займы онлайн без процентов
Łukasz Towpik malarstwo, Galeria van Rij, Ćmielów, fabryka porcelany, niezła sztuka

Łukasz Towpik: Izolacja

Kolekcja zdarzeń. Prace z kolekcji Dariusza Bieńkowskiego

Stasys – rysunki refleksyjne

Artyści wołają S.O.S. dla Ziemi – wystawa plakatów

Aukcja Białoruskiej Sztuki Współczesnej, Gabinet Sztuki galeria Warszawa, niezła sztuka

Internetowa Aukcja Współczesnej Sztuki Białoruskiej

Mariaż. W pracowni Marty Norenberg

„72/21. Kolekcja Galerii 72” w Galerii Kordegarda

Rzeźba na nagrobku Krzysztofa Kieślowskiego, MOCAK wystawa, sztuka współczesna, rzeźba, niezła sztuka

Symbole życia po śmierci. Rzeźba komemoratywna Krzysztofa M. Bednarskiego

MOCAK wystawa, sztuka współczesna, niezła sztuka

Architektura jako symbol, tekst i tło

Młoda Polska

Dziecko w sztuce, wystawa Frombork, Muzeum Mikołaja Kopernika, niezła sztuka

„Złote jabłka mi się śnią…”. Śmierć dziecka w sztuce i kulturze

widzę muzykę, muzeum Fryderyka Chopin, wystawa, niezła sztuka

Widzę muzykę

Artur Chrzanowski, miejska galeria sztuki w łodzi, niezła sztuka

Artur Chrzanowski. Przypadek Łodzi

Słownik kultury łódź/ludz-kiej

Sztukosłowiańskość. Słowiańszczyzna w polskim malarstwie, rysunku i grafice od XIX w., Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie, niezła sztuka

Sztukosłowiańskość. Słowiańszczyzna w polskim malarstwie, rysunku i grafice od XIX w.

Krzysztof Penderecki, Bunkier sztuki Kraków, niezła sztuka

Krzysztof Penderecki. Partytura i ogród.
Muzyka wobec obrazu, ogród wobec muzyki

Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz, niezła sztuka

Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz 1869-1927

Arrasy wawelskie, arras, tkaniny królewskie, zamek królewski na Wawelu, król Zygmunt August, niezła sztuka

Wszystkie arrasy króla. Powroty. 2021–1961–1921

Ładowanie Wydarzenia

← Wróć do Wydarzeń

Muzeum Tatrzańskie | Galeria Sztuki XX wieku w willi Oksza


willa_oksza-zakopane-1


Historia Okszy wpisana jest w dzieje stylu zakopiańskiego. Willa jest trzecim dziełem Stanisława Witkiewicza, twórcy stylu zakopiańskiego. Jej projekt powstał w latach 1894–1895 dla Bronisławy i Wincentego Korwin-Kossakowskich, o czym świadczy korespondencja Stanisława Witkiewicza z fundatorami. Budynek wznosili góralscy cieśle pod kierunkiem Wojciecha Roja i Jana Obrochty w latach 1895–1896. Podstawą rozpoczęcia prac były plany przygotowane na podstawie szkiców Witkiewicza. Budowę rozpoczęto na wiosnę 1895 r., a zakończono w czerwcu 1896 r. Wykonanie mebli zlecił Kossakowski Kazimierzowi Sieczce.

Po latach, w drugim zeszycie Stylu zakopiańskiego Stanisław Witkiewicz pisząc o kolejnych stylowych willach, twierdził:
Następny dom, Oksza, należący pierwotnie do Kossakowskich, potem do Kęszyckich, był zbudowany na planie również z góry danym. Symetryczny prawie rozkład prowadził do symetrycznego zewnętrznego kształtu. W Okszy znajdują się pyszne, wielkie drzwi wchodowe, których efekt zdobniczy zginął przez oszklenie ganku, stojącego na łuku kamiennym, ganku, do którego wejście stanowią boczne, kręcone schody z piaskowca. Oksza jest najmniej skomplikowanym z nowych zakopiańskich domów. Zużyte w niej były te motywy zdobnicze i konstrukcyjne, które już były wypróbowane w uprzednio postawionych domach, z dodaniem krytych obejść dokoła wschodniej ściany i połączenia galerią z piętrową oficyną stojącą w podwórzu. [S. Witkiewicz: Styl zakopiański. Z. 2: Ciesielstwo. Lwów 1911, s. 11].

W roku 1899 willę zakupił Marcin hr. Kęszycki i zmienił jej nazwę na „Oksza”. Willa była prezentem na srebrne wesele hrabiego i jego żony Heleny. Na jednym z sosrębów (pokój na parterze po północnej stronie salonu) wykonano okolicznościową inskrypcję:
R. P. 1899 d. 7 Lutego odbyło się srebrne wesele Marcina i Heleny z Reyów Kęszyckich.

Niespełna rok po tym wydarzeniu Marcin Kęszycki zmarł, a wdowa po nim mieszkała w Okszy prawdopodobnie do wybuchu I wojny światowej. W 1920 roku willę zakupiło Towarzystwo „Odrodzenie”, założone przez Klarę Jelską, które po przebudowie urządziło tu „Dom Zdrowia dla Uczącej się Młodzieży”. W okresie II wojny światowej do Okszy przeniesiono — wyrzuconą z Kuźnic — Szkołę Gospodarstwa Domowego, która funkcjonowała tu do 1945 roku pod nazwą Szkoła Gospodarcza. Po II wojnie światowej w budynku mieściło się prewentorium dla dzieci i młodzieży. W 1965 r. obiekt został przejęty przez krakowskie władze wojewódzkie, które adaptowały go na dom wypoczynkowy. W 2006 roku, z inicjatywy ówczesnego marszałka województwa małopolskiego Janusza Sepioła, obiekt został przejęty przez Muzeum Tatrzańskie z przeznaczeniem na cele ekspozycyjne. Remont konserwatorski z adaptacją na Galerię Sztuki XX wieku, dofinansowany w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, przeprowadzono w latach 2008–2010.

W pierwszej połowie 2011 roku w Galerii urządzono pierwszą wystawę zatytułowaną Zakopane – pępek świata. Sztuka pod Giewontem w latach 1880-1939, która została otwarta 15 maja tegoż roku. Scenariusz przygotowała Teresa Jabłońska, a wystawę zaaranżował Marcin Rząsa.

Nadchodzące Wydarzenia

  • Nie znaleziono żadnych wyników.