BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20270328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20271031T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260210 DTEND;VALUE=DATE:20261019 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260112T112915Z LAST-MODIFIED:20260115T105056Z UID:27252-1770681600-1792367999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Miłość DESCRIPTION:Miłość w Muzeum Narodowym w Kielcach\nWystawa zatytułowana Miłość wpisuje się w cykl przygotowywanych przez MNKi ekspozycji\, które poświęcone są zagadnieniom głęboko wnikającym w ludzką emocjonalność i jednocześnie z tej emocjonalności wynikającym. Zapoczątkowała go w 2012 roku wystawa Czas\, kolejną był Strach (2019–2020)\, po nich\, jako swoiste podsumowanie\, zaplanowano ekspozycję poświęconą miłości. \nMiłość towarzyszy ludziom od zawsze\, niemal od zawsze jest też jedną z najważniejszych bohaterek sztuki\, jest wreszcie tą\, dzięki której tworzenie w ogóle jest możliwe. Wielowymiarowość tego uczucia sprawia\, że niezliczone są wręcz sposoby jej obrazowania. Inaczej bowiem należy przedstawić Caritas czy Agape\, inaczej miłość macierzyńską\, inaczej wreszcie miłość między dwojgiem ludzi\, której symbolem są często postacie zaczerpnięte z mitologii – Eros i jego rzymski odpowiednik – Amor\, Kupido\, Anteros\, Afrodyta utożsamiana z rzymską Wenus (Wenerą)\, Himeros\, Potos\, by wymienić tych bardziej znanych bohaterów greckich czy rzymskich mitów. \nPlanowana wystawa będzie zatem wędrówką przez bogaty świat mitologii\, Biblii\, literatury\, ale też alegorii\, personifikacji\, symboli\, aż po wątki rodzajowe ściśle związane z przeżywaniem tego uczucia. Trzon ekspozycji będzie stanowiło malarstwo\, uzupełni je rzeźba i wyroby rzemiosła artystycznego. Przewidywany układ ma dać sposobność do zaprezentowania możliwie szerokiego wachlarza zarówno rodzajów miłości\, jak i sposobów jej obrazowania w różnych epokach. \n\nMiłość \n10 lutego – 18 października 2026\nMuzeum Narodowe w Kielcach | Dawny Pałac Biskupów Krakowskich\nKuratorka: Joanna Kaczmarczyk\nKoordynatorka: Anna Sychowska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/milosc/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Kielcach\, pl. Zamkowy 1\, Kielce\, 25-010\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/milosc_wwystawa_kielce.jpg GEO:50.8691028;20.6274147 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Kielcach pl. Zamkowy 1 Kielce 25-010 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zamkowy 1:geo:20.6274147,50.8691028 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260224 DTEND;VALUE=DATE:20261001 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20251205T093238Z LAST-MODIFIED:20251205T093238Z UID:27195-1771891200-1790812799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Przy fortepianie. Odsłona II DESCRIPTION:Wystawa Przy fortepianie. Odsłona II\n„Atma”\, miejsce związane z kompozytorem Karolem Szymanowskim\, przestrzeń\, która jest przesiąknięta muzyką i regularnie nią rozbrzmiewa\, stanowi znakomite „tło” dla wspaniałych dzieł malarskich przełomu XIX i XX wieku\, obrazujących piękny i bardzo wdzięczny motyw Przy fortepianie. \nNa wybranych do pokazu obrazach panuje przede wszystkim atmosfera skupienia i nastrój kontemplacji. Nikt i nic nie zakłóca kameralności i harmonii tych chwil\, kiedy zaczyna rozbrzmiewać dźwięk fortepianu (czy pianina). Te niezwykłe instrumenty\, zachwycają nie tylko swoim eleganckim kształtem\, ale całą gamą symbolicznych treści. Budzą różnorodne emocje\, namiętności\, reminiscencje\, kreują przestrzeń do rozmaitych interpretacji\, ucieleśniają klasę i kulturę\, często przywołują nostalgię. \nFortepian przeszedł ciekawą drogę\, od luksusowego „mebla” dla arystokracji\, do domów klasy średniej\, stając się „narzędziem społecznym” przez wiele epok. Do dziś fortepian postrzegany jest jako symbol statusu społecznego i pozycji kulturowej. „Przedmiot” ten często umieszczany w obrazach na pierwszym planie\, skupiając naszą uwagę\, koncentruje ją z reguły na postaci grającej na nim\, czy choćby znajdującym się przy nim. \nDruga odsłona wystawy prezentuje wyjątkowo oryginalne dzieła\, na których możemy zobaczyć postaci kobiece oddające się muzycznej refleksji przy fortepianie. Począwszy od niezwykłego salonowego obrazu Przy fortepianie Stanisława Lentza. W ciemnym\, mrocznym wnętrzu na pierwszym planie widzimy ubraną na biało kobietę z dłońmi na klawiaturze\, spoglądającą z uwagą w nuty rozłożone na instrumencie. Przy niej zasłuchany w melodii siedzi mężczyzna. Podobna salonowa scena rozgrywa się na drugim obrazie\, ale już o bardziej rozjaśnionej kolorystyce. To dzieło Stanisława Dębickiego\, Doktor Dwernicki z żoną przy fortepianie. Postać kobieca\, siedząca przy instrumencie\, również skoncentrowana jest na zapisie nutowym i dźwiękach muzyki. Mężczyzna siedzący tuż obok pochyla głowę nad lekturą książki. Kolejną postacią kobiecą\, grającą na fortepianie\, jest córka artysty Włodzimierza Tetmajera – sportretowana w obrazie Stara piosenka. Wnętrze mroczne\, oświetlone tylko świeczką przymocowaną do pianina\, zdaje się być wypełnione muzyką. Natomiast Portret żony przy fortepianie Zbigniewa Pronaszki ukazuje kobietę\, która też stoi przy fortepianie\, elegancka\, dostojna\, ale jednocześnie znakomicie z tym instrumentem harmonizująca. \nDodatkowo pokaz został wzbogacony o dzieła twórców współczesnych. Wizerunek sławnego kompozytora PE. Bronisława Schlabsa\, odnoszący się do postaci Krzysztofa Pendereckiego oraz cudownie dźwięczny obraz Karola Pustelnika – Kompozycja muzyczna\, gdzie wokół wirujących\, rozproszonych barw\, widoczne są klawiatury. Patrząc na te obrazy\, niemal słyszymy muzykę. Dostrzegamy ją poprzez kolory i formy. Światło\, a także lekkość i dźwięczność\, rytm kształtów\, widoczne w tych dziełach\, sprawiają\, że nikt z odbiorców nie ma wątpliwości\, iż są przesiąknięte muzyką. Wraz z grającymi na instrumencie pochylamy wzrok\, by skupić się na ułożonych na klawiaturze dłoniach i czekamy na pierwsze akordy\, aby nasycić nimi swą duszę. \nW tej niezwykłej willi regularnie można słuchać gry na fortepianie\, koncertowym Schimmelu. Służy on podczas koncertów kameralnych organizowanych w muzeum. Na ekspozycji\, w gabinecie kompozytora znajduje się pianino (należało do doktora Olgierda Sokołowskiego\, zakopiańskiego lekarza\, który leczył muzyka)\, na którym grał Karol Szymanowski. Od momentu opuszczenia rodzinnej Tymoszówki\, kompozytor nie miał własnego instrumentu. Komponował na pianinach wynajętych. W „Atmie” pracował początkowo przy instrumencie marki Pertoff\, dzierżawionym od Franciszki Kulpińskiej\, właścicielki pensjonatu Gerlach na Krupówkach. Pianino Gebrüder Stingl K. u. K. Hof Clavier -Fabrikanten zostało przekazane do Muzeum Narodowego w Krakowie przez doktor Julię Sokołowską w 1975 roku. \n\nPrzy fortepianie. Odsłona II \n24 lutego – 30 września 2026 r.\nMuzeum Karola Szymanowskiego w willi Atma w Zakopanem URL:https://news.niezlasztuka.net/event/przy-fortepianie-odslona-ii/ LOCATION:Muzeum Karola Szymanowskiego w willi Atma w Zakopanem\, ul. Kasprusie 19\, Zakopane\, 34-500\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2025/12/02-b-001173-001-a-e_detail.jpg GEO:49.292554;19.948478 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Karola Szymanowskiego w willi Atma w Zakopanem ul. Kasprusie 19 Zakopane 34-500 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Kasprusie 19:geo:19.948478,49.292554 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260314 DTEND;VALUE=DATE:20261001 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260126T110505Z LAST-MODIFIED:20260126T110505Z UID:27339-1773446400-1790812799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Plakat polski. Kolekcja DESCRIPTION:Teodor Axentowicz\, Plakat II Wystawy Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” | 1898 r.\nMuzeum Plakatu w Wilanowie powraca! Od młodopolskich plakatów\, po nowoczesne projekty graficzne – kolekcja plakatu polskiego to blisko 36 000 obiektów. Po raz pierwszy w historii pierwszego na świecie muzeum plakatu będą one prezentowane w ramach wystawy stałej. \nZe względu na kruchą naturę papieru ekspozycja będzie zmieniać się co trzy miesiące. Opowieść jednak pozostanie ta sama. To historia przemian społecznych\, kulturowych i politycznych\, które pozostawiły swój ślad na plakatach. \nWystawa będzie podzielona na sześć rozdziałów: od czasów Młodej Polski\, poprzez reklamę artystyczną dwudziestolecia międzywojennego\, powojenną propagandę\, artystyczny fenomen polskiej szkoły plakatu\, po nowoczesne projektowanie graficzne. \nMuzeum Plakatu wraca na mapę Warszawy po kilkuletniej przerwie\, w trakcie której przeszło gruntowną modernizację. Nowa aranżacja została zaprojektowana przez Syfon Studio. \nEkspozycji towarzyszyć będzie przygotowana przez Kubę Sowińskiego bogato ilustrowana publikacja. To kompendium wiedzy o polskim plakacie oraz historii Muzeum Plakatu w Wilanowie. \n\nPlakat polski. Kolekcja\nWystawa stała \nOd 14 marca 2026 r. \nMuzeum Plakatu w Wilanowie\nZespół kuratorski: Izabela Iwanicka Dzierżawska\, Mariusz Knorowski\, Aleksandra Oleksiak\, Bożena Pysiewicz\, Michał Warda URL:https://news.niezlasztuka.net/event/plakat-polski-kolekcja/ LOCATION:Muzeum Plakatu w Wilanowie\, ul. St. Kostki Potockiego 10/16\, Warszawa\, 02-958\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/teodor_axentowiczmXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.164008;21.088106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Plakatu w Wilanowie ul. St. Kostki Potockiego 10/16 Warszawa 02-958 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. St. Kostki Potockiego 10/16:geo:21.088106,52.164008 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260424 DTEND;VALUE=DATE:20261005 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260422T104910Z LAST-MODIFIED:20260512T133150Z UID:27641-1776988800-1791158399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Wkrótce wszystko się zmieni DESCRIPTION:Prace Joanny Rajkowskiej\, jednej z najważniejszych współczesnych artystek na Zamku Królewskim na Wawelu! \nW malowniczej scenerii Ogrodów Królewskich i dziedzińca zewnętrznego będzie można odkryć trzy niezwykłe instalacje: monumentalne\, tętniące życiem błękitne jajo kosa zwyczajnego – Pisklę\, autentyczne wronie Gniazdo oraz geodę Wkrótce wszystko się zmieni – wypełnioną ametystami\, sięgającą „czasu głębokiego”. \nWkrótce wszystko się zmieni\, Zamek Królewski na Wawelu\nJoanna Rajkowska to jedna z najważniejszych i najbardziej wyrazistych postaci polskiej sztuki współczesnej\, znana z projektów\, które trwale zmieniają tkankę miast i naszą wrażliwość. Jej twórczość\, doceniana na całym świecie\, redefiniuje przestrzeń publiczną\, skłaniając do głębokiej refleksji nad relacją człowieka z naturą i historią. Ta niezwykła wystawa angażuje zmysły i zaprasza do doświadczania Wzgórza Wawelskiego w zupełnie nowym tempie: \nPisklę. Kos zwyczajny – monumentalne\, błękitne jajo kosa zwyczajnego o imponujących wymiarach 240 na 160 centymetrów\, zaprasza\, by podejść do niego bez lęku i po prostu położyć na nim dłoń. Jego gładka\, chłodna powierzchnia kontrastuje z tym\, co dzieje się w środku: pulsującą energią narodzin. Wystarczy przyłożyć ucho\, by usłyszeć subtelne wibracje\, delikatne drżenie skorupy\, rytmiczne bicie serca wykluwającego się ptaka. To intymne spotkanie z początkiem życia – powiększone do skali\, która pozwala nam na chwilę stać się świadkami cudu zwykle ukrytego przed ludzkim wzrokiem. \nWkrótce wszystko się zmieni\, fot. Jeremi Dobrzański / Zamek Królewski na Wawelu\nGniazdo – część projektu Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich – jest autentycznym gniazdem zbudowanym przez wrony siwe na szczycie słynnej palmy Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich Przez lata ptaki traktowały sztuczną palmę jak pełnoprawny element miejskiego ekosystemu\, jakby nie dostrzegały jej konceptualnego rodowodu ani nieco ironicznej genezy. Gniazdo\, przeniesione dziś do ogrodów Wawelu\, staje się materialnym świadectwem tej niezwykłej symbiozy: natury\, która nie pyta o intencje artystki\, i miasta\, które nieustannie negocjuje własną tożsamość. Przypomina\, że nawet najbardziej sztuczne konstrukcje mogą zostać opanowane przez życie\, a to\, co miało być chwilową interwencją artystyczną\, potrafi przeobrazić się w pełnoprawny fragment miejskiej tkanki. \nWkrótce wszystko się zmieni – pod tym tajemniczym tytułem kryje się geoda wypełniona ametystami\, umieszczona w strukturze ziemi\, w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu archeologicznego Zamku Królewskiego na Wawelu. Obiekt ukształtowany w procesach geologicznych trwających miliony lat kieruje uwagę ku „czasowi głębokiemu” – niemal niewyobrażalnemu\, a zarazem obecnemu w materii. \n\n \n \n \n \n \n Wkrótce wszystko się zmieni\, fot. Jeremi Dobrzański / Zamek Królewski na Wawelu\n \n \n \n \n \n \n \n Wkrótce wszystko się zmieni\, fot. Jeremi Dobrzański / Zamek Królewski na Wawelu\n \n \n\nDziała jak portal\, przez który można zajrzeć kilka milionów lat w przeszłość. Przypomina o potężnych procesach\, które kształtowały tę ziemię na długo przed pojawieniem się człowieka\, i które będą trwały bez względu na to\, jak potoczy się historia ludzkości. To subtelna lekcja pokory wobec sił\, które nieustannie modelują świat. Minerał staje się pretekstem do pomyślenia o czasie\, w którym podstawową jednostką jest stulecie\, a nie godzina. \nZamek Królewski na Wawelu staje się miejscem żywego dialogu\, gdzie dawne dzieje spotykają się ze współczesną myślą artystyczną. Prace Joanny Rajkowskiej pozwalają na chwilę zatrzymania i wsłuchania się w to\, co zwykle pomijane. To spacer\, który zmienia perspektywę i otwiera nas na to\, co fundamentalne – na relację między człowiekiem\, materią a środowiskiem. \nOdkryj Wawel\, jakiego nie znasz. Zapraszamy! \nKuratorka: dr Bogumiła Wiśniewska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/wkrotce-wszystko-sie-zmieni/ LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/wawel-rajkowska.jpg GEO:50.05416;19.935439 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260501 DTEND;VALUE=DATE:20270301 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260504T150651Z LAST-MODIFIED:20260505T102811Z UID:27685-1777593600-1803859199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:„Żywot mój dzień wczorajszy\, który już przeminął”. Bolesna nie(obecność) czyli sztuka portretowania zmarłych DESCRIPTION:Śmierci nie da się obłaskawić\, straty najbliższej osoby nie da się zapomnieć\, samotności wobec odejścia istoty kochanej nie da się przezwyciężyć\, a jednak ci\, którzy zostali przy życiu przez kolejne stulecia podejmowali wysiłek sportretowania ukochanych zmarłych\, zupełnie tak jakby ów portret miał w sobie cudowną właściwość kreowania nowego życia. Epitafia\, portrety na marach\, portrety trumienne\, maski pośmiertne\, obrazy wotywne\, portrety nagrobne stanowią dzisiaj świadectwo wielkiego\, trwałego uczucia. Obrazują to co niemożliwe\, zatrzymują w kadrze człowieka\, który jest/istnieje\, choć nie jest i nie istnieje. Portretują życie pokonane przez śmierć\, portretują śmierć pokonaną przez miłość… \nWystawa „Żywot mój dzień wczorajszy\, który już przeminął”. Bolesna nie(obecność) czyli sztuka portretowania zmarłych\nObecna\, nowa wystawa czasowa w Szpitalu Św. Ducha (Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika) pt. Żywot mój dzień wczorajszy\, który już przeminął. Bolesna nie(obecność) czyli sztuka portretowania zmarłych\, wpisuje się w ciągłość ideową i ikonograficzną poprzednich ekspozycji\, przenosząc widza w przestrzeń portretowania śmierci jednostkowej\, która choć bolesna i przerażająca\, była pojmowana epizodycznie na tle śmieci rozumianej w świecie chrześcijańskim jako element eschatologicznego krajobrazu i dług\, który grzeszny człowiek musi spłacić Bogu. \nGłówny obiekt ekspozycji stanowi fenomenalny Taniec Śmierci z 3 ćwierci XVIII wieku\, wypożyczony z Klasztoru Świętej Anny Mniszek Zakonu Kaznodziejskiego w Aleksandrówce koło Przyrowa. Obraz przedstawia mieszczący się w centrum kompozycji taneczny krąg szkieletów i kobiet różnego stanu\, którym towarzyszy muzyka. Ukazany taniec symbolizuje ludzki żywot\, życie płynące w powtarzalnym rytmie i wędrowaniu\, jednak nie jest on oderwany od spraw głębszych\, rozgrywa się bowiem w eschatologicznym krajobrazie\, który wplątuje refleksję o życiu i śmierci w przestrzeń narracji o wierze\, grzechu i odkupieniu. W czterech rogach środkowej kompozycji mieszczą się sceny ukazujące cztery rzeczy ostateczne: Grzech pierworodny\, Śmierć Chrystusa na krzyżu\, Niebo oraz Piekło (w formie paszczy potwora Lewiatana). Scenę środkową otacza rama złożona z oddzielnych scenek narracyjnych\, ukazujących postaci różnych stanów\, które napotykają Śmierć. \nTaniec Śmierci\, którego forma ikonograficzna narodziła się w średniowiecznej Francji\, zyskał ponowną odsłonę w okresie Kontrreformacji\, niosąc to samo przesłanie. Taneczny krąg nawiązywał w pewnym sensie do emocjonalnej symboliki Koła Fortuny\, które wyobrażało oczywisty brak pewności losu\, zawiłe drogi ludzkich życzeń\, planów i nadziei. \nTaniec Śmierci nie jest tańcem dynamicznym\, wirującym\, nieokiełznanym\, odnosi się raczej wrażenie\, że postacie nie tyle tańczą\, co suną w medytacyjnym korowodzie\, idą rytmicznie\, albo uczestniczą w pochodzie\, czy odświętnej procesji\, która odbywa się w milczeniu\, ciszy i zadumie. Taniec to odmieniona forma procesji pogrzebowej\, procesji uroczystej\, świątecznej\, której towarzyszyła muzyka. W tańcu uczestniczą wszyscy\, w śmierci uczestniczą wszyscy… \nW przeciwieństwie do śmierci\, która przychodzi nagle i zaskakuje\, śmierć wyczekiwana i wyczekana była dla chrześcijanina śmiercią wymarzoną. Śmierć nagła (mors repentina) uchodziła za haniebną\, wstydliwą\, ingerującą w rytmiczny ułożony porządek świata\, była w opozycji wobec spokojnego umierania w czasie – takiego\, jakie przydarza się w długotrwałej chorobie bądź wskutek starości przeobrażającej samoczynnie człowieka w istotę medytującą. Dramat nagłej śmierci ilustrują na ekspozycji dwie grafiki\, pochodzące z prywatnej kolekcji Emila Przepiórskiego\, są to: Przypowieść o Kupidynie i Śmierci\, Dirka Stoopa z 1665 roku oraz Śmierć odwiedzająca dom bogacza\, Raphaela Sadelera według rysunku Johannesa van Straeta (Stradanusa) z ok. 1595 roku. \nW przygotowywaniu do szczęśliwej śmierci miały pomagać traktaty ars bene moriendi – traktaty o sztuce dobrego umierania\, które wykształtowały się w połowie XV wieku i pełniły rolę niezbędnych przewodników czy też szkoleniowych kompendiów duchowych.\nZ uwagi na niezbyt szeroki dostęp ówczesnych ludzi do książek władze kościelne nakazywały by odpisy traktatów – wzbogacane wymowną grafiką – wywieszano na tablicach w kościołach\, szkołach i szpitalach\, czyli miejscach sprzyjających refleksji nad śmiercią. W wieku XVII i XVIII poza drzeworytniczymi ilustracjami\, ars bene moriendi pojawia się jako nowy i ważny temat w malarskich kompozycjach predelli ołtarzy\, na obrazach klasztornych i freskach oraz plakietkach wotywnych. \nNa wystawie prezentowane są dwa obrazy przynależące ikonografii sztuki dobrego umierania\, są to: Ars moriendi ze św. Barbarą (XVII wiek) ze Zgromadzenia Sióstr Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Ornecie oraz Ars moriendi (Warsztat Wielkopolski\, 1623) ze zbiorów Muzeum Archidiecezji Gnieźnieńskiej w Gnieźnie. \nPortret błogosławionej Reginy Protmann | XVII w\, Zgromadzenia Sióstr Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Ornecie\nIndywidualna śmierć człowieka\, stanowiąc ostateczny akt końca życia\, wymagała wielowarstwowego wsparcia duchowego\, jak i modlitewnego; wsparcie takie nie było jedynie udziałem rodziny umierającego\, ale należało przede wszystkim do obowiązków „patronów dobrej śmierci”. Wiara w czynną obecność i pomoc świętych łagodziła strach umierania\, czyniąc go znośniejszym. Do najpopularniejszych „patronów od śmierci” należeli m.in. św. Barbara\, św. Krzysztof\, św. Agata\, św. Archanioł Michał\, św. Andrzej Bobola oraz św. Józef.\nW przypadku tego ostatniego\, z patronatem „dobrej śmierci” najściślej korespondowały przedstawienia ukazujące Śmierć św. Józefa\, inspirowane apokryfami\, w których Maria i Chrystus czuwają przy łożu z umierającym świętym. Śmierć św. Józefa w wersji malarskiej rozpowszechniła się w okresie kontrreformacji\, zwłaszcza w latach 1650-1750\, pełniąc rolę idealnego\, wzorcowego obrazu „dobrej śmierci”. Na ekspozycji zaprezentowano obraz Śmierć św. Józefa (I połowa XVIII wieku) z Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Stoczku Klasztornym. \nW przestrzeni ilustrującej tzw. „dobrą śmierć” została ukazana również postać biblijnego Łazarza z Ewangelii św. Jana (11\, 38-44). Umarły Łazarz dzięki Chrystusowi ożywa\, dostaje ponownie życie\, jednak nadal jest to życie poprzednie\, nie zaś nowe. Otrzymuje życie\, które musi przeżyć zmierzając ponownie ku śmierci. Ikonografia Wskrzeszenia Łazarza pojawiła się w sztuce wczesnochrześcijańskiej już w III wieku\, a jej obecność nie malała w kolejnych stuleciach. Portretowany Łazarz był szczególnym zmarłym\, ukazywanym początkowo w funeralnych taśmach\, później zaś odzianym w całun lub śmiertelną koszulę\, zawsze jednak organicznie złączony z symbolicznym „obszarem śmierci” z którego wychodzi – grotą\, skalną szczeliną\, grobowcem bądź sarkofagiem. Wizerunek Łazarza reprezentuje na ekspozycji obraz Wskrzeszenie Łazarza (II połowa XVII wieku) z kościoła filialnego pw. Trójcy Przenajświętszej w Bogatyńskiem. \nWażną rolę w portretowaniu „tych którzy odeszli” odegrały portrety trumienne\, organicznie złączone z rytuałem staropolskiego pogrzebu\, prezentujące fenomenalnie oddane\, realistyczne\, ożywione wizerunki. Portrety trumienne stanowiąc formę „portretu aktywnego” stanowiły sobowtór zmarłego\, prezentując go w ujęciu stałym\, niezmiennym wobec szaleńczo zmiennego świata. Na ekspozycji zaprezentowano pięć portretów trumiennych wypożyczonych z Sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej w Gidlach. Są to: Portret trumienny szlachcianki A.B.Z.Z.\, 1676; Portret trumienny Franciszka May\, 1680; Portret trumienny Jerzego Gidzielskiego – dziedzica Gidel\, 1655; Portret trumienny szlachcianki z rodziny Gidzielskich\, ok. poł. XVII w. oraz Portret trumienny Agnieszki z Rożnów Zbijewskiej\, po 1646 roku. \n\n \n \n \n \n \n Portret trumienny szlachcianki A.B.Z.Z.\, 1676\, Sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej w Gidlach\n \n \n \n \n \n \n \n Portret trumienny Franciszka May\, 1680.\, Sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej w Gidlach\n \n \n\nOstatnia część wystawy została przeznaczona dla: epitafiów (Epitafium Ludwiga von Rautera i jego rodziny (po 1614) z Muzeum Archidiecezji Warmińskiej w Olsztynie\, Epitafium Adama Huldrycha (Ulrycha) Schaffera (1707) z Muzeum im. W. Kętrzyńskiego w Kętrzynie\, Epitafium nieznanej rodziny (I połowa XVII wieku) i Epitafium dwóch dam herbu Nałęcz i Leszczyc (I ćwierć XVII wieku) z Muzeum Ziemi Lubawskiej w Lubawie przy Parafii pw. Nawiedzenia N. M. Panny i św. Anny w Lubawie\, portretów na marach (Portret błogosławionej Reginy Protmann (XVII wiek) ze Zgromadzenia Sióstr Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Ornecie oraz portretów komemoratywnych (Portret komemoratywny Botho Heinricha zu Eulenburg (1726) z Muzeum im. W. Kętrzyńskiego w Kętrzynie.\nPrezentowane epitafia przedstawiają niezwykły kalejdoskop wizerunków symbolicznie obszernych w geście\, stroju\, sztafażu. Uwiecznieni zmarli prezentowani są często z rodziną\, w trwającej czule lakowej pieczęci więzi nierozerwalnych. Zmarłe dzieci ukazane są w śmiertelnych koszulach z krzyżykami w dłoniach bądź krzyżykiem wieńczącym ich głowy\, mężczyźni dumnie dźwigają na swoim ciele zbroje i prezentują insygnia władzy. Portrety te przenika obecność sacrum\, śmierć jest bowiem wpisana w Boski porządek\, w rytm Boskiego planu\, którego nie sposób ominąć\, przeoczyć\, odłożyć na później… \n\n \n \n \n \n \n Figura anioła | XVIII w.\, kościół pw. Św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Bartoszycach\n \n \n \n \n \n \n \n Taniec Śmierci | 3 ćw. XVIII w.\, Klasztor Świętej Anny Mniszek Zakonu Kaznodziejskiego w Aleksandrówce koło Przyrowa\n \n \n \n \n \n \n \n Figura anioła | XVIII w.\, kościół pw. Św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Bartoszycach\n \n \n\nCałość zamyka ascetyczna i wypełniona ciszą Tablica epitafijna zmarłych bernardynów (XVIII-XIX wiek)\, pierwotnie z klasztoru ojców bernardynów w Stoczku Klasztornym\, obecnie z Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Stoczku Klasztornym\, zawierająca spis zmarłych mnichów. Górna część tablicy przedstawia monochromatycznie namalowaną czaszkę i fragment kości oraz cytat z Apokalipsy św. Jana (14\,13): Beati mortui qui in Domino moriuntur apoc 14 (Błogosławieni\, którzy w Panu umierają – już teraz). Epitafium nie ukazuje konkretnego\, wyobrażeniowego portretu\, jednak wizerunek czaszki w zestawieniu z listą zmarłych może sugerować\, iż czaszka ta nie jest jedynie symbolem przemijania\, ale szczególnym portretem każdego mnicha\, szczególnym portretem każdego człowieka\, każdego z nas… \n– Jowita Jagla \n\nŻywot mój dzień wczorajszy\, który już przeminął.\nBolesna nie(obecność) czyli sztuka portretowania zmarłych \nWystawa w Szpitalu Św. Ducha\n(Dział Historii Medycyny Muzeum Mikołaja Kopernika)\nul. Stara 6\, Frombork \nmaj 2026 – luty 2027 \nScenariusz wystawy:\nJowita Jagla \nKoncept scenograficzny wystawy:\nJowita Jagla \nKurator wystawy:\nJowita Jagla \nRealizacja wystawy:\nJowita Jagla\, Paulina Dudek-Sobieska \nWięcej informacji » URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zywot-moj-dzien-wczorajszy-ktory-juz-przeminal-bolesna-nieobecnosc-czyli-sztuka-portretowania-zmarlych/ LOCATION:Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny\, ul. Stara 6\, Frombork\, 14-530\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/frombork-wystawa-1.jpg GEO:54.35805872798;19.68787595499 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku | Dział Historii Medycyny ul. Stara 6 Frombork 14-530 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Stara 6:geo:19.68787595499,54.35805872798 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260505 DTEND;VALUE=DATE:20261001 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T105656Z LAST-MODIFIED:20260531T105656Z UID:27828-1777939200-1790812799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Świat rzeczy Muzeum Łazienki Królewskie. Nabytki 2023-2025 DESCRIPTION:Potpourri – naczynie na wonności\, manufaktura porcelany w Miśni\, ok. 1750\nObrazy\, w tym portret króla Stanisława Augusta\, zabytkowe przedmioty z porcelany oraz latarnie powozowe z przełomu XIX i XX w. Cenne nabytki\, które w ostatnich latach wzbogaciły muzealną kolekcję\, będzie można oglądać na wystawie czasowej w Łazienkach Królewskich. \nMuzeum Łazienki Królewskie konsekwentnie rozbudowuje kolekcję dzieł sztuki\, obiektów dekoracyjnych oraz dokumentów ikonograficznych. W kręgu zainteresowań pozostają przede wszystkim obiekty historycznie związane z Łazienkami Królewskimi. Poszukiwane są ponadto przedmioty\, które pozwolą rozwinąć narrację współczesnej ekspozycji\, w tym rysunki\, ryciny\, fotografie ukazujące budynki czy fragmenty ogrodów i toczące się w nich życie społeczne. \nJacob Philipp Hackert\, Rybacy i łódź nad zatoką | 1777\nW ciągu ostatnich lat (2023-2025) do kolekcji muzeum trafiło blisko 60 różnorodnych eksponatów. Część z nich – ponad 20 obiektów – zostanie zaprezentowana na wystawie czasowej „Świat rzeczy Muzeum Łazienki Królewskie. Nabytki 2023-2025”. Wśród nich są „Portret Stanisława Augusta w płaszczu koronacyjnym i zbroi”\, powstały w warsztacie Marcella Bacciarellego\, kopie dwóch obrazów Huberta Roberta znajdujących się niegdyś w kolekcji monarchy\, akwarela Zygmunta Vogla z widokiem północnej części ogrodu z pomnikiem Jana III\, naczynia i obiekty dekoracyjne z manufaktury porcelany w Miśni oraz album stworzony w 1941 r. przez Alberta Wilda\, niemieckiego ogrodnika Łazienek Królewskich\, zawierający zdjęcia oraz raporty związane z pracami i wydarzeniami w ogrodzie. \nAdriaen Frans Boudewyns wg obrazu Adama Fransa van der Meulena\, Widok dawnego zamku w Wersalu od strony wjazdu | 1685\nKolekcja Muzeum Łazienki Królewskie to rozległe uniwersum rzeczy. Gromadzone obiekty mówią tyleż o guście swoich twórców i dawnych właścicieli\, co o współtworzonej przez nich kulturze. Mają nie tylko wartość historyczną i symboliczną\, lecz także – jako pretekst do rozmów o przeszłości – potencjał edukacyjny. \n\nŚwiat rzeczy Muzeum Łazienki Królewskie.\nNabytki 2023-2025 \n5 maja – 30 września 2026\nMuzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\nPałac na Wyspie\, Pałac Myślewicki\, Biały Dom\, Stara Oranżeria\, Stajnie Kubickiego\, Galeria Plenerowa URL:https://news.niezlasztuka.net/event/swiat-rzeczy-muzeum-lazienki-krolewskie-nabytki-2023-2025/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/potpourri.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260509 DTEND;VALUE=DATE:20261101 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T115612Z LAST-MODIFIED:20260531T115612Z UID:27847-1778284800-1793491199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Cooper & Gorfer. Utopia DESCRIPTION:Wystawa Cooper & Gorfer. Utopia\nCzy\, kiedy świat wokół nas się rozpada\, przestajemy marzyć o innym? Od 9 maja w Zielonej Bramie\, oddziale Muzeum Narodowego w Gdańsku\, można zobaczyć wystawę duetu Cooper & Gorfer\, znanego z przełomowego podejścia do portretu i łączącego fotografię z malarstwem\, tkaniną\, kolażem i wideo. „Utopia” oddaje głos kobietom z doświadczeniem migracji. \nPracujący w Szwecji artystyczny duet Cooper & Gorfer tworzą Amerykanka Sarah Cooper i Austriaczka Nina Gorfer. Ich twórczość to wielowarstwowa opowieść o tożsamości\, pamięci i ludzkim doświadczeniu. Prace Cooper & Gorfer były prezentowane w takich instytucjach jak Fotografiska (Sztokholm\, Nowy Jork)\, Hasselblad Center w Göteborgu oraz New Orleans Museum of Art (NOMA). \nPunktem wyjścia „Utopii” są historie jedenastu młodych kobiet. Bohaterki pochodzą z Nigerii\, Kenii\, Somalii\, Erytrei\, Syrii\, Libanu\, Afganistanu\, Iraku (Kurdystanu) i Iranu. Część z nich przybyła do Szwecji podczas fali migracyjnej w latach 2015–2016\, inne urodziły się tam w rodzinach migrantów. \nDla Cooper & Gorfer osobiste wspomnienia i historie bohaterek wystawy stają się ważną częścią twórczości\, choć powstałe fotografie i realizacje wideo nie mają charakteru dokumentalnego. Młode kobiety przedstawione są w monumentalnych kompozycjach\, przywodzących na myśl ikonografię historyczną i mitologiczną. Towarzyszą im przedmioty o osobistym znaczeniu jak pierścionek\, naszyjnik\, książka czy szal babci. \nTytułowa utopia zostaje tu przemyślana na nowo i nie oznacza już wizji idealnego społeczeństwa. Wywodząc się z greckiego ou-topos\, czyli „nie-miejsca”\, nie odnosi się do krainy\, która nie istnieje\, lecz do sposobu myślenia\, w którym rzeczywistość nie jest dana raz na zawsze. Utopia jest przestrzenią wewnętrzną i obszarem wyobraźni\, gdzie utrwalone schematy mogą zostać zakwestionowane. Nie odległym celem\, lecz codzienną praktyką patrzenia\, która pozwala wychodzić poza to\, co uznajemy za oczywiste. \n– Dla mnie utopia nie jest idealnym miejscem\, lecz niezbędnym aktem wyobraźni. Prace odzwierciedlają napięcie\, do którego wciąż powracam: między rzeczywistością a wewnętrzną wizją\, gdzie utopia nie jest ucieczką\, lecz cichym trwaniem przy innej trajektorii – przypomnieniem\, że nie tylko potrafimy wyobrażać sobie świat\, ale także go kształtować – tłumaczy Nina Gorfer. \n\nCooper & Gorfer. Utopia \n9 maja- 31 października 2026\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\nKuratorzy: Gabriela Brdej\, Waldemar Elwart URL:https://news.niezlasztuka.net/event/cooper-gorfer-utopia/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, ul. Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/cooper-gorfer.jpg GEO:54.3479752;18.6556218 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama ul. Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Długi Targ 24:geo:18.6556218,54.3479752 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260514 DTEND;VALUE=DATE:20261026 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260126T104417Z LAST-MODIFIED:20260126T104417Z UID:27330-1778716800-1792972799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Rzeźba na meblościankę DESCRIPTION:Wystawa Rzeźba na meblościankę\nCeramiczne pingwiny\, małpy\, siłacze i seksbomby zdobiły meblościanki w polskich mieszkaniach przez niemal cały okres PRL-u. Te wyjątkowe porcelanowe „rzeźby kameralne” zrobiły furorę za granicą i do dziś budzą zachwyt miłośników designu. Ich projekty zostały opracowane w połowie lat 50. XX w. w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie przez zespół projektantów\, w skład którego wchodzili: Henryk Jędrasiak\, Mieczysław Naruszewicz\, Hanna Orthwein i Lubomir Tomaszewski. \nKilkaset modeli ceramicznych przedstawiających ludzi i zwierzęta odznaczało się nowoczesnym rzeźbiarskim modelowaniem i nienaśladującą dekoracją malarską. Wzory powstały z myślą o produkcji masowej. Miały być dostępne dla odbiorców indywidualnych pragnących zaaranżować swoje mieszkania zgodnie najnowszymi trendami w sztuce i designie. Nowoczesne figurki były produkowane w dużej liczbie przez wszystkie fabryki porcelany w Polsce w latach 1956–1965. \nNa wystawie zaprezentujemy zbiór pochodzący z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. Jest on wyjątkowy\, ponieważ w całości składa się z pierwowzorów powstałych pod osobistym nadzorem czwórki wybitnych projektantów w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. To oni wykreowali charakterystyczny\, powszechnie naśladowany styl i stworzyli najznakomitsze modele. Widzowie będą mogli podziwiać rzeźbiarski charakter prac i oryginalny język form wykreowany przez ich twórców. \n\nRzeźba na meblościankę \n14 maja – 25 października 2026 r.\nMuzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni\nKuratorka: Kaja Muszyńska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/rzezba-na-mebloscianke/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia\, Puławska 113a\, Warszawa\, 02-707\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/rzezba_na_mebloscianke_figurka.jpg GEO:52.1890265;21.0284122 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie | Królikarnia Puławska 113a Warszawa 02-707 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Puławska 113a:geo:21.0284122,52.1890265 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260515 DTEND;VALUE=DATE:20261019 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260324T130733Z LAST-MODIFIED:20260531T140640Z UID:27494-1778803200-1792367999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Korzenie i niebo DESCRIPTION:Wilhelm Kotarbiński\, Satyr | koniec XIX w.\nJuż 15 maja\, będziemy mogli po raz pierwszy w Polsce\, zobaczyć dzieła ze zbiorów Kijowskiej Narodowej Galerii Sztuki\, jednego z najważniejszych muzeów ukraińskich. \nPowstało ono w 1922 roku\, jego zaś bogata i różnorodna kolekcja liczy czternaście tysięcy obiektów\, głównie z zakresu malarstwa\, od XIII wieku do czasów współczesnych. Trzon zbiorów Galerii stanowią dzieła z prywatnych kolekcji kijowskich\, które zostały znacjonalizowane w czasach istnienia ZSRR – najcenniejsze i najbardziej z nich znane\, to te Tereszczenków\, Chanenków\, jak również Oskara Hansena. \nWilhelm Kotarbiński\, Ofiarowanie | 1890\nIstotne miejsce w zbiorach Kijowskiej Narodowej Galerii Sztuki zajmuje kolekcja dzieł polskich artystów XIX i pierwszej połowy XX wieku\, niewielka\, jednak bardzo interesująca. W Polsce dotychczas\, w każdym razie wśród szerszego kręgu odbiorców sztuki\, pozostawała ona nieznana. \nZespół Muzeum Narodowego w Krakowie\, zaproszony przez kijowskie muzeum do współpracy\, dokonał wraz z nim wyboru dzieł dziewięciu polskich malarzy. Reprezentują one różne epoki – od wczesnego romantyzmu aż do okresu międzywojennego i\, co oczywiste\, są bardzo różnorodne stylistycznie i ikonograficznie. \n\n \n \n \n \n \n \n\nNa wystawie w sali Malarni w Galerii Sztuki XIX wieku w Sukiennicach będziemy mogli zatem zobaczyć nieznane dotąd polskiej publiczności dzieła następujących artystów: Aleksandra Orłowskiego (1777–1832)\, Henryka Siemiradzkiego (1843–1902)\, Wilhelma Kotarbińskiego (1848–1921)\, Stefana Bakałowicza (1857–1947)\, Jana Ciąglińskiego (1858–1913)\, Leona Wyczółkowskiego (1852–1936)\, Leona Kowalskiego (1870–1937)\, Stanisława Żukowskiego (1873–1944)\, jak również Mariana Strońskiego (1892–1977). \n\nKorzenie i niebo \n15 maja -18 października 2026\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice \nKurator: dr Beata Studziżba-Kubalska\, Galyna Alaverdova\nKoordynator: Gabriela Kuleczko\, Katarzyna Stolarz\nAranżacja plastyczna: Anna Popławska-Szilder URL:https://news.niezlasztuka.net/event/korzenie-i-niebo/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice\, Rynek Główny 3\, Kraków\, 31-042\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/03/korzenie-niebo_original.jpg GEO:50.0616909;19.937303 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Sukiennice Rynek Główny 3 Kraków 31-042 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Rynek Główny 3:geo:19.937303,50.0616909 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260515 DTEND;VALUE=DATE:20270201 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T125014Z LAST-MODIFIED:20260720T091727Z UID:27864-1778803200-1801439999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Satyra i komiks u Jana Matejki DESCRIPTION:Wystawa Satyra i komiks u Jana Matejki\nWystawą ze zbiorów Muzeum Dom Jana Matejki zapraszamy do poznania Artysty – człowieka pełnego emocji i refleksji\, z poczuciem humoru\, obdarzonego autoironią i dystansem do siebie i swojej twórczości\, sarkastycznego i wyrazistego. \nHistorie satyryczne opowiedziane przez Matejkę rysunkiem były komentarzem do otaczającej go rzeczywistości\, ironicznym odniesieniem do patosu oraz celebry ówczesnego świata\, w których jako znany artysta często musiał uczestniczyć. Komentował to w zamaskowany sposób – rysunkiem satyrycznym tworzonym w domowym zaciszu. W karykaturze i satyrze opowiadał o sobie\, najbliższych\, życiu rodzinnym\, przyjaciołach\, współpracownikach. A sytuacje rodzinne i spotkania z przyjaciółmi inspirowały go do rysunków\, w których anegdoty domowe i zawarta w nich treść budzą śmiech. \nMatejko reżyserował nie tylko w monumentalnej pracy\, ale zmuszał do przemyśleń farsą i żartem\, filozoficznie\, a nawet komicznie. \n\nSatyra i komiks u Jana Matejki\n15 maja 2026 – 31 stycznia 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Dom Jana Matejki URL:https://news.niezlasztuka.net/event/satyra-i-komiks-u-jana-matejki/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Dom Jana Matejki\, Floriańska 41\, Kraków\, 31-019\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/satyra-i-komiks-matejko.png GEO:50.0639004;19.9408052 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Dom Jana Matejki Floriańska 41 Kraków 31-019 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Floriańska 41:geo:19.9408052,50.0639004 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260529 DTEND;VALUE=DATE:20270101 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T095602Z LAST-MODIFIED:20260531T095602Z UID:27810-1780012800-1798761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii DESCRIPTION:Wystawa 40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii\nMuzeum Kinematografii w Łodzi obchodzi w 2026 roku jubileusz 40-lecia. Z tej okazji została przygotowana wyjątkowa wystawa „40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii”. \nWystawa z okazji jubileuszu 40-lecia Muzeum Kinematografii jest hołdem dla twórców kina oraz dla twórców naszej kolekcji\, która liczy już ponad 90 tysięcy obiektów – mówi Marzena Bomanowska\, dyrektorka Muzeum. – Kolejne generacje specjalistów zatrudnionych w Muzeum budowały jego zasoby materialne. Kamery\, projektory\, filmy na taśmie\, scenariusze\, projekty scenograficzne\, dokumenty produkcyjne\, kostiumy i rekwizyty są w kolekcji równie ważne\, co archiwa i prywatne pamiątki po artystach tworzących polskie kino. Wybór eksponatów opiera się nie na wizji kuratorskiej\, ale na osobistych decyzjach osób zaproszonych do współtworzenia ekspozycji „40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii”. To reżyserzy\, aktorzy\, scenografowie\, operatorzy\, montażyści\, kompozytorzy\, producenci\, filmoznawcy\, twórcy plakatów i muzealnicy. Poprosiliśmy ich o wyłuskanie z kolekcji jednego interesującego dla nich obiektu oraz o uzasadnienie wyboru. \nWystawa 40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii\, fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi\nEksponaty prezentowane na wystawie są po części zakupami dokonanymi przez Muzeum Kinematografii\, a po części osobistymi darami od Andrzeja Wajdy\, Allana Starskiego\, Krzesimira Dębskiego\, Marii Rybkowskiej (żony Jana Rybkowskiego)\, Wandy Jakubowskiej\, Piotra Dzięcioła czy Jadwigi Strzeleckiej (siostry Andrzeja Munka). \nJuż pierwsza wystawa „Reymont – Ziemia obiecana – Wajda”\, otwarta w Muzeum 10 maja 1986 roku\, zapowiadała charakter instytucji\, łączącej historię filmu z żywą pamięcią jego twórców. Ekspozycja\, przygotowana we współpracy z Andrzejem Wajdą\, stała się symbolicznym początkiem działalności instytucji. Reżyser przekazał wówczas Muzeum kolekcję plakatów oraz pomnik Birkuta. \nPrzez cztery dekady Muzeum zgromadziło jeden z najcenniejszych i najbardziej różnorodnych zbiorów związanych z historią kina w Europie Środkowej. Fundamentem kolekcji był tzw. przekaz założycielski – liczący 14 tysięcy obiektów zbiór tworzony jeszcze w czasach funkcjonowania placówki w strukturach Muzeum Historii Miasta Łodzi. Dziś kolekcja obejmuje ponad 90 tysięcy muzealiów dokumentujących rozwój filmu\, techniki audiowizualnej i kultury wizualnej od końca XIX wieku po współczesność. \nW zbiorach znajdują się zarówno unikatowe zabytki techniki filmowej\, jak i osobiste archiwa najwybitniejszych twórców polskiego kina. Szczególne miejsce zajmują latarnie magiczne\, zabawki optyczne\, fotoplastikon Augusta Fuhrmanna czy orchestrion Atlantic – urządzenia\, które pokazują początki fascynacji ruchomym obrazem jeszcze sprzed narodzin kina. Równocześnie Muzeum przechowuje świadectwa pracy i życia takich twórców jak Jerzy Kawalerowicz\, Wojciech Jerzy Has\, Aleksander Ford czy Jerzy Toeplitz. Prywatne notatki\, scenariusze\, korespondencja i pamiątki pozwalają zajrzeć za kulisy procesu twórczego oraz historii polskiej kinematografii. \nWystawa 40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii\, fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi\nJedną z najważniejszych części kolekcji są plakaty filmowe i programy kinowe. Muzeum posiada największy w Polsce zbiór programów filmowych oraz jedne z największych w Europie kolekcji plakatów do filmów Andrzeja Wajdy\, Krzysztofa Kieślowskiego i Romana Polańskiego. Ich wyjątkowość polega na międzynarodowym charakterze – obok dzieł artystów Polskiej Szkoły Plakatu znajdują się zagraniczne wersje tych samych tytułów\, tworzące niezwykłą opowieść o światowej dystrybucji polskiego kina. \nIntegralną częścią zbiorów pozostaje historia Łodzi Filmowej. Muzeum dokumentuje działalność Wytwórni Filmów Fabularnych\, Wytwórni Filmów Oświatowych\, Se-Ma-Fora oraz środowiska filmowego związanego z miastem. Ważne miejsce zajmują kostiumy\, rekwizyty i projekty scenograficzne\, które dla publiczności są często najbardziej emocjonalnym śladem pamięci o filmach i ich bohaterach. Z kolei dział animacji – obejmujący tysiące lalek\, celuloidów i scenopisów obrazkowych – przypomina o znaczeniu polskiej szkoły animacji dla światowej kultury filmowej. \nHistoria Muzeum Kinematografii jest nierozerwalnie związana z osobą Antoniego Szrama – historyka sztuki\, konserwatora zabytków i wizjonera kultury. To właśnie on dostrzegł\, że film stanowi jeden z najważniejszych elementów tożsamości Łodzi i zasługuje na trwałe miejsce w przestrzeni publicznej. Szram należał wcześniej do grona osób\, które doprowadziły do uznania XIX-wiecznej architektury Łodzi za pełnoprawne dziedzictwo kulturowe miasta. Jako konserwator zabytków przyczynił się do objęcia ochroną setek obiektów przemysłowej Łodzi\, a jako dyrektor Muzeum Historii Miasta Łodzi stworzył nowoczesną instytucję otwartą na debatę\, sztukę i współczesną kulturę. \nWystawa 40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii\, fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi\nPowstanie Muzeum Kinematografii było naturalną konsekwencją tej wizji. Utworzony w 1977 roku Dział Kultury Filmowej i Teatralnej przekształcił się kilka lat później w samodzielne Muzeum Kinematografii\, którego pierwszym dyrektorem został właśnie Antoni Szram. Kierował placówką do 2000 roku. Efekty jego pracy do dziś kształtują wyobrażenia na temat miasta jako miejsca wyjątkowego\, z bogatą\, niełatwą\, przemysłowo-filmową przeszłością. \nDziś\, po 40 latach działalności\, Muzeum Kinematografii pozostaje jedną z najważniejszych instytucji filmowych w Polsce – miejscem\, które nie tylko chroni dziedzictwo kina\, ale także opowiada historię jego twórców. Od idei Antoniego Szrama\, przez budowanie kolekcji i pamięci o Łodzi Filmowej\, po współczesne spojrzenie na kino jako część wspólnego kulturowego doświadczenia. \nProgram edukacyjny>> \n\n40 skarbów na 40-lecie Muzeum Kinematografii \n29 maja – 31 grudnia 2026 r.\nMuzeum Kinematografii w Łodzi\nKuratorzy: Marzena Bomanowska\, Anna Michalska\, Grzegorz Steć-Korczyński URL:https://news.niezlasztuka.net/event/40-skarbow-na-40-lecie-muzeum-kinematografii/ LOCATION:Muzeum Kinematografii w Łodzi\, pl. Zwycięstwa 1\, Łódź\, 90-312\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/40-skarbow-na-40-lecie-Muzeum-Kinematografii.png GEO:51.7596813;19.4742118 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Kinematografii w Łodzi pl. Zwycięstwa 1 Łódź 90-312 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Zwycięstwa 1:geo:19.4742118,51.7596813 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260530 DTEND;VALUE=DATE:20270101 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260524T111638Z LAST-MODIFIED:20260526T163436Z UID:27792-1780099200-1798761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026 DESCRIPTION:Wystawa Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026\nPaste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego powraca po raz czwarty do Warszawy. Jedno z największych wydarzeń plakatu w przestrzeni publicznej w Europie rozpocznie się 30 maja 2026 roku i ponownie zamieni bulwary nad Wisłą w ogólnodostępną galerię grafiki. \nPaste Up Warsaw – Festiwal Plakatu Niezależnego to międzynarodowy festiwal realizowany w przestrzeni publicznej Warszawy. Jego ideą jest oddanie miasta grafice\, bez barier galerii\, biletów i instytucjonalnych filtrów. Plakat wraca tu do swojego naturalnego środowiska: ulicy\, gdzie spotyka przypadkowego przechodnia\, a nie tylko widza\, który przyszedł „na wystawę”. \nFestiwal powstał z potrzeby stworzenia miejsca dla twórców działających poza tradycyjnym obiegiem sztuki\, zarówno profesjonalistów\, jak i osób dopiero zaczynających swoją drogę. Najważniejsza jest autorska wypowiedź wizualna\, nie status czy doświadczenie\, dlatego nabór ma charakter otwarty i międzynarodowy. \nWystawa zostanie zaprezentowana na 200-metrowej ścianie oporowej przy Dworcu Wodnym WWA na Bulwarach Wiślanych. Ekspozycja będzie dostępna bezpłatnie przez cały rok jako część miejskiej przestrzeni. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026\, fot. Adrian Krawczyk\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026\, fot. Adrian Krawczyk\n \n \n\nFestiwal w przestrzeni miasta  \nPo selekcji setki plakatów tworzą jedną z największych plenerowych galerii plakatu w Europie. Wystawa nie ma charakteru jednorazowego\, funkcjonuje przez cały rok i jest regularnie uzupełniana\, dzięki czemu zmienia się wraz z rytmem miasta i odwiedzających. \n​„Najważniejsza jest autorska wypowiedź i chęć pokazania pracy w przestrzeni miasta. Plakat wraca tu do swojego naturalnego środowiska – ulicy\, gdzie spotyka przypadkowego przechodnia\, a nie tylko widza galerii” – mówi Szymon Szpanowski\, pomysłodawca i współorganizator festiwalu. \nOrganizatorem wydarzenia jest Fundacja Sztuki Zewnętrznej\, od lat działająca na rzecz obecności sztuki w przestrzeni publicznej. \nWystawa Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026\, fot. Adrian Krawczyk\nMiędzynarodowy projekt \nWybrane prace z poprzednich edycji były prezentowane również poza Warszawą w ramach wystaw satelitarnych\, m.in.: Londyn (klub FOLD)\, Mostar (Street Arts Festival Mostar)\, Tarnów (BWA Tarnów). \n​Festiwal rozwija sieć miejskich galerii plakatu i promuje twórców na arenie międzynarodowej. \nWystawa Paste Up Warsaw. Festiwal Plakatu Niezależnego 2026\, fot. Adrian Krawczyk\n\nPaste Up Warsaw.\nFestiwal Plakatu Niezależnego 2026 \nOtwarcie: 30 maja oraz 29 sierpnia 2026 r. \n30 maja – 31 grudnia 2026 r.\nBulwary Wiślane (przy Dworcu Wodnym WWA)\nOrganizator: Fundacja Sztuki Zewnętrznej URL:https://news.niezlasztuka.net/event/paste-up-warsaw-festiwal-plakatu-niezaleznego-2026/ LOCATION:Fundacja Sztuki Zewnętrznej\, Warszawa\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/paste-up-50x70-1.png GEO:52.2296756;21.0122287 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260613 DTEND;VALUE=DATE:20270504 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260603T161226Z LAST-MODIFIED:20260603T161226Z UID:27891-1781308800-1809388799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć DESCRIPTION:Wystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\n„Nowa moda polska. Kronika głębokich uczuć” to pierwsza w historii obszerna wystawa polskiej mody z XXI wieku. CMWŁ jest pierwszym muzeum na świecie\, które posiada rozbudowaną kolekcję najnowszej mody stworzonej przez Polki\, Polaków i osoby o polskich korzeniach. Ważnym tematem ekspozycji stanie się też wpływ imigrantek i imigrantów oraz innych mniejszości na krajową scenę. \n„Nowa moda polska. Kronika głębokich uczuć” będzie wielowątkową opowieścią o związkach i wpływie mody na kulturę\, sztukę i zmiany społeczne. Ubiory i akcesoria pochodzą z XXI wieku\, ale ich korzenie sięgają zarówno odległej historii\, jak i aktualnych zjawisk. Sarmatyzm\, wyobrażenia o mitologii słowiańskiej\, kultura wiejska\, przesiedlania po konferencji jałtańskiej\, prześladowania polityczne czy wątki maryjne zestawione zostaną m.in. z queerem\, sztuką dragu\, muzyką techno i najnowszymi technologiami. Ważnymi tematami stanie się postpłciowość i zmiany w sposobie postrzegania tożsamości płciowej oraz różnorodność związana z pochodzeniem czy wyglądem. Kolejnym istotnym zagadnieniem będzie etyczna produkcja\, która coraz częściej wykorzystuje dawne\, lokalne rzemiosła. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\n \n \n\nPolską scenę mody reprezentować będą także: akcesorium białoruskiej uchodźczyni Tashy Katsuby i fotografia przedstawiająca Neo Mosę – transpłciową\, czarną modelkę\, Warszawiankę urodzoną w Republice Południowej Afryki. Talent obu twórczyń rozkwitł w Polsce. Oprócz marek z Łodzi\, Krakowa\, Poznania i Warszawy w CMWŁ pokazane zostaną realizacje osób działających w innych krajach. Wpływ polskich emigrantów i ich potomków na światową modę zilustrują m.in. głośne kolekcje Arkadiusa\, którego w 2001 r. uznano za jednego z 10 najważniejszych brytyjskich projektantów. \nWystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\nBohaterem wystawy będzie Rafał Świąder\, którego sklep prężnie działa na Manhattanie\, a ubrania R.Swiader noszą czołowi północnoamerykańscy aktorzy. Będzie nią także Kasia Kucharska – zdobywczyni prestiżowej nagrody FCG/VOGUE Fashion Fund i jedna z najciekawszych modowych osobowości Berlina. Na wystawie zobaczymy też realizacje Jacka Gleby\, które pokazano podczas London Fashion Week we wrześniu 2025 r. Jacek zadebiutował w ramach Fashion East\, platformy wspierającej obiecujących absolwentów brytyjskich uczelni. Krysvinczi to warszawsko-berlińska marka zmieniająca męską modę w Europie Środkowej. Wyrastające z kultury klubowej i muzyki techno\, założone w Krakowie i działające globalnie MISBHV to dziś jedna z najpopularniejszych polskich firm mody na świecie. Z kolei Magda Butrym stworzyła najsłynniejszy polski dom mody w XXI wieku. W 2025 roku jej nazwisko znalazło się na prestiżowej BoF 500 – liście pięciuset najbardziej wpływowych osób świata mody wskazywanych przez portal The Business of Fashion. Światowa moda Butrym jest jednocześnie na wskroś lokalna\, a filarami jej twórczości są wybitna polska sztuka i stare rękodzieła. \nChylak i Ania Kuczyńska reprezentują tendencję związaną z ochroną i odradzeniem się dawnych polskich rzemiosł\, takich jak tradycyjne metody garbowania czy koronkarstwo z Bobowej i Żywca. Zofia Chylak inspiruje się także kulturą\, strojami i historią Łemkiń\, ofiar powojennych przesiedleń. \nWystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\nNa ubraniach zobaczyć można wybitne polskie malarstwo. Ubiory i akcesoria Marios Dik to przykłady przełomowej współpracy artysty wizualnego Karola Radziszewskiego z marką Marios z Mediolanu. Sukienka firmy Dreamland Syndicate to z kolei efekt kooperacji designerów z malarką Aleksandrą Waliszewską. Na „Nowej modzie polskiej” znajdzie się też nowatorska i jednocześnie zakorzeniona w dawnych tradycjach biżuteria: Orskiej\, Radka Anais Laro\, Tomasza Wichrowskiego oraz marek Stettin i Zwyrtech\, której realizacje nosi m.in. osobowość brytyjskiej muzyki alternatywnej FKA twigs. Istotną grupę stanowić będzie tzw. „majstersztyki designu”\, czyli rzeczy\, które powstały dzięki innowacyjnym\, często autorskim technikom wytwarzania surowców i produktów. Znajdą się tu m.in. lateksowe\, projektowane cyfrowo koronki Kasi Kucharskiej czy torebki Kpodonou\, które wykonano z mielonej bawełny i śrubek oraz nowatorska dzianina związanej z łódzką ASP Mai Bączyńskiej. Grupę dopełni digitalny strój autorstwa Marcina Kossakowskiego. \nProjektujące osoby coraz łapczywiej wgryzają się w kulturę i rzeczywistość\, która ich otacza\, a współczesna moda staje się coraz bardziej autobiograficzna. Opowiada przede wszystkim o doświadczeniach\, uczuciach i korzeniach tworzących ją osób. Projektowanie może łączyć się z okiełznywaniem strachu\, przepracowaniem traum\, wyrażeniem radości\, miłości czy dumy\, ale też buntu i rozczarowania. \n\n \n \n \n \n \n Wystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\n \n \n \n \n \n \n \n Wystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\n \n \n\nCentralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi to pierwsze polskie muzeum\, które zajmuje się współczesną modą na tak dużą skalę\, a także pierwsza instytucja\, która postanowiła budować kolekcję polskiej mody w oparciu o jej związki z szeroko pojmowaną kulturą i emocjami osób projektujących. \nNa wystawie pokazane zostaną realizacje z kolekcji debiutujących w Polsce\, a także podczas London Fashion Week\, Paris Fashion Week i Berlin Fashion Week. Zaprojektowali je absolwenci i absolwentki wiodących lokalnych i zagranicznych uczelni mody\, takich jak: Instytut Ubioru ASP w Łodzi\, Katedra Mody ASP w Warszawie\, Central Saint Martins i University of Westminster w Londynie\, Universität der Künste w Berlinie oraz Fashion Institute of Technology i Parsons School of Design w Nowym Jorku. \nWystawa Nowa Moda Polska. Kronika Głębokich Uczuć\nMarki i osoby\, których rzeczy pojawią się na wystawie\, to m.in.:\nAcephala\, Arkadius\, Tomasz Armada\, Gosia Baczyńska\, Maja Bączyńska\, Bizuu\, Magda Butrym\, Body Holes\, Chylak\, Jan Chodorowicz\, Dreamland Syndicate\, Irina Dzhus\, Jacek Gleba\, Kardasjan\, Kpodonou\, Tasha Katsuba\, Marcin „Kitty” Kossakowski\, Krysvinczi\, Kasia Kucharska\, Kreist\, Ania Kuczyńska\, Kust\, Le Petit Trou\, Wiktoria Łaskawiec\, Maldoror\, Mapaya\, Marios Dik (Karol Radziszewski)\, Melancholia\, MISBHV\, MMC\, Vanity Nap\, Tomasz Ossoliński\, Orska\, Nawara\, Vanda Novak\, Paprocki i Brzozowski\, Pat Guzik\, Polygon\, Mariusz Przybylski\, Marcell Pustul\, Rad Duet (m.in. kostiumy zaprojektowane z drag queens Twoja Stara i Shady Lady)\, Radek Anais Laró\, R.Swiader\, Monika Surowiec\, UEG\, Uta Sienkiewicz\, Stettin\, Michał Szulc\, Vasina\, Kamil Wesołowski\, Western Affair\, Tomasz Wichrowski\, Zwyrtech\, Mikołaj Żurek. \nNa wystawie zobaczymy także pracę Needle / Nadel Pauliny Ołowskiej z kolekcji Katarzyny Jordan. \nArchitekturę zaprojektuje artystka Zuza Golińska. Projekt nawiązywać będzie do uniwersalnego modelu świątyni\, XIX-wiecznej fabryki\, a także ogólnodostępnego forum. Powstanie swoiste forum polskiej mody – miejsce otwarte na dialog i dyskusje\, przestrzeń\, w której wybrzmiewać będą rozmaite idee. \n\nNowa moda polska. Kronika głębokich uczuć”\nWernisaż: 13 czerwca 2026 \n13 czerwca 2026 – 3 maja 2027\nCentralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\nKurator: Marcin Różyc\nArchitektura wystawy: Zuza Golińska\nWspółpraca: Trin Alt URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nowa-moda-polska-kronika-glebokich-uczuc/ LOCATION:Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, Piotrkowska 282\, Łódź\, 93-034\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/NMP_1920x1080.jpg GEO:51.745208;19.461982 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Piotrkowska 282 Łódź 93-034 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Piotrkowska 282:geo:19.461982,51.745208 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260618 DTEND;VALUE=DATE:20270101 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260428T074140Z LAST-MODIFIED:20260603T161724Z UID:27669-1781740800-1798761599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Szkoła spojrzenia. Miasto DESCRIPTION:Muzeum Pałac Herbsta\, oddział Muzeum Sztuki w Łodzi zaprasza na nową wystawę Szkoła spojrzenia. Miasto.  \nBędzie to wystawa fotografii\, która poruszy zagadnienia oscylujące wokół miasta – m.in. jego utrwalanie\, doznawanie\, poznawanie. Znajdą się na niej prace m.in. Brunona Schulza\, Romana Opałki\, Jana Bułhaka\, Zofii Chomętowskiej czy Stefana Kiełszni. \nLeon Kowalski\, Nocna Samotność | XIX-XX w.\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nBruno Schulz\, Rewolucja w mieście | 1922\, Muzeum Sztuki w Łodzi\nWystawa zachęcać będzie do refleksji nad miejskim krajobrazem\, pokazując różne aspekty doświadczenia miasta. Prezentowanym kadrom towarzyszyć będą głosy pisarzy\, poetów\, filozofów i malarzy\, dla których miasto stało się źródłem inspiracji. \nJedną z figur prowadzących przez tę opowieść będzie flâneur – uważny obserwator miejskiego życia. Zapraszamy do eksplorowania fotograficznych przedstawień m.in. Warszawy\, Paryża\, Lublina\, Londynu\, Wilna czy Łodzi. \nJanusz Maria Brzeski\, Grand Hotel | ok. 1930\, © Spadkobierca Janusza Marii Brzeskiego i Muzeum Sztuki w Łodzi\n\nSzkoła spojrzenia. Miasto \nWernisaż: 18.06.26\, godz. 17:30\nCzas trwania: 18.06 – 31.12. 2026 r.\nGaleria Sztuki Dawnej\, Muzeum Pałac Herbsta | oddział Muzeum Sztuki w Łodzi\,\nul. Przędzalniana 72\nKurator: Katarzyna Kończal URL:https://news.niezlasztuka.net/event/szkola-spojrzenia-miasto/ LOCATION:Muzeum Pałac Herbsta\, Przędzalniana 72\, Łódź\, 90 - 338\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/szkola-spojrzenia-miasto-plakat.jpg GEO:51.754115;19.484476 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Pałac Herbsta Przędzalniana 72 Łódź 90 - 338 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Przędzalniana 72:geo:19.484476,51.754115 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260619 DTEND;VALUE=DATE:20261116 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T112859Z LAST-MODIFIED:20260531T112859Z UID:27835-1781827200-1794787199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Tragedia i gesty. Fuga i inwencja w malarstwie Wiesława Szamborskiego DESCRIPTION:Wiesław Szamborski\, Czerwony wicher\nFuga – w rozumieniu kuratora wystawy\, Kazimierza Piotrowskiego – „nie oznacza prostej i bezproduktywnej ucieczki od uwarunkowań politycznych lub panujących tendencji artystycznych czy malarskich mód\, lecz raczej inwencję – ich imitowanie i przeganianie”. Tak właśnie należy rozumieć tytuł wystawy: jako opowieść o twórczym dystansie\, który ostatecznie – jak przypomina św. Ambroży – ma sens zbawczy. \nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na kameralną ekspozycję kilkunastu obrazów Wiesława Szamborskiego z lat 1964–2013\, pochodzących ze zbiorów artysty oraz zbiorów Muzeum. Wystawa jest próbą przypomnienia wątku zaangażowania twórcy w ruch kultury niezależnej – zjawiska\, którego duchowy wymiar nie wyczerpuje się w historii\, lecz zachowuje żywą aktualność wobec duchowych zagrożeń czasów obecnych. \nWiesław Szamborski\, Na Placu Zwycięstwa w Warszawie II\, kolekcja Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nMotyw fugi (łac. fuga – ucieczka\, pogoń\, wygnanie) jest zakorzeniony głęboko w chrześcijańskiej teologii duchowości\, od biblijnych figur ucieczki omawianych przez św. Ambrożego w rozprawie De fuga saeculi po rozległą ikonografię obecną w literaturze\, plastyce i muzyce. W twórczości Szamborskiego fuga przybiera kształt pomysłowej\, niekiedy aluzyjnej polifonii stylistycznej – mieszania różnych inspiracji\, które antycypowało to\, co postmodernizm usankcjonuje dopiero później. \nWiesław Szamborski\, 3.5.31.8.10.11 | 1982\nWiesław Szamborski urodził się 6 maja 1941 roku w Skarżysku Kamiennej. Studiował w latach 1960-1966 na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, w pracowniach m.in. Michała Byliny\, Stefana Gierowskiego\, Antoniego Łyżwańskiego i Andrzeja Rudzińskiego. Wspólnie z Markiem Sapetto współtworzył nurt Nowej Figuracji i uczestniczył w V oraz VI wystawie Malarzy Realistów (1967\, 1968). Przez całą swą drogę twórczą buntował się wobec kolejnych dogmatów: postkapistowskiego koloryzmu\, skrajnego abstrakcjonizmu\, wreszcie konceptualizmu podważającego sens malarstwa jako takiego. Od 1968 do 2011 roku był związany z macierzystą uczelnią\, gdzie w 1996 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 80. aktywnie uczestniczył w ruchu kultury niezależnej – inicjatywach prywatnych i kościelnych\, które w dekadzie „Solidarności” i stanu wojennego podejmowały wysiłek podtrzymania polskiej kultury narodowej w czasie marnym. \n\nTragedia i gesty.\nFuga i inwencja w malarstwie Wiesława Szamborskiego \n19 czerwca – 15 listopada 2026\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKurator: Kazimierz Piotrowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tragedia-i-gesty-fuga-i-inwencja-w-malarstwie-wieslawa-szamborskiego/ LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Wieslaw-Szamborski_Czerwony-wicher.jpg GEO:52.248809;21.014001 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260619 DTEND;VALUE=DATE:20261130 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T114417Z LAST-MODIFIED:20260601T091047Z UID:27837-1781827200-1795996799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Józef Czapski: L'Humanité / Ludzkość DESCRIPTION:Józef Czapski\, Kobieta na wystawie\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na wystawę rysunków i obrazów Józefa Czapskiego – malarza\, pisarza\, świadka najdramatyczniejszych wydarzeń XX wieku. Ekspozycja wpisuje się w obchody Roku Józefa Czapskiego\, ustanowionego uchwałą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 września 2025 roku\, i stanowi jedno z ważnych wydarzeń tego jubileuszu w Warszawie. \nPrezentowane prace pochodzą ze zbiorów własnych MAW i obejmują ponad pół wieku twórczości artysty\, od lat czterdziestych aż po dojrzałe dzieła powstałe we Francji. Wystawa prezentuje bogactwo warsztatowe Czapskiego — od oleju i akwareli po rysunki ołówkiem i tuszem – ukazując artystęswobodnie poruszającego się między różnymi technikami i formatami. \nTytuł wystawy – L’Humanité / Ludzkość – oddaje istotę malarskiego programu Czapskiego. Artysta przez całe życie portretował człowieka: anonimowych przechodniów\, osoby zapatrzone w siebie na stacjach metra\, pary zakochanych\, zmęczonych mężczyzn przy barowych stolikach\, a obok nich – postaci z życia publicznego powojennej Francji\, aktorów\, polityków\, duchownych. \n\n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Wystawa de Staela | 1981\n \n \n \n \n \n \n \n Józef Czapski-\, Mężczyzna z dzieckiem na ramieniu | 1972\n \n \n\nWśród portretowanych znalazł się m.in. Abbé Pierre\, legendarny założyciel ruchu Emmaus\, którego postawa bliska była wrażliwości samego artysty i aktor Jean Parédès. \nZwrot Czapskiego ku człowiekowi miał swoje źródło w doświadczeniu skrajnym. Pobyt w sowieckich obozach jenieckich\, zamiast zniszczyć wiarę w ludzi\, pogłębił uważność artysty na ich twarze i gesty. To właśnie tam\, jak sam wspominał\, „przyszła mu ochota” na rysowanie – portretował towarzyszy niedoli\, utrwalając ich wizerunki szybką\, sprawną kreską. Najwcześniejszą pracą prezentowaną na wystawie jest Głowa mężczyzny\, rysunek powstały w Brindisi w 1943 roku. \n\n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Abbe Pierre\n \n \n \n \n \n \n \n Józef Czapski\, Mężczyzna przy barze ze skrzyżowanymi nogami\n \n \n\nCzapski nie idealizuje swoich modeli\, nie szuka w nich bohaterów ani symboli. Jego spojrzenie – bliskie duchowi św. Franciszka\, dalekie od tryumfującego humanizmu – chce służyć prawdzie o człowieku\, która objawia się w chwilach przelotnych i zwyczajnych. Powstałe na przestrzeni dziesięcioleci prace układają się w zbiorowy\, szczery i bezpretensjonalny portret ludzkiej gromady. \nJózef Czapski\, Na plaży | 1961\n\nJózef Czapski: L’Humanité / Ludzkość\nRysunek i malarstwo z kolekcji Muzeum Archidiecezji Warszawskiej \n19 czerwca – 29 listopada 2026 r.\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej\nKurator: Piotr Bernatowicz URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jozef-czapski-lhumanite-ludzkosc/ LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Jozef-Czapski-Wystawa-de-Staela-1981.jpg GEO:52.248809;21.014001 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260619 DTEND;VALUE=DATE:20270614 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T134907Z LAST-MODIFIED:20260701T162706Z UID:27871-1781827200-1812931199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:„Moda polska” w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie DESCRIPTION:Wystawa „Moda polska” w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie\nMuzeum Narodowe w Krakowie w kolejnej odsłonie prezentacji dokonań „Mody Polskiej” prezentuje wybór ubiorów z autorstwa trójki wybitnych projektantów: Kaliny Paroll\, Magdy Ignar i Jerzego Antkowiaka. \nNajwcześniejsza z pokazywanych sukni\, zaprojektowana przez Kalinę Paroll w 1969 roku\, emanuje subtelną elegancją. Projektantka połączyła gładką\, aksamitną górę z gęsto plisowaną spódnicą. Kontrapunkt dla prostoty tego zestawienia stanowi bogaty\, błyszczący\, trójwymiarowy haft – fragment autentycznego zdobienia z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Zabieg łączenia nowego ze starym należał do stałego repertuaru środków artystycznych projektantki. \n\n \n \n \n \n \n Suknia wieczorowa z przedstawieniem stawu z łabędziami\, projekt Kalina Paroll\, zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek\, 1977\, ręcznie malowany szyfon z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe\n \n \n \n \n \n \n \n Komplet z jedwabiu milanowskiego: spódnica i bluzka\, 1977\, ręcznie cieniowana tkanina z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe\, komplet inspirowany tradycyjnym ubiorem romskim\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n \n \n \n \n \n \n \n Suknia wieczorowa „Motyl”\, projekt Kalina Paroll\, zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek”\, 1979\, ręcznie malowana tkanina z jedwabiu milanowskiego\, szycie ręczne i maszynowe. Projektując suknię Kalina Paroll inspirowała się witrażami Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego\n \n \n\nKalina Paroll przez wiele była odpowiedziana za współpracę z zakładami jedwabniczymi w Milanówku\, które funkcjonowały od 1924 roku\, pierwotnie jako Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza. Po II wojnie światowej Stacja została upaństwowiona i przemianowana na Państwowe Centralne Zakłady Jedwabiu Naturalnego „Milanówek”. W milanowskiej „malarni” ręcznie malowano tkaniny wykorzystywane w kolekcjach „Mody Polskiej”. Charakter wzorów oraz ich rozmieszczenie projektanci ustalali wspólnie z zatrudnionymi tu na stałe malarkami. Efektem takiej współpracy są niezwykle efektowne realizacje\, jak kreacja „Motyl”\, inspirowana witrażami Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera\, oraz zielona suknia wieczorowa z pejzażowym motywem stawu\, łabędzi i gigantycznego motyla. Jednym z najciekawszych strojów jest zestaw inspirowany kulturą Cyganów\, złożony z falbaniastej spódnicy i obszernej bluzki z niezwykle szerokimi rękawami\, uszyty z kuponów cieniowanego ręcznie jedwabiu. \nMuzeum Narodowe w Krakowie\nElegancję z nutą prowokacji reprezentują projekty Magdy Ignar. Jednym z najlepszych przykładów jest nienachalna suknia z czarnego weluru – pozornie „grzeczna”\, sięgająca pod szyję\, ale… powyżej linii talii welur zastąpiono częściowo przejrzystą gazą\, prowokująco odsłaniającą nagość lewej piersi. \nNa wystawie znalazły się również wizytowe i wieczorowe kreacje Jerzego Antkowiaka – od klasycznych\, w pożądanym przez klientów „Mody Polskiej” stylu dostojnej elegancji\, aż po realizacje awangardowe\, odzwierciedlające poczucie humoru projektanta i jego wielką miłość do teatru. Pokazujemy aż dwie propozycje kobiecych zestawów z lat 90. XX wieku z krótkimi spodniami zamiast spódnic: wizytowy\, z zielonej wełny i szalony\, zielono-złoty zestaw balowy. Krótkie spodnie w takim kontekście pojawiały się głównie na wybiegach\, w kolekcjach największych projektantów. \n\n \n \n \n \n \n Żakiet i krótkie spodenki\, projekt Jerzy Antkowiak\, 1993\, lama złota\, atłas gnieciony\, szycie ręczne i maszynowe\, dar Jerzego Antkowiaka | 2015 \n \n \n \n \n \n\nUwagę przyciągają także dwie wielkie i ciepłe spódnice projektu Jerzego Antkowiaka. Jedna z nich pochodzi z jubileuszowej kolekcji z 1983 roku. Były to czasy\, kiedy polska gospodarka znalazła się w tak opłakany stanie\, że nawet „Moda Polska”\, dla władz komunistycznych wizytówka sukcesu polskiego przemysłu odzieżowego\, miała poważne problemy z zaopatrzeniem się w stosowne tkaniny na potrzeby sezonowych kolekcji. Ciepłe zestawy z kolekcji z 1983 roku w „Polskiej Kronice Filmowej” określono jako „Kreacje kolejkowe. Ciepłe i da się wystać”. \nNa wystawie nie mogło zabraknąć także „płaszcza z Mody Polskiej” – przedmiotu westchnień wielu Polek i symbolu dobrej jakości oraz luksusu w rzeczywistości PRL. \nMamy nadzieję\, że uwagę zwiedzających zafascynuje różnorodność stylów proponowanych przez projektantów „Mody Polskiej”\, od końca lat 60. aż po lata 90. XX wieku. \nKomplet wizytowy: żakiet\, spódnica i kapelusz\, projekt Jerzy Antkowiak | 1996\, Muzeum Narodowe w Krakowie\n\nModa polska w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie \n19 czerwca 2026 – 13 czerwca 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich URL:https://news.niezlasztuka.net/event/moda-polska-w-kolekcji-muzeum-narodowego-w-krakowie/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/wystawy_moda.png GEO:50.06346;19.936106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260626 DTEND;VALUE=DATE:20270111 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260728T113050Z LAST-MODIFIED:20260728T113050Z UID:28060-1782432000-1799625599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Jesteś w sercu zmian. Surrealizm i antyfaszyzm DESCRIPTION:Victor Brauner\,La rencontre du 2 bis rue Perrel [Spotkanie przy 2 Bis rue Perrel] | 1946\, Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta ParyżaJako ruch artystyczny i polityczny surrealizm miał zasięg międzynarodowy i wyznawał poglądy internacjonalistyczne. Zakorzeniony w sztuce i literaturze\, miał znacznie szersze ambicje: zrewolucjonizować społeczeństwo i na nowo zdefiniować samo życie. „«Przekształcić świat» – powiedział Marks; «zmienić życie» – powiedział Rimbaud: dla nas te dwa cele stanowią jedno” – oświadczył André Breton w 1935 roku. \nOd momentu pojawienia się w latach 20. XX wieku surrealiści zmagali się z wieloma programami politycznymi\, które były sprzeczne z ideałami równości i wolności. Potępiali europejskie projekty kolonialne\, organizowali się przeciwko faszystom\, walczyli w hiszpańskiej wojnie domowej\, dołączali do ruchu oporu podczas drugiej wojny światowej – by zostać uznanymi przez nazistów za „zdegenerowanych”\, zmierzyć się z internowaniem lub prześladowaniami\, a ostatecznie uciekać z Europy lub ginąć na polach bitew lub w obozach. Ich opór był samą sztuką. Poprzez poezję\, malarstwo\, fotografię\, kolaż i organizację wystaw starali się ujawnić wady rzekomo racjonalnego przesłania rzekomo racjonalnej cywilizacji Zachodu. \nKurt Seligmann\, Composition surrealiste\, [Kompozycja surrealistyczna] |1956\, The Mayor GalleryGdy faszyzm zyskiwał na sile w Europie\, gdy postępowała nazifikacja Niemiec\, gdy wybuchały wojny światowe i kolonialne – surrealiści nie ustępowali; protagonistami surrealizmu pozostawali radykalni w swoich wyborach ideologicznych i politycznych. Jednocześnie te wstrząsy zaowocowały niezwykłymi spotkaniami i prawdziwie globalną solidarnością: Praga solidaryzowała się z Coyoacán w Meksyku; Kair z Republiką Hiszpańską; Marsylia z Fort-de-France na Martynice; Portoryko i Paryż z Chicago; a Londyn z Nowym Jorkiem. Myśl i działanie surrealistów charakteryzowały się wszechogarniającą równoczesnością. W związku z tym wystawa rozwija się raczej jak na mapie niż na osi czasu. Celem jest tutaj przedstawienie surrealizmu jako międzynarodowego ruchu głęboko zaangażowanego w społeczeństwo i politykę – zgodnie z tym\, jak postrzegali go jego członkowie. \nLeonora Carrington\,L’arche de Noé [Arka Noego] | ok. 1938\, kolekcja prywatnaSurrealiści domagali się absolutnej wolności i chcieli\, by przenikała ona każdą sferę społeczeństwa. Emancypacja oznaczała dla nich życie wolne od wszelkich nakazów ze strony państwa\, narodu\, kościoła czy burżuazji. Czytali Freuda i Sade’a\, głosili anarchizm i socjalizm\, popierali marksizm i komunizm\, sprzeciwiali się faszyzmowi i kolonializmowi\, a także wszelkim formom imperializmu. Ubolewali nad brakiem wyobraźni u większości ludzi\, czując się urażeni powszechnym przekonaniem\, że ich sztuka i poezja to tylko ekscentryczna zachcianka. Członkowie La Main à plume\, grupy działającej w Paryżu pod okupacją nazistowskich Niemiec i rozpowszechniającej wiersze w podziemiu\, napisali kiedyś: „Jeśli ktoś przyjdzie nam powiedzieć\, że nasza teraźniejszość ma na głowie inne sprawy niż pisanie poezji\, odpowiemy: «My też!»”. W 1924 roku La Révolution surréaliste przekonywała swoich czytelników: „Jeśli kochasz miłość\, pokochasz surrealizm”. Dla surrealistów przekraczanie granic politycznych i artystycznych było nierozerwalnie związane z afirmacją życia\, miłości i erotyki. \n\n \n \n \n \n \n Yves Tanguy\, \nLa splendeur Semblable [Podobny blak] | \n1930\, Muzeum Sztuki w Bazylei\n \n \n \n \n \n \n \n \n Remedios Varo\,\nMi Generalito (le Marquis de la Contre-croupe) [Mój mały Generał (Markiz de Kontr-zad)] | 1959\n \n \n\nI to właśnie ta otwartość na powiązania między polityką a sztuką przyciągnęła do surrealizmu wiele ruchów emancypacyjnych. Demonstracje studenckie z maja 1968 roku\, kilka powojennych kampanii antytotalitarnych w Europie Wschodniej\, a nawet Ruch Wyzwolenia Czarnych w Stanach Zjednoczonych były w pewnym stopniu inspirowane metodami i przekonaniami surrealistów. Wystawa śledzi te zmagania\, próbując zrewidować powszechne przekonanie\, że surrealizm to styl malarski przeznaczony wyłącznie do przedstawiania snów\, fantazji i magii; odrzucając pojęcie kanonu surrealistycznego\, po raz kolejny stawia prowokacyjne pytanie: „Czym jest surrealizm?” \nWystawa Jesteś w sercu zmian. Surrealizm i antyfaszyzm jest adaptacją ekspozycji prezentowanej w Lenbachhaus w Monachium pod tytułem Aber hier leben? Nein danke. Surrealismus + Antifaschismus [Ale żyć tutaj? Nie\, dziękuję. Surrealizm i antyfaszyzm] od 15 października 2024 roku do 30 marca 2025 i powstała we współpracy z tą instytucją oraz z Muzeum Sztuki w Łodzi. Wystawa w Muzeum Sztuki Nowoczesnej stanowi rozwinięcie tamtego pokazu. \nMax Ernst\,Tête de l’ange du foyer [Głowa anioła ogniska domowego] | ok. 1937\, Kolekcja Ulli i Heinera Pietzschów\, BerlinWarszawska odsłonę wystawy jej kuratorki\, Dorota Jarecka i Magda Lipska\, poszerzyły o badania nad polskim i wschodnioeuropejskim surrealizmem. Współpracujący przy wystawie kurator z Muzeum Sztuki w Łodzi\, Paweł Polit\, przygotował rozdział o kolekcji grupy a.r.\, zebranej między innymi wśród wiodących surrealistów dla powstającego w 1931 łódzkiego Muzeum. Rozbudowano rozdział dotyczący surrealizmu w Pradze\, znacząco rozszerzono historię wojennych i powojennych losów surrealistek i surrealistów oraz ich wymuszonych politycznymi prześladowaniami ucieczek i długotrwałych migracji. Ale najważniejszą zmianą jest dodanie do tej opowieści perspektywy badań nad Holokaustem. \nwięcej informacji>> \n\nJesteś w sercu zmian.\nSurrealizm i antyfaszyzm \n26 czerwca 2026 – 10 stycznia 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nKuratorki i kuratorzy: Dorota Jarecka i Magda Lipska we współpracy ze Stephanie Weber\, Adrianem Djukiciem\, Karin Althaus oraz Pawłem Politem URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jestes-w-sercu-zmian-surrealizm-i-antyfaszyzm/ LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/VICTOR-BRAUNER-LA-RENCONTRE-DU-2-BIS-RUE-PERREL.jpg GEO:52.232655;21.002087 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260626 DTEND;VALUE=DATE:20270111 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260728T120329Z LAST-MODIFIED:20260728T120329Z UID:28070-1782432000-1799625599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Drogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd DESCRIPTION:Ewa Kuryluk\, Ikowie to my | 1975\, Dzięki uprzejmości artystki i Muzeum Narodowego w Warszawie. Fot. Piotr Ligier\nDrogi białych wdzierają się w Czarny Ląd to tytuł obrazu Mariana Bogusza z 1948 roku. W tytule wystawy jego sens zostaje odwrócony\, by ukazać szczególną dynamikę polskich relacji z Czarnością i Afryką Subsaharyjską w okresie PRL-u. Po drugiej wojnie światowej narzucony system społeczno-polityczny propagował hasła antyfaszystowskie i antyimperialne\, w tym potępienie rasizmu i kolonializmu. Sztuka\, polityka i etnografia mieszały się\, tworząc zagmatwaną sieć znaczeń i interesów. Na przełomie lat 50. i 60. kolejne kraje Afryki ogłaszały niepodległość\, a Polska Ludowa podjęła z nowymi państwami współpracę rozpiętą między zideologizowaną zimnowojenną walką o wpływy a prawdziwym zainteresowaniem dekolonizującym się kontynentem. Kontakty polityczne zaowocowały wymianą ludzi i idei\, wpłynęły także na kulturę wizualną i środowisko artystyczne epoki. \nMarian Bogusz\, Drogi białych wdzierają się w Czarny Ląd | 1948\, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku\nNa wystawie Drogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd fakty\, fantazje i wyobrażenia układają się w rozwibrowaną\, pełną kontrastów opowieść o ucieczce z centralnie planowanej rzeczywistości\, której ramy polityczne jednocześnie utorowały drogę afrykańskim diasporom w Polsce. Zestawiając prace artystek i artystów z Polski\, Nigerii oraz absolwentów polskich uczelni artystycznych pochodzących między innymi z Etiopii\, Sudanu i Kenii\, przyglądamy się dawnym relacjom\, odsuniętym na margines pamięci wraz z początkiem ustrojowej transformacji. \nArtystki i artyści:\nJimoh Akolo\, Wiesław Antosik\, Jakub Barua\, Stanisław Barua\, Krzysztof M. Bednarski\, Marian Bogusz\, Bureau of Loose Associations\, Max Cegielski\, Teodora Dąbrowska\, Mustafa Derkaoui\, Ali Abdel Ghayoum\, Worku Goshu\, Barbara Grądzka-Łowkis\, Wiktor Gutt\, Oskar Hansen\, Władysław Hasior\, Fayçal Hassairi\, C.T. Jasper i Joanna Malinowska\, Józef Kaliszan\, John Alex Karanja\, Abdul Khalik\, Leszek Knaflewski\, Ewa Kuryluk\, Beverly Joan Marcus\, Zbigniew Matuszewski\, Hyacinthe Mienandi\, Jan Morek\, Maja ∀. Ngom\, Mariella Nitosławska\, Bruce Onobrakpeya\, Dariusz Panas\, Leon Podsiadły\, Danuta Rago\, Waldemar Raniszewski\, Józef Robakowski\, Erna Rosenstein\, Witold Rozmysłowicz\, Zbyszko Siemaszko\, Danuta Sienkiewicz\, Janek Simon\, Jonasz Stern\, Władysław Strzemiński\, Tadeusz Sumiński\, Mariusz Szyperko\, Ricardo Torres Ramirez\, Hailu Tsigie\, Janusz Uklejewski\, Roman Wionczek\, Paulin Wojtyna \n\nDrogi Czarnych wkraczają w Biały Ląd \n26 czerwca 2026 – 10 stycznia 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\nKuratorka: Oliwia Mimi Bosomtwe URL:https://news.niezlasztuka.net/event/drogi-czarnych-wkraczaja-w-bialy-lad/ LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/Ewa-Kuryluk-Ikowie-to-my-1975.jpg GEO:52.232655;21.002087 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260705 DTEND;VALUE=DATE:20270301 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260728T105658Z LAST-MODIFIED:20260728T105658Z UID:28053-1783209600-1803859199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego DESCRIPTION:Wystawa Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego\nAby zostać artystą\, trzeba najpierw zostać człowiekiem.\nKazimierz „Kachu” Ostrowski \nJuż 4 lipca 2026 roku o godzinie 18:00 Muzeum Miasta Gdyni zaprasza na wernisaż monograficznej wystawy „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego”\, która stanowi kulminację wieloletniego projektu badawczego i kluczowy element obchodów stulecia Gdyni. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski (1917–1999) był wybitnym artystą\, pionierem powojennej awangardy i charyzmatycznym profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Przez większość życia związany z Gdynią\, w unikalny sposób łączył międzynarodowy język abstrakcji geometrycznej z lokalną\, portową tożsamością miasta. Jego magnetyczna osobowość do dziś żyje we wspomnieniach pokoleń artystów\, których uczył i inspirował. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, fot. S. Krywald\, zdjęcie z kolekcji rodziny artysty\nWymiary totalności. Wielka retrospektywa Kazimierza Ostrowskiego \nWystawa „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego” poruszy wiele zmysłów. Muzealne sale wypełni barwna aranżacja z geometrycznymi formami\, która oddaje wyjątkowy styl artysty. Ekspozycję przygotowano we współpracy z instytucjami kultury oraz rodziną twórcy. \nZaprezentowane zostaną główne obszary działalności artysty. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, Port Władysławowo | 1975\, MMG/SZ/297\nPierwszym z nich jest malarstwo sztalugowe\, obejmujące między innymi wczesne prace z lat czterdziestych\, dzieła z powstałe podczas stypendium w paryskiej pracowni Fernanda Légera oraz dojrzałe kompozycje z lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. \nKolejny element stanowi malarstwo monumentalne\, pokazane za pomocą zdjęć\, projektów\, archiwalnej dokumentacji wielkoskalowych kompozycji\, które do dziś zdobią ściany budynków w przestrzeni miejskiej. Ważną część wystawy stanowi tkanina artystyczna\, w tym gobeliny oraz materiały pokazujące proces ich powstawania od pomysłu do gotowego dzieła. Całość uzupełniają prywatne archiwa artysty\, zawierające niepublikowane wcześniej szkice\, zdjęcia oraz pamiątki rodzinne. \nKazimierz „Kachu” Ostrowski\, Ryby | 1960-1969\, MMG/SZ/2420\n\nKachu Totalny.\nSztuka Kazimierza Ostrowskiego \n5 lipca 2026 – 28 lutego 2027\nMuzeum Miasta Gdyni\nKuratorka: Agnieszka Drączkowska – Gradzik URL:https://news.niezlasztuka.net/event/kachu-totalny-sztuka-kazimierza-ostrowskiego/ LOCATION:Muzeum Miasta Gdyni\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/kachu-totalny.png GEO:51.919438;19.145136 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260716 DTEND;VALUE=DATE:20261116 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T102821Z LAST-MODIFIED:20260630T170827Z UID:27820-1784160000-1794787199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Nabiści. Prorocy nowej sztuki DESCRIPTION:Wystawa Nabiści. Prorocy nowej sztuki\nNiemal sto dzieł nabistów\, którzy wpłynęli na rozwój sztuki nowoczesnej\, zobaczmy na wystawie czasowej w Muzeum Łazienki Królewskie. Wśród nich będą m.in. obrazy takich mistrzów\, jak Maurice Denis\, Paul Ranson i Paul Sérusier. Prace pochodzą z polskich i zagranicznych kolekcji\, w tym słynnego francuskiego Musée d’Orsay. \nNabiści byli grupą artystyczną działającą we Francji w latach 1888-1899. Odrzucili zasady akademickiego malarstwa\, a ich prace charakteryzował głęboki kolor\, wyraźny kontur i dekoracyjność. Choć funkcjonowali krótko\, zainspirowali wielu późniejszych artystów\, m.in. kubistów. \nByli ruchem nowoczesnym\, a jednocześnie tajemniczym\, o czym świadczy najlepiej ich nazwa\, którą sami wymyślili. „Nabi” to po arabsku i hebrajsku „prorok”\, stąd też nawiązanie w tytule ekspozycji. \nFélix Vallotton\, The Ball | 1899\, fot. Wikimedia\nWystawa w Muzeum Łazienki Królewskie ukaże fundamentalną rolę\, jaką nabiści\, m.in. Paul Sérusier\, Pierre Bonnard\, Paul Ranson\, Maurice Denis\, Xavier Roussel\, Georges Lacombe\, Édouard Vuillard i Félix Vallotton\, odegrali w kształtowaniu sztuki nowoczesnej. Mimo że istotnie wpłynęli na twórczość przełomu XIX i XX w.\, wciąż pozostają niedostatecznie znani szerszej publiczności. W naszym kraju nie zorganizowano dotąd żadnej ekspozycji poświęconej tej grupie\, choć oddziaływała też na polskich artystów\, studiujących pod koniec XIX w. w Paryżu. \nDzieła ze światowych kolekcji \nEkspozycja Nabiści – Ostatni Prorocy ukaże m.in. początki ruchu artystycznego oraz wpływ Paula Gauguina i tzw. Szkoły Pont-Aven. Obejmie ponadto dzieła o charakterze religijnym i ezoterycznym\, widoki wnętrz i sceny rodzajowe\, a także działalność prowadzonego przez braci Natansonów – Tadeusza i Aleksandra – czasopisma „La Revue Blanche”. W sumie zobaczymy ponad 90 prac z zakresu malarstwa\, rysunku i grafiki. \nMaurice Denis\, Plamy słońca na tarasie | 1890\nNa wystawie zostaną zaprezentowane dzieła pochodzące ze zbiorów jedenastu zagranicznych instytucji publicznych z Francji\, Szwajcarii\, Holandii i Węgier. Większość z nich nigdy wcześniej nie była pokazywana w Polsce. Są to przede wszystkim znakomite obrazy ze zbiorów francuskiego Musée d’Orsay\, w tym jedna z ikonicznych dla nabistów prac – „Plama słońca na tarasie” autorstwa współzałożyciela ruchu\, Maurice’a Denisa. Na wystawie pojawią się też prace z dwunastu kolekcji prywatnych (francuskich\, szwajcarskich i polskich)\, zatem możliwość zobaczenia ich na żywo będzie absolutnie wyjątkowa. Ekspozycję wzbogacą również obiekty z dziewięciu krajowych zbiorów publicznych\, w tym dzieła Władysława Ślewińskiego\, jednego z nielicznych polskich artystów bezpośrednio związanego z École de Pont-Aven i pozostającego pod wyraźnym wpływem Paula Gauguina oraz nabistów. \nPierre Bonnard\,La Jeune Fille aux bas noirs | 1893\, © Musée d’Orsay\nEkspozycja to wyjątkowa okazja do nowego spojrzenia na zmiany zachodzące w sztuce pod koniec XIX w.\, a zarazem podkreślenia związków kulturowych między Francją a Polską. Głównym kuratorem wystawy jest Jean-René Saillard\, a kuratorem wspierającym dr Ewa Bobrowska. \n\nNabiści. Prorocy nowej sztuki \n16 lipca – 15 listopada 2026\nMuzeum Łazienki Królewskie w Warszawie | Podchorążówka \nPatronat: Ambasada Francji w Polsce\, Instytut Francuski w Polsce\, Polska Fundacja Narodowa URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nabisci-prorocy-nowej-sztuki/ LOCATION:Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie\, ul. Agrykola 1\, Warszawa\, 00-460\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/nabisci-prorocy.jpg GEO:52.2188005;21.0269127 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie ul. Agrykola 1 Warszawa 00-460 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Agrykola 1:geo:21.0269127,52.2188005 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260731 DTEND;VALUE=DATE:20261231 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260203T113928Z LAST-MODIFIED:20260203T113928Z UID:27374-1785456000-1798675199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej DESCRIPTION:Poliptyk Zaśnięcie Marii z Kościoła Bożego Ciała | 1492\, w szafie środkowej Zaśnięcie Marii i Chrystus z duszą Marii\nWystawa w setną rocznicę ekspozycji „Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters” zorganizowanej przez Heinza Braunego i Ericha Wiesego na wrocławskich Szczytnikach. \nW owym czasie było to nie tylko wielkie wydarzenie w świecie wystawienniczym\, ale przede wszystkim istotny krok dla badań nad śląską sztuką średniowieczną. Zwieńczeniem ekspozycji był wydany trzy lata później monumentalny katalog\, który do dziś stanowi bezcenne źródło wiedzy dla badaczy tej epoki. \nWspółczesnego widza z pewnością zainteresuje ukazanie zmian\, jakie przez ostatnie sto lat zaszły zarówno w badaniach nad śląską sztuką średniowieczną\, jak i w rozwoju muzealnictwa. Ciekawa również będzie wielowątkowa narracja wystawy\, poświęcona m.in. kuratorom dawnej ekspozycji oraz średniowiecznym mistrzom\, których imiona za sprawą badań sprzed wieku przywrócone zostały historii sztuki. \nOddając głos samym dziełom\, możliwe będzie natomiast przyjrzenie się zmianom\, którym zostały poddane zarówno w warstwie teoretycznej\, stanowiąc temat badań z dziedziny historii sztuki\, jak i praktycznej – będąc obiektami objętymi działaniami konserwatorskimi. \nZwiedzający obejrzą dzieła sztuki średniowiecznej obecne na ekspozycji sto lat temu\, te\, które z różnych względów zostały z niej wycofane\, oraz takie\, które – mimo starań kuratorów – nigdy na nią nie dotarły. \nNiezwykle ważne jest miejsce wystawy – w 1926 r. gotyckie zabytki umieszczone zostały w pawilonie wystawowym mieszczącym dziś Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej. W 2026 r. w gmachu tym arcydzieła śląskiej sztuki średniowiecznej zaprezentowane zostaną ponownie. \n\nStulecie.\nW rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej \n31 lipca – 3o grudnia 2026 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\nKuratorka: Agata Stasińska URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stulecie/ LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł\, ul. Wystawowa 1\, Wrocław\, 51-618\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/02/poliptyk-zasniecia-marii.jpg GEO:51.1082478;17.0758624 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu | Pawilon Czterech Kopuł ul. Wystawowa 1 Wrocław 51-618 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Wystawowa 1:geo:17.0758624,51.1082478 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260731 DTEND;VALUE=DATE:20270301 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260728T142749Z LAST-MODIFIED:20260728T142749Z UID:28076-1785456000-1803859199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Edward Dwurnik. Duma i wstyd DESCRIPTION:Edward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nPierwszą przyczyną\, dla której maluję właśnie ludzi\, jest żal nad ich i swoją niedoskonałością. Żal\, że całe dorosłe życie człowieka polega na pokonywaniu oporu własnego ciała\, na walczeniu z fizycznym lenistwem\, z niedyspozycjami. […] Moim największym marzeniem jest\, aby moje obrazy powędrowały do moich modeli\, aby istniały w ich codziennym życiu.\nEdward Dwurnik \nWystawa skupia się na twórczości artysty z lat 70. i 80. – prezentacji dwóch jego głównych cykli malarskich\, zatytułowanych Sportowcy i Robotnicy. Punktem wyjścia do wystawy była chęć rekonstrukcji źródłowej postawy artystycznej Dwurnika ukształtowanej na przełomie lat 60. i 70. \nPostawa ta charakteryzowała się odrzuceniem elitarności sztuki\, związkami ze sztuką outsiderską oraz koncepcją malarstwa jako dokumentu życia społecznego. Dwurnik wierzył w realistyczne\, współuczestniczące w życiu malarstwo i traktował je jako egalitarny język\, który pomaga komunikować się z osobami sportretowanymi na obrazach. Wierzył w malarstwo\, które pomaga wyrażać i budować wspólnotę. Oprócz wymiaru retrospektywy twórczości malarskiej Dwurnika\, wystawa w Muzeum stanie się również punktem wyjścia do podjęcia tematu kluczowego dla polskiej tożsamości w ostatnim półwieczu\, jakim było doświadczenie awansu społecznego i głębokich przemian klasowych. \nEdward Dwurnik\, Przystanek autobusowy z cyklu Obrazy duże | 1974\, Fundacja Edwarda Dwurnika\nDwurnik jawi się jako artysta\, który z właściwą sobie przenikliwością i ironią zgłębiał tożsamościowe\, kulturowe i psychologiczne konsekwencje tego skoku\, któremu również sam podlegał. Tym samym wystawa Edward Dwurnik. Duma i wstyd proponuje odczytanie twórczości artysty z perspektywy historii emocji społecznych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Zwłaszcza nieustannego ścierania się dwóch afektów organizujących doświadczenie przemiany klasowej struktury społecznej: dumy i wstydu. Emocje te wykraczają daleko poza sferę prywatnych przeżyć\, regulują one bowiem przynależność\, uznanie i miejsce w społecznej hierarchii\, decydują one wręcz o poczuciu wartości lub bezwartościowości własnego istnienia i tożsamości. \nEdward Dwurnik\, Klęska urodzaju z cyklu Obrazyduże | 1975\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nW malarstwie Dwurnika z lat 70.\, 80. i 90. obie te emocje stale powracają\, obecne są w zdarzeniach\, historiach i wizerunkach walczących o uznanie postaci. Bez rozpoznania tej emocjonalnej genealogii życia społecznego trudno zrozumieć źródła resentymentów i konfliktów\, które kształtują współczesną polską wyobraźnię polityczną oraz stanowią źródła współczesnych populizmów. \nWystawie Edwarda Dwurnika towarzyszy interwencja artystyczna Patryka Różyckiego Transformacja. Jest to wybór jego prac z lat 2021–2024. Cykl obrazów dotyczy dzieciństwa i dojrzewania artysty na wsi w ekonomicznym i społecznym wykluczeniu związanym z transformacją lat 90. \nEdward Dwurnik\, Społem z cyklu Obrazy duże | 1975\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n\nEdward Dwurnik urodził się 19 kwietnia 1943 w Radzyminie pod Warszawą. W latach 1963–1970 studiował malarstwo\, grafikę i rzeźbę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych\, gdzie obronił dyplom w pracowni malarstwa profesora Eugeniusza Eibischa. W 1965\, pod wpływem obejrzanej wystawy artysty-samouka Nikifora Krynickiego\, przyjął zbliżony do niego styl obrazowania\, który później modyfikował i rozwijał. \nEdward Dwurnik tworzył rozbudowane cykle malarskie. Był artystą niezwykle płodnym. Jego dorobek liczy ponad osiem tysięcy obrazów na płótnie. Pierwsze prace z najstarszego i najbardziej rozpoznawalnego cyklu Podróże autostopem są datowane na 1966 rok. To widoki miast z lotu ptaka. Inne ważne serie to: Sportowcy\, karykaturalny i brutalny zarazem portret Polaków epoki PRL-u oraz Robotnicy – portret Polski rozdartej stanem wojennym. To właśnie w tej serii w latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne\, dramatyczne i politycznie zaangażowane. W latach 90. powstały cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Niebieskie miasta oraz Diagonale\, jak również zupełnie nowe cykle: Błękitne\, Niech żyje wojna! i Wyliczanka. \nEdward Dwurnik zmarł 28 października 2018 w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Jest pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. \n\nEdward Dwurnik. Duma i wstyd \n31 lipca 2026 – 28 lutego 2027\nMuzeum Sztuki Nowoczesnej\nKurator: Łukasz Ronduda URL:https://news.niezlasztuka.net/event/edward-dwurnik-duma-i-wstyd/ LOCATION:Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie\, Pańska 3\, Warszawa\, mazowieckie\, 00-124\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/EDWARD-DWURNIK-kleska-urodzaju.jpg GEO:52.232655;21.002087 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Pańska 3 Warszawa mazowieckie 00-124 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pańska 3:geo:21.002087,52.232655 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260807 DTEND;VALUE=DATE:20261012 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260730T152842Z LAST-MODIFIED:20260730T152842Z UID:28107-1786060800-1791763199@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy DESCRIPTION:  \nWystawa Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy\nOd 7 sierpnia galeria Kordegarda zaprasza na ekspozycję gromadzącą ponad pół wieku dorobku wizualnego Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, ukazanego poprzez 56 autorskich szkiców\, oryginalne ubiory sceniczne oraz kadry ze spektakli. Wystawa przeprowadza widza od inscenizacji klasyki Shakespeare’a i polskich dramatów romantycznych\, przez przełomowe realizacje z lat 60. i 70.\, aż po mistrzowskie kreacje filmowe. To wyjątkowa okazja\, by zobaczyć z bliska dzieła budowane w duchu teatru totalnego – od inscenizacji dramatów Witkacego i Gombrowicza po autentyczne stroje ludowe z Bronowic\, które posłużyły do malarskiego wykreowania świata filmowego „Wesela”. Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających do 11 października! \nW Roku Andrzeja Wajdy Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury zaprasza od 7 sierpnia 2026. na wystawę poświęconą twórczości Krystyny Zachwatowicz-Wajdy – wybitnej polskiej scenograf\, wieloletniej pedagog Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie a także artystycznej partnerki Andrzeja Wajdy. Oryginalne projekty scenografii\, kostiumy i fotografie spektakli ukazują ponad siedem dekad dorobku artystycznego współtwórczyni najważniejszych realizacji teatralnych i filmowych drugiej połowy XX wieku. Wystawie będą towarzyszyć oprowadzania kuratorskie oraz działania edukacyjne\, zaplanowane na wrzesień i październik. Ekspozycję będzie można oglądać do 11 października 2026. \nPrzygotowana we współpracy z Muzeum Śląskim oraz Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha wystawa przypomina wybrane realizacje teatralne i filmowe artystki. Obejmuje wybór 56 projektów scenograficznych Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, stanowiących reprezentatywny przekrój jej twórczości i ukazujących różnorodność i skalę jej dorobku. \nWystawa Trzeba być stale obecnym. Teatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy\nNarrację rozpoczynają wyróżnione inscenizacje dramatów Williama Shakespeare’a: „Król Lear”\, „Jak wam się podoba” i „Sen nocy letniej”. W centrum umieszczono przykłady spektakli interpretujących teksty arcydzieł literatury XIX i XX wieku: „Nie-Boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego\, „Wesela” i „Nocy listopadowej” Stanisława Wyspiańskiego\, „Matki” Stanisława Ignacego Witkiewicza\, „Ślubu” Witolda Gombrowicza oraz „Sprawy Dantona” Stanisławy Przybyszewskiej. Są to realizacje teatralne z lat 60. i 70. ubiegłego stulecia\, które definiują zarówno warsztat artystyczny Krystyny Zachwatowicz-Wajdy\, jak i przywołują obecne w jej sztuce i skutecznie zakamuflowane przed cenzurą komentarze do ówczesnej sytuacji w Polsce. \nArtystka współpracowała z wieloma wybitnymi reżyserami\, także tymi\, którzy również tworzyli dzieła plastyczne lub byli aktorami i myśleli o teatrze w sposób totalny\, obejmujący całość przestrzeni dzieła scenicznego. Wystawa scenografii Krystyny Zachwatowicz przywołuje dokonania Jerzego Jarockiego\, Jerzego Krasowskiego\, Zygmunta Hübnera\, Krystyny Skuszanki i Konrada Swinarskiego\, a wieńczy je współpraca z Andrzejem Wajdą. \nSpotkanie Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz w 1971 roku połączyło dwoje dojrzałych i doświadczonych artystów\, czego owocem był spektakl „Biesy” Fiodora Dostojewskiego\, którego premiera odbyła się 29 kwietnia 1971 roku. Już od pierwszej wspólnej premiery tworzyli arcydzieła sceniczne\, a także filmy. \nJednym z najważniejszych punktów tej współpracy pozostaje filmowa wersja „Wesela” w reżyserii Andrzeja Wajdy\, której premiera odbyła się 9 stycznia 1973 roku. Krystyna Zachwatowicz była odpowiedzialna za kostiumy\, a jej dyscyplina pracy pozwoliła stworzyć dzieło spójne w obrazie. Artystka wspomina\, jak zgodnie z ustaloną wspólnie z reżyserem koncepcją\, opartą na wykorzystaniu autentycznych bronowickich strojów ludowych\, pozyskiwała rodowe pamiątki od tamtejszych gospodyń. „Wesele” zostało „namalowane” poprzez wybór inspiracji epoką\, a także cytatów z obrazów Stanisława Wyspiańskiego. \nWystawa prowadzi także ku biografii artystki i miejscom\, które ją ukształtowały. Warszawa to jej miasto rodzinne\, zrujnowane podczas drugiej wojny światowej i odbudowane przy udziale profesora Jana Zachwatowicza\, ojca artystki\, który potrzebę rekonstrukcji Starówki uzasadniał słowami: „Bo naród i pomniki jego kultury to jedno. Nie mogę zgodzić się na wydarcie nam pomników kultury (…)\, będziemy je odbudowywali od fundamentów\, aby przekazać pokoleniom (…)”. Zachowany z wojennej pożogi Kraków to zaś miasto wybrane\, w którym Krystyna Zachwatowicz jest charyzmatyczną scenograf\, pedagogiem\, obywatelką troszczącą się o „młodych”\, ponieważ – jak podkreśla – „to oni są przyszłością”. \nUrodzona w Warszawie w 1930 roku Krystyna Zachwatowicz-Wajda jest postacią o niezwykłym życiorysie. Powstaniec warszawski\, aktorka\, artystka kabaretowa\, historyk sztuki i przede wszystkim scenograf\, od ponad siedmiu dekad współtworzy polską kulturę. W 2026 roku obchodzi 96. urodziny\, pozostając osobą aktywną społecznie i zaangażowaną w życie publiczne. \n\nTrzeba być stale obecnym.\nTeatr Krystyny Zachwatowicz- Wajdy \nWernisaż: 7 sierpnia 2026\, godz. 18:00 \n8 sierpnia – 11 października 2026\nkordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury\nKuratorka: Agnieszka Kołodziej-Adamczuk / Muzeum Śląskie URL:https://news.niezlasztuka.net/event/trzeba-byc-stale-obecnym-teatr-krystyny-zachwatowicz-wajdy/ LOCATION:Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury\, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17\, Warszawa\, 00-071\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/07/krystyna-zachwatowicz-wajda.png GEO:52.249050660725;21.037682909279 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Kordegarda. Galeria Narodowego Centrum Kultury ul. Krakowskie Przedmieście 15/17 Warszawa 00-071 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Krakowskie Przedmieście 15/17:geo:21.037682909279,52.249050660725 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260905 DTEND;VALUE=DATE:20261207 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260630T160247Z LAST-MODIFIED:20260730T181900Z UID:27959-1788566400-1796601599@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku DESCRIPTION:Od soboty\, 5 września 2026 roku w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu będzie można obejrzeć nową wystawę czasową „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku”. To podróż przez cztery stulecia sztuki\, a także wielkie pytanie o przyszłość natury. Dzieła dawnych mistrzów spotkają się ze sztuką najnowszą\, a malarstwo europejskie z fenomenem japońskiego kachō-ga. Wyjątkową częścią ekspozycji będą klasyczne zielniki i ilustracje botaniczne sprzed wieków. Całość będzie dostępna do 6 grudnia 2026 roku. \nJedyna taka wystawa \n„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” to opowieść o kwiatach\, ptakach\, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata\, których obecność od wieków wpływa na kulturę. Kuratorka wystawy\, Anna Król\, wraz ze współpracującą przy projekcie Kają Muchą zapraszają publiczność w podróż przez światy malarstwa\, grafiki\, rzeźby\, kolażu i instalacji. \nMuzeum Narodowe w Krakowie; www.zbiory.mnk.pl ;MNK II-b-635;fot. Przemysław Stanek\nWystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” będzie wyjątkowym wydarzeniem również ze względu na skalę i charakter prezentowanych prac. Część dzieł zostanie pokazana po raz pierwszy w Poznaniu\, a inne prace po raz pierwszy w Polsce. Zbiory pochodzą z wielu polskich muzeów oraz rzadko prezentowanych publicznie kolekcji prywatnych i zostały wypożyczone specjalnie na potrzeby tej ekspozycji. Będzie to niepowtarzalna okazja\, by zobaczyć je razem w tak szerokim\, różnorodnym zestawieniu. \nEkspozycja została podzielona na cztery główne tematy\, z których każdy prezentuje odrębny fenomen obecny w sztuce: ilustrację botaniczną i entomologiczną oraz tradycję zielników\, interpretacje natury w sztuce Młodej Polski\, japoński fenomen kachō-ga\, czyli przedstawień kwiatów i ptaków („ka” oznacza kwiat\, „cho” – ptak\, a „ga” – obraz). Całość zamyka współczesna sztuka artystów i artystek zajmujących się szeroko rozumianą naturą i ekologią. Wystawę będzie można oglądać w Sali Wystaw i Holu Wielkim Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu. \n\n \n \n \n \n \n \n\nCztery stulecia sztuki inspirowanej naturą \nW poznańskim Zamku spotkają się dzieła artystów i artystek tworzących od XVII do XXI wieku. Zwiedzający zobaczą niezwykle szczegółowe ilustracje botaniczne entomolożki i malarki Marii Sibylli Merian (1647–1717) oraz towarzyszącej jej\, dziś nieco zapomnianej\, ilustratorki i lekarki Elizabeth Blackwell (1707–1758). \nBędzie można również bliżej poznać twórczość Wielkopolanina Jana Jonstona (1603‒1675)\, ojca polskiej botaniki Szymona Syreniusza (1540‒1611) oraz podróżnika i jednego z pierwszych sinologów Michała Boyma (1612/1614‒1659). \n \nOsobna część wystawy przybliży interpretacje natury w sztuce Młodej Polski. Ten fragment ekspozycji zgromadzi najsłynniejsze nazwiska epoki. Pojawią się pejzażyści Jan Stanisławski (1860–1907) i Ferdynand Ruszczyc (1870–1936)\, a także Julian Fałat (1853‒1929)\, Władysław Ślewiński (1859‒1918)\, Wojciech Weiss (1875‒1950)\, Leon Wyczółkowski (1852‒1936)\, a w końcu Stanisław Wyspiański (1869‒1907). \nCiekawostką będzie jedna grafika Salvadora Dalego (1904‒1989) z jego surrealistycznego zielnika „Flordali”. Nie zabraknie również spojrzenia z Dalekiego Wschodu – japońską sztukę w nurcie kachō-ga przybliży twórczość Watanabego Seiteia (1852–1918). \nSztuka wobec kryzysu klimatycznego \nHistoryczne dzieła skonfrontowane zostaną z pracami współczesnych artystów i artystek\, którzy tworzą własny język wizualny\, by wyrazić problemy epoki antropocenu – uprzedmiotowienia nie-ludzkich istot i skutków zmian klimatu. Większość z nich powstało specjalnie z myślą o poznańskiej wystawie. \n \n– Jesteśmy świadkami i sprawcami nieodwracalnych zmian w naturze. Kryzys klimatyczny nie tylko niszczy i przeobraża nasze ekosystemy\, całą planetę\, lecz także bezpowrotnie dekonstruuje naszą kulturę\, sztukę\, tradycje i dziedzictwo\, naszą tożsamość – mówi Anna Król\, kuratorka wystawy. \nTakie zestawienie twórców i twórczyń oraz wątków pozwoli prześledzić\, jak na przestrzeni ponad czterystu lat zmieniało się postrzeganie natury – od zachwytu nad jej pięknem i prób naukowej dokumentacji po współczesną refleksję nad kryzysem klimatycznym i relacją człowieka z nie-ludzkim światem. \n– Świat jest jak zielnik\, w którym przechowywane są wizualne znaki natury\, a sztuka – choć pozornie ma niewielką sprawczość – właśnie dziś ujawnia swoją siłę oddziaływania i zdolność do przemiany – dodaje Anna Król. \n\nŚwiat jak zielnik.\nNatura w sztuce od XVII do XXI wieku \n5 września – 6 grudnia 2026 r.\nCentrum Kultury Zamek w Poznaniu\nKuratorka: Anna Król URL:https://news.niezlasztuka.net/event/swiat-jak-zielnik-natura-w-sztuce-od-xvii-do-xxi-wieku/ LOCATION:Centrum Kultury Zamek w Poznaniu\, ul. Św. Marcin 80/82\, Poznań\, 61-809\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/06/swiat-jak-zielnik.jpg GEO:52.4079411;16.9185578 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Kultury Zamek w Poznaniu ul. Św. Marcin 80/82 Poznań 61-809 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Św. Marcin 80/82:geo:16.9185578,52.4079411 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260911 DTEND;VALUE=DATE:20261214 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260126T104851Z LAST-MODIFIED:20260126T104851Z UID:27333-1789084800-1797206399@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Adolph Menzel (1815–1905). Niestrudzony obserwator DESCRIPTION:Adolph Menzel\, Kobieta spacerująca wokół fontanny w ogrodzie zdrojowym w Kissingen | 1885\nAdolph Menzel uznawany jest za jednego z najważniejszych artystów niemieckich. Jego długie życie objęło niemal cały wiek XIX\, a wraz z nim zmieniające się prądy i zjawiska w sztuce. W twórczości malarskiej\, graficznej i rysunkowej Menzla znajdziemy odniesienia do – by użyć tradycyjnych określeń – biedermeieru\, romantyzmu\, realizmu\, historyzmu i impresjonizmu. \nW zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie przechowywanych jest 45 rysunków i ponad 200 rycin artysty. Na wystawie pokażemy je w dwóch kontekstach. Z jednej strony\, ta pierwsza w Polsce monograficzna prezentacja twórczości Menzla przedstawi – dzięki współpracy z Alte Nationalgalerie i Kupferstichkabinett w Berlinie oraz z muzeami narodowymi we Wrocławiu i Poznaniu – obrazy\, rysunki i ryciny ilustrujące wszystkie aspekty jego bogatej twórczości. Drugim istotnym zagadnieniem będzie kwestia proweniencji rysunków i rycin Menzla ze zbiorów MNW\, pochodzących z przedwojennych kolekcji niemieckich. Zespół ten znakomicie nadaje się do szerszej refleksji nad losami dzieł\, które stały się własnością polskich instytucji kultury w wyniku zmian granic w 1945 roku. Niczym w soczewce skupiają się w nim współczesne wyzwania związane z badaniami nad proweniencją dzieł sztuki. \n\n\nAdolph Menzel (1815–1905).\nNiestrudzony obserwator \n11 września – 13 grudnia 2026\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nKurator: Piotr Borusowski URL:https://news.niezlasztuka.net/event/adolph-menzel-1815-1905-niestrudzony-obserwator/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/adolph_menzel_kobieta_spacerujaca_wokol_fontanny_rysnmxix_1361mXR5oa6vrGuYqcOKaaQ.jpg GEO:52.2315849;21.024704 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.024704,52.2315849 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260911 DTEND;VALUE=DATE:20270208 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260531T125458Z LAST-MODIFIED:20260531T125458Z UID:27866-1789084800-1802044799@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Picasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika DESCRIPTION:Wystawa Picasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika\nGdy w 1948 roku Pablo Picasso przyjechał na Światowy Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju odbywający się we Wrocławiu\, przywiózł ze sobą 20 dużych półmisków wykonanych z fajansu w Atelier Madoura w Vallauris na południu Francji. Przekazał je wówczas do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. To prace unikatowe\, własnoręcznie malowane i ryte przez artystę. Półmiski Picassa rzadko opuszczają stolicę. W 1964 roku mieliśmy okazję eksponować trzy z nich na wystawie ceramiki europejskiej zorganizowanej przez Muzeum Narodowe w Krakowie. \nPo ponad 60 latach możemy zobaczyć je ponownie! Tym razem pokażemy sześć obiektów z warszawskiej kolekcji Picassa\, a towarzyszyć im będzie polska nowoczesna ceramika – prace artystów i artystek z kilku środowisk oraz wyroby fabryczne – czyli tzw. „pikasiaki” lub „pikasy”. Jak wypadnie ta „konfrontacja” będziecie Państwo mogli się przekonać na wystawie w oddziale MNK: Szołayscy już od 11 września 2026 roku. \n\nPicasso i pikasiaki. Nowoczesna ceramika \n11 września 2026 – 7 lutego 2027\nMuzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich URL:https://news.niezlasztuka.net/event/picasso-i-pikasiaki-nowoczesna-ceramika/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego\, pl. Szczepański 9\, Kraków\, 31-011 \, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/05/Picasso_MNK_.png GEO:50.06346;19.936106 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Kamienica Szołayskich im. Feliksa Jasieńskiego pl. Szczepański 9 Kraków 31-011 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Szczepański 9:geo:19.936106,50.06346 END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;VALUE=DATE:20260918 DTEND;VALUE=DATE:20270201 DTSTAMP:20260805T203657 CREATED:20260401T151208Z LAST-MODIFIED:20260531T140852Z UID:27514-1789689600-1801439999@news.niezlasztuka.net SUMMARY:Oblicza Czapskiego DESCRIPTION:Józef Czapski\, Autoportret | 1951\, kolekcja Krzysztofa Musiała\nW 2026 roku\, w 130. rocznicę urodzin Józefa Czapskiego\, Muzeum Narodowe w Krakowie zaprasza na wystawę „Oblicza Czapskiego” – prezentację twórczości jednego z najważniejszych polskich artystów XX wieku\, widzianej przez pryzmat powracających motywów i form. \nNa ekspozycji zostaną zaprezentowane przede wszystkim obrazy pochodzące ze zbiorów prywatnych w Polsce i za granicą. Wiele z nich było dotąd rzadko pokazywanych lub nieeksponowanych wcale\, w tym także wciąż mało znana przedwojenna twórczość Czapskiego\, zachowana jedynie fragmentarycznie po zniszczeniach II wojny światowej. \nTwórczość Czapskiego wyrastała z jego wrażliwości oraz uważnego patrzenia na świat. Artysta obserwował ludzi – przechodniów\, pasażerów\, wiernych w kościele – a także przedmioty i fragmenty codzienności\, które w jego obrazach zyskiwały nową rangę i znaczenie. \nJózef Czapski\, Stara kobieta | 1965\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJózef Czapski\, Szkice kompozycji malarskich | 1959\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nJak pisał w swoich dziennikach: \n„Moje odkrywanie świata to odkrywanie form czy układów\, form istniejących na świecie\, które nas otaczają i których przeważnie nie zauważamy”. \nWystawa została pomyślana jako próba uporządkowania i nowego odczytania dorobku artysty. Ekspozycję podzielono na dwa segmenty. \nPierwszy z nich opiera się na kluczu ikonograficznym i prowadzi widza przez najważniejsze motywy obecne w malarstwie Czapskiego. Tworzą ją elementy zaczerpnięte z codziennego doświadczenia\, którym artysta nadawał szczególne znaczenie. \nDruga część wystawy koncentruje się na stronie formalnej dzieł. Zestawione tu „słowa-klucze” pozwolą lepiej zrozumieć język malarski Czapskiego – jego sposób budowania kompozycji\, rytmu\, koloru i napięć wizualnych. Taki układ umożliwia bardziej przejrzyste odczytanie jego języka malarskiego i kwestionuje częste przekonanie o braku wewnętrznej struktury twórczości artysty. \nWystawa „Oblicza Czapskiego” będzie okazją\, by spojrzeć na jego twórczość z nowej perspektywy\, jako konsekwentną\, wielowątkową i przenikliwą opowieść o patrzeniu na świat. \n\nOblicza Czapskiego\n18.09. 2026 – 31.01.2027\nKuratorka: dr Magdalena Ludera\nMuzeum Narodowe w Krakowie\, Gmach Główny URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oblicza-czapskiego/ LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska CATEGORIES:wystawa ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/04/Jozef-Czapski-Autoportret-1951.jpg GEO:50.060472;19.923779 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie | Gmach główny al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.923779,50.060472 END:VEVENT END:VCALENDAR