Leonardiana w kolekcjach polskich w Wilanowie

BWA w Kielcach, Jolanta Królikowska, Okna czasu, Wystawa, Niezła sztuka

Jolanta Królikowska – Okna czasu

Soter Jaxa-Małachowski, Łódź rybacka na plaży, malarstwo marynistyczne, sztuka polska, Niezła sztuka

Soter Jaxa-Małachowski. Pejzaże morskie

Hasior. Wystawa ze zbiorów Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem

Jan Matejko z Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz kolekcji prywatnych

Powroty. Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego

Wyspiański. Posłowie

Dźwięki pierwotne

Martyna Wójcik-Śmierska ilustracja

Słownik dobrych łodzianizmów. Interpretują polscy ilustratorzy

Spętany Pegaz. Pokaz obrazu „Pegaz wśród kwiatów” z kolekcji MNP

Ładowanie Wydarzenia

← Wróć do Wydarzeń

Muzeum Azji i Pacyfiku


muzeum-azji-i-pacyfiku


Muzeum Azji i Pacyfiku powstało w 1973 roku z kolekcji Andrzeja Wawrzyniaka, przekazanej w darze na rzecz państwa polskiego. Liczyła ona wówczas ponad 4000 dzieł sztuki i obiektów etnograficznych z Indonezji i była owocem dziewięcioletniego pobytu ofiarodawcy na placówce dyplomatycznej w tym kraju. Był to zbiór niezwykły i ze względu na zawartość, i na rozmiary rzadkiej w tamtych czasach kolekcji prywatnej. Andrzej Wawrzyniak pracował w służbie dyplomatycznej w Wietnamie, Indonezji, Laosie, Nepalu i Afganistanie, podróżował po niemal wszystkich krajach Azji, po Australii i dużej części Oceanii, jednak to Indonezja stała się jego największą inspiracją. Stąd też pierwotna nazwa Muzeum Archipelagu Nusantary, jak brzmi malajskie określenie wyspiarskiego regionu.

Powstało ono oficjalnie 26 lutego 1973 roku, kiedy doszło do przekazania kolekcji; ofiarodawca otrzymał nominację na dyrektora, którą to funkcję sprawował aż do 2013 roku. 1 stycznia 1976 roku nazwa zmieniła się na Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, które – zgodnie z nią – zaczęło gromadzić zbiory także z innych, poza Indonezją, obszarów. Dziś, dzięki działalności założyciela Muzeum i hojności licznych darczyńców, liczą one ponad 23.000 eksponatów, pochodzących z niemal wszystkich krajów kontynentu azjatyckiego oraz znacznej części Oceanii.

Oprócz założycielskiej kolekcji indonezyjskiej – w skład której wchodzi m.in. wspaniała biała broń, bogate tkaniny, niezliczone lalki teatralne i maski, instrumenty muzyczne, rzeźby i obrazy współczesnych artystów – w zbiorach Muzeum szczególnie bogato reprezentowana jest Mongolia, Indie, Nepal, Tybet, Wietnam, Birma, Laos, Chiny, Azja Środkowa (Uzbekistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Kazachstan, Kirgistan), Afganistan, Papua Nowa Gwinea i Vanuatu.

Niemal od początku Muzeum gromadziło nie tylko zbiory pochodzenia azjatyckiego, ale też dzieła artystów polskich, Azją inspirowane. Szczególnie miejsce zajmują tu prace Andrzeja Strumiłły, w którego twórczości Azja jest stale obecna, a także Aleksandra Kobzdeja, Tadeusza Kulisiewicza, Romana Opałki czy Stanisława Poznańskiego. Muzeum jest też mecenasem działań artystycznych – w latach 70. i 80. plakaty projektowali dla niego czołowi polscy artyści tej dziedziny, do niedawna powstawały medale pamiątkowe autorstwa wybitnych twórców.

Ponieważ Muzeum Azji i Pacyfiku działało przez wiele lat bez ekspozycji stałej, swoje zbiory prezentowało na wystawach czasowych, głównie w dwóch swoich niewielkich galeriach: Nusantarze i Azjatyckiej, a także w wielu miejscach na terenie Polski i za granicą. W ciągu 40 z górą lat działalności Muzeum zorganizowało ich około tysiąca, oprócz własnych zbiorów prezentując także twórczość współczesnych artystów oraz dorobek fotografików.

Nadchodzące Wydarzenia

  • Nie znaleziono żadnych wyników.