BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Niezła sztuka - newsy - ECPv6.18.4.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Niezła sztuka - newsy
X-ORIGINAL-URL:https://news.niezlasztuka.net
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Niezła sztuka - newsy
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20270328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20271031T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20280326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20281029T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260917
DTEND;VALUE=DATE:20261130
DTSTAMP:20260911T080236Z
CREATED:20260826T171518Z
LAST-MODIFIED:20260911T080236Z
UID:10001256-1789603200-1795996799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:W płynie
DESCRIPTION:Wystawa W płynie\nJak wiele różnych oblicz ma woda? Wystawa Fundacji Archeologia Fotografii „W płynie” zaprasza do uważnego spotkania z żywiołem\, który krąży w każdym z nas. Przywykliśmy myśleć o wodzie jak o czymś\, co po prostu jest. Pijemy ją\, kąpiemy się w niej i korzystamy z niej każdego dnia. Jest z nami tak często\, że przestajemy ją zauważać. \nWystawa „W płynie” zaprasza\, by spojrzeć na wodę inaczej. Nie tylko jak na coś\, bez czego nie możemy żyć\, ale jak na bohaterkę opowieści. To żywioł\, który tworzy krajobrazy i jest częścią każdego z nas. Płynie w ludziach\, zwierzętach\, roślinach. Obecna jest nawet w fotografii. Niezbędna do wywoływania zdjęć\, tak jak do funkcjonowania wszystkich organizmów. Chociaż woda wydaje się niezmienna i stała w naszych życiach\, coraz częściej przypomina nam\, że nie jest niewyczerpywalna. \nNie chcemy opowiadać o wodzie za pomocą liczb i alarmujących raportów. Wierzymy\, że troska zaczyna się od zachwytu. Kiedy naprawdę coś dostrzegamy\, łatwiej nam o to zadbać. Dlatego „W płynie” jest przede wszystkim zaproszeniem do uważnego spotkania z wodą. \nLucjan Demidowski\, z serii Obrazy iluzoryczne\, Islandia\, | 2015 © L. Demidowski / Fundacja Archeologia Fotografii\nCzuła opowieść o wodzie \nWoda nie jest tylko tematem wystawy. Łączy wszystkie prace\, prowadzi opowieść o nich. Rozmywa granice między naturą i kulturą\, między tym\, co ludzkie i pozaludzkie. Łączy fotografię\, rzeźbę\, instalację i działania warsztatowe. Na wystawie spotykają się trzy spojrzenia na ten sam żywioł. \nLucjan Demidowski wnosi perspektywę artysty\, który od dekad obserwuje naturę. Jego fotografie rozmywają granice między tym\, co rzeczywiste\, a tym\, co pozorne. Często stosuje lustra. Ich odbicia zmieniają krajobraz. Staje się on płynny i niejednoznaczny. To obrazy pełne zachwytu nad przyrodą\, ale także zapis świata\, który odchodzi na naszych oczach. \nPrace Julii Klewaniec opowiadają o wodzie obecnej w naszej codzienności. Wodzie oczyszczanej\, filtrowanej i zamykanej w plastikowych butelkach. Człowiek próbuje nadać jej kształt i podporządkować ją swoim potrzebom. Jednak woda wciąż wymyka się tym wysiłkom. Wypływa poza wyznaczone granice i formy\, a razem z nią rozpływa się sama artystka w czułych wyznaniach miłości do niej. \nPamela Bożek przypomina\, że jesteśmy częścią natury\, a nie stoimy obok niej. Jej rzeźbiarskie prace zostały stworzone specjalnie na wystawę. Pokazują\, że wody nie da się zatrzymać ani mieć tylko dla siebie. Łącząc elementy przyrody z wytworami człowieka\, artystka opowiada o trosce\, współistnieniu i odpowiedzialności za wspólny świat. \nChoć każda z tych opowieści jest inna\, razem tworzą wspólny portret wody. \nJulia Klewaniec\, A Bottle in a Pitiful State | 2026\nEdukacja przez zachwyt \nWażną częścią przygotowań do wystawy były warsztaty prowadzone przez artystkę Pamelę Bożek z osobami z warszawskich szkół – Akademii Dobrej Edukacji im. gen. J. Sowińskiego\, Szkoły Podstawowej DobraTU im. Tosi Kozłowskiej – oraz Wielokulturowej Grupy Artystycznej działającej przy Teatrze Lalek Guliwer. Zajęcia nie były dodatkiem do projektu. Pomogły nadać kierunek całej wystawie. \nPodczas wspólnej pracy dzieci zadawały pytania\, dzieliły się skojarzeniami i pomagały nam spojrzeć na wodę z nowej perspektywy. To dzięki nim jeszcze wyraźniej zobaczyłyśmy\, że wszystkie wątki wystawy prowadzą do jednej bohaterki. \nPamela Bożek nazywa takie podejście „edukacją przez zachwyt”. Wierzy\, że troska o przyrodę rodzi się z ciekawości i bliskiego poznawania świata\, a nie ze strachu. Dlatego dzieci nie są tu tylko odbiorcami. Są także współtwórcami wystawy\, a wykonane przez nie prace stanowią część ekspozycji. \nJulia Klewaniec\, I see love everywhere\, 2026\nDoświadczyć wystawy różnymi zmysłami \n„W płynie” to wystawa nie tylko do oglądania. Może być doświadczana na wiele sposobów – poprzez dotyk\, słuch i zapach. \nSpecjalnie na wystawę studio zapachowe molanné scentuary\, współtworzone przez Martynę Oleszczak oraz Annę Cendrowską\, stworzyło autorskie kompozycje zapachowe. Nie są one dodatkiem do prac Lucjana Demidowskiego\, Julii Klewaniec\, Pameli Bożek i dzieci. To osobne dzieła\, które opowiadają własne historie i prowadzą zwiedzających przez ekspozycję tak samo jak fotografie oraz instalacje. \nWystawa została przygotowana z myślą o dzieciach i dorosłych. Wszystkie opisy i teksty do wystawy przygotowałyśmy w prostym języku\, łatwym do zrozumienia. Chcemy\, żeby była prosta\, zrozumiała i dostępna dla każdego. Nie trzeba znać się na sztuce\, żeby ją odczuwać. Wystarczy ciekawość i gotowość\, aby na chwilę się zatrzymać i spojrzeć na wodę inaczej. \nPamela Bożek\, działania warsztatowe w FAF | 2026\, dzięki uprzejmości artystki\, fot. M. Kacperak\n\nW płynie \n17 września – 29 listopada 2026 r.\nFundacja Archeologia Fotografii\nKuratorki: Michalina Kacperak\, Kamila Kobus / FAF
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/w-plynie/
LOCATION:Fundacja Archeologia Fotografii\, ul. Chłodna 20\, Warszawa\, 00-891\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/08/w-plynie.png
GEO:52.238507665954;20.991842954308
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Fundacja Archeologia Fotografii ul. Chłodna 20 Warszawa 00-891 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Chłodna 20:geo:20.991842954308,52.238507665954
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260918
DTEND;VALUE=DATE:20270201
DTSTAMP:20261030T154254Z
CREATED:20260401T151208Z
LAST-MODIFIED:20261030T154254Z
UID:10001194-1789689600-1801439999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Oblicza Czapskiego
DESCRIPTION:W 2026 roku\, w 130. rocznicę urodzin Józefa Czapskiego\, Muzeum Narodowe w Krakowie zaprasza na wystawę „Oblicza Czapskiego” – prezentację twórczości jednego z najważniejszych polskich artystów XX wieku\, widzianej przez pryzmat powracających motywów i form. \nWystawa Oblicza Czapskiego\nJózef Czapski\, Autoportret | 1951\, kolekcja Krzysztofa Musiała\nNa ekspozycji zostaną zaprezentowane przede wszystkim obrazy pochodzące ze zbiorów prywatnych w Polsce i za granicą. Wiele z nich było dotąd rzadko pokazywanych lub nieeksponowanych wcale\, w tym także wciąż mało znana przedwojenna twórczość Czapskiego\, zachowana jedynie fragmentarycznie po zniszczeniach II wojny światowej. \nTwórczość Czapskiego wyrastała z jego wrażliwości oraz uważnego patrzenia na świat. Artysta obserwował ludzi – przechodniów\, pasażerów\, wiernych w kościele – a także przedmioty i fragmenty codzienności\, które w jego obrazach zyskiwały nową rangę i znaczenie. \nJak pisał w swoich dziennikach: \n„Moje odkrywanie świata to odkrywanie form czy układów\, form istniejących na świecie\, które nas otaczają i których przeważnie nie zauważamy”. \nJózef Czapski\, Lśniąca chmura | 1981\, Muzeum Narodowe w Krakowie\nWystawa została pomyślana jako próba uporządkowania i nowego odczytania dorobku artysty. Ekspozycję podzielono na dwa segmenty. \nPierwszy z nich opiera się na kluczu ikonograficznym i prowadzi widza przez najważniejsze motywy obecne w malarstwie Czapskiego. Tworzą ją elementy zaczerpnięte z codziennego doświadczenia\, którym artysta nadawał szczególne znaczenie. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Wazon i zielona zasłona | 1978\, kolekcja prywatna\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Autoportret\, kolekcja Grzegorza Przewłockiego\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Józef Czapski\, Kaloryfer | 1960\,  Kolekcja Ewy i Janusza Lipieckich\n						 \n					\n\nDruga część wystawy koncentruje się na stronie formalnej dzieł. Zestawione tu „słowa-klucze” pozwolą lepiej zrozumieć język malarski Czapskiego – jego sposób budowania kompozycji\, rytmu\, koloru i napięć wizualnych. Taki układ umożliwia bardziej przejrzyste odczytanie jego języka malarskiego i kwestionuje częste przekonanie o braku wewnętrznej struktury twórczości artysty. \nWystawa „Oblicza Czapskiego” będzie okazją\, by spojrzeć na jego twórczość z nowej perspektywy\, jako konsekwentną\, wielowątkową i przenikliwą opowieść o patrzeniu na świat. \n\nOblicza Czapskiego\n18.09. 2026 – 31.01.2027\nKuratorka: dr Magdalena Ludera\nMuzeum Narodowe w Krakowie\, Gmach Główny
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oblicza-czapskiego/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/08/oblicza-czapskiego-plakat.jpg
GEO:50.06184364766;19.91704380252
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.91704380252,50.06184364766
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260919
DTEND;VALUE=DATE:20270301
DTSTAMP:20261118T125243Z
CREATED:20261117T190033Z
LAST-MODIFIED:20261118T125243Z
UID:10001293-1789776000-1803859199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Mela Muter. Współ-odczuwanie świata
DESCRIPTION:Wystawa Mela Muter. Współ-odczuwanie świata\nJuż 19 września Muzeum Villa la Fleur w Konstancinie‑Jeziornie otwiera się zorganizowana we współpracy z Musée de Montmartre w Paryżu wystawa poświęcona Meli Muter\, wybitnej malarce związanej ze Szkołą Paryską i jednej z najważniejszych polskich artystek XX wieku. \nTwórczość urodzonej w 1876 roku w Warszawie Meli Muter (przyszła na świat jako Maria Melania Klingsland)\, obejmująca portrety\, sceny macierzyństwa\, pejzaże\, przedstawienia o tematyce społecznej i religijnej\, stanowi jedno z najbardziej osobnych i poruszających zjawisk sztuki pierwszej połowy XX wieku. Zespół kuratorski akcentuje wątki egzystencjalne\, które artystka podejmowała z niezwykłą wrażliwością: doświadczenie emigracji\, samotności\, wojny\, duchowości czy solidarności z człowiekiem ubogim i wykluczonym. \nWażnym elementem narracji będzie także kobiece doświadczenie twórcze oraz obecność Muter w międzynarodowym środowisku École de Paris. Ekspozycja podejmuje uniwersalne tematy takie jak doświadczenie wojny\, emigracji\, czy macierzyństwa. \nWystawa zgromadzi dzieła ze zbiorów Muzeum Villa la Fleur oraz z kolekcji publicznych i prywatnych w Polsce i za granicą. Zaprezentowane zostaną obrazy olejne\, rysunki\, grafiki i materiały archiwalne\, które szeroko ukazują życie artystki\, jej kontakty intelektualne oraz recepcję twórczości. \n\nMela Muter. Współ-odczuwanie świata \n19 września 2026 – 28 lutego 2027 \nVilla la Fleur\nKuratorzy: Ewa Bobrowska\, Alice S. Legé\, Artur Winiarski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/mela-muter-wspol-odczuwanie-swiata/
LOCATION:Villa la Fleur\, Szpitalna 14/16\, Konstancin-Jeziorna\, 05-510\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/mela-muter.jpg
GEO:52.083696429973;21.11013950794
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Villa la Fleur Szpitalna 14/16 Konstancin-Jeziorna 05-510 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Szpitalna 14/16:geo:21.11013950794,52.083696429973
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261001
DTEND;VALUE=DATE:20270317
DTSTAMP:20261030T154232Z
CREATED:20260927T153036Z
LAST-MODIFIED:20261030T154232Z
UID:10001263-1790812800-1805241599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Manifestacja natury. Bestiarium Jana Lebensteina
DESCRIPTION:Wystawa Manifestacja natury. Bestiarium Jana Lebensteina\nW 70. rocznicę pierwszej indywidualnej wystawy artysty\, która odbyła się w Warszawie\, pragniemy przypomnieć jego osiągnięcia artystyczne\, pokazując wysokiej rangi dzieła dotychczas znajdujące się w prywatnych kolekcjach i niedostępne szerokiej publiczności. \nTwórczość Jana Lebensteina wyrasta z głębokiej refleksji nad człowiekiem – jego cielesnością\, niedoskonałością\, wewnętrznymi sprzecznościami oraz uwikłaniem w relacje z otaczającym go światem. Artysta\, przechodząc od wertykalnych\, niemal „pomnikowych” Figur osiowych do horyzontalnych przedstawień zwierząt i hybrydycznych bestii\, przekierowuje uwagę z wyidealizowanego obrazu człowieka ku temu\, co biologiczne\, cielesne i organiczne. \nJan Lebenstein\, Mythe en commun | 1967\, kolekcja prywatna\, foto ©Art &Modern Foundation\nZwierzęta i fantastyczne kreatury nie są jedynie wyobrażeniami obcych\, niebezpiecznych czy wzbudzających niepokój istot – stają się raczej przejmującymi obrazami kondycji ludzkiej. Lebenstein zaciera granicę między tym\, co ludzkie i zwierzęce\, podważając utrwalone wyobrażenia o pięknie\, doskonałości\, a szerzej – także o człowieczeństwie. Jego bestiariusz stanowi tym samym opowieść o człowieku cieleśnie niedoskonałym. Zarazem skłania do refleksji nad względnością estetycznych podziałów\, w których piękno i brzydota okazują się „wytworami” przyjętych norm czy kulturowych konwencji. \nJeśli mówimy o organiczności człowieka\, to gdy wejdzie się do baru w Paryżu\, o czwartej\, piątej rano\, co widać? Może najpiękniejsza jest głowa Nike Samotrackiej\, bo jej nie ma? Może to była głowa psa? Dlaczego nie? Kto powiedział\, że nasze twarze są takie piękne\, a świńskie ryje takie brzydkie? To przecież kwestia umowy. ~ Jan Lebenstein\, 1992. \nW 70. rocznicę pierwszej indywidualnej wystawy Jana Lebensteina w Warszawie chcemy zaprezentować odświeżone spojrzenie na jego uznaną i bogatą twórczość. Lebenstein to jeden z mistrzów polskiej sztuki nowoczesnej\, który tylko scementował swoją pozycję zdobywając Grand Prix na Pierwszym Międzynarodowym Biennale Młodych w Paryżu (1959). Lebensteina nie pokazujemy jednak tylko jako kanonicznego malarza\, ale jako twórcę rozwijającego inspirującą refleksję nad relacjami między ludźmi i zwierzętami w jego pracach następujących po słynnych Figurach. \nJan Lebenstein\, Figura na osi | ok. 1958\, kolekcja prywatna\, foto ©Art &Modern Foundation\nJeśli podążyć śladem autokomentarzy artysty\, Figury nawiązują do idei tombeau\, grobowca i pomnika. Stanowią materialny ślad pamięci lub formę oddania sprawiedliwości temu\, co przeminęło (i tym\, którzy odeszli). Siłą rzeczy są więc pomnikowe\, poważne\, wprawiające w zadumę. Z tych zapewne powodów\, mierząc się z reprezentacją ciała i człowieka\, Lebenstein dąży do uporządkowania obrazu poprzez symetrię\, osiowość i liczne wertykale\, które stanowią często dominanty kompozycyjne. \nTymczasem jego późniejsze prace\, osnute wokół motywów bestii i hybrydycznych zwierzęco-ludzkich bytów\, zbudowane są na innej zasadzie. „To jest przejście dwustronne\, z figur wertykalnych na bardziej biologiczne\, horyzontalne. Bardziej ku ziemi. A jeśli tak\, to naturalną konsekwencją musi być zwierzę\, bo człowiek jest figurą wertykalną” – wyjaśniał malarz w 1992 r. Jeśli konwencjonalny (wertykalny) odbiór sztuki apeluje do sublimacji estetycznej\, wzniosłych idei\, racjonalnego postrzegania świata\, to horyzontalizm przywołuje raczej to\, co wyparte\, niskie\, cielesne\, podrzędne i materialne\, a nawet podlegające rozpadowi. \nJan Lebenstein\, Touffue | 1971\, kolekcja prywatna\, foto ©Art &Modern Foundation\nTym samym Lebenstein próbuje dociec istoty człowieczeństwa i w tym myśleniu częstokroć oddala się od humanistycznego ideału człowieka witruwiańskiego\, człowieka jako mikrokosmosu i miary wszechrzeczy. Dlatego też zwierzę służy mu przede wszystkim za wyrazistą formę plastyczną\, która ma mówić o kondycji ludzkiej „bardziej ku ziemi”: o bycie kulfoniastym\, pokracznym\, cieleśnie i duchowo niedoskonałym. \nWystawa otwiera III Festiwal „Chmielewscy i rzeźba nowoczesna”. \n\nManifestacja natury. Bestiarium Jana Lebensteina\nWernisaż: 1 października 2026 r.\, godz. 18:00 \n1 października 2026 – 16 marca 2027\nArt&Modern Foundation\nKurator: Piotr Słodkowski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/manifestacja-natury-bestiarium-jana-lebensteina/
LOCATION:Art & Modern Foundation\, ul. Jagiellońska 56 lok. 1/1a\, Warszawa\, 03-468\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/09/lebenstein-bestiarium.jpg
GEO:52.26002402344;21.026306415608
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Art & Modern Foundation ul. Jagiellońska 56 lok. 1/1a Warszawa 03-468 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Jagiellońska 56 lok. 1/1a:geo:21.026306415608,52.26002402344
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261001
DTEND;VALUE=DATE:20270401
DTSTAMP:20261103T193730Z
CREATED:20261103T193200Z
LAST-MODIFIED:20261103T193730Z
UID:10001281-1790812800-1806537599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Re-Generation. Życie żydowskie w Polsce
DESCRIPTION:Wystawa Re-Generation – Życie żydowskie w Polsce. Wystawa fotografii Chucka Fishmana\nW Pałacu w Nakle Śląskim prezentowana jest wystawa fotografii Chucka Fishmana „Re-Generation – Życie żydowskie w Polsce”\, ukazująca przemiany społeczności żydowskiej w Polsce na przestrzeni ponad czterech dekad. \nChuck Fishman – wybitny amerykański fotograf żydowskiego pochodzenia – po raz pierwszy odwiedził Polskę w 1975 roku. Jako młody student fotografował wówczas polskich Żydów: ostatnich ocalałych oraz nielicznych potomków społeczności\, która przed wojną liczyła ponad trzy miliony osób. Jego zdjęcia stały się zapisem spotkań z ludźmi żyjącymi w realiach PRL-u oraz świadectwem żydowskiego życia\, które w tamtym czasie niemal całkowicie zniknęło z krajobrazu Polski. \nChuck Fishman\, Polish Jews\, 1983. Artist Jonasz Stern (1904-1988) in his Krakow studio and flat. Surviving near death experiences during the Holocaust\, he claimed that fate granted him a second life which he then committed to artistic issues including teaching and supporting artistic groups Krakow\, Poland. June 1983\nFishman powracał do Polski jeszcze w latach 70. i 80.\, fotografując m.in. Kraków\, Wrocław\, Warszawę\, Lublin\, Łódź i Przemyśl – miasta\, które niegdyś były ważnymi ośrodkami życia żydowskiego. W swoich fotografiach dokumentował pamięć o społeczności\, która na jego oczach odchodziła. \nPo 1989 roku rzeczywistość zaczęła się zmieniać. Odrodzenie społeczności żydowskich przyniosło możliwość odkrywania własnych korzeni\, odbudowywania tożsamości\, pielęgnowania tradycji oraz otwartej rozmowy o skomplikowanych relacjach polsko-żydowskich. Po blisko trzydziestu latach Fishman ponownie skierował swój obiektyw na Polskę. Na jego fotografiach z drugiej dekady XXI wieku pojawiają się młodzi ludzie – trzecie i czwarte pokolenie po Holokauście – tworzący współczesną\, różnorodną społeczność żydowską. \nChuck Fishman\, Polish Jews 1979.Kiddush after Shabbat service in Warsaw Beit Midrash on Twarda Street Jan. 1979\nWystawa zestawia fotografie wykonane w odstępie 43 lat\, tworząc wyjątkowy fotograficzny zapis przemiany i odradzania się życia żydowskiego w Polsce. Pierwsza część ekspozycji przedstawia rzeczywistość lat 70. i 80. XX wieku. Druga świadomie przełamuje utrwalony obraz\, pokazując współczesną społeczność żydowską – różnorodną\, aktywną i żyjącą własnym rytmem\, „w cieniu Auschwitz”\, ale jednocześnie z energią i nadzieją. \nWszystkie prezentowane fotografie wykonane są w technice czarno-białej. Na wystawie zobaczymy ręcznie wykonane odbitki żelatynowo-srebrowe z oryginalnych negatywów fotograficznych. Wybór tej techniki był świadomą decyzją artysty – współczesne życie żydowskie dokumentował tymi samymi środkami artystycznymi\, których używał podczas swoich pierwszych podróży do Polski. Dzięki temu całość tworzy spójną wizualnie opowieść\, w której czarno-biała fotografia staje się nie tyle znakiem przeszłości\, ile narzędziem ukazywania ciągłości i zmiany. \nChuck Fishman\, Polish Jews 1979. Roza Bauminger\, taking her lunch home from Krakow’s kosher kitchen\, January 1979. Roza was a librarian\, author and Holocaust survivor. In her memoir\, „With Picrate and Troyl; The Forced Labor Camp in Skarzysko-Kamienne”\, she describes her life during the war working in a forced labor camp\nFotografie Chucka Fishmana są przede wszystkim opowieścią o ludziach. Artysta od czterdziestu lat koncentruje się na tematach społecznych i politycznych\, przyglądając się swoim bohaterom z wrażliwością i empatią. Jego prace publikowały m.in. „Time”\, „Life”\, „Fortune”\, „Newsweek”\, „The London Sunday Times” i „The Economist”\, a czterokrotnie zostały wyróżnione w prestiżowym konkursie World Press Photo. Fotografie artysty znajdują się w kolekcjach m.in. Smithsonian National Portrait Gallery\, Organizacji Narodów Zjednoczonych\, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz The Center for Creative Photography Uniwersytetu w Arizonie. \nChuck Fishman\, Polish Jews 1975. Mosses Lekker\, caretaker of the Jewish Cemetery in Lodz |1975\n„Re-Generation” to wystawa o pamięci\, ciągłości i zmianie. O społeczności\, która miała zniknąć\, a jednak odradza się i na nowo buduje swoją obecność. To także spotkanie dwóch perspektyw – fotografii sprzed pół wieku i współczesnych obrazów życia żydowskiego w Polsce. \n\nRe-Generation. Życie żydowskie w Polsce\nWystawa fotografii Chucka Fishmana \n1 października 2026 – 31 marca 2027\nCentrum Kultury Śląskiej w Nakle Śląskim
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/re-generation-zycie-zydowskie-w-polsce/
LOCATION:Centrum Kultury Śląskiej w Nakle Śląskim\, ul. Parkowa 1\, Nakło Śląskie\, 42-620\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/regeneration_wystawa_2026_plakat_A3_kodQR-1.png
GEO:50.438987884703;18.901017347068
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centrum Kultury Śląskiej w Nakle Śląskim ul. Parkowa 1 Nakło Śląskie 42-620 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Parkowa 1:geo:18.901017347068,50.438987884703
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261002
DTEND;VALUE=DATE:20270111
DTSTAMP:20260923T120808Z
CREATED:20260921T170424Z
LAST-MODIFIED:20260923T120808Z
UID:10001259-1790899200-1799625599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Poverello. Święty Franciszek z Asyżu
DESCRIPTION:Maria Hiszpańska-Neumann\, Święty Franciszek z Asyżu | 1970\, wł. Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\nBiedaczyna z Asyżu w Warszawie – po raz pierwszy na taką skalę. \nW październiku 2026 roku\, w 800. rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu\, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej otworzy wystawę „Poverello. Święty Franciszek z Asyżu”. Nadchodząca wystawa to coś więcej niż religijna opowieść o świętym – to spotkanie z Franciszkiem opowiedzianym przez sztukę\, adresowane przede wszystkim do miłośników i pasjonatów malarstwa\, rzeźby i grafiki. Kuratorzy zgromadzili na wystawie tak dużą i zróżnicowaną grupę wybitnych twórców\, że „Poverello” ma szansę stać się jednym z ważniejszych wydarzeń artystycznych sezonu\, niezależnie od tego\, czy widz szuka duchowej refleksji\, czy po prostu chce zobaczyć w jednym miejscu dzieła najznakomitszych polskich artystów kilku epok. \nNa wystawie znajdą się prace Jana Matejki\, Józefa Chełmońskiego\, Jana Stanisławskiego\, Jacka Malczewskiego\, Włodzimierza Tetmajera\, Antoniego Rząsy\, Tadeusza Boruty\, Jana Szczepkowskiego\, Antoniego Michalaka\, Jerzego Tchórzewskiego\, Marii Hiszpańskiej-Neumann\, Zbigniewa Pronaszki\, Wiesława Szamborskiego i Józefa Wilkonia – twórców reprezentujących zupełnie różne wrażliwości\, techniki i epoki\, od malarstwa akademickiego i młodopolskiego symbolizmu\, przez sztukę powojenną\, po współczesne interpretacje. \nJacek Malczewski\, Święty Franciszek | 1908\, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie\nTo właśnie ta różnorodność – zestawienie dziewiętnastowiecznego realizmu z powojenną ekspresją i współczesną ilustracją – ma pokazać\, jak wielu artystów na przestrzeni wieków mierzyło się z postacią Franciszka\, każdy w swoim stylu. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Tadeusz Boruta\, Św. Franciszek oddaje się pod opiekę Kościoła | 2003\, wł. artysty\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Feliks Wygrzywalski\, Rybacy neapolitańscy | ok. 1915\, wł. Muzeum Narodowego w Krakowie\n						 \n					\n\nWśród najważniejszych obiektów znajdzie się pochodząca z ok. 1400 roku skarbona ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie oraz XIII-wieczne dukaty. Do rzadko pokazywanych dzieł należeć będzie „Św. Franciszek” Antoniego Rząsy\, na co dzień prezentowany niemal wyłącznie w Zakopanem. Szczególne miejsce zajmie cykl Tadeusza Boruty „Święty Franciszek oddaje się pod opiekę Kościoła”\, a także „Stygmatyzacja” Antoniego Michalaka – obraz z 1927 roku z parafii pod wezwaniem św. Antoniego w Gdyni. \nJan Stanisławski\, Kościół San Marco w Wenecji | 1904\, wł. Muzeum Narodowe w Krakowie\nWystawa opowie o atmosferze Asyżu\, która kształtowała świadomość młodego Giovanniego di Pietro di Bernardone\, o odkrywaniu powołania i wyborze życiowej drogi\, o towarzyszącym Franciszkowi przez całe życie umiłowaniu wszelkiego stworzenia\, o poświęceniu drugiemu człowiekowi i uwielbieniu ubóstwa\, wreszcie o wydarzeniach i cudach z jego życia oraz o transitus – przejściu z tego świata do wieczności. Wszystko to jednak podane językiem sztuki\, poprzez obrazy\, rzeźby\, grafiki\, przedmioty rzemiosła artystycznego\, numizmaty\, tkaniny i fotografie z siedmiu stuleci – od XIII do XXI wieku. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Antoni Rząsa\, Święty Franciszek z Asyżu | 1960–1961\, wł. \nGaleria Antoniego Rząsy\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Skarbona | ok. 1400\, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n\nEksponaty pochodzą z ponad dwudziestu kolekcji muzealnych i klasztornych z całej Polski\, w tym z Muzeum Narodowego w Warszawie\, Muzeum Narodowego w Krakowie\, Muzeum Narodowego w Kielcach\, Muzeum Narodowego we Wrocławiu\, Zamku Królewskiego na Wawelu\, Muzeum Śląska Opolskiego\, Muzeum Mazowieckiego w Płocku\, Muzeum Okręgowego w Toruniu\, Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu\, Muzeum Śląskiego w Katowicach oraz Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\, a także ze zbiorów klasztorów franciszkańskich\, w tym Klasztoru św. Franciszka w Krakowie i klasztoru franciszkanów w Gdyni\, oraz z licznych kolekcji prywatnych. Swój wkład wniesie również kolekcja własna Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. \nWiesław Szamborski\, Róża bardzo poważna | 1999\, wł. artysty\n\nPoverello. Święty Franciszek z Asyżu \nWernisaż: 1 października 2026\, godz. 18:00\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej \n2 października 2026 – 10 stycznia 2027 \nKuratorzy: Roksana Gawrońska\, o. Andrzej Zając OFMConv\nAranżacja wystawy: Sonia Graban
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/poverello-swiety-franciszek-z-asyzu/
LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/09/jacek-malczewski-sw-franciszek-1908.jpg
GEO:52.248809;21.014001
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261009
DTEND;VALUE=DATE:20261130
DTSTAMP:20261030T154157Z
CREATED:20260925T111751Z
LAST-MODIFIED:20261030T154157Z
UID:10001260-1791504000-1795996799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Lecz duch jak ognia słup. Wokół Stanisława Wyspiańskiego
DESCRIPTION:Wystawa „Lecz duch jak ognia słup. Wokół Stanisława Wyspiańskiego” jest poświęcona jednemu z najważniejszych twórców kultury polskiej – artyście\, który łączył literaturę\, teatr\, malarstwo\, grafikę\, projektowanie witraży\, polichromii\, scenografii i kostiumów.  \nWystawa powstaje w kontekście 125. rocznicy prapremiery „Wesela”\, jednego z najważniejszych dramatów polskich\, wystawionego po raz pierwszy 16 marca 1901 roku w Teatrze Miejskim w Krakowie. \nWystawa Lecz duch jak ognia słup. Wokół Stanisława Wyspiańskiego\nEkspozycja nie ma charakteru klasycznej wystawy monograficznej. Jej celem jest przypomnienie postaci Stanisława Wyspiańskiego oraz pokazanie aktualności jego twórczości – zarówno w wymiarze artystycznym\, jak i społecznym. \nWystawa koncentruje się na dialogu między dorobkiem autora „Wesela” a współczesną sztuką\, wskazując\, że tematy obecne w jego dziełach – krytyczne spojrzenie na społeczeństwo\, pytania o wspólnotę\, tożsamość\, duchowość\, historię i narodowe mity – pozostają ważne również dzisiaj. \nW ramach wystawy zaprezentowane zostaną dzieła i archiwalia związane ze Stanisławem Wyspiańskim oraz twórcami z jego środowiska artystycznego\, m.in. Janem Matejką\, Józefem Mehofferem\, Janem Stanisławskim\, Teodorem Axentowiczem i Kazimierzem Sichulskim. Istotną część ekspozycji stanowić będą prace współczesnych polskich artystek i artystów\, którzy podejmują dialog z twórczością Wyspiańskiego\, nawiązując do niej\, interpretując ją i przetwarzając na nowo. \nW wystawie udział wezmą: Anna Andrzejewska\, Teodor Axentowicz\, Katarzyna Gwiazda\, Bartek Jarmoliński\, Sebastian Kularski\, Paweł Łyjak\, Józef Mehoffer\, Marta Pabian\, Paulina Poczęta\, Marek Poźniak\, Kazimierz Sichulski\, Jan Stanisławski\, Witold Stelmachniewicz\, Sławomir Toman\, Bogusława Tyralska i Stanisław Wyspiański. Ekspozycja będzie miała charakter edukacyjny i popularyzatorski. \nJej założeniem jest przybliżenie odbiorcom twórczości Wyspiańskiego w sposób wielowymiarowy – jako dziedzictwa historycznego\, ale także jako żywego źródła inspiracji dla współczesnej kultury i sztuki. \nLecz duch jak ognia słup. Wokół Stanisława Wyspiańskiego\nMuzeum Regionalne w Brzezinach\nWernisaż: 9 października 2026 r.\, godz. 18:00\nWystawa czynna do 29.11.2026 r.\nKurator wystawy: Bartek Jarmoliński \nPatronat Honorowy nad wydarzeniem sprawuje\nMarszałek Województwa Łódzkiego Joanna Skrzydlewska.\nPatronat medialny: Niezła Sztuka\, Magazyn Kulturalny Kalejdoskop\, Region Kultury
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/lecz-duch-jak-ognia-slup-wokol-stanislawa-wyspianskiego/
LOCATION:Muzeum Regionalne w Brzezinach\, ul. Piłsudskiego 49\, Brzeiny\, 95-060\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/09/wyspianski-miniatura.jpg
GEO:51.79924385768;19.745061877841
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Regionalne w Brzezinach ul. Piłsudskiego 49 Brzeiny 95-060 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piłsudskiego 49:geo:19.745061877841,51.79924385768
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261009
DTEND;VALUE=DATE:20270222
DTSTAMP:20261030T154215Z
CREATED:20260126T104010Z
LAST-MODIFIED:20261030T154215Z
UID:10001171-1791504000-1803254399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Obywatelka Cepelia
DESCRIPTION:Obywatelka Cepelia\n„Obywatelka Cepelia” to pierwsza w Polsce\, krytyczna\, przekrojowa wystawa poświęcona jednej z najbardziej wpływowych\, a jednocześnie najmniej rozumianych instytucji wytwarzającej i dystrybuującej przedmioty artystyczne i dzieła sztuki. Cepelia (Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego) przez cztery dekady kształtowała codzienną estetykę Polaków wpływając na wygląd ich mieszkań\, stroju\, pamiątek\, a nawet na zbiorowe wyobrażenia o ludowości i tradycji. Miała istotne znaczenie dla budowania wizerunku kraju zagranicą. Wystawa prezentuje ten fenomen w szerokiej perspektywie\, łącząc konteksty społeczne\, projektowe wizualne i ideologiczne. \nEkspozycja Cepelii na Targach Wzornictwa w Warszawie | 1961 r.\, Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nEkspozycja odsłania pełne spektrum funkcjonowania Cepelii – od projektowania i produkcji\, przez badania i eksperyment\, po system sprzedaży i wystawiennictwa. W jej przestrzeniach zobaczymy zarówno wyroby nowoczesne jak i tzw. ludowe i retro oraz modę\, biżuterię\, pamiątkarstwo\, plakaty i wydawnictwa. Wystawa prezentuje także przykłady współpracy z Cepelią najwybitniejszych twórców epoki i to w zakresie różnych dziedzin: tkanina (Jolanta Owidzka\, Wojciech Sadley)\, ceramika(Heleną i Lechem Grześkiewiczami i in.). Zwiedzający zobaczą więc unikaty\, krótkoseryjne wyroby wybitnych projektantów oraz masową produkcję codziennego użytku\, w tym również przykłady słynnego „cepeliowskiego kiczu”. Większość z udostępnionych zwiedzającym obiektów nigdy wcześniej nie była pokazywana\, pochodzą z prywatnych zbiorów lub zostały wydobyte z magazynów różnych muzeów. \nWnętrze sklepu Cepelii w Nowym Jorku | lata 60. XX w.\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\nWystawa wpisuje się w najnowsze badania nad kulturą materialną PRL i pozwala zrozumieć\, dlaczego Cepelia – instytucja o ogromnym wpływie społecznym i kulturotwórczym\, do dziś budzi sprzeczne emocje również wśród muzealników i specjalistów. To opowieść o ideach\, ambicjach\, estetykach i napięciach\, które ukształtowały polskie wnętrza drugiej połowy XX wieku i pozostawiły wyraźny ślad w zbiorowej pamięci. \n„Obywatelka Cepelia” zaprasza do refleksji nad tym\, jak powstawały przedmioty codziennego użytku w PRL\, jaką rolę pełniła estetyka w państwowym systemie kultury oraz w jaki sposób dziedzictwo Cepelii powraca dziś w modzie\, działalności projektowej i zbiorowej nostalgii. To opowieść o instytucji\, która pozostaje jednym z najważniejszych symboli polskiej kultury materialnej XX wieku. \nStoisko Cepelii na Międzynarodowych Targach w Poznaniu| lata 60\, fot. Archiwum Cepelii\, Instytut Sztuki PAN\n\nObywatelka Cepelia \n9 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe w Krakowie\nZespół kuratorski: prof. UAM dr hab.Piotr Korduba\, dr Anna Wiszniewska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/obywatelka-cepelia/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Krakowie\, al. 3 Maja 1\, Kraków\, 30-062\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/obywatelka-cepelia.jpg
GEO:50.06184364766;19.91704380252
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Krakowie al. 3 Maja 1 Kraków 30-062 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=al. 3 Maja 1:geo:19.91704380252,50.06184364766
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261013
DTEND;VALUE=DATE:20270111
DTSTAMP:20261021T184931Z
CREATED:20261013T172325Z
LAST-MODIFIED:20261021T184931Z
UID:10001270-1791849600-1799625599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Plakat polski. Kolekcja / odsłona 3.
DESCRIPTION:Wystawa Plakat polski. Kolekcja / odsłona 3.\nMuzeum Plakatu w Wilanowie powraca! Od młodopolskich plakatów\, po nowoczesne projekty graficzne – kolekcja plakatu polskiego to blisko 36 000 obiektów. Po raz pierwszy w historii pierwszego na świecie muzeum plakatu będą one prezentowane w ramach wystawy stałej. \nZe względu na kruchą naturę papieru ekspozycja będzie zmieniać się co trzy miesiące. Opowieść jednak pozostanie ta sama. To historia przemian społecznych\, kulturowych i politycznych\, które pozostawiły swój ślad na plakatach. \nWystawa będzie podzielona na sześć rozdziałów: od czasów Młodej Polski\, poprzez reklamę artystyczną dwudziestolecia międzywojennego\, powojenną propagandę\, artystyczny fenomen polskiej szkoły plakatu\, po nowoczesne projektowanie graficzne. \nMuzeum Plakatu wraca na mapę Warszawy po kilkuletniej przerwie\, w trakcie której przeszło gruntowną modernizację. Nowa aranżacja została zaprojektowana przez Syfon Studio. Ekspozycji towarzyszyć będzie przygotowana przez Kubę Sowińskiego bogato ilustrowana publikacja. To kompendium wiedzy o polskim plakacie oraz historii Muzeum Plakatu w Wilanowie. \n\nPlakat polski. Kolekcja / odsłona 3. \n13 października 2026 – 10 stycznia 2027\nMuzeum Plakatu w Wilanowie\nZespół kuratorski: Izabela Iwanicka Dzierżawska\, Mariusz Knorowski\, Aleksandra Oleksiak\, Bożena Pysiewicz\, Michał Warda
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/plakat-polski-kolekcja-odslona-3/
LOCATION:Muzeum Plakatu w Wilanowie\, ul. St. Kostki Potockiego 10/16\, Warszawa\, 02-958\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/plakat-polski.jpg
GEO:52.165743228499;21.078690769431
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Plakatu w Wilanowie ul. St. Kostki Potockiego 10/16 Warszawa 02-958 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. St. Kostki Potockiego 10/16:geo:21.078690769431,52.165743228499
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261015
DTEND;VALUE=DATE:20261130
DTSTAMP:20261030T154613Z
CREATED:20261006T184629Z
LAST-MODIFIED:20261030T154613Z
UID:10001268-1792022400-1795996799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bellmer: Gry Lalki
DESCRIPTION:Wystawa Bellmer: Gry Lalki\nLalka – niewinna zabawka z dziecięcego pokoju? Teatralny rekwizyt? Kunsztowny mechanizm stworzony dla przyjemności oczu i konfuzji rozumu? Robot? Android? A może przedmiot magiczny – rytualna kopia człowieka powołana do działań destruktywnych? \nDziewięćdziesiąt lat po powstaniu Lalka Hansa Bellmera pozostaje jednym z najbardziej niepokojących obiektów sztuki XX wieku. Dla wielu zaskoczeniem jest jednak to\, że historia tego dzieła prowadzi nie tylko do Berlina czy Paryża\, lecz również na Górny Śląsk. Powstawała z drewna\, metalu\, papier mâché\, gipsu i tkanin. Dziś znajduje się w zbiorach Centre Pompidou w Paryżu\, lecz rodziła się pomiędzy berlińską pracownią Bellmera a rodzinnym\, wakacyjnym domem i jego otoczeniem w Carlsruhe (dziś wieś Pokój w powiecie namysłowskim). \nW założeniu artysty nie była dziełem samym w sobie. Była narzędziem. To fotografia\, łącząca świat rzeczywisty z fantastycznym\, miała stać się właściwym miejscem jej istnienia. Po raz pierwszy twórca zaprezentował ją w niewielkiej książeczce Die Puppe (Lalka) wydanej własnym sumptem w 1934 roku w Carlsruhe w zaledwie kilkudziesięciu egzemplarzach\, po raz drugi – w Les Jeux de la Poupée (Gry Lalki). \nFotografie do Gier powstawały tamże w latach 1935–1937\, lecz wojna przerwała przygotowania do publikacji. Książka ukazała się dopiero w 1949 roku w paryskim wydawnictwie Les Éditions Premières Heinza Berggruena w nakładzie zaledwie 142 bibliofilskich egzemplarzy\, zaprojektowanych w całości przez Bellmera. Piętnaście ręcznie przezeń barwionych fotografii zostało wklejonych na karty niczym osobne obrazy. Czternastu\, na sąsiednich stronach\, towarzyszą wiersze Paula Éluarda – napisane w 1938 roku jako ich literacki odpowiednik. Całość otwiera tekst Bellmera Notatki o łączu kulowym\, w którym artysta sam nazywa swoją Lalkę obiektem-prowokacją. To określenie pozostaje w mocy. \nLalka nadal prowokuje. Będąc całkowicie sztucznym tworem\, podważa oczywistość ludzkiego ciała. Nadal zmusza do pytania\, gdzie kończy się człowiek\, a zaczyna obraz. Kto tu jest tylko widzem\, a kto podmiotem czy przedmiotem działania? Przełom lat dwudziestych i trzydziestych był czasem gorączkowych eksperymentów – nie tylko w plastyce\, lecz także w literaturze\, filmie\, teatrze\, wzornictwie\, muzyce i tańcu. Był czasem poszukiwania formy zdolnej pomieścić gwałtowność i chaotyczność nowoczesności\, narastające przyspieszenie życia\, przytłoczenie masowością\, a zarazem alienację jednostek w społeczeństwie. Formy wyrażającej lęki wyzwalane rozwojem nauki\, np. fizyki\, medycyny\, eugeniki i mechanizacji\, na których bazie tworzono obietnice przyszłości łatwo mogące stać się nadużyciem i manipulacją. \nTrudno wskazać jedno źródło inspiracji dla twórcy Lalki. Najczęściej zwraca się uwagę na fascynację postacią Olimpii z Piaskuna E.T.A. Hoffmanna\, a także na sprzeciw wobec nazistowskiego kultu idealnego ciała oraz tęsknotę za dzieciństwem – krainą niewinności i nieograniczonej wyobraźni\, ale i niepozbawioną mrocznych stron. To jednak tylko część tej opowieści. Równie ważnym impulsem była I wojna światowa i jej konsekwencje. Miliony okaleczonych ciał\, osieroconych dzieci\, wdów\, załamanie dawnych autorytetów\, przemiany społeczne\, emancypacja kobiet\, a wreszcie narodziny hitleryzmu stworzyły świat\, w którym ludzkie ciało stało się polem ideologii\, przemocy i skomercjalizowanego pożądania\, a artyści dzieleni byli na tych słusznych i tych zdegenerowanych. \nBellmer odpowiadał na tę rzeczywistość językiem sztuki. Czerpał z ekspresjonizmu\, który eksplorował dramat wewnętrznych przeżyć; z dadaizmu\, zamieniającego absurd w broń przeciw wojnie i mieszczańskiemu porządkowi; z Nowej Rzeczowości (Neue Sachlichkeit)\, bezlitośnie obnażającej brzydotę i zakłamanie społeczeństw; wreszcie z surrealizmu\, który uczynił podświadomość\, erotykę i niesamowitość narzędziami poznania. \nNa wystawie centralne miejsce zajmuje sześć pochodzących z Gier Lalki\, ręcznie barwionych fotografii – najnowszych nabytków Muzeum Historii Katowic. Cztery z nich zostały zakupione dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kolekcje Sztuki Współczesnej 2026. Prezentujemy również egzemplarz książki pochodzący ze szwajcarskiej kolekcji Marco Witziga. Ekspozycji towarzyszą wykłady poświęcone artyście\, jego związkom z Katowicami\, historii Lalki i surrealizmu oraz spacer po Katowicach śladami Hansa Bellmera. \n\nBellmer: Gry Lalki \n15 października – 29 listopada 2026\nMuzeum Historii Katowic\nKuratorka: Natalia Kruszyna
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bellmer-gry-lalki/
LOCATION:Muzeum Historii Katowic\, ul. Ks. J. Szafranka 9\, Katowice\, 40-025\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/bellmer-gry-lalki.jpg
GEO:50.257237193964;19.031783734597
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Historii Katowic ul. Ks. J. Szafranka 9 Katowice 40-025 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Ks. J. Szafranka 9:geo:19.031783734597,50.257237193964
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261015
DTEND;VALUE=DATE:20261207
DTSTAMP:20261030T154607Z
CREATED:20261018T125041Z
LAST-MODIFIED:20261030T154607Z
UID:10001274-1792022400-1796601599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jarosław Modzelewski. Ścieżka jest wąska\, a las gęsty
DESCRIPTION:Jarosław Modzelewski\, Podróżni (wg. Grahama Greene’a) | 2026\nBlisko dwadzieścia najnowszych obrazów Jarosława Modzelewskiego\, wykonanych w technice tempery jajowej na płótnie\, prowadzi widza dwiema ścieżkami – ku pejzażowi i ku pamięci. Jedna wiedzie przez najbliższe otoczenie artysty\, druga powraca do wspomnień z dzieciństwa\, tworząc osobisty „pejzaż wewnętrzny”. Pośród mazowieckich krajobrazów zobaczymy także przedstawienia św. Rocha oraz prace z cyklu Podróżni\, nawiązujące do opowiadania Ślady Grahama Greene’a. Wystawa Ścieżka jest wąska\, a las gęsty to zaproszenie do wędrówki\, podczas której zmieniające się widoki przeplatają się z miejscami\, postaciami i scenami z przeszłości. Odpowiedź na pytanie o sens tych – nieraz zagadkowych i niewytłumaczalnych – zestawień i splotów\, pośród których wiedzie droga\, odsłania się stopniowo wraz z jej przebiegiem\, by w pełni ujawnić się dopiero u jej kresu. \n\nJarosław Modzelewski.\nŚcieżka jest wąska\, a las gęsty \n15 października – 6 grudnia 2026\nGaleria Manifest[o]\nKurator: Piotr Bernatowicz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jaroslaw-modzelewski-sciezka-jest-waska-a-las-gesty/
LOCATION:Galeria Manifest[o]\, ul. Freta 45/47\, Warszawa\, 00-227\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/modzelewski-podrozni-2026.png
GEO:52.253260126369;21.00794438805
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Manifest[o] ul. Freta 45/47 Warszawa 00-227 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Freta 45/47:geo:21.00794438805,52.253260126369
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261015
DTEND;VALUE=DATE:20270117
DTSTAMP:20261118T132318Z
CREATED:20261118T130428Z
LAST-MODIFIED:20261118T132318Z
UID:10001275-1792022400-1800143999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:SZTUKA POLSKA - między wzrokiem a dotykiem
DESCRIPTION:Wystawa SZTUKA POLSKA – między wzrokiem a dotykiem\nWystawa przybliży dzieła autorstwa twórców\, których nazwiska na trwałe zapisały się w historii sztuki polskiej XIX i XX wieku. Zaprezentowane zostaną m.in. obrazy\, rysunki i grafiki autorstwa Jana Matejki\, Stanisława Witkiewicza\, Jana Styki\, Teodora Axentowicza\, Wacława Koniuszki\, Alfonsa Karpińskiego\, czy związanego z naszym regionem – Leona Wyczółkowskiego\, a także rzeźby Wacława Szymanowskiego i Stanisława Popławskiego. \nZwiedzający będą mogli zapoznać się z wieloma ciekawostkami dotyczącymi historii poszczególnych dzieł sztuki\, w tym odkrytymi podczas analiz i badań konserwatorskich. Dowiedzą się dla kogo Stanisław Witkiewicz namalował obraz o tematyce batalistycznej\, dlaczego Jan Styka pociął Panoramę Siedmiogrodzką na kilkadziesiąt części\, a nawet jakie wizerunki są ukryte pod widzialną warstwą malarską. \nEkspozycję wzbogacą elementy umożliwiające odbiór dzieł sztuki osobom z dysfunkcją wzroku. \n\nWystawa XX PORUSZENIA. Sztuka polska – między wzrokiem a dotykiem\nBydgoskie Centrum Sztuki zaprasza na Poruszenia\, czyli spotkania sztuki i psychoanalizy. Tym razem nasza rozmowa krążyć będzie wokół wystawy obrazów SZTUKA POLSKA – między wzrokiem a dotykiem \nNasze spotkania nie wymagają żadnego wcześniejszego przygotowania\, mają formę rozmowy o dziełach\, skojarzeniach wokół nich. Prowadzące rozmowę psychoterapeutki dostarczają nam ciekawych kontekstów związanych z psychoanalizą\, które stają się punktem wyjścia do wspólnych rozważań. \nO Poruszeniach: \nSpotkanie pozwoli nam na podzielenie się z innymi odbiorem\, rozumieniem i skojarzeniami wokół przedstawianych dzieł. Myślimy o PORUSZENIACH jak o możliwości pobycia razem we wspólnej przestrzeni między dziełem a nieświadomością każdego z nas. Jesteśmy przekonane\, że przez całe życie zwracamy się ku innym. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w twórczości artystycznej. Uważamy\, że w sztuce są pokazywane i twórczo przekształcane procesy\, które zachodzą w każdym z nas – dzięki temu wszyscy możemy być odbiorcami. \nSpotkanie odbiorcy ze sztuką jest zawsze spotkaniem nieświadomości dzieła artystycznego z naszą nieświadomością. W takiej przestrzeni może wyłonić się znaczenie\, którego wcześniej nie było – PORUSZENIE. Chcemy z Państwem porozmawiać o sztuce jako okazji do lepszego zrozumienia siebie i otaczającego świata. Zapraszamy. \nProwadzące: \nElżbieta Marchlewicz jest psychoterapeutką psychoanalityczną\, członkinią zwyczajną Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej. Wcześniej szkoliła się i pracowała w nurcie psychoterapii integratywnej. Interesuje się wczesną relacją matki z dzieckiem i wpływem przekazu międzypokoleniowego oraz jego przejawami w pracy psychoterapeutycznej. \nMaria Szuster jest psychoterapeutką psychoanalityczną i superwizorem Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej oraz kandydatką Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Pracuje z dorosłymi\, dziećmi i parami. Interesuje się możliwościami badania nieświadomości oraz zjawiskami z pogranicza psychoanalizy i codziennego funkcjonowania. \n\nSZTUKA POLSKA – między wzrokiem a dotykiem \n15 października 2026 – 16 stycznia 2027\nBydgoskie Centrum Sztuki\nwspółorganizator: Cardas True Art\npatronat medialny: Polskie Radio PiK\, TVP3 Bydgoszcz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/sztuka-polska-miedzy-wzrokiem-a-dotykiem/
LOCATION:Bydgoskie Centrum Sztuki\, ul. Jagiellońska 47\, Bydgoszcz\, 85-097\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/sztuk-apolska.jpg
GEO:53.124441593306;18.015545861881
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Bydgoskie Centrum Sztuki ul. Jagiellońska 47 Bydgoszcz 85-097 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Jagiellońska 47:geo:18.015545861881,53.124441593306
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261022
DTEND;VALUE=DATE:20270426
DTSTAMP:20261021T181310Z
CREATED:20260927T160928Z
LAST-MODIFIED:20261021T181310Z
UID:10001265-1792627200-1808697599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Dziewięć księżyców nad polem bawełny. Łódź i Azja Środkowa
DESCRIPTION:Wystawa Dziewięć księżyców nad polem bawełny. Łódź i Azja Środkowa\nSkąd pochodziła bawełna napędzająca Łódź? \nWystawa Dziewięć księżyców nad polem bawełny prowadzi szlakami importu surowca\, który zbudował przemysłową Łódź\, od końca XIX wieku po kres tekstylnego imperium po 1989 roku. Podczas gdy dobrobyt Zachodu opierał się na rynkach atlantyckich\, losy „polskiego Manchesteru” splotły się z Azją Środkową – dzisiejszym Uzbekistanem\, Kazachstanem i Turkmenistanem. \nZapomniany epizod polskiej historii \nKorzenie tej historycznej relacji sięgają amerykańskiej wojny secesyjnej\, która odcięła łódzkie fabryki od niewolniczych plantacji za oceanem. Pogłębieniu więzi sprzyjał fakt\, że zarówno Łódź\, jak i Azja Środkowa wchodziły do 1914 roku w skład Imperium Rosyjskiego\, a po II wojnie światowej funkcjonowały jako bratnie regiony po tej samej stronie żelaznej kurtyny. Rok 1989 ponownie powiązał je wspólnotą doświadczeń. Wraz z upadkiem radzieckiego ustroju politycznego i gospodarczego stanęły one przed koniecznością odnalezienia się w nowej\, kapitalistycznej rzeczywistości. \nMateria\, która ukształtowała nowoczesność \nEkspozycja skupia się na bawełnie jako roślinie\, zasobie i towarze. Jej monokulturowa uprawa oraz przemysłowa obróbka ukształtowały dynamikę globalnej nowoczesności\, w której splatają się ze sobą praktyki modernizacyjne\, ambicje kolonialne i różne formy pracy przymusowej. Kluczową rolę w tym procesie odegrały kobiety – od zbieraczek bawełny na polach Azji Centralnej po łódzkie włókniarki. Dlatego też wystawa przedstawia przede wszystkim dzieje ich pracy\, emancypacji i oporu\, ukazane w lokalnych kontekstach\, jak i w świetle globalnych historii niewolnictwa i wyzysku. \nBawełna – towar\, symbol\, mit \nRównie istotna dla wystawy jest sfera kultury wizualnej oraz jej wpływ na kształtowanie się wyobrażeń dotyczących bawełnianej nowoczesności. Pokazujemy to zjawisko poprzez szereg różnorodnych obiektów\, w tym fotografię etnograficzną i reportażową\, film eksperymentalny\, materiały propagandowe\, a także rzemiosło. Kluczowym elementem są dzieła sztuki\, począwszy od prac wyrażających fascynację uprzemysłowieniem ze strony radzieckiej i polskiej awangardy\, po współczesne praktyki artystyczne z Azji Środkowej. \nCałość narracji dopełniają nowe\, przygotowane specjalnie na tę okazję realizacje artystyczne Veroniki Hapchenko\, Dilyary Kaipovej\, Tytusa Szablewskiego-Różniaka i duetu JP I (Jana Shostak\, Piotr Adamski)\, rzucające współczesne światło na historyczne mechanizmy i zależności. \nPrezentujemy prace\, fotografie i materiały następujących osób: Nabi Agzamov\, Raikul Ahmatova\, Umida Akhmedova\, Janina Baranowska\, Leon Barszczewski\, Angela Davis\, Khudaibergen Devanov\, Jan Glijer\, Juliusz Grot\, Veronika Hapchenko\, Karol Hiller\, Langston Hughes\, Saodat Ismailova\, Anna Ivanova\, Lotte Jacobi\, Bruno Jasieński\, JP I (Jana Shostak\, Piotr Adamski)\, Aziza Kadyri\, Dilyara Kaipova\, Oleg Karpov\, Timur Karpov\, Jerzy Krawczyk\, Audre Lorde\, Shukhrat Makhmudov\, Almagul Menlibayeva\, Stanisław Notarjusz\, Max Penson\, Stanisław Poznański\, Alexander Rodchenko\, Zohra Saed\, Varvara Stepanova\, Władysław Strzemiński\, Tytus Szabelski-Różniak\, Anna Świrszczyńska\, Viktor Turin\, Dziga Vertov\, Wojciech Wiszniewski\, Marek Włodarski (Henryk Streng)\, Julita Wójcik\, Zaza Zakhidov\, Antoni Zdebiak \n\nDziewięć księżyców nad polem bawełny.\nŁódź i Azja Środkowa \n22 października 2026 – 25 kwietnia 2027\nCentralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\nKuratorzy: Dorota Jagoda Michalska\, Łukasz Mojsak
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/dziewiec-ksiezycow-nad-polem-bawelny-lodz-i-azja-srodkowa/
LOCATION:Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi\, ul. Piotrkowska 282\, Łódź\, 93-034\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/09/9-ksiezycow.png
GEO:51.745510262792;19.461885163397
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi ul. Piotrkowska 282 Łódź 93-034 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Piotrkowska 282:geo:19.461885163397,51.745510262792
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261023
DTEND;VALUE=DATE:20270201
DTSTAMP:20261030T154145Z
CREATED:20261005T163139Z
LAST-MODIFIED:20261030T154145Z
UID:10001267-1792713600-1801439999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Stanisław Baj. Szczelina\, dla M...
DESCRIPTION:Galeria aTAK już po raz czwarty wchodzi ze Stanisławem Bajem do Bugu\, do ukochanej rzeki artysty\, od dziesiątków lat transponowanej przez niego w malarskim dziele. \nStanisław Baj\, Rzeka Bug\, fot. materiały organizatora\nStanisław Baj zbratał się z tą rzeką\, jej nurt i dopływy wrosły w jego artystyczny krwiobieg\, z którego malarz czerpie twórczą energię\, życiową mądrość\, siłę i nadzieję. Na wystawie pod tytułem Szczelina\, dla M…\, która otwarta zostanie 22 października\, pokażemy blisko 50 najnowszych obrazów Artysty. A to fragment jego osobistego komentarza: \n…W tej Szczelinie światła jest nadzieja na poznanie\, nadzieja że Szczelina\, ta ostateczna brama\, będzie nie tylko poznaniem\, ale też ukojeniem\, ukojeniem wszelkich niepokojów\, przeczuć i będzie zwieńczoną afirmacją życia. \nStanisław Baj\, Rzeka Bug\, fot. materiały organizatora\n\nStanisław Baj. Szczelina\, dla M… \nWersniaż: 22 października 2026 r.\, godz. 18:00 \n23 października 2026 – 30 stycznia 2027\nGaleria aTAK
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/stanislaw-baj-szczelina-dla-m/
LOCATION:Galeria aTAK\, ul. Mazowiecka 11 lok. 38\, Warszawa\, 00-052\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/baj-atak.jpg
GEO:52.238770198843;21.009078303283
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria aTAK ul. Mazowiecka 11 lok. 38 Warszawa 00-052 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mazowiecka 11 lok. 38:geo:21.009078303283,52.238770198843
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261023
DTEND;VALUE=DATE:20270215
DTSTAMP:20261030T152456Z
CREATED:20261015T130619Z
LAST-MODIFIED:20261030T152456Z
UID:10001271-1792713600-1802649599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej
DESCRIPTION:Wystawa Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej\nPrzez wieki opowiadano o niej jako o córce Zygmunta Starego\, siostrze Zygmunta Augusta i żonie Stefana Batorego. A kim była sama Anna? \nO swoje miejsce musiała zabiegać\, choć jej pochodzenia potrzebowali ci\, którzy sięgali po polski tron. Tej jesieni na Wawelu przyjrzymy się jej własnej historii: decyzjom\, które podejmowała\, relacjom\, które budowała i dziełom\, które po sobie pozostawiła. \nHistoria\, którą warto opowiedzieć na nowo \nPomijana czy niezbędna? Pokorna czy nieustępliwa? Bierna czy sprawcza? Pytania z zapowiedzi wystawy prowadzą nas do sześciu zamkowych sal. Zgromadzone w nich zabytki pozwalają spojrzeć na Annę poza utrwalonymi ocenami i poznać kobietę\, która przez lata konsekwentnie zabiegała o swoje prawa oraz pamięć o Jagiellonach. \nRodzina i walka o władzę \nOpowieść rozpoczyna się na Wawelu\, gdzie Anna przyszła na świat i spędziła młodość. Miniatury z warsztatu Lucasa Cranacha Młodszego przedstawiają ją wśród członków królewskiej rodziny. Trzy najmłodsze siostry noszą podobne stroje\, a odróżniają je medaliony z inicjałami imion. W tej rodzinnej historii ważne miejsce zajmuje Zygmunt August. Po jego bezpotomnej śmierci Anna musiała odnaleźć swoją rolę w rzeczywistości bezkrólewia i walki o władzę. \nMiędzy koroną a dziedzictwem \nWystawa pokaże jej drogę do korony oraz życie u boku Stefana Batorego. Korespondencja małżonków pozwoli przyjrzeć się ich relacji uważniej niż sugeruje obiegowy obraz chłodnego małżeństwa: odnajdziemy w niej świadectwa współpracy i wzajemnej troski. Zobaczymy również klejnot z profilem Batorego\, wydobyty z grobu Anny — osobistą pamiątkę po mężu. \nPo jego śmierci królowa zaangażowała się w starania o polski tron dla swojego siostrzeńca\, Zygmunta III Wazy. Widziała w nim kontynuatora jagiellońskiego dziedzictwa. Pamięć o rodzinie utrwalała także poprzez fundacje artystyczne i religijne. Dzieła złotnicze i tkaniny ofiarowane Kaplicy Zygmuntowskiej opowiedzą o jej hojności\, pobożności i poczuciu dynastycznego obowiązku. Do dziś przypomina o niej również złote pokrycie kopuły kaplicy\, które ufundowała. \nWszystkie twarze królowej \nSzczególne miejsce na wystawie zajmą portrety Anny Jagiellonki. Na Wawelu spotkają się wszystkie znane historyczne wizerunki królowej\, w tym te o tzw. koberowskim rodowodzie\, związane z twórczością nadwornego malarza Marcina Kobera. Wystawa stanie się okazją do prezentacji wyników badań i konserwacji kilku z nich\, prowadzonych w ramach programu zainicjowanego przez Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Tytułowe „wszystkie twarze” to jednak także różne role Anny: królewny\, władczyni\, żony i fundatorki\, która chciała ocalić pamięć o swoim rodzie. \nW roku 450. rocznicy koronacji i 430. rocznicy śmierci Anny Jagiellonki zapraszamy do miejsca\, z którym była związana od urodzenia. \nHistoria już ją oceniła. Ty odkryj ją na nowo! \nWystawa Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej\, Zamek Królewski na Wawelu\n\nAnna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej\n23 X 2026 – 14 II 2027\nZamek Królewski na Wawelu \nZespół kuratorski:\nMarta Golik-Gryglas\nDariusz Nowacki\nMagdalena Ozga\ndr Magdalena Piwocka\ndr Joanna Winiewicz-Wolska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/anna-jagiellonka-wszystkie-twarze-krolowej/
LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/anna-jagiellonka.jpg
GEO:50.05416;19.935439
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261024
DTEND;VALUE=DATE:20261130
DTSTAMP:20261118T181929Z
CREATED:20261118T181929Z
LAST-MODIFIED:20261118T181929Z
UID:10001294-1792800000-1795996799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią
DESCRIPTION:Wystawa Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią\nPrzestrzeń przez lata opuszczona\, niewykorzystywana i zalana – piwnice oficyny Pałacu Ogińskich i Potulickich przy ul. Piłsudskiego 4 – na krótki czas ożywa za sprawą instalacji site-specific i spotkania dwóch artystycznych praktyk. \nPałac powstał w 1879 roku jako miejska rezydencja Ogińskich i Potulickich. Po zniszczeniach II wojny światowej został odbudowany przez Archidiecezję Krakowską i przeznaczony na potrzeby seminarium duchownego. Od 1954 roku budynek przy Piłsudskiego 4 był częścią kompleksu Wyższego Seminarium Duchownego. Dziś jego podziemne przestrzenie\, naznaczone historią i wieloletnim nieużytkowaniem\, stają się częścią wystawy. To działanie na zastanej przestrzeni\, która już wkrótce zmieni swoją funkcję. \nWystawa Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią\nNa wystawie spotykają się prace Tomasza Górnickiego i Igora Dobrowolskiego. Obu artystów interesuje doświadczenie przemocy\, traumy\, wykluczenia i odrzucenia\, choć szukają ich źródeł w różnych miejscach. \n„Pod powierzchnią” dotyczy tego\, co pozostaje poza naszym polem widzenia: bezdomności\, depresji\, niedostosowania\, ale także wewnętrznego cienia – tego\, co niewygodne\, wstydliwe i trudne do przyjęcia. \nWystawa Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią\nRzeźby Tomasza Górnickiego lokują stany psychiczne w opuszczonej architekturze\, traktując ją jak materialny odpowiednik podświadomości – miejsca wypartego\, ale stale obecnego. Prace Igora Dobrowolskiego operują napięciem między dokumentem a gestem dziecięcego rysunku. Hiperrealistyczne przedstawienia osób doświadczających bezdomności kierują uwagę ku ludziom\, których obecności nie chcemy lub nie potrafimy dostrzec. \nWystawa jest momentem zatrzymania się przy tym\, co zwykle pozostaje na marginesie\, jest wypierane\, niechciane i niewygodne – w człowieku\, w społeczeństwie i w przestrzeni. \nUwaga: wystawa odbywa się w surowej\, podziemnej przestrzeni\, w której panują mrok i wilgoć. Trasa obejmuje schody\, nierówne powierzchnie i miejsca o ograniczonej dostępności. Ze względu na charakter przestrzeni i prezentowanych prac wystawa jest przeznaczona dla osób dorosłych. \nWystawa Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią\n\nTomasz Górnicki (1986) – rzeźbiarz i autor realizacji site-specific. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W swojej praktyce podejmuje temat przemocy\, alienacji i wykluczenia. Pracuje z różnymi materiałami i skalami\, tworząc również realizacje w przestrzeni publicznej. Posługuje się językiem symboli religijnych\, filozoficznych i psychologicznych. \nIgor Dobrowolski (1987) – artysta wizualny pracujący na styku malarstwa\, fotografii\, działań przestrzennych i performansu. Jego praktyka jest silnie związana z tematami społecznymi i politycznymi: przemocą\, wykluczeniem\, nierównością\, ubóstwem i kondycją psychiczną człowieka. Pracuje w różnych mediach\, łącząc malarstwo z działaniami przestrzennymi i aktywizmem. \n\nTomasz Górnicki i Igor Dobrowolski.\nPod powierzchnią \n24 października – 29 listopada 2026 \nPałac\nKuratorka: Delfina Jałowik\nKoordynatorka: Agnieszka Mazoń-Żywolewska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/tomasz-gornicki-i-igor-dobrowolski-pod-powierzchnia/
LOCATION:Pałac\, ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 4 w Krakowie\, Kraków\, 31-109\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/pod-powierzchnia-wystawa.png
GEO:50.060656329436;19.930693828869
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Pałac ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 4 w Krakowie Kraków 31-109 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 4 w Krakowie:geo:19.930693828869,50.060656329436
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261027
DTEND;VALUE=DATE:20261219
DTSTAMP:20261030T154340Z
CREATED:20260927T133035Z
LAST-MODIFIED:20261030T154340Z
UID:10001261-1793059200-1797638399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor
DESCRIPTION:Wystawa Jacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor\n„Radość\, którą czuję\, dzieląc się pamięcią o Tadeuszu Kantorze\, jest szczególna – to radość świadka\, a nie jedynie widza. Poprzez fotografie powracam do wybranych\, kluczowych wydarzeń artystycznych lat 60.\, 70. i 80. XX wieku\, których byłem nie tylko uczestnikiem\, ale i uważnym rejestratorem.” – pisze Jacek Maria Stokłosa w eseju wprowadzającym do wystawy „Mój Tadeusz Kantor”. \nJacek Maria Stokłosa poznał Tadeusza Kantora w 1958 roku. Kantor natychmiast zaangażował Stokłosę\, najpierw jako aktora do spektakli Cricot 2\, a następnie jako dokumentalistę swoich działań. Galeria Starmach w Krakowie prezentuje fotografie będące pokłosiem tej wyjątkowej relacji. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa  Jacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa  Jacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor\n						 \n					\n\nWśród wydarzeń utrwalonych na kliszach Rolleiflexa\, Pentacona i Praktici\, znalazły się m.in. kulisy tournée Cricot 2\, wykłady Tadeusza Kantora oraz spektakle „Kurka wodna”\, „Umarła klasa”\, „Nigdy tu już nie powrócę”\, „Wielopole\, Wielopole” i „Dziś są moje urodziny”. \nIstotnym elementem aranżacji będzie odtworzony baner z „Pochodem Kurki wodnej”\, który oryginalnie zawisł nad ulicami Edynburga w 1971 roku. \nWystawie towarzyszy bogato ilustrowany katalog\, zawierający tekst Jacka Marii Stokłosy\, zaprojektowany graficznie przez Zbyszka Prokopa. Kuratorem wystawy jest Robert Domżalski. \nWystawa Jacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor\n\nTadeusz Kantor (1915–1990)\, reżyser\, malarz\, scenograf\, teoretyk sztuki\, pisarz\, wykładowca krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych\, twórca teatru Cricot 2. \nJacek Maria Stokłosa (ur. 1944 r.)\, fotograf\, grafik\, autor projektów ekspozycji muzealnych\, współtwórca Drugiej Grupy w latach 1967-1976\, aktor teatru Cricot 2. Kantor obsadził Stokłosę m.in. w „Nadobnisiach i koczkodanach”\, „Gdzie są niegdysiejsze śniegi” oraz w tzw. złotej obsadzie „Umarłej Klasy”. \nJacek Maria Stokłosa\, Autoportret\n\nJacek Maria Stokłosa. Mój Tadeusz Kantor \nWernisaż: 27 października 2026 r.\, godz. 18:00 \n27 października – 18 grudnia 2026 r.\nGaleria Starmach\nKurator: Robert Domżalski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jacek-maria-stoklosa-moj-tadeusz-kantor/
LOCATION:Galeria Starmach\, Węgierska 5\, Kraków\, 50-535\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/09/Jacek-Maria-Stoklosa.-Moj-Tadeusz-fot-Jacek-Maria-Stoklosa-2-1.png
GEO:50.051801016353;19.985753915612
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Starmach Węgierska 5 Kraków 50-535 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Węgierska 5:geo:19.985753915612,50.051801016353
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261027
DTEND;VALUE=DATE:20270222
DTSTAMP:20261030T154604Z
CREATED:20260126T115826Z
LAST-MODIFIED:20261030T154604Z
UID:10001178-1793059200-1803254399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Maestro i uczniowie. Cirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach
DESCRIPTION:Wystawa Maestro i uczniowie\nPowołana w 1902 r. Szkoła Snycerska w Cieplicach miała kształcić artystów i rzemieślników pracujących w drewnie\, w celu zażegnania kryzysu rękodzielnictwa spowodowanego popularnością masowo powielanych wyrobów przemysłowych wątpliwej jakości (szczególnie dewocjonaliów)\, odlewanych w gipsie i różnorakich sztucznych masach. \nW 1903 r. w szkole rozpoczął pracę pochodzący z włoskiego Tyrolu rzeźbiarz Cirillo dell’Antonio (1876–1971)\, pełniący w latach 1922–1940 funkcję jej dyrektora. Swoją działalnością przyczynił się do rozwoju instytucji i rozsławienia jej w całych Niemczech\, m.in. poprzez odnowienie zapomnianej tradycji tworzenia rzeźbionych szopek bożonarodzeniowych. Jako pedagog wychował kilka pokoleń rzeźbiarzy\, w tym liczne grono artystów aktywnych jeszcze długo po zakończeniu II wojny światowej. \nŚlady prężnej działalności nauczycieli i uczniów szkoły cieplickiej odnaleźć można na obszarze całego historycznego Śląska (i nie tylko!) głównie w formie wyposażenia świątyń\, ale także jako przedstawienia portretowe\, nagrobki\, rzeźby kameralne czy wyroby rzemiosła artystycznego. \n\nMaestro i uczniowie.\nCirillo dell’Antonio i Szkoła Snycerska w Cieplicach \n27 października 2026 r. – 21 lutego 2027 r.\nMuzeum Narodowe we Wrocławiu\nKuratorka: Barbara Andruszkiewicz
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/maestro-i-uczniowie-cirillo-dellantonio-i-szkola-snycerska-w-cieplicach/
LOCATION:Muzeum Narodowe we Wrocławiu\, pl. Powstańców Warszawy 5\, Wrocław\, 50-153\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/01/MNWr_Cirillo_dellAntonio_2026.jpg
GEO:51.110899490582;17.048510153077
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe we Wrocławiu pl. Powstańców Warszawy 5 Wrocław 50-153 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=pl. Powstańców Warszawy 5:geo:17.048510153077,51.110899490582
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261105
DTEND;VALUE=DATE:20270405
DTSTAMP:20261117T183821Z
CREATED:20261117T183821Z
LAST-MODIFIED:20261117T183821Z
UID:10001291-1793836800-1806883199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Zwierzęta wszystkich światów
DESCRIPTION:Wystawa Zwierzęta wszystkich światów\nJednorożce\, motyle\, smoki\, rosomaki\, potwory morskie\, łosie\, rekiny oraz inne gatunki z najstarszych atlasów zwierząt\, map i najpiękniejszych grafik zoologicznych czekają na wystawie „Zwierzęta wszystkich światów” w Pałacu Rzeczypospolitej. \nWystawa prezentuje dzieła Jana Jonstona\, Marii Sibylli Merian\, Ulissesa Aldrovandiego\, Konrada Gesnera i innych naturalistów epoki nowożytnej. W eksponowanych księgach regularnie będą przekładane strony – wystawa będzie się zmieniać i pokazywać za każdym razem inne zwierzęta. Ich różnorodność pozwala poznać rozmach erudycyjnej zoologii sprzed wieków. \nWystawa Zwierzęta wszystkich światów\, fot. Paweł Morawiec / Biblioteka Narodowa\nZ pięknie ilustrowanych druków wybiegają\, wypełzają\, wylatują i wypływają do pałacowego wnętrza fantastyczne zwierzęta ukazane w rzeźbach Dawida Korzeniewskiego\, tworząc odrębny ekosystem w każdej z przestrzeni wystawy. Są tam zarówno wielkie cielska morskich potworów\, żyrafy\, nosorożec i legendarny jednorożec\, jak i drobne\, połyskujące owady z grafik Marii Sibylli Merian\, zawieszone w przestrzeniach zaaranżowanych scenografią i wysublimowanym światłem przez Aleksandra Prowalińskiego. Daleko jednak tej interpretacji do klasycznego muzeum historii naturalnej i preparatów stojących w gabinetach osobliwości wśród dębowych mebli. Tu mamy wizję czystą\, podkreślającą wyobrażeniowy aspekt erudycyjnego opisywania zwierzęcego świata – i na pewno zaskakującą. \nWystawa Zwierzęta wszystkich światów\, fot. Paweł Morawiec / Biblioteka Narodowa\nZwierzęta są jednocześnie rzeczywiste i nierzeczywiste. Szarogęszą się w naszym języku\, skojarzeniach i wyobraźni. Zamieszkują światy stereotypów\, bajek i baśni\, mitów\, symboli i alegorii\, a wreszcie niezweryfikowanej wiedzy i spekulacji. \nNowożytna nauka eksplorowała te wszystkie światy w poszukiwaniu zwierząt. To czas\, w którym „historia naturalna” nie oznacza wyłącznie nauk przyrodniczych w dzisiejszym pojmowaniu. Nie jest ważny tylko opis zwierzęcia\, jego wygląd\, habitat\, rozmnażanie. Ważna jest jego symbolika\, emblematy\, przysłowia\, dźwięki\, które wydaje\, jego znaczenie w snach\, obecność w cudach i przepowiedniach. Zwierzę jest więc od razu otaczane wytworami języka i kultury. Żyje nie tylko w naturze\, ale i w kontekstach ludzkiej wyobraźni i rozumowania. \nWystawa Zwierzęta wszystkich światów\, fot. Paweł Morawiec / Biblioteka Narodowa\nNowożytni naturaliści budowali wiedzę zoologiczną metodą erudycyjną: szukając wzmianek o poszczególnych zwierzętach we wszelkich dostępnych źródłach – ważne było nie to\, co widzieli\, tylko to\, co przeczytali. Jan Jonston\, lekarz i przyrodnik z Leszna\, w połowie XVII stulecia ziścił największe pragnienie nowożytnych przyrodników: skatalogować\, nazwać\, opisać i pokazać wszystko\, co żyje. Wielka artystka\, entomolożka i botaniczka Maria Sibylla Merian\, dorastająca w oficynie\, w której powstawały ryciny do „Historii naturalnej” Jonstona\, udowodniła\, że jest to jednak niewykonalne. Ciągle odkrywamy nowe gatunki – zwierząt żyjących dziś\, i wymarłych miliony lat temu. Ciągle wymyślamy zwierzęcych bohaterów i zapełniamy nimi kolejne światy. \nWystawa Zwierzęta wszystkich światów\, fot. Paweł Morawiec / Biblioteka Narodowa\n\nZwierzęta wszystkich światów \nlistopad 2026 – kwiecień 2027 \nPałac Rzeczypospolitej\nKurator: dr Łukasz Kozak
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zwierzeta-wszystkich-swiatow/
LOCATION:Pałac Rzeczypospolitej\, Pl. Krasińskich 3/5\, Warszawa\, 00-207\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/Zwierzeta-wszystkich-swiatow.jpg
GEO:52.249254298759;21.003813078177
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Pałac Rzeczypospolitej Pl. Krasińskich 3/5 Warszawa 00-207 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Pl. Krasińskich 3/5:geo:21.003813078177,52.249254298759
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261106
DTEND;VALUE=DATE:20270106
DTSTAMP:20261118T183723Z
CREATED:20261118T183723Z
LAST-MODIFIED:20261118T183723Z
UID:10001295-1793923200-1799193599@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze
DESCRIPTION:Wystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\nWspólnym mianownikiem prezentowanych dzieł Zdzisława Beksińskiego i Tomasza Górnickiego staje się fizyczna niemal próba ukazania tego\, co nieuchwytne – ludzkiego cienia\, rozumianego zarówno w sensie optycznym\, jak i metafizycznym. Emanacja lęku i konfrontacja z biologiczną formą budują rzeźbiarskie uniwersa Zdzisława Beksińskiego i Tomasza Górnickiego. \nCentralnym punktem odniesienia pozostaje tu głowa – oderwana od klasycznej funkcji portretowej\, zredukowana do formy totemicznej lub rozpadająca się pod naporem wewnętrznej destrukcji. Poprzez rygorystyczny\, a jednocześnie pełen intuicji antropomorfizm\, twórcy obnażają kondycję ludzką\, odzierając ją z powierzchownych pozorów i docierając do uniwersalnego konstruktu. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\n\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\n\n						 \n					\n\nBeksiński\, który rzeźbą zajmował się krótko na przełomie lat 50. i 60.\, inspirowany twórczością Henry’ego Moore’a\, traktuje rzeźbę jak skamielinę – antropomorficzne formy są przeżarte organicznym rozpadem\, porowate i zdają się wyrastać wprost z ziemi lub popiołu. W jego ujęciu głowa traci swą anatomiczną integralność\, stając się klatką dla więzionego wewnątrz mroku\, kokonem utkanym z pajęczyny linii i architektonicznych deformacji. \nGórnicki podejmuje ten wątek z pozycji współczesnego twórcy\, operując przy tym brutalną\, monumentalnością spawanego metalu\, brązu i surowego betonu. Jego rzeźby ucieleśniają cień w ujęciu jungowskim – archetypową\, wypartą stronę ludzkiej psychiki\, która u Górnickiego materializuje się w postaci potężnych\, gładkich płaszczyzn zderzonych z surową fakturą. \nWystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\nMotyw czaszki u obu twórców przestaje być jedynie barokowym rekwizytem vanitas; staje się strukturalną prawdą o człowieku\, ostatecznym szkieletem obnażonym przez czas i światło. Mrok panujący w przestrzeni ekspozycyjnej działa niczym światłoczuła emulsja\, w której rzeźby wydają się z jednej strony gasnąć i zapadać w nicość\, by następnie agresywnie ten mrok rozciąć. Ta synteza nie szuka taniej grozy\, lecz bada moment\, w którym ludzkie ciało\, poddane egzystencjalnej presji\, przekracza granicę między realnym bytem a mitycznym\, wiecznotrwałym cieniem. Widz\, wprowadzony w tak zaaranżowaną przestrzeń\, przestaje być jedynie obserwatorem\, a staje się świadkiem milczącego monologu o przemijaniu\, lęku i pięknie ukrytym w schyłkowości. \nWystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\nObecność rzeźbiarskich prac Zdzisława Beksińskiego\, ostatnich\, dostępnych do sprzedaży kolekcjonerskiej egzemplarzy z limitowanej i certyfikowanej przez Muzeum Historyczne w Sanoku w przestrzeni ekspozycyjnej 3F STUDIO stanowi wydarzenie bezprecedensowe. Te kunsztowne odlewy w brązie kontynuujące proces twórczy Beksińskiego przerwany w latach 60.\, zachwycały publiczność najpierw w klasycznym anturażu Ogrodów Królewskich na Wawelu i rozległych ogrodów Afloparku w Pabianicach oraz w surowej\, postindustrialnej scenerii Kopalni Guido w Zabrzu\, trzysta dwadzieścia metrów pod ziemią. Prace Górnickiego w ostatnim roku można było oglądać między innymi w Muzeum Śląskim\, BWA Wałbrzych i Bunkrze Sztuki w Krakowie. \nWystawa Zdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki. Drugie oblicze\nObecna wystawa stwarza więc unikalną okazję\, by doświadczyć tych rzadko eksponowanych dzieł w zupełnie nowym\, bezpośrednim zwarciu z radykalnie współczesną formą. Dla krytyków i kolekcjonerów sztuki to rzadki przywilej zobaczenia na własne oczy\, jak rzeźbiarskie realizacje Beksińskiego rezonują w jednej przestrzeni ze współczesnymi przedstawieniami Tomasza Górnickiego. \n\nZdzisław Beksiński\, Tomasz Górnicki.\nDrugie oblicze \n6 października 2026 – 5 stycznia 2027 \n3F Studio
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/zdzislaw-beksinski-tomasz-gornicki-drugie-oblicze/
LOCATION:3F Studio\, Konwiktorska 7\, Warszawa\, 00-216\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/full_Drugie_Oblicze__Sztuka_i_Dialog.jpg
GEO:52.254960269248;20.996671709132
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=3F Studio Konwiktorska 7 Warszawa 00-216 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Konwiktorska 7:geo:20.996671709132,52.254960269248
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261106
DTEND;VALUE=DATE:20270107
DTSTAMP:20261105T181829Z
CREATED:20261103T194755Z
LAST-MODIFIED:20261105T181829Z
UID:10001282-1793923200-1799279999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Ekstazy. Bernini na Wawelu
DESCRIPTION:Wystawa Ekstazy. Bernini na Wawelu\nOd 6 listopada 2026 roku do 6 stycznia 2027 roku Zamek Królewski na Wawelu zaprasza na wystawę Ekstazy. Bernini na Wawelu – trzecią odsłonę cyklu poświęconego arcydziełom rzeźby nowożytnej\, zapoczątkowanego ekspozycjami Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa (2023) i Emocje. Lwowska rzeźba rokokowa (2024). Tym razem w centrum opowieści znajdzie się ekstaza – stan graniczny\, w którym intensywność przeżycia przekracza codzienne doświadczenie\, prowadząc ku duchowemu uniesieniu\, zachwytowi\, a niekiedy także ku doświadczeniu śmierci. \nWystawa Ekstazy. Bernini na Wawelu\, fot. Adam Golec\, Zamek Królewski na Wawelu.\nPunktem odniesienia dla wystawy jest twórczość Gian Lorenza Berniniego\, jednego z najwybitniejszych artystów baroku. Bernini jako reżyser światła\, ruchu i emocji potrafił nadawać rzeźbie niezwykłą dynamikę\, a duchowe przeżycia ukazywać z poruszającą intensywnością. Szczególne miejsce na wystawie zajmą dzieła związane z jego słynną Ekstazą św. Teresy z Ávili\, znajdującą się w kaplicy Cornaro w rzymskim kościele Santa Maria della Vittoria. Wśród prezentowanych obiektów znajdą się m.in. model twarzy świętej\, terakotowe bozzetto\, rysunek przedstawiający jej głowę oraz projekt ołtarza kaplicy Cornaro. Zgromadzone prace pozwolą przyjrzeć się warsztatowi artysty i sposobom\, w jakie za pomocą formy\, światła i ruchu potrafił nadać duchowemu doświadczeniu niemal namacalny wymiar. \nOpowieść o ekstazie dopełnią dzieła ukazujące przeżycia innych świętych\, m.in. modele związane z pomnikiem Marii Raggi oraz przedstawieniami św. Anastazji i św. Filipa Nereusza\, a także obrazy Giovanniego Battisty Gauliego\, zwanego Bacicciem\, i Giuseppe Marii Crespiego. Zestawienie rzeźb\, rysunków i malarstwa pozwoli prześledzić różnorodne sposoby przedstawiania stanów ekstatycznych w sztuce XVII i XVIII wieku. \nWystawa Ekstazy. Bernini na Wawelu\, fot. Adam Golec\, Zamek Królewski na Wawelu.\nEkspozycja zostanie zaaranżowana w dwóch przestrzeniach\, wyznaczających dwie linie narracyjne: ekstazę doświadczaną za życia oraz uniesienie związane ze śmiercią. Wystawa będzie nawiązywać do wcześniejszych odsłon wawelskiego cyklu\, rozwijając refleksję nad emocjami i ich artystyczną reprezentacją. Ważnym elementem opowieści staną się również światło i muzyka\, współtworzące atmosferę ekspozycji. \nEkstazy. Bernini na Wawelu to spotkanie z dziełami najwyższej klasy artystycznej\, a zarazem próba uchwycenia jednego z najbardziej fascynujących fenomenów sztuki dawnej – potrzeby ukazywania tego\, co wymyka się zwykłemu doświadczeniu. To opowieść o granicach ludzkich emocji\, o cielesności i duchowości\, o napięciu między cierpieniem a zachwytem oraz między życiem a śmiercią. \nWystawa Ekstazy. Bernini na Wawelu\, fot. Adam Golec\, Zamek Królewski na Wawelu.\n\nEkstazy. Bernini na Wawelu \n6 listopada 2026 – 6 stycznia 2027\nZamek Królewski na Wawelu\nKurator: Joanna Sędziwy
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/ekstazy-bernini-na-wawelu/
LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/ekstazy-bernini.jpg
GEO:50.05416;19.935439
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261107
DTEND;VALUE=DATE:20270405
DTSTAMP:20261104T131507Z
CREATED:20261103T195753Z
LAST-MODIFIED:20261104T131507Z
UID:10001283-1794009600-1806883199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Magdalena Abakanowicz. Bambini
DESCRIPTION:Wystawa Magdalena Abakanowicz. Bambini\,\nInstalację słynnej rzeźbiarki można oglądać od 6 listopada w oddziale Muzeum Narodowego w Gdańsku w Zielonej Bramie. Bambini to przestrzenna kompozycja składająca się z 83 rzeźb – bezgłowych i bezrękich postaci z betonu i drewna. Była wystawiana m.in. w Nowym Jorku\, Paryżu\, Berlinie\, Madrycie i Warszawie. \nW maju Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2027 Rokiem Magdaleny Abakanowicz. Muzeum Narodowe w Gdańsku antycypuje jego obchody już w ostatnim kwartale roku poprzedniego. \nMagdalena Abakanowicz – jedna z najbardziej znanych na świecie polskich artystek – uczyła się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni\, w 1949 roku zaczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku\, a rok później przeniosła się na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Międzynarodową sławę przyniósł jej udział w Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie w 1962 roku z trójwymiarową instalacją Kompozycja białych form. Za to przełomowe\, zarówno w sztuce tkaniny\, jak i rzeźby\, dzieło otrzymała w 1965 roku złoty medal na Biennale w São Paulo. Jej monumentalne\, przestrzenne formy z wełny\, lnu\, nici i barwionego włókna sizalowego od nazwiska artystki nazwano abakanami. \nWystawa Magdalena Abakanowicz. Bambini\, fot. Wojciech Druszcz\nPrzestrzenie doświadczenia \nOd połowy lat 70. coraz większe znaczenie w jej twórczości zaczęły odgrywać monumentalne rzeźby humanoidalne. Powstały wówczas m.in. Alteracje – dwanaście wydrążonych postaci siedzących w rzędzie\, Głowy – wielkie formy przypominające ludzkie głowy pozbawione twarzy oraz Plecy i Postacie siedzące przedstawiające ludzkie korpusy. Motyw anonimowego człowieka ukazanego jako część większej zbiorowości stał się jednym z najważniejszych tematów jej twórczości. \nWystawa Magdalena Abakanowicz. Bambini\, fot. Dom Aukcyjny Polswiss Art\nW latach 1986–2008 powstały zespoły rzeźb przedstawiających stojące postaci: Tłum I\, Tłum II\, Tłum III\, Mędrcy\, Hurma\, Bambini i Odwróceni. W tych pracach artystka poruszała tematy relacji jednostki i zbiorowości\, anonimowości oraz doświadczenia ludzkiej egzystencji. Od początku lat 80. realizowała również monumentalne projekty plenerowe\, które nazywała „przestrzeniami doświadczenia”. Powstały głównie poza granicami Polski. Do najważniejszych należą Sarkofagi w szklanych domach we Francji – cztery formy z drewna i metalu przypominające sarkofagi zamknięte w przeszklonych konstrukcjach; Katarsis pod Florencją – grupa 33 odlanych z brązu bezosobowych postaci o wysokości około trzech metrów; Negev przy Israel Museum w Jerozolimie – siedem kamiennych kręgów o średnicy 280 centymetrów; Przestrzeń smoka w Seulu\, składająca się z dziesięciu monumentalnych głów zwierzęcych czy Przestrzeń umilkłych istnień w Hiroszimie\, złożona z 40 odlanych z brązu nadnaturalnej wielkości figur z cyklu Plecy. \nJednostka jest krucha\, tłum jest potężny \n„Bambini” składa się z 83 rzeźb z betonu i drewna. Są to bezgłowe i bezrękie postaci wielkości dziecka. \n– To jedna z największych realizacji w dorobku Abakanowicz i jedyna\, która przedstawia postaci dziecięce. Mówiła\, że nie interesuje jej portret konkretnej osoby\, a jednak każdą z tych przestrzennych\, pustych w środku figur\, które nazywała skorupami ludzkiego ciała\, potraktowała indywidualnie\, nadając jej odrębny charakter. Beton w jej dłoniach stał się tworzywem wyjątkowo plastycznym – kruchym\, z fakturą pełną pęknięć i rys\, wręcz organicznym – opowiada kuratorka wystawy Małgorzata Ruszkowska. – Interesowało ją napięcie między jednostką a zbiorowością. \nWystawa Magdalena Abakanowicz. Bambini\, fot. Dom Aukcyjny Polswiss Art\nTytułowe Bambini\, czyli postaci dziecięce ustawione w nieregularnych szeregach\, nasuwają na myśl szkolną opresję uroczystych apeli\, formatowanie psychiki dziecięcej do społecznych struktur już od najmłodszych lat. Dehumanizują poprzez zbiorowe doświadczenie kolejno następujących po sobie generacji. Odzierają z indywidualności rodzące się dziecięce doświadczenia i budzącą się w nich wyobraźnię. W Tłumach Abakanowicz zderzamy się z doświadczeniem dorosłości i funkcjonowania w utartych społecznych strukturach. Postawienie w takiej sytuacji postaci dziecięcych jako bezgłowych i bezrękich skorup wydaje się tym bardziej brutalne i złowieszcze. \nAbakanowicz pisała: „Nie tworzę\, żeby dekorować świat”\, „chcę tworzyć sytuacje i wprowadzać w nie widza”. Pokazywała moment\, w którym jednostka znika w tłumie\, a siłę zbiorowości wyrażała poprzez monumentalną skalę kompozycji. „Jednostka jest krucha\, tłum jest potężny”. „Bambini” powstawało w latach 1998–1999\, po raz pierwszy zostało zaprezentowane na indywidualnej wystawie artystki w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Potem można je było oglądać w ogrodach Pałacu Królewskiego w Paryżu\, Berlinie\, Madrycie\, Warszawie i innych miastach Europy. \n\nMagdalena Abakanowicz. Bambini \n7 listopada 2026 – 4 kwietnia 2027\nMuzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\nKuratorka: Małgorzata Ruszkowska\nWspółpraca: Gabriela Brdej\, Joanna Szymula-Grygiel
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/magdalena-abakanowicz-bambini/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama\, Długi Targ 24\, Gdańsk\, 80-828\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/Abakanowicz-Baner-FB-1920x1005-px_1.jpg
GEO:54.348020679488;18.6552279085
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Gdańsku | Oddział Zielona Brama Długi Targ 24 Gdańsk 80-828 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Długi Targ 24:geo:18.6552279085,54.348020679488
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261108
DTEND;VALUE=DATE:20270103
DTSTAMP:20261030T154346Z
CREATED:20261027T171302Z
LAST-MODIFIED:20261030T154346Z
UID:10001277-1794096000-1798934399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Podróż Osobista. Nieznany Świat Haliny Wasielke-Cieślak
DESCRIPTION:Wystawa Podróż Osobista. Nieznany Świat Haliny Wasielke-Cieślak\nWystawa retrospektywna prac Haliny Wasielkie-Cieślak\, nagradzanej i wybitnej fotografki związanej z Gdynią\, członkini Związku Polskich Artystów Fotografików\, jest hołdem dla jej wieloletniej twórczości oraz szczególnej więzi z morzem i miastem. \nArtystka rozpoczęła pracę w Pracowni Plastycznej Portu Gdyni w 1965 roku\, gdzie rok później założyła Pracownię Fotografii; w niej to przez 40 lat dokumentowała najważniejsze wydarzenia związane z portem\, jego budową i działalnością. Ważnym aspektem twórczości Haliny Wasielkie-Cieślak jest tradycyjny warsztat fotograficzny i wykorzystanie technik analogowych\, co czyni jej dorobek tym cennejszym. Owocem jej pasji będzie wystawa w Muzeum Szukalskiego w Gdyni\, prezentująca kilkadziesiąt wybranych\, oryginalnych prac powstających przez blisko 60 lat. \nTen wyjątkowy zapis przemian miasta i portu oraz ludzi\, którzy przez dekady współtworzyli tożsamość Gdyni jako miasta z morza\, poprzez połączenie sztuki z dokumentem fotograficznym wpisuje się w międzypokoleniowe\, wspólne przeżywanie historii Gdyni\, stanowiąc też naturalną kontynuację działalności artystki – w przeciągu swojego życia wystawiała podczas ważnych wydarzeń i jubileuszy Gdyni oraz Portu Gdynia\, m.in. wystawy „Panorama Gdyni” z okazji 60-lecia nadania praw miejskich\, a także wystaw poświęconych 75-\, 90- i 100-leciu Portu. \n\nPodróż Osobista.\nNieznany Świat Haliny Wasielke-Cieślak \nWernisaż: 8 listopada 2026 r.\, godz. 18:00 \n8 listopada 2026 – 2 stycznia 2027\nMuzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/nieznany-swiat-haliny-wasielke-cieslak/
LOCATION:Muzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni\, Orłowska 53\, Gdynia\, 81-522\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/PLAKAT-WERNISAZ-H.WASIELKE-CIESLAK.jpg
GEO:54.479348037333;18.553030830418
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Stanisława Szukalskiego w Gdyni Orłowska 53 Gdynia 81-522 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Orłowska 53:geo:18.553030830418,54.479348037333
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261111
DTEND;VALUE=DATE:20270118
DTSTAMP:20261104T105455Z
CREATED:20261103T185347Z
LAST-MODIFIED:20261104T105455Z
UID:10001279-1794355200-1800230399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Eiko Ishioka. Kim jestem?
DESCRIPTION:Wystawa Eiko Ishioka. Kim jestem?\nWystawa Eiko Ishioki to pierwsza w Polsce prezentacja jednej z ikon japońskiego designu\, najważniejszej projektantki graficznej z Kraju Kwitnącej Wiśni. Z jej bogatej twórczości\, obejmującej kampanie reklamowe\, realizacje wydawnicze\, scenografie teatralne i filmowe oraz reżyserię\, na tegorocznej wystawie w Muzeum Manggha prezentowane będą wyłącznie plakaty. \nWystawionych zostanie blisko 80 plakatów należących obecnie do kanonu współczesnego projektowania graficznego w Japonii. Wśród nich te realizowane w ramach kampanii promocyjnych dla PARCO: Don’t stare at the nude\, be naked (1975)\, Girls\, be Ambitious! (1975)\, Nightingale Sings for No One but Herself (1976)\, Ah\, Our Roots! (1977)\, My dear Superstar (1978)\, Dressed to kill and no place to go (1980) oraz ilustracyjna seria prac Very Parco (1983). \nfot. materiały organizatora\nfot. materiały organizatora\nNa wystawie zobaczyć będzie można również prace do pokazów mody Isseya Miyakego\, plakaty reklamowe dla japońskich firm Shiseido oraz Diana\, a także plakaty promujące wydawnictwo Kadokawa Shoten. Pokaz dopełnią plakaty do kultowych obrazów filmowych: Niewinne (reż. Luchino Visconti) oraz Koyaanisqatsi (reż. Godfrey Reggio)\, Czas Apokalipsy\, Drakula (reż. Francis Ford Coppola). \nPlakaty wychodzące spod ręki dyrektorki artystycznej Eiko Ishioki to perfekcyjnie przemyślane kompozycje wykonywane najczęściej w technice fotograficznej\, ale też prace ilustracyjne\, do wykonania których zapraszała wybitnych twórców. W plakatach na wystawie będzie można zobaczyć efekt twórczej energii włożony w powstanie każdej z prac\, niosącej mocne\, osobiste przesłanie ich autorki. \n\nEiko Ishioka (1938–2012)\nnależy do grona wybitnych postaci japońskiego projektowania\, obok m.in. Shigeo Fukudy\, Yusaku Kamekury\, Kazumasy Nagaia\, Kōichiego Satō\, Ikko Tanaki\, Tadanoriego Yokoo\, Kenyi Hary\, i jest jedyną kobietą-artystką w dziedzinie projektowania graficznego\, która osiągnęła międzynarodowy sukces w tej dziedzinie. \n\nEiko Ishioka. Kim jestem? \nWernisaż: 10 listopada 2026 r.\, 18:00 \n11 listopada 2026 – 17 stycznia 2027\nMuzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\nKuratorka: Anna Grabowska-Konwent
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/eiko-ishioka-kim-jestem/
LOCATION:Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha\, ul. M. Konopnickiej 26\, Kraków\, 30-302\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/eiko-ishiola-wystawa-manggha.jpg
GEO:50.051856270494;19.937091443588
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha ul. M. Konopnickiej 26 Kraków 30-302 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. M. Konopnickiej 26:geo:19.937091443588,50.051856270494
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261114
DTEND;VALUE=DATE:20261210
DTSTAMP:20261117T181448Z
CREATED:20261117T181448Z
LAST-MODIFIED:20261117T181448Z
UID:10001290-1794614400-1796860799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin
DESCRIPTION:Wystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\n„Rysowanie ruchliwych nie kończących się układów o zmiennym rytmie i nasyceniu\, ułożonych w monotonne szeregi\, czasami zanikające lub zagęszczające się do granic zagubienia własnego rytmu\, katastrofalnego rozpadu lub zaniku\, sprawia mi czysto zmysłową przyjemność\, jaką daje np. malowanie pejzażu z natury lub wystukiwanie nieskomplikowanego rytmu na jakimś perkusyjnym instrumencie. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\n						 \n					\n\nDrugim\, bardziej już interesownym powodem powstawania tych rysunków jest chęć wywołania – poprzez zakłócenia w rytmie układów – fragmentów nowego układu\, dla którego nieprawidłowości lub nawet „katastrofy” pierwszego z nich stanowią zaledwie słaby impuls ożywiający jego własny puls. \nWystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\nTo stwarza trudność znalezienia takiej skali\, takiego dystansu\, w którym oba układy byłyby czytelne. Oczywiście układy te można by rozwijać w nieskończoność\, odkrywać je w coraz to nowym dystansie i skali. Dla samej dramaturgii tych układów nie miałoby to jednak większego znaczenia. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Wystawa Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin\n						 \n					\n\nTę dramaturgię za każdym razem od nowa określa motyw czy powód powstania jakiegoś układu. Siłę ożywiającą ten stały spektakl wyzwala z jednej strony nakaz ciągłego powielania\, rozmnażania się\, powtórzenia w nowej wersji\, w nowym wymiarze\, nowej konfiguracji\, a z drugiej strony niemożność ponownego zrealizowania się\, powtórzenia w tym samym kształcie\, w tej samej lub innej skali.” – Jan Tarasin\, Komentarz\, 1976\, [w:] „Otwarcie. Serigrafie i teksty. 1974-1983”\, 1991. \n\nJan Tarasin. W 100-lecie urodzin \n14 listopada – 9 grudnia 2026\nGaleria Grafiki i Plakatu
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-tarasin-w-100-lecie-urodzin/
LOCATION:Galeria Grafiki i Plakatu\, ul. Hoża 40\, Warszawa\, 00-516\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/jan-tarasian-wystawa.png
GEO:52.226918790417;21.015453265228
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Galeria Grafiki i Plakatu ul. Hoża 40 Warszawa 00-516 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Hoża 40:geo:21.015453265228,52.226918790417
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261119
DTEND;VALUE=DATE:20270222
DTSTAMP:20261115T191324Z
CREATED:20261115T191324Z
LAST-MODIFIED:20261115T191324Z
UID:10001285-1795046400-1803254399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Barbara Jonscher. MALARKA
DESCRIPTION:Wystawa Barbara Jonscher. Malarka\nBiała\, minimalistyczna karteczka z jednym słowem pod nazwiskiem: Barbara Jonscher MALARKA. W rogu stary\, krótki numer telefonu i adres: Brzozowa 5/9. Od tego skromnego przedmiotu\, który dziś brzmi zaskakująco współcześnie\, zaczyna się opowieść o jednej z najbardziej oryginalnych postaci polskiego malarstwa powojennego. \nW setną rocznicę urodzin Barbary Jonscher (1926–1986) Muzeum Archidiecezji Warszawskiej zaprasza na wystawę Barbara Jonscher. MALARKA\, którą będzie można oglądać przy ul. Dziekania 1 od 18 listopada 2026 do 21 lutego 2027 roku. „Każdy z jej obrazów\, niezależnie od techniki\, pokazywał mi inną postać: czasem mrocznie wybuchowo ekspresyjną\, czasem dowcipną\, czasem skupioną i głęboko refleksyjną” – mówi kuratorka Eliza Bernatowicz. przyznając\, że trudno zamknąć tę artystkę w jednym słowie\, a właśnie po tym poznaje się naprawdę twórczego artystę. \nBarbarra Jonscher\, Krajobraz ze światłem | 1979\, kolekcja Andrzeja Biernackiego\nNazwisko Jonscher na zawsze związało się z wystawą Przeciw wojnie – przeciw faszyzmowi w warszawskim Arsenale w 1955 roku. Nagrodzony tam Don Kichot\, zwielokrotniony orszak bezimiennych\, zgarbionych rycerzy na wychudzonych szkapach\, stał się manifestem pokolenia Arsenału: buntu przeciw socrealistycznym dogmatom\, ale też zagubienia ludzi\, którzy „wyszli z wojny” i znaleźli się gdzieś za żelazną kurtyną. Już wtedy ujawniło się to\, co pozostanie znakiem rozpoznawczym malarki – ziemista paleta\, czerń i faktura traktowana jako pełnoprawny środek wyrazu. \nTe poszukiwania znajdują kulminację w monumentalnym Ukrzyżowaniu z 1970 roku\, należącym do kolekcji Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. Jonscher maluje chwilę\, gdy w momencie śmierci Chrystusa ziemię spowiła ciemność\, a czerń staje się niemal rzeźbiarska\, przytłaczająca – obraz\, który\, jak zauważa kuratorka\, mógłby głęboko odczuć nawet człowiek niewidomy. Dzieło pokazywane było w 1980 roku na wystawie Znak Krzyża\, w czasie gdy artystka\, bojkotując oficjalny obieg\, wystawiała w kościołach\, salach katechetycznych i prywatnych mieszkaniach\, uczestnicząc w ruchu kultury niezależnej wspieranym przez Kościół. Z tego samego rozdziału jej biografii pochodzą przechowywane w muzeum Ecce Homo oraz Czarna Madonna\, związana z wystawami walizkowymi Marka Sapetty. \nBarbara Jonscher\, Bez tytułu | 1950\, ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie\nWystawa przypomina też mniej znane oblicza Jonscher – wstrząsający film Tren na śmierć konia\, zrealizowany z Janem Tkaczykiem\, z muzyką Andrzeja Kurylewicza\, który odwraca heroiczny mit konia i pozostawia widza bez pocieszenia\, a dziś brzmi niepokojąco współcześnie – oraz pejzaże znad Wisły i z Białowieży z lat siedemdziesiątych. W tych rozedrganych burzą\, mgłą i światłem płótnach\, jak pisał ulubiony uczeń i kolekcjoner artystki\, malarz Andrzej Biernacki\, „obiekt materialny przeistacza się w mentalny”\, a według Jacka Antoniego Zielińskiego najlepsze z nich „urastają do rangi uogólnień scenerii świata\, symboli przestrzeni\, w której rozgrywa się dramat naszego ziemskiego życia”. \nBarbara Jonscher\, Mokra łąka | 1977\, kolekcja Andrzeja Biernackiego\nEkspozycja to zarazem zaproszenie do refleksji nad sztuką i opowieść o barwnej\, przyciągającej ludzi osobowości\, poznawanej przez okruchy codzienności\, fotografie\, wspomnienia przyjaciół i dokumenty odnalezione w zbiorach Biblioteki Narodowej. Kuratorka stawia pytanie\, które warto zadać wspólnie z publicznością: czy obrazy Barbary Jonscher mają dziś znaczenie? \n\nBarbara Jonscher. MALARKA \n19 listopada 2026 – 21 lutego 2027\nMuzeum Archidiecezji Warszawskiej
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/barbara-jonscher-malarka/
LOCATION:Muzeum Archidiecezji Warszawskiej\, ul. Dziekania 1\, Warszawa\, Mazowieckie\, 00-279\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/barbara-jonscher.jpg
GEO:52.248809;21.014001
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ul. Dziekania 1 Warszawa Mazowieckie 00-279 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Dziekania 1:geo:21.014001,52.248809
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261120
DTEND;VALUE=DATE:20270118
DTSTAMP:20261117T173607Z
CREATED:20261117T173607Z
LAST-MODIFIED:20261117T173607Z
UID:10001286-1795132800-1800230399@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Lia Kimura. Aidagara
DESCRIPTION:Wystawa Lia Kimura. Aidagara\nMazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu zaprasza na wystawę Lii Kimury\, dwukrotnej liderki ogólnopolskiego rankingu Kompas Młodej Sztuki. Wystawa\, będąca nagrodą dla liderki zestawienia\, prezentuje najnowsze prace artystki\, dla których punktem wyjścia jest portret. \nKimurę interesuje nie tyle podobieństwo do konkretnej osoby\, ile sam proces jej rozpoznawania. W swoich pracach rozmywa\, usuwa i przesuwa elementy wizerunku\, sprawdzając\, ile informacji potrzebujemy\, aby zobaczyć w obrazie człowieka. Fascynuje ją moment\, w którym obserwacja zaczyna mieszać się z pamięcią i własnymi wyobrażeniami. \nLia Kimura\, AnatomyOfRecognition\, fot. archiwum artystki\nWystawa dotyka również kwestii tożsamości\, na którą wpływa zarówno to\, jak sami siebie postrzegamy\, jak i to\, jak widzą nas inni. Ważnym kontekstem jest doświadczenie artystki dorastającej między kulturą polską a japońską\, a także filozofia Tetsurō Watsujiego i jego pojęcie aidagara – „bycia pomiędzy”\, rozumianego jako przestrzeń relacji i więzi. \nLia Kimura\, Dreamstate | 2023\, fot. archiwum artystki\nTytuł wystawy wskazuje na to\, co dzieje się pomiędzy człowiekiem a jego wizerunkiem\, obrazem a widzem\, pamięcią a rzeczywistością. W pracach Kimury widz staje się częścią tej relacji – jego spojrzenie i doświadczenie współtworzą obraz przedstawionej osoby. Bo patrzenie nigdy nie jest całkowicie neutralne\, a obraz drugiego człowieka nie jest czymś stałym i ostatecznym – powstaje w przestrzeni między przedstawioną osobą a tymi\, którzy na nią patrzą. \nLia Kimura\, Liminal | 2026\, fot. archiwum artystki\n\nLia Kimura – japońsko-polska artystka wizualna\, mieszka i pracuje w Warszawie. Urodzona w Japonii\, wychowana w Polsce\, w swojej twórczości podejmuje tematy tożsamości\, alienacji\, pamięci i emocjonalnego napięcia\, czerpiąc z doświadczenia funkcjonowania pomiędzy dwiema kulturami. Jej prace prezentowane były m.in. w MOCAK-u w Krakowie\, MCSW „Elektrownia” w Radomiu oraz podczas Osaka Kansai International Art Festival. W 2026 roku jej indywidualną wystawę Resztki w Japonii wsparły Instytut Adama Mickiewicza i Instytut Polski w Tokio. Kimura jest dwukrotną liderką rankingu Kompas Młodej Sztuki (2024\, 2025). Jej prace znajdują się m.in. w kolekcji Banku Pekao S.A. oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. \n\nLia Kimura. Aidagara \nWernisaż: 20 listopada 2026\, godz. 18:00 \n21 listopada 2026 – 17 stycznia 2027\nMazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu\nKurator: Paweł Witkowski
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/lia-kimura-aidagara/
LOCATION:Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu\, ul. Mikołaja Kopernika 1\, Radom\, 26-600\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/lia-kimura.jpg
GEO:51.398693101243;21.154531535011
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu ul. Mikołaja Kopernika 1 Radom 26-600 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Mikołaja Kopernika 1:geo:21.154531535011,51.398693101243
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261120
DTEND;VALUE=DATE:20270315
DTSTAMP:20261118T151852Z
CREATED:20260126T105337Z
LAST-MODIFIED:20261118T151852Z
UID:10001174-1795132800-1805068799@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Bestiariusz
DESCRIPTION:Celem ekspozycji jest przedstawienie\, w jaki sposób człowiek na przestrzeni wieków podejmował próby zrozumienia\, klasyfikowania\, oswajania\, wykorzystywania oraz budowania relacji ze zwierzętami. Tematy te znajdują bogate i wielowątkowe odzwierciedlenie w sztuce i kulturze wielu cywilizacji. \nBestiariusz\nWystawa ma charakter problemowy i krytyczny. Jej kolejne części ukazują wyobrażenia dotyczące pochodzenia zwierząt i ich miejsca w porządku świata – od mitów o stworzeniu\, poprzez postacie bóstw o cechach animalistycznych\, aż po fantastyczne hybrydy znane z legend\, baśni i sztuki. Następnie zaprezentowane zostaną początki naukowego podejścia do zwierząt od nowożytnych gabinetów osobliwości\, po ryciny i atlasy przyrodnicze\, traktaty czy relacje z podróży. Zakończeniem ekspozycji jest refleksja nad praktycznym\, emocjonalnym i kulturowym stosunkiem człowieka do zwierząt\, ukazanym w dziełach sztuki i obiektach użytkowych. \nBestiariusz\, fot. Bartosz Bajerski/Muzeum Narodowe w Warszawie\n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bestiariusz\, fot. Bartosz Bajerski/Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Bestiariusz\, fot. Bartosz Bajerski/Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n\nWśród prezentowanych eksponatów znajdą się obiekty z obszaru malarstwa\, rzeźby\, grafiki\, rysunku\, złotnictwa\, meblarstwa\, ceramiki\, tkanin\, instalacji artystycznych\, fotografii\, a także wyroby z materiałów pochodzenia zwierzęcego – takie jak szylkret\, pióra i kości\, pergamin czy kurdyban. \nOstatni epizod wystawy dotyczy współczesnych relacji pomiędzy ludźmi a zwierzętami\, a także ważnych kwestii związanych z wymieraniem gatunków\, zmianami klimatycznymi\, rysującymi się przemianami (w tym prawnymi) w ich traktowaniu. \n\nBestiariusz\n20 listopada 2026 – 14 marca 2027\nMuzeum Narodowe w Warszawie\nkoncepcja wystawy: Grażyna Bastek\nKuratorzy: Grażyna Bastek\, Przemysław Deles\, Łukasz Kozak
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/bestiariusz/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Warszawie\, Al. Jerozolimskie 3\, Warszawa\, 00-495\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/mnw-bestiariusz.jpg
GEO:52.2321171;21.0242024
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Warszawie Al. Jerozolimskie 3 Warszawa 00-495 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Al. Jerozolimskie 3:geo:21.0242024,52.2321171
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261120
DTEND;VALUE=DATE:20270308
DTSTAMP:20261118T122938Z
CREATED:20261027T173440Z
LAST-MODIFIED:20261118T122938Z
UID:10001278-1795132800-1804463999@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Jan Wydra w dialogu z mistrzami: Bruegel\, Bosch\, Galle\, Rembrandt i inni
DESCRIPTION:Wystawa Jan Wydra w dialogu z mistrzami: Bruegel\, Bosch\, Galle\, Rembrandt i inni  w Muzeum Narodowym w Lublinie\nCykliczne powroty do tradycji stanowią jeden z istotnych mechanizmów rozwoju sztuki. Powstające w I połowie XX wieku ugrupowania artystyczne sprzeciwiające się nurtom awangardowym podejmowały wątki znane z historii malarstwa sztalugowego XVI i XVII wieku. Bazując na dobrym warsztacie na wzór dawnych cechów i podejmując wątki z ikonografii sakralnej\, przetwarzali tradycję w nowoczesnej formie. Wyróżniali się poglądami na sztukę – choć stawiali za wzór mistrzów\, nie odtwarzali ich dokonań\, lecz wnieśli nową jakość. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jan Griffier I\, Zimowe przyjemności | 1710–1718\, The Royal Museum of Fine Arts Antwerp\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Pieter Brueghel młodszy\, Pokłon Trzech Króli | 1590–1638\, Rijksmuseum\, Amsterdam\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Sebastian Vrancx\, Zimowe przyjemności | XVII w.\, The Royal Museum of Fine Arts Antwerp\n						 \n					\n\nWystawa w Muzeum Narodowym w Lublinie ukazywać będzie twórczość Jana Wydry\, artysty działającego w czasie dwudziestolecia międzywojennego\, który w swoim malarstwie czerpał z tradycji dawnych mistrzów. \nŻycie urodzonego w Ciecierzynie niedaleko Lublina malarza naznaczone było nieuleczalną chorobą. Uczeń Tadeusza Pruszkowskiego i członek bractwa św. Łukasza\, zostawił po sobie spuściznę malarską oraz uzupełniające jego spojrzenie na sztukę listy do żony. Szeroki przekrój tematyczny twórczości Jana Wydry obejmuje portrety\, alegorie\, pejzaże oraz wyróżniające się swą ikonografią sceny religijne. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jan Wydra\, Alegoria | 1929\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jan Wydra\, Autoportret gwiżdżący | 1928\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jan Wydra\, Chrystus i miasto | 1925\, Muzeum Narodowe w Warszawie\n						 \n					\n\nWystawa opierać się będzie na zestawieniach monumentalnych kompozycji artysty z dziełami dawnych mistrzów\, m.in.: Pietera Bruegela Starszego\, Rembrandta van Rĳn\, Pietera van der Heyden\, Philipa Galle i naśladowcy Hieronima Boscha. Dzieła pochodzić będą z muzeów polskich oraz zagranicznych\, m.in.: Muzeum Literatury w Czechach\, Narodowej Galeria w Pradze oraz Rijksmuseum i Het Noordbrabants w Holandii. \n\n				\n					\n				\n					\n						\n						Pieter van der Heyden\, wg Pietera Bruegla starszego\, Wielkie ryby pożerające małe ryby | 1557\, źródło: pauart.pl\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Jan Brueghel młodszy\, Krajobraz z wędrowcami | 2. dekada XVII w.\, Zamek Królewski na Wawelu\n						 \n					\n				\n					\n				\n					\n						\n						Pieter van der Heyden\, wg Pietera Bruegla starszego\, Gniew\, z cyklu „Siedem grzechów głównych” | 1558\, źródło: pauart.pl\n						 \n					\n\n\nJan Wydra w dialogu z mistrzami:\nBruegel\, Bosch\, Galle\, Rembrandt i inni \nWernisaż: 20 listopada 2026 r.\, godz. 18:00 \n21 listopada 2026 – 7 marca 2027\nMuzeum Narodowe w Lublinie\nKuratorka: Klara Sadkowska
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/jan-wydra-w-dialogu-z-mistrzami-bruegel-bosch-galle-rembrandt-i-inni/
LOCATION:Muzeum Narodowe w Lublinie\, Zamkowa 9\, Lublin\, 20-117\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/10/Jan-Wydra-w-dialogu-z-mistrzami.png
GEO:51.250596293166;22.571560548864
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Muzeum Narodowe w Lublinie Zamkowa 9 Lublin 20-117 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Zamkowa 9:geo:22.571560548864,51.250596293166
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261120
DTEND;VALUE=DATE:20270301
DTSTAMP:20261117T173944Z
CREATED:20261117T173944Z
LAST-MODIFIED:20261117T173944Z
UID:10001287-1795132800-1803859199@news.niezlasztuka.net
SUMMARY:Oniricon wawelski
DESCRIPTION:Wystawa Oniricon wawelski\nTo będzie spojrzenie na Wawel pomiędzy snem a rzeczywistością. „Oniricon wawelski” to interwencja artystyczna Małgorzaty Stachurskiej\, artystki i konserwatorki sztuki od lat związanej z Pracownią Malarstwa Zamku Królewskiego na Wawelu. W swoich grafikach przetwarza dobrze znane przestrzenie\, dzieła i symbole królewskiej rezydencji\, nadając im nieoczywisty\, oniryczny charakter. \nInspiracją dla prezentowanych prac stały się m.in. Zbrojownia i Skarbiec Koronny. Porcelanowe mopsy i małpy\, elementy królewskiego uzbrojenia\, płomienie z płaszcza koronacyjnego Jana III Sobieskiego czy elementy z Sądu Ostatecznego naśladowcy Hieronymusa Boscha pojawiają się w grafikach artystki w nowych kontekstach. Stachurska nie dokumentuje Wawelu wprost\, lecz wydobywa z jego dziedzictwa detale\, ornamenty\, figury i symbole\, które przekształca w osobisty\, wizualny leksykon motywów\, form i skojarzeń. \nGrafiki zostały rozmieszczone w różnych przestrzeniach Zamku\, pomiędzy obiektami\, które stały się dla artystki źródłem inspiracji. Dzięki temu widz może odnajdywać związki pomiędzy dziełem współczesnym a jego historycznym pierwowzorem. W Zbrojowni zobaczyć będzie można również miedziane matryce prac Konstelacja i Polowanie\, odsłaniające materialny i warsztatowy wymiar grafiki. \nEkspozycja przybliża również warsztat Małgorzaty Stachurskiej\, która łączy doświadczenie konserwatorki z własną twórczością. Artystka posługuje się technikami grafiki warsztatowej\, takimi jak akwaforta\, akwatinta i mezzotinta. Wymagają one precyzji\, cierpliwości i uważnej pracy z metalową matrycą\, z której stopniowo wyłania się obraz. \n„Oniricon wawelski” to kolejne spotkanie sztuki współczesnej ze sztuką dawną. Nie prowadzi jedną ścieżką interpretacji\, ale zachęca do uważnego patrzenia\, poszukiwania ukrytych znaczeń i odkrywania własnych skojarzeń. To zaproszenie do spojrzenia na Wawel z innej perspektywy – jako miejsce\, w którym historyczne dziedzictwo spotyka się z wyobraźnią\, a dobrze znane dzieła odsłaniają nieoczywiste oblicze. \n\nOniricon wawelski \n20 listopada 2026 – 28 lutego 2027 \nZamek Królewski na Wawelu\nKuratorka pokazu: Justyna Osuch
URL:https://news.niezlasztuka.net/event/oniricon-wawelski/
LOCATION:Zamek Królewski na Wawelu\, Wawel 5\, Kraków\, Małopolskie\, 31-001\, Polska
CATEGORIES:wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://news.niezlasztuka.net/wp-content/uploads/2026/11/oniricon-wawel.jpg
GEO:50.05416;19.935439
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Zamek Królewski na Wawelu Wawel 5 Kraków Małopolskie 31-001 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=Wawel 5:geo:19.935439,50.05416
END:VEVENT
END:VCALENDAR