-i-Sienkiewicza-1900.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20251126 DTEND;VALUE=DATE:20260601 DTSTAMP:20260725T193705 CREATED:20260203T115312Z LAST-MODIFIED:20260203T115312Z UID:27381-1764115200-1780271999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Łodzianki-Inicjatorki DESCRIPTION:Wystawa Łodzianki-Inicjatorki\nWystawa Łodzianki-Inicjatorki jest pierwszą tak obszerną prezentacją kobiet\, które wraz z rozwojem miasta i historycznymi przemianami tworzyły nowe\, prekursorskie inicjatywy. \nMuzeum Miasta Łodzi w 50. rocznicę swojego istnienia i Roku Łodzianek Inicjatorek pragnie przywrócić należne im miejsce w zbiorowej pamięci. To one przecierały szlaki\, upominając się o miejsce dla kobiet w świecie zarezerwowanym przez mężczyzn. Musiały przy tym pokonywać istniejące bariery: stereotypy i ograniczenia prawne. \nNiektóre z nich urodziły się w Łodzi i były jej nieodłączną częścią przez całe życie. Inne przybyły do naszego miasta\, wnosząc swoją wiedzę i doświadczenie. Wiele z nich opuściło z czasem Łódź – ze względów osobistych lub z powodu zawirowań historii. Niezależnie jednak od tego\, jak długo tutaj mieszkały – całe życie czy kilka lat – ich działania kształtowały nasze miasto. \nEkspozycja prezentuje biografie i twórcze dokonania łodzianek\, które inicjowały\, wytyczały nowe ścieżki\, zmieniały\, tworzyły oryginalne zjawiska\, nurty\, instytucje. Ich historia obejmuje różne obszary życia społecznego\, intelektualnego i kulturalnego. Ponad 120 postaci zostało ukazanych w ujęciu chronologicznym i w podziale na cztery strefy czasowe. Odzwierciedlają one przemiany polityczne\, które miały wpływ na sytuację kobiet. Po okresie rozbioru Polski i gwałtownego rozwoju Łodzi przemysłowej\, o którym opowiadamy w pierwszej części wystawy\, przychodzi czas pracy i rozwoju\, ale także dalszej walki o prawa kobiet w niepodległej Polsce. Procesy te przerywa II wojna światowa\, która jest punktem odniesienia do opowieści w trzeciej strefie wystawy. Szczególne zaś miejsce poświęciliśmy roli Łodzianek w tworzeniu miasta po 1945 roku – o tym okresie mówi strefa czwarta. \nO bohaterkach wystawy opowiadamy poprzez obiekty\, dokumenty\, dzieła sztuki\, a także krótkie biogramy\, których celem jest ukazanie ich najistotniejszych dokonań. Każda z pokazanych lub wymienionych postaci nie tylko reprezentuje swoją epokę\, ale może stać się inspiracją dla osób żyjących współcześnie \nNie zapominamy także o współcześnie działających Łodziankach Inicjatorkach. Nie bez przyczyny nasze miasto bywa nazywane miastem kobiet. Wystawa nie jest zamkniętą listą bohaterek. Pragniemy\, by stała się zaproszeniem do odkrywania i zadawania pytań o rolę kobiet w dziejach miasta\, o pamięć\, o przemilczenia. Chcemy też\, by zachęcała do poszukiwania i odkrywania zasłużonych\, aktywnych Łodzianek w różnych środowiskach – i w historii\, i w dzisiejszym świecie. \nZgromadzone eksponaty pochodzą w dużej mierze ze zbiorów Muzeum Miasta Łodzi i w większości nie były wcześniej pokazywane. Część obiektów wypożyczono z innych instytucji – z archiwów\, uczelni\, muzeów oraz osób prywatnych. \n\nŁodzianki-Inicjatorki \n26 listopada 2025 – 31 maja 2026 r.\nMuzeum Miasta Łodzi URL:https://news.niezlasztuka.net/event/lodzianki-inicjatorki/ LOCATION:Muzeum Miasta Łodzi\, Ogrodowa 15\, Łódź\, 91-065\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/lodzianki-inicjatorki.png GEO:51.778731;19.45111 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Miasta Łodzi Ogrodowa 15 Łódź 91-065 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Ogrodowa 15:geo:19.45111,51.778731 END:VEVENT END:VCALENDAR