займы онлайн без процентов
Łukasz Towpik malarstwo, Galeria van Rij, Ćmielów, fabryka porcelany, niezła sztuka

Łukasz Towpik: Izolacja

Kolekcja zdarzeń. Prace z kolekcji Dariusza Bieńkowskiego

Stasys – rysunki refleksyjne

Artyści wołają S.O.S. dla Ziemi – wystawa plakatów

Aukcja Białoruskiej Sztuki Współczesnej, Gabinet Sztuki galeria Warszawa, niezła sztuka

Internetowa Aukcja Współczesnej Sztuki Białoruskiej

Mariaż. W pracowni Marty Norenberg

„72/21. Kolekcja Galerii 72” w Galerii Kordegarda

Rzeźba na nagrobku Krzysztofa Kieślowskiego, MOCAK wystawa, sztuka współczesna, rzeźba, niezła sztuka

Symbole życia po śmierci. Rzeźba komemoratywna Krzysztofa M. Bednarskiego

MOCAK wystawa, sztuka współczesna, niezła sztuka

Architektura jako symbol, tekst i tło

Młoda Polska

Dziecko w sztuce, wystawa Frombork, Muzeum Mikołaja Kopernika, niezła sztuka

„Złote jabłka mi się śnią…”. Śmierć dziecka w sztuce i kulturze

widzę muzykę, muzeum Fryderyka Chopin, wystawa, niezła sztuka

Widzę muzykę

Artur Chrzanowski, miejska galeria sztuki w łodzi, niezła sztuka

Artur Chrzanowski. Przypadek Łodzi

Słownik kultury łódź/ludz-kiej

Sztukosłowiańskość. Słowiańszczyzna w polskim malarstwie, rysunku i grafice od XIX w., Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie, niezła sztuka

Sztukosłowiańskość. Słowiańszczyzna w polskim malarstwie, rysunku i grafice od XIX w.

Krzysztof Penderecki, Bunkier sztuki Kraków, niezła sztuka

Krzysztof Penderecki. Partytura i ogród.
Muzyka wobec obrazu, ogród wobec muzyki

Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz, niezła sztuka

Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz 1869-1927

Arrasy wawelskie, arras, tkaniny królewskie, zamek królewski na Wawelu, król Zygmunt August, niezła sztuka

Wszystkie arrasy króla. Powroty. 2021–1961–1921

Ładowanie Wydarzenia

← Wróć do Wydarzeń

Muzeum Miejskie w Żywcu – Stary Zamek


Muzeum Miejskie w Żywcu Stary Zamek


Inicjatywa stworzenia Muzeum Miejskiego w Żywcu narodziła się już w latach 20. XX wieku. Myśl gromadzenia, przechowywania i eksponowania pamiątek przeszłości była konsekwencją bardzo modnego prądu kulturowego, jakim był ruch regionalistyczny, który ogarnął Europę pod koniec XIX wieku. Na początku XX stulecia prasa odnotowuje, iż w mieście Żywcu organizuje się muzeum. Pierwszą inicjatywę stworzenia prawdziwego zbioru podjął, w roku 1925, Tadeusz Charlewski – Dyrektor Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego w Żywcu.

Marzenia T. Charlewskiego zaczęły realizować jego uczennice, zrzeszone w Kole Krajoznawczym, powstałym w 1926 roku, prowadzonym przez siostry Zajączkowskie – Maria i Ludmiła. Panny seminarzystki w przeciągu kilku lat zgromadziły pokaźną kolekcję starych przedmiotów, głównie o charakterze etnograficznym. Uczennice wykonywały również prace rysunkowe – szkice, rysunki inwentaryzacyjne zabytków, elementów mieszczańskiego i góralskiego stroju (prace seminarzystek zachowały się w zbiorach muzeum). W roku 1934 w budynku seminarium (obecnie Gimnazjum nr 2 w Żywcu ul. Zielona 2) zorganizowały swoją pierwszą wystawę, której urządzeniem zajął się profesor Michał Jeziorski oraz uczennice – Jadwiga Stankiewicz i Kazimiera Bielewicz. Na wystawie zaprezentowano: mieszczański strój żywiecki, strój góralski, nadania królewskie dla miasta i przywileje, „Dziejopis Żywiecki” Andrzeja Komonieckiego, luźne przedmioty typu etnograficznego oraz kolekcję ptaków i ssaków Żywiecczyzny. Seminarium zlikwidowano w roku 1936, zebrane zbiory przekazano Sekcji Miłośników Żywiecczyzny przy Kole TSL w Żywcu.

Jeszcze w tym samym roku, do życia zostało powołane Muzeum Ziemi Żywieckiej. Pierwszym dyrektorem został polonista Michał Jeziorski, który pełnił tę funkcję do 1939 r. Pierwsza ekspozycja miała miejsce w budynku dawnego seminarium przy ulicy Zielonej. W roku 1938 muzeum zostało członkiem Związku Muzeów w Polsce. W tym samym roku zbiory przeniesiono do nowego lokalu, który mieścił się na Rynku(róg ulicy Komonieckiego i Rynku, obecnie Rynek 1). Wystawy w nowym budynku przygotował mgr Tadeusz Szczygielski (pracownik UJ), któremu do pomocy zostali przydzieleni uczniowie Miejskiego Koedukacyjnego Gimnazjum Kupieckiego w Żywcu – Jan Bajtlik i Mieczysław Jeziorski.

Działalność muzeum przed wybuchem wojny nie ograniczała się jedynie do zbierania, gromadzenia i przechowywania obiektów. Placówka była ośrodkiem badań naukowych, popularyzacji wiedzy o przeszłości i kulturze regionu. Należy wspomnieć o prowadzonych wykopaliskach archeologicznych na górze Grójec w latach 1937-1938. Cały materiał archeologiczny, pochodzący z wykopalisk, został przekazany do zbiorów muzeum i częściowo eksponowany na wystawach stałych. Rozwój żywieckiego muzeum przerwał wybuch II wojny światowej. Zbiory muzealne przejęły władze niemieckie. W roku 1941 okupanci wywieźli najcenniejsze eksponaty sztuki sakralnej: gotycką rzeźbę drewnianą „Święta Anna Samotrzecia” z około 1380 roku, gotycki obraz temperowy „Opłakiwanie” z około 1450 roku oraz renesansowy obraz temperowy -„Wskrzeszenie Łazarza” z około 1560 roku, usunięto cały dział archeologiczny. W czasie wojny ucierpiały także zbiory etnograficzne, przyrodnicze oraz kolekcja tradycyjnych ubiorów mieszczan żywieckich. Okres wojny przetrwały najcenniejsze przywileje i dokumenty miejskie, w tym „Dziejopis Żywiecki”, przechowywał je Marceli Korzeniowski.

Z wojny nie powrócił już pierwszy dyrektor – Michał Jeziorski. Powojenna reaktywacja placówki nastąpiła zaraz po wyzwoleniu miasta, w kwietniu 1945 roku. Nowym kierownikiem został artysta malarz Jan Studencki, który pełnił tę funkcję prawie 30 lat. Pierwsza ekspozycja została urządzona już w roku 1946 w starym budynku, następnie zbiory przeniesiono do Starego Zamku. Nadzór nad muzeum przejęło Muzeum Narodowe w Krakowie. Placówka otrzymała nowy lokal przy ulicy Kościuszki 5 – tzw. Siejbę, jeden z najstarszych budynków w mieście. Nowe miejsce wymagało jednak kapitalnego remontu (prawie 10 lat). Latem 1960 roku nastąpiło uroczyste otwarcie nowych wystaw stałych i czasowych w odremontowanym budynku Siejby. W roku 1972 kierownikiem a następnie dyrektorem zostaje etnograf – mgr Magdalena Meres. W tym czasie muzeum organizowało liczne pokonkursowe wystawy sztuki ludowej, spotkania z twórcami ludowymi. W latach 1983 – 1990 wznowiono wykopaliska archeologiczne na Grójcu.

Nadchodzące Wydarzenia

  • Nie znaleziono żadnych wyników.