Śmierci nie da się obłaskawić, straty najbliższej osoby nie da się zapomnieć, samotności wobec odejścia istoty kochanej nie da się przezwyciężyć, a jednak ci, którzy zostali przy życiu przez kolejne stulecia podejmowali wysiłek sportretowania ukochanych zmarłych, zupełnie tak jakby ów portret miał w sobie cudowną właściwość kreowania nowego życia. Epitafia, portrety na marach, portrety trumienne, maski pośmiertne, obrazy wotywne, portrety nagrobne stanowią dzisiaj świadectwo wielkiego, trwałego uczucia. Obrazują to co niemożliwe, zatrzymują w kadrze człowieka, który jest/istnieje, choć nie jest…