Mieczysław Wejman, wystawa, ŻIH, niezła sztuka

Tańczący 1944. Mieczysław Wejman

Wojciech Fangor, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu, niezła sztuka

Fangor w CSW w Toruniu

Dwaj Panowie Pingo/ Kołpanowicz & Cruz, Galeria Miejska we Wrocławiu, niezła sztuka

Dwaj Panowie Pingo/ Kołpanowicz & Cruz

Sean Scully, CSW Toruń, niezła sztuka

Sean Scully. Malarstwo i rzeźba

Posse – Esse, wystawa rzeźby Tomasza Koclęgi, sztuka współczesna, Czeladź, Galeria Sztuki Współczesnej Elektrownia, niezła sztuka

„Posse – Esse”. Wystawa rzeźby Tomasza Koclęgi

Anabolizm, wystawa, przegląd młodej fotografii w Olsztynie, niezła sztuka

Anabolizm. Przegląd młodej fotografii w Olsztynie

Rembrandt, Jeździec polski, Lisowczyk, Łazienki Królewskie, wystawa, Pałac na wyspie, The Frick Collection, niezła sztuka

Królewski Rembrandt. „Jeździec polski” ze zbiorów The Frick Collection w Nowym Jorku

Dwoistość spojrzenia wystawa, Powałka, Galeria Sztuki Współczesnej Elektrownia w Czeladzi, niezła sztuka

„Dwoistość spojrzenia” – zbiorowa wystawa malarstwa

prawda czasu prawda plakatu, wystawa, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi, polska szkoła plakatu, niezła sztuka

Prawda czasu, prawda plakatu

Stan rzeczy, wystawa, Muzeum Narodowe w Warszawie, Grażyna Bastek, niezła sztuka

Stan rzeczy

Polityka w sztuce, MOCAK, Kraków, sztuka współczesna, niezła sztuka

Polityka w sztuce

Ostatni szwajcarscy ocalali z Holokaustu

Jerzy Jędrysiak, grafika, wystawa, Zakopane, niezła sztuka

Szepty mojej duszy. Jerzy Jędrysiak – grafiki

Narodowe Forum Muzyki, Wrocław, Rezonanse Sztuki Takie Trio, Stanisław Baj, Krzysztof Gliszczyński, Wojciech Lupa, malarstwo, sztuka polska, niezła sztuka

Rezonanse sztuki XII. Takie Trio – Baj, Gliszczyński, Lupa

Józef Gielniak, linoryt, sztuka polska, wystawa, niezła sztuka

Józef Gielniak – mistrz Linorytu. Życie i twórczość

Tylko nie udawaj obrazy i ekfrazy, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Wojciech Weiss, Hokusai, Wojciech Gerson, sztuka polska Jacek Malczewski, Wigilia na Syberii, niezła sztuk

Tylko nie udawaj… obrazy i ekfrazy

Korzenie. Rusza wystawa Karoliny i Jacka Zwoniarskich w Łodzi

Okruchy codzienności, Martwe natury z kolekcji Biura Wystaw Artystycznych w Sieradzu, ŁDK, wystawa, niezła sztuka

Okruchy codzienności. Martwe natury z kolekcji Biura Wystaw Artystycznych w Sieradzu

Ładowanie Wydarzenia

← Wróć do Wydarzeń

Muzeum Miejskie w Żywcu – Stary Zamek


Muzeum Miejskie w Żywcu Stary Zamek


ul. Zamkowa 2
34-300 Żywiec, Polska

33 861 21 24
http://www.muzeum-zywiec.pl/

Inicjatywa stworzenia Muzeum Miejskiego w Żywcu narodziła się już w latach 20. XX wieku. Myśl gromadzenia, przechowywania i eksponowania pamiątek przeszłości była konsekwencją bardzo modnego prądu kulturowego, jakim był ruch regionalistyczny, który ogarnął Europę pod koniec XIX wieku. Na początku XX stulecia prasa odnotowuje, iż w mieście Żywcu organizuje się muzeum. Pierwszą inicjatywę stworzenia prawdziwego zbioru podjął, w roku 1925, Tadeusz Charlewski – Dyrektor Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego w Żywcu.

Marzenia T. Charlewskiego zaczęły realizować jego uczennice, zrzeszone w Kole Krajoznawczym, powstałym w 1926 roku, prowadzonym przez siostry Zajączkowskie – Maria i Ludmiła. Panny seminarzystki w przeciągu kilku lat zgromadziły pokaźną kolekcję starych przedmiotów, głównie o charakterze etnograficznym. Uczennice wykonywały również prace rysunkowe – szkice, rysunki inwentaryzacyjne zabytków, elementów mieszczańskiego i góralskiego stroju (prace seminarzystek zachowały się w zbiorach muzeum). W roku 1934 w budynku seminarium (obecnie Gimnazjum nr 2 w Żywcu ul. Zielona 2) zorganizowały swoją pierwszą wystawę, której urządzeniem zajął się profesor Michał Jeziorski oraz uczennice – Jadwiga Stankiewicz i Kazimiera Bielewicz. Na wystawie zaprezentowano: mieszczański strój żywiecki, strój góralski, nadania królewskie dla miasta i przywileje, „Dziejopis Żywiecki” Andrzeja Komonieckiego, luźne przedmioty typu etnograficznego oraz kolekcję ptaków i ssaków Żywiecczyzny. Seminarium zlikwidowano w roku 1936, zebrane zbiory przekazano Sekcji Miłośników Żywiecczyzny przy Kole TSL w Żywcu.

Jeszcze w tym samym roku, do życia zostało powołane Muzeum Ziemi Żywieckiej. Pierwszym dyrektorem został polonista Michał Jeziorski, który pełnił tę funkcję do 1939 r. Pierwsza ekspozycja miała miejsce w budynku dawnego seminarium przy ulicy Zielonej. W roku 1938 muzeum zostało członkiem Związku Muzeów w Polsce. W tym samym roku zbiory przeniesiono do nowego lokalu, który mieścił się na Rynku(róg ulicy Komonieckiego i Rynku, obecnie Rynek 1). Wystawy w nowym budynku przygotował mgr Tadeusz Szczygielski (pracownik UJ), któremu do pomocy zostali przydzieleni uczniowie Miejskiego Koedukacyjnego Gimnazjum Kupieckiego w Żywcu – Jan Bajtlik i Mieczysław Jeziorski.

Działalność muzeum przed wybuchem wojny nie ograniczała się jedynie do zbierania, gromadzenia i przechowywania obiektów. Placówka była ośrodkiem badań naukowych, popularyzacji wiedzy o przeszłości i kulturze regionu. Należy wspomnieć o prowadzonych wykopaliskach archeologicznych na górze Grójec w latach 1937-1938. Cały materiał archeologiczny, pochodzący z wykopalisk, został przekazany do zbiorów muzeum i częściowo eksponowany na wystawach stałych. Rozwój żywieckiego muzeum przerwał wybuch II wojny światowej. Zbiory muzealne przejęły władze niemieckie. W roku 1941 okupanci wywieźli najcenniejsze eksponaty sztuki sakralnej: gotycką rzeźbę drewnianą „Święta Anna Samotrzecia” z około 1380 roku, gotycki obraz temperowy „Opłakiwanie” z około 1450 roku oraz renesansowy obraz temperowy -„Wskrzeszenie Łazarza” z około 1560 roku, usunięto cały dział archeologiczny. W czasie wojny ucierpiały także zbiory etnograficzne, przyrodnicze oraz kolekcja tradycyjnych ubiorów mieszczan żywieckich. Okres wojny przetrwały najcenniejsze przywileje i dokumenty miejskie, w tym „Dziejopis Żywiecki”, przechowywał je Marceli Korzeniowski.

Z wojny nie powrócił już pierwszy dyrektor – Michał Jeziorski. Powojenna reaktywacja placówki nastąpiła zaraz po wyzwoleniu miasta, w kwietniu 1945 roku. Nowym kierownikiem został artysta malarz Jan Studencki, który pełnił tę funkcję prawie 30 lat. Pierwsza ekspozycja została urządzona już w roku 1946 w starym budynku, następnie zbiory przeniesiono do Starego Zamku. Nadzór nad muzeum przejęło Muzeum Narodowe w Krakowie. Placówka otrzymała nowy lokal przy ulicy Kościuszki 5 – tzw. Siejbę, jeden z najstarszych budynków w mieście. Nowe miejsce wymagało jednak kapitalnego remontu (prawie 10 lat). Latem 1960 roku nastąpiło uroczyste otwarcie nowych wystaw stałych i czasowych w odremontowanym budynku Siejby. W roku 1972 kierownikiem a następnie dyrektorem zostaje etnograf – mgr Magdalena Meres. W tym czasie muzeum organizowało liczne pokonkursowe wystawy sztuki ludowej, spotkania z twórcami ludowymi. W latach 1983 – 1990 wznowiono wykopaliska archeologiczne na Grójcu.

Nadchodzące Wydarzenia

  • Nie znaleziono żadnych wyników.