Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin
14 listopada 2026 – 9 grudnia 2026


„Rysowanie ruchliwych nie kończących się układów o zmiennym rytmie i nasyceniu, ułożonych w monotonne szeregi, czasami zanikające lub zagęszczające się do granic zagubienia własnego rytmu, katastrofalnego rozpadu lub zaniku, sprawia mi czysto zmysłową przyjemność, jaką daje np. malowanie pejzażu z natury lub wystukiwanie nieskomplikowanego rytmu na jakimś perkusyjnym instrumencie.
Drugim, bardziej już interesownym powodem powstawania tych rysunków jest chęć wywołania – poprzez zakłócenia w rytmie układów – fragmentów nowego układu, dla którego nieprawidłowości lub nawet „katastrofy” pierwszego z nich stanowią zaledwie słaby impuls ożywiający jego własny puls.

To stwarza trudność znalezienia takiej skali, takiego dystansu, w którym oba układy byłyby czytelne. Oczywiście układy te można by rozwijać w nieskończoność, odkrywać je w coraz to nowym dystansie i skali. Dla samej dramaturgii tych układów nie miałoby to jednak większego znaczenia.
Tę dramaturgię za każdym razem od nowa określa motyw czy powód powstania jakiegoś układu. Siłę ożywiającą ten stały spektakl wyzwala z jednej strony nakaz ciągłego powielania, rozmnażania się, powtórzenia w nowej wersji, w nowym wymiarze, nowej konfiguracji, a z drugiej strony niemożność ponownego zrealizowania się, powtórzenia w tym samym kształcie, w tej samej lub innej skali.” – Jan Tarasin, Komentarz, 1976, [w:] „Otwarcie. Serigrafie i teksty. 1974-1983”, 1991.
Jan Tarasin. W 100-lecie urodzin
14 listopada – 9 grudnia 2026
Galeria Grafiki i Plakatu




